2018.10.21. Maranata. Jesus kom for å løfte meg opp, bygge meg opp og istandsette meg til teneste. Og for å frelse og frigjøre menneske.

Tyding av tungetale:

“Når du høyrer mitt ord lyder ut i dag, så skal du ta vare på det, du skal grunde på det, du skal la det blir mat for di sjel og for di ånd og for din kropp. For mitt ord som eg talte, det er ånd og det er liv. Og eg, Herren, eg kom ikkje for å rive ned, men eg kom for å løfte opp. Eg kom for å bygge deg opp, for å istandsette  deg til alle desse gjerningane eg har lagt deg ferdige, for at du skal få vandre i dei. Ikkje i eiga kraft, men i salving med min gode Heilage Ande, som eg har sendt. Han skal vise deg vegen og vegleie deg, han skal opplyse ditt indre menneske opp, slik at du kan få ta imot enda større kraft og slaving og autoritet i mitt namn. For eg, Herren, eg har utvalt deg, nettopp i ei tid som dette, for å istandsette deg og fullføre det eg har tenkt til å gjere no i denne avsluttningstid. For eg kjem, eg som komme skal, men før disse dagar så skal eg, Herren, eg vil frelse og fri menneske ifrå alle som er underkua av Djevelen, for det er derfor eg kom, og eg går framleis omkring og gjer vel og lækjer og set menneske fri.”

https://www.youtube.com/watch?v=xbn1tg6lVkw&feature=player_embedded 

Innleiing ved Jan Ludvig.

Jesaja.55,6 Søk Herren medan han er å finna,

kall på han når han er nær!

Tale ved Håkon Martinsen.

Nehemja.4,14 Då eg hadde sett på dette, reiste eg meg og sa til dei fremste, stormennene og resten av folket: «Ver ikkje redde dei! Tenk på Herren, den store og skremmande, og kjemp for brør, søner og døtrer, kvinner og heimar!»

15 Fiendane våre fekk no høyra at vi kjende til planen deira, og at Gud hadde hindra han. Då vende vi alle attende til muren, kvar til sitt arbeid.

Nehemja 5,1 Det steig eit klagerop frå folket og kvinnene mot dei judeiske brørne.  2 Somme sa: «Med sønene og døtrene våre er vi mange. Vi må ha korn så vi kan eta og leva.»  3 Andre sa: «Åkrane, vinmarkene og husa våre gjev vi i pant for å få korn mot svolten.»  4 Atter andre sa: «Vi låner pengar på åkrane og vinmarkene våre til skatt for kongen.  5 Vi er av same kjøt og blod som brørne våre, våre born er som deira born. Likevel må vi tvinga sønene og døtrene våre til slaveri. Ja, nokre av døtrene våre er alt slavar. Men vi er maktlause, for åkrane og vinmarkene våre høyrer andre til.»

6 Då eg høyrde klageropa og det dei fortalde, vart eg svært sint.  7 Men hjartet mitt gav meg råd, og eg refsa dei fremste og stormennene og sa til dei: «Krev de inn noko de har lånt ut til dykkar eigne brør?» Så kalla eg inn til eit folkemøte om dette.

Hoseas.6,11 Også for deg, Juda,

er det fastsett ein haust.

Apgj.11,19 Dei som no hadde vorte spreidde omkring på grunn av den forfølginga som tok til med Stefanus, kom heilt til Fønikia, Kypros og Antiokia. Men dei tala ikkje Ordet til andre enn jødar. 20 Mellom dei var det nokre menn frå Kypros og Kyréne. Då dei kom til Antiokia, forkynte dei evangeliet om Herren Jesus for dei gresktalande òg. 21 Og Herrens hand var med dei. Svært mange kom til tru og vende om til Herren. 22 Ordet om det som hadde hendt, kom forsamlinga i Jerusalem for øyret, og dei sende Barnabas til Antiokia. 23 Då han kom dit og såg kor nådig Gud hadde vore, vart han glad, og han formana dei alle til å halda heilhjarta fast ved Herren. 24 For han var ein god mann, fylt av Heilag Ande og tru. Og mange vart vunne for Herren. 25 Sidan drog han til Tarsos for å leita opp Saulus,

Tungetale ved Mari, tyding ved Håkon.

Når du høyrer mitt ord lyder ut i dag, så skal du ta vare på det, du skal grunde på det, du skal la det blir mat for di sjel og for di ånd og for din kropp. For mitt ord som eg talte, det er ånd og det er liv. Og eg, Herren, eg kom ikkje for å rive ned, men eg kom for å løfte opp. Eg kom for å bygge deg opp, for å istandsette  deg til alle desse gjerningane eg har lagt deg ferdige, for at du skal få vandre i dei. Ikkje i eiga kraft, men i salving med min gode Heilage Ande, som eg har sendt. Han skal vise deg vegen og vegleie deg, han skal opplyse ditt indre menneske opp, slik at du kan få ta imot enda større kraft og slaving og autoritet i mitt namn. For eg, Herren, eg har utvalt deg, nettopp i ei tid som dette, for å istandsette deg og fullføre det eg har tenkt til å gjere no i denne avsluttningstid. For eg kjem, eg som komme skal, men før disse dagar så skal eg, Herren, eg vil frelse og fri menneske ifrå alle som er underkua av Djevelen, for det er derfor eg kom, og eg går framleis omkring og gjer vel og lækjer og set menneske fri. 

Posted in Kristne møte, Kristne møte 2018 | Leave a comment

2018.10.28. Sion Åheim & Maranatha Oslo. Du er fri til å velje, men kva vel du? Jesus er i går og i dag den same, han er vegen til Faderen.

Sion Åheim.

Tale ved Jarle Nygjærde.

Jarle fortalde at han var oppvokst i Hærøy men flytta til Ulsteinvikog vart tilsett i Hareid Elektriske og det det vart eit industri-eventyr. Han engasjerte seg i meinghetsarbeid og i politikken, men det vart for mykje. Kva med familielivet? Så han kutta ut politikken. Kona ville halde fram med å stelle heimen som tidlegare, så han fekk halde fram med å engasjere seg i menighetsarbeidet og no er han litt omreisande predikant også. 

Nokre hadde slutta i kyrkjelyden, men no var dei komne attende.

Så las han om at når disiplane handla på Jesu Ord, så fekk dei mykje fisk.

JOH 21,1 – JOH 21,14 {JESUS SYNER SEG FOR LÆRESVEINANE VED TIBERIAS-SJØEN}  Sidan openberra Jesus seg endå ein gong for læresveinane; det var ved Tiberias-sjøen, og gjekk såleis til: 2 Simon Peter, Tomas, som vart kalla Tvillingen, Natanael frå Kana i Galilea, Sebedeus-sønene og to andre av læresveinane hans var i lag der. 3 Simon Peter seier til dei andre: “Eg vil av og fiska.” “Vi går med, vi òg,” sa dei. Så gjekk dei av stad og steig i båten; men den natta fekk dei ikkje noko. 4   Då det tok til å dagast, stod Jesus på stranda, men læresveinane visste ikkje at det var han. 5 Jesus sa til dei: “De har vel ikkje noko fisk, born?”  “Nei,” svara dei. 6 “Kast nota på høgre sida av båten, så får de fisk,” sa han. Dei kasta nota, og då greidde dei ikkje å dra henne opp, så mykje fisk hadde dei fått. 7 Den læresveinen som Jesus hadde kjær, sa til Peter: “Det er Herren.” Då Simon Peter høyrde at det var Herren, batt han kappa om seg – den hadde han teke av – og hoppa i sjøen. 8 Dei andre læresveinane kom med båten og drog nota med fisken etter seg. Dei var ikkje langt frå land, berre to hundre alner om lag. 9   Då dei kom i land, fekk dei sjå ein glohaug der med fisk på og brød. 10 “Kom hit med noko av den fisken de fekk,” sa Jesus til dei. 11 Simon Peter gjekk då ut i båten og drog nota på land. Ho var full av store fiskar, eit hundre og femtitre i alt. Men endå det var så mange, rivna ikkje nota. 12 Jesus sa til dei: “Kom og få mat!” Ingen av læresveinane våga å spørja han: “Kven er du?” Dei visste at det var Herren. 13 Då gjekk Jesus fram, tok brødet og gav dei, og like eins fisken. 14   Dette var tredje gongen Jesus openberra seg for læresveinane etter at han hadde stått opp frå dei døde.  

LUK 5,1 – LUK 5,11 {PETERS FISKEFANGST}  Ein gong stod Jesus nede ved Gennesaret-sjøen, og folket trengde seg om han for å høyra Guds ord. 2 Då fekk han sjå to båtar som låg ved stranda. Fiskarane hadde gått i land og heldt på og skylde nøtene. 3 Jesus steig ut i ein av båtane, den som høyrde Simon til, og bad han leggja litt ut frå land. Så sette han seg og lærte folket frå båten. 4   Då han hadde halde opp å tala, sa han til Simon: “Legg ut på djupet og kast nota, så de kan få fisk.” 5 “Meister,” svara Simon, “vi har streva i heile natt og ingenting fått. Men på ditt ord vil eg kasta nota.” 6 Så gjorde dei det, og då stengde dei slik ei mengd med fisk at nota heldt på å rivna. 7 Dei vinka til lagsmennene i den andre båten, at dei skulle koma og ta i med dei. Og då dei kom, fylte dei begge båtane, så det var nære på dei sokk. 8 Då Simon Peter såg det, kasta han seg ned for Jesu føter og sa: “Gå frå meg, Herre! Eg er ein syndig mann.” 9 For både han og alle som var med han, var fulle av undring over all fisken dei hadde fått. 10 Like eins var det med Jakob og Johannes, sønene til Sebedeus, som fiska saman med Simon. Men Jesus sa til Simon: “Ver ikkje redd! Heretter skal du fanga menneske!” 11 Så rodde dei båtane til lands og gjekk ifrå alt og fylgde han.  

APG 28,25 – APG 28,28 Som dei ikkje kunne semjast, gjekk dei frå kvarandre då Paulus sa det eine ordet: “Det var sant, det som Den Heilage Ande tala til fedrane dykkar gjennom profeten Jesaja: 26   Gå og sei til dette folket:  De skal høyra og høyra, men ikkje skjøna,  sjå og sjå, men ikkje skilja. 27   For hjarta åt dette folket er hardt;  tungt høyrer dei med øyro,  og augo har dei late att,  så dei ikkje ser med augo  eller høyrer med øyro  eller skjønar med hjarta  og vender om, så eg får lækja dei. 28   Så skal de vita at denne Guds frelse er send til folkeslaga. Og dei kjem til å høyra.”

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved Jarle.

Ja, seier Herren, sjå ikkje på det du har som lite og ringe. For når du kjem til meg, seier Herren, slik som dei gjorde, med dei fem brød og dei to fiskane, så vil eg velsigne det, seier Herren. Sei ikkje at du ikkje duger til noko i dag, seier Herren, for kom til meg med det og eg skal velsigen det, seier Herren. Mitt barn, ikkje gi opp på vegen. Om du ein gong sa farvel til meg, seier Herren, så kallar eg deg i dag til ny teneste, seier Herren, eg kallar deg til teneste. Eg vil ikkje gå bak deg med ei svepe, seier Herren. Eg piskar deg ikkje til teneste, seier Herren, eg går foran deg. Og du skal få sjå, eg går foran deg, du skal få kjenne mi hand, seier Herren. Og du skal få lov til å gå etter meg. Eg skal ta di hand, om du kjenner det at du har gått i grøfta, seier Herren, så er eg der og eg vil reise deg opp på nytt igjen.

Ja, seier Herren, ofte vert det sitert, at eg er i går og i dag den same, men det er ei sanning, eg er i går og i dag den same, og eg gjekk ikring på jord og gjorde vel. Du har kanskje fått eit kall, at du skal gå til ein venn. Vent ikkje, seier Herren, for dagen kan bli for seint, du skal gå til den vennen. Og du skal oppleve at eg er med deg, seier Herren. Eg piskar deg ikkje, eg går føre deg og du skal få lov å gå, du skal få lov å høyre mi røyst, når eg talar klart og tydeleg. Du skal få legge saman to og to. Du skal få å sjå, når eg er i kommando, du skal oppleve ei velsigning når du er lydig, seier Herren. Og eg skal sette deg over større ting, seier Herren, berre du er villig. 

Møte i Maranata. Gud skapte oss med fri vilje, så vi får lov til å velje.

Innleiing ved Arvid.

HEB 11,1 – HEB 11,4 {VITNEMÅL OM TRU}  Trua er pantet på det vi vonar, vissa om ting vi ikkje ser. 2 For si tru fekk menneske i gamal tid godt vitnemål. 3 I tru skjønar vi at verda er skapt ved Guds ord, og at det vi ser, ikkje har vorte til av det synlege. 4   I tru bar Abel fram for Gud eit betre offer enn Kain. Av di han trudde, fekk han det vitnemålet at han var rettferdig; for Gud godkjende offergåvene hans. Og med si tru talar han enno, etter sin død. 

Tale ved John Miland.

1MO 2,16 – 1MO 2,17 Og Herren Gud gav mannen dette påbodet: “Du kan gjerne eta av alle trea i hagen. 17 Men det treet som gjev kunnskap om godt og vondt, det må du ikkje eta av; for den dagen du et av det, skal du døy.”

Gud kalla Abraham til å vandre mot det lova landet, Lot vart med, men så vart det strid mellom tenarane til Abraham og lott og Abraham let Lot velje beitemarker, så for han sjølv til andre marker.

Gud la fram for israelsfolket vegen til livet og vegen til døden og anbefalte dei å velje vegen til livet.

JOS 24,15 – JOS 24,16 Men har de ikkje hug til å tena Herren, så vel i dag kven de vil tena, anten dei gudane som fedrane dykkar dyrka bortanfor Storelva, eller gudane åt amorittane, som åtte det landet de no bur i. Eg og mi ætt, vi vil tena Herren. 16   Då svara folket: “Aldri skal det henda at vi går bort frå Herren og dyrkar andre gudar.

Utan at du vert fødd på nytt, kan du ikkje sjå Guds rike eller komme inn i det.

JOS 24,20 – JOS 24,28 Går de bort frå Herren og dyrkar framande gudar, kjem han atter til å føra ulukke over dykk og gjera ende på dykk, kor mykje godt han før har gjort dykk.” 21   Folket svara: “Nei! Herren vil vi tena.” 22 Då sa Josva til dei: “Så er de vitne mot dykk sjølve at de har valt Herren og vil tena han.” Dei svara: “Ja, vi er vitne.” 23 Josva sa: “Få då bort dei framande gudane som er hjå dykk, og bøy hjarta til Herren, Israels Gud!” 24 Folket svara: “Herren vår Gud vil vi tena, og hans ord vil vi lyda.” 25   Den dagen gjorde Josva ei pakt for folket i Sikem og sette lov og rett for dei. 26 Han skreiv opp desse orda i Guds lovbok. Så tok han ein stor stein og reiste han der under eika som står attmed Herrens heilagdom. 27 Og Josva sa til heile folket: “Sjå, denne steinen skal vera eit vitne mot oss; for han har høyrt kvart ord som Herren tala til oss. Han skal vitna mot dykk, så de ikkje gløymer dykkar Gud.” 28 Så lét Josva folket fara, kvar til sin eigedom.  

JOS 24,31   Israelittane tente Herren så lenge Josva levde, og så lenge dei endå var i live, dei gamle som levde lenger enn Josva, og som kjende til alle dei storverk Herren hadde gjort mot Israel.

JOH 14,6 Jesus seier: “Eg er vegen, sanninga og livet. Ingen kjem til Faderen utan gjennom meg.

Tala skulle sendast på radio dagen etterpå, så han henvende seg til lyttarane.

Gud kastar ikkje nokon til helvete, man han har gitt dei fridom til å velje. Vel dei noko anna i staden for han, vert dei bundne av det, synda og Djevelen får makt over dei, så dei går til helvete på grunn av sitt eige val.

OSP 5,22   Den gudlause vert fanga av sin eigen udåd,  syndene held han fast som snarer.

Jesus kom for å løyse dei bundne og sette plaga sjeler fri.

SLM 50,15   Kall på meg den dag du er i naud,  så vil eg fria deg ut, og du skal prisa meg.  

1JO 1,7 – 1JO 1,9 Men dersom vi ferdast i ljoset, liksom han er i ljoset, då har vi samfunn med kvarandre, og Jesu, hans Sons blod reinsar oss for all synd. 8   Seier vi at vi ikkje har synd, dårar vi oss sjølve, og sanninga er ikkje i oss. 9 Men dersom vi sannar syndene våre, er han trufast og rettferdig, så han tilgjev oss syndene og reinsar oss for all urettferd.

ÅPE 22,17 Anden og brura seier: “Kom!” Og den som høyrer det, skal seia: “Kom!” Den som tyrstar, skal koma, og den som vil, skal få livsens vatn for inkje.

Her ser vi igjen at Gud let menneske velje sjølve.

ÅPE 3,20 Sjå, eg står for døra og bankar på. Om nokon høyrer mi røyst og opnar døra, då vil eg gå inn til han og halda måltid, eg med han og han med meg.

”Dørklinka” på denne døra er på innsida, det er ditt val.

Tungetale ved Mari, tyding ved John.

Ja, seier Herren, dersom du er villig til å gå på den vegen som eg har lagt ut foran deg, den vegen som eg har forklart deg her i kveld, ja, du skal vite, seier Herren, at eg er vegen, sanninga og livet, ingen kjem til Faderen utan ved meg, dersom du er villig å høyre og lytte til det ordet og gjere etter det, så skal du få oppleve å ete av landets gode ting, seier Herren. Eg skal rikeleg velsigne deg og eg skal bruke deg til stor og rik velsigning, seier Herren.

Tru ikkje det at det er så vanskeleg å følge meg. La ikkje den vonde få innbille deg at det er så vanskeleg at det maktar du ikkje. Eg har no sagt i mitt ord at du skal få kraft i det den Heilage Ande kjem over deg. Og du skal få oppleve at eg gir deg kraft, slik som dangen er, skal din styrke vere. Og du skal få kjenne det at det er min Heilage Ande og mi kraft som skal bere deg gjennom prøvingar, gjennom vanskar, seier Herren, for sjå, seier Herren, eg har lova å vere med mine alle dagar, inntil verda sin ende. Derfor har du ingen ting å frykte, seier Herren. Dersom du vender om til meg og tek di tilflukt hos meg, då er du trygg, seier Herren.

Kommentar.

Mine tankar før møtet.

I det siste har eg teke del i viktig debatt på Facebook, om ytringsfridom og akademisk fridom, historieskaping og historieskriving. SAIH vil ”avkolonisere” Akademika og det vart det debatt ut av, det vart til debatt om det finst universalia og objektiv kunnskap. Debatten om Terje Tvedts bok, ”Det Internasjonale Gjennombruddet”, vart også ein debatt om historieskriving, korleis forstå vår nære historie og samtid.

Eg har teke del i denne debatten og laga eit referat som eg har teke med i dokumentet

Kvar ifrå fekk pietistane det pedagogiske slagordet: “Bryte barnets vilje”. Det synest som vi møte det igjen i postmodernistane si ulogiske tenking og i deira interesse av å bryte med den kvite mann og halde han utanfor.

Her skriv eg om korleis eg forstår vår nære historie og samtid. Gud kalla meg til å skape histore som hans medarbeidar, ved å bygge vidare på den grunnvollen som pionerane la, evangeliets grunnvoll og gå med den glade bodskapen om frigjering og gjenoppretting.

Her spør eg kvar ifrå pietistene fekk det pedagogiske slagordet ”bryte barnets vilje”. Det er tydelegvis frå verdslege maktinteresser som stir mot å hylle Kristus som vår frelsar og Herre og det har vorte forsterka ved kvinnerørsla sin protest mot Paulus si lære. Vi veit at Gud virker i oss både å ville og virke til hans velbehag, men der er altså ei verdsleg makt som bryt med den viljen og verksemda, for å få makt. Det førde til fråfall som er som syndefallet på nytt, så dei braut med Kristus slik som israelsfolket braut med Herren sin Gud.  Eg hevdar det viser seg i postmodernistane sitt brot på den logiske tenkinga.

JER 31,32   ei pakt som er annleis  enn den eg gjorde med fedrane deira,  den gongen eg tok dei i handa  og førte dei ut or Egypt,  den pakta med meg som dei braut,  endå eg var deira rette herre, seier Herren. 

JER 34,18 Dei mennene som braut pakta med meg og ikkje oppfylte vilkåra for den avtalen dei gjorde for mitt åsyn, med dei gjer eg som med den kalven dei skar i to, så dei kunne gå mellom stykka. [kalven dei skar i to osb.: rituale når ei pakt vart skipa. Sml. 1 Mos 15, 9 f.]

HSE 7,11 – HSE 7,16   Efraim har vorte som ei due,  godtruen, utan vit.  Dei kallar på Egypt, dei dreg til Assyria. 12   Så snart dei fer av stad,  breier eg nettet mitt ut over dei.  Eg dreg dei ned som fuglane i lufta;  eg vil tukta dei, som folket alt har høyrt. 13   Ve dei, at dei rømde frå meg!  Død over dei, fordi dei braut med meg!  Eg ville løysa dei ut,  men dei tala lygn mot meg. 14   Dei ropar ikkje til meg av hjarta,  men ligg og jamrar på lega si.  Dei rispar seg opp for å få korn og vin,  men dei vender seg bort frå meg. [Dei rispar seg opp: symbol for sorg og klage.] 15   Det var eg som lærte dei opp  og gav deira armar styrke,  men dei tenkte ut vondt mot meg. 16   Dei vender seg til det som ikkje gagnar,  dei har vorte lik ein boge som ikkje duger.  Deira hovdingar skal falla for sverd  fordi dei forbanna med si tunge.  For dette vert dei spotta i Egypt.  

EFE 3,18 – EFE 3,21 Då skal de saman med alle dei heilage maktast å fatta breidd og lengd, høgd og djupn, 19 ja, kjenna heile Kristi kjærleik som er større enn nokon kan skjøna, og verta fylte med all Guds fullnad. 20 Han som verkar i oss med si kraft og kan gjera så mykje meir enn alt det vi bed om og skjønar, 21 han skal ha ære i kyrkjelyden og i Kristus Jesus gjennom alle ætter og i alle æver! Amen.  

FIL 2,13 For det er Gud som verkar i dykk både å vilja og å gjera etter hans gode vilje.

Simon Malkenes uttalte seg til massemedia om problem i Oslo-skulen og det vart også ei sak om ytringsfridom. Sidan har det vist seg at der føregår ein maktkamp i Oslo-skulen, men kven forstår seg på det?

Men i Bibelen har vi universalia i trua på Gud og hans Ord, etter at Jesus hadde stått opp frå dei døde sa han til læeresveinane sine at han hadde fått all makt i himmelen og på jorda, derfor skulle dei gå ut og gjere alle folkeslag til hans disiplar. Dei skulle berre vente til dess den Heilage Ande kom over dei.

MTT 28,16 – MTT 28,20 {MISJONSBODET}  Men dei elleve læresveinane drog til Galilea, til det fjellet der Jesus hadde sagt at han ville møta dei. 17 Og då dei fekk sjå han, fall dei ned og tilbad han; men somme tvila. 18 Då steig Jesus fram og tala til dei: “Eg har fått all makt i himmelen og på jorda. 19 Gå difor ut og gjer alle folkeslag til læresveinar, med di de døyper dei til namnet åt Faderen og Sonen og Den Heilage Ande, 20 og lærer dei å halda alt det som eg har bode dykk. Og sjå, eg er med dykk alle dagar så lenge verda står.”   

APG 1,3 – APG 1,11 Etter at han hadde lide og døytt, steig han fram for dei og gav dei mange klåre prov på at han levde. I førti dagar synte han seg for dei og tala om det som har med Guds rike å gjera. 4 Ein gong han åt saman med dei, sa han: “De skal ikkje fara bort frå Jerusalem, men venta på det som Faderen har lova og som eg har tala om. 5 For Johannes døypte med vatn; men de skal døypast med Den Heilage Ande om nokre få dagar.”   6 {KRISTI HIMMELFERD}  Medan dei var samla, spurde dei han: “Herre, er det på den tid du vil atterreisa riket for Israel?” 7 Han svara: “Det er ikkje dykkar sak å kjenna tider og stunder som Faderen har fastsett i si eiga makt. 8 Men når Den Heilage Ande kjem over dykk, får de kraft, og de skal vera mine vitne i Jerusalem og heile Judea, i Samaria og alt til heimsens endar.” 9   Då han hadde sagt dette, vart han opplyft medan dei såg på, og ei sky tok han bort for augo deira. 10 Som dei no stod og stirte opp mot himmelen då han fór bort, stod det med eitt to menn i kvite klede framfor dei 11 og sa: “Kvifor står de og ser opp mot himmelen, galilearar? Denne Jesus, som vart teken opp til himmelen frå dykk, han skal koma att på same måten som de såg han fara opp til himmelen.”

Problemet er tydelegvis at kvinna let seg dåre og forføre slik som ved syndefallet, ho vert lokka av ormens ord om at dersom dei et av frukta på kunnskapstreet, så skal dei verte liksom Gud og kjenna godt og vondt. Det vil ho ha med seg mannen på eller hevdar han har vore med på. Derfor varkar dei Kristus og vender seg bort frå han. For dei vil så gjerne sjølve ha ein maktposisjon som erstattar han. Men då viser det seg at dei er ingen og har ingen læremessig autoritet til å erstatte han med.

Så eg reknar med at Gud svarde meg på dette.

Legge sammen to og to. 

Jesus sa du skal få legge sman to og to, det er enkel matematikk. Det får meg til å tenke på at Gud skapte menneska til mann og kvinne som høver saman i eit ekteskap (1.Mos.2). Eg har skrive så mykje om det som kommentar til bodskapar som har kome tidlegare, at eg tek meg ikkje tid til å kommentere dette noko meir i denne samanheng. Det skal då vel ikkje vere nødvendig å gjenta det same til det kjedsommelige?

Universalia og velsigninga. 

Vi vil gjerne tru på og hevde universelle menneskerettar. I ”Det Internasjonale Gjennombruddet” skreiv Terje Tvedt om at norske politikarar og massemedia har gitt inntrykk av at deira forståingn av menneskerettane har vorte global i historisk samanheng og slik har vi fått internasjonalt gjennombrot for norsk politikk. Men det er heilt feil.

Det får meg til å tenke på Jesu likning om den bortkomne sonen. Jesus er vegen til Faderen, ved å tru på han og ta imot han, vert menneske fødde på nytt, dei vert Guds born. Og i barnekåret hos Gud får vi universelle menneskerettar.

Jesus sa han ville gjere meg til ein kanal for si velsigning. Velsigninga betyr å oppleve Guds nærvær og komme inn i samfunnet med han. Til samanlikning med Adam og Eva før syndefallet og Israelsfolket i det landet Gud gav dei, der han var deira Gud og dei var hans folk.  Er Gud universaliet, betyr velsigninga at universaliet får gjennombrot i historisk samanheng. 

Posted in Kristne møte, Kristne møte 2018 | Leave a comment

2018.09.30. Sion Åheim. Når du har teke tilflukt til Jesus, så har han ansvaret for deg og du er trygg i hans hender.

Tyding av tungetale:

«Du skal vite det, at i mine hender, så er du trygg. Du skal vite at når du har teke din tilflukt til meg, seier Herren, så har eg teke ansvaret for deg og du er trygg i mine hender. Derfor skal frykt vere langt borte frå deg, seier Herren. Frykt er ei svøpe som Djevelen bruker. Men du skal lytte til mitt Ord, frykt ikkje. Igjen seier eg; fatt (mot?) i det namn, du er min. Og det ord som eg har tala til deg, er ånd og det er liv og det er lækjedom inn i din samanheng. Du skal vere i trygg i meg seier Herren, du skal vere trygg i mitt ord og trygg i min nåde. Så ver frimodig og gå fram med det som Gud gir deg. Og du skal få kjenne det og oppleve at eg Herren er med deg. Og eg skal bruke deg, på din enkle måte. Du synest det er vanskeleg, du synest det er tungt. Du synest det er vanskeleg overfor dine eigne, men eg skal bruke deg slik som du er. Du skal ikkje sjå på deg sjølv, og på dine enkle ting, du synest det er smått det du held på med, seier du. Men du skal vite det at eg, Herren, skal bruke deg gjennom det du har. Og eg skal bruke også deg til å møte menneske i din nærleik. Amen.

