2019.03.10. Maranata. Jesus vil løfte deg opp med sin Ande og si kraft, så sjå ikkje på deg sjølv, men på den krafta han gir deg og som han løfter deg med.

https://www.youtube.com/watch?v=F5yVInopz3Y&feature=player_embedded 

Innleiing ved Morten.

Salme.51.Til korleiaren. Ein salme av David, 

2 då profeten Natan kom til han etter at han hadde vore hjå Batseba.

3 Ver meg nådig, Gud, i din truskap,

stryk ut mine brot i di store miskunn!

4 Gjer meg rein og fri for skuld,

og reinsa meg for mi synd!

5 For mine brot kjenner eg,

mi synd står alltid for meg.

6 Einast mot deg har eg synda,

det som er vondt i dine augo, har eg gjort.

Så får du rett når du talar,

og står der rein når du feller dom.

7 Ja, med skuld kom eg til verda,

med synd vart eg avla i mors liv.

8 Sjå, du har hug til sanning i inste hjarta,

så lær meg visdom i hjartedjupet!

9 Reinsa meg for synd med isop,

vaska meg, så eg vert kvitare enn snø!

10 Lat meg kjenna fryd og glede,

lat dei bein du knuste, jubla!

11 Løyn ditt åsyn for mine synder,

og stryk ut all mi skuld!

12 Gud, skap i meg eit reint hjarta,

gjev meg ei ny og stødig ånd!

Tale ved Håkon Martinsen.

Matt.1,1-3 Dette er ættetavla åt Jesus Kristus, Davids son og Abrahams son:  2 Abraham fekk sonen Isak, Isak fekk Jakob, Jakob vart far til Juda og brørne hans.  3 Juda fekk sønene Peres og Serah med Tamar.

Juda gjekk inn til ei hore, men var ikkje klar over at det var Tamar, svigerdattera hans. Ho vart gravid og fødde Peres og Serah. Peres betyr gjennombrot, han fekk namnet fordi han «braut seg fram» så han vart fødd først. Håkon brukte dette som symbol for Andens kraft som bryt seg fram frå vårt indre i våre liv.

Moabittkvinna Ruth og skjøkja Rahab var også i Jesu ættetavle.

Jesaja.35,5 Då skal blinde augo opnast

og dauve øyro latast opp.

6 Då skal den lame springa som ein hjort

og tunga åt den mållause jubla.

For kjelder bryt fram i øydemarka

og bekker på dei turre vidder.

Så sa han nokre ord om jesu møte med kvinna med brønnen Joh.4.

1.Mos.43,21 Men vi har med oss andre pengar òg til å kjøpa korn for. Vi veit ikkje kven som hadde lagt pengane i sekkene våre.» 22 Då sa han: «Ta det med ro, ver ikkje redde! Han som er Gud både for dykk og far dykkar, har gjeve dykk ein skatt i sekkene. Dei pengane de hadde med, har eg fått.» Så henta han Simeon ut til dei.

Til samanlikning får vi komme til Faderen og få gode gåver, utan betaling. For Jesus har betalt prisen for oss med sitt eige blod.

Tungetale ved ein mann, tyding ved Håkon.

«Når eg openberra meg ved elva Jordan, over min elska Son, så opna eg heile himmelen og talsmannen, den Heilage Ande, kom over min elska Son, som ein dueskikkelse. Og eg talte ifrå himmelen, dette er min Son, i han har eg velbehag. Og det skal du få lov til å oppleve, når du er satt inn i han, ved mi makt og mi kraft, så har eg også velbehag i deg. Derfor, så skal du ikkje gå og engste deg, for at du ikkje er god nok. Men eg, Herren, eg har kjøpt deg fri frå Satans makt. Eg har sameina deg med meg sjølv, ved min Sons død. Derfor så skal du ikkje engste deg, derfor skal du ikkje frykte for morgondagen. Men du skal få sjå til meg og eg, Herren, skal løfte deg, på mine heilage armar og du skal få kjenne Andens vingeslag skal bere deg framover, inn i nye høgder, i oppdagingar i den Heilage Ande, skal du få vandre.

For menneske, dei har så lett for å sjå inn i seg sjølv. Men du skal få oppdage, når du blir full av den Heilagbe Ande som eg har gitt deg, så vil du oppdage meir av sanninga, at i deg sjølv, i ditt kjøt, der bor det ikkje noko godt. Men ha ikkje fokus på det, men sjå på den iboande krafta eg har lagt inn i deg, så skal du få kjenne, at eg har sigra over alt som reiser seg opp imot kunnskapen om meg. Eg med min Ande, eg har bana ein ny og levande veg, slik at du kan komme frimodig ved mitt blod, inn i det høgheilage og du og eg, vi skal ha eit måltid isaman. Og du skal gå inn og gå ut og finne føde. Ja, alt kva du treng til liv og til Guds-frykt, ja, det har du allerie fått i meg, for eg er den oppståtte, levande Jesus Kristus, som døde for deg. Så søk meg no, i denne tid og du skal få kjenne at eg er nær.

For snart så kjem eg, Herren, eg som skal komme, eg vil hente dykk heim til dei evige bustadar, som eg no førebur for dykk. La ikkje denne verda sin gud forblinde dykk. La ikkje denne verda sine krefter få sette dykke fast i synd og elende, men løft ditt blikk opp til meg og du skal få stråle av glede og du vil aldri raudne av skam. For snart så kjem eg, Herren Jesus, eg er din Herre, eg er din frelser, så sett din lit til meg og eg, Herren, skal fullføre mitt verk.»

Posted in Kristendom, Kristne møte 2019, Uncategorized | Leave a comment

2019.03.10. Sion Åheim. Gå ut på Ordet, gå slik som du er og så sterk som du er.

Innleiing ved Olav Harald Vik.

Olav las noko frå Salme 103.

SLM 103,1 – SLM 103,6 {MI SJEL, LOV HERREN!}  Av David.   Mi sjel, lov Herren!  Ja, alt som i meg er,  skal lova hans heilage namn. 2   Mi sjel, lov Herren,  gløym ikkje alle hans velgjerningar!  3   Han tilgjev all di skuld  og lækjer all din sjukdom. 4   Han friar ditt liv frå grava  og kronar deg med godleik og miskunn.  5   Han fyller ditt liv med det som godt er,  og gjer deg ung att som ørna. 6   Herren grip inn og frelser,  lèt alle som er trælka, få sin rett.  

Tale ved Arnfinn Andersen.

MRK 2,1 – MRK 2,12 {DEN LAME MANNEN}  Ei tid etter kom Jesus til Kapernaum att. Og då det spurdest at han var heime, 2 samla det seg så mykje folk at dei ikkje fekk rom, ikkje framfor døra eingong. Og han tala Ordet til dei. 3 Då kom dei til han med ein som var lam; det var fire mann som bar han. 4 Men sidan dei ikkje kunne koma fram til han for alt folket, braut dei opp taket over den staden der Jesus var. Dei laga ei opning og firte ned båra som den lame låg på. 5 Då Jesus såg trua deira, sa han til den lame: “Son, syndene dine er tilgjevne.” 6   Men nokre skriftlærde som sat der, tenkte med seg: 7 “Korleis kan han seia noko slikt? Han spottar Gud! Kven andre enn Gud kan tilgje synder?” 8 Jesus kjende i si ånd at dei tenkte så, og han sa til dei: “Kvifor hyser de slike tankar i hjarta? 9 Kva er lettast å seia til den lame: Syndene dine er tilgjevne, eller: Stå opp, ta båra di og gå? 10 Men så de skal vita at Menneskesonen har makt på jorda til å tilgje synder”  – og no vender han seg til den lame – 11 “så seier eg deg: Stå opp, ta båra di og gå heim!” 12 Då reiste mannen seg, tok båra si med ein gong og gjekk ut for augo på alle, så dei vart reint ifrå seg av undring og lova Gud og sa: “Noko slikt har vi aldri sett.”  

Det trengst 4 berarar til ei båre, til samanlikning treng kyrkjelyden ”dei 4 b-ane”; bibellesinga, brodersamfunnet, bønene og brødsbrytinga.

APG 2,42 Dei heldt trutt fast ved læra åt apostlane og ved samfunnet, brødsbrytinga og bønene. [brødsbrytinga: nattverden.]

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved Arnstein.

Der er mange menneske som går rundt med ein lengsel i sitt hjerte.  Som har …  langt og kort og som tenker: Er livet berre dette? Det er menneske som er kjøpt med mitt blod, seier Herren.  Det er menneske som er betalt for, som treng å få oppleve og kjenne, at der er ei kraft ifrå himmelen, som kallar ….. til å leve etter. Du mitt barn har fått opplysing, får vere med å så inn. Og du kjenner det du kjem for kort, du kjenner det er avmakt, du kjenner dårleg -, du kjenner at det – du – du – du skjemmest ofte, at ikkje du skal vere betre. Men det er min nåde, seier Herren, som skal føre deg framover. Det er min nåde som skal gi deg det du treng til. Og det er min nåde som skal overbevise menneska gjennom ditt vitnemål, at der er ein som elskar menneska, der er ein som døde til fastsatt tid for ugudlege. Så ver frimodig og så gå med det du har, gå så sterk som du er. Du skal ikkje vere andre enn deg sjølv, men eg skal gi deg, eg skal velsigne ditt liv, eg skal velsigne ditt vitnemål, eg skal velsigne ditt brød, eg skal  velsigne dine midlar. Bli fullt våken på det eg har å gi deg, seier Herren, du skal få kjenne det at det blir nye dagar. Det blir fantastiske dagar, når du kjem i samtale med menneska, dei skal få oppleve det at det blir liv i deira liv. 

Det Ordet som er talt, det er ånd og det er liv og det er lækjedom. Og det lækjer der det treff. Og du skal få sjå og oppleve at mitt Ord, det har makt enn i dag. Når du går ut på Ordet. Når du prøver å gå ut på Ordet og bevege deg saman med meg, seier Herren, så skal du få oppleve at det ber, og det går ikkje gjennom, men det ber. Og du får lov til å vere saman med meg, seier Herren og leve livet i min dimensjon. Ta imot min Heilage Andes kraft inn i ditt liv, til teneste for meg, seier Herren. Bruk den tid du har igjen i teneste for himmelen. Berg inn grøda. Markene er kvite til hausten, men der er få arbeidarar som er bevisst, som blir bevisst å gå inn i tenesta for meg. Ver ein berar i Jesu namn. Amen.

 

Aktuelle bibelvers.

LUK 10,1 – LUK 10,20 {JESUS SENDER UT DEI SYTTI}  Sidan tok Herren ut sytti andre og sende dei ut føre seg, to og to, til kvar by og kvar bygd som han sjølv skulle til. [Nokre av dei eldste handskriftene har syttito, både her og i v. 17.] 2 Og han sa til dei:  Grøda er stor, men onnefolka er få. Bed då han som eig grøda, at han må senda ut arbeidsfolk til å hausta inn grøda si. 3 Gå av stad! Eg sender dykk ut som lam mellom ulvar. 4 Ta ikkje med dykk pung, ikkje skreppe og ikkje skor, og stogga ikkje på vegen for å helsa på folk. 5 Men når de kjem inn i eit hus, skal de seia: “Fred vere med denne heimen!” 6 Vil han som bur der, ta imot fred, skal freden de kjem med, kvila over han. Dersom ikkje, skal han venda attende til dykk sjølve. 7 Gjev dykk til der i huset, og et og drikk det dei byd dykk! For ein arbeidsmann er si løn verd. Flytt ikkje frå hus til hus! 8 Når de kjem inn i ein by og dei tek imot dykk, så et det dei set fram for dykk! 9 Læk dei sjuke som er der, og sei: “Guds rike er kome nær til dykk.” 10 Men når de kjem inn i ein by og dei ikkje vil ta imot dykk, skal de gå ut på gatene og seia: 11 “Jamvel støvet vi har fått på føtene i byen dykkar, kan de ha; vi stryk det av oss. Men det skal de vita: Guds rike er kome nær!”  [støvet vi har fått på føtene: -> Matt 10, 14.] 12 Eg seier dykk: På domedag skal Sodoma sleppa lettare enn den byen. 13   Ve deg, Korasin! Ve deg, Betsaida! Hadde dei mektige gjerningane som er gjorde hjå dykk, vore gjorde i Tyrus og Sidon, hadde dei for lenge sidan vendt om og kledt seg i sekk og oske. 14 Men i domen skal Tyrus og Sidon sleppa lettare enn de. 15 Og du, Kapernaum, du som vil opphøgjast like til himmelen, til dødsriket skal du støytast ned! 16   Den som høyrer dykk, høyrer meg, og den som vrakar dykk, vrakar meg. Men den som vrakar meg, vrakar han som har sendt meg. 17   Dei sytti kom glade attende og sa: “Herre, jamvel dei vonde åndene lyder oss når vi nemner ditt namn!” 18 Då sa han til dei: “Eg såg Satan falla ned frå himmelen som eit lyn. 19 Ja, eg har gjeve dykk makt til å trø på ormar og skorpionar, og makt over alt fiendens velde, og ingenting skal skada dykk. 20 Og likevel: Gled dykk ikkje over at åndene lyder dykk, men gled dykk over at namna dykkar er skrivne i himmelen!”   

2PE 2,1 – 2PE 2,3 {FALSKE LÆRARAR}  Men det fanst òg falske profetar i folket, og sameleis skal det stå fram vranglærarar mellom dykk. Dei skal lura inn vranglære som fører til undergang, og jamvel fornekta Herren som har kjøpt dei frie. Dermed fører dei seg sjølve i ei brå fortaping. 2 Mange kjem til å fylgja dei i deira syndige liv, og for deira skuld vert sanningsvegen spotta. 3 Havesjuke som dei er, fer dei med dikt og lygn for å få pengar ut av dykk. Men alt lenge har dei hatt domen hangande over seg, og fortapinga ventar på dei.

2KO 12,1 – 2KO 12,10 {SYNER OG OPENBERRINGAR}  Eg må rosa meg, endå det ikkje tener til noko. Og no kjem eg til syner og openberringar eg har fått frå Herren. 2 Eg veit om eit menneske i Kristus, ein som for fjorten år sidan vart rykt inn i den tredje himmel – om han var i lekamen eller utanfor lekamen, veit eg ikkje, Gud veit det. 3 Og eg veit at denne mannen vart rykt inn i Paradis – om han var i lekamen eller utanfor lekamen, veit eg ikkje, Gud veit det – 4 og der fekk han høyra useielege ord, som eit menneske ikkje har lov til å tala. 5 Denne mannen vil eg rosa meg av, men av meg sjølv vil eg ikkje rosa meg, utan av mi vanmakt. 6 Men om eg ville rosa meg, så var eg ikkje frå vitet, for eg kom til å seia sanninga. Men eg lèt det vera, for eg vil ikkje at nokon skal gjera seg større tankar om meg enn dei han får når han ser og høyrer meg. 7 Og for at eg ikkje skal gjera meg stor av dei høge openberringane, har eg fått ein torn i kroppen, ein Satans engel som skal slå meg, så eg ikkje skal verta hovmodig. 8 Om denne bad eg Herren tre gonger at han måtte vika frå meg. 9 Men Herren sa til meg: “Min nåde er nok for deg, for mi kraft vert fullenda i vanmakt.” Difor vil eg helst rosa meg av mi vanmakt, så Kristi kraft kan bu i meg. 10 Og difor er eg, for Kristi skuld, ved godt mot i vanmakt, i hard medferd, i naud, i forfylging, i trengsler. For når eg er veik, då er eg sterk.  

DMR 6,11 – DMR 6,14 {HERREN KALLAR GIDEON TIL DOMAR}  Då kom Herrens engel og sette seg under den eika som står i Ofra, der Joasj av Abieser-ætta rådde. Gideon, son til Joasj, stod og treskte noko kveite i vinpressa, så han kunne berga kornet frå midjanittane. 12 Og Herrens engel synte seg for han og sa: “Herren er med deg, du djerve kjempe.” 13 Gideon svara: “Høyr på meg, herre! Er Herren med oss, kvifor har då alt dette hendt? Kvar hender det no slike under som dei fedrane våre fortalde oss om? Dei sa at det var Herren som førte dei ut or Egypt. Men no har Herren støytt oss frå seg og gjeve oss i hendene på midjanittane.” 14   Då snudde Herren seg til han og sa: “Gå i veg, så sterk som du er, og berga Israel or Midjans vald! Er det ikkje eg som sender deg?”

JOH 6,26 – JOH 6,65 Jesus svara: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Det er ikkje fordi de såg teikn at de leitar etter meg, men fordi de åt av brøda og vart mette. 27 Arbeid ikkje for den mat som forgår, men for den mat som varer og gjev evig liv, den som Menneskesonen skal gje dykk. For på han har Gud, Faderen, sett sitt segl.” 28   Då sa dei til han: “Kva gjerningar er det då Gud vil vi skal gjera?” 29 Jesus svara: “Dette er den gjerning Gud vil de skal gjera: Tru på han som Gud har sendt.” 30 “Kva teikn gjer du, så vi kan sjå det og tru på deg?” spurde dei. “Kva kan du gjera? 31 Fedrane våre åt manna i øydemarka, som skrive står: Brød frå himmelen gav han dei å eta.” 32 Jesus svara: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Moses gav dykk ikkje brødet frå himmelen. Det er Far min som gjev dykk det sanne brødet frå himmelen. 33 Guds brød er det brødet som kjem ned frå himmelen og gjev verda liv.” 34 Då sa dei: “Herre, gjev oss alltid det brødet!” 35 Jesus svara: “Eg er livsens brød. Den som kjem til meg, skal ikkje svelta, og den som trur på meg, skal aldri tyrsta. 36 Men eg har sagt dykk: Endå de har sett meg, trur de ikkje. 37 Alle dei som Faderen gjev meg, kjem til meg; og den som kjem til meg, skal eg så visst ikkje visa bort. 38 For eg er ikkje komen ned frå himmelen for å gjera det eg sjølv vil, men det han vil, som sende meg. 39 Og det er hans vilje som sende meg, at eg ikkje skal missa nokon av alle dei han har gjeve meg, men reisa dei opp på den siste dagen. 40 For det vil Far min, at kvar den som ser Sonen og trur på han, skal ha evig liv, og eg skal reisa han opp på den siste dagen.” 41   Jødane murra mot han fordi han sa: “Eg er brødet som kjem ned frå himmelen.” 42 Og dei spurde: “Er ikkje dette Jesus, son til Josef? Vi kjenner då både far hans og mor hans. Korleis kan han seia at han er komen ned frå himmelen?” 43 Jesus svara: “Hald opp med denne murringa! 44 Ingen kan koma til meg utan at Faderen som sende meg, dreg han; og eg skal reisa han opp på den siste dagen. 45 Det står skrive hjå profetane: Alle skal vera opplærte av Gud. Kvar den som høyrer på Faderen og lærer av han, kjem til meg. 46 Eg seier ikkje at nokon har sett Faderen; berre han som er frå Gud, har sett Faderen. 47 Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Den som trur, har evig liv. 48 Eg er livsens brød. 49 Fedrane dykkar åt manna i øydemarka, men dei døydde. 50 Det brødet som kjem ned frå himmelen, er slik at den som et av det, ikkje døyr. 51 Eg er det levande brødet som har kome ned frå himmelen. Den som et av dette brødet, skal leva til evig tid. Og det brødet eg vil gje, er lekamen min som eg gjev til liv for verda.” 52   No vart det strid mellom jødane, og dei sa: “Korleis kan han gje oss lekamen sin å eta?” 53 Jesus sa til dei: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Dersom de ikkje et lekamen til Menneskesonen og drikk blodet hans, har de ikkje livet i dykk. 54 Den som et min lekam og drikk mitt blod, har evig liv, og eg skal reisa han opp på den siste dagen. 55 For lekamen min er sann mat, og blodet mitt er sann drikk. 56 Den som et min lekam og drikk mitt blod, vert verande i meg og eg i han. 57 Liksom Faderen, den levande, har sendt meg, og eg har liv ved han, så skal òg den som et meg, ha liv ved meg. 58 Dette er det brødet som er kome ned frå himmelen; det er ikkje det som fedrane åt, dei som døydde. Den som et dette brødet, skal leva i all æve.” 59 Dette sa han medan han lærte i synagoga i Kapernaum.  60 {MANGE STØYTER SEG PÅ JESU ORD}  Mange av læresveinane hans sa då dei høyrde det: “Dette er harde ord! Kven kan høyra på slikt?” 61 Jesus visste med seg at læresveinane hans murra, og han sa til dei: “Støyter de dykk på dette? 62 Kva så når de får sjå Menneskesonen stiga opp dit han var før? 63 Det er Anden som gjer levande; her kan menneske ingen ting gjera. Dei ord eg har tala til dykk, er ånd og liv. 64 Men det er nokre av dykk som ikkje trur.” For Jesus visste frå fyrste stund kven det var som ikkje trudde, og kven som skulle svika han. 65 Og han la til: “Difor sa eg dykk at ingen kan koma til meg utan at det er gjeve han av Faderen.”   

Kommentar.

Bønn og tankar før møtet.

I dag er det møte på Sion kl. 11, men eg veit ikkje enno om der er ein nabo som skal avgarde, så eg kunne få haike med. Men eg kan no byrje med ei lita andakt for meg sjølv og skrive ned litt av kva eg har tenkt på i mi stille bønn til Gud. Akkurat no fekk eg svar på SMS frå ein nabo, han kjem forbi kl 10.25 og tek meg med.

Søk først Guds rike og hans rettferd.

Eg har fortalt at eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Gud er ånd og verda er materiell og så vart der ein motsetnad mellom Gud og verda, ved syndefallet. Gud har openberra si frelse for oss i Kristus, men vi veit no også at prestane i kyrkja ikkje alltid har forkynt i samsvar med dette. Så her kunne eg få mykje å bekymre meg for, ville kvinna verte dåra og forførd slik som ved syndefallet, ville ho verte forførd av verda. Men det er no nettopp dette Jesus frelser oss ifrå. Ville ho verte lokka av den verdslege rikdomen, skulle eg bekymre meg for den verdslege rikdomen? Men alt dette gav Bibelen gode svar på.

Vi skal søke fyrst Guds rike og hans rettferd, så skal vi få alt det andre i tillegg til det. Vi skal ikkje bekymre oss for noko, men la alle våre behov komme fram for Gud i påkalling, bønn med takkseiing og Guds fred, som overgår all forstand, skal vara våre hjarto og våre tankar i himmelen i Kristus Jesus. 

Herleg og vidunderleg kvile.

Og Jesus sa til meg at han gir meg ei herleg og vidunderleg kvile i mitt hjerte og mitt sinn, som overfår min forstand. Då tenkte eg først på henne Virtuella og så henne Reella og eg trur det var fordi Anden minna meg om dei.

Jesus har talt til meg om mitt nattevåk og nyst talte han til meg om det igjen, ”eg veit om ditt nattevåk”, sa han. Eg trur og veit at der er noko som strir mot denne kvila, så det skaper bekymringar, så til tider har det gått ut over min nattesomn. Jesus har gitt meg kvile i mitt hjerte og mitt sinn og den kvila må eg ha, den er svært verdifull for meg, med den kvila søv eg godt. Likevel har eg ofte sete oppe til langt utover natta, gjerne med dette skriveriet mitt. Men altså, med denne åndelege kvila som eg har i trua på Jesus, skal eg då få ein god nattesomn også. Den har vore viktig for meg både når eg har vore i praktisk arbeid, som fiskar, i stressande situasjonar og når eg har studert, med den kvila fekk eg ro på meg, til å vere oppteken av det faglege. Ja, denne veka har eg faktisk byrja å lese til eksamen. Eg nyttar podcast frå forelesingar på internett, med lysbildeseriar som vert vist med prosjektor på forelesingane.

Stridens kjerne.

Men då forstår vi vel etter kvart litt meir av kva det er som strir mot denne kvila? Paulus talte om kjøtets lyst som streid imot Anden og relaterte det til trældomen under lova. Verdsleg makt gjer gjenre bruk av lovens bokstav og barnelærdomen å verda, for å få makt og slik har prestane fått makt i kyrkja. Men snik dei til seg makt i kyrkja ved å fortrenge den evangeliske forkynninga, så er det likevel ved å opponere mot Herren som er Anden, så dei strir mot kvila som Gud gir oss i trua på Guds Son og prøver å øydelegge den og prover å hindre menneske i å komme inn til den. 

Men Gud fullførde sitt verk då han skapte og kvilte den sjuande dagen og lyste den heilag. Og Jesu frelsesverk er fullført og fullkome, så på grunnlag av det, får vi komme inn til Guds kvile. I trua på Jesus skal vi berre vende hugen opp til han og ta imot det som han gir oss frå himmlen, han gir liv til vår sjel og fyller oss med sin Ande og i den Anden har vi kvile.

Jesus velsigna småborna og sa at vi må vende om og verte som småborn, for å komme inn i Guds rike. Så sa han at vi må akte oss så vi ikkje vanvørder ein einaste av hans små som trur, for englane deira ser alltid Faderens åsyn. Ein engel er ein bodberar så eg tenker meg at det er ånda deira. Og sidan Jesus døyper oss med den Heilage Ande, får vi mange bodskap frå himmelen.