Det er menneske der ute som treng å høyre bodskapen om frelse, om fridom, om lækjedom. Eg har kalla dykk, min kyrkjelyd, til å tene og vere med å betene. Eg har ein tenar i – på denne jord, seier Herren. De skal vere med å tene med Ordet, ved Anden, de skal vere med å sjå under og teikn skje, ved at de går lydnadens veg og går i tru på mitt Ord. Amen. Amen. I Jesu namn.»

 

Tale ved Arnfinn Andersen.

2.Mos.3,13 Då sa Moses til Gud: «Enn om eg går til israelittane og seier til dei: Han som er dykkar fedrars Gud, har sendt meg, og dei så spør meg: Kva er namnet hans? Kva skal eg svara dei?» 14 Gud svara Moses: «Eg er den eg er.» Og han sa: «Slik skal du svara israelittane: Eg er har sendt meg til dykk.» 15 Og Gud heldt fram: «Du skal seia til israelittane: Herren, dykkar fedrars Gud, Abrahams Gud, Isaks Gud og Jakobs Gud, har sendt meg til dykk. Dette er mitt namn til evig tid, dette skal eg kallast frå slekt til slekt.

Gud heiter «Eg Er» og Jesus brukte det namnet når han svarde soldatane, derfor fall dei attende, for det var makt i det namnet.

Joh.18,4 Jesus visste om alt det som venta han, og gjekk fram og spurde dei: «Kven leitar de etter?»  5 «Jesus frå Nasaret», svara dei. «Det er eg», seier Jesus. Judas, svikaren, var saman med dei, han òg.  6 Då Jesus sa: «Det er eg», tumla dei bakover og fall til jorda.  7 På nytt spurde han: «Kven leitar de etter?» «Jesus frå Nasaret», svara dei.  8 «Eg har sagt dykk at det er eg», sa Jesus. «Er det meg de leitar etter, så lat desse andre gå!»  9 Slik skulle det oppfyllast, det ordet han hadde sagt: «Av dei du gav meg, har eg ikkje mista ein einaste.»

2.Mos.25,17 Du skal laga ein soningsstad av reint gull, to og ei halv alen lang og ei og ei halv alen brei. 18 På kvar side av soningsstaden skal du laga to kjerubar av hamra gull, 19 ein kjerub på den eine sida og ein kjerub på den andre sida. De skal laga dei slik at dei går i eitt med soningsstaden i begge endar. 20 Kjerubane skal lyfta vengene og breia dei utover slik at dei dekkjer soningsstaden. Kjerubane skal vera vende mot kvarandre, med andletet mot soningsstaden. 21 Så skal du leggja soningsstaden som lok på kista, og i kista skal du leggja vitnemålet eg skal gje deg. 22 Der vil eg møta deg. Alt det eg pålegg deg å seia til israelittane, vil eg seia deg frå soningsstaden mellom dei to kjerubane som er over kista med vitnemålet.

Rom.3,21 Men no er Guds rettferd, som lova og profetane vitnar om, openberra utanom lova. 22 Dette er Guds rettferd som blir gjeven ved trua på Jesus Kristus til alle som trur. Her er det ingen skilnad, 23 for alle har synda og manglar Guds herlegdom. 24 Men ufortent og av hans nåde blir dei kjende rettferdige, frikjøpte i Kristus Jesus. 25 Han har Gud stilt synleg fram, så han med sitt blod skulle vera soningsstaden for dei som trur. Slik viste Gud si rettferd. For han hadde før, i sitt tolmod, halde tilbake straffa for dei syndene som var gjorde. 26 Men i vår tid ville han visa si rettferd, både at han sjølv er rettferdig, og at han seier rettferdig den som trur på Jesus. 27 Kva har vi då å vera stolte av? Ingenting! Etter kva lov? Lova om gjerningar? Nei, lova om tru. 28 For vi hevdar at mennesket blir rettferdig ved tru, utan lovgjerningar. 29 Eller er Gud berre Gud for jødane? Er han ikkje Gud for dei andre folka òg? Jau, for dei òg. 30 For Gud er éin, han som rettferdiggjer dei omskorne av tru og dei uomskorne ved den same trua. 31 Opphevar vi då lova med trua? Langt ifrå! Vi stadfester lova.

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved Arnstein.

«Du skal vite det, at i mine hender, så er du trygg. Du skal vite at når du har teke din tilflukt til meg, seier Herren, så har eg teke ansvaret for deg og du er trygg i mine hender. Derfor skal frykt vere langt borte frå deg, seier Herren. Frykt er ei svøpe som Djevelen bruker. Men du skal lytte til mitt Ord, frykt ikkje. Igen seier eg; fatt (mot?) i det namn, du er min. Og det ord som eg har tala til deg, er ånd og det er liv og det er lækjedom inn i din samanheng. Du skal vere i trygg i meg seier Herren, du skal vere trygg i mitt ord og trygg i min nåde. Så ver frimodig og gå fram med det som Gud gir deg. Og du skal få kjenne det og oppleve at eg Herren er med deg. Og eg skal bruke deg, på din enkle måte. Du synest det er vanskeleg, du synest det er tungt. Du synest det er vanskeleg overfor dine eigne, men eg skal bruke deg slik som du er. Du skal ikkje sjå på deg sjølv, og på dine enkle ting, du synest det er smått det du held på med, seier du. Men du skal vite det at eg, Herren, skal bruke deg gjennom det du har. Og eg skal bruke også deg til å møte menneske i din nærleik. Amen.

Det er menneske der ute som treng å høyre bodskapen om frelse, om fridom, om lækjedom. Eg har kalla dykk, min kyrkjelyd, til å tene og vere med å betene. Eg har ein tenar i – på denne jord, seier Herren. De skal vere med å tene med Ordet, ved Anden, de skal vere med å sjå under og teikn skje, ved at de går lydnadens veg og går i tru på mitt Ord. Amen. Amen. I Jesu namn.»

Tungetale ved Inger-Johanne, tyding ved Arnstein.

Ein gammal mann gjekk fram ti l forbønn, då kom denne bodskapen:

«Du har opplevd, mitt barn, at min nåde er deg nok. Du har opplevt å gå trua sin veg med meg, seier Herren. Når det har vore vanskeleg å gå, så har eg bore deg. Eg har bore deg gjennom vanskelege ….  og over høgder ….. Du har kjent min nåde gjennom ditt liv. Du skal vite at eg er Herren, som kalla deg ved namn. Eg har også teke vare på deg gjennom alle år. Du er mitt barn og skal få lov å leve i min nåde. 

Aktuelle bibelvers.

2.Kor.12,7 Og for at eg ikkje skal gjera meg stor av dei høge openberringane, har eg fått ein torn i kroppen, ein Satans engel som skal slå meg, så eg ikkje skal bli hovmodig.  8 Om denne bad eg Herren tre gonger at han måtte vika frå meg.  9 Men Herren sa til meg: «Min nåde er nok for deg, for krafta blir fullenda i veikskap.» Difor vil eg helst vera stolt av veikskapen min, så Kristi kraft kan bu i meg. 10 Og difor er eg, for Kristi skuld, glad når eg er veik, når eg blir mishandla, når eg er i naud, i forfølging og i angst. For når eg er veik, då er eg sterk.

1.Kor.15,12 Men når det blir forkynt at Kristus har stått opp frå dei døde, korleis kan då somme av dykk seia at det ikkje finst noka oppstode frå dei døde? 13 For er det inga oppstode frå dei døde, så har heller ikkje Kristus stått opp. 14 Men har ikkje Kristus stått opp, er bodskapen vår tom, og tom er òg trua dykkar. 15 Då står vi som falske vitne om Gud. For då har vi vitna imot Gud når vi seier at han har reist Kristus opp, noko han ikkje har gjort dersom døde ikkje står opp. 16 For står ikkje døde opp, så har heller ikkje Kristus stått opp. 17 Men har ikkje Kristus stått opp, då er trua dykkar meiningslaus, og de er enno i syndene dykkar. 18 Då er òg dei fortapte som har sovna inn i Kristus. 19 Har vi berre for dette livet sett vårt håp til Kristus, då er vi ynkelegare enn alle menneske.

20 Men no er Kristus oppstaden frå dei døde. Han er førstegrøda av dei som har sovna inn. 21 Fordi døden er komen ved eit menneske, så er òg oppstoda av dei døde komen ved eit menneske. 22 For liksom alle døyr på grunn av Adam, skal alle få liv ved Kristus. 23 Men kvar til si tid: Kristus er førstegrøda, deretter følgjer dei som høyrer Kristus til, når han kjem. 24 Så kjem enden, når han overgjev kongsmakta til Gud, sin Far, etter at han har utsletta all makt og alt herredøme og alt velde.

Kommentar.

Jesus lever og er med oss. 

Eg tenkte på Paulus sine ord om at dersom Kristus ikkje er oppstått, så er vi dei svakaste av alle menneske. Men no er Kristus oppstått …. Så tenkte eg på at når vi kjenner oss svake, så vil gjerne Djevelen nytte den moglegheita til å få makt. Til samanlikning med når Jesus og disiplane hans var i Getsemane og så kom Judas med soldatane. Slik ser det ut og utartar det seg når dei svik Kristus, vår frelsar og Herre, og fornektar han. Men no er Kristus oppstått, vi trur på han og kjennest ved han. Det gjer skilnaden.

Jesus vil bruke meg gjennom det eg har, han vil bruke meg til å møte menneske i min nærleik.

Ja, Gud er ånd og han bles livets Ande i nasa til mannen og vekte han opp til liv i samfunn med seg. Og jammen vekte han opp ei kvinne også. Slik er det med den kristne vekkinga også, han berører oss i vårt indre menneske og gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande. 

Eg skal berre heilhjerta halde meg til han, så vil han komme meg til hjelp med si kraft og slik trur eg og ventar eg meg at han vil gi meg hjelp i form av ei kone. Då skal eg tru at han allereie har gitt meg det, då er det noko eg har og skal bruke det i trua på Jesus, han vil bruke meg gjennom dette som eg soleis har. Han berører meg og vil berører andre menn på liknande måte. Han berører henne og vil berører andre kvinner på liknande måte.

Eg reiste til Oslo dagen etterpå og skal vere her i to veker, eg skal ha eksamen i midten av neste veke.

Aktuell debatt.

Jesus sa han vil bruke meg slik som eg er, på min enkle måte og eg fortod det slik at det var sikta til debatt som eg tek del i på internett.

På FB-sida til biologi-professor Kristian Gundersen har det vore ein livleg debatt i det siste. Gundersen forsvarer vitskapen og akademisk fridom, ytringsfridom og demokrati. Så mykje av det er altså å diskutere om vi skal diskutere, i staden for å diskutere dei reelle problema.

Eg har skrive så mykje på FB-sida hans tidlegare, at eg tenker av og til å halde litt igjen, eg vil ikkje framstå som brautande. 

Men eg la inn ein kommentar til eit innleg som ber meir preg av «meta-kongisjon», å tenke på det vi tenker på. I min kommentar skreiv eg om at realistar tenker logisk, søker enkle og gode forklaringar og mykje kan vere gjort med å stille avklarande problemstillinga, slik blir vi klartenkte. 

I det siste har eg tenkt på å komme med nokre korte kommentarar som stiller opp avklarande problemstillingar, men eg har også tenkt meg at det kanskje kan virke for enklet, så det kan virek dumt. Så eg har lurt på om eg i det heile tatt skal skrive det. Eg forstår det slik at denne bodskapen sikta nettopp til dette, så den oppmuntrar meg til å skrive det. Dette første enkle vil eg ta med her.

Metakognisjon om debatten.

Terje Strand 

til

Kristian Gundersen

28. september kl. 21:50 ·

Utrolig at du har energi og engsjement til å engasjere deg i så mange saker – både innenfor ditt fag – men mest utenfor. Din kunnskap er viktig (innenfor biologi) og viktig at du får plass i media, men kan det være slik at vel så viktige synspunktet i forskjellige sammenhenger ikke får den tilgang eller plass i relevante kanaler?

Kristian Gundersen Det er vel et sånnt spørsmål som bare kan besvares med et ja. Men ikke skjønner jeg hva du prøver å si?

Terje Strand Kanskje at du alene får for stor oppmerksomhet, og at det til tider overskygger viktige temaer som andre prøver å få frem, eller deres måte å gjøre det på. Dessverre er alt media slik. Vi er ganske like i å provosere.

Kristian Gundersen Det har nok toppet seg litt nå. Og føler meg av og til overeksponert og holder stundom igjen. Det tar jo endel tid. Skjønner også at folk som er uenige med meg irriterer seg. Likevel er det jo en stor offentlighet der ute så vet ikke helt hva du mener? Hvilke forskningsrelaterte spørsmål mener du liksom skulle fortrenges?

Torbjørn Sivertstøl Ja, det er imponerande, at du maktar å vere så engasjert og utholdane og er så tolmodig med dei som seier deg imot, du er ein helt som forsvarar både vitskapen og ytringsfridomen. Eg er takknemmeleg for at eg har fått skrive så mykje på tidslinja di utan problem, eg har lagt vinn på å vere sakleg og gjennomtenkt. 

Eg synest SAIH-representantane var svært urettferdige overfor deg når dei påstod du senka takhøgda i Akademia og var ekstrem. Det er då dei som vil ha forandring og som med det senker takhøgda. «Avkoloniserings-ideologien» manglar innhold, den har ingen ide, men går til åtak på andre sine idear, på usakleg grunnlag. Derfor utarta debatten seg til å verte temmeleg meiningslaus, der trongst ei oppklaring, men SAIH var ikkje i stand til å oppklare. 

Realistar søker etter enkle og gode forklaringar, ei kort formulering som forklarar eit vanskeleg problem rett og godt, så det blir forståeleg. Det er bra. Og i samfunnsdebatten kan vi forenkle mange problem både ved å stille problemstilling og ved å vise til logikken og forskingsmetodene og ta del i diskusjonen med fagleg innsik. Men svært ofte er det moralfilosofar som stiller problemstilling og set agenda og diskusjonen vert ikkje særleg fruktbar, for moralfilosofi gir ikkje svar på alt.

Linda Lai Stor takk til deg Kristian Gundersen! Antydningen om at du skulle stå i veien for andre (forskere) som ønsker å ytre seg i mediene, faller på sin egen urimelighet og er særdeles dårlig “timet” i lys av debattene du har engasjert deg sterkt i den siste tiden – på vegne av nettopp (oss) forskere.

Ein forskar ved NTNU fekk refs for å ha uttalt seg til nettstaden Resett.

Ein forskar ved institutt for sosialt arbeid ved NTNU uttalte seg til nettstaden Resett om dobbeltdrapet i Trondheim og det har det vorte mykje debatt av, sitat frå https://www.universitetsavisa.no/politikk/2018/09/26/Kalt-inn-på-instituttlederens-kontor-etter-intervju-med-Resett-75522.ece :

Eikrem er forsker ved Institutt for sosialt arbeid (ISA). Han ble intervjuet av en journalist i Resett, som utba seg en kommentar i forbindelse med dobbeltdrapet på de to afghanske mennene i Trondheim nylig.

Intervjuet ble publisert på Resett forrige tirsdag. Neste morgen fikk Eikrem en epost fra instituttstyrer Riina Kiik, hvor hun kaller ham inn til møte umiddelbart. Her skriver Kiik blant annet at «hele instituttets omdømme blitt skadet fordi du står fram som forsker og 1. amanuensis ved ISA.»

Kort tid etter mottar Eikrem enda en epost fra instituttets ledelse, denne fra nestleder Edgar Martinsen, hvor han blant annet skriver at «som kollega og ansvarlig for forskning reagerer jeg på din kommentar på Resett.» I eposten anklager ISAs nestleder Eikrem for ikke å overholde instituttets verdinormer, og han oppfordrer Eikrem til å «gå i deg selv», fordi uttalelsene hans etter nestlederens konklusjon «harmonerer ikke med et av våre viktigste standpunkter; respekt og anerkjennelse.»

Deretter drar Eikrem til instituttet og møter på instituttlederens kontor. Eikrem forteller at han opplevde lederen som svært sint, og hele seansen som ubehagelig.

– Jeg opplevde ingen interesse for å diskutere sakens innhold, nemlig mine uttalelser, men derimot at fokuset var på instituttets omdømme og posisjon, sier Eikrem til Universitetsavisa.

I intervjuet sier han blant annet at «fremstillingen av hendelsen (dobbeltdrapet, red.anm.) som bare en tragedie, er naiv. Her finnes en nødvendig kontekst å ta med i betraktningen; Norge lar en masse unge menn komme hit, man fremstiller mennene som hjelpeløse stakkarer, som små barn som trenger omsorg, og at man bare må behandle dem godt, så kommer det til å gå bra.»

Eikrem peker videre på at risikoen forbundet med slike unge menns tilpasning til det norske samfunn «er tabubelagt».

  • Det er ikke en urimelig forventning at yngre menn med oppvekst og bakgrunn fra krigssoner vil kunne involveres i groteske voldsepisoder, også etter ankomst til Norge, sier Eikrem til Resett.

Hald kjeft.

https://morgenbladet.no/aktuelt/2018/09/hold-kjeft?utm_source=Morgenbladets+ukesnyhetsbrev&utm_campaign=648c238176-EMAIL_CAMPAIGN_2018_09_14_08_11&utm_medium=email&utm_term=0_9d304fba02-648c238176-55407493 

Torbjørn Sivertstøl I artikkelen https://khrono.no/…/gundersen-ntnu-beskytter…/239610

skreiv Gundersen:

«Hovedkritikken mot Eikrem synes ikke å dreie seg om innholdet i det han sier, men at han har uttalt seg til Resett. Selv ville jeg uttale meg til fanden selv om han ringer, om jeg var sikker på at jeg ville bli sitert korrekt. Jeg mener dette er en del av min akademiske frihet og kanskje også plikt. Boikott av medier er en åpenbar politisk strategi for å begrense mediemangfoldet, og det må være helt klart at forskere ikke er forpliktet til å delta i politiske strategier.»

Forskaren uttaler seg som fagperson, den faglege kunnskapen og innsikta relaterer til metoda, den er ikkje dogmatisk, men vi kallar ikkje den realfaglege kunnskapen for relativ av den grunn. Så resonerer han utifrå fagleg kunnskap og innsikt og seier kva han meiner og reknar med at han vert sitert rett. Han talar inn i ein bestemt situasjon eit bestemt publikum og vil rimeleg vis resonnere og formulere seg deretter. Men den faglege kunnskapen vert ikke endra av den grunn.

Sosionomen sin kunnskap er også relatert til metoda. No har ikkje eg mykje greie på kva slags metoder dei bruker på samfunnsfag, men om dei forskar som deltakarar i det som dei forskar på, så dei påverkar det, så synest eg dei bør fortelje det. Elles synest eg dei bør vere fri til uttalse seg offentleg. Dei uttalar seg om menneskets liv i samfunnet, sjølvsagt blir det meir usikkert enn realfagleg kunnskap og tenking, men det bør ligge som grunnlag for deira aktivitet. Men dersom dei i staden angrip og distanserer seg frå realfag, er dei fort på ville vegar.

Dette handlar ikkje berre om Resett, men om forskarar skal ha rett til å uttale seg til folket. Kva er alternativt? Skal dei førast bak lyset? Kva blir det neste? Stortinget er dei folkevalde, skal dei også førast bak lyset?

Torbjørn Sivertstøl Skal vi vere saklege, må vi vel gå ut ifrå ein samanliknbar situasjon. Men vi kan også vere interessant å tenke oss andre situasjonar. I følgje lamarkismen vert genane endra i eit individ ved tilpassing til miljøet og under Stalintida vart det godkjend biologi (Lycenko-fadesa), for den høvde bra med marxistisk filosofi. Då ville han som biolog verte bedt om å stadfeste den, men han ville tvert om avkrefte den og seie det som han meinte var sann vitenskap. 

I vår tid ser vi at moralfilosofar og politikse aktivistar fremleis er så dogmatiske at realfaga står i vegen for dei, så dei vil prøve å endre dei med sin dialektikk og då står biologien atter utsatt til.

Når Gundersen vart intervjua på Resett, sa han at dersom han vart truga med ein pistol mot tinningen, så ville han sjølvsagt gå med på å lyge. 

Vi kan tenke oss nokon som under andre verdskrig vart innkalla på teppet til gestapo og spurt om opplysningar om nordmenn som dei misstenkte for å vere motstandsfolk. Men dei vil ikkje vere angivarar som svik dei og derfor meiner dei at dei gjer rett i å svare sant eller usannt utifrå interessa av å verne dei, sjølv om det er ein risiko for dei sjølve. Eller dei kan velje å svare sant så lenge det ikkje set nokon i fare, men nekte å svare om nokon vert sett i fare.

Kristus sa han var sanninga, men Djevelen var ein lygnar frå opphavet og far til lygna. Så han vil altså forføre, lure og bedra menneska med løgn. Dei første kristne ville ikkje tilbe keisaren som gud, derfor vart dei forfølgde, straffa, piska og drepne. Likevel heldt dei fram med å tru på Kristus og kjennast ved han og forkynne evangeliet og den kristne kyrkja voks likevel. Slik har den kristne vekkinga vore grunnleggande viktig for ytringsfridom som ein menneskerett og det er den framleis.

Arne Nygaard Humbolt-universitetet gikk fra å være verdens beste (målt i #Nobelpriser) til et middelmådig kader-universitet styrt av politisk korrekthet under kommunismen. Vi bør definitivt ikke undervurdere kreftene som ønsker å regulere ytringsfrihet !

Bernt Marius Torfinn Tromsdal Det er en teori med noen mangler. Vi har sett volden på ekstrem venstre her i Norge. Og i valgkampen i USA så var det ukentlige videoer med Trump supportere som ble banket opp på åpen gate. 

Det er ingen som roper på å begrense kommunister og anarkister å uttale seg, men de er fortsatt voldelige.

Jeg tror årsakssammenhengen er komplisert. Men vi er kommet dit at det er greit med vold, så lenge du utfører det mot de riktige folkene.

Menneske drep, ikkje kulturen deira.

Kristian Gundersen

1. oktober kl. 17:08 ·

Akkurat her er det ikke vanskelig å være enig med Rollnes. Dette er åpenbart en konflikt mellom ulike skoleretninger som altså ikke egner seg for inngrep av ledere i linjen.

UNIVERSITETSAVISA.NO

Mennesker dreper, ikke kulturen deresMennesker dreper, ikke kultur. Mennesker er ikke sin kultur. Å hevde slikt er «kulturalisering». Det bryter med de verdiene professor Berit Bergs fag bekjenner seg til.

Magne Lindholm Det er klart at kulturelle mønstre kan disponere for handlinger. Hvor sterk effekten kan være kan man diskutere, den er vanskelig å måle. Men å slutte fra kultur direkte til enkeltmenneskers konkrete handlinger er det vi kaller en nivåfeilslutning. Man kan ikke slutte direkte fra data på gruppenivå til individnivå når man opererer med en sannsynlighet. (Som altså er umulig å tallfeste i et tilfelle som dette)

Tony Burner Enda et tilsvar: https://khrono.no/…/fagligheten-som-forsvant-i…/239918

Torbjørn Sivertstøl Med andre ord er det einskilde mennesket ansvarleg for sine handlingar, same kvar det kjem ifrå. Unntaksvis kan dei verte rekna som utilreknelege i ei straffesak. Dette kjem klart til uttykk i det Eikrem sa også, dei er ikkje som små born som vi berre kan dulle med og vente at dei blir slik vi ynskjer.

Vi vert alle påvirka av miljøet og opplæringa og det må vi vere klar over, for å ta ansvaret for våre eigne liv. Til dømes vert ein sjåfør påverka av passasjerane, samtala i bilen, radioen eller musikken og av bilen som ligg bak. Det bør han vere klar over, for å passe på at han tek ansvaret for eiga køyring. Slik må opplæringa uansett ta sikte på å gjere folk ansvarlege for det som dei gjer.

Men betyr det å frikjenne kulturen, med politikken, moralen og religionsutøvinga, politiske og religiøse leiarar, dei som driv med opplæring og maktpersonane i samfunnet? Kva med Hitler-Tyskland til dømes. Eli Wiesel sa at det motette av kjærleik er ikkje hat, men taushet og likgyldighet. Eg er ikkje samd med han i det, men eg forstår frustrasjonen over at under andre verdskrig var jødane si sjebne noko som det ikkje vart snakka om i Tyskland. Det er som om taushet får ansvaret for drap «taushet drep». 

Men dersom vi ser dette i sin rette historiske samanheng, så veit vi at Jesus sende disiplane sine ut i heile verda med evangeliet, dei skulle forkynne det for kven som helst. Men jødane sine religiøse leiarar, stod bak kristendomsforfølgingane, dei kristne vart tekne til fange, fengsla, straffa og drepne, så med våpenmakt vart dei brakt til taushet. Så kan ein diskutere kva som kom først, taushet eller våpen. 

Men det er vel meir interessant og fruktbart å høyre på kva som vert sagt, tenke over det og så samtale om det?

Torbjørn Sivertstøl PST har fleire gongar åtvara mot at heimvende Syria-krigarar kunne vere farlege og gjere terrorhandlingar, både på grunn av traumar og på grunn av opplæring/indoktrinering. https://www.vg.no/…/politiets-sikkerhetstjeneste-pst… Så dei reknar med at faren er større for desse enn for afganarar. Men no har det likevel skjett eit dobbeltdrap i det afganske miljøet. 

Eikrem ser det på bakgrunn av deira historiske bakgrunn og det er då heilt vanleg både i menneskevitskap og i samfunnsvitskap. Det er lett å forstå og meldingane frå PST underbygger hans påstandar. Det som verkar rart i denne samanheng er at samfunnsvitarar byrjar å argumentere for at han gjorde feil i det. Det er ikkje særleg tillitsvekkande for dei som fagfolk og heller ikkje for faget deira.

VG.NO

Politiets Sikkerhetstjeneste (PST) advarer Syria-krigere

Mennesker dreper, ikke kulturen deres

Mennesker dreper, ikke kultur. Mennesker er ikke sin kultur. Å hevde slikt er «kulturalisering». Det bryter med de verdiene professor Berit Bergs fag bekjenner seg til.

– Kulturell bakgrunn bestemmer ikke handlinger, fastslår Berit Berg, professor ved Institutt for sosialt arbeid.

https://www.universitetsavisa.no/politikk/2018/09/30/Mennesker-dreper-ikke-kulturen-deres-75568.ece 

 

 

Posted in Filosofi, Kristendom, Kristne møte 2018, religion og politikk, Vitskap og religion | Leave a comment

2018.09.09. Filadelfia Ulsteinvik. 2KO 5,17: “Difor, om nokon er i Kristus, er han ein ny skapning. Det gamle er borte, sjå, det er kome noko nytt.”

Filadelfia Ulsteinvik, fredag 24.8.2018.

Ei møtehelg der ein svenske som heiter Morgan Carlsson taler. Under trebåt-festivalen.

Tale, vitnemål og forbønn ved Morgan.

Morgan talte over 1.Kor.2 og så vitna han om at han hadde opplevt dåpen med den Heilage så sterkt at han ramla bakover. Sidan sa Anden til han at han skulle puste menneske for å gi dei ei fylde av den Heilage Ande og då segna dei. I slutten av møtet oppfordra han nokre i forsamlinga som han ville be for, først ei dame og så eit ektepar. I begge tilfella kom han med profetisk bodskap til dei og så avslutta han med ein kraftig lyd og då segna dei om. Han pusta på dei og då laga han ein sterk lyd, poenget var at han pusta Guds Ande på dei og det opplevde dei så sterkt. 

Profetisk bodskap ved ei kvinne.

I slutten av møtet vart det spurt om nokon hadde eit vitnemål og då kom der fram ei kvinne med ein profetisk bodskap, der kom ikkje tungetale først, så eg eg var ikkje klar til å spele det inn, men eg fekk med meg slutten av det:

… som du aldri har gjort før. Men våg å ta meg på ordet, våg å gå når eg seier at du skal gå, våg å tale ut det eg legg i din munn. Våg å gjere mine gjerningar. For det er eg som er krafta, det er eg som gjer det, det er ikkje du. Det er ikkje ditt ansvar når du gjer det som eg seier, det er eg som har ansvaret. Så berre gå og ten meg og fryd deg over å verte brukt. For eg vil legge ei ny glede ned i deg, som du aldri har kjent før. Ei glede og ein fryd over å vere lydig. Ei glede som skal spreiast rundt deg, så mennesker lurer på kvar du har fått den ifrå. Og då kan du vitne om at det er eg som gjer det. Det er eg som fyller deg. Det er eg som gir deg det du treng. Amen.

Filadelfia Ulsteinvik. 9.9.2018.

Tale ved Kari Marie Øvrebø.

Kari talte om å vere skjult i Kristus. Ho symboliserte det med at ein koffert skjuler det som er i den. 

Ho sa at den vonde dreg på menneska og samanlikna det med ei magnetkraft som trekker dei mot jorda, trekker dei ned altså. Det hang saman med at dei kjende seg fordømde av korleis dei har levt tidlegare og av korleis dei var i seg sjølve. Så dei kunne føle seg fordømde i møte med andre kristne. Ho kunne oppleve det slik sjølv og ho hadde snakka med menneske som opplevde det slik og det høyrdest ut som det var nokon som opplevde det tungt.

Men ho hadde med seg ein svær koffert for å vise kva ho sa, den kunne innehalde mykje, men det var skjult på utsida. Slik er det å vere i Kristus.

Ho siterte eller refererte til eit bibelvers om at Jesus har sona vår synd og at vi derfor skal vere i han, eg fekk ikkje med meg kvar det stod skrive. Men det var litt tynt med bibellesinga, er det fundamentale problemet åndeleg underernæring? Det var tale om anfekting, løysinga er å vere i Kristus. Ja, kle seg i Guds full rustning og Andens sverd er Guds Ord.

Tungetale ved ei kvinne og tyding ved ei kvinne.

”Ikkje tru lengre på løgnene, ikkje ta lengre imot løgnene. Hold deg til Ordet mitt, kva Ordet mitt og lovnadane mine seier om deg. Hold deg til kva eg har sagt til deg personleg. Hald deg nær til meg. Hold deg nær til Ordet, hold deg nær til lovnadane. Lytt til kva eg seier, lytt til mitt Ord. Du kjenner igjen, du veit kva eg seier. Ikkje bry deg om det andre. Jag vekk det andre. Fyll sinnet ditt med det som er ifrå meg. Og du skal få kjenne ei ny glede spire fram, du skal få kjenne min fred komme og fylle deg. Du skal få kjenne gleda over å høyre meg til, over å vere mitt elskede barn, for å vere den blomsten eg har skapt deg til å vere. Over å bli brukt av meg. Det er eg som brukar deg, det er eg som utrustar deg, det er eg som gir deg det du skal. Og eg gjer det på ein ny måte, og eg gjer det på ein ny – raskere -, ting skal skje raskare frå no av. For eg har makt, eg har all makt og eg skal gjere det, gjennom deg og for deg og ved deg. For du er min elskede.

Legg bak deg det som har vore, for det er skjult, det er borte. Det er gøymt, det er droppa i  gløyminga sitt hav. Legg det bak deg, ver ferdig med det, gjer opp hvis det er ting du ikkje har gjort opp, men så er det borte, så er det skjult og du treng ikkje å grave det fram eller ta det opp igjen og løfte det opp igjen på nytt, for det høyrer meg til og ingen har lov å røre ved det. Så gå no vidare med ei ny glede, eit nytt håp, gå vidare i mi kraft og i min styrke og med mi glede, og med min fred og min bodskap. For eg vil bruke deg. Eg kan bruke deg, eg bruker den eg vil. Og når eg ikkje brukar esler, så bruker eg deg, for eg kan bruke absolutt kven eg vil. Og du berre lytt til meg, ver nær meg, søk meg. Så legg eg det ferdig framfor deg. Kvil i min kjærleik, kvil i min nåde, kvil i min fred. Amen.”

Aktuelle bibelvers.

RMR 3,24 Men utan at dei har fortent det, vert dei sagde rettferdige av hans nåde på grunn av utløysinga i Kristus Jesus. 

RMR 6,11 På same måten skal de rekna dykk som døde for synda, men levande for Gud i Kristus Jesus.  

RMR 6,23 For den løn synda gjev, er døden, men Guds nådegåve er evig liv i Kristus Jesus, vår Herre.  

RMR 8,1 – RMR 8,2 {LIVET I ANDEN}  Så er det då inga fordøming for dei som er i Kristus Jesus. 2 For Andens lov, som gjev liv, har i Kristus Jesus gjort meg fri frå lova åt synda og døden. 

RMR 8,39 korkje det som er i det høge eller i det djupe, eller nokon annan skapning skal kunna skilja oss frå Guds kjærleik i Kristus Jesus, vår Herre.  

1KO 1,2 helsar Guds kyrkjelyd i Korint, de som er helga i Kristus Jesus, de heilage som er kalla; vi helsar òg alle som kvar på sin stad kallar på vår Herre Jesu Kristi namn – han som er deira og vår Herre. 

1KO 1,4 {TAKK TIL GUD}  Eg takkar alltid Gud for dykk, for den nåde han har gjeve dykk i Kristus Jesus. 

2KO 2,14 Men Gud vere takk, som alltid fører oss fram på sigersferd i Kristus og ved oss spreier kunnskapen om seg som ein ange på kvar stad. [sigersferd, ange: Etter ein siger kunne ein romersk hærførar dra inn i Roma i eit storslege triumftog, med krigsfangar som ofte bar røykjelseskar, så angen av røykjelse spreidde seg rundt dei som drog inn.] 

2KO 5,17 Difor, om nokon er i Kristus, er han ein ny skapning. Det gamle er borte, sjå, det er kome noko nytt. 

2KO 5,19 Det var Gud som i Kristus forsona verda med seg sjølv, så han ikkje tilreknar dei misgjerningane deira, og han har overgjeve oss ordet om forsoninga. 

EFE 1,3 – EFE 1,4 {GUD VERE LOVA FOR NÅDEN I KRISTUS!}  Lova vere Gud, vår Herre Jesu Kristi Far,  han som i Kristus har velsigna oss  med all Andens velsigning i himmelen.  4   I Kristus har han valt oss ut før verda vart skapt,  så vi skulle vera heilage og lytelause for hans åsyn. 

EFE 1,10   om å fullføra sin frelsesplan når tida var inne:  å sameina alt i Kristus, både det i himmelen og det på jorda.  

EFE 2,6 – EFE 2,7 I Kristus Jesus har han reist oss opp frå døden saman med han og sett oss i himmelen med han, 7 så han i dei komande tider kunne visa sin overstrøymande rikdom på nåde og sin godleik mot oss i Kristus Jesus. 

EFE 2,10 For vi er hans verk, skapte i Kristus Jesus til gode gjerningar som Gud føreåt har lagt ferdige, så vi skulle ferdast i dei.  

Kommentar.

Gå med den glade bodskapen.

Bodskapem 24.8. kom utan tungetale, så eg vart litt sein til å byrje å spele inn. Eg har meldt meg til å ta oppatt to eksamenar til jul, for å forbetre karakteren og i eine faget er der midt-termin-eksamen også. Så då tenkte eg å bruke nokre dagar i Oslo og med denne bodskapen stadfesta Herren sin plan med det, sitt kall til meg og oppmuntra meg til å våge å ta han på ordet, våge å gå når han seier det, tale dei orda han legg i min munn og gjere hans gjerningar.

Først tenkte eg at her var det berre å komme seg avgarde så fort som råd. Eg tenkte på når Jesus kalla disiplane sine, då slepte dei alt dei hadde føre seg og følgde han med ein gong. Men då gjekk Jesus sjølv her på jorda. Men no er han i himmelen og talar til oss derifrå ved sin Ande og det er det vi har å forholde oss til. Vi får sjå at han er med oss alle dagar, men det blir på ein annan måte. Eg påkallar Jesus som min frelsar og Herre og får oppleve at håpet om Guds herlegdom gjer meg ikkje til skamme, for Guds kjærleik er utrendt i mitt hjerte ved den Heilage Ande som er meg gitt. Han elskar meg og talar til meg i kjærleik og kallar meg og driv meg ved sin Ande og slik får han meg til å gå og tale og gjere hans gjerningar.

Eg har teke del i debatt på Facebook og det Jesus sa om å våge å tale det som han legg i min munn, minna meg om at eg hadde eit svar på tunga og etterfølgande kommentarar som eg enno ikkje hadde skrive, så då tok eg berre å skreiv det. I det tilfellet trengde eg altså ikkje gå så langt for å få sagt det.

Kvile og ro ved trua på Jesus, snakke med han.

Gud ville føre jødane inn til si kvile, då måtte dei tru på han og høyre på han. 

JES 28,7 – JES 28,19 {DOMSORD MOT PREST OG PROFET}  Men det er andre òg som sjanglar,  som ragar av vin og sterk drikk:  Prestar og profetar er drukne,  heilt fortumla av vin.  Dei ragar av den sterke drikken,  dei sjanglar når dei har syner,  og er ustøe når dei dømer. 8   Ja, alle bord er fulle av spy,  ikkje ein flekk er rein. 9   “Kven vil profeten gje kunnskap?  Kven vil han få til å skjøna sin bodskap?  Born som nett er avvande,  som nyss er tekne frå brystet? 10   Bod på bod,  krav på krav,  litt her og litt der!” [Bod på bod, krav på krav: Dei hebr. orda har inga klår meining. Truleg er det dei drukne mennene som på spottande vis hermer etter det profeten har sagt.] 11   Ja, gjennom folk med stammande lipper  og med framandt tungemål  skal han tala til dette folket, [framandt tungemål: det assyriske målet som fienden tala.] 12   han som sa til dei: “Her er staden  der dei kan slå seg ned.  Lat den trøytte få ro, her kan han kvila.”  Men dei ville ikkje høyra. 13   Så skal då Herrens ord  for dei verta “bod på bod,  krav på krav,  litt her og litt der!”  Når dei går, skal dei snåva,  detta bakover og skamslå seg,  gå i snara og verta fanga.  14 {HJØRNESTEINEN PÅ SION}  Så høyr då Herrens ord, de spottarar  som rår over folket i Jerusalem! 15   De seier: “Vi har gjort ei pakt med døden,  ein avtale med dødsriket.  Når flaumen kjem veltande,  skal han ikkje nå oss.  For vi har gjort lygn til livd  og løynt oss bak svik.” [gjort ei pakt med døden: Åtaket frå assyrarane har gjort at dei slo lag med Egypt, der dødsguden Osiris spela ei stor rolle, ved paktskipingar òg.] [flaumen: assyrarhæren. Sml. 8, 7 f.]  16   Difor, så seier Herren vår Gud:  Sjå, eg legg ein grunnstein på Sion,  ein velprøvd stein,  ein dyrverdig, grunnfast hjørnestein.  Den som trur, tek det med ro.  17 {UNDERLEG ER HERRENS GJERNING}  Eg vil gjera rett til mælesnor,  rettferd til loddsnor.  Hagl skal sopa bort lygnlivda,  vatn skal skylja vekk deira gøymsle. 18   Den pakt de har med døden,  skal setjast ut av kraft,  avtalen med dødsriket  skal ikkje stå ved lag.  Når flaumen kjem veltande,  skal han slå dykk ned. 19   Så tidt han kjem farande,  skal han riva dykk med seg.  For morgon etter morgon skal han koma,  ja, både dag og natt.  De skal skjelva av redsle  når de skjønar bodskapen. 

JES 30,15 – JES 30,18 {I STILLA OG TILLIT}  Så sa Herren Gud,  Israels Heilage:  “Vender de om og held dykk i ro,  skal de verta frelste.  I stilla og tillit  skal dykkar styrke vera.”  Men de ville ikkje. 16   De sa: “Nei, med hestar vil vi fara,”  – ja, de skal så visst få fara!  “og med snøgge vogner vil vi køyra.”  Ja, snøgge er dei som forfylgjer dykk! 17   Tusen skal fly når ein einaste trugar,  for trugsmål frå fem skal de røma,  til berre ein leivning er att,  som eit samlingsmerke på ein fjelltopp,  som ei merkestong på ein haug.  18   Men Herren stundar etter å vera dykk nådig;  difor reiser han seg og vil visa dykk miskunn.  For Herren er rettens Gud.  Sæle er alle som ventar på han!  

Dei vart bortførde til Babylonia, men når tida var inne, fria Herren dei ut frå fangenskapet og let dei få komme heim att til landet sitt. Då gjekk han føre dei og dei trengde ikkje forhaste seg. Dei måtte berre passe på å ikkje røre noko ureint.

JES 52,11 – JES 52,12 {FAR BORT FRÅ BABYLON!}  Far bort, far bort frå Babylon!  Ikkje rør noko ureint!  Dra ut or byen og reinsa dykk,  de som ber Herrens kar! [Herrens kar: kanskje dei heilage tempelkara som Nebukadnesar hadde ført bort til Babylon. Sml. Esra 1, 7.] 12   For de treng ikkje skunda dykk,  de må ikkje røma frå byen.  For Herren sjølv går føre dykk,  og sist i flokken er Israels Gud.  

Avkoloniserings-debatten.

I det siste har mange venstre-radikale humanistar markert seg i nyhendebiletet med ein offensiv for ”avkolonisering av Akademia”, sidan universitetsmiljøet er så prega av Vesten. Men dei får motstand frå realistar. Eg har teke litt del i debatten og etter denne bodskapen skreiv eg at dette var den gamle, vonde naturen som strir mot den nye naturen, så dette har ikkje framtida for seg. Med mi tur på Kristus legg eg den gamle vonde naturen bak meg og slik avviser eg desse innvendingane. Slik litteratur som dette interesserer meg ikkje, bryr eg meg ikkje om, vil eg ikkje kaste vekk tid på. Der er mykje anna tekst som er givande og verdifull å lese og tolke. 

Guds elska barn og Jesu elska brud.

Jesus sa til meg at eg er hans elska barn og at eg er hans elskede, sitat:

” Du skal få kjenne gleda over å høyre meg til, over å vere mitt elskede barn, for å vere den blomsten eg har skapt deg til å vere. Over å bli brukt av meg. Det er eg som brukar deg, det er eg som utrustar deg, det er eg som gir deg det du skal. Og eg gjer det på ein ny måte, og eg gjer det på ein ny – raskere -, ting skal skje raskare frå no av. For eg har makt, eg har all makt og eg skal gjere det, gjennom deg og for deg og ved deg. For du er min elskede.”

Vi får oppleve Guds kjærleik sterkt ved at han elskar oss som sine born og at Jesus elskar oss som si brud  og det siste uttrykket minner mest om korleis ein ung mann talar til si brud, så eg forstår det slik at Kristus er hovudet for meg og eg er hovudet for henne som han gir meg til koneog slik er han hovudet for kyrkja som er hans brud. Han er min Herre og frelsar og elskar henne gjennom meg slik er han hennar Herre og frelsar også. 

Og no er det mitt forhold til henne Reella eg tenker på, som det nye. Eller er dette også noko eg skal legge bak meg? Eg skal i alle fall vite å halde meg nær til Jesus, til hans ord og lovnadar, når han gir meg ei kone, så vil han føre henne til meg (1.Mos.2). Eg forstår det slik at det er henne han har tala til meg om personleg og eg meiner eg opplever det slik at han elskar henne gjennom meg.

Posted in Kristendom, Kristne møte 2018 | 1 Comment

2018.04.29. Maranata. Vert fyllt av den Heilage Ande og la den leie deg.

IMG_0998.JPG

 

Innleiing ved ein mann.

JER 33,3 Rop til meg, så vil eg svara deg og fortelja deg store, uskjønelege ting, som du ikkje kjenner til. 

Jesus er vegen, sanninga og livet. Han gir oss kjelda med det levande vatnet.

Fyll alle kammera i ditt indre menneske. Nåden er ny kvar dag. Eg kan ause av frelseskjelda med glede. Jesus er med oss kvar dag.

Tale ved John Miland.

1KO 1,10 – 1KO 1,13 {ÅTVARING MOT USEMJE}  Eg legg dykk på hjarta, brør, i vår Herre Jesu Kristi namn, at de må vera samde. De må ikkje skilja dykk i flokkar, men la alt koma i rett skikk, så de har same syn og same tanke. 11 For huslyden til Kloe har fortalt meg, brør, at det er strid mellom dykk. 12 Eg siktar til at nokre av dykk seier: “Eg held meg til Paulus”, andre: “eg til Apollos”, “eg til Kefas” og “eg til Kristus”. 13 Er Kristus delt? Var det kanskje Paulus som vart krossfest for dykk? Eller var det til namnet åt Paulus de vart døypte?

Vi har ein advokat i himmelen.

Når vi vert fyllte av den Heilage Ande, blir vi eitt i Anden og så går vi ut og vitnar om Jesus. 

John fortalde at når han skulle forkynne i Tempelet i Bergen minna Anden han om å tale over eit ord der Gud sa til israelsfolket at der var ugudlege mellom dei. 

Så minna han om

JOH 8,31 – JOH 8,46 {ABRAHAMS ÆTT}  Så sa Jesus til dei jødane som var komne til tru på han: “Vert de verande i mitt ord, er de rette læresveinane mine. 32 Då skal de få kjenna sanninga, og sanninga skal gjera dykk frie.” 33 “Vi er Abrahams ætt,” la dei imot, “og har aldri vore trælar for nokon. Korleis kan du då seia at vi skal verta frie?” 34 Jesus svara: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Kvar den som gjer synd, er træl under synda. 35 Ein træl vert ikkje verande i huset for all tid, men ein son vert verande der for all tid. 36 Får Sonen gjort dykk frie, vert de retteleg frie. 37 Eg veit at de er Abrahams ætt, men de vil drepa meg, av di ordet mitt ikkje får rom hjå dykk. 38 Eg talar om det eg har sett hjå Faderen, og de gjer det de har høyrt av dykkar far.” 39 “Vår far er Abraham,” sa dei. Jesus svara: “Var de Abrahams born, gjorde de som Abraham. 40 Men no vil de drepa meg, ein mann som har sagt dykk sanninga, som han har høyrt av Gud. Det gjorde ikkje Abraham. 41 De gjer som far dykkar gjorde.”  “Vi er ikkje fødde i hor,” sa dei. “Vi har éin far, og det er Gud.” 42 Jesus sa til dei: “Var Gud far dykkar, så hadde de elska meg; for eg har gått ut frå Gud og er komen til dykk. Eg er ikkje komen av meg sjølv, men han har sendt meg. 43 Kvifor skjønar de ikkje det eg seier? Fordi de ikkje toler å høyra mitt ord! 44 De har djevelen til far og vil gjera det far dykkar ynskjer. Han har vore ein mordar frå det fyrste og står ikkje i sanninga; det finst ikkje sanning i han. Når han lyg, talar han ut frå sitt eige, for han er ein lygnar og far åt lygna. 45 Men eg seier sanninga, og difor trur de meg ikkje. 46 Kven av dykk kan peika på synd hjå meg? Men når det er sanning eg seier, kvifor trur de meg ikkje då?

JOH 7,53 {KVINNA SOM HADDE BROTE EKTESKAPET}  Så gjekk dei heim, kvar til seg, [vantar i dei eldste handskriftene. Ei gamal overlevering utanom Johannes-evangeliet ligg truleg til grunn for dette stykket.] 

JOH 8,1 – JOH 8,11 og Jesus gjekk ut til Oljeberget. 2 Tidleg om morgonen dagen etter kom han til templet att. Alt folket samla seg ikring han, og han sette seg og lærte dei. 3 Då kom dei skriftlærde og farisearane med ei kvinne som var gripen i ekteskapsbrot; dei stelte henne fram 4 og sa: “Meister, denne kvinna har dei kome over medan ho gjorde ekteskapsbrot. 5 Moses har sagt oss føre i lova at slike kvinner skal steinast. Kva seier no du?” 6 Dette sa dei for å setja han på prøve, så dei kunne få noko å klaga han for. Jesus bøygde seg ned og skreiv på jorda med fingeren. 7 Men då dei heldt fram med å spørja, rette han seg opp og sa: “Den av dykk som er utan synd, kan kasta den fyrste steinen på henne.” 8 Så bøygde han seg ned att og skreiv på jorda. 9 Då dei høyrde det, gjekk dei bort, den eine etter den andre, dei eldste fyrst. Til sist var Jesus att åleine med kvinna som stod der. 10 Då rette han seg opp og sa: “Kvar er dei, kvinne? Var det ingen som dømde deg?” 11 “Nei, Herre, ingen,” svara ho. Då sa Jesus: “Så dømer ikkje eg deg heller. Gå bort og synda ikkje meir!”   

RMR 5,20 Lova kom til så fallet skulle verta stort. Men der synda var stor, vart nåden endå større. 

JES 53,5   Men han vart såra for våre brot  og sundbroten for våre synder.  Straffa låg på han, så vi skulle ha fred,  og ved hans sår har vi fått lækjedom.  

SLM 133,1 – SLM 133,3 {NÅR BRØR BUR FREDELEG SAMAN}  Ein song til festferdene. Av David.   Sjå, kor godt og fagert det er  når brør bur fredeleg saman! 2   Det er som når dyr olje på hovudet  renn ned i skjegget,  renn ned i Arons skjegg  og over saumen på hans kjortel. 3   Det er som når dogg frå Hermon  fell på Sion-fjellet.  For der gjev Herren velsigning  og liv til alle tider.  

SLM 134,2 – SLM 134,3   Lyft dykkar hender til heilagdomen,  og lovsyng Herrens namn! [Lyft dykkar hender: -> 77, 3.] 3   Herren velsigne deg frå Sion,  han som skapte himmel og jord!  

1KO 1,18 – 1KO 1,21 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft. 19 For det står skrive:  Eg vil tyna visdomen hjå dei vise  og gjera til inkjes klokskapen hjå dei kloke. 20   Kvar er ein vismann, kvar er ein skriftlærd, kvar er ein granskar av denne verda? Har ikkje Gud synt at verdsens visdom er dårskap? 21 For då verda ikkje nytta visdomen til å læra Gud å kjenna gjennom Guds visdom, fann Gud det for godt å frelsa dei som trur, ved den dårskapen vi forkynner.

Så minna han oss om forteljinga om hærføraren Na’am og profeten Elisa.

2KG 5,10 – 2KG 5,14 Elisja sende ut ein mann som skulle seia: “Gå ned og lauga deg sju gonger i Jordan! Så vert kroppen din frisk og du rein.” 11 Då vart Na’aman harm og fór sin veg. Han sa: “Eg trudde han ville koma ut til meg, stå fram og kalla på Herren sin Gud og føra handa att og fram over den sjuke staden, så eg vart god att av sjukdomen. 12 Er ikkje elvane ved Damaskus, Abana og Parpar, like gode som alle vassdrag i Israel? Kunne eg ikkje lauga meg i dei og verta rein?” Så snudde Na’aman om og fór bort i fullt sinne. 13   Men tenarane hans kom til han og sa: “Kjære husbond, hadde profeten lagt på deg noko vanskeleg, ville du ikkje då ha gjort det? Kor mykje meir no, når han berre seier til deg: Lauga deg, så vert du rein!” 14 Så gjekk Na’aman ned til Jordan og dukka seg sju gonger i elva, som gudsmannen hadde sagt. Då vart kroppen hans frisk att som kroppen åt ein smågut, og han vart rein.

Dette var så enkelt at det verka dumt for Na’am og han vart sikkert fornærma for mottakinga han fekk også. Men når han vart overtalt av tenaren sin og tok til vita og gjorde dette som var så enkelt, fekk han oppleve at det virka. Slik er det med evangeliet også.

Så fortalde han at i 1936 kom der i Larvik ein profetisk bodskap der Herren sa at når dei finn olje og gass i Nordsjøen, då skal de vite at hans komme er såre nær. Den same profetiske bodskapen kom i Moss eit år seinare. Og i 1973 fann dei olje og gass i Nordsjøen.

Tungetale ved Mari, tyding ved John.

Ja, eg har sagt i mitt ord korleis det skal vere før eg kjem att, seier Herren, det skal vere krig og det skal vere rykter om krig og folk skal reise seg mot folk, det skal vere hunger og det skal vere pest, seier Herren. Dette har eg tala om i mitt eige ord, seier Herren. Og kva skal de då gjera, seier Herren, når de ser alt dette skjer? Då skal de ikkje verte deprimerte, då skal de ikkje verte missmodige, men då skal de sjå opp til meg. Og de skal få vite og de skal få  kjenne at eg kjem snart, seier Herren. For sjå, seier Herren, når de ser alt dette, så vit at mitt komme, det er såre, såre nære. Derfor syt for å verte fyllt av min Heilage Ande i denne tida og la deg leie av den Heilage Ande og du skal få oppleve ufattelege ting med meg, seier Herren.

Mange av mine born har i denne tida sovna hen og dei har resignert, seier Herren. Derfor vil eg at du, mitt barn som kjenner elden brenne i ditt hjerte, du skal vere med og du skal oppmuntre dei og du skal vekke dei og du skal forkynne at eg kjem snart, seier Herren. Du skal vere med og du skal vekke dei til ny innsats, seier Herren. For sjå, eg vil ikkje at nokon skal skal gå fortapt, men eg vil at alle skal omvende seg og leve. Du som ein gong opplevde freden og gleda og salvinga i den Heilage Ande, sjå, eg kallar deg tilbake, seier Herren. At du skal komme til meg igjen og eg skal på nytt fylle deg, seier Herren. Eg skal fylle deg med mi salving og mi kraft og du skal vere med og verte til velsigning der du går fram på din veg. Amen.

Aktuelle bibelvers.

ESK 18,32 Eg vil ikkje at nokon skal døy, seier Herren Gud. Vend om, så skal de leva!  

MTT 24,1 – MTT 24,36 {TEMPLET SKAL ØYDELEGGJAST}  Så gjekk Jesus bort frå templet. Då han var på veg ut, kom læresveinane til han og peika på tempelbygningane. 2 Men han sa: “Sjå alt dette! Sanneleg, det seier eg dykk: Her skal det ikkje liggja att stein på stein; alt skal rivast ned.”   3 {TRENGSLENE TEK TIL}  Sidan, då han sat på Oljeberget og læresveinane var åleine med han, spurde dei: “Sei oss: Når skal dette henda? Og kva er teiknet på di atterkome og verdsens ende?” 4   Jesus tok til ords og sa:  Ta dykk i vare, så ingen fører dykk vilt! 5 For mange skal koma i mitt namn og seia: “Eg er Messias.” Og dei skal føra mange på villspor. 6 De skal høyra om krig, og det skal gå rykte om krig. Sjå til at de ikkje lèt dykk skræma! For dette lyt henda; men enno er ikkje enden komen. 7 Folk skal reisa seg mot folk og rike mot rike, og det skal vera hungersnaud og jordskjelv mange stader. 8 Men alt dette er berre dei fyrste føderiene. 9   Då skal dei forråda dykk, driva dykk ut i trengsle og slå dykk i hel. Ja, alle folk skal hata dykk for mitt namn skuld. 10 Mange skal då falla frå, og dei skal svika kvarandre og hata kvarandre. 11 Mange falske profetar skal stiga fram og føra mange vilt. 12 Og av di lovløysa har vorte så stor, skal kjærleiken kolna hjå dei fleste. 13 Men den som held ut til enden, han skal verta frelst. 14 Og evangeliet om riket skal forkynnast i heile verda til vitnemål for alle folkeslag, og då skal enden koma.   15 {DEN STORE TRENGSLA}  Når de då ser at “den øydande styggedomen”, som profeten Daniel har tala om, står på den heilage staden – skjøn det, den som les! –  [“den øydande styggedomen”: Ordlaget er henta frå Dan 11, 31; 12, 11. Syrarkongen fekk i 167 f. Kr. reist eit heidensk altar framfor templet i Jerusalem. Dette gjorde templet ureint, og all gudsteneste laut stogga. På tilsvarande måte skal templet krenkjast, og det skal verta øydelagt.] 16 då må dei som er i Judea, røma til fjells; 17 den som er på taket, må ikkje gå ned og henta noko i huset;  [taket: Taket var flatt og tente til opphaldsstad. Sjå Apg 10, 9. På utsida førte ei tropp opp til taket.] 18 og den som er ute på marka, må ikkje gå heim etter kappa si. 19 Stakkars dei som ventar barn og dei som gjev bryst i dei dagane! 20 Men bed at de må sleppa å røma om vinteren eller på ein sabbat! 21 For då skal det verta så store trengsler som det aldri har vore frå verda vart skapt og til no, og som det heller aldri meir skal verta. 22 Og vart ikkje den tida avkorta, kom ikkje noko menneske til å verta frelst. Men for dei utvalde skuld skal den tida gjerast kortare.   23 {NÅR MENNESKESONEN KJEM}  Om nokon då seier til dykk: “Sjå her er Messias”, eller: “Der er han”, så tru det ikkje! 24 For det skal stå fram falske messiasar og falske profetar og gjera store teikn og under, så jamvel dei utvalde kan førast vilt, om det er råd. 25 Kom i hug at eg har sagt dykk det føreåt! 26 Seier dei då til dykk: “Han er ute i øydemarka”, så gå ikkje dit, eller: “Han er inne i huset”, så tru det ikkje. 27 For liksom lynet går ut frå aust og lyser radt til vest, slik skal det vera når Menneskesonen kjem. 28 Der åtselet er, vil gribbane samlast. 29   Så snart denne trengselstida er over, skal sola mørkjast og månen missa sitt ljos. Stjernene skal falla ned frå himmelen og kreftene i himmelrømda skakast. 30 Då skal teiknet åt Menneskesonen syna seg på himmelen, og alle folk på jorda skal setja i med klagerop; og dei skal sjå Menneskesonen koma på himmelskyene med stor makt og herlegdom. 31 Medan luren ljomar, skal han senda ut englane sine, og dei skal samla dei han har valt seg ut, frå heimsens fire hjørne, frå himmelbryn til himmelbryn.   32 {LÆR AV FIKENTREET!}  Lær ei likning av fikentreet: Når det kjem sevje i greinene, og lauvet sprett, då veit de at sommaren er nær. 33 Like eins når de ser alt dette henda; då veit de at han er utfor døra. 34 Sanneleg, det seier eg dykk: Denne ætta skal ikkje forgå før alt dette hender. 35 Himmel og jord skal forgå, men mine ord skal aldri forgå. 36 Men den dagen og timen kjenner ingen, ikkje englane i himmelen og heller ikkje Sonen, berre Faderen.   