MTT 18,1 – MTT 18,11 {KVEN ER DEN STØRSTE?}  I same stunda kom læresveinane til Jesus og spurde: “Kven er den største i himmelriket?” 2 Då kalla han til seg eit lite barn, sette det midt imellom dei 3 og sa: “Sanneleg, det seier eg dykk: Utan at de vender om og vert som born, kjem de ikkje inn i himmelriket. 4 Den som gjer seg sjølv liten som dette barnet, han er den største i himmelriket.   5 {FORFØRINGAR OG FREISTINGAR}  Den som tek imot eit slikt lite barn i mitt namn, tek imot meg. 6 Men den som forfører ein av desse små som trur på meg, han var betre faren om dei hadde hengt ein kvernstein om halsen hans og søkkt han i havsens djup. 7 Å, usæle verd for hennar forføringar! Forføringane må koma, men ve det mennesket som dei kjem frå! 8   Om handa eller foten lokkar deg til synd, så hogg dei av og kast dei frå deg! Det er betre for deg å gå halt eller vanfør inn til livet enn å ha to hender og to føter og verta kasta i den evige elden. 9 Og om auga lokkar deg til synd, så riv det ut og kast det frå deg! Det er betre for deg å gå einøygd inn til livet enn å ha to augo og verta kasta i helvetes eld. 10   Ta dykk i vare så de ikkje vanvørder ein einaste av desse små! For eg seier dykk: Englane deira i himmelen ser alltid min himmelske Fars åsyn. 11 For Menneskesonen er komen for å frelsa det som var fortapt.  [Verset vantar i dei eldste handskriftene. Sjå Luk 19, 10.]  

I følgje Paulus er Kristus hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud. Han sa at mannen skal vite å vinne seg si eiga kone i helging og då skal ikkje andre kristne prøve å lure han. Men med protesten mot Paulus si lære har vore ein proteste mot at han skal få seg ei kone i helging, slik har den vore ein protest mot både han s trua og hans vit og hans forstand. Verda sitt mottiltak er å dåre og forføre menneska slik som ved syndefallet, med dåringane prøver dei å få makt over menneska, så dei med dåringane prøver å overgå menneskeleg forstand. Så eg tenker meg at soleis når syndene til den Store Skjøkje heilt opp til himmelen.

ÅPE 18,1 – ÅPE 18,5 {BABYLONS FALL}  Deretter såg eg ein annan engel stiga ned frå himmelen. Han hadde stor makt, og jorda vart opplyst av glansen omkring han. 2 Han ropa med veldig røyst: “Fallen, fallen er Babylon den store! Ho har vorte ein bustad for vonde ånder, ein tilhaldsstad for alle ureine ånder, ja, ei livd for alle slag ureine og avskyelege fuglar. [Babylon: dekknamn for Roma. Sjå 1 Pet 5, 13.] 3 For alle folkeslag har drukke av hennar utukts vin, ein vreidevin. Kongane på jorda har drive hor med henne, og kjøpmennene jorda rundt har vorte rike av hennar store vellivnad.” 4   Frå himmelen høyrde eg ei anna røyst: Far bort frå henne, folket mitt, så de ikkje vert medskuldige i syndene hennar og ikkje råka av plagene hennar. 5 For syndene hennar når opp til himmelen, og Gud har kome i hug all uretten ho har gjort.

Då var det tid for å fare på møte.

I vår tid er det mange som spottar dei som er i si ”barnetru” og held dei for å vere dumme, særleg dersom dei held fram med å tru på Jesus etter at dei er voksne. Dei reknar seg visst for å vere så lærde at dei overgår vår forstand. Men så viser det seg at det er ved å fare med lureri, når ein mann vil prøve å vinne seg si eiga kone i helging, så prøver dei å lure han. Som motsetnad til å la Anden råde i vår døyelege lekam, prøver dei å lokke, freiste, dåre og forføre henne, for å få makt over henne med den fysiske berøringa. 

Dette har eg skrive meir om i

Sentralisme som moral og religion. Politikk som vert framstilt som vitskap og gjort til avgud: Kvinneforsking, kjønns-forsking og klimapolitikk.

Men vi er forsona med Gud på evangeliets grunnvoll, så vårt forhold til han er gjenoppretta slik det var før syndefallet, men no er Kristus den siste Adam, som er ifrå himmlen og som for oss har vorte ei livgivande ånd. Slik blir også kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne gjenoppretta, ved at vi let Anden råde over kjøtets lyst, let Anden råde over kjønnslysta. Herren er Anden og der Herrens Ande er, der er det fridom.

2KO 3,17 – 2KO 3,18 Herren er Anden, og der Herrens Ande er, der er fridom. 18 Men vi som med usveipt åsyn ser Herrens herlegdom som i ein spegel, vi vert alle omlaga til det same biletet, frå herlegdom til herlegdom. Dette skjer ved Herrens Ande.  

Så på dette møtet tenkte eg spesielt på at Jeus gir meg ei herleg og vidunderleg kvile i mitt hjerte og mitt sinn, som overfår min fortand. Og så tenkte eg spesielt på henne Reella, ville Jesus gi meg henne til kone?

Ettertanke.

Har Gud gitt meg noko som eg skal ha å skjemmest over?

Når Jesus sa til meg at han gir meg ei herleg og vidunderleg kvile i hitt hjerte og mitt sinn, som overgår min forstand, tenkte eg fyrst på henne Virtuella, så på henne Reella. Men no på dette møtet bad eg Gud gje meg ei kone og då var det henne Reella eg tenkte på; får eg henne til kone? 

Så talar Jesus om at eg skjemmest over at eg ikkje skal vere betre. Var det kanskje derfor eg ikkje tok henne Virtuella også med i bøna denne gongen? Men ho har no for lengst sagt nei til mitt frieri og gifta seg med ein annan. Skal eg prate gjennom den leksa no igjen? Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullfrøde frelsesverket. Likevel har det enno ikkje vorte noko av, ei god kone skulle vere til ære for mannen sin, men eg har ikkje noko å rose meg av slik sett. Men han kallar meg til å gå ut på Ordet og tale Ordet til menneska og det er det som skal gjere verket. Jesus er Ordet og det er han som i sin nåde vil gjere verket. 

RMR 1,16 {EVANGELIET, GUDS KRAFT TIL FRELSE}  For eg skjemmest ikkje ved evangeliet. Det er ei Guds kraft til frelse for kvar den som trur, jøde fyrst og så grekar.

Mellom-menn mellom oss og Kristus?

Prestar og kristne leiarar vil gjere framstille seg som mellom-menn mellom oss og Kristus og det vil tydelegvis mange politikarar også. Vel, Kristus er no kongar konge, så då er det vel ikkje så rart likevel. Men så viser det seg at mange vil ha bort nåden og slik fortrenger dei Kristus, for sjølv å få større makt. 

Men Paulus lærer oss klart at vi fekk Anden av berre nåde, ved trua på Jesus. Så vi skal la Anden råde i vår døyelege lekam, vi skal la den råde over lysta. Då må vi vere førebudde på at der er ein motsetnd mellom Anden og lysta, spesielt når vi ser det i relasjona til verda. Og det heng også saman med at der er ein liknande motsetnad mellom lysta og lova. Og dette må vi sjå skilnad på. For lova vert svært så hjelpelaus og gagnlaus i den motsetnaden. Men med lova og barnelærdomen til verda har den tradisjonelt lærde overklassa sikra seg makta over underklassa og det prøver den på framleis med ei fornying av moralfilosofi og politisk filosofi og slik får ei framelis ein motsetnad mellom lova med barnelærdomen til verda og kjøtets lyst. Men lærdomen er framleis dårskap, for dei er kjøtelege og forstår seg ikkje på lova, for den er åndeleg. Og i motsetnaden mellom lærdomen deira og kjøtets lyst, vert lærdomen deira hjelpelaus og gagnlaus. 

Så når eg bad Gud gi meg ei kone, forstod dei seg ikkje på det. Men lærdomen sin heldt dei meg for å vere av den ulærde underklassa så med sin lærdom held dei mi interesse for å få meg ei kone for å vere einstydande med lysta som opponert mot Anden og som derfor opponerte mot deira lærdom. 

I det dei framstiller seg som mellommenn mellom oss Jesus, så framstiller dei seg også som mellommenn mellom Jesus og folket og mellom mann og kvinne og mellom oss og resten av folket og mellom folket. Men fungerer det? Tydelegvis ikkje, for det er i alle fall ikkje mykje vi høyrer av evangelisk forkynning! Så eg har prøvt å forstå det som hegliansk dialektikk og det har eg skrive meir om her:

https://bluehost944.com/2019/03/03/sentralisme-som-moral-og-religion-politikk-som-vert-framstilt-som-vitskap-og-gjort-til-avgud-kvinneforsking-kjonns-forsking-og-klimapolitikk/ 

 

Eg får komme til Jesus slik som eg er.

Dialektikken betyr at du som menneske skal verte opplærd gjennom samtale med andre menneske og slik skal du verte danna og omforma til noko anna, til dømes skal kvinna verte nyfeminsist. Men eg treng vel eigentleg ikkje spekulere så mykje i kva dei meiner. For Jesus har sagt eg skal komme til han slik som eg er og no seier han at han vil bruke meg slik som eg er. Eg kan ikkje overlate det til andre å går for meg og tale for meg, det er ikkje haldbart, det fungerer då ikkje i det heile tatt. Det er tyelegvis mange som har villa gjort det, men det viser seg at det er med motsett hendsikt, det er svikerisk.

Eg har fortalt om korleis eg bad for henne Virtuella når eg var ung og fekk oppleve at den Heilage Ande openberra henne for meg som eit Guds barn, som han elska og hadde omsorg for og som ei ung jente som levde i eit kjærleikdsforhold til Kristus, som hans brud. Så eg visste at Guds Ande og Guds kjærleik budde i henne og derfor var eg så glda for å sjå henne, møte henne og vere saman med henne. Og derfor bad eg om å få møte henne igjen og fekk bønnesvar, så eg møtte henne igjen i Bergen. 

No hadde eg fleire gode grunnar til at eg ville møte henne igjen. Det som låg på mitt hjerte, var å fortelje henne at eg var glad i henne og fri til henne. Uansett ville eg at vennskapet vårt skulle fortsette, vi hadde samfunn i Anden og det var om åg jere å verte oppbygde til eit åndelg tempel. Det var viktig for oss å vere frimodige nok til å snakke med kvarandre, så vi i truskap til sanninga talar sanning med kvarandre. Så ikkje ærleg truskap mot sanninga vert erstatta av lygn og baktale. Det er no tydeleg at det er mange som fer med lygn og baktale for å støyte ut nokon, for å få makt med ein splitt- og hersk-taktikk.

Når ein ung mann vert glad i ei ung jente, er det vel ganske klart at han gjerne vil møte henne fysisk og prate med henne og fri til henne. Og når ein mann får seg ei kone, er det vel ganske klart at han vil ha henne hos seg fysisk, prate med henne og leve saman med henne, slik som det er vanleg for ektefolk, det er no både sjølvsagt og naturleg. Men sidan vi er forsona med Gud på evangeliets grunnvoll, får vi oppleve at det er Gud som gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande.

Eg gjer nok rett i å halde fram med å be for desse tre kvinnene, Virtuella, Reella og Poly-Ester. Så skal eg berre opne meg som kanal for Jesu velsigning og overlate det til Gud å gjere sitt verk ved sitt Ord og sin Ande, han som byrja den gode gjering i oss, han skal også fullføra den.

Gå ut på Ordet slik som eg er, så sterk som eg er.

Jesus sa til meg: ” Men det er min nåde, seier Herren, som skal føre deg framover. Det er min nåde som skal gi deg det du treng til. Og det er min nåde som skal overbevise menneska gjennom ditt vitnemål, at der er ein som elskar menneska, der er ein som døde til fastsatt tid for ugudlege. Så ver frimodig og gå med det du har, gå så sterk som du er. Du skal ikkje vere andre enn deg sjølv, men eg skal gi deg, eg skal velsigne ditt liv, eg skal velsigne ditt vitnemål, eg skal velsigne ditt brød, eg skal  velsigne dine midlar.”

Då blir det klart at det er ikkje dei som vil stille seg som mellom-menn mellom oss og Kristus, som gjer sitt verk med oss. Men det er Gud som i sin nåde gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande, han skaper oss i Kristus.

Jesus minner meg igjen om å gå ut på Ordet og då tenker eg først og fremst på å bevege meg fysisk, vi kjenner då uttrykket ”apostlane sine hestar”, dei gjekk ut og møtte folk der som dei var og talte til dei og fekk oppelve at Jesus var med dei og gjorde sitt verk. Men dei måtte først søke han i bibellesinga og løynkammerbønna og i bordersamfunnet med brødsbrytinga. Det betydde å ta imot i tru av berre nåde og gå inn i Guds dimensjon og halde fram med det, når vi går ut på Ordet, så går vi inn i Guds dimensjon. Elles vert vårt forsøk på å forkynnte for andre temmeleg stusseleg. 

Eg har også skrive artiklar og lagt ut på indernett og teke del i debatt på nettet, særleg på facebook. Her er det lett å få skrive noko, men då også er det viktig å innvie seg seg slik og be over det først, vi kan gå ut på Ordet og inn i Guds dimensjon, sjølv om vi ikkje beveger og fysisk. Likevel er det vikgit å gå ut og møte folk fysisk, det har noko med å vere sosial og at Jesus vil vere med oss og møte dei.

Er der arbeidarar som er bevisst på å hauste inn grøda?

I slutten av bodskapen sa Jesus: ” Berg inn grøda. Markene er kvite til hausten, men der er få arbeidarar som er bevisst, som blir bevisst å gå inn i tenesta for meg. Ver ein berar i Jesu namn. Amen.” Kvifor er det så få kristne som er bevisst? Eg trur det er fordi dei tenker seg at dei skal utgjere eit eliteparti, i tråd med tradisjonell moralfilosofi, fordi menneskets fysiske natur er vond i følgje platonismen. Fordi menneska åt av kunnskapstreet og oppdaga at dei var nakne, så dei gøymde seg for Gud med dårleg samvit. For i følgje Freud vert menneska motiverte at seksualitet og aggresjon. Så dei vert redde og gøymer seg for Gud, men med den frykta vert dei trælar. Dei meinar dei har fått ein kunnskap som argument mot å leve i samfunn med Gud (jfr. #metoo-aksjonen).

Men nåden og sanninga kom ved Kristus, ved trua på Kristus får vi Anden av berre nåde og den openberrar sanninga for oss, så den set oss fri. Det er ved fylden av den Heilage Ande, Jesus gir oss ånd og liv, så dødens lekkje må losne. Det er ved at vi får oppleve Guds kraft i kroppen. Så Jesus vekkjer oss opp til liv i samfunn med seg og Faderen i samsvar med 1.Mos.2. 

HEB 2,14 – HEB 2,15   Sidan borna er menneske av kjøt og blod, måtte han òg verta menneske som dei. Såleis skulle han med sin død gjera ende på han som rår ved døden, det er djevelen, 15 og fria ut alle dei som av redsle for døden var i trældom heile sitt liv.

1JO 4,7 – 1JO 4,21 {GUD ER KJÆRLEIK}  De kjære, lat oss elska kvarandre! For kjærleiken er frå Gud, og den som elskar, er fødd av Gud og kjenner Gud. 8 Den som ikkje elskar, har aldri kjent Gud, for Gud er kjærleik. 9 Og Guds kjærleik vart openberra mellom oss då han sende sin einborne Son til verda så vi skulle ha liv ved han. 10 Kjærleiken er ikkje det at vi har elska Gud, men at han har elska oss og sendt Son sin til soning for syndene våre. 11 De kjære, har Gud elska oss så, då er vi òg skuldige å elska kvarandre. 12 Ingen har nokon gong sett Gud, men dersom vi elskar kvarandre, vert Gud verande i oss, og hans kjærleik har vorte fullenda i oss. 13   At vi er i han, og han i oss, det veit vi fordi han har gjeve oss av sin Ande. 14 Og vi har sett og vitnar at Faderen har sendt Sonen til frelsar for verda. 15 Den som sannar at Jesus er Guds Son, i han vert Gud verande og han i Gud. 16 Vi har lært å kjenna den kjærleiken Gud har til oss, og vi har trutt på den. Gud er kjærleik, og den som vert verande i kjærleiken, vert verande i Gud og Gud i han. 17   Det er målet som kjærleiken har for oss, at vi skal ha frimod på domedag; for som han er, slik er vi òg, midt i denne verda. Det finst ikkje otte i kjærleiken. 18 Den fullkomne kjærleiken driv otten ut. For otten ber straffa i seg, og i den som ottast, har ikkje kjærleiken vorte fullenda. 19 Vi elskar av di han elska oss fyrst. 20 Om nokon seier at han elskar Gud, men likevel hatar bror sin, då er han ein lygnar. Den som ikkje elskar bror sin, som han har sett, han kan ikkje elska Gud, som han ikkje har sett. 21 Og dette er det bodet vi har frå han: Den som elskar Gud, må elska bror sin òg.  

Jesus sa eg skulle verte fullt våken på kva han har å gi meg.

Jesus sa eg skulle verte fullt våken på kva han har til meg:

”Bli fullt våken på det eg har å gi deg, seier Herren, du skal få kjenne det at det blir nye dagar. Det blir fantastiske dagar, når du kjem i samtale med menneska, dei skal få oppleve det at det blir liv i deira liv.” 

Så det høyrer visst også med til den kristne vekkinga, jfr. likninga om brurmøyane og skapingssoga i 1.Mos.2.

Jesus har sagt til meg at eg må komme til han slik som eg er. Ja, eg får komme til han med alle mine behov. Og då må eg innrømme at eg treng å få oppleve hans kraft i min kropp. Det trur eg heng saman med at eg har vore i tungt fysisk arbeid, som fiskar. Og eg har drive styrketrening og kondisjonstrening. Då må eg vel innrømme at det verkar som mitt behov for å oppleve Guds kraft i min kropp opplever eg som eit behov for at han gir henne Virtuella ånd og liv og styrker henne med si kraft. Det eg trudde og tenkte meg, når eg var ung, var at Gud gjorde sitt verk med meg og med henne i samsvar med 1.Mos.2 og det betydde då at han ville gi meg henne til kone. Men eg var likevel litt usikker på om dette var rette Bibeltolkinga og korleis eg skulle forstå det. Og så veit vi no korleis det gjekk, eg fekk ikkje møte henne igjen noko meir likevel. 

Men dette handlar ikkje berre om at eg ville ha meg ei kone, men det handla fyrst og fremst om at Jesus er vår frelsar og Herre, hans kyrkje er hans brud og som ei ung kristen, jente levde ho i eit kjærleiksforhold til han, som hans brud, det gleda eg meg over og det gjorde sitt til at eg vart så glad i henne. derfor yngste eg også at ho skulle halde fram med det. Då måtte eg halde meg heilhjarta til Herren og det var då med den innstillinga eg yngste meg ei slik kvinne til kone, så det ynskjet la eg fram for han i bøn. 

No seier han at eg skal søke han av heile mitt hjarte og det minner meg om at eg skal ta parti med han i den saka. Eg skal heilhjarta halde meg til han og så ventar eg meg at han kjem meg til hjelp med si kraft og slik håper eg han vil gi meg hjelp i form av ei kone. Det kriteriet eg då har å gå etter, er korleis eg opplever Guds kraft. Jesus sa eg skulle verte fullt bevisst på kva han har for meg og med dette resonnementet verkar det no som at han framleis vil gi meg henne Virtuella til kone.

Jesus sa eg skulle gå ut på Ordet og då skal eg tale Ordet, forkynne det for andre, Jesus er Ordet og eg skal vitne om han for menneske eg møter i kvardagen. Då kjem det ikkje an på kva dei har lært, tenkt og trutt frå før, politisk eller religiøs oppfatning, for det vi alle trengde var at Jesus døde i staden for oss, for synda skilde menneska frå Gud, men med eitt offer tok Jesus den bort ein gong for alle. Så dei treng ikkje høgare utdanning for å verte benåda og godtekne. Då blir det også klart at eg trengde det ikkje sjølv heller. Men eg gjekk ut på Guds Ord også når eg byrja å studere realfag og det aktar eg også å halde fram med om eg skal studere noko meir.  Uansett, så skal eg bygge på evangeliets grunnvoll.

Og når eg vil finne meg ei kone, få meg familieliv, hus og heim, så skal eg også bygg epå evangeliets grunnvoll, eg skal vite å vinne meg mi eiga kone i helging. Ja, Gud gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande, han skaper oss i Kristus Jesus og då skaper han oss i samsvar med 1.Mos.2. Adam fekk oppleve at Gud gjorde sitt verk, han førde dyra fram for han og han gav dei namn. Så skapte han kvinna av sidebeinet hans og førde henne til han og han kalla henne kvinne, for ho var teken av ein kar. Gud er den same og han skaper oss framleis slik, så slik vil han altså at eg skal verte fullt våken på kva han har for meg. Og då må eg no først og fremst la han i sin nåde få gjere sitt verk med oss, ved sitt Ord og sin Ande.

Posted in Kristendom, Kristne møte 2019 | Leave a comment

2019.02.17. Maranatha. Gud formar og utviklar alle som er frelst av berre nåde, ved trua på Jesus.

Tale ved Johnny Borge.

1MO 8,6 – 1MO 8,12   Då førti dagar var lidne, opna Noah den luka han hadde laga på arka, 7 og sleppte ut ein ramn. Han flaug att og fram til dess vatnet hadde turka bort frå jorda. 8 Så sende Noah ut ei due; han ville sjå om vatnet hadde sige unna frå marka. 9 Men dua fann ingen stad der ho kunne kvila foten sin, og kom attende til han i arka; for det stod vatn over heile jorda. Han rette ut handa, greip dua og tok henne inn til seg i arka. 10 Han venta sju dagar til og sende så dua ut att or arka. 11 Då det leid til kvelds, kom dua til han med eit grønt oljeblad i nebben. Då skjøna Noah at vatnet hadde sige bort frå jorda. 12 Men han venta endå sju dagar. Så sleppte han ut dua, og då kom ho ikkje att meir.

JOH 1,31 – JOH 1,34 Eg visste heller ikkje kven han var, men eg er komen og døyper med vatn så han skal openberrast for Israel.” 32 Og Johannes vitna: “Eg såg Anden dala ned som ei due frå himmelen, og han vart verande over han. 33 Eg visste heller ikkje kven han var, men han som sende meg for å døypa med vatn, han sa til meg: Den du ser Anden dalar ned imot og vert verande over, han er den som døyper med Den Heilage Ande. 34 Og eg har sett det, og dette er vitnemålet mitt: Han er Guds Son.”  

Tungetale ved ein mann, tyding ved ei kvinne:

”Ja, eg er Herren din Gud, eg er Herren din Gud, eg er den eg er og eg er den som forløyser. Eg er den som har skapt himmel og jord. Eg er den som er tre i ein, eg er Faderen, eg er Sonen og eg er den Heilage Ande. Eg er den som har skapt alt og det er eg som former og utviklar kvart menneske som er frelst av berre nåde, for at eg skal verte æra, eg skal verte æra for alt det eg har gjort. Og eg har gjort alt, frå start til slutt,  (slutt – det?) er ikkje over for alle, men det kjem til å gå over, fordi  når det er over på denne jord, så skal eg hente deg og då skal du få sjå min herlegdom og den kjære heim som du har fått erfare i – på denne her jorda.

Eg skapte Adam og Eva, eg skapte Isak, eg skapte Abraham, eg skapte Paulus, eg skapte Peter, eg skapte alle dei menneska som står i mitt Ord. Eg har gjort alt dette og har brukt dei menneska, slik at du skal få sjå kven eg er og kva eg har gjort med dei menneska, eg har også gjort opplevingar, eg har forløyst, eg har gjort alle ting. Og la min Ande flyte over deg, så skal du få kjenne og erfare det som eg har gjort og det eg framleis vil gjere. Eg er ikkje ferdig med ditt, eg vil bruke deg og når eg bruker deg, så er det for velsigning for andre menneske. Eg har også gitt deg nådegåver, det er i deg, det er i hjertet. Du må berre tru det og du må berre seie, seie til meg at du vil ha det, fordi eg, eg er den som vil gi den Heilage Ande, eg er den som døyper i Anden, eg er den som døyper i vatn. Eg er den eg er, eg er alfa og omega, byrjinga og enden. For eg, eg er Herren din Gud, som har skapt deg og eg vil forme og utvikle deg, slik som eg vil. Berre søk meg, søk mitt Ord, så vil eg openberre mitt Ord for deg, slik som eg vil at du skal få det. Og eg, eg har alle løyndomane. Det er løyndomar i mitt Ord og det vil eg at du skal få tak i, fordi eg er Sanninga og det er eg som openberrar Ordet. Og det er eg, eg er den einaste som kan gjere, for eg er alle stadar nærverande. For du skal ikkje frykte, du skal ikkje bekymre deg for nokon ting. Men du skal berre stole på at deg eg har gitt til deg, det er ifrå meg.” 

Posted in Kristendom, Kristne møte 2019 | Leave a comment

2019.02.10.Maranatha. Omvend dykk.