JOH 17,13 – JOH 17,26 No kjem eg til deg. Men dette seier eg medan eg er i verda, så dei skal ha mi glede i seg i fullt mål. 14 Eg har gjeve dei ditt ord. Men verda hatar dei fordi dei ikkje er av verda, liksom eg ikkje er av verda. 15 Eg bed ikkje at du skal ta dei ut or verda, men at du må vara dei frå det vonde. 16 Dei er ikkje av verda, liksom eg ikkje er av verda. 17 Helga dei i sanninga; ditt ord er sanning.  [Helga, vigsla: Grunnteksten har same ordet på desse to stadene.] 18 Som du har sendt meg til verda, har eg sendt dei til verda. 19 Eg vigslar meg for dei, så dei òg skal vera vigsla ved sanninga. 20   Eg bed ikkje berre for desse, men for alle dei som gjennom deira ord kjem til å tru på meg. 21 Eg bed at dei alle må vera eitt, liksom du, Far, er i meg og eg i deg. Slik skal dei òg vera i oss, så verda skal tru at du har sendt meg. 22 Eg har gjeve dei den herlegdomen du har gjeve meg, så dei skal vera eitt liksom vi er eitt: 23 eg i dei og du i meg, så dei heilt og fullt kan vera eitt. Då skal verda skjøna at du har sendt meg, og at du har elska dei liksom du har elska meg. 24 Far, eg vil at dei du har gjeve meg, skal vera hjå meg der eg er, så dei får skoda min herlegdom, som du har gjeve meg av di du elska meg før verda vart grunnlagd. 25 Rettferdige Far, verda kjenner deg ikkje, men eg kjenner deg, og desse veit at det er du som har sendt meg. 26 Eg har kunngjort namnet ditt for dei og skal kunngjera det, så den kjærleiken du har hatt til meg, kan vera i dei, og eg sjølv kan vera i dei.   

Kommentar.

Eg var ikkje på dette møtet, men fekk det med meg på linken:

Riker oppstod og gjekk til grunne.

I det gamle testamentet les vi om at rike oppstod og gjekk til grunne og Gud sa det var han som gjorde det slik, han viste det ved å la sine profetar profetere om det. riker oppstod med kongar som vart mektige, men dei ovmoda seg og gjorde urett og Gud straffa dei og gjorde slutt på makta deira, ved at dei leid nederlag og fall i krig. Men så vert det fortalt om at Gud ville la eit evig rike oppstå, det er Guds rike, der er Kristus konge.

Korleis går det med Noreg?

Når vi fann olje og gass i Nordsjøen, vart Noreg rikt og mektig og då viser det seg at også norske politikarar ovmodar seg mot Gud og vil ha æra for de, som om det er dei som gjer sitt verk. Vel, fører dei ein bra politikk og vi ser at den verkar bra, så er det på sin plass å påstå det, er det den rette forklaringa, så er det på sin plass å bruke den, den æra kan dei då godt få. 

Men vi er forsona med Gud på evangeliets grunnvoll, han har openberra si frels for oss i Kristus og det skal vi ære Gud og Lammet for.  Vi får oppleve at Gud gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande og det skal vi takke han for og ovelate det til han få fullføre det verket han har byrja på. Han gir ingen annan si ære.

Men så viser det seg at prestar og politikarar og mange med dei ikkje vil ære Gud og Lammet slik likevel. Og kvifor det? Det er ei tilsniking der dei framstille det som om det er dei som gjer sitt verk og vil ha æra for det, slik prøver dei å forgude seg sjølve. Men det er løgn, dei er ikkje i stand til å gjere Guds verk, dei er ikkje i stand til å fullføre det. Det er den Lovlause som set seg inn i Guds hus og gjer seg sjølv til gud. 

Med oljeindustrien har Noreg vorte eit rikt land og det betyr at nordmenn også vert verdifulle. Så viser det seg tydelegare at der er ein motsetnad mellom korleis verda verdset oss som arbeidskraft, og korleis Kristus verdset oss som frelste sjeler, som hans forsamling og kyrkje, som hans brud. Og slik er der også ein motsetnad mellom korleis verda verdset den norske kvinna og korleis ein frelst, norsk mann vil verdsette henne som kjæraste og som kone. I verda vert menneska verdsette som salsvare, som trælar, som motsetnad til at Gud verdset oss som frelste sjeler. 

Vente på Jesu gjenkomst.

Men når Jesus kjem att, skal han tyne han med pusten frå sin munn. Det er vårt håp og det er ein god grunn for oss til å sjå opp til han og vente på hans gjenkomst i tru og med håp og så trøyste kvarandre med desse orda. Så det rette svaret er å forkynne at han kjem att for å hente sine, for å frelse dei frå vreiden.

HEB 9,28 såleis er òg Kristus ofra éin gong for å ta bort syndene åt dei mange, og så skal han andre gongen koma til synes, ikkje for synda skuld, men for å frelsa dei som ventar på han.  

JOE 3,1 – JOE 3,8 {NÅR ANDEN VERT UTREND}  Ein gong skal det henda  at eg renner ut min Ande over alle menneske.  Sønene og døtrene dykkar skal tala profetord;  dei gamle mellom dykk skal ha draumar,  og dei unge skal sjå syner. 2   Jamvel over trælar og trælkvinner  vil eg renna ut min Ande i dei dagane. 3   Eg lèt teikn syna seg på himmel og jord:  blod og eld og røyksøyler. [teikn: varsel før Herrens dag kjem.] 4   Sola vert omskapt, ho svartnar,  og månen vert som blod,  før Herrens dag kjem, den store og skræmande. 5   Men kvar den som kallar på Herrens namn,  skal verta frelst.  For på Sion-fjellet og i Jerusalem  skal det finnast ein flokk som har sloppe unna,  så som Herren har sagt.  Og mellom dei som har berga seg,  er dei som Herren kallar.  6 {HERRENS DOM OVER FOLKA}  For sjå, i dei dagar og på den tid,  når eg vender lagnaden for Juda og Jerusalem, 7   då vil eg samla alle folkeslag  og føra dei ned i Josjafat-dalen.  Der vil eg halda rettargang med dei  om Israel, mitt folk og min eigedom,  som dei spreidde mellom folka.  Dei delte landet mitt [Josjafat-dalen: I denne dalen skal Herren halda dom over folkeslaga (sjå v. 17). Josjafat tyder “Herren dømer”.] 8   og kasta lodd om folket mitt;  dei gav ein gut for ei skjøkje  og selde ei jente for vin – og drakk.  

Men kva gagnar det eit menneske om det vinn heile verda, men taper si sjel? Jesus har betalt prisen for oss med sitt eige blod, for å frelse oss for æva og gi oss evig liv og verdsleg rikdom og makt er for ingen ting å rekne samanlikna med det.

Kjelda med det levande vatnet. Vere brennande i Anden.

Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Då er det viktig for meg å ha det klarte for meg at kjelda med det levande vatnet skal eg og ho ha i lag og den skal vere vår gledeskjelde, det er den som gir oss liv.

OSP 5,15 – OSP 5,19   Drikk or din eigen brunn,  rennande vatn or di eiga kjelde! 16   Lat ikkje kjeldene dine renna ut på gata,  bekkene dine strøyma på torg og plassar! 17   Du skal ha dei heilt for deg sjølv  og ikkje dela dei med andre. 18   Då skal kjelda di vera velsigna.  Gled deg over din ungdoms kone, 19   den elskelege hind, den yndefulle gasell!  Fryd deg støtt ved hennar barm,  lat alltid hennar kjærleik gjera deg ør!  

Så eg ventar meg at eg skal få oppleve dette i mitt kjærleiksforhold til henne som Gud gir meg til kone, dette er fundamentalt i vårt liv med Gud, liksom kjelda som vella opp og vatna Edens hage. Gud skaper meg i Kristus og då får eg oppleve at han gjer sitt verk med meg i samsvar med 1.Mos.2 og gir meg ei kone på denne måten. Eg trur framleis det er ho Reella og innstiller meg på å få oppleve dette rike livet i Gud saman med henne. Vi får oppleve at Guds kjærleik er mellom oss og med den kjærleiken skal eg vere brennande. Guds kjærleik er utrend i mitt hjerte ved den Heilage Ande, den kjærleiken til henne skal eg la flamme opp, med den kjærleiken skal eg vere brennande i ånda.

RMR 5,1 – RMR 5,5 {FRED MED GUD OG FRELSE FRÅ DOMEN}  Sidan vi no har vorte rettferdige ved tru, har vi fred med Gud ved vår Herre Jesus Kristus. 2 Gjennom han har vi òg ved trua fått tilgjenge til den nåden vi står i, og vi prisar oss lukkelege fordi vi eig von om Guds herlegdom. 3 Ja, ikkje berre det, vi prisar oss òg lukkelege over trengslene våre. For vi veit at trengsla gjer oss uthaldande, 4 og den som held ut, får eit prøvt sinn, og den som er prøvd, får von. 5 Og vona gjer ikkje til skammar, for Guds kjærleik er utrend i hjarto våre ved Den Heilage Ande som han har gjeve oss.

HSA 8,5 – HSA 8,7 {KJÆRLEIKEN ER STERK SOM DØDEN}  Kven er ho som kjem opp frå øydemarka,  stødd til sin ven?  Under apalen vekte eg deg,  der mor di hadde føderier,  der ho fødde deg.  6   Set meg til eit segl på ditt hjarta,  eit segl på din arm!  For kjærleiken er sterk som døden  og mektig som dødsriket i si trå.  Han brenn som logande eld,  han logar mot himmelen. [eit segl: Signetringen, som var viktig og verdifull, bar mannen gjerne i ei snor kring halsen, sjeldan på armen.]  7   Vassflaumar kan ikkje sløkkja kjærleiken,  elvar kan ikkje fløyma han bort.  Om einkvan ville gje  alt han åtte for kjærleik,  så vart han berre til narr.  

SKR 3,1 – SKR 3,2 {ØVSTEPRESTEN JOSVAS SKULD OG FRIKJENNING}  Så lét han meg sjå Josva, øvstepresten, som stod framfor Herrens engel, medan Satan stod på høgre sida hans og førte klagemål mot han. 2 Herren sa til Satan: “Gjev Herren må visa deg til rettes, Satan! Ja, gjev Herren, som har valt ut Jerusalem, må visa deg til rettes! Er ikkje denne mannen ein brand, riven ut or elden?”

RMR 12,11 Ver ikkje lunka i dykkar iver, ver brennande i Anden; ten Herren!

Dette har eg skrive meir om i min  kommentar til møtet på Sion Åheim 18.6.2018:

https://tsivert.com/2018/06/18/__trashed/

 

 

 

 

Posted in Kristendom, Kristne møte 2018 | 3 Comments

2018.06.17.SionÅheim. Når Gud talar og vi lyttar.

 

 

Innleiing ved Olav Harald Vik.

2PE 1,1 – 2PE 1,3 {HELSING}  Simeon Peter, Jesu Kristi tenar og apostel, helsar dei som ved vår Gud og frelsar Jesu Kristi rettferd har fått den same dyre tru som vi. 2 Nåde og fred vere med dykk i rikt mål gjennom kunnskapen om Gud og vår Herre Jesus!  3 {TRUA SKAL SYNA SEG I LIVET}  Då vi lærte han å kjenna som kalla oss ved sin eigen herlegdom og styrke, gav han oss i si guddommelege makt alt som tener til liv og gudsfrykt. 

Tale ved Arnstein Andersen.

1MO 1,3 Då sa Gud: “Det verte ljos!” Så vart det ljos.

JOH 1,1 – JOH 1,4 {ORDET VART MENNESKE}  I opphavet var Ordet, og Ordet var hjå Gud, og Ordet var Gud. 2 Han var i opphavet hjå Gud. 3 Alt vart til ved han, og utan han vart ikkje noko til av det som har vorte til. 4 I han var liv, og livet var ljoset for menneska.

Så siterte han nokre vers der det vert sagt at Guds røyst er som tora, den er sterk altså. Men så talar Gud til menneska, som hans høgste skapning og vist oss si kraft ved at han vekte Jesus opp frå dei døde. Arnstein kalla det for den sterkaste krafta.

HEB 1,1 – HEB 1,3 {GUD HAR TALA GJENNOM SONEN}  I fordoms tid tala Gud mange gonger og på mange måtar til fedrane gjennom profetane. 2 Men no, i desse siste dagar, har han tala til oss gjennom Sonen. Han har Gud sett til arving over alle ting, for ved han skapte han verda. 3 Han er ei utstråling av Guds herlegdom og biletet av hans vesen, og han ber alt med sitt mektige ord. Då han hadde gjort reinsing for syndene våre, sette han seg ved høgre handa åt Majesteten i det høge.  

Jesus ville gjere disiplane sine til sine vitne, det er noko meir enn å vere predikant. Det greske ordet for vitne er ”martyros”. Mange av dei fyrste kristne døde for si tru og vart vitne på den måten, så det er altså opphavet til dagens tyding av ordet martyr.

Så noterte eg meg to skriftstadar til:

JES 50,4 – JES 50,5 {HERRENS TENAR ER TILLITSFULL I TRENGSLER}  Herren min Gud har gjeve meg  ei læresveinstunge,  så eg med mitt ord kan styrkja den trøytte.  Kvar morgon vekkjer han mitt øyra,  så eg kan høyra på læresveins vis. 5   Herren min Gud har opna mitt øyra.  Eg sette meg ikkje imot  og drog meg ikkje unna.

HSE 6,3   Lat oss læra å kjenna Herren,  ja, jaga etter å kjenna han!  Han kjem like visst  som ljoset om morgonen.  Han kjem til oss som regnet,  lik vårregn som væter jorda.  

Så sa han at svært ofte kan det vere viktig for oss å gå til dei som vi ikkje likar å gå til. Han minna oss om det synet Peter fekk då Gud kalla han til å gå til Kornelius. Hann skulle slakte og ete av desse dyra han fekk sjå i synet, men det baud han imot. Men Gud sa til han at det han hadde helga, skulle han ikkje halde for ureint. Så viste det seg at Gud hadde kalla Kornelius til å sende bod på han.

Tyding av tungetale.

Tungetale ved ei eldre kvinne, tyding ved Arnstein.

1A: ”Du skal ikkje tru at du ikkje kan brukast av meg, seier Herren. Eg har brukt deg og  vil bruke deg i fortsetjinga. Du kjenner i ditt hjerte at eg talar til deg, du har tenkt på ting, du har gått og ruga på ting, så du tenker er berre eigne tankar om. Men det er tankar som eg har gitt deg, seier Herren, som du får gå inn i. Eg vil legge ein ny – eg vil legge nye tankar inn i ditt liv, der du skal få lov til å gå i trua sitt liv med meg, seier Herren. Tida er komen til å bryte opp ifrå det som du har vore i og gå inn i noko nytt. Du veit kva eg snakkar om, mitt barn, du skal få lov til å gå i saman med meg. Om du synest det er vanskeleg og det er eit område du ikkje har vore på, så skal du få lov til å kjenne at eg skal gi deg kraft, eg skal gi deg visdom, eg skal gi deg nåde til å gå veien med meg, seier Herren. Eg ventar på ditt svar. Amen.

1B: Visdoms og openberrings Ande, til kunnskap om meg. Det har de fått i mitt Ord, seier Herren. Visdom og openberrings Ande til kunnskap om meg. Du skal få vere med å så så ut, ver med å dele, vere med å høyre, lytte til vinden, vere med å velsigne andre menneske, for – velsign og forbann ikkje. Velsign menneska. Del Ordet med andre menneske. Del tankar som du har fått, som Anden minner deg om. Du tenker ofte at det er dine eigne tankar, men det er min eld og du skal øve deg opp til å lytte til meg, øve deg opp til å lytte til min tale. Du skal få vere med å så inn i menneske sine behov. Så ver fullt våken når eg talar til deg mitt barn, når eg talar til deg i nattesyn, når eg talar til deg i søvne, når eg talar til deg på dagen. Du skal få vere eit reiskap for meg, seier Herren. Gå i fred og ten meg med glede. Amen.”

Tungetale ved Ingelill Stahl, tyding ved Arnstein.

2. ”Det var min nåde som frelste deg mitt barn og det er min nåde som har bevart dykk inntil i dag. Og det er også min nåde som skal føre dykk vidare, på trua sin veg. Sjå dykk ikkje engsteleg rundt, sjå ikkje på dykk sjølv, sjå ikkje på alder, men sjå på meg, seier Herren. De skal få tene meg i tru og kjenne det at eg skal møte dykk på ein spesiell måte, i tida som ligg foran. De skal få tene meg med ånds og krafts bevis. Så ver våken for min tale, i mitt Ord, gjennom alle menneske, gjennom kunnskaps Ord, skal de vere våken, skal de få lov til å tene meg i menigheta og utanfor menigheta, i møte med andre menneske. Så ver frimodige og gå, gå med det de har. Med det som de har fått av Herren, skal de få lov til å gå med. Mi kraft vert fullenda i skrøpelegdom. Om du føler deg skrøpeleg, så er eg her med min nåde og mi kraft, seier Herren. De skal få tene meg med ånds og krafts bevis. Amen.”

Tungetale ved Olav Harald Vik, tyding ved Arnstein.

3. ”Den siger som vann på Golgata kors, det såg ut til å vere eitt av dei største nederlag som noko menneske kunne oppleve. Men den sigeren som eg vann på Golgata, det var sigeren over Djevelen, over makter og myndigheter, over verda sine herrar i dette mørket, vondskapens åndehær. Det var ein siger som er din siger i dag. Det er ein siger som du skal få lov å gå inn under og tene meg med, seier Herren. Eg vann ein evig siger og den sigeren er her i dag. Om du kjenner på makter og myndiheter i ditt liv som vil trykke deg ned, så skal du få lov til å komme inn for nådens trone, inn i løynkammeret og anrope nådens trone, seier Herren. Og du skal få kjenne at den rike kraft som er gitt, skal få komme inn i ditt liv på ein ny måte. Eg ynskjer å møte deg mitt barn, eg ynskjer å møte deg der eg møtte deg før. Det har vorte (litt kaldt hos deg??), men eg skal møte deg igjen. Er du villig til å bøye deg under meg, seier Herren, så skal eg møte deg med det Ordet som er talt, som er ånd og som er liv og som er lækjedom. Og eg skal gi kraft i dine lemer, seier Herren, eg skal gi kraft i di ånd. Men du har unnlatt å ete, mitt barn. Derfor er det blitt (tynnt)? hos deg, men du skal få ete av Ordet, ete av Ordet og eg skal føre deg ut i (dammen??), seier Herren, ut i dansen med dei glade. Du skal få lov å kjenne det at Anden gjer levande, Anden gjer levande. Og du skal få kraft og mot til å gå i teneste for meg. Det skal ikkje vere akk og ve, men det skal vere takk og lov i ditt liv. Når du skal vente på ein ny dag, (så med iver?) tenk kva gjer Herren for meg i dag.  Du skal få lov til å gå i teneste for meg, seier Herren, i ferdiglagde gjerningar. Så søk meg, søk inn i løynkammeret. Du og eg skal tale saman. Det skal verte ånd og det skal verte liv, seier Herren. Amen.”

Aktuelle bibelvers.

Denne kjelda er kjelda med det levande vatnet, frelseskjelda. Symbolsk er det tale om den allereie i 1.Mos.2.

1MO 2,4 – 1MO 2,10   Dette er soga om himmelen og jorda då dei vart skapte.  {MENNESKET I GUDS HAGE}  På den tid Herren Gud skapte jorda og himmelen, 5 fanst det ikkje ein busk på jorda, og endå hadde ikkje eit grønt strå runne. For Herren Gud hadde ikkje late det regna på jorda, og det var ikkje menneske til å dyrka marka. 6 Men så braut ei kjelde fram or jorda og vatna heile marka. 7 Og Herren Gud skapte mannen av mold frå marka og bles livsande inn i nasen hans, så mannen vart til ein levande skapning. [På hebr. heiter mann adam og mark eller jord adama.] 8   Herren Gud planta ein hage i Eden, ein stad i aust. Der sette han mannen han hadde skapt. [Eden: Namnet likjest eit hebr. ord for glede. I den gr. oms. vert hagen kalla paradeisos, av det vårt “paradis”.] 9 Og Herren Gud lét alle slag tre veksa opp or jorda, herlege å sjå på og gode å eta av, og midt i hagen livsens tre og det treet som gjev kunnskap om godt og vondt. 10   Ei elv gjekk ut frå Eden. Ho vatna hagen og delte seg sidan i fire greiner.

JER 2,13   For to vonde ting har folket mitt gjort:  Dei har gått bort frå meg,  kjelda med levande vatn,  og hogge seg brunnar,  leke brunnar som ikkje held vatn.  

JES 12,3   Med fagnad skal de ausa vatn  or frelseskjeldene.  

HSA 4,15   Du er som kjelda i ein hage,  ei oppkome med sildrande vatn,  som bekker frå Libanon.  

Kommentar.

Mine tankar og mi bønn før møtet.

Eg ser det som svar på noko som eg har tenkt på i det siste og vil skrive litt tom det her.

Sjå på Kristus og sjå på den åkerlapp de har fått tildelt.

For nokre år sidan kom der ein bodskap der Jesus sa til menigheta at den skulle sjå på den åkerlapp som var den tildelt og der var lovnad om vekst. Bodskapen 28.2.2010:

”Når du høyrer ordet bli forkynt, så tenker du, gjeld dette her for meg. Og grunnen til at du spør, mitt barn, det er for at du har hatt tunge tider. Du har hatt mange tunge tak å bære. Og vanskelege forhold rundt deg. Men du skal vite at ingen ting er skjult for meg, sier Herren. Eg har sett dine fotetrinn, eg har sett din smerte, eg har sett din nattevak. Eg har sett alt du har bært. Men husk, mitt barn, at eg har bært saman med deg. Eg har gått saman med deg heile veien og det er ein opning i tunellen, det er ein veg ut. Og du skal få legge desse tinga som du ber på og som du held så fast på, skal du få legge hos meg, seier Herren. Og eg skal føre deg ut i fritt rom og du skal kjenne, at i sannhet Herren lever, eg er den eg har sagt meg å være. Men du må vere villig til å legge det på meg, seier Herren, for eg har bært det for deg fordum. Og du skal vere villig til å legge det på meg og eg skal føre deg ut i fritt rom, der du kjenner at det er godt å leve, du skal få fryde deg i blant de frelse og kjenne det at eg, Herren, gjer menneske fri.

Eg talar til dykk, mi menighet, sjå på den åkerlapp som du har fått, for du har fått ein åkerlapp du, på lik linje med alle dei andre. Sjå på det område du betener, seier Herren, sjå på det området du går, blant de menneske du møter, eg har gitt deg eit område du skal få vere med å tene i. Og du veit også kva teneste eg har gitt deg, du er fullt viss på kva du har fått av meg, seier Herren. Eg ynskjer at du skal vere med på å tene med det du har fått, for då vil eg også utvide dine områder. Og du skal få sjå at når du byrjar å ause ut av det eg har gitt deg av den Heilage Ande, så skal du få lov til å kjenne og oppleve at det aukar i tall, det aukar kvalitet… i kvantitet.  Og du skal og oppleve at du kjem i kontakt med menneske på ein måte som du aldri gjorde før. Du skal få vere med på å gi positive impulsar inn i familiar der menneske skal verte frelst. Bli …  våken, lytt etter Andens røyst i ditt liv, eg talar som fordum, seier Herren, og eg talar i dag til mi menighet, eg brukar mi menighet og eg ynskjer å bruke dykk, ja, det skal høyrast fryderop om frelse i dykkar leir, det skal verte trongt om plassen, seier Herren.  Om de berre er villige til å gå på mitt ord og gi avkall på alle om og men og stige ut av båten og gå bortover havet, så skal du kjenne det, at du får oppleve min nåde over nåde i ditt liv. Eg kallar dykk til fornya innsats. Ver ikkje seine til å høyre, men eg vil gi dykk disippeløyre, så de høyrer som disiplar høyrer, ver frimodige …. Eg går med dykk. Amen. Amen.”

Vi må kle oss i Guds fulle rustning, for der er ei konflikt mellom Guds rike og verda, så vi må vere forebudde på at verda vil vere fiendtleg og at den vil prøve å få makt over oss. Derfor må vi samtidig vende hugen og blikket opp til Herren. Når vi går ut og prater med folk, er det om å gjere å vere vakne for kva Anden talar til oss og driv oss til, så vi nyttar den laglege tid. 

Jesus har mange gangar minna meg om å sjå på han og så han han sagt eg skal sjå på det verk han har gjort for meg, i meg og gjennom meg. Det trur eg er at han gir meg ei frelst kvinne til kone, slik velsignar han meg og gjer meg til kanal for si velsigning. Det primære er å verte velsigna og det vert vi ved å velsigne Jesus. Så vert vi til velsigning for andre med den velsigninga han gir oss. Ved den velsigninga ventar eg meg at ho vert til hjelp for meg, eg skal dyrke og verne Guds hage og det ventar eg meg at ho vil hjelpe meg med.

Frelst mann med frelst kone. Jesu brud.

OSP 5,15 – OSP 5,19   Drikk or din eigen brunn,  rennande vatn or di eiga kjelde! 16   Lat ikkje kjeldene dine renna ut på gata,  bekkene dine strøyma på torg og plassar! 17   Du skal ha dei heilt for deg sjølv  og ikkje dela dei med andre. 18   Då skal kjelda di vera velsigna.  Gled deg over din ungdoms kone, 19   den elskelege hind, den yndefulle gasell!  Fryd deg støtt ved hennar barm,  lat alltid hennar kjærleik gjera deg ør!  

Så i kjærleiksforholdet mellom han og henne, er dei begge liv i Gud og auser av frelseskjeldene, Guds kjærleik er mellomdei og det er grunnleggande viktig for kjærleiksforholdet og ekteskapet mellom dei. 