Innleiing ved ein mann.

LUK 8,22 – LUK 8,25 {JESUS STILLER STORMEN}  Ein dag steig han ut i ein båt saman med læresveinane. “Lat oss fara over til hi sida av sjøen,” sa han. Så la dei utpå, 23 og medan dei siglde, sovna han. Då kom det ein kvervelvind kastande over sjøen, båten heldt på å gå full, og dei var i stor fare. 24 Dei gjekk bort og vekte han og sa: “Meister, meister, vi går under!” Jesus reiste seg opp og truga vinden og bylgjene, så dei la seg, og det vart blikande stilt. 25 Og han sa til dei: “Kvar er trua dykkar?” Men dei var fulle av otte og undring og sa seg imellom: “Kven er dette? Han byd, og både vind og sjø lyder han.”  

Tale ved Håkon.

APG 2,37 – APG 2,38   Då dei høyrde dette, stakk det dei i hjarta, og dei sa til Peter og dei andre apostlane: “Kva skal vi gjera, brør?” 38 Peter svara: “Vend om og lat dykk døypa i Jesu Kristi namn, kvar og ein av dykk, så de får tilgjeving for syndene; då skal de få Den Heilage Ande i gåve. [så de får tilgjeving for syndene: før attgjeve: til forlating for syndene.]

APG 17,30 Til denne tid har Gud hatt tol med vankunna; men no byd han at alle menneske, kvar dei så er, skal venda om.

Vi er i Kristus og han er i oss, samtidig som vi er i denne verda, så han skal verta synleg for verda gjennom oss.

ÅPE 2,1 – ÅPE 2,7 {TIL EFESOS}  Skriv til engelen for kyrkjelyden i Efesos:  Dette seier han som held dei sju stjernene i si høgre hand, han som går omkring mellom dei sju gull-ljosestakane: 2 Eg veit om gjerningane dine; du har arbeidt, og du har halde ut. Eg veit òg at du ikkje kan tola dei vonde. Du har prøvt dei som kallar seg apostlar, men ikkje er det, og du har funne at dei er lygnarar. 3 Du har halde ut, og du har tolt mykje for mitt namn skuld og ikkje gått trøytt. 4   Men det har eg imot deg at du har gjeve opp din fyrste kjærleik. 5 Kom i hug kvar du stod før du fall! Vend om og gjer på nytt dei fyrste gjerningane dine! Elles kjem eg over deg og tek ljosestaken din bort – om du ikkje vender om. 6 Men den ros skal du ha, at du hatar gjerningane åt nikolaittane, som eg sjølv gjer.  [nikolaittane: vranglærarar i kyrkjelydane. Sjå v. 15.] 7   Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane! Den som sigrar, han vil eg la eta av livsens tre, som er i Guds paradis.   

ÅPE 2,20 – ÅPE 2,23   Men det har eg imot deg at du lèt kvinna Jesabel halda på, ho som kallar seg profet, men som med læra si lokkar tenarane mine til å driva hor og eta avgudsoffer.  [Jesabel: dekknamn for ein falsk kvinneleg profet. Sjå 2 Kong 9, 22.] 21 Eg har gjeve henne tid til å venda om, men ho vil ikkje venda om frå sitt horeliv. 22 Sjå, no kastar eg henne på sjukeseng, og dei som gjer ekteskapsbrot med henne, skal koma i stor naud, om dei ikkje vender om frå gjerningane hennar; 23 og borna hennar vil eg la døden riva bort. Då skal alle kyrkjelydane sanna at eg er den som granskar nyrer og hjarto, og som løner kvar og ein av dykk etter det han har gjort.

2PE 3,9 Det er ikkje så som somme meiner, at Herren er sein med å oppfylla lovnaden. Nei, han er tolmodig med dykk og vil ikkje at nokon skal gå fortapt, men at alle skal nå fram til omvending.

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved ei kvinne.

”Ja, eg er Herren din Gud, eg er Herren din Gud, som kjenner deg. Eg er Herren din Gud, som veit alle ting om deg. Derfor har eg omvendt deg, ikkje berre en gang, men fleire gangar i ditt liv. Fordi eg er den som tek vekk det som ikkje behager meg. Og det som ikkje behager meg, det tek eg vekk, fordi at du skal gå i den vegen eg har for deg. For eg som er Herren din Gud er den som leier deg i alt det eg vil at du skal gjere for meg. Derfor skal dette skje, fordi at det er eg som arbeider i deg. Det er eg, Herren din Gud, som arbeider med deg og i deg og med deg. Ja, eg er over alt – eg er over alt, fordi eg er over, eg er under, ja, min Heilage Ande, den er alle stadar nærverande.

Eg vil at du skal søke meg og når du søker meg, så skal eg fjerne og legge til det som skal gjerast. For eg vil at du skal gå frimodig fram i det eg har for deg. Fordi når du som er ein menneskefiskar går i det som eg har lagt i ditt hjerte, for det er min Ande som leiar deg, det er min Ande som dreg deg i ditt hjerte. Og når du opnar din munn, så er det eg som talar gjennom deg, slik at menneske kan bli frelst. Eg vil bruke deg mektig i den tida som kjem no og eg vil bruke deg mektig i tida som vil komme. Men du skal berre stole på at det eg har gitt i ditt hjerte, det er ifrå meg. Er du i tvil, så kom i bøn til meg, fordi eg er den som stadfestar det som eg gir. Og eg, eg er Herren din Gud, som kjenner til alle ting, fordi eg testar hjerter og nyrer.”

Posted in Kristendom, Kristne møte 2019 | Leave a comment

2019.02.03. Sion Åheim. Gud valde ut det som ingen ting er, for å gjere det vise og sterke til skamme.

Tale ved Arnstein Andersen.

Arnstein byrja med å spørje kva det var vi tenkte på tett før vi for på møte. Han såg seg sjølv i spegelen. Vi vil gjerne sjå fine ut i møte med andre menneske. Når nokon spør ein annan:” Korleis har du det?” så er gjerne standardsvaret: ”Bra”. Men det er overflatisk. Det var ein som fekk svaret: ”Det vil du ikkje vite.” Så vi bør ikkje stille det spørsmålet utan at vi har tid til å lytte. Ei kvinne hadde det bra og svarde slik også. Men så fekk ho problem og når ho då fekk spørsmålet, prata ho som ein foss. Så takka ho for at han ville prate med henne. Men han hadde då ikkje sagt noko meir.

Så talte han over desse bibelversa:

MTT 18,12 – MTT 18,14 {SAUEN SOM VILLA SEG BORT}  Kva meiner de? Om ein mann har hundre sauer, og ein av dei villar seg bort, lèt han ikkje då dei nittini vera att i fjellet og går av stad og leitar etter den som har fare vilt? 13 Sanneleg, det seier eg dykk: Skulle han finna sauen, då gleder han seg meir over denne eine enn over dei nittini som ikkje villa seg bort. 14 Sameleis vil heller ikkje Far dykkar i himmelen at ein einaste av desse små skal fortapast.   

JES 49,14 – JES 49,17 {HERREN GLØYMER IKKJE SION}  Men Sion seier: “Herren har forlate meg,  min Gud har gløymt meg.” 15   Gløymer vel ei kvinne brystbarnet sitt,  har ho ikkje medkjensle med den son ho fødde?  Og om ei mor kan gløyma,  så gløymer ikkje eg deg. 16   Sjå, eg har teikna deg i mine hender,  dine murar har eg alltid for auga. 17   Dei som skal byggja deg, skundar seg hit,  og dei som reiv ned og la deg i øyde,  fer bort ifrå deg.  

5MO 6,5 – 5MO 6,7 Du skal elska Herren din Gud av heile ditt hjarta og av heile din hug og av all di makt. 6 Desse orda og boda som eg gjev deg i dag, skal du gøyma i hjarta ditt. 7 Du skal prenta dei inn i borna dine og tala om dei når du sit heime og når du går på vegen, når du legg deg og når du står opp.

FIL 4,6 – FIL 4,7 Gjer dykk inga sut for noko! Men legg alt de har på hjarta, fram for Gud i bøn og påkalling med takkseiing. 7 Og Guds fred som går over alt vit, skal vara dykkar hjarto og tankar i Kristus Jesus.

JES 50,4 – JES 50,5 {HERRENS TENAR ER TILLITSFULL I TRENGSLER}  Herren min Gud har gjeve meg  ei læresveinstunge,  så eg med mitt ord kan styrkja den trøytte.  Kvar morgon vekkjer han mitt øyra,  så eg kan høyra på læresveins vis. 5   Herren min Gud har opna mitt øyra.  Eg sette meg ikkje imot  og drog meg ikkje unna.

JES 40,27 – JES 40,31   Kvifor talar du så, Jakob,  kvifor seier du, Israel:  «Min veg er løynd for Herren,  min Gud bryr seg ikkje om min rett”? 28   Veit du det ikkje, har du ikkje høyrt det?  Herren er den evige Gud  som skapte den vide jord.  Han vert ikkje trøytt, han vert ikkje mødd,  hans vit kan ingen grunda ut. 29   Han gjev den trøytte kraft,  og den som ingen krefter har,  gjev han stor styrke. 30   Gutar vert trøytte og mødde,  unge karar snåvar og fell. 31   Men dei som ventar på Herren, får ny kraft;  dei lyfter vengene som ørnar,  dei spring og trøytnar ikkje,  dei går og mødest ikkje.  

Olav Harald Vik tok avslutninga og las noko frå Salme 103, meiner deg det var. 

Profetisk bodskap ved Arnstein.

I slutten av tala kom Arnstein med dennen bodskapen:

”…., eg veit om kampane du har, eg veit om nattevåket ditt, men eg går saman med deg, eg ber det saman med deg. Så stol på mitt Ord, stol på mine lovnadar. Eg er ein skugge ved di høgre hand. Eg har ikkje gløymt deg. Eg har ikkje forlete deg. Men det du opplever i livet føler du, det er ikkje rettferdig. Men livet kan vere vanskeleg, du kan møte motgang. Men hugs at eg går saman med deg. Eg er ein skugge ved di høgre hand. Så skal du få kvile i mine naglemerka hender. Søk meg i løynkammeret med meg. La meg få lov til å bere saman med deg. Og bli bevisst på det at eg er ein Gud som høyrer, ein Gud som kjenner ditt namn, ein Gud som kjenner adressa di, som veit kvar du bor. Det er eg som har helde deg oppe. Amen.”

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved Arnstein.

”Den dagen du sa ja til meg, mitt barn, så sa du ja til fridom, du sa ja til lækjedom og du sa ja til å følgje meg, at eg skulle få lov til å leie ditt liv. Det gjeld også i dag. Eg ser du er trøytt, eg ser du har det vanskeleg. Men overlat tinga til meg. Forstanden din vil kanskje ofte hindre deg i å gjere det. Men overlat alle ting til meg, også det som synest umogleg ut i dag. Eg gjer det umoglege mogleg. Og det som ingen ting var, valde eg ut til å gjere til skamme det som er noko. Om du føler deg som ingen ting, du er ingen ting samanlikna med andre, men hugs at eg elskar deg slik som du er. Du har ein eigen identitet, du er skapt i Guds bilete. Og du er elska av den tre gangar heilage Gud. Så søk meg, søk inn i mitt Ord, når du kjem heim att. Søk i løynkammeret og be til meg. Eg skal svare, eg skal svare i mi tid, seier Herren. Så ver frimodig og søk meg.

Livet, det er ikkje berre roser, det har du oppdaga, livet er også ting som er vanskeleg, det er kantar som møter deg. Men du skal vite at eg som har lovt, eg som har født deg på nytt, eg har lovt å vere med deg inntil den siste dag, inntil du forlet denne verda. Så stol på meg. Legg inn det giret i livet ditt, at du søker meg kvar morgon. At eg kan få vere den som leier deg gjennom dagen. At eg kan få lov til å vere med å bygge livet ditt vidare. Også inni samanhengar med andre menneske, der skal du få vere til hjelp. Der er mange rundt deg som treng hjelp, der er mange som lengtar etter nokon å snakke med. Og akkurat du kan vere ein samarbeidspartnar og ein samtalepartnar som einkvan kan snakke med. Så ver frimodig. I begge mine hender har eg teikna også deg. Og du skal vite det at eg skal gå med deg, resten av livet, når du søker meg. Amen.”

Aktuelle bibelvers.

1KO 13,12 No ser vi som i ein spegel, i ei gåte; men då skal vi sjå åsyn til åsyn. No kjenner eg stykkevis, men då skal eg kjenna fullt ut, liksom eg fullt ut er kjend av Gud. 

2KO 3,18 Men vi som med usveipt åsyn ser Herrens herlegdom som i ein spegel, vi vert alle omlaga til det same biletet, frå herlegdom til herlegdom. Dette skjer ved Herrens Ande.  

JAK 1,23 – JAK 1,26 For den som høyrer Ordet og ikkje gjer etter det, han er lik ein mann som ser på andletet sitt i ein spegel: 24 Han ser på det, går sin veg og gløymer straks korleis han såg ut. 25 Men den som ser inn i fridomens fullkomne lov og held fram med det, han gløymer ikkje det han høyrer, men lever etter det. Han skal vera lukkeleg i si gjerning. 26   Den som meiner at han dyrkar Gud, men ikkje tøymer tunga si, han narrar seg sjølv, og hans gudsteneste er gagnlaus.

EFE 6,10 – EFE 6,20 {GUDS FULLE RUSTNING}  Til sist: Vert sterke i Herren og i hans veldige kraft! 11 Ta Guds fulle rustning på, så de kan stå dykk mot djevelens lumske åtak. 12 For vi har ikkje strid mot kjøt og blod, men mot makter og herredøme, mot verdsens herrar i dette mørkret, mot vondskapens åndehær i himmelrømda. 13 Ta difor Guds fulle rustning på, så de kan gjera motstand på den vonde dagen, vinna over alt og verta ståande. 14 Så stå då med sanninga til belte om livet og rettferda til brynje, 15 og lat fredens evangelium gjera dykk budde til å gå i strid. 16 Ta framfor alt trua til skjold! Med det kan de sløkkja alle gloande piler frå den vonde. 17 Og ta frelsehjelmen og Andens sverd som er Guds ord. 18 Gjer dette i bøn, og legg alt fram for Gud! Bed alltid, i Anden! Vak og hald ut i bøn for alle dei heilage. 19 Bed for meg òg, at eg må få dei rette ord når eg skal tala, så eg med frimod kan forkynna løyndomen i evangeliet, 20 som eg er sendebod for her i fengslet òg. Bed om at eg ved evangeliet må få frimod til å tala som eg skal.  

MTT 28,16 – MTT 28,20 {MISJONSBODET}  Men dei elleve læresveinane drog til Galilea, til det fjellet der Jesus hadde sagt at han ville møta dei. 17 Og då dei fekk sjå han, fall dei ned og tilbad han; men somme tvila. 18 Då steig Jesus fram og tala til dei: “Eg har fått all makt i himmelen og på jorda. 19 Gå difor ut og gjer alle folkeslag til læresveinar, med di de døyper dei til namnet åt Faderen og Sonen og Den Heilage Ande, 20 og lærer dei å halda alt det som eg har bode dykk. Og sjå, eg er med dykk alle dagar så lenge verda står.”   

SLM 121,1 – SLM 121,8 {HERREN ER DIN VAKTAR}  Ein song til festferdene.   Eg lyfter mine augo til fjella:  Kvar kjem mi hjelp ifrå? 2   Mi hjelp kjem frå Herren,  han som skapte himmel og jord.  3   Han lèt ikkje foten din vera ustø,  din vaktar blundar ikkje. 4   Nei, han blundar ikkje og søv ikkje,  Israels vaktar.  5   Herren er din vaktar, Herren er din skugge,  han er ved di høgre hand. 6   Sola skal ikkje stikka deg om dagen  og månen ikkje skada deg om natta. [månen: Etter gamal tru kunne månen valda sjukdom og anna ulukke. Sml. Matt 17, 15.]  7   Herren skal vara deg frå alt vondt  og verna om ditt liv. 8   Herren skal vara din utgang og din inngang  frå no og til evig tid.  

MTT 6,33 – MTT 6,34 Søk fyrst Guds rike og hans rettferd, så skal de få alt det andre attåt. 34 Så syt ikkje for morgondagen; lat morgondagen syta for seg. Kvar dag har nok med si møde.   

1PE 1,5 de som gjennom Guds kraft vert haldne oppe ved trua, så de skal nå den frelsa som alt ligg ferdig til å verta openberra i den siste tid. 

JUD 1,1 {HELSING}  Judas, Jesu Kristi tenar og Jakobs bror, helsar dei som er kalla, som er elska av Gud Fader og haldne oppe for Jesus Kristus. [Judas: ein av brørne til Jesus. Matt 13, 55.]

JOH 1,12 Men alle som tok imot han, dei gav han rett til å verta Guds born, dei som trur på namnet hans.

1PE 4,19 Difor skal dei som lid, når det er Guds vilje, overgje si sjel til den trufaste Skaparen og så gjera det gode.  

MRK 9,23 “Om eg kan?” svara Jesus. “Alt er mogeleg for den som trur.” 

MRK 10,27 Jesus såg på dei og sa: “For menneske er det umogeleg, men ikkje for Gud. Alt er mogeleg for Gud.”

1KO 1,27 – 1KO 1,31 Men det som går for å vera uforstandig i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera dei vise til skammar. Det som vert rekna for veikt i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera det sterke til skammar. 28 Det som står lågt i verda, det som vert vanvørdt, det som ingen ting er, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera til inkjes det som er noko, 29 for at ikkje noko menneske skal rosa seg for Gud. 30 De er hans verk ved Kristus Jesus, han som har vorte vår visdom frå Gud, vår rettferd, helging og utløysing, 31 så det kan vera som det står skrive: Den som rosar seg, skal rosa seg i Herren.  

1MO 1,26 – 1MO 1,27   Då sa Gud: “Lat oss skapa menneske i vårt bilete, i vår likning! Dei skal råda over fiskane i havet og fuglane under himmelen, over feet og alle villdyra og alt krypet som krælar på jorda.” 27 Så skapte Gud mennesket i sitt bilete, i Guds bilete skapte han det, til mann og kvinne skapte han dei.

ÅPE 4,8 Kvar av dei fire skapningane hadde seks venger, og overalt hadde dei augo, både rundt om og under vengene. Natt og dag ropar dei, utan stans:  Heilag, heilag, heilag  er Herren Gud, Den Allmektige,  han som var og som er og som kjem.

JES 49,8   Så seier Herren:  I nådens tid bønhøyrer eg deg,  på frelsesdagen hjelper eg deg.  Eg har skapt deg  og gjort deg til ei pakt for folket.  Du skal atterreisa landet  og skifta ut odelsgrunn som ligg aud og snau,

1KG 4,29   Gud gav Salomo visdom, stort skjøn og eit vit som femnde vidt, liksom sanden på havsens strand. 

1KG 4,32 – 1KG 4,34 Salomo laga tre tusen ordtøke, og songane hans var eitt tusen og fem i talet. 33 Han tala om trea, frå sederen på Libanon til isopen som veks ut or muren, og han tala om fe og fuglar, krypdyr og fiskar. 34 Frå alle land kom det folk og ville høyra visdomen åt Salomo, frå alle kongar på jorda som hadde høyrt om visdomen hans.  

Kommentar.

Dele Ordet på mine bloggesider. 

I lang tid skreiv eg dokument der eg viste til slike bodskap og sende til frie kyrkjelydar i Oslo og nokre kristne leiarar. Så fekk eg meg bloggeside (tsivert.com) og la referat frå slike møte ut der, nye møte har eg brukt å kommentere. Då er det på sin plass å bruke namn på predikantar og leiarar for kyrkjelyeden. Men elles bør eg unngå å bruke namn, for folk kan verte forfølgde og offentleg uthengde og gjort narr av. Faktisk spesielt dersom dei har problem. På bluehost944.com har eg skrive større dokument, om vitskap, teologi, historie og samtid og då har eg sjølvsagt gjort bruk av slikt som eg har lært når eg har lese i bibelen og gått på kristne møte.

Poenget med å spele det inn, skrive det ned, kommentere det og offentleggjer det er å høyre på kva som vert sagt, ete Ordet, la det ved trua smelte saman med meg i hjertet, erkjenne at det gjeld meg altså, ja, for eg får då stadig oppleve at der kjem bodskap som er spesielt til meg, slik oppfattar og forstår eg det. Det hindrar ikkje andre i å forstå det slik at det er til dei også, poenget med at eg kommenterer det slik som eg forstår det som bodskap til meg, er å dele det med andre, slik at dei også kan forstå det som den glade bodskapen til seg. Kanskje fordi dei opplever liknande problem som meg og treng å sjå den løysingan som evangeliet er på problema. Det hindrar ikkje andre i å sjå det frå deira synsstad. Vi veit at når ein lem lid, så lid dei andre med. Og når ein lem gleder seg, så gleder dei andre seg med. 

Jesus sa han ville gjere meg til ein kanal for si velsigning og eg forstår det slik at det er på den måten at Jesus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er han hovudet for kyrkja som er hans brud. Så eg trur det er spesielt til nokre kvinner som eg vart glad i og som eg har bedt for, når eg har opplevt det slik at han har svart meg på mi bøn for dei, så har eg skrive om dei med dekknamn. Eg skal glede meg i det fullførde frelsesverket, glede meg i Herren. Så ventar eg at han vil gi meg ei frelst kvinne til kone. Poenget er å kanalisere velsigninga ut dei dei og fleire med dei. Frå våre liv skal det renne straumar med levande vatn.

Så kan det hende eg får høyre ein bodskap som kom til eit anna menneske på eit møte eg ikkje var på. Ja vel, får berre håpe den som fekk det og den kyrkjelyden som fekk det tek imot det i tru. Men det hindrar ikkje meg i å gå til skrifta og finne dei bibelversa det refererer seg til og og påstå at det er til meg også. Dei kan no vel ta imot bodskapen i tru, sjølv om eg også gjer det? Skal dei kanskje ikkje forkynne den same bodskapen til andre menneske?

Men eg forstår det slik at desse bodskapane som no, var til meg, jau, slik har eg det og eg ser det som svar på noko som eg har skrive om i det siste, eg kan godt referere litt til det, utan at eg treng å skrive så mykje om det igjen. Men eigentleg skulle det vel vere unødvendig, det er berre å la vår Herre og meister få siste ord. 

Korleis har du det? Sjå i spegelen!

Det kan nok vere ein god grunn til at folk gir det overflatiske svaret at dei har det bra. Har dei det bra, så er det vel og bra, vi treng i alle fall ikkje at det skal gå dei dårleg for at vi skal kunne forkynne den glade bodskapen for dei, for den himmelske gleda overgår alt som er jordisk. Om dei ikkje har det så bra, så spør vi i alle fall ikkje for at dei skal verte uthengde og forfølgde for det og her må vi ”kvalitetssikkre”, så vi forvissar oss om at det ikkje går ut av kontroll. Vi må komme til Jesus slik som vi er og det må dei andre også få lov til.

Så får vi lov å sjå inn i den spegelen der vi vert omskapte. Der er også eit poeng med at vi er unike, vår sjel og vår identitet er unik. Kven er det du ser i spegelen? Det er deg sjølv, slik Gud opphavleg skapte deg i si likning. Det gir deg altså den rette sjølvforståinga! Når Gud skaper oss i Kristus Jesus, så skaper han oss til det som han opphavleg skapte oss til.

Å vende seg til Jesus er å velje å sjå inn i denne spegelen og halde fram med det. Det er å velsigne han og bli velsigna. Då blir vi til velsigning. Så skal vi tøyme tunga vår ved at vi seier velsigninga utan å forbanne, for vi har valt velsigninga og derfor er vi til velsigning. Om andre forkastar Kristus, så dei blir forbanna, så er det deira eige ansvar.

Søke Herren av heile mitt hjerte, Herren er ein skugge ved mi høgre hand.

Vi får ofte høyre at vi må vere objektive og at objektiv kunnskap er verdifull og sikker kunnskap. I mange samanhengar og perspektiv er det rett. Men skal vi lære eit fag, må vi subjektivt innstille oss på det, skal vi lære matematikk, må vi subjektivt innstille oss på det. Så får vi innsikt og vidsyn, matematikken vert brukt i all vitskap og teknologi. Vil vi ha samfunn med Gud og komme nær til han, må vi subjektivt innstille oss på det. 

Og Jesus sa til meg at eg skulle søke han av heile mitt hjerte. Det minnte meg om at når eg var ung og bad for henne Virtuella, er kjennte eg for Gud at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho villoe seie ja eller nei til mitt frieri. Med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for den kjærleiken og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande (Rom.5,5). Eg opplevde det som ei openberring der ho var i Faderens hand og han la henne i mitt hjerte, det kjendest så godt og det gjorde meg så glad, slik openberra han henne for meg som det vidunderlege barnet han fødde henne til, som han elska og hadde omsorg for. Den Heilage Ande openberra henne for meg som eit Guds barn, som levde i eit kjærleiksforhol til Faderen, som hans barn og i eit kjærleiksforhold til Sonen, som hans brud.

Sidan vart det kontroversielt og konfliktfyllt, men eg skal søke Herren av heile mitt hjarte og då skal eg ta parti med han. Eg vender meg til han velsignar han og blir velsigna, opnar meg som kanal for hans velsigning, også til henne. Og no opplever eg det som at han er ein skugge ved mi høgre hand. Ja, då skal eg vende meg til han og halde meg nær til han.

For nokre år sidan skreiv eg om dette og så skreiv eg om korleis eg opplevde ei liknande åndeleg openberring, der Jesus openberra seg for meg og henne Reella også. Og Jesus svarde meg at han gir meg ei herleg og vidunderleg kvile som overgår min forstand. Då tenkte eg først på henne Virtuella, så på henne Reella. Eg har forklart korleis eg har tenkt og resonnert og endåtil prøvt å komme fram til ein konklusjon ved å vise til korleis den Heilage Ande openberrar Ordet for meg. Eg ser ikkje akkurat nokon grunn til at eg skal gå tilbake på noko av det som eg har skrive, resonnementa er heilt ok, men eg må innrømme at denne kvila overgår min forstand.

Det vesentlege er at eg set min veg i Herrens hand og let han gjere sitt verk, han som byrja den gode gjerning med oss, han skal også fullføra den.

Salomos visdom og Jesu visdom. Jesus valde ut det som ingen ting er, for å gjere det som er noko til skamme.

Salomo var berre ungguten då han vart konge, så han bad Gud gir han eit høyrsamt hjarta, så han kunen styre edette store folket. Og Gud gav kong Salomo visdom i hjertet:

1KG 3,5 – 1KG 3,15   I Gibeon synte Herren seg for Salomo i ein draum om natta og sa: “Sei kva du vil at eg skal gje deg!” 6 Salomo svara: “Du har vist stor godleik mot David, far min, tenaren din, av di han ferdast for ditt åsyn i truskap og rettferd og hadde eit hjarta som var ærleg mot deg. Og denne store godleiken mot han har du halde fast på. Du gav han ein son som skulle sitja på kongsstolen hans, så som det er i dag. 7 No har du, Herre min Gud, gjort meg, tenaren din, til konge etter David, far min. Men eg er berre ungguten og veit ikkje korleis eg skal bera meg åt som førar. 8 Her står tenaren din midt imellom folket ditt, som du har valt ut, eit folk så stort og talrikt at det ikkje kan teljast eller reknast. 9 Så gjev då tenaren din eit høyrsamt hjarta, så eg kan styra folket ditt og skilja mellom godt og vondt! For kven kan elles styra dette folket, så stort som det er?” 10   Herren tykte vel om bøna åt Salomo. 11 Og Gud sa til han: “Sidan du bad om dette og ikkje om eit langt liv eller rikdom eller at fiendane dine skulle døy, men bad om vit til å skjøna kva som er rett, 12 så vil eg gjera det du har bede om. Eg vil gje deg eit hjarta som er så vist og vitug at det aldri før har vore din like og heller ikkje skal koma det sidan. 13 Men det du ikkje bad om, vil eg òg gje deg, både rikdom og ære. Så lenge du lever, skal det ikkje finnast din like mellom kongane. 14 Og ferdast du på mine vegar og held lovene og boda mine, liksom David, far din, gjorde, så skal eg gje deg eit langt liv.” 15 Så vakna Salomo og skjøna at det var ein draum. Og då han kom til Jerusalem, steig han fram for Herrens paktkiste. Han ofra brennoffer, bar fram måltidsoffer og heldt gjestebod for alle mennene sine.  

Poenget måtte vel vere at hjarta hans skulle høyre Guds Ord. Men han fekk mykje anna også, naturfagleg kunnskap også:

1KG 4,32 – 1KG 4,33 Salomo laga tre tusen ordtøke, og songane hans var eitt tusen og fem i talet. 33 Han tala om trea, frå sederen på Libanon til isopen som veks ut or muren, og han tala om fe og fuglar, krypdyr og fiskar.

Aldri før hadde det vore hans like og det skulle ikkje komme sidan heller. Nei, allereie på hans gamle dagar hadde det dabba alvorleg av. Og seinare utvikling kan karakteriserast som at det gjekk ”eitt steg fram og to tilbake” inntil det låg att ein ruinhaug.

Men Jesus sa om seg sjølv at hos han var det større visdom enn hos kong Salomo. Dette er den ungdommelege visdomen som vi får frå Gud som små born og ved at vi vender om og blir som små born. Vi får den frå Guds himmel, derfor står den i motsetnad til verda.

1KO 1,17 – 1KO 1,31 {GUDS VISDOM OG MENNESKEVISDOM}  Kristus sende meg ikkje ut for å døypa, men for å forkynna evangeliet, og det ikkje med talekunst og visdom, så Kristi kross ikkje skal missa si kraft. 18 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft. 19 For det står skrive:  Eg vil tyna visdomen hjå dei vise  og gjera til inkjes klokskapen hjå dei kloke. 20   Kvar er ein vismann, kvar er ein skriftlærd, kvar er ein granskar av denne verda? Har ikkje Gud synt at verdsens visdom er dårskap? 21 For då verda ikkje nytta visdomen til å læra Gud å kjenna gjennom Guds visdom, fann Gud det for godt å frelsa dei som trur, ved den dårskapen vi forkynner. 22 For jødar spør etter teikn, og grekarar søkjer visdom, 23 men vi forkynner den krossfeste Kristus. Jødar støyter seg på det, og heidningar held det for dårskap; 24 men for dei som er kalla, både jødar og grekarar, er Kristus Guds kraft og Guds visdom. 25 For Guds dårskap er visare enn visdomen åt menneska, og Guds vanmakt er sterkare enn styrken åt menneska. 26   Tenk på kven de sjølve er, brør, de som vart kalla: ikkje mange vise, menneskeleg tala, og ikkje mange mektige eller høgætta. 27 Men det som går for å vera uforstandig i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera dei vise til skammar. Det som vert rekna for veikt i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera det sterke til skammar. 28 Det som står lågt i verda, det som vert vanvørdt, det som ingen ting er, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera til inkjes det som er noko, 29 for at ikkje noko menneske skal rosa seg for Gud. 30 De er hans verk ved Kristus Jesus, han som har vorte vår visdom frå Gud, vår rettferd, helging og utløysing, 31 så det kan vera som det står skrive: Den som rosar seg, skal rosa seg i Herren.  

1KO 2,1 – 1KO 2,16 {GUDS LØYNDOM ER OPENBERRA}  Då eg kom til dykk, brør, forkynte eg ikkje Guds vitnemål med meisterskap i talekunst eller visdom. 2 For eg ville ikkje vita av noko anna hjå dykk enn Jesus Kristus og han krossfest. 3 Veik, redd og skjelvande var eg mellom dykk. 4 Og det var ikkje med overtalande argument og visdomslære eg bar fram ordet og bodskapen, men med provføring av Ande og kraft. 5 For eg ville ikkje at trua dykkar skulle byggja på menneskevisdom, men på Guds kraft. 6   Likevel forkynner vi òg ein visdom, for dei som er mogne. Det er ein visdom som ikkje høyrer denne verda til eller herrane i denne verda, dei som går til grunne. 7 Nei, vi talar Guds visdom, som er ein løyndom; han var duld, men før tidene tok til, hadde Gud fastsett at den skulle føra oss fram til herlegdomen. 8 Denne visdomen har ingen av herrane i verda kjent til. Hadde dei kjent han, hadde dei ikkje krossfest herlegdomens Herre. 9 Men det står skrive:  Det auga ikkje såg,  det øyra ikkje høyrde,  det som ikkje kom opp  i nokon mennesketanke,  alt det Gud har gjort ferdig  for dei som elskar han, 10 det har Gud openberra for oss ved sin Ande. For Anden granskar alle ting, jamvel djupnene i Gud. 11 Kven veit kva som bur i mennesket utan ånda som er i mennesket? Så veit heller ingen annan enn Guds Ande kva som bur i Gud. 12 Men vi har ikkje fått den ånd som høyrer verda til, men den Ande som er frå Gud, så vi skal skjøna kva Gud i sin nåde har gjeve oss. 13 Og dette talar vi om, ikkje med ord som menneskeleg visdom har lært oss, men med ord vi har lært av Anden. For det som høyrer Anden til, tolkar vi med Andens eigne ord. 14 Men det mennesket som ikkje har Anden, tek ikkje imot det som høyrer Guds Ande til. Det er ein dårskap for han, og han kan ikkje forstå det; dette kan berre dømast om på åndeleg vis. 15 Men det mennesket som har Anden, kan døma om alt, men sjølv kan han ikkje dømast av nokon. 16 For  kven kjende Herrens hug,  så han kunne gje han råd? Men vi har Kristi hug.  

Ikkje særleg mykje verd, men Jesus kjenner meg og har kjøpt meg fri. 

No har ikkje eg vore i fast arbeid sidan 2008, først når eg vart 60 år for vel eit år sidan, fekk fast inntekt igjen, som pensjon. Det er klart at det tærer på økonomien. Så slik sett føler eg meg ikkje særleg høg i hatten, ikkje særleg mykje verd. Men der er ei fundamental innstillling frå verdslege autoritetar, som har vurdert det slik og sytt for at det skulle verte slik. Gud gjorde meg til ein kanal for si velsigning, men dei har svart med å forbanne. 

Grunnen til det er moralfilosofisk fundamentalistisk, at eg er den eg er og kjem til Jesus slik som eg er. Eg kjem frå landsbygda på Sunnmøre og vert ikkje heilt velkomen i byen. Eg har nyst skrive om det apostlane sa om dei englane som for bort få staden der dei budde. Dette er ikkje godt å forstå seg på. Men det har vel noko med identitet å gjere. Sett frå min synsstad er der altså nokon som ikkje vil godta min identitet, men eg skal så visst ikkje tape min identitet av den grunn. Eg er skapt i Guds likning og fekk komme til Jesus slik som eg var, han kjenner meg ved namn (Joh.10,1-21) og han veit kvar eg bur.

Javel, men kvar vart det av den Gud som har svart på mine bøner sidan eg var ung? Det er tydelegvis nokon som er komne før Kristus, som er tjuvar og røvarar (Joh.10,8  2.Tess.2). 

Lækjedom, fridom, etterfølging, leiarskap og frelse.

Jesus sa til meg: ” Den dagen du sa ja til meg, mitt barn, så sa du ja til fridom, du sa ja til lækjedom og du sa ja til å følgje meg, at eg skulle få lov til å leie ditt liv. …………. Men du skal vite at eg som har lovt, eg som har født deg på nytt, eg har lovt å vere med deg inntil den siste dag, inntil du forlet denne verda.” Han har sagt til meg at eg skal gå sigrande ut av denne verda. Ja, det vesentlege er no å verte frelst for æva og få evig liv. Ja, vi skal no sigre over verda saman med Kristus og då må vi no ta sikte på at vi skal forlate verda slik også, for så å gå over i dei evige bustadane. 

Når eg byrja å studere i Oslo midt på 1980-talet sa Jesus: ”Eg vil lækje dine år i fråfall”. Og eg forstod det som ein bodskap til henne Virtuella. Så sa han til meg at der var ein sjukdom mellom Guds folk og at eg har fått kjenne noko av den sjukdomen i meg. Men han ville lækje den. Dette har eg samanlikna med profeten Jeremias som kjende det som eit sår at israelsfolket var såra og sjukt på grunn av sitt fråfall. Det er då så tydeleg at der er menneske og verdslege autoritetar som har talt stikk i strid med det som eg har bedt Gud om og som han har svart meg på. Det er då så tydeleg fordi dei vil gjere menneska til slavar. Har forføringa og Israels fråfall vorte standardprosedyra i kyrkja og samfunnet. 

Når eg sa ja til Jesus, sa eg ja til å følge han og la han leie meg. Når han då leier meg og sender meg, så kjem eg til framande. Så spørst det om dei vil ta imot den som han sende og ta imot Jesus når han kjem som ein framand.

JOH 13,20 Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Den som tek imot ein eg sender, tek imot meg. Og den som tek imot meg, tek imot han som har sendt meg.”

MTT 25,31 – MTT 25,46 {DOMEN}  Men når Menneskesonen kjem i sin herlegdom og alle englane med han, då skal han sitja på kongsstolen sin i herlegdom. 32 Alle folkeslag skal samlast framfor han, og han skal skilja dei frå kvarandre, som ein gjætar skil sauene frå geitene, 33 og setja sauene på si høgre side, og geitene på si venstre. 34   Så skal kongen seia til dei på høgre sida: “Kom hit, de velsigna borna åt Far min, og ta i eige det riket som er etla åt dykk frå verda vart grunnlagd. 35 For eg var svolten, og de gav meg mat; eg var tyrst, og de gav meg drikke; eg var framand, og de tok imot meg; 36 eg var utan klede, og de kledde meg; eg var sjuk, og de såg om meg; eg var i fengsel, og de vitja meg.” 37 Då skal dei rettferdige svara: “Herre, når såg vi deg svolten og gav deg mat, eller tyrst og gav deg drikke? 38 Når såg vi deg framand og tok imot deg, eller utan klede og kledde deg? 39 Og når såg vi deg sjuk eller i fengsel og kom til deg?” 40 Men kongen skal svara dei: “Sanneleg, det seier eg dykk: Det de gjorde mot ein av desse minste brørne mine, det gjorde de mot meg.” 41   Så skal han seia til dei på venstre sida: “Gå bort frå meg, de bannstøytte, til den evige elden som er laga til åt djevelen og englane hans. 42 For eg var svolten, men de gav meg ikkje mat; eg var tyrst, men de gav meg ikkje drikke; 43 eg var framand, men de tok ikkje imot meg; eg var utan klede, men de kledde meg ikkje; eg var sjuk og i fengsel, men de såg ikkje om meg.” 44 Då skal dei svara: “Herre, når såg vi deg svolten eller tyrst eller framand eller utan klede eller sjuk eller i fengsel utan å hjelpa deg?” 45 Men han skal svara dei: “Sanneleg, det seier eg dykk: Det de ikkje gjorde mot ein av desse minste, det har de heller ikkje gjort mot meg.” 46 Så skal dei gå bort til evig straff, men dei rettferdige til evig liv.   

Livet er ikkje berre roser, det kan vere vanskeleg. Men Jesus gjer det umogelege mogleg.

Eg har nyst skrive om at livet er ein kamp for tilværet, men Guds auge fer ut over heile jorda for å komme den til hjelp som heilhjarta held seg til han. Og slik ventar eg meg at han vil gi meg hjelp i form av ei kone. Jesus er livet og han gir oss meining med livet og slik er han sanninga som set oss fri. Når vi søker han og innvier oss til å leve for han, så utrustar han oss med sin Ande og si kraft. Han er Guds kraft og Guds visdom og vi tek imot det, sikkert fordi vi innser og opplever at vi treng det. 

No hevdar eg altså at han gir meg ei frelst kvinne til kone, det innser og erkjenner eg ved den visdomen og openberringa han gir meg ved sin Ande. Kristus er for meg Guds visdom og Guds kraft og det er to hovudpoeng for meg, både fordi eg har vore kroppsarbeidar og fått oppleve at livet er ein kamp for tilværet og fordi eg har studert realfag og då treng eg Guds visdom og Guds kraft til den gjerninga.

Vi ser at der er ei motsetjing mellom den verdslege visdomen og visdomen frå Gud og vi opplever det som ei konflikt mellom Guds rike og verda i vårt daglege liv. Men vi skal løfte blikket og hugen opp til Kristus og ta imot det han gir oss frå himmelen, slik skal vi sigre over verda saman med han.

Visdom i hjertet, oppleve Guds kraft, forstå med forstanden. Kva med matematikken?

Når eg var ung opplevde eg Guds Ande og Guds kjærleik i hjertet, eg vart tent i brand for Guds sak, eg vart motivert av Guds kjærleik og driven den Heilage Ande. Samtidig var eg interessert i realfag, men eg kjende meg ikkje motivert til det på same måten. Men Kristus er Guds Ord og den Heilage Ande openberra det for meg og slik fekk eg åndeleg innsikt og eg meiner eg også fekk rasjonalistisk innsikt og slik virka det til støtte meg når eg skulle studere relafag. Kristus er Sanninga og eg skulle leve for han. Når eg søkte han, så søkte eg sanninga og det gjorde eg når eg søkte den realfaglege sanninga også. Slik motiverte det meg. Slik såg eg relasjon mellom den åndelege innsikta, rasjonaliteten i Guds Ord og rasjonaliteten i realfaga, metematikken. Elles ser det ikkje ut til at der er mykje matematikk verken i Salomos visdom eller i Jesu visdom, men matematikken har vorte ein enorm suksess i moderne vitskap og teknologi. 

Eg skal søke Herren av heile mitt hjarte, så vil han komme meg til hjelp med si kraft. Og slik ventar eg at han vil gi meg hjelp i form av ei kone. Han har styrka meg med sin Ande og si kraft når eg har vore i praktisk arbeid og når eg har drive idrett og han har styrka meg når eg har studert realfag. Då har det vore om å gjere å forstå og lære også ved bruk av matematikk. Men eg kan ikkje avgrense Gud med min forstand. Jesus sa då til meg at han gir meg ei herleg og vidunderleg kvile som overgår min forstand. Ja, livet er no ein kamp for tilværet, men då skal eg ved Guds nåde få lov til å gjere bruk av Guds kraft. 

Her er det opplagt noko som ikkje har fungert skikkeleg. Kvar blir det av den kona som eg har bedt Gud om og som han har lova meg som svar på mi bøn og med sitt eige Ord?

Legg inn giret at eg søker Herren om morgonen og late han leie meg gjennom dagen og la han bygge livet mitt.

Jesus sa til meg: ”Legg inn det giret i livet ditt, at du søker meg kvar morgon. At eg kan få vere den som leier deg gjennom dagen. At eg kan få lov til å vere med å bygge livet ditt vidare. Også inni samanhengar med andre menneske, der skal du få vere til hjelp. Der er mange rundt deg som treng hjelp, der er mange som lengtar etter nokon å snakke med.”

Eg har i lang tid drive med dette skriveriet mitt og det har verka passiviserande og det har ikkje vore sunnt for kroppen. Det har ofte vore nattarbeid så det har drygt før eg har kome meg opp om morgonane. Men eg har også tenkt på at eg skal gjere forandring på dette, jau eg skal legge inn den giren. No er eg oppmeld til to eksamenar som eg skal ta oppatt, kvantekjemi og vidaregåande cellebiologi. Eg reknar med Jesus vil bygge mitt liv på den måten, så han vil styrke meg til det. Så må eg byrje å gå turar og byrje å trene igjen.

Så får eg gå ut og prate med andre menneske. Men først og fremst skal eg altså prate med han Jesus frå tidleg om morgonen og la han leie meg gjennom dagen. Han er ikkje ein diktator, men eg får komme med forslag, kor det hadde vore å sette seg til å arbeide med eit fag, ta seg ei pause og gå seg ein tur, arbeide konstruktivt på dagtid og så ta fri på kvelden, lese noko anna, ta litt styrketrening, gå på besøk. Han høyrer meg betre enn eg høyrer han. Men når eg kjenner og opplever hans velsigning, hans salving, hans kjærleik og hans kraft, då kan eg kjenne meg trygg på det, så det fungeer som eit kriterium som eg har å gå etter. Eg skal vere vaken for å lytte til Andens tale. Men eg skal ikkje gjere meg større tankar om meg sjølv enn eg bør , men legge vinn på å tenke visleg.

RMR 12,1 – RMR 12,3 {DET KRISTNE LIVET}  Så legg eg dykk på hjarta, brør, ved Guds miskunn, at de må bera fram lekamen dykkar til eit levande og heilagt offer som er til hugnad for Gud. Det skal vera dykkar åndelege gudsteneste. 2 Og skikka dykk ikkje likt med denne verda, men lat dykk omskapa ved at de får eit nytt sinn og kan døma om kva som er Guds vilje: det gode, det hugnadlege, det fullkomne. 3   Ved den nåden eg har fått, seier eg til kvar einskild av dykk: Gjer deg ikkje større tankar enn du bør, men bruk vitet ditt og ver visleg! Kvar og ein skal halda seg til det mål av tru som Gud har gjeve han.

Skapt i Guds likning, forstå seg på skaparverket og få meining med tilværet.

Eg har nyst skrive om at Gud skapte alle ting med sitt Ord, så det synelge har vorte til av det usynlege, derfor er universet forståeleg, dette forstår vi ved å tru. Gud skapte menneska i si likning, derfor er vi i stand til å forstå. Så spørst det kor mykje vi forstår. Skal vi prøve å forstå ved bruk av matematikk, så er det stor skilnad på folk. Men at menneske har forstått så mykje som dei har gjort med moderne vitskap, tek eg som ei stadfesting på dette.

Trua på Jesus gir meining med livet og då må vi tru med hjertet, så vi får oppleve at den sanne Gud gjer sitt verk i våre liv ved sitt Ord og sin Ande, vi får oppleve at Gud styrker oss med si kraft. Mi interesse for å oppleve dette samsvarar med mi interesse for realfag, men det er altså med ei sybjektiv innstilling eg får oppleve det, så det er psykologi. Det treng ikkje vere sjukdom fordi om det er psykologi. Fråfallet førde til sjukdom, men når eg tok imot Jesus i mitt hjerte, sa eg ja til lækjedom frå den sjukdomen.

Dette har eg skrive om her: https://bluehost944.com/2019/02/02/miljopolitiske-dommedags-profetar-forbanninga-og-avlatshandelen-velsigninga-og-miljoet/

Fråfallet, gjer menneska til salsvare som trælar. Med ”splitt- og hersk-teknikk” vert uretten sett i system”. Men Jesus er Sanninga som set oss fri og han løfter oss opp på eit høgare plan.

Fråfallet var at dei ikkje trudde på Gud, ikkje vende seg til han og høyrde på hans Ord og det viste seg ved at dei forkasta Son hans. Dei erstatta trua med moralfilosofiske krav, men det vart å erstatte Israels Gud med avgudar, så med dei moralfilosofiske krava selde dei folket som trælar. Med sin moralfilosofi lagar dei eit hierarkisk system, der dei graderer menneskeverdet og det vert avgjerande for økonomien. I Noreg er der eit slik føydalt, hierarkisk system der storbonden på austlandet er på toppen, med nedtrapping mot vest, så småbrukaren ut med kysten, som driv fjordfiske, kjem på botnen av systemet. Så på folkelivsmuseet på Bygdøy er der eitt viktig hus som manglar og det er naustet, til tross for kor viktig dette huset har vore langs heile norskekysten.

Men Kristus er Sanninga som set oss fri og han løfter oss opp på eit høgare plan. Og når eg studerer realfag, ventar eg meg at vi skal ligge på eit høgare plan.

Møte kantar, ein smal veg og ein rydda veg.

I det gamle testmentet er det tale om vegen til livet og vegen til døden. Og så er det profetert om å lage veg i øydemarka og om ein rydja veg. (Jer.21, Jes.35,9). 

Jesus sa at vegen som fører til livet er smal (Matt.7,14). Men så har han bana vegen for oss inn i den himmelske heilagdomen og det er den rydja vegen. Når vi skal følge han her i livet, på denne jorda, så opplever vi at vegen er smal og krokete, vi møter på ”kantar”, som det vart sagt her, vi får motstand. Men Jesus har bana vegen for oss inn i den himmelske heilagdomen, den er åpen og fri og vi må prioriterer å gå den vegen, både i løynkammerbøna og i kyrkjelyden. Vi søker fyrst Guds rike og hans rettferd, vi les i Bibelen, så ber vi og tek imot det som Jesus gir oss frå himmelen, så går vi ut på Ordet og får oppleve og sjå at Jesus er med oss i kvardagen og leier oss vidare. 

Eg forstod det slik at Jesus kalla meg til å studere realfag, studere biologi og då forstod eg det på denne måten, eg skulle gå den vegen han hadde staka ut for meg, han hadde sett fram for meg ei opna dør der eg var kalla til å gå inn. Det sa han til meg gjennom tyding av tungetale i den  frie kyrkjelyden eg gjekk i. Eg har vist til det så mange gongar at no gidd eg ikkje leite det opp. Men det er no enkelt å leite opp bibelverset:

ÅPE 3,7 – ÅPE 3,13 {TIL FILADELFIA}  Skriv til engelen for kyrkjelyden i Filadelfia:  Dette seier Den Heilage og Sannferdige, han som har Davids nykel, han som opnar så ingen kan stengja, og stengjer så ingen kan opna: 8 Eg veit om gjerningane dine. Sjå, eg har sett framfor deg ei opna dør, som ingen kan stengja. For du har lita kraft, og likevel har du halde fast på mitt ord og ikkje fornekta mitt namn. 9 Sjå, eg lèt nokre koma frå Satans synagoge, av dei som lyg og seier dei er jødar, men ikkje er det. Dei skal koma og kasta seg ned for føtene dine, og dei skal skjøna at eg har elska deg. 10 Du har halde fast på mitt ord om tolmod. Difor vil eg halda fast på deg i den prøvingstid som skal koma over heile verda, for å prøva dei som bur på jorda. 11 Eg kjem snart. Hald fast på det du har, så ingen skal ta krona di! 12   Den som sigrar, han vil eg gjera til ei søyle i min Guds tempel, og han skal aldri meir gå ut derifrå. Eg vil skriva min Guds namn på han og namnet på min Guds by – det nye Jerusalem, som kjem ned frå himmelen, frå min Gud – og like eins mitt eige nye namn. 13   Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane!   (Joh.10,1-10).