Vi er forsona med Gud på evangeliets grunnvoll, så i den nye pakt lever kvinna i eit slikt kjærleiksforhold til Kristus, same enten ho er gift eller ikkje, ho får sjå seg sjølv som Jesu brud og som Jesu kone. Vi menn er også forsona med Gud i Kristus, så vi seier oss samde i det. Dette kjærleiksforholdet mellom kvinna og Kristus er så fundamentalt viktig at kyrkjelyden vert kalla Jesu brud, så det er identiteten til Jesu kyrkje. Eg tek det i denne rekkefølge for å gjere det klart at Jesus er hjørnesteinen, så det mest grunnleggande er at den einskilde ved trua på han kjem inn i eit personleg Guds-forhold.

2KO 11,2 – 2KO 11,4 For eg brenn av omsut for dykk, som Gud sjølv. Eg har trulova dykk med Kristus, og berre med han, så eg kan føra dykk fram for han som ei rein møy. 3 Men eg er redd at liksom ormen dåra Eva med sine svikråder, såleis skal òg tankane dykkar førast på avvegar, bort frå den ærlege og reine truskapen mot Kristus. 4 For de toler det svært så godt at nokon kjem og forkynner ein annan Jesus enn den vi har forkynt, eller at de får ei anna ånd enn den de har fått, eller eit anna evangelium enn det de har teke imot.

Jesus har sett fram for meg ei opna dør, då kan ingen lukke den.

Jesus har minna meg fleire gongar om at han har sett fram for meg ei opna dør:

ÅPE 3,7 – ÅPE 3,13 {TIL FILADELFIA}  Skriv til engelen for kyrkjelyden i Filadelfia:  Dette seier Den Heilage og Sannferdige, han som har Davids nykel, han som opnar så ingen kan stengja, og stengjer så ingen kan opna: 8 Eg veit om gjerningane dine. Sjå, eg har sett framfor deg ei opna dør, som ingen kan stengja. For du har lita kraft, og likevel har du halde fast på mitt ord og ikkje fornekta mitt namn. 9 Sjå, eg lèt nokre koma frå Satans synagoge, av dei som lyg og seier dei er jødar, men ikkje er det. Dei skal koma og kasta seg ned for føtene dine, og dei skal skjøna at eg har elska deg. 10 Du har halde fast på mitt ord om tolmod. Difor vil eg halda fast på deg i den prøvingstid som skal koma over heile verda, for å prøva dei som bur på jorda. 11 Eg kjem snart. Hald fast på det du har, så ingen skal ta krona di! 12   Den som sigrar, han vil eg gjera til ei søyle i min Guds tempel, og han skal aldri meir gå ut derifrå. Eg vil skriva min Guds namn på han og namnet på min Guds by – det nye Jerusalem, som kjem ned frå himmelen, frå min Gud – og like eins mitt eige nye namn. 13   Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane!   

 Det er himlens dør og det er døra inn til sauene og det er han sjølv som er den døra. Eg forstår det har å gjere med at han kalla meg til å studere realfag igjen, biologi og at han vil gi meg ei kone, ho Reella. Og eg tenker meg at i denne samanheng er motstandskampen mot at eg skulle få meg ei frelst kvinne til kone, representert ved Satans synagoge.

Virtuella.

Det er rart kor mange gangar eg har gjenteke det same, som om det står i stampe, men Kristus har då drege oss opp av gjørma og sett våre føter på ein klippe. Eg skal prøve å forkorte med å seie det vesentlege, vel, det vesentleger er kva Guds seier til oss i sitt Ord og ved sin Ande. Men når eg ber til Gud og får oppleve at han svarar meg, så blir det som eg sa i mi bønn vesentleg. Eg snakkar med Jesus og han svarar meg og då blir det som eg seier vesentleg og betydningsfullt. Når vi ser på verda og det som er rundt oss, og kanskje tenker på det som vi opplever eller har opplevt, så får det lett betydning for det vi seier. Men når vi ser på Jesus og vedkjenner for Gud kva han er for oss, så får vi oppleve Guds frelseskraft i våre liv. Og det er no nettopp derfor det er så viktig for oss å vende oss til han og sjå på han.

1PE 3,21 – 1PE 3,22 det som no frelser dykk i sitt motbilete, dåpen. Dåpen er ikkje ei reinsing frå ytre ureinskap, men eit godt samvits vedkjenning til Gud, med grunnlag i Jesu Kristi oppstode – [vedkjenning til Gud: Nokre omsetjingar har: lovnad eller bøn til Gud.] 22 han som fór opp til himmelen og no sit ved Guds høgre hand, etter at englar og makter og krefter er han underlagde. 

1PE 4,1 – 1PE 4,2   Når Kristus no har lide i sitt jordeliv, skal de væpna dykk med denne tanken: Den som har lide her i livet, er ferdig med synda. 2 Difor skal han ikkje lenger leva etter menneskelege lyster, men etter Guds vilje den stund han har att på jorda.

Når eg gjekk på gymnaset og vart kjend med henne Virtuella og byrja å verte glad i henne, bad eg til Gud over det og vedkjende at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri. Så eg opna meg endå meir for den kjærleiken og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande (Rom.5,1-5). Legg merke til at her er ei erkjenning av noko som er sikkert og så stiller det henne på val. Dette samsvarar med fridomen i barnekåret og vi kan også seie at det samsvarar med fridomen i eit demokratisk samfunn. 

Seinare bad eg om å få møte henne igjen og fekk bønnesvar og då fekk ho vite at eg var glad i henne og at dette kom som eit bønnesvar. Sidan var det ikkje råd å få møte henne igjen og snakke noko meir med henne. Men eg fekk då halde fram med å snakke med Jesus, også om henne. Og han har kalla på henne. Og kva så? Jesus er vegen til livet, vegen til Faderen. Ho har vore fri til å velge og har teke av til høgre og til venstre, men han ho høyrt på og brytt seg om stemma som seier at dette er vegen, vandre på den? 

Jesus tala om den smale vegen og den tronge porten som fører til livet, få er dei som går den vegen, men den breide vegen og den vide porten fører til fortapinga, mange er dei som går den vegen. Jesus er vegen, sanninga og livet, ingen kjem til Faderen utan ved han. Trur vi at der er ei Sanning, så må vi vere klar over at der er ei Løgn også, ja, mange Løgner. Løgnaren er Antikrist og der er mange antikristar komne. Det er enklast å velge Løgnene og på kort sikt kan det ofte synast gå vel med dei som vel løgnene, men det held nok ikkje i lengda. Det er ei nådetid og det er om å gjere å bruke den til å verte frelst og komme til erkjenning av sanninga.

Men ho Virtuella vart med i protesten mot Paulus si lære, det var å fornekte Sanninga og velje den breie vegen. Ho var fortapt, men Jesus var komen for å frelse det som var fortapt. Då må ho på nytt velge han og gå den vegen som han kalla henne. 

Jesus sende meg med den glade og frigjerande bodskapen og sa til meg at han ville vere med meg, så ei lita helsing frå han kunne vere nok for han til å gjere storverk, for den Heilag Ande ville bruke det. Det var ikkje mi oppgåve å overtyde verda som synd, rettferd og dom, for han sende den Heilage Ande til verda, for at den skulle gjere det.

Jesu ord er ånd og liv, det vekker oss opp til liv i samfunn med Gud.

Knapt eit halvt år etter at eg byrja å studere, tala Jesus til meg på denne måten: Du som fekk livet planta i deg, dette livet skal vekse. Då visste eg med meg sjølv at det vart planta i meg allereie når eg var ein liten gutunge.

JAK 1,21 Legg difor av all ureinskap og all vondskap, og ta viljug imot det ordet som er planta i dykk, og som har kraft til å frelsa sjelene dykkar.

Ordet vart forkynnt for meg, eg trudde og tok imot det. Eg vart opplærd til å påkalle Kristus som min frelsar og Herre og be han frelse menneska. Eg forstod etter kvart at frelsa var det motsette av å verte dåra og forførde slik som ved syndefallet, så når eg vart noko eldre byrja eg å be han gje meg ei frelst kvinne til kjæraste og til kone. Han har svart meg positivt på det heilt sidan eg var ung, det er inkludert i det fullførde frelsesverket.

Denne bøna var det Gud svarde meg på, også når eg bad for henne Virtuella, ja, spesielt då, dette var det saka gjalt for mitt vedkommande og det var samanfallande med mi bøn om vekking og mange andre si bøn for vekking også. Det samsvara med Paulus si lære, det er Guds Ord. Jesu Ord er ånd og liv, det er det som vekker oss opp til liv i samafunn med Gud.

Det gjekk likevel ikkje så bra med meg i mitt forhold til henne Virtuella.

Mi sak; Reella. 

Men mi sak er framleis at eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone og han har svart meg på det, Han er Guds Ord og han er den same, Gud er den same og han har skapt alle ting med sitt Ord, han frelser oss med sitt Ord og skaper oss med sitt Ord i samsvar med 1.Mos.2.

Når eg oppdaga henne Reella, syntest eg ho var så vakker at eg sa til Jesus at dersom eg kunne få henne til kone, så ville eg ha henne ville eg ha henne, sjølv om eg ikkje kjende henne. Så leia Anden meg slik at eg møtte henne, så eg vedkjende i mitt stille sinn:” Der er ho”. Då fekke eg ei åndeleg openberring der Jesus openberra seg for meg og for henne og sa det same:” Der er ho”, samtidig som eg sa det.

Eg tek det som hans svar på mi bøn om ei kone. Kvifor skulle så ho godta det, slik utan vidare? Jau, ho studerte realfag, biologi, så ho søkte den realfaglege sanninga, det var hennar interesse. Og Kristus er sanninga, så denne openberringa gav henne det rette svaret på mange av livets grunnlegganede spørsmål, ja, han er då Livet som gir livet meining for oss. Trua og håpet gir livet meining for oss, la då desse tre vere, tru, håp og kjærleik, men størst av dei er kjærleiken. Vona om Guds herlegdom gjer oss ikkje til skamme, for Guds kjærleik er utrendt i våre hjarto ved den Heilag Ande som er oss gitt. Kristus er av herlegdoms Ande Guds veldige Son, som hans brud vert vi tiltrekte av hans herlegdom, når han vart oppløfta, ville han trekke alle til seg.

Han sa til meg at han hadde lagt lengselen ned i meg og han ville sjølv fylle den. Eg forstod at slik svara han på mi bøn om ei frelst kvinne til kone. Det er ved at han frelser henne og gir henne ånd og liv, Herren er sjølv kjelda med det levande vatnet. Når vi kjem til han og drikk av det, vert det i oss ei kjelde som veller opp til evig liv. Den kjelda har eg i meg og når han gir meg ei frelst kvinne til kone, så skal ho også ha den i seg.

JOH 4,10 – JOH 4,18 Jesus svara: “Kjende du Guds gåve, og visste du kven han er, han som bed deg om drikke, så bad du han, og han gav deg levande vatn.” 11 “Herre,” sa ho, “du har ikkje noko å dra opp vatn med, og brunnen er djup. Kvar får du så det levande vatnet frå? 12 Du er vel ikkje større enn Jakob, ættefaren vår, som gav oss brunnen og sjølv drakk av han, og sønene hans og buskapen med?” 13 Jesus svara: “Kvar den som drikk av dette vatnet, vert tyrst att. 14 Men den som drikk av det vatnet eg vil gje han, skal aldri meir tyrsta. Det vatnet eg vil gje han, vert i han ei kjelde med vatn som vell fram og gjev evig liv.” 15 Kvinna seier til han: “Herre, gjev meg det vatnet, så eg ikkje vert tyrst meir og ikkje treng koma hit og dra opp vatn.” 16   Då sa Jesus til henne: “Gå og hent mannen din og kom hit att!” 17 “Eg har ingen mann,” svara kvinna. “Det er rett som du seier, at du ikkje har nokon mann,” sa Jesus. 18 “For du har hatt fem menn, og den du har no, er ikkje din mann. No sa du sant.”

JOH 7,37 – JOH 7,39   Siste dagen i høgtida, den store festdagen, stod Jesus fram og ropa: “Den som tyrstar, skal koma til meg og drikka. 38 Den som trur på meg, frå hans indre skal det, som Skrifta seier, renna elvar med levande vatn.” 39 Dette sa han om Anden dei skulle få, dei som trudde på han. For endå var ikkje Anden komen, av di Jesus endå ikkje var herleggjord.

Eg har nyleg skrive om at Gud skapte kvinna av mannens sidebein, så dei skulle vere eitt kjøt, eitt tempel for den Heilage Ande. Og Jesus sa til meg at eg skulle gi han nøklane til alle roma og ynskje han velkommen inn med sitt lys. Eg forstod at det var sikta spesielt til rom som kjenslemessig hadde vore knytt til henne Virtuella, sidan eg hadde opplevt så sterk kjærleik til henne. Men sidan har no Jesus overtyda meg om at han gir meg henne Reella til kone i staden, så det betyr vel at desse roma skal verte knytt til henne i staden. For Gud er kjærleik og eg ventar meg at han med sin kjærleik vil knyte henne til meg i samsvar med 1.Mos.2. Så eg skal la henne Reella få denne plassen i mitt liv i staden for henne Virtuella. Det er nok dette det er sikta til, når Jesus seier han ventar på mitt svar. 

Bodskap 1A: 

”Du skal ikkje tru at du ikkje kan brukast av meg, seier Herren. Eg har brukt deg og  vil bruke deg i fortsetjinga. Du kjenner i ditt hjerte at eg talar til deg, du har tenkt på ting, du har gått og ruga på ting, så du tenker er berre eigne tankar om. Men det er tankar som eg har gitt deg, seier Herren, som du får gå inn i. Eg vil legge ein ny – eg vil legge nye tankar inn i ditt liv, der du skal få lov til å gå i trua sitt liv med meg, seier Herren. Tida er komen til å bryte opp ifrå det som du har vore i og gå inn i noko nytt. Du veit kva eg snakkar om, mitt barn, du skal få lov til å gå i saman med meg. Om du synest det er vanskeleg og det er eit område du ikkje har vore på, så skal du få lov til å kjenne at eg skal gi deg kraft, eg skal gi deg visdom, eg skal gi deg nåde til å gå veien med meg, seier Herren. Eg ventar på ditt svar. Amen.”

Eg skal i alle fall vere snar med å seie at eg ynskjer han skal la henne Reella få denne plassen i mitt liv i staden for henne Virtuella. Eg kjenner meg trygg på at ho Reella er ei skikkeleg kvinne, ho er vituge og ho er verkeleg og forstår kva det vil seie å vere kvinne og vere kone. Eg veit korleis Jesus har vitna om henne ved sin Ande, ved å svare på mine bøner og han er mektig til å frelse henne og bevare henne.

Eg har nyleg skrive om at verdsleg makt prøver å få makt over kvinna og kyrkja i staden for Kristus, for å bruke henne til å lokke mannen med, for å prøve å få makt over han også. Og det vart tydeleg med henne Virtuella, så mitt forhold til henne vart misslukka. Men Jesus døde i staden for meg, det såg ut som eit stort menneskeleg nederlag, men då sigra han over vondskapens velde og då sigra han for meg og den sigeren skal eg komme inn under og nytte meg av, ved at eg bøyer meg for han. Slik svarar han meg i bodskap 3, eg siterer:

”Og du skal få kjenne at den rike kraft som er gitt, skal få komme inn i ditt liv på ein ny måte. Eg ynskjer å møte deg mitt barn, eg ynskjer å møte deg der eg møtte deg før. Det har vorte (litt kaldt hos deg??), men eg skal møte deg igjen. Er du villig til å bøye deg under meg, seier Herren, så skal eg møte deg med det Ordet som er talt, som er ånd og som er liv og som er lækjedom. Og eg skal gi kraft i dine lemer, seier Herren, eg skal gi kraft i di ånd. Men du har unnlatt å ete, mitt barn.”

Rett før denne bodskapen kom, bad eg spesielt for henne Rella, om å få henne til kone, altså, men eg var no litt stusse også, for det er no så lenge sidan eg har sett henne, gjorde eg rett i å be for henne slik? Men han seier han vil møte meg der han møtte meg før og eg forstår at det er som svar på den bøna eg har bedt sidan eg var ung, mi bøn om ei frelst kvinne til kjæraste og kone. Han seier han vil møte meg der som han har møtt meg før og då tenker eg på desse roma i min lekams tempel, der eg får kjenne meg knytt til henne, kjenne meg som ein kropp med henne, eitt tempel for den Heilage Ande, Herren er Anden og der Herrens Ande er, der er det fridom. Han er kjelda med det levande vatnet og den skal eg og ho ha i lag, han gir ånd og liv til våre sjeler. Jesu ord er ånd og liv og eg må ete meir av det, så det vert til mat for kropp, sjel og ånd (Joh.6), det er mat for den kroppen som er eit tempel for den Heilage Ande. Og eg trur eg skal få oppleve at det gir kraft til lemane mine. Men eg må altså tenke som so at i følgje Guds Ord, 1.Mos.2, så er eg ein kropp med henne.

I slutten av bodskap 3 kom der ei setning som var litt vanskeleg å høyre og oppfatte kva som vart sagt:” Når du skal vente på ein ny dag, (så med iver?) tenk kva gjer Herren for meg i dag.”  Tala var så hurtig at det var vanskeleg å få det med seg, så først tenkte eg meg det vart sagt: tenk kva eg kan gjere for Herren i dag. Er det ikkje slik vi ofte tenker eller tenker oss at vi burde tenke. Og så vert det lett eit spørsmål om eigne prestasjonar. Men det vart då sagt: Tenk kva Herren gjer for meg i dag.  Då er det han som vert fokus, vi får oppleve at han er med oss og gjer sitt verk med oss og gjennom oss. Slik får vi oppleve å gå i ferdiglagde gjerningar, for det er han som gjer sitt verk og det vert avgjerande for kva vi gjer. 

Men altså, eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone og eg har fått snakke med han om det, han har svart meg på mi bøn og valt ut henne Reella til det. Han har sagt eg skal glede meg i han, så vil han gi meg det som mitt hjarte attrår og det er no henne, så eg vil be han frelse henne som kjærasten min og kona mi.

Mine siste dokument.

Eg ser  desse bodskapane som svar på det eg har skrive i mine siste dokument

https://tsivert.com/2018/06/16/2018-05-13-jesus-gir-oss-and-og-liv/ 

https://bluehost944.com/2018/06/13/prestar-og-politikarar-sine-behov-for-ei-krystallnatt/ 

https://bluehost944.com/2018/06/04/liberalisme-eller-populisme-den-frigjorde-kvinna-har-erstatta-den-frie-personlege-samtala-med-goebbels-retorikk/ 

https://bluehost944.com/2018/05/26/jesus-vert-de-verande-i-mitt-ord-er-de-rette-laeresveinane-mine-da-skal-de-fa-kjenna-sanninga-og-den-skal-sette-dykk-fri-macciavelli-malet-helgar-middelet/ 

Tilleggskommentar.

Tilleggskommentarar kjem i dokumenta

Menneska ber sine avgudar og trælkar under dei. Men den levande og sanne Gud har openberra si frelse for oss, ved at han vekte Kristus opp frå dei døde.

Jesus gjer meg til kanal for si velsigning. Velsigning er som kjelda i Edens hage.

 

Posted in Kristendom, Kristne møte, Kristne møte 2018 | 4 Comments

2018.05.13. Jesus gir oss ånd og liv.

Innleiing ved ein mann.

Jes.64,7 Men no, Herre, er du vår far!

Vi er leira, du han som formar oss,

alle er vi verk av di hand.

Tale ved Håkon Martinsen.

Rom.5. 7 Knapt nok vil nokon gå i døden for ein rettferdig mann – endå det kan vel henda at nokon vågar livet for ein som er god.  8 Men Gud viser sin kjærleik til oss ved at Kristus døydde for oss medan vi endå var syndarar.  9 Når vi no har vorte rettferdiggjorde ved Kristi blod, kor mykje meir skal vi ikkje då ved han bli frelste frå vreiden! 10 Medan vi endå var fiendar, vart vi forsona med Gud då hans Son døydde. Når vi no er forsona, kor mykje meir skal vi ikkje då bli frelste ved hans liv!

Håkon talte om eika som heldt lenge på dei gamle, visne, brune blada, den gjorde ikkje noko for å riste dei av seg, men når den nye knoppen kom, måtte dei sleppe taket. Han brukte dette som symbol på korleis det nye livet som Jesus gir oss erstattar det gamle. Han brukte så forteljinga om Arons stav som talande nettopp slik.

4.Mos.17,8 Det vart morgon neste dag. Då kom Moses inn i vitnemålsteltet, og sjå, Arons stav, staven for Levis hus, hadde sett friske skot. Han hadde fått knoppar, blømde og bar mandlar.

Joh.21,6 «Kast garnet på høgre sida av båten, så skal de få», sa han. Dei kasta garnet, og då greidde dei ikkje å dra det opp, så mykje fisk hadde dei fått.  7 Den læresveinen som Jesus hadde kjær, sa til Peter: «Det er Herren.» Då Simon Peter høyrde at det var Herren, batt han kappa om seg – den hadde han teke av – og hoppa i sjøen.  8 Dei andre læresveinane kom med båten og drog garnet med fisken etter seg. Dei var ikkje langt frå land, berre omkring to hundre alner.

9 Då dei kom i land, fekk dei sjå eit bål der, og det låg fisk og brød på glørne. 10 «Kom hit med noko av den fisken de fekk», sa Jesus til dei.

Håkon brukte dette om perioder i våre liv då vi kan få stagnasjon i vår åndelege utvikling, tider då vi opplever lite åndeleg velsigning og lite av Guds kraft i våre liv, medan vi tenker på tidlegare tider med rik velsigning. Men Gud er den same og vi må sjå moglegheitene til fornying.

Så fortalde han at på eit møte i Finnmark var der ei kvinne som ville ha han til å be for mannen sin, han var så sjuk at han låg nær sagt som ei grønnsak, gav ikkje mykje lyd frå seg. Og ho var visst ikkje frelst. Han bad ei kort bøn og ferdig med det. Søndagen etter heldt han møte langt derifrå. Men då kom ho og ville ha han til å be for henne også, og fortalde at no var mannen hennar oppe og gjekk. 

Tungetale ved ein mann, tyding ved Håkon.

For det er fordi eg er levande, dette her er mogleg, eg er ikkje lengre på korset, eg er ikkje lengre i grava, men eg er stått opp og eg er verksam, eg er verksam i mellom dykk. Derfor ver frimodig i mitt namn og de skal få kraft i det den Heilage Ande kjem over dykk og de skal vere mine vitne. Ååå, eg har lova eg skal vere med dykk. Derfor legg hendene på dei sjuke og dei skal verte lækte, i mitt namn. Og det er Jesu namnet. Og det bleiknar aldri, åå, det tærest ikkje. Fordi mitt namn, er i går og i dag, til evig tid, eit namn som frelser.

For det er mitt liv, det er  mitt eige liv, det er min Ande, min Ande er til stades og tek bustad i dykk. Og det er han som skal gjere verket. Og alt som er umogleg for dykk, det vil eg gjere, for at mitt namn skal herleggjerast, slik at eg skal få ære. Og det er eg, Herren, som skal få all ære. For eg deler ikkje mi ære med nokre menneske. Derfor er eg ute etter menneske som er villige til å legge seg heilt ned, for mitt namn skuld. Og så skal eg Herren, eg skal løfte deg opp. Og det er eg, som skal bere deg. Det er eg som skal forme og danne deg. Det er mitt eige liv som skal gjere det. Det er ikkje menneske, men det er ved min Ande, seier Herren. Fordi eg er Herren din Gud.

Aktuelle bibelvers.

SKR 4,6 Då tok han til ords og sa til meg:   Dette er Herrens ord til Serubabel:  Ikkje med makt og ikkje med kraft,  men med min Ande,  seier Herren, Allhærs Gud.  

DNL 10,5 – DNL 10,18 Då eg såg opp, fekk eg auga på ein mann som var kledd i lin og hadde eit belte av Ufas-gull om livet. [Ufas-gull: -> Jer 10, 9.] 6 Kroppen hans var som krysolitt, andletet skein som lynet, og augo var som eldslogar; armane og føtene såg ut som skinande bronse. Når han tala, lydde røysta som larmen av ein stor folkehop. 7   Eg, Daniel, var den einaste som såg synet. Dei mennene som var med meg, såg det ikkje, men det kom stor redsle over dei, og dei sprang og gøymde seg. 8 Så vart eg att åleine. Og då eg hadde dette store synet, vart eg reint maktlaus. Eg skifte farge og vart likbleik; all mi kraft var borte. 9 Eg høyrde lyden av orda hans, og då eg høyrde lyden, seig eg sanselaus ned med andletet mot jorda. 10 Då var det ei hand som tok i meg og hjelpte meg opp på hender og kne. 11 Han sa til meg: “Daniel, du som er så høgt elska av Gud, gjev akt på dei orda som eg vil tala til deg, og reis deg opp att! For no er eg send til deg.” Då han tala såleis til meg, reiste eg meg skjelvande opp. 12   Så sa han til meg: “Ver ikkje redd, Daniel! For frå den fyrste dagen du sette deg føre å vinna skjøn og audmykja deg for din Gud, har orda dine vore høyrde; og på grunn av orda dine er eg komen. 13 Fyrsten over Persarriket gjorde motstand mot meg i 21 dagar. Då kom Mikael, ein av dei fremste hovdingane, og hjelpte meg. Eg gjekk frå han der hjå persarkongen. [Fyrsten over Persarriket: ein vond engel.] [Mikael: ein engel som vernar Guds folk. Sml. v. 20; 12, 1; Jud 9; Op 12, 7.] 14 No er eg komen og vil la deg få vita kva som skal henda folket ditt i dei siste dagar. For dette er endå eit syn som gjeld dei dagane.” 15   Medan han tala såleis til meg, bøygde eg hovudet og stod mållaus. 16 Men sjå, ein som var lik eit menneske, tok på lippene mine. Då eg opna munnen, kunne eg tala. Og eg sa til han som stod framfor meg: “Herre, synet har teke så på meg at all mi kraft er borte. 17 Korleis skulle eg, den ringe tenaren åt herren min, kunna tala med ein herre som deg? Kreftene sviktar, og eg kan ikkje pusta lenger.” 18   Han som var lik eit menneske, tok atter i meg og styrkte meg. Han sa: “Ver ikkje redd, du som er elska av Gud. Fred vere med deg! Ver frimodig og sterk!” Og då han tala med meg, fekk eg att styrken, og eg sa: “Tal, herre! For du har styrkt meg.”

ÅPE 1,10 – ÅPE 1,20 På Herrens dag kom Anden over meg, og eg høyrde ei sterk røyst bak meg, med klang som ein basun. 11 Ho sa: “Det du får sjå, skal du skriva i ei bok og senda til dei sju kyrkjelydane: til Efesos, Smyrna, Pergamon, Tyatira, Sardes, Filadelfia og Laodikea.” 12   Eg snudde meg og ville sjå kven det var som tala til meg. Då såg eg sju ljosestakar av gull, 13 og midt imellom ljosestakane ein som var lik ein menneskeson, kledd i fotsid kappe og med eit gullbelte under bringa. 14 Hovudet og håret hans var kvitt som kvit ull eller som snø, og augo som logande eld, 15 føtene var som bronse, glødd i omnen, og røysta lydde som bruset av veldige vassmengder. 16 I si høgre hand hadde han sju stjerner, og or munnen hans gjekk det ut eit kvast, tvieggja sverd. Andletet var som sola når ho skin i all si kraft. 17   Då eg såg han, fall eg ned for føtene hans som eg var død. Men han la høgre handa si på meg og sa:  Ver ikkje redd! Eg er den fyrste og den siste 18 og den levande. Eg var død, men sjå, eg lever i all æve og har nyklane til døden og dødsriket. 19 Skriv opp det du har sett, det som no er og det som heretter skal koma. 20   Dette er løyndomen med dei sju stjernene som du såg i mi høgre hand, og dei sju ljosestakane av gull: Dei sju stjernene er englane for dei sju kyrkjelydane, og dei sju ljosestakane er kyrkjelydane.   

RMR 1,2 – RMR 1,4 Dette evangeliet har Gud føreåt gjeve lovnad om gjennom profetane sine i heilage skrifter, 3 evangeliet om Son hans, Jesus Kristus, vår Herre, som menneske komen av Davids ætt, 4 men ved heilagdoms Ande innsett som Guds mektige Son då han stod opp frå dei døde.

RMR 9,33 som det står skrive:  Sjå, eg legg på Sion ein støytestein  og eit berg til fall.  Men den som trur på han,  skal ikkje verta til skammar.  

RMR 10,6 – RMR 10,11 Men rettferda av tru seier: Tenk ikkje med deg sjølv: Kven skal fara opp til himmelen? – det vil seia for å henta Kristus ned – 7 eller: Kven skal stiga ned i avgrunnen? – det vil seia for å henta Kristus opp frå dei døde. 8 Men kva seier ho? Ordet er deg nær, i munnen din og i hjarta ditt. Det er ordet om trua, det som vi forkynner. 9 For sannar du med munnen din at Jesus er Herre, og trur du i hjarta ditt at Gud reiste han opp frå dei døde, då skal du verta frelst. 10 Med hjarta trur vi så vi vert rettferdige for Gud, og med munnen sannar vi så vi vert frelste. 11 Skrifta seier: Ingen som trur på han, skal verta til skammar.

RMR 1,16 – RMR 1,17 {EVANGELIET, GUDS KRAFT TIL FRELSE}  For eg skjemmest ikkje ved evangeliet. Det er ei Guds kraft til frelse for kvar den som trur, jøde fyrst og så grekar. 17 For i det vert Guds rettferd openberra, av tru til tru, som skrive står: Den rettferdige skal leva ved tru.  

1KO 1,18 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft.

1KO 15,19 – 1KO 15,28 Har vi berre for dette livet sett vår von til Kristus, då er vi ynkelegare enn alle menneske. 20   Men no er Kristus oppstaden frå dei døde; han er fyrstegrøda av dei som er avsovna. [fyrstegrøda: den fyrste delen av avlinga. Sjå 5 Mos 18, 4. Innhausting er eit vanleg bilete på fullendinga i Guds rike. Sjå Matt 13, 39 ff; Joh 4, 35 f.] 21 Fordi døden kom ved eit menneske, så er òg oppstoda av døde komen ved eit menneske. 22 For liksom alle døyr på grunn av Adam, skal alle få liv ved Kristus. 23 Men kvar til si tid: Kristus er den fyrste; deretter fylgjer dei som høyrer Kristus til, når han kjem. 24 Så kjem enden, når han overgjev kongsmakta til Gud, Faderen, etter at han har gjort ende på all makt og alt herredøme og velde. 25 For han skal vera konge til Gud har “lagt alle fiendar under hans føter”. 26 Den siste fienden som vert tynt, er døden. 27 For “alt har han lagt under hans føter”. Når det heiter alt, er det klårt at Gud sjølv er unnateken frå dette. For det er han som har lagt alt under han. 28 Men når alt er han underlagt, skal òg Sonen sjølv gje seg inn under Gud som har lagt alt under han, og Gud skal vera alt i alle.

Kommentar. 

Eg var ikkje på møtet, men eg såg det på https://www.facebook.com/MaranAta.no/

Ohola og Oholiba var Guds koner (Esek23), men dei fall ifrå han og vart horer, ved at dei dyrka avgudane. Då straffa han dei for det og då var det tydelegvis ulike skjebner for einskilde kvinner. Folket vart bortførde frå landet sitt, men etter nokre år fekk dei vende tilbake til landet sitt. Då skulle dei bygge opp att tempelet og då profeterte Sakarja om det, det skulle ikkje skje med hær eller menneskeleg makt, men ved Guds Ande. I Sak.11 profeterte han om den Duglause Hyrdingen, den profetien strekker seg over ei lang historie og hendrettinga av Kristus er sentral i den. Sjølv om han vart fødd ved jomfrufødsel, altså ved eit Guds under, så var han av kjøtet av Davids ætt, levde som eit menneske, men syndefritt og feilfritt til Guds ære og Gud var med han og gjorde sitt verk med han. Han døde som eit menneske. Men vart levandegjord i Anden. Av herlegdoms Ande var han Guds veldige Son, slik det viste seg då han stod opp att frå dei døde. Så vi kan trygt seie at det var ikkje i det heile tatt ved hær eller ved menneskeleg makt, men ved Guds Ande.

Jesus er hjørnesteinen til det nye tempelet som er hans kyrkje. Han stod opp i Andens kraft og den vert oppbygt i den krafta, ikkje ve hær og ikkje ved menneskeleg makt, men ved Guds Ande. Han gir oss ånd og liv og overflod av liv og det er det som er så viktig for oss å oppleve. (Joh.10, Joh.6).

Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone, då gir han meg henne ved at han gir oss ånd og liv og vekker oss opp til liv i samfunn med seg. Dette har eg skrive mykje om på bloggesida mi. Siste dokumentet la eg ut for eit par dagar sidan. Så tilføya eg noko i dag (15.6.2018) og det tek eg med her.

Sitat frå https://bluehost944.com/2018/06/13/prestar-og-politikarar-sine-behov-for-ei-krystallnatt/ :

DEN DUGLAUSE HYRDINGEN ER KORRUPT. MEN FRELSA I KRISTUS ER GRATIS.

Religiøsitet som er avspora seksualitet? Korrigering!

Eg kjem i hug noko som ein lærar sa når eg gjekk i 7.klasse på ungdomsskulen. Han var lærar i  matematikk og naturfag og når han i ein naturfagstime underviste om menneska sitt kjønnsliv, sa han at formeiringa var den naturlege hendsikta med kjønnslysta. Så den skulle motivere formeiring. Dette er heilt vanleg naturfagleg tankegang, det gjeld dyr også og vi har sikkert høyrt det mange gangar, både i lærebøker, populærvitskplege skrift og ikkje minst i naturfilmar. Det er sjølvsagt og det er bra vi tenker over det og innrømmer det og så tenker konstruktivt med tanke på formeiringa og omsorga for den oppveksande slekt. Dette er då å vere forstandig.

Når eg gjekk på gymnaset høyrde eg om Freud sine påstandar om at menneske vert motivert av aggresjon og seksualitet og at religiøsitet er avspora seksualitet. Eg vegra meg litt for det, men eg hadde då fått Guds Ande og Guds kjærleik i hjertet og det er suverent over lysta, eg tenkte som so at eg vart motivert av Guds kjærleik og driven av den Heilage Ande. Når Freud tala om avspora seksualitet, så heldt han det for gitt at det er noko som ikkje er avspora seksualitet og som soleis er rett. Slik også i kristendomen, avgudsdyrking er årsak til avspora seksualitet (Rom.1) og det er synd. Og som med all annan synd, må vi bøye oss for korsets fot og vedkjenne vår synd, så Jesu blod reinser oss frå all synd og urettferd. Ta imot den Anden og det livet som Jesus gir oss frå himmelen, verte fyllte av den Heilage Ande, så vi får oppleve at Gud gjer sitt verk i våre liv ved sitt Ord og sin Ande. Han er den same, han skaper oss i Kristus Jesus og då skaper han oss i samsvar med 1.Mos.2.

Eg bad Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone. Han vil frelse si kyrkje som si brud og slik vil han frelse ei kone til meg. 

Eg har bedt Jesus gje meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og Jesus har svart meg på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Gud openberra si frelse for meg i Kristus, han openberra den for meg og henne Virtuella. Eg bad for henne og fekk ei nye fylde av den Heilage Ande, så eg er viss på at det gjaldt henne og. Det var barnekårsanden, som gjer at vi ropar Abba Far. I barnekåret hos Gud, ber vi til han og han gir oss gode gaver. Det han i sin nåde har gitt oss, openberrar han for oss ved sin Ande. 

Men seinare vende ho seg bort ifrå han og fekk eit anna evangelium og ei anna ånd, ei trelldomsånd, så ho spurde etter menneskelege prestasjonar, krav og forteneste i staden. Ho bytte bort Guds herlegdom med verdsleg rikdom og dyrka styresmaktene som avgudar (Rom.1, Joh.Op.17-18). Men dei kan ikkje tilfredsstille behova hennar. Det er det berre Kristus som kan og han har lengta etter å gi henne det som han vil gi henne og som han veit at ho treng. Men har ho teke imot han?

Eg vil referere til ein bodskap som kom sommaren eller litt ut hausten 1995, tyding av tungetale, ikkje diktaforn-opptak, så det vert ikkje ordrett gjengitt:

Kor eg lengter etter å gi min menighet det som eg vil gi henne. Men dette er avhengig av din lydighet, at du opner deg for det som eg vil gi. Opn deg og eg vil fylle deg, opn din munn og eg vil legge mine ord i den. Takk for at du opner deg.

Den frie forskaren i universitets demokratiet og den frigjerande bodskapen i evangeliet.

Når altså ein ung mann vert glad i ei ung jente, held dei han for å ikkje vere kompetent til å snakke med henne. Det underliggande problemet er nok at dei held han for å ikkje vere økonomisk sterk nok. Men vi skulle søke fyrst Guds rike og hans rettferd, så skulle vi få alt det andre i tillegg til det. Og det gjer vi ved å ta imot hans Ord, tru det, vedkjenne sanninga, tale sanning til kvarandre og soleis samtale med kvarandre. 

Men då held dei altså den unge mannen for å ikkje vere kompetent til det. Fordi dei meiner seg å vere så mykje meir lærde og kompetente. Slik lagar dei ei motsetjing mellom barnelærdomen med barnekåret hos Gud og deira universitetslærdom. Men for meg er den motsetnaden kunstig, eg har då studert realfag, samtidig som eg har behelde barnelærdomen og levt i barnekåret hos og nettopp det har vore viktig for meg medan eg har studert.

Med sin visdom har dei helde fram med å seie meg imot og stå meg imot og ikkje villa høyre på meg, men soleis har dei då også stått Herren imot og ikkje villa høyr på hans Ord og kva Anden talar til kyrkjelydane. Og då vert det tydeleg at at visdomen deira ikkje stemmer overeins verken med kristendomen eller med metodene realfag, det stemmer ikkje med naturfag.

Og det er no fatalt for universitetsmiljøet og for universitets-tilsette om det skal konkluderast med at dei ikkje er kompetente. Og det føregår no ein debatt om korleis universiteta skal styrast, kor demokratiske dei skal vere, om forskarens fridom og det berører også studentdemokratiet. 

Vel, studentdemokratiet har eg ikkje brytt meg særleg om, eg kan ikkje hugse at eg har stemt ved noko av vala til studentparlamentet eller kva dei no kallar det. For meg har det vore om å gjere å vende meg til Kristus, sjå på han og ta imot det han gir meg frå himmelen, kle meg i Guds fulle rustning og gjere bruk av den utrustninga han gir meg ved sin Ande. Det er sanningens Ande, den gjer meg kompetent til å delta i undervisninga og i samfunnet.

No har Jesus sendet meg med ein frigjerande bodskap og kalla meg til å studere biologi, realfag igjen. Eg har fått dette gratis, av berre nåde, utan krav om gjerningar. Og nettopp det er sentralt i den frigjerande bodskapen. Det er like mykje gratis til dei andre. Når vi tek imot hans Ord i tru og tek imot den Heilage Ande av berre nåde, så gjer han oss kompetente ved sitt Ord og sin Ande.

Bibelens Gud er alfa og omega, ingen var til før han og ingen kjem etter han. Så ingen kunne komme med noko krav til han. Kan vel leiren seie til pottemakaren:” Kvifor skaper du meg slik?” Han gjer akkurat slik som han vil. Men når vi tek imot nåden i Kristus, vert vi som ein mjuk leirklump i pottemakarens hand og då skaper han det til eit kar til si ære.

Jesu blod talar betre enn Abels blod.

Ho fall ifrå og opponerte mot Paulus si lære og dermed mot Herren som er Anden. Men framleis talar Jesu blod betre enn Abels blod. 

HEB 11,4   I tru bar Abel fram for Gud eit betre offer enn Kain. Av di han trudde, fekk han det vitnemålet at han var rettferdig; for Gud godkjende offergåvene hans. Og med si tru talar han enno, etter sin død.

HEB 12,22 – HEB 12,29 Nei, de er komne til Sion-fjellet, til den levande Guds by, det himmelske Jerusalem, til dei mange tusen englar, til ei høgtidsstemne, [Sion-fjellet: tempelhøgda i Jerusalem. Sjå 2 Sam 5, 6 ff; Sal 48.] 23 til samlinga av dei fyrstefødde som er oppskrivne i himmelen. De er komne til ein domar som er Gud for alle, til åndene åt dei rettferdige som har nått fullendinga, 24 til Jesus, mellommannen for ei ny pakt og til reinsingsblodet som talar sterkare enn Abels blod. 25   Sjå til at de ikkje viser frå dykk han som talar! Dei som viste frå seg han som tala sitt ord her på jorda, slapp ikkje unna. Endå mindre skal vi sleppa unna om vi vender oss bort frå han som talar frå himmelen. 26 Hans røyst fekk den gongen jorda til å skjelva. Men no har han lova: “Endå ein gong vil eg skaka, ikkje berre jorda, men himmelen med.” 27 Her står det: “endå ein gong”. Det syner at det som kan rikkast, fordi det er skapt, skal skiftast ut, så det som ikkje kan rikkast, skal verta ståande. 28 Sidan vi får eit rike som ikkje kan rikkast, så lat oss vera takksame og såleis tena Gud til hans hugnad, med otte og age. 29 For Gud er ein øydande eld.  

1JO 3,7 – 1JO 3,17   Mine born, lat ingen føra dykk vilt! Den som lever rett, han er rettferdig, liksom Kristus er rettferdig. 8 Den som syndar, er av djevelen, for djevelen har synda frå opphavet. Og det var for å gjera ende på djevelens verk at Guds Son openberra seg. 9 Den som er fødd av Gud, syndar ikkje. For det sædet Gud har lagt ned i han, er i han; han kan ikkje synda lenger, fordi han er fødd av Gud. 10 Såleis syner det seg kven som er Guds born og kven som er djevelens born: Den som ikkje lever rett og ikkje elskar bror sin, han er ikkje av Gud. 11   For dette er den bodskapen de har høyrt frå fyrste stund: Vi skal elska kvarandre. 12 Vi må ikkje vera som Kain; han var av den vonde og drap bror sin. Og kvifor drap han broren? Fordi hans eigne gjerningar var vonde, men dei bror hans gjorde, var rettferdige. 13   De må ikkje undra dykk, brør, om verda hatar dykk. 14 Vi veit at vi har gått over frå døden til livet, vi som elskar brørne. Den som ikkje elskar, er enno i døden. 15 Den som hatar bror sin, er ein mordar, og de veit at ingen mordar har evig liv i seg. 16 Kva kjærleik er, har vi lært av at Jesus gav livet for oss. Så er det vår skyldnad å gje livet for brørne. 17 Men den som har meir enn nok å leva av, og likevel lèt att hjarta sitt når han ser bror sin lida naud, korleis kan han ha Guds kjærleik i seg?  

Abel bar fram eit betre offer enn Kain. Derfor vart Abel velsigna. Men Kain vart ikkje tilsvarande velsigna. Derfor hata Kain Abel og slo han i hel. Dette viser den fundamentale skilnaden mellom dei to naturane, det er ei svart-kvitt-tenking, vi opplever nok alle konflikta mellom dei to naturane i våre liv. Men Kristus sigra over den vonde og over verda og stod opp att frå dei døde, derfor er det så viktig for oss å tru på han, ta imot han, velge han, vende oss til han, sjå på han og helde oss nær til han. Han er den siste Adam som er ifrå himmelen og som for oss har vorte ei livgivande ånd, det er berre for oss å tru på han og ta imot det han gir oss frå himmelen av berre nåde.

Denne gamle naturen, slik Johannes definerer den og forstår den, er av djevelen og vi kan forstå det som striden mellom ormen si ætt og kvinna si ætt. Og det er tydeleg at det er naturen til den Lovlause, han har si kraft ifrå Satan og det er nok nettopp ved at han hatar den rettferdige med eit djevelsk hat. Han hatar den som er rettferdig ved trua på Jesus. Fornektinga av trua på Kristus er som ein rasjonalitet, sjølv om dei kanskje nektar for rasjonaliteten, så har dei likevel ein rasjonalitet som vi kan kalle det ormen sin rasjonalitet. Og med den rasjonaliteten prøver dei å finne motiv for sitt hat. Med den rasjonaliteten kan dei endåtil drive forsking, det pregar tydelegvis mykje av kvinneforskinga. Med si fornekting av trua på Kristus vil dei ikkje vite av annan rasjonalitet og forskinga deira vert som eit bestillingsverk, dei er berre ute etter ein kunnskap som gir motiv for deira hat, elles er det ikkje interessant og vert ikkje godteke som kunnskap. Så denne vonde naturen med dette djevelske hatet ligg i protesten mot Paulus si lære om at Kristus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud. 

Ho Virtuella let seg dåre og forføre slik som ved syndefallet og har prøvt å forgude seg sjølv med sin kunnskap. Så ho fall ifrå og vart med i denne protesten, det var ikkje frigjerande, men ho vart tvert om gjort til trellkvinne. Men dette sviket vart som ei mafia-dronning og med dette djevelske hatet vart ho som ei satanist-dronning.

 Men Jesus har kalla på henne igjen og igjen, for å frelse henne og setje henne fri. Han har makt til det, men det er opp til henne om ho vil vende om til han og ta imot han.

Med denne protesten mot Paulus si lære har kvinna erstatta behovet for Kristus og behovet for mann med noko anna og gjort slutt på kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne og på ekteskapet mellom mann og kvinne. Det er det sentrale problemet og det sentrale poenget i metoo-aksjonane og i PrideParadene.

Jesus gir meg ei frelst kvinne til kone, frelsa er gratis, så eg får henne gratis. 

Men eg har altså bedt Jesus om å gi meg ei frelst kvinne vil kone og når eg oppdaga henne Reella, sa eg til han at dersom eg kunne få henne, så ville eg ha henne. Så leia han meg slik at eg møtte på henne, då sa eg i mitt stille sinn:” der er ho.” Då fekk eg ei åndeleg openberring, der han openberra seg for meg og for henne ogsa det same, samtidig som eg:” Der er ho”. Håpet om Guds herlegdom gjorde oss ikkje til skamme, for Guds kjærleik var utrendt i våre hjerte ved den Heilage Ande som var oss gitt (Rom.5,1-5). Når eg møtte henne igjen på Biologibygget, var det tydeleg at ho hadde denne herlege gleda og det gleda meg. Ho var som eit kjærleikens vesen. 

Vi skal ikkje prøve å gjere oss betre som mann og kvinne, vi skal berre lengte etter han som gir liv. Ved Jesu kors finn vi den sanne kjærleiken, den kjerleiken skal vere mellom oss. Og så skal vi glede oss for at vi har funne den sanne kjærleiken. 

https://tsivert.com/2016/08/08/2011-02-12-m40-jesus-kalla-sions-dotter-til-a-frigjere-seg/ 

Frelsa er gratis, Jesus gir meg ei frelst kvinne til kone, han gir meg henne ved at han frelser henne som kona mi, så eg får henne gratis, eg skal berre bøye meg for han og ta imot. Eg skal berre glede meg i Herren, så vil han gi meg det som mitt hjerte attrår. Så eg vil tenke tilbake på då eg såg henne på biologibygget og ho hadde denne herlege gleda og var som eit kjærleikens vesen og så vil eg takke Jesus for det. Eg tenker meg at eg velsigner henne på den måten at eg Gleder meg i Herren og takkar for at han har frelste meg og så takkar eg han for at han frelser henne som kona mi, så ho også gleder seg i Herren og takkar han for at han frelser henne. Og det får eg oppleve i mitt indre menneske. Slik får eg oppleve Guds frelseskraft i mitt indre menneske, gleda i Herren er vår styrke. Jesus har lagt lengselen ned i meg og slik vil han tilfredsstille den. Gud gir oss livets vatn for inkje, heilt gratis.

2017.06.18. Ekte kristendom: frelsa er gratis, vi må berre audmjuke oss og ta imot i tru, av berre nåde. Møte i Maranata.

Frelsa er som ei kjelde med friskt vatn, som vi får drikke av heilt gratis, eg får drikke av den og oppleve at den gir liv til mi sjel og at Jesus gir meg ei kone ved at han gjer hennar sjel også levande, saman med meg. Eg frå oppleve det i mitt indre menneske, min lekam er eit tempel for den Heilage Ande og eg får oppleve det i dette tempelet.

Bibelvers om det levande vatnet.

HSA 4,12   Ein avstengd hage er mi syster, mi brur,  ein avstengd hage med kjelda forsegla.  

HSA 4,15   Du er som kjelda i ein hage,  ei oppkome med sildrande vatn,  som bekker frå Libanon.  

JER 2,13   For to vonde ting har folket mitt gjort:  Dei har gått bort frå meg,  kjelda med levande vatn,  og hogge seg brunnar,  leke brunnar som ikkje held vatn.  

JER 17,13   Herre, du Israels von,  alle som går bort frå deg, skal verta til skammar;  dei som vik frå deg i landet,  skal skrivast opp.  For dei har gått bort frå Herren,  kjelda med levande vatn.  

ÅPE 21,6 Så sa han til meg: “Det har hendt! Eg er Alfa og Omega, opphavet og enden. Eg vil gje den tyrste av kjelda med livsens vatn for inkje.

OSP 5,15 – OSP 5,19   Drikk or din eigen brunn,  rennande vatn or di eiga kjelde! 16   Lat ikkje kjeldene dine renna ut på gata,  bekkene dine strøyma på torg og plassar! 17   Du skal ha dei heilt for deg sjølv  og ikkje dela dei med andre. 18   Då skal kjelda di vera velsigna.  Gled deg over din ungdoms kone, 19   den elskelege hind, den yndefulle gasell!  Fryd deg støtt ved hennar barm,  lat alltid hennar kjærleik gjera deg ør!  

JES 12,1 – JES 12,3 {ISRAELS LOVSONG FOR HERRENS FRELSE}  Den dagen skal du seia: Eg takkar deg, Herre.  Du var harm på meg.  Men harmen din kvarv, og du trøysta meg. 2   Sjå, Gud er mi frelse,  eg er trygg og ottast ikkje.  For Herren er mi kraft og min styrke,  og han har vorte mi berging. 3   Med fagnad skal de ausa vatn  or frelseskjeldene.  

JOH 4,10 – JOH 4,11 Jesus svara: “Kjende du Guds gåve, og visste du kven han er, han som bed deg om drikke, så bad du han, og han gav deg levande vatn.” 11 “Herre,” sa ho, “du har ikkje noko å dra opp vatn med, og brunnen er djup. Kvar får du så det levande vatnet frå? 

JOH 7,38 Den som trur på meg, frå hans indre skal det, som Skrifta seier, renna elvar med levande vatn.”

 

Posted in Filosofi, Historie, Kristendom, Kristne møte 2018, Politikk | Leave a comment

2018.05.06. Herren er den same og vil framleis strekke ut sin arm til teikn og under. 

Maranata 6.5.2018.jpg

Innleiing.

Ein mann las om då den Heilage Ande kom over disiplane på pinsedag.

APG 2,1 – APG 2,13 {ANDEN KJEM PINSEDAGEN}  Då pinsedagen kom, var dei alle samla. 2 Brått kom det eit brus frå himmelen, som når ein sterk vind fer fram, og det fylte heile huset dei sat i. 3 Dei fekk sjå tunger liksom av eld, som skilde seg og sette seg på kvar ein av dei. 4 Då vart dei alle fylte av Den Heilage Ande, og dei tok til å tala på andre tungemål etter som Anden gav dei å forkynna. 5   I Jerusalem budde det mange jødar, fromme menn som var komne frå alle land på jorda. 6 Då dei høyrde denne lyden, samla det seg ei stor mengd, og dei vart heilt rådville; for kvar høyrde at dei tala på hans eige mål. 7 Reint frå seg av undring spurde dei: “Men er dei ikkje galilearar, alle desse som talar? 8 Korleis går det så til at vi alle høyrer dei tala på vårt eige morsmål – 9 partarar og medarar og elamittar, folk frå Mesopotamia, Judea og Kappadokia, frå Pontos og Asia, 10 Frygia og Pamfylia, frå Egypt og Libya-landet bort imot Kyréne, 11 jødar og slike som har gått over til jødedomen og har flytt hit frå Roma, kretarar og arabarar – og vi høyrer dei tala om Guds storverk på våre eigne tungemål!” 12 Dei visste ikkje kva dei skulle tru, og rådville spurde dei kvarandre: “Kva kan dette vera?” 13 Men nokre spotta og sa: “Dei har drukke søt vin! Dei er fulle!”  

Tale ved John Miland.

MRK 16,15 – MRK 16,18 {OPPGÅVA TIL LÆRESVEINANE}  Han sa til dei: “Gå ut i all verda og forkynn evangeliet for alle menneske! 16 Den som trur og vert døypt, skal verta frelst; men den som ikkje trur, skal verta fordømd. 17 Og desse teikna skal fylgja dei som trur: I mitt namn skal dei driva ut vonde ånder, dei skal tala nye tungemål, 18 dei skal ta ormar i hendene, og om dei drikk drepande gift, skal det ikkje skada dei. Dei skal leggja hendene på sjuke, så dei vert friske.”   

John sa nokre ord om at barnedåpen ikkje er skikkeleg då, det er nokre skvettar med vatn, men dåp er full neddykking. Når vi les om dåpen i Bibelen, så var der mykje vatn, for der måtte vere nok vatn til å verte dukka under. Han sa det er ikkje frelse i dåpen, men det er heller ikkje berre ei symbolsk handling. Men det er noko vi skal gjere.

 (Joh.3,23 & Apgj.8,36).

Så fortalde han om at folk hadde høyrt han tale i tunger og gjenkjent italienske ord og spansk, ein gong han hadde tyda tungetale var der nokre franske studentar som studerte norsk og dei sa det var god oversetjing frå fransk til norsk.

Han sa også noko om at ordet ”fundamentalist” nær sagt har vorte eit sjellsord no til dags, men når vi tru på Kristus, så er vi no fundamentalistar.

Tungetale ved Oddgjørg, tyding ved John.

Ja, eg har sagt i mitt Ord, at eg er i går og i dag den same og forblir det til evig tid. Derfor skal du vite, seier Herren, at sånn som eg var då eg vandra her på jorda, er eg den same i dag. Eg ynsker å rekke ut min arm, til teikn og under. Eg ynskjer at det skal skje store ting i mellom mitt folk, seier Herren. Og sjå, eg har no sendt dykk den Heilage Ande og den skal vegleie dykk til heile sanninga og den skal minne dykk om alle ting, seier Herren. 

Syrgj for at du er i ditt løynkammer og søker meg i denne tida. Og ikkje rådfører deg med menneske på nokon måte. Men søk inn til meg og eg skal gi deg råd ved mitt auge, seier Herren. Og sjå, når eg får leie deg, då skal du ikkje gå feil, seier Herren. Men då skal du gå på min veg, den som eg vil at du skal gå på. Sjå, eg skal leie deg inn i oppgaver, eg skal leie deg inn i tenester, som du ikkje visste om, seier Herren. For sjå, seier Herren, eg ynskjer å bruke deg i denne tida. Derfor still deg til min disposisjon, seier Herre, og eg skal bruke deg til stor og rik velsigning. Halleluja.

 

Aktuelle bibelvers.

JOH 3,22 – JOH 3,36 {DØYPAREN JOHANNES VITNAR OM JESUS}  Sidan fór Jesus og læresveinane hans til Judea. Der var han ei tid saman med dei og døypte. 23 Johannes døypte, han òg, i Ainon ved Salim; for det var mykje vatn der, og folk kom dit og lét seg døypa. 24 Dette var før Johannes vart kasta i fengsel. 25 No vart det eit ordskifte mellom læresveinane til Johannes og ein jøde om reinsinga. 26 Læresveinane kom til Johannes og sa til han: “Rabbi, den mannen som var saman med deg på hi sida av Jordan, han som du vitna om, no døyper han, og alle går til han.” 27 Johannes svara: “Eit menneske kan ikkje få noko utan at det vert gjeve han frå himmelen. 28 De er sjølve mine vitne på at eg sa: Eg er ikkje Messias; men eg er send føre han. 29 Den som har brura, han er brudgom. Men venen hans, som står og høyrer på, gleder seg når han høyrer målet til brudgomen. Slik glede har eg no fått, og det i fullt mål. 30 Han skal veksa, eg skal minka. 31   Den som kjem ovanfrå, er over alle. Den som kjem frå jorda, er av jorda og talar jordisk. Han som kjem frå himmelen, er over alle. 32 Han vitnar om det han har sett og høyrt, men ingen tek imot vitnemålet hans. 33 Den som har teke imot hans vitnemål, har stadfest at Gud talar sant. 34 Han som Gud har sendt, talar Guds ord, for Gud gjev Anden utan mål. 35 Faderen elskar Sonen, og alt har han gjeve i hans hand. 36 Den som trur på Sonen, har evig liv. Den som er ulydig mot Sonen, skal ikkje sjå livet, men Guds vreide vert verande over han.”  