Trenge inn i Ordet, søke Gud i løynkammerbøna, søke først Guds rike og hans rettferd. Så skal vi gå ut og vitne om Jesus. Livet er ein kamp for tilværet og eg opplever det ikkje rettferdig, men Jesus er med meg. 

Når eg sa ja til Jesus, sa eg ja til fridom, ja til lækjedom, ja til å følge han. Som vi ser er det ikkje problemfritt, men dess viktigare er det å halde seg nær til Jesus, ta imot hans ord og tru på det, ta imot det han gir oss frå himmelen, bevare vårt frimod, først og fremst til å gå inn i den himmelske heilagdomen, dernest til å gå ut og prate med folk og nytte dei moglegheitene vi får til å vitne om han.

Vi skal trenge inni Ordet og ta imot det i tru, så det ved trua smeltar saman med oss i hjertet, slik får vi komme inn til Guds kvile. Han gir meg ei herleg og vidunderleg kvile som overgår min forstand. Vi skal søke først Guds rike og hans rettferd, så skal vi få alt det andre i tillegg til det. Vi skal gå inn i våre løynkammer og be til vår himmelske Far, som ser i det dulde og han vil løne oss opp i dagen.

Jesus ville gjere meg til ein kanal for si velsigning, så sende han meg til Oslo med ein frigjerande bodskap og ein bodskap om gjenoppretting, for på evangeliets grunnvoll vert vårt forhold til Gud gjenoppretta slik det var før syndefallet, men no er Kristus den siste Adam, som for oss har vorte ei livgivande ånd. Han sa eg skulle søke han i løynkammerbøna og kle meg i Guds full rustning og gå ut og vitne om han. Ei lita helsing frå han kunne vere nok for han til å gjere storverk, for han ville vere med meg og den Heilage Ande ville bruke det eg sa. For det var ikkje eg som skulel overtyde veda om synd, dom og rettfed, men han sende den Heilage Ande til verda for at den skulle gjere det.

Når eg møter vakre kvinner kan eg kjenne meg tiltrekt av dei, men då vender eg hjertet og hugen til Kristus og velsignar han og blir velsigna og slik opnar eg meg som kanal for hans velsigning til dei og opplever velsigninga i mitt hjerte og kjenner at det gjer meg godt. For Gud er god, han skapte og såg at det var godt, spesielt skapte han kvinna så ho skulle vere noko godt for mannen. Men i nokre tilfelle kjende meg meg så sterkt tiltrekt av ei kvinne, at eg innrømde overfor Gud at henne ville eg ha til kone og så fekk eg oppleve at Gud svarede meg og eg forstod det slik at han ville gi meg ei kone, for han er den same no som då han skapte. Først henne Virtuella, så henne Reella og eg vil også ta med henne Poly-Ester, sjølv om eg ikkje vart så overtyda om at han ville gi meg henne til kone, for det svaret Jesus gav meg var viktig.

Jesus sa eg skulle søke han av heile mitt hjerte og det minna meg om at når vi var unge levde ho Virtuella i eit kjærleiksforhold til Kristus, som hans brud. Det vart kontroversielt og konfliktfylt, med då skal eg ta parti med han, så eg ynskjer og ber for henne at ho små verte frelst og fri og komme inn att i dette kjærleiksforholdet til Kristus, som hans brud og til Faderen, som hans barn. Så eg vender meg til Jesus i bønn og opnar meg som kanal for hans velsigning til henne, slik som når vi gjekk på gymanset og no opplever eg det som at Herren er ein skugge ved mi høgre hand. Ordet om korset er ei Guds kraft til frelse for kvar den som trur, så det vesentlege og fundamentale poenget med det er å få oppleve den krafta. Først og fremst fordi Jesus frelser oss for æva og gir oss evig liv, det skal vi glede oss over framfor alt. Dernest fordi Jesus utruster oss med dei åndelege nådegåvene til å leve for han, Gud bygger oss som Kristi brud, så vi blir til hjelp for han. 

Ho har vore som den bortkomne sauen, vonleg har Jesus funne den att og får den med seg heim og då vert det fest. Ho har vore som den bortkomne sonen, no finn ho vonleg vegen til Faderen, han kjem henne i møte og så vert det fest. Men det saka gjaldt for mitt vedkommande, var i tillegg at eg bad Gud gi meg ei frelst kvinne til kone. Med sitt fråfall frigjorde ho seg frå det og for meg verka det som om ho med sin protest mot Paulus si lære om at kvinna skulel vere ei hjelp for mannen, tvert om motarbeidde meg, så ho endåtil kjempa mot at eg i det heile teke skulle få meg ei kone. Eg fekk oppleve at livet naturleg nok var ein kamp for tilværet, men naturleg nok venta eg at ei god kone ville vere til hjelp for meg, så det var nok ein grunn for meg til å be Gud gi meg ei kone. Men her er det tydelegvis ei religiøs og politisk makt som er komen inn i kyrkja og som forfører kvinna og lærer henne å kjempe mot den norske mann sitt tilvære i staden. 

I kyrkja likar dei spesielt godt forteljinga om den bortkomen sonen, men dessverre verkar det som det er på den måten at når vert voksen, forlet dei faderhuset, for soleis å prøve for seg sjølve å få mest mogeleg ut av dette livet, så får dei heller komme tilbake som nokre angrande syndarar når dei er gamle, for å komme inn i himmelen når dei døyr. For der ligg verdslege maktinteresser i det. Den maktinteressa kallar eg ”den Lovlause” (2.Tess.2).

Vi kan prøve å forklare det med regimentlæra. I den gamle pakt var øvstepresten og kongen to ulike stillingar. Kongen regjerte i sitt slott og øvstepresten gjorde teneste i tempelet. Det svaer til dei to regimenta, men no er Kristus både kongars konge og øvsteprest til evig tid etter Melkesedeks vis, så eigentleg regjerer han i begge regimenta, sjølv om det er vanskeleg for oss å forstå det. Eg forstår det slik at der er to regiment samtidig og det betyr to tenkemåtar, ideelt sett fungerer dei to regimenta kvar for seg, samtidig. Men det verkar som dei gjer den feilen at dei slår dei samen, men då fungerer dei ikkje lenger skikkeleg. I praksis vert det åndelege regimentet erstatta av det verdslege, slik at menneska vert som bortkomne søner i sitt voksne og yrkesaktive liv. Slik heng fråfallet i kyrkja saman med Israels fråfall, ”Mor Israel” vart ei hore og slik gjer dei kyrkja til ei hore og slik gjer dei kvinna til ei hore. Dei innskrenker ytringsfridomen så han ikkje fri til henne ved bruk av språket og ved vedkjenninga av Jesu namn. Som slike som er komne før Kristus (Joh.10) med sin protest mot Paulus si lære, syter dei for å komme før mannen som vil vinne seg ei kone i helging, så det synest umogleg for han. Og så held dei edet for å vere vitskap? 

Så sjølv om eg har bedt Jesus om ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, så synest det framleis umogleg. Men Gud kan gjere det umoglege mogleg. Jesus kjem til å tyne den Lovlause med pusten frå sin munn. Blir ho Virtuella frelst og fri, så hennar kjærleiksforhold til Faderen og Sonen vert gjenoppretta, så skal eg takke Faderen og Sonen for det. Men betyr det at ho skal verte kona mi? Gjer han det også mogleg? Sjølv om det betyr at han iverkset det som eg meiner og forstod han sa til meg når eg var i 20-åra, kan eg ikkje akkurat seie meg særleg fornøgd med det. Er dette rettferdig? Eg skal søke fyrst Guds rike og hans rettferd, så skal eg få alt det andre i tillegg. Og Jesus har svart meg slik som Faderen svarde den heimeverande sonen, med den Anden Jesu gir meg frå himmelen får eg seie til Jesus at alt som er hans er mitt. Eg har bedt han om noko og han gir meg det som arv. Ja, eg har då bedt han om ei frelst kvinne til kone og det er ikkje ei forførd og bortkommen kvinne.

Eg skal no vere ekte og ærleg og då kan eg ikkje akkurat seie eg synest dette er rettferdig at ho no skal verte kona mi. Gud vil at alle skal verte frelst og komme til å erkjenne sanninga, så dei vert fri. Blir ho frelst og fri, så oppfyller det lovnaden også som svar på mi bøn for henne og då vil eg gjerne vere med på gledesfeste, for eg hugsa vel kor godt det var å vere saman med henne når ho levde i dette kjærleiksforholdet til Faderen og Sonen. 

Men vi kjem ikkje forbi at eg også bad han om ei frelst kvinne til kone og at eg oppfatta det slik at han svarde meg på den bøna også. Skal eg forstå det slik at han vil innfri det ønsket som svar på mi bøn når eg var ung og oppfylle lovnaden ved at ho vert kona mi, no når ho er gammal? I så fall vil eg minne han om dei svar han gav meg når eg bad for henne Reella og henne Poly-Ester også. Siste ord er ikkje sagt i denne saka, han som er alfa og omega skal få siste ord. Men eg skal opne meg som kanal for Jesu velsigning til dei, eg skal glede meg i hans frelse, glede meg i han og så håper eg dei også vil gjere det.

Vi har fri vilje, men det har Gud også og han har makt til å gjere slik som han vil. Han frelser og bygg Jesu kyrkje.

Vi har fri vilje, tankefridom og ytringsfridom, vi kan tenke, tale og velje å gjer slik som vi vil. Men Gud har også ein fri vilje og gjer slik som han vil og han har makt til det også. Det verkar paradoksalt. Men for vårt vedkommande må det vere om å gjere å tenke konstruktivt og velje å kommunisere og arbeide konstruktivt til gagn både for oss sjølv og andre. Då er det viktig for oss å velje å vere Guds medarbeidarar. Herrens auge fer ut over heile jorda, så han med si kraft kan hjelpe den som heilhjarta held seg til han.

Eg har no bedt til han og han har svart meg og han har kalla meg til å stige fram for han og snakke med han, verte ståande for hans åsyn og snakke med han. Han er Guds Ord og det skaper det som det nemner. Han gjer slik som han vil. Likevel opptrer han som friar overfor si kyrkje og dermed overfor einskilde kvinner. For han er den siste Adam, som er ifrå himmelen og som for oss har vorte ei livgivande ånd. Kyrkja er hans brud, han elskar henne med kjærleiken frå Gud, han skaper henne og bygger henne og Kristus kallar henne for si brud. Til samanlikning med skapinga i 1.Mos.2. Adam sa ho skulle kallast kvinne fordi ho var teken av ein kar. Her står det ikkje noko om frieri, her sa ikkje kvinna noko. Forteljinga er nok komprimet, det er essensen som er viktig. Poenget er at Gud gjorde sitt verk og Adam erkjente det. Sjølvsagt prata Adam med henne, så ho fekk vite kva Gud hadde sagt til han.

Når eg gjekk på gymnaset og merka at eg byrja å verte glad i henne Virtuellag, vedkjende for Gud at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri. Med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for denne kjærleiken og fekke i ny fylde av den Heilage Ande. Og eg er viss på at det gjaldt henne også. Siste året på gymnaet inngjekk eg eit godt samvits pakt med Gud (vedkjenning til Gud) med grunnlag i Jesu oppstode frå dei døde. Ja, når eg søker Gud i løynkammeret og og vedkjenner for han at Kristus er Herre, så får eg oppleve at han gjer sitt verk ved sitt Ord og sin Ande.

Og no når eg les i Bibelen og snakkar med han og han svarar meg, så får eg atter oppleve at Gud gjer sitt verk i mitt liv ved sitt Ord og sin Ande, så eg vedkjenner det og det vert forpliktande for meg, eg må lyde Kristus ved å tru på han og kjennast ved han som min frelsar og Herre. Og eg opplever det som godt for meg, eg velsignar Jesus og blir velsigna, eg får oppleve at han elskar meg med kjærleiken frå Gud, eg får oppleve at Gud gjer sittverk med meg ved sitt Ord og sin Ande og eg opplever at det er godt for meg. Eg får oppleve at Faderen elskar meg og har omsorg for meg som sitt barn.

Eg skal la Jesus leie meg og bygge livet mitt. 

Når eg gjekk i ein fri kyrkjelyd i Oslo, sa Jesus til meg at eg skulle få ha kyrkjelyden som eit kraftsenter i livet mitt. Han ville ta seg av mi sak som si sak. Eg forkalrer begge deler med at Kristus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud. Han vil frelse og frigjere kvinna og sin kyrkjelyd, som si brud, så ho skal tilhøyre han. Og eg har bedt om å gi meg ei frelst kvinne til kone.

Han at eg skulle la han ta omsorg for sine born og sine henders verk (bodskapen 2.7.2006). Og no sa han at eg skulle la han leie meg og bygge livet mitt. Eg er hans medarbeider og når han leier meg i kvardagen så blir eg ein medarbeidar for menneske som eg  møter. 

Bodskapen 2.12.2001:

”……i min menighet. (Det måtte sikkert vere velsigninga det er tale om her, straumen med levande vatn.) Åpna ditt hjerte, for den flyt også deg i møte, mitt elskede barn, og eg ønsker å nå deg, slik at du skal få oppleva både hjelpen ifra helligdommen og støtten ifra Sion. Eg har opna himmelen over deg, men også mens du vandrer her nede, skal du få oppleva det er en husvalelse som flyter midt i min menighet. Og denne husvalelse skal også du få lov til å bringa ifrå ditt hjerte, der eg får væra, der eg får bo, der eg får leva ved troen, skal du også få bringa denne velsignelsen med deg ut. Derfor har eg plassert deg, eg har plassert deg midt iblant mitt folk, slik at du der skal få oppleva å bli fylt, igjen og igjen og igjen. Og så kan du få lov til å ta denne fylde, denne kraft, denne velsignelse med deg, midt ut i hverdagen. Og husk då på at, då vil eg også i den grad fylla deg at det får flyte over kanten av ditt hjerte. Og du  får oppleva sannheten av ordet, fra deres liv skal det som skriften har sagt rinne strømmer av levende vann. Og så skal du sleppe å frykta for å gi ut, for eg har ny fylde. Slik skal du få oppleva at min menighet skal du få venda tilbake til, for å oppleva ny fylde, ny velsignelse, ny støtte, og slik skal du få ha menigheten som et kraftsenter, og du skal få ha den som en -, en velsignelsessenter i din tilværelse. Og du skal få oppleva at -, du kan også -, du skal oppleve at i min menighet så finnes det en motkraft imot de nedbrytande krefter du får -, får oppleve du er bombardert av. Søk næring, søk hjelp, opna deg for velsignelsen, den er her. Og i min menighet, der eg er midt i blant, sier Herren, skal du også få oppleva at, der er eg som miraklenes Gud, der er eg som åndsdøperen, der er eg som den store legen, der er eg som den som kan gjøra det umulige mulig. Eg er underets Gud, miraklenes Gud. Vit at det er en undergjørande kraft også i min menighet, fordi eg er der, sier Herren, og eg har det navnet som, der eg fremdeles kalles Under, veldig Gud, evig Fader, og rådgiver. Amen. Amen i Jesu namn.”

Posted in Filosofi, Kristendom, Kristne møte 2019, Psykologi | 1 Comment

2019.01.20. Maranatha. Jesus er vår frelsar og Herre. All visdomens og kunnskapens skattar er skjult til stades i han.

Tyding av tungetale: “I ditt indre så har du all visdom og kunnskapens skattar er skjult til stades i Kristus Jesus, du er i han og han er i deg. Så forløys dine gåver, forløys det som er i deg …….”  Sjå:https://www.youtube.com/watch?v=LXfWw0KS-UE&feature=player_embedded

Innleiing ved Aud.

EFE 3,20 Han som verkar i oss med si kraft og kan gjera så mykje meir enn alt det vi bed om og skjønar, 

Rive til seg Guds rike.

Guds rike er inni dykk. Guds Ande sveiv over vatna, men no er den i ditt hjerte.

Gud brukar det som ingen ting er.

Tale ved Håkon Martinsen.

Jesajas.43,

            18 Tenk ikkje på det som hende før,

        gjev ikkje akt på det som eingong var!

    19 Sjå, eg skaper noko nytt.

        No gror det fram.

        Merkar de det ikkje?

        Ja, eg legg veg i øydemarka

        og stigar i den aude hei.

Josva.24,15 Men har de ikkje hug til å tena Herren, så vel i dag kven de vil tena, anten dei gudane som fedrane dykkar dyrka bortanfor Storelva, eller gudane åt amorittane, som åtte det landet de no bur i. Eg og mi ætt, vi vil tena Herren.

1.Joh.2,12 Eg skriv til dykk, mine born, fordi de har fått syndene tilgjevne for hans namn skuld. 13 Eg skriv til dykk, fedrar, fordi de kjenner han som er frå opphavet. Eg skriv til dykk, de unge, fordi de har vunne over den vonde. 14 Eg skriv til dykk, mine born, fordi de kjenner Faderen. Eg skriv til dykk, fedrar, fordi de kjenner han som er frå opphavet. Eg skriv til dykk, de unge, fordi de er sterke. Guds ord vert verande i dykk, og de har vunne over den vonde.

Tungetale ved Aud, høyrdest det ut til, tyding ved ein mann.

“Legg vinn på mitt frimod, for det har stor lønn. I ditt indre så har du all visdom og all kunnskapens skattar er skjult til stades i Kristus Jesus, du er i han og han er i deg. Så forløys dine gåver, forløys det som er i deg og du skal kjenne og du skal merke, at det er meir å innta.

Då du tok imot meg, som frelsar og Herre i livet ditt, så vart du gjenfødt, ikkje av menneske, ikkje av kjøts vilje, ikkje av noko blod, men av min Ande. Du vart gjenfødt til ein ny skapning i meg. Og du skal få lov til å leve og regjere med meg, også i den noverande verda, for du skal sjå det og du skal ta det i bruk, det du allereie har fått av meg. 

Ikkje av denne verda si ånd, men av min Ande, skal du leve og regjere og ha det godt i dette livet. Du skal kjenne, at du har fått den kraft, som overgår alt som prøver å reise seg mot kunnskapen om meg. Du skal få lov å ta det til fange, under lydnad, så kan du få lov å ta alt som kjem imot deg til fange, og du skal kjenne at det held, det held i alle tider, i alle, alle, alle omstende må vike i mitt heilage namn. Amen.”

Posted in Kristne møte 2019 | 1 Comment

2019.01.13. Sion Åheim. Den som stig fram for Gud, må tru at han er til og at han løner dei som søkjer han

Innleiing ved Olav Harald Vik.

1TE 4,13 – 1TE 4,18 {NÅR HERREN KJEM}  Vi vil ikkje, brør, at de skal vera uvitande om dei som er avsovna; for de skal ikkje syrgja som dei andre, dei som er utan von. 14 For så sant vi trur at Jesus døydde og stod opp, så skal òg Gud ved Jesus føra dei avsovna saman med han. 15 Dette seier vi dykk med eit ord frå Herren: Vi som no lever og vert att til dess Herren kjem, skal ikkje koma i førevegen for dei som er avsovna. 16 For når det bydande ropet lyder, når erkeengelen lyfter si røyst og Guds basun ljomar, då skal Herren sjølv stiga ned frå himmelen. Og dei som døydde i trua på Kristus, skal fyrst stå opp. 17 Så skal vi som har vorte att og enno lever, saman med dei rykkjast opp i skyene, i lufta, og møta Herren. Og så skal vi alltid vera saman med Herren. 18 Trøysta kvarandre med desse orda!

Tale ved Jarle Nygjærde.

HEB 11,1 – HEB 11,7 {VITNEMÅL OM TRU}  Trua er pantet på det vi vonar, vissa om ting vi ikkje ser. 2 For si tru fekk menneske i gamal tid godt vitnemål. 3 I tru skjønar vi at verda er skapt ved Guds ord, og at det vi ser, ikkje har vorte til av det synlege. 4   I tru bar Abel fram for Gud eit betre offer enn Kain. Av di han trudde, fekk han det vitnemålet at han var rettferdig; for Gud godkjende offergåvene hans. Og med si tru talar han enno, etter sin død. 5   Fordi Enok trudde, vart han bortrykt utan å døy. Ingen såg han meir, for Gud hadde teke han til seg. Før han vart bortrykt, fekk han det vitnemålet at han var til hugnad for Gud. 6 Utan tru er det umogeleg å vera til hugnad for Gud. For den som stig fram for Gud, må tru at han er til, og at han løner dei som søkjer han. 7   I tru bygde den gudfryktige Noah ei ark då han vart varsla om det dei endå ikkje såg. Slik berga han huslyden sin. Trua hans vart ein dom over verda, og sjølv vart han arving til den rettferd som trua gjev.

MTT 8,5 – MTT 8,13 {OFFISEREN I KAPERNAUM}  Då Jesus gjekk inn i Kapernaum, kom det ein offiser til han og bad om hjelp: 6 “Herre,” sa han, “tenaren min ligg lam heime og lid vondt.” 7 Jesus sa: “Eg skal koma og lækja han.” 8 “Herre,” svara offiseren, “eg er ikkje verdig til at du stig inn under mitt tak. Men sei berre eit ord, så vert guten min god att. 9 For eg må sjølv lyda dei som er over meg, og eg har soldatar under meg. Seier eg til ein av dei: Gå! så går han, og til ein annan: Kom! så kjem han, og til tenaren min: Gjer dette! så gjer han det.” 10 Då Jesus høyrde det, undra han seg og sa til dei som fylgde han: “Sanneleg, det seier eg dykk: Ikkje eingong i Israel har eg funne så stor ei tru. 11 Og det skal de vita: Mange skal koma frå aust og frå vest og sitja til bords med Abraham og Isak og Jakob i himmelriket. 12 Men arvingane til riket skal kastast ut i mørkret utanfor, der dei græt og skjer tenner.” 13 Og Jesus sa til offiseren: “Gå heim! Det skal verta som du trudde.” Og tenaren vart frisk i same stunda.  

MTT 9,20 – MTT 9,22   No var det ei kvinne der som hadde hatt blødingar i tolv år. Ho gjekk bort til Jesus attanfrå og tok i kanten på kappa hans. 21 For ho tenkte: “Kan eg berre få ta i kappa hans, så vert eg frisk.” 22 I det same snudde Jesus seg, og då han såg henne, sa han: “Ver frimodig, dotter! Trua di har frelst deg.” Og kvinna vart god att i same stunda.

MTT 15,22 – MTT 15,28 Då kom det ei kanaaneisk kvinne frå desse bygdene og ropa: “Herre, du Davids son, miskunna deg over meg! Dotter mi er ille plaga av ei vond ånd.” [kanaaneisk: namnet på det heidenske folket som budde langs Middelhavskysten nord for Palestina.] 23 Men han svara henne ikkje eit ord. Då gjekk læresveinane fram og bad han: “Gjer deg ferdig med henne; ho ropar etter oss.” [Gjer deg ferdig med henne: Uttrykket er dobbeltydig: Det kan tyda at han skal visa henne bort eller at han skal hjelpa henne. Sml. 8, 13.] 24 Men han svara: “Eg er ikkje send til andre enn dei bortkomne sauene i Israels-folket.” 25 Då kom ho og kasta seg ned for han og sa: “Herre, hjelp meg!” 26 Han svara: “Det er ikkje rett å ta brødet frå borna og kasta det til hundane.” 27 “Det er sant, Herre,” sa kvinna, “men hundane et då av dei bitane som fell frå bordet åt herrane deira.” 28 Då sa Jesus til henne: “Stor er trua di, kvinne. Det skal gå som du vil.” Og dottera vart god att i same stunda.  

Jarle fortalde litt om korleis Gud hadde brukt han, både i jobb-samanheng og i leiinga for pinse-kyrkjelyden Filadelfia i Ulsteinvik. Han visste Herren hadde eit forkynnar-kall til han, det hadde det vorte profetert om, men han var då i full aktivitet i Herrens gjernign og han kunne ikkje gå framom Herren, vi må lære å vente på Herren. Han har tenkt å skrive bok om korleis Gud har vore med han i kvardagen

Nokre som forlet kyrkjelyden er no komne attende og når han var på eit oppdrag på eit sjukehus kom han i prat med ein som hadde levt fjernt frå kyrkjelydar og som no låg på dødsleiet med kreft. Han bad han berre om å velsigne han og det gjorde han. Så han valde det i staden for prestens vanlege rituale med nattved etc. Men presten nemnde akkurat dette i gravferda.

Tungetale ved ei eldre kvinne, tyding ved Jarle.