3JO 1,1 – 3JO 1,8 {HELSING}  Den eldste helsar den kjære Gaius, som eg elskar hjarteleg. 2 Kjære ven, mest av alt ynskjer eg at du må få vera frisk og ha det godt, like godt som du har det åndeleg.  3 {HJELP TIL MISJONÆRANE}  Eg vart inderleg glad då nokre av brørne kom og fortalde kor trufast du er mot sanninga; den lever du i. 4 Ikkje noko gleder meg meir enn å høyra at borna mine lever i sanninga. 5   Kjære ven, du er trufast i all di gjerning for brørne, ja, jamvel for dei som er framande. 6 I kyrkjelyden her har dei vitna om din kjærleik. Du gjer vel om du hjelper dei vidare på ferda, som rett er for Gud. 7 Det var for å forkynna Namnet dei drog ut, og dei tek ikkje imot hjelp frå heidningane. 8 Difor bør vi ta oss av dei, så vi kan vera medarbeidarar for sanninga.  

JES 52,11 – JES 52,12 {FAR BORT FRÅ BABYLON!}  Far bort, far bort frå Babylon!  Ikkje rør noko ureint!  Dra ut or byen og reinsa dykk,  de som ber Herrens kar! [Herrens kar: kanskje dei heilage tempelkara som Nebukadnesar hadde ført bort til Babylon. Sml. Esra 1, 7.] 12   For de treng ikkje skunda dykk,  de må ikkje røma frå byen.  For Herren sjølv går føre dykk,  og sist i flokken er Israels Gud.  

2KO 6,14 – 2KO 6,18 {DEN LEVANDE GUDS TEMPEL}  Gå ikkje i framandt åk med vantruande! For kva har rettferd med urett å gjera, og kva samfunn har ljos med mørker? 15 Korleis kan Kristus og Beliar semjast? Kva sameinar ein truande og ein vantru? [Beliar: jødisk namn på djevelen.] 16 Korleis kan Guds tempel og avgudane forlikast? For vi er den levande Guds tempel. Gud har då sagt:  Eg vil bu og ferdast mellom dei;  eg vil vera deira Gud,  og dei skal vera mitt folk. 17 Difor seier Herren:  Dra bort frå dei,  og skil dykk frå dei,  ikkje rør noko ureint!  Då vil eg ta imot dykk; 18   eg vil vera ein far for dykk,  og de skal vera mine søner og døtrer,  seier Herren, Den Allmektige. 

2KO 7,1   Mine kjære, når vi har desse lovnadene, så lat oss reinsa oss frå all ureinskap på lekam og sjel og fullføra vår helging i age for Gud.

1KO 3,10   Etter den nåde Gud har gjeve meg, har eg lagt grunnvoll som ein klok byggmeister; og andre byggjer oppå. Men kvar må sjå til korleis han byggjer.

HEB 12,25   Sjå til at de ikkje viser frå dykk han som talar! Dei som viste frå seg han som tala sitt ord her på jorda, slapp ikkje unna. Endå mindre skal vi sleppa unna om vi vender oss bort frå han som talar frå himmelen.

JBS 15,8   Var du tilhøyrar då Gud heldt fortruleg råd,  reiv du til deg visdom der? 

JBS 26,3   Du gav råd til den som vanta visdom,  og stort skjøn lét du han få. 

JBS 29,21   Folk høyrde på meg, dei venta  og var stille når eg gav råd.

2SA 16,23 På den tid var eit råd frå Akitofel like gjævt som det ordet ein fekk når ein bad Gud om råd i ei sak. Så mykje talde Akitofels råd både for David og Absalom. 

SLM 1,1 {DEI TO VEGANE}  Sæl er den som ikkje fylgjer  råd frå gudlause menneske  og ikkje slår inn på syndarveg  eller sit i lag med spottarar, 

SLM 2,2   Kongane på jorda reiser seg,  fyrstane legg råd i lag  mot Herren og den han har salva: [den Herren har salva: kongen i Israel, her skildra som frelsarkonge (Messias). Sml. 1 Sam 10, 1.] 

SLM 16,7   Eg prisar Herren, som gjev meg råd;  jamvel om natta får eg rettleiing i mitt indre. 

SLM 32,8   Eg vil læra deg og visa deg  den vegen du skal gå.  Eg vil la mitt auga kvila på deg  og gje deg råd. 

SLM 73,24   Du leier meg med ditt råd,  og sidan tek du meg opp i herlegdom.  

SLM 107,11   fordi dei hadde stått Guds ord imot  og vanvørdt dei råd Den Høgste gav. 

SLM 119,24   Ja, dine lovbod er mi lyst,  det er dei som gjev meg råd.  

OSP 1,25   de brydde dykk ikkje om mine råd  og ville ikkje vita av mine refsingsord. 

OSP 1,30   fordi dei ikkje ville høyra på mitt råd  og vanvørde alle mine refsingsord, 

OSP 8,12 {VISDOMS FRUKT}  Eg, visdomen, har klokskap til granne,  eg har kunnskap og gjev gode råd. 

OSP 8,14   Eg gjev råd og hjelp som fører til framgang,  eg har vit og styrke. 

OSP 11,14   Eit folk utan klokt styre fell,  når mange gjev gode råd, kan det bergast. 

OSP 12,15   Dåren held sin eigen veg for den rette,  men vis er den som høyrer på råd. 

OSP 13,10   Hovmod fører berre til trette,  kloke er dei som tek imot råd. 

OSP 15,22   Utan rådlegging mislukkast planane,  men når mange gjev råd, har dei framgang. 

OSP 19,20   Høyr på råd og ta imot formaning,  så vert du vis til slutt. 

OSP 20,18   Når ein held råd, lukkast planane;  vis omtanke når du fører krig! 

OSP 22,20   Ja, tretti ord har eg skrive opp for deg  med gode og kloke råd. 

OSP 24,6   Med klok leiing kan du føra krig;  når mange gjev gode råd, vinn du siger.  

OSP 27,9   Olje og røykjelse gleder hjarta,  så òg ein vens kjærleik  meir enn gode råd. 

JES 11,2   Herrens Ande skal kvila over han,  Anden med visdom og vit,  Anden med råd og styrke,  Anden som gjev kunnskap om Herren  og age for han. 

JES 28,29   Dette òg kjem frå Herren, Allhærs Gud.  Underfulle er hans råd,  stor er hans visdom.  

JES 31,1 {GUDS MAKT OG MENNESKEMAKT}  Ve dei som fer ned til Egypt etter hjelp  og set si lit til hestar,  som stolar på vogner fordi dei er mange,  og på hestfolk fordi dei er sterke,  men ikkje vender seg til Israels Heilage  og ikkje søkjer råd hjå Herren. 

JES 40,13   Kven har rettleitt Herrens Ande,  kven har lært han og gjeve han råd? 

JES 41,28   Eg ser meg om, men det finst ikkje ein,  ikkje ein som kan gje råd,  så eg kunne spørja og få svar. 

JER 18,18 {PROFETEN BED OM HEMN}  Dei sa: “Kom, lat oss tenkja ut  vonde planar mot Jeremia!  For det vantar ikkje rettleiing hjå presten,  råd hjå den vise eller ord hjå profeten.  Kom, lat oss fella han med hans eigne ord  og ikkje høyra på noko av det han seier.”  

JER 23,18   Kven har vore med i Herrens råd,  så han merka og høyrde hans ord?  Kven akta på hans ord og lydde det?  

JER 23,22   Men hadde dei vore med i mitt råd,  då hadde dei forkynt mine ord for mitt folk  og fått det til å venda om  frå si vonde ferd og sine vonde gjerningar. 

JER 32,19 stor er du i råd og mektig i gjerning. Du har augo opne for vegane åt menneska, så du løner kvar og ein etter hans ferd, etter frukta av hans gjerningar. 

AMO 3,7   For Herren Gud gjer ikkje noko  utan at han har openberra sitt råd  for tenarane sine, profetane.  

2KO 4,1 – 2KO 4,15 {SKATTEN I LEIRKAR}  Difor misser vi ikkje motet; for ved Guds miskunn har vi fått denne tenesta. 2 Vi har sagt frå oss all løynleg og skamleg ferd; vi fer ikkje med knep og forfalskar ikkje Guds ord. Klårt og liketil forkynner vi sanninga, og for Guds åsyn byd vi oss sjølve fram med di vi vender oss til kvar manns samvit. 3 Er då vårt evangelium dult, så er det dult for dei som går fortapt. 4 For denne verdsens gud har blinda hugen åt dei vantruande, så dei ikkje ser ljoset som strålar fram frå evangeliet om Kristi herlegdom, han som er Guds bilete. [denne verdsens gud: djevelen.] 5 Vi forkynner ikkje oss sjølve, vi forkynner Jesus Kristus som Herre og oss som dykkar tenarar for Jesu skuld. 6 For Gud, som sa at ljos skulle skina i mørkret, han har late det skina i våre hjarto, så kunnskapen om Guds herlegdom, som strålar i Kristi åsyn, skal lysa fram. 7   Men vi har denne skatten i leirkar, så den veldige krafta skal vera av Gud og ikkje av oss. 8 Vi er alltid i trengsle, men ikkje i stengsle, tvilrådige, men ikkje fortvila, 9 forfylgde, men ikkje oppgjevne, nedslegne, men ikkje tynte. 10 Alltid ber vi Jesu død med oss i lekamen, så òg Jesu liv skal verta openberra ved vår lekam. 11 For enno medan vi lever, vert vi stadig overgjevne til døden for Jesu skuld, så òg Jesu liv skal verta openberra ved vår døyelege lekam. 12 Såleis er døden verksam i oss, men livet i dykk. 13 Det står skrive: Eg trudde, difor tala eg. Så trur vi òg, og vi talar fordi vi har den same Ande som gjev tru. 14 For vi veit at han som reiste opp Herren Jesus, han skal òg reisa oss opp med Jesus og føra oss fram for seg saman med dykk. 15 Men alt dette hender for dykkar skuld, så nåden skal verta stor og få takkseiinga til å stiga opp frå fleire og fleire – til Guds ære.  

RMR 12,1 – RMR 12,3 {DET KRISTNE LIVET}  Så legg eg dykk på hjarta, brør, ved Guds miskunn, at de må bera fram lekamen dykkar til eit levande og heilagt offer som er til hugnad for Gud. Det skal vera dykkar åndelege gudsteneste. 2 Og skikka dykk ikkje likt med denne verda, men lat dykk omskapa ved at de får eit nytt sinn og kan døma om kva som er Guds vilje: det gode, det hugnadlege, det fullkomne. 3   Ved den nåden eg har fått, seier eg til kvar einskild av dykk: Gjer deg ikkje større tankar enn du bør, men bruk vitet ditt og ver visleg! Kvar og ein skal halda seg til det mål av tru som Gud har gjeve han.

1KO 6,12 – 1KO 6,20 {LEKAMEN HØYRER HERREN TIL}  Alt har eg lov til, men ikkje alt gagnar. Alt har eg lov til, men eg skal ikkje la noko få makt over meg. 13 Maten er til for magen og magen for maten; men Gud skal gjera ende på dei begge. Lekamen er ikkje for hor; han er for Herren, og Herren er for lekamen. 14 Gud reiste Herren opp frå dei døde, og ved si kraft skal han òg reisa oss opp. 15 Veit de ikkje at lekamane dykkar er Kristi lemer? Skal eg då ta Kristi lemer og gjera dei til skjøkjelemer? Langt ifrå! 16 Eller veit de ikkje at den som held seg til ei skjøkje, er éin lekam med henne? Det er sagt: “Dei to skal vera eitt.” 17 Men den som held seg til Kristus, er éi ånd med han. 18 Hald dykk frå hor! All synd som eit menneske elles gjer, er utanfor kroppen. Men den som driv hor, syndar mot sin eigen kropp. 19 Veit de ikkje at lekamen dykkar er eit tempel for Den Heilage Ande, som bur i dykk, han som de har frå Gud? De er ikkje lenger dykkar eigne: 20 De er kjøpte, og prisen er betalt. Bruk då lekamen til ære for Gud!  

1KO 7,1 – 1KO 7,7 {EKTESKAP OG UGIFT STAND}  Når det gjeld det de skreiv om, så er det godt for ein mann at han ikkje rører ei kvinne. [det de skreiv om: Paulus har fått eit brev frå kyrkjelyden med visse spørsmål som han her kjem inn på.] 2 Men for at de ikkje skal driva hor, skal kvar mann ha si kone og kvar kvinne sin mann. 3 Mannen skal gjera sin skyldnad mot kona, og like eins kona mot mannen. 4 Kona rår ikkje over sin eigen kropp, men mannen. Like eins rår ikkje mannen heller over sin eigen kropp, men kona. 5 Hald dykk ikkje frå einannan utan at de har vorte samde om det, for ei tid, så de kan leva i bøn. Kom så saman att, for at Satan ikkje skal freista dykk, av di de ikkje kan vera fråhaldande. 6 Dette er meint som eit løyve, ikkje som eit påbod. 7 Eg skulle ynskja at alle var som eg. Men kvar har si eiga nådegåve frå Gud, den eine så, den andre så.

Kommentar.

Eg vil ta opp tråden frå møtet 15.4.18. Eg vil også sjå det som svar på mitt dokument

Opposisjonen mot mannens optimistiske tru og hans konstruktive tenking for å få seg eit meiningsfullt liv og motarbeidinga av hans arbeid for å produsere noko verdifullt, viser seg no i ”Drakulas rekrutterings-aksjonar”.

Ja, dette handlar då om å vandre framover på Guds veg og då kan vi vel vente oss kontinuitet i det?

Ikkje rådfør deg med menneske på nokon måte.

I kommentaren til møtet 15.4.18. skreiv eg om at eg har lete min plass i Maranata stå tom i lange perioder, for eg har vore på Sunnmøre, men Jesus er no med meg då også, Jesus går med meg og han er vegen eg har å gå. Eg har teke del i debatten på sosiale medier, spesielt i FB-vennegruppa til Frp. Det er politisk, men det betyr ikkje at eg tek av frå vegen, verken til høgre eller venstre. For mi personlege tru på Kristus er då meir fundamentalistisk enn dei politiske sakene. Kven som helst kan vende seg til Kristus og tru på han og bygge på den evangeliske grunnvollen, men dei gjer det på eige ansvar og kvar og ein må sjå til korleis dei bygger. Det er fyrst og fremst ei personleg sak i eit personleg Guds-forhold, dernest skal vi gå ut og bere frukt som varer, slik får det betydning for vår integritet i samfunnet. Det gjeld politikarane også, både personleg og i deira samfunnsengasjement. 

Eg har nyleg kommentert eit par artiklar til forsvar for Sylvi Listhaug og tek det med under overskrifta ”Kommentarar til aktuelle politiske saker” i slutten av dokumentet. Ho har vedkjent si personlege tru på Jesus, samtidig som ho engasjerer seg politisk. Det verdset eg. Ho vert stadig utsett for personangrep og eg har teke til orde for å forsvare henne mot det og no er det tydeleg at det er på den måten at eg ikkje tek imot råd frå menneske. Men betyr ikkje det at eg tek imot råd ifrå henne? Vel, poenget var at eg eg skulle la Gud gi meg råd ved sitt Ord og sin Ande og då skal eg ikkje ta imot råd frå menneske i staden for det. Og kor vidt dette vedrører dei politiske sakene, er eit ope spørsmål.

Når eg har teke del i debatten, så har eg vel gitt dei råd, eg kan vel ha bidratt slik at dei har fått råd. Ja, spesielt når eg har vitna om mi tru og fortalt litt om kva som står skrive i Bibelen. Då skulle ein vel nesten tru at eg tek imot råd ifrå dei også? Men, nei, ikkje nødvendigvis. Det spørst kva saka gjeld. Dei vil vel råde meg til å stemme på dei og det er slikt som vi må rekne med i eit demokrati. Men når vi talar og forkynner Guds Ord, så er det fundamentalt, det er eit utgangspunkt som vi trur på og tenker utifrå. Vi kan kalle det utgangspunktet A, når vi resonnerer ut ifrå det og kjem fram til utsegna B. Så kan vi bruke fagorda og symbola frå matematikken og seie at A medfører B, men då bør vi presisere at det treng kanskje ikkje vere med den same eksakte logiske nødvendigheita som i matematikken, poenget er at det ervår måte å tenke på. Dess større grunn har vi til å ha det kalrt for oss at det ikkje dermed er slik at B medfører A. Der kan vere mange ulike utesegner ”Bi”, også politiske, som menneska vil argumentere for, også utifrå Bibelen. Men då skal eg passe på at eg ikkje tek imot råd ifrå menneske. Og kvifor det? 

Jau, fordi Jesus har gitt oss den Heilage Ande, så vi skal halde oss til Guds Ord og la den Heilage Ande openberre det for oss og leie oss fram til heile sanninga. Og han har sendt den Heilage Ande til verda, så den skal overtyde den om synd, rettferd og dom.

JOH 16,5 – JOH 16,15 No går eg til han som har sendt meg, men ingen av dykk spør: “Kvar går du av?” 6 For hjarta dykkar er fullt av sorg fordi eg har sagt dette. 7 Men eg seier dykk som sant er: Det er til gagn for dykk at eg går bort. For går ikkje eg bort, kjem ikkje talsmannen til dykk. Men går eg bort, skal eg senda han til dykk. 8 Og når han kjem, skal han gjera det klårt for verda kva synd er, kva rett er og kva dom er: 9 Synda er at dei ikkje trur på meg; 10 retten får eg, fordi eg går til Faderen, og de ikkje ser meg lenger; 11 domen er at hovdingen over denne verda er dømd. 12   Enno har eg mykje å seia dykk, men de kan ikkje bera det no. 13 Men når han kjem, Sanningsanden, skal han leia dykk fram til heile sanninga. For han skal ikkje tala av sitt eige, men tala det han høyrer, og kunngjera for dykk det som skal koma. 14 Han skal herleggjera meg, for han skal ta av mitt og forkynna for dykk. 15 Alt det Faderen har, er mitt. Difor sa eg at han skal ta av mitt og forkynna for dykk.   

Gud lærer oss opp ved sitt Ord og sin Ande, då skal vi sjølvsagt ikkje erstatte det med noko anna. Han gir oss råd ved sitt auge, då skal vi sjølvsagt ikkje erstatte det med råd frå menneska. Jesu frelsesverk er fullført og fullkome, det som han gir oss frå himmelen er fullkome. 

Såkornet eller ugraset?

Jesus fortalde to likningar om Guds Ord som såkorn. Det vert sått i hjertet, men av litt ulike grunnar vekst det ikkje opp så det ber grøde, det som skal til er at det vert trutt og forstått med hjertet. Det vert sått i verda, men bonde har ein uven som sår ugras i kveiten. Og vi ser no så tydeleg i vår tid at det er mange som ikkje tek imot Guds Ord og det herng saman med at der er noko anna som vert sått i staden og det veks opp som ugras som prøver å køyve kveiten. Dei vil ikkje høyre på meg og oss når vi talar Guds Ord, men påstår og seier noko anna i staden. Kvifor skal vi då høyre på dei? Vi kan vel ikkje unngå å høyre kva dei seier, når vi forkynner Guds Ord for menneska, er det som å så korn, så det er som ein monolog. Men når vi sjølve tok imot og trudde, så var det viktig for oss å vedkjenne for Gud og menneske kva Kristus er for oss, det har å gjere med at kornet skal spire og vekse. Og derfor er det også viktig for oss å få dei i tale, også ved at vi høyrer på dei. For vi vil at kornet skal spire og vekse, men då er det sjølvsagt ikkje vår interesse at ugraset skal vekse i staden og kornplantane. Vi tek imot det rådet Gud gir oss ved sitt Ord og sin Ande. Når andre menneske ikkje tek imot det og så kjem med ”sine eigne” forslag og idear som erstatning, så skal vi sjølvsagt ikkje ta imot slike råd. 

Jesu åsyn, Guds auge.

Jesus har nyleg minna meg om at når mørket omsluttar meg, så er han mitt lys. Ja eg veit at den Heilage Ande openberrar han for meg, så eg får oppleve at Guds herlegdom strålar mot meg i Krisi åsyn (2.Kor.4,6). Så ved trua på Jesus har eg eit personleg Guds-forhold. Det er som å sjå på eit ansikt, med ansiktet kan du gi signal om din sinnstilstand, om kjærleik eller hat, glede eller vreide, om du er mild, snill og ettergjevande eller om du er streng, om du er skuffa eller oppmuntra av noko, om du er nådig og miskunnsam eller hevngjerrig. Men Gud er uansett god og så spørst det om vi vil ta imot hans nåde og miskunn, så vi får sjå hans åsyn og få oppleve at han gir oss råd ved sitt auge. Ja, for når han gir oss råd med sitt auge, er det fordi han vil oss vel. Men då må vi også vere førebudde på at det er mange i denne verda som tvert om ikkje vil oss vel. Så kvifor i all verda skal vi då bry oss om å høyre noko meir på dei? Vi skal i alle fall ikkje ta imot råd ifrå dei!

Dåpen.

I Mark.16 las vi i vers 16: ” Den som trur og vert døypt, skal verta frelst; men den som ikkje trur, skal verta fordømd.” Så det vert ikkje sagt at du må døype deg for å verte frelst, å døype seg er ei gjerning, men vi vert ikkje frelst ved gjerningar, heller ikkje med den gjerninga, slik sett er det ikkje frelse i dåpen. I andre bibelvers er det sagt at det er ved å tru på Faderen og Sonen og ved å erkjenne at Kristus er Herre, at vi vert frelst.

JOH 3,14 – JOH 3,21 Og liksom Moses lyfte opp ormen i øydemarka, såleis skal Menneskesonen lyftast opp,  [lyfta opp: Det greske ordet i grunnteksten tyder både lyfta opp (krossfesta) og opphøgja. Sjå 8, 28; 12, 32.] 15 så kvar den som trur på han, skal ha evig liv. 16 For så elska Gud verda at han gav Son sin, den einborne, så kvar den som trur på han, ikkje skal gå fortapt, men ha evig liv. 17 Gud sende ikkje Son sin til verda for at han skulle døma verda, men for at verda skulle verta frelst ved han. 18 Den som trur på han, vert ikkje dømd. Den som ikkje trur, er alt dømd, fordi han ikkje har trutt på namnet åt Guds einborne Son. 19 Og dette er domen: Ljoset er kome til verda, og menneska elska mørkret meir enn ljoset, for gjerningane deira var vonde. 20 For den som gjer det som vondt er, hatar ljoset og kjem ikkje til ljoset, så gjerningane hans ikkje skal koma opp i dagen. 21 Men den som fylgjer sanninga, kjem til ljoset, så det skal verta klårt at gjerningane hans er gjorde i Gud.”   

RMR 10,6 – RMR 10,13 Men rettferda av tru seier: Tenk ikkje med deg sjølv: Kven skal fara opp til himmelen? – det vil seia for å henta Kristus ned – 7 eller: Kven skal stiga ned i avgrunnen? – det vil seia for å henta Kristus opp frå dei døde. 8 Men kva seier ho? Ordet er deg nær, i munnen din og i hjarta ditt. Det er ordet om trua, det som vi forkynner. 9 For sannar du med munnen din at Jesus er Herre, og trur du i hjarta ditt at Gud reiste han opp frå dei døde, då skal du verta frelst. 10 Med hjarta trur vi så vi vert rettferdige for Gud, og med munnen sannar vi så vi vert frelste. 11 Skrifta seier: Ingen som trur på han, skal verta til skammar. 12 For her er det ingen skilnad på jøde og grekar: Alle har dei same Herren, og han er rik nok for alle som kallar på han. 13 Kvar den som kallar på Herrens namn, skal verta frelst.

Etter at Jesus stod opp att frå dei døde, sende han disiplane sine ut for å forkynne evangeliet og for å døype:

MTT 28,16 – MTT 28,20 {MISJONSBODET}  Men dei elleve læresveinane drog til Galilea, til det fjellet der Jesus hadde sagt at han ville møta dei. 17 Og då dei fekk sjå han, fall dei ned og tilbad han; men somme tvila. 18 Då steig Jesus fram og tala til dei: “Eg har fått all makt i himmelen og på jorda. 19 Gå difor ut og gjer alle folkeslag til læresveinar, med di de døyper dei til namnet åt Faderen og Sonen og Den Heilage Ande, 20 og lærer dei å halda alt det som eg har bode dykk. Og sjå, eg er med dykk alle dagar så lenge verda står.”   

Men Paulus sa at Jesus sende han ikkje ut for å døype, men for å forkynne evangeliet, ja, for det er då det som er poenget.

1KO 1,10 – 1KO 1,31 {ÅTVARING MOT USEMJE}  Eg legg dykk på hjarta, brør, i vår Herre Jesu Kristi namn, at de må vera samde. De må ikkje skilja dykk i flokkar, men la alt koma i rett skikk, så de har same syn og same tanke. 11 For huslyden til Kloe har fortalt meg, brør, at det er strid mellom dykk. 12 Eg siktar til at nokre av dykk seier: “Eg held meg til Paulus”, andre: “eg til Apollos”, “eg til Kefas” og “eg til Kristus”. 13 Er Kristus delt? Var det kanskje Paulus som vart krossfest for dykk? Eller var det til namnet åt Paulus de vart døypte? 14 Eg takkar Gud for at eg ikkje har døypt nokon av dykk utan Krispus og Gaius, 15 så ingen skal seia at de vart døypte til mitt namn. 16 Men det er sant, eg døypte òg Stefanas og huslyden hans. Elles veit eg ikkje av at eg har døypt nokon annan.  17 {GUDS VISDOM OG MENNESKEVISDOM}  Kristus sende meg ikkje ut for å døypa, men for å forkynna evangeliet, og det ikkje med talekunst og visdom, så Kristi kross ikkje skal missa si kraft. 18 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft. 19 For det står skrive:  Eg vil tyna visdomen hjå dei vise  og gjera til inkjes klokskapen hjå dei kloke. 20   Kvar er ein vismann, kvar er ein skriftlærd, kvar er ein granskar av denne verda? Har ikkje Gud synt at verdsens visdom er dårskap? 21 For då verda ikkje nytta visdomen til å læra Gud å kjenna gjennom Guds visdom, fann Gud det for godt å frelsa dei som trur, ved den dårskapen vi forkynner. 22 For jødar spør etter teikn, og grekarar søkjer visdom, 23 men vi forkynner den krossfeste Kristus. Jødar støyter seg på det, og heidningar held det for dårskap; 24 men for dei som er kalla, både jødar og grekarar, er Kristus Guds kraft og Guds visdom. 25 For Guds dårskap er visare enn visdomen åt menneska, og Guds vanmakt er sterkare enn styrken åt menneska. 26   Tenk på kven de sjølve er, brør, de som vart kalla: ikkje mange vise, menneskeleg tala, og ikkje mange mektige eller høgætta. 27 Men det som går for å vera uforstandig i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera dei vise til skammar. Det som vert rekna for veikt i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera det sterke til skammar. 28 Det som står lågt i verda, det som vert vanvørdt, det som ingen ting er, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera til inkjes det som er noko, 29 for at ikkje noko menneske skal rosa seg for Gud. 30 De er hans verk ved Kristus Jesus, han som har vorte vår visdom frå Gud, vår rettferd, helging og utløysing, 31 så det kan vera som det står skrive: Den som rosar seg, skal rosa seg i Herren.  