Bodskap 1A. ”Ja, seier Herren, eg har ikkje forlete deg. Eg ser akkurat korleis du har det i denne augneblink. Eg ser korleis du har det på din kropp. Kanskje du har smerter i din kropp, men eg er lækjarane sin lækjar. Du høyrde om dei som rørte berre ved mine klædebånd. Og du skal få lov å kjenne at eg rører ved deg i denne stund. Du skal sleppe å gjere noko som helst, for eg vil besøke deg i denne kveldsstund, seier Herren. Du skal berre vere frimodig og ta imot det eg har til deg. Du skal få sjå frå ein annan vinkel, det som du har vore oppteken av i det siste, skal du få sjå ifrå ein annan vinkel. Og sjå, eg vil styrke deg, eg vil lækje deg, seier Herren.” 

Bodskap 1B. ”Du har høyrt det mange gangar sagt, at eg er i går og i dag den same. Og det er ei sanning. Eg er i går og i dag den same, som då eg gjekk i fordoms tid. Eg gjekk omkring på jorda og gjorde alt vel. Sjå, eg er den som også skal setje saman folka på denne staden, seier Herren, og de skal få sjå folka komme og strøyme til. Og de skal få sjå, berre ver frimodig og vent på meg, ikkje gå foran meg, seier Herren, men berre vent på meg, de skal få klarsignal når de skal setje spada i jorda, seier Herren, når de skal vent på meg, når de skal opne dørene, så skal de få sjå det klart og tydeleg. Berre for eg er i går og i dag den same, ja, til evig tid. Eg vil vere med dykk i dagane som kjem og eg vil vere med dykk i dette året de er gått inn i. Heilt til eg kjem att på skya og hentar mi brud, så skal mange her på denne staden, vere med opp i skya og saman møte dei som er der oppe. Amen.”

Tungetale ved Inge-Lill, tyding ved Jarle.

Bodskap 2A. ”Mitt barn, du har vore trufast i di teneste, og sjå, eg vil gjere di teneste rik. Du skal få sjå, om du synest du ingen krefter har, skal eg gi deg stor styrke i åra som kjem. Du synest kanskje du har vorte gammal. Men det er ingen alderspensjon, ingen aldersgrense i mi teneste, seier Herren. For at du er verdifull, du er den som skal vere på denne staden og du skal føre mitt verk vidare på denne stad. Og du skal få sjå, mange vil komme og hjelpe til og du skal få berre stå der og sjå at mitt verk skal gå vidare på denne stad, seier Herren.” 

Bodskap 2B. ”Mitt barn, du er høgt elska. Du er den som vil stå i bresjen. Og du er den som har sagt du vil stå fram på baugen på båten. Og du skal få sjå, om der kjem bølger inn over båten, så skal eg vere der. Og eg skal – sjå, du skal få sjå at eg vil føre denne båt trygt gjennom farvatnet. Og du skal få sjå du skal få stå på trygt, du skal ikkje falle (overbord?), du skal få styrke og kraft, du skal få visdom, kvar du skal gå vidare, med dette verk, seier Herren, på denne stad. Amen.” 

Aktuelle bibelvers.

JER 2,19   Det er din eigen vondskap som tuktar deg,  ditt fråfall som fører til straff.  Så må du då skjøna og sjå  kor vondt og beiskt det er  at du har gått bort frå Herren din Gud  og ikkje lenger har age for meg,  lyder ordet frå Herren, Allhærs Gud.  

JER 3,22   Snu om, de fråfalne søner,  så skal eg lækja dykkar fråfall.   “Sjå her, vi kjem til deg,  for du er Herren vår Gud.

JER 10,19   Ve meg, for eit slag!  Ulækjande er mitt sår.  Dette er berre ei liding  som eg må tola, tenkte eg. 

JER 14,17 {HAR DU VRAKA OSS HEILT?}  Dette ordet skal du tala til dei:  Tårene renn frå augo mine  natt og dag, utan opphald.  For folket mitt, den unge dotter,  har falle heilt i hop  og fått eit ulækjande sår.

JER 16,1 – JER 16,13 {EIN EINSAM PROFET}  Herrens ord kom til meg, og det lydde så: 2 Du skal ikkje ta deg kone og ikkje få søner og døtrer på denne staden. 3 For så seier Herren om dei sønene og døtrene som vert fødde her, om mødrene som føder dei, og om fedrane som avlar dei her i landet: 4 Dei skal døy ein pinefull død, og det skal ikkje haldast syrgjehøgtid eller gravferd for dei; dei skal verta til gjødsel på marka. Sverd og svolt skal tyna dei, og lika av dei skal verta til føde for fuglane under himmelen og dyra på marka. 5   Så seier Herren: Gå ikkje inn i syrgjehus, gå ikkje dit og klag, og syn ikkje medkjensle med dei! For eg har teke min fred frå dette folket, min truskap og mi miskunn, lyder ordet frå Herren. 6 Når store og små døyr her i landet, skal dei ikkje koma i grav. Ingen skal halda syrgjehøgtid over dei, ingen skal rispa seg opp eller raka seg snau for deira skuld. [rispa seg opp: syrgjeskikk. Sjå 5 Mos 14, 1.] 7 Ingen skal bryta brød til trøyst for den som syrgjer over ein død, eller gje han eit trøystestaup når han har mist far sin eller mor si. 8   Gå heller ikkje inn i eit hus der dei held gjestebod, for å sitja i lag med andre og eta og drikka. 9 For så seier Herren, Allhærs Gud, Israels Gud: Enno medan de lever, ja, beint framfor augo dykkar, lèt eg fagnadrop og glederop og røyst av brudgom og røyst av brur tagna på denne staden. 10   Når du kunngjer alt dette for folket her, kan det henda at dei spør deg: “Kvifor har Herren sagt at heile denne store ulukka skal koma over oss? Kva for ei misgjerning og kva for ei synd har vi gjort mot Herren vår Gud?” 11 Då skal du svara dei: Fedrane dykkar gjekk bort frå meg, lyder ordet frå Herren. Dei heldt seg til andre gudar, som dei dyrka og kasta seg ned for. Men meg vende dei seg frå, og mi lov heldt dei ikkje. 12 Og de har bore dykk verre åt enn fedrane dykkar. Alle fylgjer sitt vonde, harde hjarta og høyrer ikkje på meg. 13 Difor vil eg kasta dykk bort frå dette landet til eit land som korkje de eller fedrane dykkar har kjent. Der skal de dyrka andre gudar både dag og natt. For eg vil ikkje visa dykk nåde.  

JES 61,1 – JES 61,11 {EIT NÅDEÅR FRÅ HERREN}  Herrens Ande er over meg;  for Herren Gud har salva meg.  Han har sendt meg til å forkynna  ein gledebodskap for armingar,  til å lækja dei som har eit knust hjarta,  til å ropa ut fridom for fangar  og frigjering for dei bundne. 2   Eg skal ropa ut eit nådeår frå Herren,  ein dag med straff frå vår Gud.  Eg skal trøysta alle som syrgjer, 3   og gje dei syrgjande i Sion  hovudprydnad i staden for oske,  gledeolje i staden for syrgjeklede  og lovsong i staden for motløyse.  Dei skal kallast rettferds mektige tre,  som Herren har planta  for å syna sin herlegdom. 4   Dei skal byggja opp att gamle ruinar,  reisa det som før vart lagt i øyde,  byggja på nytt dei nedbrotne byar,  som låg der aude frå ætt til ætt.  5   Framande skal stå og gjæta dykkar sauer,  utlendingar skal dyrka dykkar jord  og stella dykkar vingardar. 6   Men de skal kallast Herrens prestar,  tenarar for vår Gud skal dei kalla dykk.  Rikdomen åt folka skal de nyta,  og deira skattar skal de få. 7   De skal få dobbelt att for dykkar skam.   Dei som leid vanære,  skal jubla over sin lut.  Dobbel arv skal dei få i landet,  evig glede skal dei ha. 8   “For eg er Herren, som elskar rett  og hatar ran og urett.  Trufast vil eg gje dei løn  og gjera ei evig pakt med dei. 9   Namngjeten vert deira ætt mellom folkeslaga,  deira etterkomarar mellom folka.  Alle som ser dei, skal skjøna  at dei er ei ætt som Herren har velsigna.”  10   Eg vil gleda meg storleg i Herren,  mi sjel skal jubla i min Gud.  For han har kledt meg i frelsesskrud  og sveipt meg i rettferds kappe,  lik ein brudgom som pryder sitt hovud,  lik ei brur som tek på seg sine søljer. 11   For liksom jorda lèt groen renna,  og hagen lèt sædet brydda,  så skal Herren vår Gud  la rettferd gro fram  og lovsong lyda for alle folkeslag.  

SLM 31,25   Ver sterke og frimodige,  alle de som ventar på Herren!  

SLM 33,20   Vi ventar med lengsle på Herren;  han er vår hjelp og vårt skjold. 

SLM 37,9   For dei som gjer vondt, skal rydjast ut,  men dei som ventar på Herren, skal arva landet.  

SLM 130,5   Eg ventar, ja vonar på Herren,  eg ventar på hans ord. 

SLM 147,11   Herren har hugnad i dei som ottast han  og ventar på hans miskunn.  

JES 30,18   Men Herren stundar etter å vera dykk nådig;  difor reiser han seg og vil visa dykk miskunn.  For Herren er rettens Gud.  Sæle er alle som ventar på han!  

JES 40,31   Men dei som ventar på Herren, får ny kraft;  dei lyfter vengene som ørnar,  dei spring og trøytnar ikkje,  dei går og mødest ikkje.  

JES 60,9   Øyar og strender ventar på meg.  Fremst går Tarsis-skipa.  Langt bortanfrå fører dei dine søner  og deira gull og sølv med dei,  til ære for namnet åt Herren din Gud,  for Israels Heilage, som gjev deg slik heider.  

KLA 3,25   Herren er god mot dei  som ventar på han og søkjer han. 

LUK 12,36 Ver lik tenarar som ventar herren sin heim frå gjestebod, og står ferdige til å lata opp så snart han kjem og bankar på.

MIK 2,12 – MIK 2,13 {HERREN VIL SAMLA ISRAELS REST}  Eg vil samla dykk alle, Jakob.  Eg vil samla Israels rest,  føra dei saman som sauer i ei kve,  som ein bøling på beite,  – ein ståkande flokk av menneske.  13   Han som brøyter veg, går føre dei;  dei bryt seg gjennom porten og fer ut.  Kongen deira går føre dei,  Herren sjølv går i brodden for dei.  

JOH 10,2 – JOH 10,4 Men den som går inn gjennom døra, er hyrding for sauene. 3 For han lèt dørvaktaren opp, og sauene høyrer målet hans. Han kallar sauene sine på namn og leier dei ut. 4 Og når han har fått ut alle sine, går han føre dei, og sauene fylgjer han, for dei kjenner målet hans.

JES 52,11 – JES 52,12 {FAR BORT FRÅ BABYLON!}  Far bort, far bort frå Babylon!  Ikkje rør noko ureint!  Dra ut or byen og reinsa dykk,  de som ber Herrens kar! [Herrens kar: kanskje dei heilage tempelkara som Nebukadnesar hadde ført bort til Babylon. Sml. Esra 1, 7.] 12   For de treng ikkje skunda dykk,  de må ikkje røma frå byen.  For Herren sjølv går føre dykk,  og sist i flokken er Israels Gud.  

HEB 13,8   Jesus Kristus er i går og i dag den same, ja til evig tid.

HEB 12,22 – HEB 12,29 Nei, de er komne til Sion-fjellet, til den levande Guds by, det himmelske Jerusalem, til dei mange tusen englar, til ei høgtidsstemne, [Sion-fjellet: tempelhøgda i Jerusalem. Sjå 2 Sam 5, 6 ff; Sal 48.] 23 til samlinga av dei fyrstefødde som er oppskrivne i himmelen. De er komne til ein domar som er Gud for alle, til åndene åt dei rettferdige som har nått fullendinga, 24 til Jesus, mellommannen for ei ny pakt og til reinsingsblodet som talar sterkare enn Abels blod. 25   Sjå til at de ikkje viser frå dykk han som talar! Dei som viste frå seg han som tala sitt ord her på jorda, slapp ikkje unna. Endå mindre skal vi sleppa unna om vi vender oss bort frå han som talar frå himmelen. 26 Hans røyst fekk den gongen jorda til å skjelva. Men no har han lova: “Endå ein gong vil eg skaka, ikkje berre jorda, men himmelen med.” 27 Her står det: “endå ein gong”. Det syner at det som kan rikkast, fordi det er skapt, skal skiftast ut, så det som ikkje kan rikkast, skal verta ståande. 28 Sidan vi får eit rike som ikkje kan rikkast, så lat oss vera takksame og såleis tena Gud til hans hugnad, med otte og age. 29 For Gud er ein øydande eld.  

1PE 2,4 – 1PE 2,10   Kom til han, den levande steinen, som vart vraka av menneske, men er utvald og dyr for Gud. 5 Ver de òg levande steinar som vert oppbygde til eit åndeleg tempel! Ver eit heilagt presteskap og ber fram åndelege offer, som er til hugnad for Gud ved Jesus Kristus. 6 For det heiter i Skrifta:  Sjå, eg legg på Sion ein hjørnestein,  som er utvald og dyrverdig;  den som trur på han,  skal ikkje verta til skammar. 7   Så vert han til ære for dykk som trur. Men for dei som ikkje trur, har den steinen bygningsmennene vraka, vorte hjørnestein, 8 ja, ein støytestein og eit berg til fall. Fordi dei ikkje trur Ordet, snåvar dei – det var dei òg etla til. 9   Men de er ei utvald ætt, eit kongeleg presteskap, eit heilagt folk, eit folk som høyrer Gud til, så de skal forkynna hans storverk, han som kalla dykk ut or mørker til sitt underfulle ljos. 10 Før var de ikkje eit folk, men no er de Guds folk. Før hadde de ikkje fått miskunn, men no har de funne miskunn. 

2KO 3,12 – 2KO 3,18   Sidan vi no har slik ei von, går vi fram med stort frimod. 13 Vi gjer ikkje som Moses, han som la eit sveip over andletet, så israelittane ikkje skulle sjå den kvervande glansen før han var borte. 14 Men dei vart forherda. For heilt til denne dag ligg dette sveipet der når dei les frå bøkene i den gamle pakta. Og dei ser ikkje at pakta er avlyst i Kristus. 15 Ja, heilt til denne dag ligg det eit sveip over hjarta deira når Moses vert lesen. 16 Men når dei vender om til Herren, vert sveipet bortteke. 17 Herren er Anden, og der Herrens Ande er, der er fridom. 18 Men vi som med usveipt åsyn ser Herrens herlegdom som i ein spegel, vi vert alle omlaga til det same biletet, frå herlegdom til herlegdom. Dette skjer ved Herrens Ande.  

Kommentar.

Bodskapane.

Det var godt å høyre at han som låg på dødsleiet bad Jarle om å velsigne han. Det minner meg om at Jesus ville gjere meg til ein kanal for si velsigning. Dette har eg vitna om i kommentarfelt på Facebook. Jesus velsigner meg og gjer meg til ein kanal for si velsigning, slik gjer han noko nytt og då kjem det ikkje an på kva dei har tenkt og lært før om religion, moral, filosofi og politikk. Vi har fått noko frå Guds himmel og det er nytt for denne verda.

Jesus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er eg kanal for Guds velsigning til henne Virtuella og henne Reella. Så når han talte til meg, så visste eg med meg sjølv at det gjaldt dei og. Når det har vore talt om kvinna som hadde blødningar, har eg forstått det slik at det gjaldt henne Virtuella. Men det har med meg å gjere også. Det var snakk om kva ” det som du har vore oppteken av i det siste” og då er eg viss på at det er sikta til det som eg har skrive i mine siste dokument på bloggesida mi:

Begge kvinnene som kom med tungetale sat på høgre sida, men Inge-Lill kom over på venstre sida og stilte seg bak forstandaren, Olav Harald Vik, når ho kom med bodskapen, så det var tydeleg at den var til han.

Men eg kan godt tenke meg at den var litt til meg også. Eg har pensjonert meg, fiskarar kan pensjonere seg når dei er 60 år. Eg merkar eg byrjar å verte skrøpeleg, men det har seg også slik at eg har hatt lite fysisk aktivitet i det siste. Så var det snakk om å stå fram på baugen og det er ein situasjon eg kjenner meg igjen i, for eg har ein seglbåt og det hender eg må fram til masta og ordne med segla og heilt fram på baugen og ordne med rulleforstaget eller ankervinsjen. Då treng eg nokon som kan ta roret, men ofte er eg åleine. No har den ikkje vore brukt mykje i det siste, men eg har framleis planar om å segle til Oslo. Ja, eg legg no planar for dette året.

Fire gongar vart det sagt ”på denne stad” og her er eit vesentleg poeng, å ivareta interessene til folket som er her. Det minner oss om ein tidlegare bodskap der Jesus sa vi skulle sjå på den åkerlapp som var oss gitt. Eg vil gjere merksam på at splitt- og hersk-politikken spelar på motsetnadar mellom regionar. Men vi skal vere eitt i Kristus og i truskap til han skal vi vere trugne i det små, så vil han setje oss over noko større.

Alfa og omega, skapar – ikkje skaparverk, årsak – ikkje verknad.

Gud er alfa og omega, byrjinga og enden, før han var det ingen og etter han kjem det ingen. Han har skapt alle ting ved sitt Ord, slik han er årsak, men han er ikkje verknad. Likevel er han alle stadar nærverande og er også den siste. Dette har eg skrive om i det siste. 

På evangeliets grunnvoll får vi komme inn i samfunnet med han, han er ånd og han er kjærleik, han rører ved oss og vekker oss opp i samfunn med seg og så taler han til oss og hans Ord skaper det som det nemner. Jesus er Guds Ord og Gud skaper oss i han og då skaper han oss i samsvar med 1.Mos.2. Då er han framleis årsak, ved at han rører ved oss og taler til oss, men han er ikkje verknad. Men dersom vi søker han av heile vårt hejrte skal vi finne han, slik gir vi han makt i våre liv, så vi får oppleve at han gjer sitt verk i oss ved sitt Ord og sin Ande. Vi må innstille oss på det altså, så det får denne verknaden i våre liv. 

Omskjeringa er førebiltet på hjerteomskjeringa i Anden og den gjer dette klart for oss. Ved trua på Jesus får vi den Heilage Ande, gratis, av berre nåde. Så det er berre å ta imot i tru. Så skal vi la Anden råde i vår døyelege lekam. Kristus har kjøpt oss med sitt eige blod, så vi skal tilhøyre han, har vi fått hans Ande, så tilhøyrer vi han og skal leve for han. Det gir oss meining med livet. 

Gud førde dyra fram for Adam og han gav dei namn. Så han var ein naturvitar, han såg og forstod seg på korleis dei levde og korleis dei formeira seg. Så det skulle ikkje vere vanskeleg å forstå at menneska formeira seg på ein liknande måte. Det er tale om dyra og dyrelivet, men det er brukt til samanlikning med menneska og menneskelivet, der er menneske som lever på eit meir lavtståande nivå, til samanlikning med dyra. Det blir endå meir tydeleg når vi tek med 1.Mos.3.

Men mannen var det mest høgtståanede individet og Gud hadde gitt han i oppgåve å dyrke og verne hagen, det gav han meining med livet, det hadde han skapt han til så slik var livsforma hans. Og Gud ville gi han ei hjelp som høvde for han, så han skapte kvinna av sidebeinet hans og førde henne til han, så dei skulle vere eitt kjøt. Adam sa ho skulle kallast kvinne, for ho var teken av ein kar. Så han berre erkjente at slik var det, fordi Gud gjorde det slik. Her står ikkje noko om at han fridde til henne altså, men Gud førde henne til han og han tok imot henne og erkjente at det var Guds verk. Ho skulle hjelpe han med å dyrke og verne Guds hage, så det var den overordna hendsikta med livet og med samlivet dei i mellom, i tillegg til at formeiringa var den naturlege hendsikta. 

Kva Jesus har for meg?

I den første bodskapen vart det sagt:

”Og du skal få lov å kjenne at eg rører ved deg i denne stund. Du skal sleppe å gjere noko som helst, for eg vil besøke deg i denne kveldsstund, seier Herren. Du skal berre vere frimodig og ta imot det eg har til deg. Du skal få sjå frå ein annan vinkel, det som du har vore oppteken av i det siste, skal du få sjå ifrå ein annan vinkel. Og sjå, eg vil styrke deg, eg vil lækje deg, seier Herren.”

Det eg har vore oppteken av  i det siste, har eg skriftleg, i desse dokumenta som eg har skrive, eg har skrive om henne Virtuella og henne Reella igjen og eg reknar med eg slepp å skrive det oppatt. Men eg skal få sjå det frå ein annan vinkel altså, at ho Virtuella vert lækt.

Eg byrja å studere i Oslo hausten 1984, eg gjekk på møte i dFEF i M40 og Jesus sa til oss gjennom tyding av tungetale at han ville lækje dine år i fråfall. Eg forstod det var sikta til henne Virtuella. Han sa til meg at der var ein sjukdom mellom Guds folk og eg hadde fått merke noko av den sjukdomen i mitt indre, men han ville lækje den. Eg forstod at det hadde med henne Virtuella å gjere, saman med dei venste-radikale og kvinnerørsla hadde ho vore med i protesten mot Paulus si lære om at Kristus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna. Paulus tok lærdom av at Gud skapte kvinna av mannens sidebein og åtvara mot å verte forførde slik som ved syndefallet. Gud skaper oss i Kristus og då skaper han oss i samsvar med 1.Mos.2, så dette skal fungere slik mellom oss. Men dette protesterte dei mot, så det har ikkje fungert slik som det skulle og det er ein sjukdom.

Seinare, når eg las frå profeten Jeremias, oppdaga eg at han var i ein liknande situasjon, folket hans hadde falle frå Herren og var såra og sjukt og Jeremias kjende det som eit sår og ein sjukdom. Han skulle ikkje gifte seg, for det skulle ikkje gå vel med sønene og døtrene til dei som budde i landet. Dei ville ikkje vende om til Herren, så han kunne lækje dei og han ville ikkje gi dei nåde. Det vart krig og nedslakting og folk vart bortførde til Babylonia. Men Gud ville vende lagnaden båd for dei og dei andre folka, etter 70 skulle dei få høyre kongebodet om at dei skulle få fare attende til landet sitt. Og det er førebilete på den glade bodskapen som vi har teke imot og som vi forkynner.

Gud er den same som då han skapte og han gjorde sine gjerningar ved Son sin, Jesus Kristus, når han gjekk her på jorda. Og Jesus er i går og i dag den same, ja, til evig tid. Frå eg var ein liten gutunge var eg opplærde til å påkalle han som min frelsar og Herre, be han frelse mine næraste og be for folket og landet. Etter kvart forstod et at frelsa var det motsette av å verte dåra og forførde slik som ved syndefallet, så som første prioritet bad eg han frelse menneska og som andre prioritet bad eg han gi meg ei frelst kvinne til kone. Han er den same no og eg gjer rett i å halde fram med å be til han på same måten. Og det er no tydeleg at han gir meg ei kone ved at han frelser henne og set henne fri.

Jesus sa til meg at eg skulle søke han av heile mitt hjerte og det minna meg om å be for henne Virtuella slik som når eg gjekk på gymnaset. Når vi gjekk på gymnaset takka og lovpriste vi Jesus som vår frelsar og Herre. Det gjorde ho Virtuella også. Ho fall ifrå og vart hans fiende. Men når eg søker han av heile mitt hjerte, så betyr no det at eg tek parti med han. Så eg vil at han skal frelse henne igjen og det ber eg han om. 

Og det ”ser no ut til”, høyrest no ut som han frelser henne, reinser henne og set henne fri, for å gi meg henne til kone, og det kan kjennast som lækjedom. Og så skal eg vere frimodig til å ta imot det som han har for meg. 

Det er vel ikkje vits i at eg skriv noko meir om det no. Eg skal berre halde fram med å søke Herren av heile mitt hjerte og ta imot det som han gir meg frå det høge og la han gjere sitt verk i mitt liv ved sitt Ord og sin Ande.

Posted in Kristendom, Kristne møte 2019 | Leave a comment

2019.01.06. Maranata. Jesus vil løfte deg opp på høgare grunn.

2

Tungetale ved Karl, tyding ved Håkon Martinsen:

”For eg er den Gud som byrja ei god gjerning i deg. Men no er det stansa opp. Du byrjar å sjå deg omkring og du lure på kvar di hjelp skal komme frå. Men du skal få lov til å løfte ditt blikk opp her i kveld og ha det festa på meg som er trua sin opphavsmann og fullendar. Eg vil løfte deg opp på ein høgare grunn. Eg vil ikkje la deg falle og falle og falle, men du skal verte styrka i ditt indre menneske, når du er villig til å komme til meg, slik som du er, så skal du få kjenne at der står fram føre deg ei opna dør og der er ingen som kan lukke den til, for det er eg, Herren som har opna den opp og ved mitt blod, så skal du vere frimodig i kveld, til å gå inn i heilagdomen. Der vil eg halde måltid med deg og du halde måltid med meg. Og der skal eg styrke ditt liv, eg skal styrke deg og halde deg oppe, framover. 

For det skjer ikkje ved makt og ikkje ved kraft, ikkje ved eigen styrke, ikkje ved eigen kløkt, ikkje ved eigne ideer, ikkje ved din eigne tankar. Men åleine ved min gode Heilage Ande, så skal du få kjenne at eg er ingen gud der ute i periferien, men eg er komen nær til. Og du som slit og strevar, kom til meg, har eg sagt og du skal finne kvile. Eg, Herren, tek av deg alle dine byrder, alle dine plager, alt som reiser seg opp imot kunnskapen om meg i ditt liv skal eg ta til fange og eg vil hive det på dør. Og det skal aldri meir nå deg igjen. Gå med meg, vandre med meg, bli fyllt av meg, eg som fyller alt i alle. Og eg Herren, eg skal bere deg på mine eigne armar, like inn i mitt aller heilagste har eg kalla deg. Der skal du få oppleva herlegdomsskya, du skal få kjenne Anden koma over deg og du skal bli til eit anna menneske. For eg Herren er Anden og der Herrens Ande er, der er det fridom.”

Tale ved Håkon Martinsen.

Jesaja.57,15 Så seier han som er høgt opphøgd,

        han som tronar evig og heiter Den Heilage:

        I det høge og heilage bur eg

        og hjå den som er knust og nedbøygd i ånda.

        Eg vekkjer ånda til liv hjå dei bøygde

        og hjarta til liv hjå dei knuste.

Heb.11,6 Utan tru er det umogeleg å vera til hugnad for Gud. For den som stig fram for Gud, må tru at han er til, og at han løner dei som søkjer han.

Luk.13,10 Ein sabbat lærte han folket i ei av synagogene. 11 Der var det ei kvinne som hadde vore plaga av ei sjukdomsånd i atten år. Ho gjekk tvikrokut og kunne ikkje retta seg opp. 12 Då Jesus fekk sjå henne, kalla han henne til seg og sa: «No er du løyst frå sjukdomen din, kvinne.» 13 Så la han hendene på henne, og med ein gong rette ho seg opp og lova Gud.

Joh.11,25 Då sa Jesus til henne: «Eg er oppstoda og livet. Den som trur på meg, skal leva om han så døyr. 26 Og kvar den som lever og trur på meg, skal i all æve ikkje døy. Trur du det?»

Mark.5, 34 Då sa han til henne: «Trua di har frelst deg, dotter. Gå med fred; du skal vera fri plaga di.»

35 Før han hadde tala ut, kom det folk frå huset åt synagogeforstandaren og sa: «Dotter di er slokna. Kvifor umakar du meisteren lenger?» 36 Jesus høyrde det som vart sagt, og sa til synagogeforstandaren: «Ver ikkje redd, berre tru!»

Aktuelle bibelvers.

SLM 121,1 – SLM 121,8 {HERREN ER DIN VAKTAR}  Ein song til festferdene.   Eg lyfter mine augo til fjella:  Kvar kjem mi hjelp ifrå? 2   Mi hjelp kjem frå Herren,  han som skapte himmel og jord.  3   Han lèt ikkje foten din vera ustø,  din vaktar blundar ikkje. 4   Nei, han blundar ikkje og søv ikkje,  Israels vaktar.  5   Herren er din vaktar, Herren er din skugge,  han er ved di høgre hand. 6   Sola skal ikkje stikka deg om dagen  og månen ikkje skada deg om natta. [månen: Etter gamal tru kunne månen valda sjukdom og anna ulukke. Sml. Matt 17, 15.]  7   Herren skal vara deg frå alt vondt  og verna om ditt liv. 8   Herren skal vara din utgang og din inngang  frå no og til evig tid.  

FIL 1,6 Og eg er viss på at han som tok til med ei god gjerning i dykk, skal fullføra henne – heilt til Jesu Kristi dag.

HEB 12,1 – HEB 12,2 {TRUA SIN OPPHAVSMANN OG FULLENDAR}  Når vi har så stor ei sky av vitne ikring oss, så lat oss leggja av alt som tyngjer, og synda som har så lett for å hanga ved oss, og med tolmod fullføra det laupet som er lagt framfor oss, 2 med augo feste på han som er trua sin opphavsmann og fullendar, Jesus. For å få den gleda som venta, tolte han krossen utan å bry seg om vanæra, og no har han sett seg på høgre sida av Guds kongsstol.

1SA 2,8   Han reiser småkårsfolk or støvet,  lyfter den fattige or oska,  sessar han saman med stormenn  og gjev han eit ærefullt sete.  For søylene under jorda høyrer Herren til,  han bygde jorderiket på dei.  

2SA 22,49   Han friar meg frå mine fiendar,  ja, lyfter meg høgt over mine motstandarar  og bergar meg frå valdsmenn.  

JBS 5,11   Han reiser opp folk frå ringe kår,  lyfter og bergar dei som syrgjer.  

SLM 18,49   Han friar meg frå mine fiendar,  ja, lyfter meg høgt over mine motstandarar  og bergar meg frå valdsmenn.  

SLM 37,34   Venta på Herren og fylg hans veg!  Så lyfter han deg opp, og du arvar landet;  du får sjå at dei vonde vert utrudde.  

SLM 113,7   Han reiser dei ringe or støvet,  lyfter dei fattige or oska

ÅPE 3,7 – ÅPE 3,22 {TIL FILADELFIA}  Skriv til engelen for kyrkjelyden i Filadelfia:  Dette seier Den Heilage og Sannferdige, han som har Davids nykel, han som opnar så ingen kan stengja, og stengjer så ingen kan opna: 8 Eg veit om gjerningane dine. Sjå, eg har sett framfor deg ei opna dør, som ingen kan stengja. For du har lita kraft, og likevel har du halde fast på mitt ord og ikkje fornekta mitt namn. 9 Sjå, eg lèt nokre koma frå Satans synagoge, av dei som lyg og seier dei er jødar, men ikkje er det. Dei skal koma og kasta seg ned for føtene dine, og dei skal skjøna at eg har elska deg. 10 Du har halde fast på mitt ord om tolmod. Difor vil eg halda fast på deg i den prøvingstid som skal koma over heile verda, for å prøva dei som bur på jorda. 11 Eg kjem snart. Hald fast på det du har, så ingen skal ta krona di! 12   Den som sigrar, han vil eg gjera til ei søyle i min Guds tempel, og han skal aldri meir gå ut derifrå. Eg vil skriva min Guds namn på han og namnet på min Guds by – det nye Jerusalem, som kjem ned frå himmelen, frå min Gud – og like eins mitt eige nye namn. 13   Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane!   14 {TIL LAODIKEA}  Skriv til engelen for kyrkjelyden i Laodikea:  Dette seier han som er Amen, det trufaste og sannferdige vitnet, opphavet til Guds skaparverk: 15 Eg veit om gjerningane dine; du er korkje kald eller varm. Gjev du var kald eller varm! 16 Men du er lunka, ikkje kald og ikkje varm. Difor vil eg spytta deg ut or min munn. 17 “Eg er rik,” seier du, “eg har overflod og vantar ingen ting.” Men du veit ikkje at nett du er arm og ynkeleg, blind, fattig og naken. 18 Difor rår eg deg til å kjøpa av meg gull som er lutra i eld, så du kan verta rik, og kvite klede som du kan kle deg med og løyna di nakne skam, og salve til å ha på augo dine, så du kan sjå. 19   Alle dei eg har kjær, refser og tuktar eg. Gjer alvor av å venda om! 20 Sjå, eg står for døra og bankar på. Om nokon høyrer mi røyst og opnar døra, då vil eg gå inn til han og halda måltid, eg med han og han med meg. 21   Den som sigrar, han vil eg la sitja med meg på min kongsstol, liksom eg sjølv har sigra og sett meg med Far min på hans kongsstol. 22   Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane!   

2KO 10,2 – 2KO 10,5 Eg bed dykk at eg må få sleppa å visa kor modig eg er når eg no kjem til dykk! For eg skal syna kor fast og djerv eg er mot dei som seier at vi lèt oss driva av reint menneskelege motiv! 3 Om vi ferdast på menneskevis, så strider vi ikkje på menneskevis. 4 For våre stridsvåpen er ikkje jordiske, men Guds kraft er verksam i dei, så vi kan leggja festningar i grus. Vi riv ned tankebygningar 5 og alt stort og stolt som reiser seg mot kunnskapen om Gud, og tek kvar tanke til fange i lydnad mot Kristus.

SKR 4,6 Då tok han til ords og sa til meg:   Dette er Herrens ord til Serubabel:  Ikkje med makt og ikkje med kraft,  men med min Ande,  seier Herren, Allhærs Gud.  

MTT 11,25 – MTT 11,30 {SONEN GJEV KVILE}  På den tid tok Jesus til ords og sa: “Eg lovar deg, Far, Herre over himmel og jord, fordi du har løynt dette for vise og vituge, men openberra det for umyndige. 26 Ja, Far, for dette var din gode vilje. 27 Alt har Far min overgjeve til meg. Ingen kjenner Sonen utan Faderen, og ingen kjenner Faderen utan Sonen og den som Sonen vil openberra det for. 28   Kom til meg, alle de som slit og har tungt å bera; eg vil gje dykk kvile! 29 Ta mitt åk på dykk og lær av meg, for eg er mild og mjuk i hjarta; så skal de finna kvile for sjelene dykkar. 30 For mitt åk er godt, og mi bør er lett.”   

2MO 40,34 – 2MO 40,38 {HERREN ER I SIN HEILAGDOM}  Så sveipte skya seg om møteteltet, og Herrens herlegdom fylte heilagdomen. [skya: som Herren openberra seg i. -> 13, 21.] 35 Moses kunne ikkje gå inn i møteteltet, fordi skya låg over teltet, og Herrens herlegdom fylte heilagdomen. 36 Kvar gong skya lyfte seg frå heilagdomen, tok israelittane ut. Såleis gjorde dei på heile ferda. 37 Men når skya ikkje lyfte seg, heldt dei seg i ro til ho lyfte seg att. 38 For Herrens sky låg over heilagdomen om dagen, og om natta lyste ho som eld for augo på alle israelittane, så lenge ferda varte.  

2KO 3,17 – 2KO 3,18 Herren er Anden, og der Herrens Ande er, der er fridom. 18 Men vi som med usveipt åsyn ser Herrens herlegdom som i ein spegel, vi vert alle omlaga til det same biletet, frå herlegdom til herlegdom. Dette skjer ved Herrens Ande.  

Kommentar.

Eg var ikkje på dette møtet, men såg det på ”youtube”.

Kristus er hovudet for manne og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud. Og slik gjer han meg til kanal for si velsigning og slik har dette med meg å gjere, så det er ein bodskap til meg og så trur eg det er ein bodskap til henne Virtuella. Slik handlar det om mi sak.

Gud er alfa og omega, den første og den siste. Gud talte og det skjedde, Jesus er Guds Ord, alt vart til ved han. Han gir oss ånd og liv og liv i overflod. Dei som er komne før han, er tjuvar og røvarar.

JOH 10,1 – JOH 10,21 {EG ER DØRA}  Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Den som ikkje går inn til sauene gjennom døra, men kliv over ein annan stad, han er ein tjuv og ein røvar. 2 Men den som går inn gjennom døra, er hyrding for sauene. 3 For han lèt dørvaktaren opp, og sauene høyrer målet hans. Han kallar sauene sine på namn og leier dei ut. 4 Og når han har fått ut alle sine, går han føre dei, og sauene fylgjer han, for dei kjenner målet hans. 5 Men ein framand vil dei ikkje fylgja, dei rømer frå han; for dei kjenner ikkje målet til den framande.” 6 Denne likninga fortalde Jesus; men dei skjøna ikkje kva ho skulle tyda. 7   Då sa Jesus: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Eg er døra inn til sauene. 8 Alle som er komne før meg, er tjuvar og røvarar; men sauene høyrde ikkje på dei. 9 Eg er døra. Den som går inn gjennom meg, skal verta frelst, og han skal gå inn og gå ut og finna beite. 10 Tjuven kjem berre for å stela, drepa og øyda. Eg er komen for at de skal ha liv og overflod.   11 {DEN GODE HYRDINGEN}  Eg er den gode hyrdingen. Den gode hyrdingen set livet til for sauene. 12 Men leigekaren, som ikkje er hyrding og ikkje eig sauene, han lèt sauene vera og rømer når han ser ulven koma. Og ulven herjar mellom dei og jagar dei frå kvarandre. 13 For han er berre ein leigekar og har ikkje omsut for sauene. 14 Eg er den gode hyrdingen. Eg kjenner mine, og mine kjenner meg, 15 liksom Faderen kjenner meg, og eg kjenner Faderen. Eg set livet til for sauene. 16 Eg har andre sauer òg, som ikkje høyrer denne flokken til. Dei òg må eg leia; dei skal høyra mi røyst, og det skal verta éi hjord og éin hyrding. 17   Difor er det Faderen elskar meg, fordi eg set livet til så eg kan ta det att. 18 Ingen tek livet mitt, eg gjev det friviljug. Eg har makt til å gje det, og eg har makt til å ta det att. Denne oppgåva fekk eg av Far min.” 19   No vart det atter usemje mellom jødane på grunn av det han hadde sagt. 20 Mange av dei sa: “Han er forgjord; han er frå vitet. Kvifor høyrer de på han?” 21 Andre sa: “Såleis talar ikkje ein som er forgjord. Ei vond ånd kan då ikkje opna augo på blinde.”  

Ved trua på Kristus får vi den Heilage Ande gratis, av berre nåde og då skal vi la Anden råde i vår døyelege lekam. Når vi søker samfunn med Gud på evangeliets grunnvoll, vinn han makt i våre liv ved sitt Ord og sin Ande. Så Gud som er ånd råder over vår fysiske natur. Herren er Anden og der Herrens Ande er, der er det fridom.

Frå kyrkjehistoria og filosofihistoria veit vi korleis verdsleg makt vil komme inn i kyrkja og fortrenge evangelisk kristendom, så dei prøver altså å komme før Kristus, for å få makt over mennesket i staden for han. Så verdsleg, fysisk makt prøver å fortrenge Herren som er Anden for å få makt over vår fysiske natur i staden for han. Men det var då slik verdsleg makt som vart symbolisert ved avgudane, laga av stokk og stein. Det var sanseleg fysisk realitet, kunstverk, men som gudar var dei like fullt kunstige. Der var ikkje ånd i dei, dei såg ikkje, talte ikkje og gjorede ingen nytte for seg.

Men det eg har å gjere, er å påkalle Kristus som min frelsar og Herre, såke han av heile mitt hjerte og heilhjarta halde meg til han. Han gjer meg til kanal for si velsigning og slik trur eg han vil velsigne både henne Virtuella og henne Reella. Og så ventar eg meg at han kjem meg til hjelp med sin Ande og si kraft og slik vil han gi meg hjelp i form av ei kone.

Overskrift 1

Overskrift 2

Overskrift 3

Overskrift 4

Overskrift 5

Normal.

Posted in Filosofi, Historie, Kristendom, Kristne møte, Kristne møte 2019 | Leave a comment

2018.12.2. Maranata. Barnekår hos Gud.


Innleiing ved ein mann.

Kor mange kyrkjelydar ventar på Jesu gjenkomst?

Matt.25,1 Då kan himmelriket liknast med ti brurmøyar som tok lampene sine og gjekk ut og ville møta brudgomen.  2 Fem av dei var uvituge, og fem var kloke.  3 Då dei uvituge tok lampene sine, tok dei ikkje olje med seg.  4 Men dei kloke tok olje med seg i kanner attåt lampene sine.  5 Då det drygde før brudgomen kom, vart dei alle trøytte og sovna.

     6 Men midt på natta høyrdest eit rop: «Brudgomen kjem! Gå og møt han!»  7 Då vakna alle brurmøyane og stelte lampene sine.  8 Og dei uvituge sa til dei kloke: «Lat oss få litt olje av dykk; lampene våre sloknar.»  9 «Nei,» svara dei kloke, «vi har ikkje nok både til oss og dykk. Gå heller til dei som sel, og kjøp sjølve.»

    10 Medan dei var borte og ville kjøpa, kom brudgomen. Dei som var ferdige, gjekk saman med han inn til bryllaupet; og døra vart stengd. 11 Ei stund etter kom dei andre brurmøyane og sa: «Herre, herre, lat opp for oss!» 12 Men han svara: «Sanneleg, det seier eg dykk: Eg kjenner dykk ikkje.» 13 Så vak då, for de kjenner ikkje dagen eller timen.

Så sa han noko om at med moderne telefonar og datamaskiner er synda berre eit tastetrykk unna, han tenkte på kor lett tilgjengeleg pornografi hadde vorte på internett. 

Alle brurmøyane sovna, men det er om å gjere for oss å vere som dei fem vituge.

Tungetale ved Karl, tyding ved Tore.

1A: I nådens hav, der finst alle synder som har blitt begått og som blir begått og som kjem til å bli begått. Der har eg kasta dei og eg kjem dei aldri meir i hug. Derfor er du frelst i kveld av berre nåde. Derfor er du løfta opp i kraft av min Heilage Ande og eg har gitt deg barnekår i ditt hjerte. Og når barnekåret er i deg, så har du ingen ting å frykte for framtida. Når eg kjem, då blir du med. Og om du ikkje har barnekårets ånd i ditt hjerte, så ta imot meg, så skal du få kjenne at eg tek imot deg. Og eg har fullført verket også for deg. Så i kveld har du anledning til å verte fornya i di ånd, til å verte lækt i din kropp. I kveld er det nåde å få.

1B: Snakk ikkje så mykje om det negative, holdt ikkje fram alt dette som Djevelen er i stand til å gjere. Men løft opp meg, pris meg, opphøg mitt namn. Og berør ikkje så mykje av dei ting som høyrer denne verda til. Då skal de få oppleve at eg, Herren, skal sette deg fri, eg, Herren skal løfte deg opp, ha ingen ting med det som er død å gjere, men vert fylt av meg, så skal du få kjenne at ditt hjertet, det flyt over.

Tale ved Tore Kristiansen.

Jesus var mild mot vanlege folk, men krass mot farisearane og dei skriftlærde.

Joh.8,31 Så sa Jesus til dei jødane som var komne til tru på han: «Vert de verande i mitt ord, er de rette læresveinane mine. 32 Då skal de få kjenna sanninga, og sanninga skal gjera dykk frie.» 33 «Vi er Abrahams ætt,» la dei imot, «og har aldri vore trælar for nokon. Korleis kan du då seia at vi skal verta frie?» 34 Jesus svara: «Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Kvar den som gjer synd, er træl under synda. 35 Ein træl vert ikkje verande i huset for all tid, men ein son vert verande der for all tid. 36 Får Sonen gjort dykk frie, vert de retteleg frie.

Barn til den frie kvinna, barn etter lovnaden.

Høgsangen.2,

8 Høyr, det er min ven.

        Sjå der, han kjem

        springande over heiane,

        hoppande over haugane.

     9 Min ven er som gasellen,

        han liknar den unge hjort.

        Sjå, der står han bortmed husveggen;

        han glytter inn gjennom gluggen

        og ser inn mellom sprinklane.

    10 Min ven tek til ords og seier:

        Stå opp, min hugnad!

        Kom ut, mi fagre møy!

    11 For sjå, vinteren er til endes,

        regnet har kvorve.

    12 Blomane sprett på vollane;

        songtida er komen,

        og turteldua kurrar i landet.

    13 Frukta på vintreet raudnar,

        og det angar av vintre i blom.

        Stå opp, min hugnad!

        Kom ut, mi fagre møy!

    14 Du mi due på berghylla,

        i livd under flogbratte fjell,

        lat meg få sjå din skapnad,

        lat meg få høyra ditt mæle!

 For di røyst er så mjuk

        og din skapnad så fager.

Høyr, sjå, med begge øyrene og augene. Han som sat i gluggen (vindauget) medan Paulus talte, sovna og falt ut. Tore brukte det talande for korleis det kan gå om ein høyrer med eine øyret og vender det andre mot verda, ser inn med det eine auget, men ser ut mot verda med det andre.

«I han» vert det sagt fleire gangar i Ef.1.

2.Mos.33,1 «Så lat meg få sjå herlegdomen din!» sa Moses. 19 Han svara: «Eg vil gå framom deg i all min godleik og ropa ut for deg namnet mitt, Herren. For eg er nådig mot den eg er nådig mot, og miskunnar den eg miskunnar. 20 Du kan ikkje få sjå andletet mitt,» sa han; «for det mennesket som ser meg, kan ikkje leva.» 21 Sidan sa Herren: «Sjå, her er ein stad tett attmed meg; stå der på berget! 22 Når så herlegdomen min fer framom, skal eg setja deg i bergskorta og halda handa mi over deg til dess eg har kome framom. 23 Så vil eg ta handa mi bort; då kan du sjå meg attantil; men andletet mitt kan ingen sjå.»

Tungetale ved ein mann, tyding ved Tore.

2A. Om dei var motlause, så smilte eg til dei og mitt smil kunne dei ikkje formørke. Eg, Herren, eg trøysta dei nedbøygde, eg gav liv til dei som hadde sovna inn. Eg talte Ordet og når Ordet gjekk ut, så var det livssalig og dei som høyrde Ordet, dei kjende dei vart metta i sitt indre og dei vart fjetra av det Ord som eg talte. For det var ikkje berre ord til trøyst, men det var ord som skapte ånd og liv.

2B. Eg må prise deg, for du har gitt meg glede i hjerte, du har gitt meg fred til mitt indre menneske. Eg kjenner mine føter, dei er planta på klippen. Og eg kjenner sangen, den er i mitt hjertre. Det er ein frigjort sang, den sangen som eg fekk når eg kom til blodet. Og når blodet reinsa mitt liv, då vart alt nytt og det gamle forsvant i nådens hav. Og han reiste meg opp og så gjorde han mine trinn faste. Halleluja.

Tankar og bøn før møtet.

Bodskapen førre søndag:

«Når du trur du går nedover, så skal eg, Herren, føre deg oppover. Når du har sett deg missmodig på alle omstende, då kryp opp på mine kne og ver i kvilestilling i min armar. Så skal du kjenne min omsorg, den skal vere over deg og mi omsorg skal trøyste deg. For eg, Herren, har teikna deg i begge mine hender. Og alle dine problem har eg visst om heile tida, men eg ynskjer at du skal komme nær til meg, rope til meg, så skal eg, Herren, setje deg fri.

Bruk bønnespråket, be i den Heilage Ande. Så skal du få kjenne at du skal tale løyndomar med meg, din Far. Og din motstandar skal ikkje ha adgang. Han høyrer nok du ber, men han veit ikkje kva du ber eller priser meg for. Derfor bruk bønnespråket, tal i tunger og du skal få kjenne at di ånd skal bli bygd opp, di ånd skal bli fornya, di ånd skal kjenne seg styrka. Og det mine born treng i dag, det er ei fornying i Anden, det er ei sterkare tru. Og når du får denne fornyinga så skal du oppleve at du skal ikkje vere under, men du skal gå sigrande gjennom tilværet.»

Andre møter med liknande bodskap.

Den bodskapen som kom førre søndag minna meg om at Jesus sa til oss at han har bestemmt at midt i hans kyrkjelyd, der skal vekkinga, livet, overfloda og fornyinga vere, så eg skulle sjå til at eg bidrog med det som Gud hadde gitt i mitt hjerte. 

https://tsivert.com/2018/11/21/18-11-2018-maranata-sok-herren-av-heile-ditt-hjerte-og-gi-han-all-aere-og-pris/

https://tsivert.com/2016/07/31/2015-03-29-m-livet-vekkinga-og-fornyinga/

https://tsivert.com/2016/08/23/1996-08-21-m40-komme-fram-for-herren-og-stille-mitt-hjerte-til-ro-innfor-hans-asyn/

I bønn til Gud ville eg opne meg som kanal for Guds velsigning både til henne Reella og henne Virtuella, på dette møtet bad eg slik først for henne Reella, så for henne Virtuella og då kom denne bodskapen. Så eg tenker slik at den var spesielt til meg og til henne.

Anden og livet vart planta i meg ved gjenfødinga. Jesus vil føre meg fram for trona (nådens trone), han gir meg seg sjølv og vil at han skal vinne skikkelse i meg.

https://tsivert.com/2016/08/23/1997-02-16-m40-ver-ikkje-trongsynt-men-utvid-hjertet-gud-har-planta-livet-i-meg-jesus-er-livet-han-er-kongen/

https://tsivert.com/2016/08/23/1997-02-23-m40-herren-vil-openberre-sin-plan-sa-rettferdssola-gar-opp-med-laekjedom-under-sine-vinger/

Kvilestaden som er utgangspunkt for all teneste. La Faderen ta omsorg for sine born og sine henders verk. Be som arving, lese både det gamle og det nye testamentet som arving.

https://tsivert.com/2016/08/14/2006-11-12-betel-kanal-for-guds-velsigning/

Kanal for Guds velsigning. 

Eg har fortalt at når eg var ung, merka eg at eg byrja å verte glad i henne Virtuella, så eg erkjente for Gud at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri, med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for denne kjærleiken og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande. Vi hadde samfunn med Faderen og Sonen og når eg møtte henne igjen i Bergen opplevde eg at Jesus openberra seg for meg og for henne. Ho gjekk bort ifrå han, men han har kalla på henne sidan. Guds kjærleik var mellom meg og og henne, den var rett og det er den framleis.

Eg skal søke Herren av heile mitt hjerte og heilhjarta halde meg til han. Så mi innstillling og mitt standpukt er at ho framleis skal leve i dette kjærleiksforholdet til Faderen og Sonen. Her var det tale om å be i den den Heilage Ande, bruke bønnespråket, spesielt tungetale. Og det trur eg gjeld både meg og henne.

På slutten av 1980-talet, når eg studerte i Oslo oppdaga eg henne Reella og når eg sat på den store lesesalen øvst i Vilhelm Bjerknes hus vedkjende eg for Herren at eg syntest ho var så vakker at dersom eg kunne få henne til kone, så ville eg ha henne, sjølv om eg ikkje kjende henne elles og ikkje hadde snakka med henne. Litt seinare, når eg sat på lesesalen merka eg at den Heilge Ande minna meg om henne og dreiv meg til å gå ut, ja, eg kunne vel gå det vanlege ærende på toalettet i kjellaren, men når eg kom ned siste trinna til første etasje kom ho frå høgre og gjekk rett framfor meg. Då vedkjende eg i mitt stille sinn: «Der er ho». Då var de om himmelen opna seg og eg opplevde ei åndeleg openberring der Jesus openberra seg for meg og for henne og sa det same til henne. Og der har nyst kome ein bodskap der Jesus overtyda meg om at, jau, det er henne han vil gi meg til kone, han kunne ikkje seie noko utan å gjere det.

https://tsivert.com/2018/03/19/2018-03-18-herren-er-sjolv-profetroysta-sa-lytt-ikkje-til-ei-kvar-profetroyst-i-denne-tida-mote-i-maranata/

Sidan hugsa eg på henne i bønn, eg følte eg kunne ikkje gløyme henne, ja, Herren minna meg om henne, eg skulle berre la kjærleiken flamme opp og vere brennande i ånda. At Jesus openberra seg for meg og for henne hadde å gjere med at Jesus vann skikkelse i meg og i henne og slik ville han gjere seg til kjenne for verda. 

Eg skal søke Herren av heile mitt hjerte og heilhjerta halde meg til han, slik skal eg ta parti med han. Så mi innstilling og mitt standpunkt at er både ho Virtuella og ho Reella skal leve i slike kjærleiksforhold til Faderen og Sonen. 

Eg skal tre fram for nådens trone og vekse opp til han som er hovudet for lekamen, slik at han vinn skikkelse i meg. Det er visst hovudsaka for han, han han gir meg ikkje ting, men han gir meg seg sjølv. Vel, eg har no bedt han gi meg ei kone og han har svart meg positivt på det, så eg reknar med det følgjer med.

Sommaren 1977 var eg med eit team i Ungdom i Oppdrag og ein gong vi bad byrja vi alle å tale i tunger, som ei lita lovprising, dei byrja og eg vart dregen med i det av den Heilage Ande. I mitt indre menneske kjendest det som den Heilage Ande hjelpte meg i mi takkebøn, å takke for at Jesus hadde gjort sitt verk med henne Virtuella.

Og no spør eg meg sjølv, korleis kan eg tale i tunger? Det kjennest slik, i mitt indre menneske, at det er ved at eg opnar meg som kanal for Guds velsigning til henne Virtuella, men det kan godt hende det handlar vel så mykje om at ho skal tale i tunger. Eg forstår i alle fall at det er viktig for henne å få komme fram for nådens trone og la si røyst lyde der, snakke med Faderen og Sonen og få svar, ta imot Faderens kjærleik og omsorg.

Paulus sa at han tala mykje i tunger, men i kyrkjelyden ville han heller tale nokre få ord med forstanden enn ei heil drøss med ord i tunger, for det forstod ikkje dei andre, men tala han slik at dei fortod det, tyde tungetale eller tala profetisk, så var det fruktbart for dei andre. Den som tala profetisk, tala til påminning, oppbygging og trøyst.

Men her vert du (eg og/eller ho og kven som helst av oss) altså oppfordra til å tale i tunger, for då forstår ikkje din motstandar kva du seier. I verda får vi motstand, der har vi mange motstandarar, men no har vi altså motstandarar i dei kristne kyrkjelydane, det kan vere partistrid mellom dei kristne, men det har seg nok helst slik at med si verdsleg makt står dei imot, som våre motstandarar og motstandarar av Guds sak. Dei høyrer og forstår det same som vi, at Gud elskar oss og har omsorg for oss, men dei tek standpunkt imot at det skal vere noko av. Så det er om å gjere å tale i tunger, slik at dei ikkje forstår kva vi seier.

Eg har no prøvt å bruke forstanden både til å studere Guds Ord og studere realfag. Men Gud gir meg ei herleg og vidunderleg kvile som overgår min forstand. Det er berre om å gjere for meg å heilhjarta halde meg til han og ta imot i tru.

Kommentar til dagens møte.

Bodskap 1A tek eg som svar på mi bøn, setninga: «Og om du ikkje har barnekårets ånd i ditt hjerte, så ta imot meg, så skal du få kjenne at eg tek imot deg. Og eg har fullført verket også for deg.» tek eg som svar på mi bøn for henne Virtuella.

Bodskap 1B tek eg som svar på det som vart sagt i innleiinga. Vi skal ikkje ha noko med det som har med død å gjere. Den løna synda gir er død. Når menneske let kjøtets lyst råde, så det lever etter sine lyster, så fører det til åndeleg død. Men vi vert reinsa frå all synd og urettferd i Jesu blod og vi vert fylte av den Heilage Ande. Då skal vi late Anden råde i vår døyelege lekam. Den herleggjer og openberrar Kristus for oss som vår frelsar og Herre. Då må vi også vende blikket på han.

Når eg høyrde dette, tenkte eg også på dei fem uvituge brurmøyane, vi skal ikkje ha noko med dei å gjere, dei vil ha olje av oss, men då må vi avvise dei og svare dei, for elles har vi ikkje nok til oss sjølve. Oljen er symbol på livet og Anden som vi får av berre nåde, livet er lyset for menneska. Guds nåde er nok for oss.

Bodskap 2A stadfester det Tore sa i tala. Og eg har då sjølv fått oppleve at livet vart planta i meg ved Guds Ord, så det skulle vekse ved at hjertets jord vert vatna. Eg har fått oppleve at Ordet som vert forkynnt oppbygger meg i mitt indre menneske. 

Bodskap 2B opplever eg som at den Heilage Ande hjelper meg med mi takkebøn. Eg har skrive om lovsongen som Gud la ned i meg ved fylden av den Heilage Ande og hevda og forklart at det har å gjere med kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne og nettopp det var tema når det vart tale ifrå Høgsangen.2. Når eg høyrde setninga: «Og når blodet reinsa mitt liv, då vart alt nytt og det gamle forsvant i nådens hav», tenkte eg på mitt kjærleiksforhold til henne Reella, det er himmelsk. Eg tenker meg at han gir meg henne som kjærast og som kone og då er mitt kjærleiksforhold til henne som kjæraste og som kone framleis himmelsk. For Gud er kjærleik og hans kjærleik er mellom oss.

Aktuelle bibelvers.

Rom.8,1 Så er det då inga fordøming for dei som er i Kristus Jesus.  2 For Andens lov, som gjev liv, har i Kristus Jesus gjort meg fri frå lova åt synda og døden.  3 Det som var umogeleg for lova, av di ho var maktlaus på grunn av den vonde menneskenaturen, det gjorde Gud. For synda skuld sende han sin eigen Son i same skapnad som syndige menneske har, og heldt dom over synda i vår natur.  4 Såleis skulle det som lova krev, verta oppfylt i oss som ikkje lèt oss leia av vår vonde natur, men av Anden.  5 Dei som lever etter sin syndige natur, trår etter det som høyrer menneske til, men dei som lèt Anden rå, trår etter det som høyrer Anden til.  6 For det som mennesket av naturen vil, fører til død, men det Anden vil, fører til liv og fred.  7 Det som mennesket av naturen trår etter, er fiendskap mot Gud, for vår vonde natur bøyer seg ikkje for Guds lov, kan det ikkje heller.  8 Slik mennesket er i seg sjølv, kan det ikkje vera Gud til hugnad.  9 Men de er ikkje i den syndige naturen; de er i Anden, så sant Guds Ande bur i dykk. Men er det nokon som ikkje har Kristi Ande, høyrer han ikkje han til. 10 Men bur Kristus i dykk, då er nok lekamendød på grunn av synd, men ånda er levande av di de er rettferdige for Gud. 11 Han var det som reiste Jesus opp frå dei døde. Og dersom hans Ande bur i dykk, skal han som reiste Kristus opp frå dei døde, også gjera dykkar døyelege lekam levande ved sin Ande som bur i dykk.

    12 Så har vi då, brør, ingen skyldnad på oss mot den vonde naturen, så vi skulle leva etter den. 13 For lever de etter den vonde naturen, skal de døy. Men tyner de ved Anden dei vonde gjerningane lekamen gjer, då skal de leva. 14 Alle som vert drivne av Guds Ande, dei er Guds born. 15 Det var ikkje ei trældomsånd de fekk, så de atter skulle reddast. Nei, det var Barnekårsanden de fekk, som gjer at vi ropar: «Abba, Far!» 16 Anden sjølv vitnar med vår ånd at vi er Guds born. 17 Men er vi born, då er vi arvingar òg. Vi er Guds arvingar og Kristi medarvingar, så sant vi lid med han; så skal vi òg eiga herlegdomen saman med han.

Posted in Kristendom, Kristne møte, Kristne møte 2018 | 1 Comment

25.11.2018. Maranata. Be i Anden, verte åndeleg fornya og få sterkare tru.

Tyding av tungetale: 

“Når du trur du går nedover, så skal eg, Herren, føre deg oppover. Når du har sett deg missmodig på alle omstende, då kryp opp på mine kne og ver i kvilestilling i min armar. Så skal du kjenne min omsorg, den skal vere over deg og mi omsorg skal trøyste deg. For eg, Herren, har teikna deg i begge mine hender. Og alle dine problem har eg visst om heile tida, men eg ynskjer at du skal komme nær til meg, rope til meg, så skal eg, Herren, setje deg fri.

Bruk bønnespråket, be i den Heilage Ande. Så skal du få kjenne at du skal tale løyndomar med meg, din Far. Og din motstandar skal ikkje ha adgang. Han høyrer nok du ber, men han veit ikkje kva du ber eller priser meg for. Derfor bruk bønnespråket, tal i tunger og du skal få kjenne at di ånd skal bli bygd opp, di ånd skal bli fornya, di ånd skal kjenne seg styrka. Og det mine born treng i dag, det er ei fornying i Anden, det er ei sterkare tru. Og når du får denne fornyinga så skal du oppleve at du skal ikkje vere under, men du skal gå sigrande gjennom tilværet.”

Tale ved Tore Kristiansen.

Apgj.10.I Cæsarea budde det ein mann som heitte Kornelius, ein offiser i den hæravdelinga som vart kalla Den italiske.  2 Han var ein from mann, og både han og huslyden hans var gudfryktige. Han gav ofte gåver til dei fattige i folket, og han bad alltid til Gud.

     3 Ein dag ved den niande timen hadde han eit syn. Han såg tydeleg at ein engel frå Gud kom inn til han og sa: «Kornelius!»  4 Kornelius stirte på han og spurde skjelvande redd: «Kva er det, herre?» Engelen svara: «Bønene dine og gåvene dine til dei fattige har stige opp til Gud og mint han om deg.  5 Send no folk til Jaffa og hent ein mann som heiter Simon med tilnamnet Peter.  6 Han bur hos garvaren Simon, som har eit hus nedmed sjøen.»  7 Då engelen som tala til han, var faren bort, kalla Kornelius til seg to av tenarane sine og ein gudfryktig soldat, ein av oppassarane.  8 Han fortalde dei kva som hadde hendt, og sende dei så av stad til Jaffa.

     9 Dagen etter, medan dei var på vegen og nærma seg byen, gjekk Peter opp på taket for å be. Det var omkring den sjette timen. 10 Då vart han svolten og ville få seg mat. Medan dei laga til maten, kom han i ekstase, 11 og han såg himmelen open og noko koma dalande ned. Det såg ut som ein stor duk som vart firt ned på jorda etter dei fire hjørna. 12 I duken var det alle slags dyr som lever på jorda, firføtte dyr og krypdyr, og alle slags fuglar under himmelen. 13 Og det kom ei røyst som sa: «Stå opp, Peter! Slakt og et!» 14 «Det kan eg ikkje, Herre!» svara Peter. «Aldri har eg ete noko vanheilagt eller ureint.» 15 Då tala røysta til han andre gongen: «Det som Gud har sagt er reint, skal ikkje du rekna som ureint.» 16 Dette hende tre gonger, og så vart duken teken opp att til himmelen.

    17 Som no Peter var i villreie om kva det kunne tyda, det synet han hadde hatt, kom mennene frå Kornelius. Dei hadde spurt seg fram til huset hans Simon, og no stod dei utfor porten. 18 Dei ropa inn og spurde om Simon med tilnamnet Peter budde der. 19 Og medan Peter endå grunda på synet, sa Anden til han: «Her er tre menn som spør etter deg. 20 Skund deg og gå ned! Du skal følgja dei utan å nøla, for det er eg som har sendt dei.» 21 Då gjekk Peter ned til mennene og sa: «Det er meg de spør etter. Kvifor er de komne hit?» 22 Dei svara: «Offiseren Kornelius, ein rettferdig og gudfryktig mann som heile jødefolket har berre godt å seia om, har fått ein bodskap frå ein heilag engel som sa at han skulle henta deg heim til seg og høyra kva du har å seia.» 23 Så bad Peter dei inn og lét dei bu der om natta.

        Dagen etter tok han av stad saman med dei, og nokre av brørne frå Jaffa var med ha n. 24 Neste dag nådde dei Cæsarea. Kornelius venta dei og hadde bede saman slektningane og dei næraste venene sine. 25 Som no Peter skulle gå inn, kom Kornelius imot han, kasta seg ned for føtene hans og tilbad han. 26 Men Peter reiste han opp og sa: «Stå opp! Eg er eit menneske, eg òg.» 27 Medan dei snakka saman, gjekk dei inn. Der fann han mange som hadde samla seg, 28 og han sa til dei: «De veit at det ikkje er tillate for ein jøde å omgåast eller vitja nokon frå eit anna folk. Men meg har Gud vist at eg ikkje skal kalla noko menneske vanheilagt eller ureint. 29 Difor kom eg utan motmæle då eg vart bodsend. Men no spør eg: Kvifor har de sendt bod etter meg?» 30 Då sa Kornelius: «For tre dagar sidan heldt eg bøn heime i huset mitt. Det var på same tid som no, i den niande timen. Med eitt stod det ein mann i lysande klede framfor meg. 31 ‘Kornelius’, sa han, ‘Gud har høyrt bøna di og har kome i hug at du gjev til dei fattige. 32 Send bod til Jaffa og be Simon med tilnamnet Peter koma hit! Han held til hos garvaren Simon, som bur nedmed sjøen.’ 33 Då sende eg straks bod etter deg, og du gjorde vel som kom. No står vi alle her for Guds andlet og vil høyra alt som Herren har pålagt deg å seia.»

    34 Då tok Peter til orde og sa: «No skjønar eg i sanning at Gud ikkje gjer forskjell på folk, 35 men tek imot alle som ottast han og gjer det som rett er, same kva folkeslag dei høyrer til. 36 Dette var det ordet han sende til Israels folk, den gode bodskapen om fred ved Jesus Kristus, han som er Herre over alle. 37 De veit om det som tok til i Galilea etter at Johannes hadde forkynt dåp, og som spreidde seg over heile Judea: 38 at Jesus frå Nasaret vart salva av Gud med Den heilage ande og kraft, og at han gjekk omkring og gjorde vel og lækte alle som var under djevelens makt, for Gud var med han. 39 Og vi er vitne om alt det han gjorde rundt om i landet til jødane og i Jerusalem. Han som dei hengde på eit tre og tok livet av, 40 han reiste Gud opp att tredje dagen og lét han syna seg, 41 ikkje for heile folket, men for dei vitne som Gud på førehand hadde valt ut, for oss som åt og drakk i lag med han etter at han hadde stått opp frå dei døde. 42 Og han baud oss forkynna dette for folket og vitna at han er den som Gud har sett til dommar over levande og døde. 43 Alle profetane vitnar om han og seier at kvar den som trur på han, skal få tilgjeving for syndene ved hans namn.»

    44 Medan Peter endå tala, fall Den heilage ande på alle dei som høyrde Ordet. 45 Dei truande av jødisk ætt som var komne dit saman med Peter, undra seg storleg over at Den heilage andens gåve var aust ut over heidningane òg. 46 For dei høyrde at dei tala i tunger og lova Gud. Då sa Peter: 47 «Desse har fått Den heilage ande slik som vi. Kan då nokon nekta dei vatnet og hindra at dei blir døypte?» 48 Og han baud at dei skulle døypast i Jesu Kristi namn. Så bad dei han vera der nokre dagar.

Tungetale ved Mari, tyding ved Tore.

Når du trur du går nedover, så skal eg, Herren, føre deg oppover. Når du har sett deg missmodig på alle omstende, då kryp opp på mine kne og ver i kvilestilling i min armar. Så skal du kjenne min omsorg, den skal vere over deg og mi omsorg skal trøyste deg. For eg, Herren, har teikna deg i begge mine hender. Og alle dine problem har eg visst om heile tida, men eg ynskjer at du skal komme nær til meg, rope til meg, så skal eg, Herren, setje deg fri.

Bruk bønnespråket, be i den Heilage Ande. Så skal du få kjenne at du skal tale løyndomar med meg, din Far. Og din motstandar skal ikkje ha adgang. Han høyrer nok du ber, men han veit ikkje kva du ber eller priser meg for. Derfor bruk bønnespråket, tal i tunger og du skal få kjenne at di ånd skal bli bygd opp, di ånd skal bli fornya, di ånd skal kjenne seg styrka. Og det mine born treng i dag, det er ei fornying i Anden, det er ei sterkare tru. Og når du får denne fornyinga så skal du oppleve at du skal ikkje vere under, men du skal gå sigrande gjennom tilværet.

Kommentar.

Andre møter med liknande bodskap.

Den bodskapen som kom førre søndag minna meg om at Jesus sa til oss at han har bestemmt at midt i hans kyrkjelyd, der skal vekkinga, livet, overfloda og fornyinga vere, så eg skulle sjå til at eg bidrog med det som Gud hadde gitt i mitt hjerte. 

https://tsivert.com/2018/11/21/18-11-2018-maranata-sok-herren-av-heile-ditt-hjerte-og-gi-han-all-aere-og-pris/

https://tsivert.com/2016/07/31/2015-03-29-m-livet-vekkinga-og-fornyinga/

https://tsivert.com/2016/08/23/1996-08-21-m40-komme-fram-for-herren-og-stille-mitt-hjerte-til-ro-innfor-hans-asyn/

I bønn til Gud ville eg opne meg som kanal for Guds velsigning både til henne Reella og henne Virtuella, på dette møtet bad eg slik først for henne Reella, så for henne Virtuella og då kom denne bodskapen. Så eg tenker slik at den var spesielt til meg og til henne.

Anden og livet vart planta i meg ved gjenfødinga. Jesus vil føre meg fram for trona (nådens trone), han gir meg seg sjølv og vil at han skal vinne skikkelse i meg.

https://tsivert.com/2016/08/23/1997-02-16-m40-ver-ikkje-trongsynt-men-utvid-hjertet-gud-har-planta-livet-i-meg-jesus-er-livet-han-er-kongen/

https://tsivert.com/2016/08/23/1997-02-23-m40-herren-vil-openberre-sin-plan-sa-rettferdssola-gar-opp-med-laekjedom-under-sine-vinger/

Kvilestaden som er utgangspunkt for all teneste. La Faderen ta omsorg for sine born og sine henders verk. Be som arving, lese både det gamle og det nye testamentet som arving.

https://tsivert.com/2016/08/14/2006-11-12-betel-kanal-for-guds-velsigning/

Kanal for Guds velsigning. 

Eg har fortalt at når eg var ung, merka eg at eg byrja å verte glad i henne Virtuella, så eg erkjente for Gud at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri, med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for denne kjærleiken og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande. Vi hadde samfunn med Faderen og Sonen og når eg møtte henne igjen i Bergen opplevde eg at Jesus openberra seg for meg og for henne. Ho gjekk bort ifrå han, men han har kalla på henne sidan. Guds kjærleik var mellom meg og og henne, den var rett og det er den framleis.

Eg skal søke Herren av heile mitt hjerte og heilhjarta halde meg til han. Så mi innstillling og mitt standpukt er at ho framleis skal leve i dette kjærleiksforholdet til Faderen og Sonen. Her var det tale om å be i den den Heilage Ande, bruke bønnespråket, spesielt tungetale. Og det trur eg gjeld både meg og henne.

På slutten av 1980-talet, når eg studerte i Oslo oppdaga eg henne Reella og når eg sat på den store lesesalen øvst i Vilhelm Bjerknes hus vedkjende eg for Herren at eg syntest ho var så vakker at dersom eg kunne få henne til kone, så ville eg ha henne, sjølv om eg ikkje kjende henne elles og ikkje hadde snakka med henne. Litt seinare, når eg sat på lesesalen merka eg at den Heilge Ande minna meg om henne og dreiv meg til å gå ut, ja, eg kunne vel gå det vanlege ærende på toalettet i kjellaren, men når eg kom ned siste trinna til første etasje kom ho frå høgre og gjekk rett framfor meg. Då vedkjende eg i mitt stille sinn: «Der er ho». Då var de om himmelen opna seg og eg opplevde ei åndeleg openberring der Jesus openberra seg for meg og for henne og sa det same til henne. Og der har nyst kome ein bodskap der Jesus overtyda meg om at, jau, det er henne han vil gi meg til kone, han kunne ikkje seie noko utan å gjere det.

https://tsivert.com/2018/03/19/2018-03-18-herren-er-sjolv-profetroysta-sa-lytt-ikkje-til-ei-kvar-profetroyst-i-denne-tida-mote-i-maranata/

Sidan hugsa eg på henne i bønn, eg følte eg kunne ikkje gløyme henne, ja, Herren minna meg om henne, eg skulle berre la kjærleiken flamme opp og vere brennande i ånda. At Jesus openberra seg for meg og for henne hadde å gjere med at Jesus vann skikkelse i meg og i henne og slik ville han gjere seg til kjenne for verda. 

Eg skal søke Herren av heile mitt hjerte og heilhjerta halde meg til han, slik skal eg ta parti med han. Så mi innstilling og mitt standpunkt at er både ho Virtuella og ho Reella skal leve i slike kjærleiksforhold til Faderen og Sonen. 

Eg skal tre fram for nådens trone og vekse opp til han som er hovudet for lekamen, slik at han vinn skikkelse i meg. Det er visst hovudsaka for han, han han gir meg ikkje ting, men han gir meg seg sjølv. Vel, eg har no bedt han gi meg ei kone og han har svart meg positivt på det, så eg reknar med det følgjer med.

Sommaren 1977 var eg med eit team i Ungdom i Oppdrag og ein gong vi bad byrja vi alle å tale i tunger, som ei lita lovprising, dei byrja og eg vart dregen med i det av den Heilage Ande. I mitt indre menneske kjendest det som den Heilage Ande hjelpte meg i mi takkebøn, å takke for at Jesus hadde gjort sitt verk med henne Virtuella.

Og no spør eg meg sjølv, korleis kan eg tale i tunger? Det kjennest slik, i mitt indre menneske, at det er ved at eg opnar meg som kanal for Guds velsigning til henne Virtuella, men det kan godt hende det handlar vel så mykje om at ho skal tale i tunger. Eg forstår i alle fall at det er viktig for henne å få komme fram for nådens trone og la si røyst lyde der, snakke med Faderen og Sonen og få svar, ta imot Faderens kjærleik og omsorg.

Paulus sa at han tala mykje i tunger, men i kyrkjelyden ville han heller tale nokre få ord med forstanden enn ei heil drøss med ord i tunger, for det forstod ikkje dei andre, men tala han slik at dei fortod det, tyde tungetale eller tala profetisk, så var det fruktbart for dei andre. Den som tala profetisk, tala til påminning, oppbygging og trøyst.

Men her vert du (eg og/eller ho og kven som helst av oss) altså oppfordra til å tale i tunger, for då forstår ikkje din motstandar kva du seier. I verda får vi motstand, der har vi mange motstandarar, men no har vi altså motstandarar i dei kristne kyrkjelydane, det kan vere partistrid mellom dei kristne, men det har seg nok helst slik at med si verdsleg makt står dei imot, som våre motstandarar og motstandarar av Guds sak. Dei høyrer og forstår det same som vi, at Gud elskar oss og har omsorg for oss, men dei tek standpunkt imot at det skal vere noko av. Så det er om å gjere å tale i tunger, slik at dei ikkje forstår kva vi seier.

Eg har no prøvt å bruke forstanden både til å studere Guds Ord og studere realfag. Men Gud gir meg ei herleg og vidunderleg kvile som overgår min forstand. Det er berre om å gjere for meg å heilhjarta halde meg til han og ta imot i tru.

Posted in Kristne møte 2018 | 1 Comment