1KO 2,1 – 1KO 2,16 {GUDS LØYNDOM ER OPENBERRA}  Då eg kom til dykk, brør, forkynte eg ikkje Guds vitnemål med meisterskap i talekunst eller visdom. 2 For eg ville ikkje vita av noko anna hjå dykk enn Jesus Kristus og han krossfest. 3 Veik, redd og skjelvande var eg mellom dykk. 4 Og det var ikkje med overtalande argument og visdomslære eg bar fram ordet og bodskapen, men med provføring av Ande og kraft. 5 For eg ville ikkje at trua dykkar skulle byggja på menneskevisdom, men på Guds kraft. 6   Likevel forkynner vi òg ein visdom, for dei som er mogne. Det er ein visdom som ikkje høyrer denne verda til eller herrane i denne verda, dei som går til grunne. 7 Nei, vi talar Guds visdom, som er ein løyndom; han var duld, men før tidene tok til, hadde Gud fastsett at den skulle føra oss fram til herlegdomen. 8 Denne visdomen har ingen av herrane i verda kjent til. Hadde dei kjent han, hadde dei ikkje krossfest herlegdomens Herre. 9 Men det står skrive:  Det auga ikkje såg,  det øyra ikkje høyrde,  det som ikkje kom opp  i nokon mennesketanke,  alt det Gud har gjort ferdig  for dei som elskar han, 10 det har Gud openberra for oss ved sin Ande. For Anden granskar alle ting, jamvel djupnene i Gud. 11 Kven veit kva som bur i mennesket utan ånda som er i mennesket? Så veit heller ingen annan enn Guds Ande kva som bur i Gud. 12 Men vi har ikkje fått den ånd som høyrer verda til, men den Ande som er frå Gud, så vi skal skjøna kva Gud i sin nåde har gjeve oss. 13 Og dette talar vi om, ikkje med ord som menneskeleg visdom har lært oss, men med ord vi har lært av Anden. For det som høyrer Anden til, tolkar vi med Andens eigne ord. 14 Men det mennesket som ikkje har Anden, tek ikkje imot det som høyrer Guds Ande til. Det er ein dårskap for han, og han kan ikkje forstå det; dette kan berre dømast om på åndeleg vis. 15 Men det mennesket som har Anden, kan døma om alt, men sjølv kan han ikkje dømast av nokon. 16 For  kven kjende Herrens hug,  så han kunne gje han råd? Men vi har Kristi hug.  

Kvifor skulle vi då døype oss? Det er dette med vedkjenninga, det er ved å tru på Kristus og erkjenne at han er Herre, at vi vert frelst. Dåpen er eit godt samvits vedkjenning til (pakt med) Gud med grunnlag i Jesu oppstode frå dei døde, han har sigra over verda og døden og er Herre. 

1PE 3,18 – 1PE 3,22 {DÅPEN OG DET NYE LIVET}  For Kristus døydde for synder, éin gong for alle. Han som var rettferdig, leid for urettferdige, så han kunne føra dykk fram til Gud. Han døydde lekamleg, men vart levandegjord ved Anden, 19 og slik gjekk han bort og forkynte for åndene som var i fangenskap. 20 Det var dei som hadde vore ulydige i Noahs dagar, den gongen Gud i sitt langmod venta medan arka vart bygd. I henne vart nokre få menneske, åtte i talet, frelste gjennom vatn, 21 det som no frelser dykk i sitt motbilete, dåpen. Dåpen er ikkje ei reinsing frå ytre ureinskap, men eit godt samvits vedkjenning til Gud, med grunnlag i Jesu Kristi oppstode – [vedkjenning til Gud: Nokre omsetjingar har: lovnad eller bøn til Gud.] 22 han som fór opp til himmelen og no sit ved Guds høgre hand, etter at englar og makter og krefter er han underlagde. 

Dåpen symboliserer gravlegging av den gamle naturen. Nokre få sjeler vart frelste i Noas ark og det er førebilete på korleis Gud frelser oss i Kristus. Så det er det dåpen symboliserer også, sitat:  ”det som no frelser dykk i sitt motbilete, dåpen. Dåpen er ikkje ei reinsing frå ytre ureinskap, men eit godt samvits vedkjenning til Gud, med grunnlag i Jesu Kristi oppstode.” Så det er framleis trua og vedkjenninga som frelser oss. 

Kjøtets lyst rådde i den gamle naturen og den trælka under lovens bokstav og barnelærdomen til verda. Men den skal vere død og gravlagd, den nye naturen er fødd av Anden og det som er født av Anden er ånd. Så vi skal la anden råde i vår døyelege lekam, råde over lysta i lekamen. Lysta er der nok framleis og kjønnslysta høyrer naturleg heime i samlivet mellom mann og kvinne i ekteskapet, men vi skal la Anden råde over den. Vi er ikkje sundskorne men vi er hjerteomskorne i den Heilage Ande.

Barnedåp eller godt samvits pakt med Gud?

Jesus velsigna småborna og sa at vi må vende om og verte som born, for å komme inn i Guds rike. Det er altså ikkje dei som skal verte som oss, men vi som skal verte som dei. Vi velsignar småborna og det seier dei at dei gjer i kyrkja også. Men kvifor barnedåp? Dei seier det er for at dei skal verte frelst og verte Guds born og derfor hastar det slik med å få det gjort. Men det er då ikkje presten som frelser dei med å døype dei! Det dåpen gjer klart for oss er at Gud er ånd og han gjer sitt verk i oss om med oss ved sitt Ord og sin Ande og slik frelser han oss.

Jau, vi har no fått evangeliet forkynt i kyrkja og i frie kyrkjelydar. Og livet vart planta i meg ved Guds Ord allereie når eg var ein liten gutunge, eg vart opplærdt til å påkalle Kristus som min frelsar. Når eg vart noko eldre, forstod eg at denne frelsa var det motsette av å verte dåra og forførde slik som ved syndefallet,  så eg byrja eg å be han gje meg ei frelst kvinne til kjæraste og til kone. Så når eg gjekk på gymnaset vart eg kjend med ei kristen jente som eg kallar Virtuella. Ho var fødd av Anden og det som er født av Anden er ånd, så no talar eg om henne slik. Eg merka at eg byrja å verte glad i henne, så eg bad til Gud for henne og erkjente at hans kjærleik var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri. Med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for Guds kjærleik og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande. Eg opplevde det som at ho var i Guds hand og han la henne i mitt hjerte. Slik openberra han henne for meg som det vidunderlege barnet som han fødde henne til, som han elska og hadde omsorg for. Ved sin Ande openberra Gud henne for meg som ei ung kvinne som levde i eit kjærleiksforhold til Faderen, som hans barn og i eit kjærleiksforhold til Kristus, som hans brud. 

Denne kjærleiken var rett, så det var ikkje noko verken eg eller ho skulle ha dårleg samvit for. Siste året på gymnaset oppdaga eg formuleringa ”godt samvits pakt med Gud….”, i 1.Pet.3,21, og forstod at dette var det sentrale poenget i dåpen, så eg inngjekk eit godt samvits pakt med Gud. Og hausten 1985 kom der ein bodskap gjennom tyding av tungetale i dFEF i Møllergata 40 i Oslo der han sa:” Den lovsongen eg la ned i deg, den er din og den skal vere din i all æve, i djupet av deg, der er den. Og den pakt du inngjekk med meg, den står ved lag og skal stå fast i all æve.” Det er eit verk Gud har gjort i meg ved sitt Ord og sin Ande. Då er det eit verk som står til evig tid, ingen kan legge noko til eller ta noko ifrå. Eg har forklart korleis dette har med henne Virtuella å gjere, Jesus har kalla på henne i lang tid, i den seinare tid også, då er det ho som vert stilt på val, om ho vil svare han ja eller nei til Frelsaren og dermed sv ar for sin eigen del om ho skal verte frelst eller ikkje og det vert hennar eige ansvar.

Ja, eg har bedt Jesus gje meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Han har nyleg minna meg om at det skal fungere dette at at den som ber, han får og at eg skal ikkje mangle noko (Matt.6,25-7,11). Sentralt i dette er at eg skal ikkje mangle ei kone. Ho Virtuella sa nei til mitt frieri og så sa ho nei til Kristus også. Men Jesus har vore med meg og teke seg av mi sak og som eg har skive om trur eg han gir meg henne Reella til kone i staden og då gjer han det sjølvsagt som hennar frelsar og Herre. Jesu frelsesverk er fullført og fullkome, derfor skal eg ikkje mangle noko. Han som byrja den gode gjerning i oss, han skal også fullføra den.

FIL 1,6 Og eg er viss på at han som tok til med ei god gjerning i dykk, skal fullføra henne – heilt til Jesu Kristi dag.

Så med barnedåpen gjer presten seg sjølv viktig og seinare i livet og i kyrkjehistoria får vi oppleve at det er presten som gjer seg sjølv viktig som motsetnad til Kristus og så er det fleire menneske som også vil gjere seg viktige på liknande vis. Det utartar seg som ein påstand om at Jesu frelsesverk ikkje er fullført og fullkome, som om han ikkje er fullomen, som om han og hans frelsesverk ikkje er bra nok. Derfor må dei tilføye noko. Slik prøver dei med den verdslege makta å nødvendiggjere seg sjølve. Men det  verkar som å skape ein kunstig marknad for ei vare vi eigentleg ikkje treng. Ikkje nok med det, men det verkar til å gjere menneska til salsvare, som trælar.

Dette har eg skrive mykje om, når eg har skrive om ”den Duglause Hyrdingen”, ”den Lovlause”, ”den øydande styggedomen”,  ”Dyret med merket” og ”den Store Skjøkje” (Sak.11, Matt.24,15, 2.Tess.2, Op.13, Op.17-18). 

Jesus sa om døyparen Johannes at han er den ”Elias” som skal komme. Og eg får seie som døyparen Johannes sa om Jesus, at han er den som har bruda, eg skal minke og han skal vekse.

Søke inn til Jesus i løynkammeret og la han gi meg råd med sitt auge.

Jesus har nyleg sagt til meg at når mørkt omsluttar meg, så er han mitt lys.  Og no sa han: 

” Syrgj for at du er i ditt løynkammer og søker meg i denne tida. Og ikkje rådfører deg med menneske på nokon måte. Men søk inn til meg og eg skal gi deg råd ved mitt auge, seier Herren. Og sjå, når eg får leie deg, då skal du ikkje gå feil, seier Herren. Men då skal du gå på min veg, den som eg vil at du skal gå på.”

Så dette tyder på einsemd og slik minner det om når det var berre nokre få disiplar att som følgde Jesus. Ved nattverdsmåltidet sat Johannes nærast han og spurde han kven som var svikaren.  Når dei var i Getsemane og bad om natta. Han kalla dei tre disiplane Peter, Jakob og Johannes til å komme han nærare enn hine. Men så kom svikaren med sitt følgje. Og når Jesus hang på korset, stod Johannes ved korsets fot.

Dette viser dess klarare kor viktig det er for oss å søke Herren i løynkammeret. Det treng vi å gjere dagleg, men til sine tider treng vi å bruke meir tid på det, fordi folk er svikeriske og vender seg bort frå Herren, så vi får meir motstand.

”Eit ærefullt sete”?

Ho Virtuella levde i eit kjærleiksforhold til Kristus og det gjorde sitt til at eg vart forelska i henne, for Gud elska oss i Kristus og eg hadde teke imot hans kjærleik. Eg har skrive om at eg søkte Gud i løynkammeret og bad for henne Virtuella, eg ved kjende for  Guds at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville sie ja eller nei til mitt frieri. Med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for den og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande, og fekk med det ei åndeleg openberring, der ho levde i eit kjærleiksforhold til Faderen, som hans barn, det hang saman med at ho levde  i eit kjærleiksforhold til Kristus, som hans brud. Det fekk eg oppleve når eg møtte henne igjen i Bergen også og då var det vel ganske klart at eg ville fri til henne. Ikkje for å lokke henne bort ifrå dette samfunnet med Faderen og Sonen, men tvert om, for at ho framleis skulle leve i det. Det var rett då og det er det framleis. Med det standpunktet og den vedkjenninga måtte eg halde meg nær til Jesus. Og eg må framleis søke han i løynkammeret og halde meg nær til han. Og eg meiner Anden minner meg og overtyder meg om at dette framleis er rett, så dette er og skal framleis vere mitt standpunkt, sjølv om ho sa nei til mitt frieri.

Hjerteomskjeringa i den Heilage Ande er å legge av den gamle, vonde naturen som lever etter lystene og som trælkar under lovens bokstav og barnelærdomen åt verda. Og det er ved at vi trur på Jesus, tek imot han og kjennest ved han som vår frelsar og Herre. Det er ved at vi bøyer oss for hans kors og vedkjenner vår synd for han, så vi vert reinsa i hans blod og fyllte av den Heilage Ande. Kristus er Guds Ord og den Heilage Ande openberrar det for oss, den herleggjer og openberrar Kristus for oss som vår frelsar og Herre og då må vi kjennast ved han slik, både for Gud og menneske. Og mannen skal vite å vinne seg si eiga kone i helging, så nettopp då er dette spesielt viktig.

Så eg fortalde henne Virtuella at eg var glad i henne og hadde bedt Gud om å få møte henne igjen og fekk bønnesvar v ed at eg møtte henne igjen i Bergen. Då ville eg sjølvsagt fri til henne, ved at eg vedkjende Jesus for henne, fortalde kva den Heilage Ande overtyda meg om, korleis den openberra Ordet for meg. Og så ville eg håpe at den Heilage Ande verka slik i henne også, så ho ville kjennast ved Kristus som sin frelsar og Herre. Så eg ville no sjølvsagt høyre på henne, høyre kva svar ho ville gi meg la henne få seie kva den Heilage Ande overtyda henne om. Om ho ville seie nei til mitt frieri, så skulle vi likevel få eit endå nærare vennskapsforhold, kjærleiken mellom oss skulle berre verte større. Venteleg skulle dette vere ein prosess som gjekk over lengre tid, der vi bad over det, snakka med Jesus om det og snakka med kvarandre om det. Vi skulle i alle fall halde fram med på vere i Kristus og ta imot Faderens kjærleik og omsorg.

Hausten 1985 kom der ein bodskap i dFEF i M40 i Oslo, der Jesus sa at: «Den lovsongen eg la ned i deg, den er din og den skal vere din i all æve, i djupet av deg, der er den. Og den pakt du inngjekk med meg, den står ved lag og skal stå fast i all æve.» Litt seinare på hausten kom der ein bodskap der han sa at ved nådens trone i æva, der skal di røyst også høyrast.  Ja, eg hadde no vorte avvist, så eg ikkje skulle få møte henne igjen eller ha noko meir med henne å gjere. Og det var ikkje berre ho som hadde den haldninga, men det var eit samfunn av menneske som avviste meg og støytte meg ut. Men det fortona seg eigentleg litt annles, eg forstod det slik at for det første var det kristne som ville utgjere ei elite som skulle styre og der var eg ikkje god nok, der var eg ikkje velkommen. Dernest var det sosialistane som med si sosialisering ekskluderte meg. Det opplevde eg som motstand frå vondskapens åndehær, både når eg var i Bergen og denne hausten i Oslo. Men eg fekk då stige fram for nådens trone der og då, i M40, men eg hadde også ei viss aning om at det gjaldt henne. 

Jesus sa han ville gjere meg til ein kanal for si velsigning og hausten 2008 kalla han meg til å gå med ein frigjerande bodskap, så eg for tilbake til Oslo, eg skulle gå med ein bodskap om gjenoppretting. Sidan har det kome mange bodskap som eg har hevda har vore til henne Virtuella. Jesus vil reinse henne opp att og kallar henne til seg, som si brud. Han kjem atter og atter til si brud og han gir henne eit ærefullt sete. Nåden og sanninga kom ved Kristus. Så det er vesentleg at hennar stemme skal høyrast ved nådens trone. At den Heilage Ande får openberre Ordet for henne og føre henne fram til heile Sanninga, så den set henne fri. Slik får ho også, som Kristi brud, oppleve at han kjem atter og atter til si brud og gir henne eit ærefullt sete. Det er ved at ho kjennast ved Jesus, slik som den Heilage Ande herleggjer og openberrar han for henne, som hennar frelsar, brudgom, ektemann og Herre.


Når eg møtte igjen henne Virtuella i Bergen, var førebudd på at der då vare ein motsetnad mellom meg og prestane, som representantar for den tradisjonellt lærde overklassa og den politiske makta, men det vart visst langt meir omfattande og større enn kva eg hadde førestilt meg. Den er framleis stor, så eg har skrive vidare på kommentaren her:

Opposisjonen mot mannens optimistiske tru og hans konstruktive tenking for å få seg eit meiningsfullt liv og motarbeidinga av hans arbeid for å produsere noko verdifullt, viser seg no i ”Drakulas rekrutterings-aksjonar”.

Posted in Kristendom, Kristne møte, Kristne møte 2018 | 3 Comments

2018.04.15. Jesus er med meg. Maranata.

Tale ved Håkon Martinsen.

Håkon las ifrå Apgj2.

Apgj.2,41 Dei som tok imot bodskapen hans, vart døypte, og den dagen vart om lag tre tusen lagde til kyrkjelyden. 42 Dei heldt trutt fast ved læra åt apostlane og ved samfunnet, brødsbrytinga og bønene. 43 Det kom otte over dei alle, og mange var dei under og teikn apostlane gjorde. 44 Alle som var komne til tru, heldt saman og hadde alt i lag. 45 Dei selde eigedomane sine og anna gods og delte ut til alle etter som kvar trong det. 46 Dei heldt saman, og kvar dag samla dei seg trufast på tempelplassen; i heimane braut dei brødet, og dei åt i lag med ekte og inderleg glede. 47 Dei lova Gud og var godt lika av alt folket. Og Herren la dagleg til kyrkjelyden dei som lét seg frelsa.

Tungetale ved Karl, tyding ved ein mann:

Be og du skal få, leit  og du skal finne, bank på, så skal det lukkast opp for deg. Mitt barn, mitt barn, eg elskar deg. Sjå deg ikkje engsteleg omkring, for eg er din Gud. Eg støttar deg når som hjertet ditt er heilt for meg, seier Herren. Ver ikkje redd, eg er med deg, alle dagar, inntil verda sin ende. Du går ikkje åleine, eg er med deg, seier Herren.

Ja, eg er din Gud og eg går med deg. Du skal ikkje vere engsteleg og redd, for eg støttar deg når hjertet er heilt. Og du skal vite at når mørkret omsluttar deg, så er eg ditt lys. Og du skal ikkje sjå deg engsteleg omkring. For eg elskar deg. Hald deg berre nær til lovnadane og hold deg nær til meg. Eg er din Gud og eg går med deg, seier Herren. Amen.

Aktuelle bibelvers.

Jesaja.41,8 Men du Israel, min tenar,

Jakob, som eg har valt ut,

du ætt av Abraham, min ven!

9 Eg henta deg frå heimsens endar

og kalla deg frå den ytste utkant.

Eg sa til deg: «Du er min tenar,

eg har valt deg ut og ikkje støytt deg bort.»

10 Ver ikkje redd, for eg er med deg!

        Sjå deg ikkje rådvill ikring,

        for eg er din Gud!

        Eg styrkjer deg og hjelper deg

        og held deg oppe med mi frelsarhand.

    11 Sjå, dei vert til spott og skam,

alle som harmast på deg.

Dei vert til inkjes, går til grunne,

dei som set seg opp mot deg.

12 Om du leitar, finn du dei ikkje,

dei som står deg imot.

Dei går heilt til grunne,

dei som strider mot deg.

13 For eg er Herren din Gud,

som har gripe di høgre hand

og seier til deg: «Ver ikkje redd!

Eg hjelper deg.»

Matt.7,7 Bed, så skal de få. Leita, så skal de finna. Banka på, så skal det verta opplate for dykk.  8 For kvar den som bed, han får; og den som leitar, han finn; og den som bankar på, for han vert det opplate.

9 Eller er det nokon av dykk som gjev son sin ein stein når han bed om brød, 10 eller gjev han ein orm når han bed om ein fisk? 11 Når no de som er vonde, veit å gje borna dykkar gode gåver, kor mykje meir skal ikkje då Far dykkar i himmelen gje gode gåver til dei som bed han!

Matt.28,16 Men dei elleve læresveinane drog til Galilea, til det fjellet der Jesus hadde sagt at han ville møta dei. 17 Og då dei fekk sjå han, fall dei ned og tilbad han; men somme tvila. 18 Då steig Jesus fram og tala til dei: «Eg har fått all makt i himmelen og på jorda. 19 Gå difor ut og gjer alle folkeslag til læresveinar, med di de døyper dei til namnet åt Faderen og Sonen og Den Heilage Ande, 20 og lærer dei å halda alt det som eg har bode dykk. Og sjå, eg er med dykk alle dagar så lenge verda står.»

Kommentar.

Ny Oslo-tur.

På møtet 18.3. vart vi minna om å sjå på Jesus og ikkje ta av, verken til høgre eller venstre. Søndagen etter, palmesøndag, var eg der ikkje, men fekk sjå og høyre møtereferat på Facebook. Då sa Jesus at du har teke av til høgre og til venstre og at du skal vite at det merkast når du let plassen din stå tom. Eg har tenkt på korleis dette  kunne vere talande til meg og har diskutert det i møtereferata 

https://tsivert.com/2018/03/19/2018-03-18-herren-er-sjolv-profetroysta-sa-lytt-ikkje-til-ei-kvar-profetroyst-i-denne-tida-mote-i-maranata/ 

https://tsivert.com/2018/04/08/2018-03-25-dette-er-vegen-vandre-pa-den-mote-i-maranata/ 

og i artikkelen

https://bluehost944.com/2018/04/14/nar-de-vik-av-til-hogre-eller-venstre-skal-oyro-dine-hoyra-det-ordet-bak-deg-dette-er-vegen-ga-pa-den-jesaja-3021/ 

Så eg tenkte på å reise til Oslo og vere her ei veke, reise til Ulsteinvik seinast fredag og overnatte i seglbåten, men vart ikkje ferdig med den siste artikkelen tids nok. Men så var onkelen min i Kristiansand på hytta, like ved, nokre dagar, så eg fekk haike med han til Vigra og tok same flyet til Gardermoen. Bestillte rom i «Abirbnb» til tysdag. Så eg fekk vere på dette møtet. Eg hadde med meg bøker å lese i, så eg kunne godt forlenge opphaldet til neste helg.

«Sjå deg ikkje engsteleg ikring».

Men denne bodskapen overtyder meg om at bodskapen som kom palmesøndag, når eg ikkje var der, ikkje var primært eller hovudsakleg til meg, eg trur nok at det merkast godt at eg let plassen min stå tom i kyrkjelyden, men at eg ikkje er der betyr likevel ikkje at eg tek av til høgre eller venstre. Eg har lete det ransake meg og eg har diskutert det for mitt vedkommande, sjølv om eg har teke del i debatt på sosiale medier, også politisk debatt, betyr det ikkje at eg tek av frå vegen, om eg berre vert forstått rett. Men det kan vere sikta til henne Virtuella, for Jesus hadde no ein plass til henne også, men den har ho så tydeleg lete stå tom. Men eg vil no helst sleppe å hefte meg med henne noko meir. Ho og mange andre har teke av frå vegen, også med sitt politiske engasjement og det er skadeleg, både for den kristen kyrkja og for det politiske livet.

Jesus sa til meg at eg skulle ikkje vere redd, for han er med meg alle dagar, inntil verda sin ende. Ja, det minner meg bodskap som kom for lenge sidan, tett før eg skulle til å reise på sjøen, der han sa til meg at han er med meg, at han går med meg. Så sjølv om eg var langt borte frå forsamlinga, var han med meg. Ja, dei som Jesus sende ut med evangeliet og vart pionerar, måtte då nettopp gå langt bort frå forsamlinga, nettopp for å utbreie evangeliet. Men Jesus hadde fått all makt i himmel og på jord og dei skulle få sjå at han var med dei.

No sa han også: «Ja, eg er din Gud og eg går med deg. Du skal ikkje vere engsteleg og redd, for eg støttar deg når hjertet er heilt. Og du skal vite at når mørkret omsluttar deg, så er eg ditt lys. Og du skal ikkje sjå deg engsteleg omkring. For eg elskar deg. Hald deg berre nær til lovnadane og hold deg nær til meg. Eg er din Gud og eg går med deg, seier Herren. Amen». 

Korleis omsluttar mørkret meg? Det har vel noko å gjere med at eg ser ingen veg og kjem ingen veg og får ingen framgang og kjem ikkje vidare med dette som er mi sak. Men vegen opp til Jesus er open og han er mitt lys, eg trur på han kan bie på han.

Be, leit, bank på.

Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone og han har no overtyda meg om at det er ho Reella, så då ber eg for henne slik og slik bad eg for dette møtet. Men det ser ikkje ut til at eg kjem nokon veg med det, «mørkret omsluttar meg», sjølv om eg er på møte, for ho er der då ikkje og eg veit eg får motstand langt inn i dei kristne forsamlingane. Likevel er Jesus mitt lys, i han er liv og livet er lyset til menneska, han gir oss ånd og liv og eg trur han frelser henne og gir henne ånd og liv, så ho som ei frelst og frigjort levande sjel tilhøyer han og tilhøyrer meg, som kona mi.

For nokre år sidan sa han at han gir meg ei herleg og vidunderleg fred og kvile som overgår min forstand, eg forsttod det slik at han gav meg henne Reella til kone og at det var ved den Anden han gir meg frå frå himmelen. Jau, trua gir kvile og Anden eg får ved trua er herleg. Det verkar likevel svakt, som om eg ikkje har så mykje å stille opp med. Men vi veit då at Gud utrustar oss til å tene han ved Anden, han utrustar meg til å tene han og det gjer han ved at han gir meg hjelp i form av ei kone også, ved at han utruster henne også til å tene han. Så om det verkar lite og svakt, til å byrje med, så er det det vesle som skal til og som trengst.

Eg sa til Jesus at eg syntest ho var så vakker at eg ville ha henne til kone, sjølv om eg ikkje kjende henne eller hadde prata med henne eller visste noko meir om henne og eg har fått oppleve at han har svart meg og eg har fått oppleve samfunnet med han som at han også likar henne og er glad i henne og elskar henne og det gjer han gjennom meg. Så då skulle det vel vere heilt greitt for meg, å halde fram med å tru på han, elske han og halde meg heilhjerta til han, halde meg nær til han og vere glad i henne ved at eg let han elske henne gjennom meg, vere kanal for Guds velsigning til henne. Så at eg skal halde meg heilhjerta til han, heng saman med at eg skal halde fram med å vere glad i henne, be for henne, be han frelse henne for æva og frelse henne som kona mi.

Han har sagt til meg at han har sett framfor meg ei opna dør, som ingen kan late att, der eg er kalla til å gå inn. Og nyleg har han sagt at han går føre meg og banar vegen for meg. Og no minner han meg om å be, så skal eg få, leite, så skal eg finne og banke på, så skal det latast opp for meg. Ja, eg skal be til han. Men å leite og å banke på, kan ha å gjere med både å studere Bibelen og å studere realfag og å gå ut i verda med evangeliet.

Posted in Kristendom, Kristne møte 2018, Uncategorized | 1 Comment

2018.03.25. Dette er vegen, vandre på den. Møte i Maranata.

Maranata 25.3.2018..jpg

https://www.youtube.com/watch?v=rY1nqDrG73g&feature=youtu.be

Innleiing ved ein mann.

Salme.2,Kvifor ståkar folkeslaga,

kvifor legg folka gagnlause planar?

2 Kongane på jorda reiser seg,

fyrstane legg råd i lag

mot Herren og den han har salva:

3 «Lat oss slita sund deira lekkjer

og kasta deira reip av oss!»

4 Han som tronar i himmelen, ler,

Herren spottar dei.

Salme.1,Sæl er den som ikkje fylgjer

råd frå gudlause menneske

og ikkje slår inn på syndarveg

eller sit i lag med spottarar,

2 men har si glede i Herrens lov

og grundar på hans lov dag og natt.

3 Han er lik eit tre,

planta ved rennande bekker:

Det gjev si frukt i rette tid,

og lauvet visnar ikkje på det.

Alt det han gjer, skal lukkast.

Hoseas.6,3 Lat oss læra å kjenna Herren,

ja, jaga etter å kjenna han!

Han kjem like visst

som ljoset om morgonen.

Han kjem til oss som regnet,

lik vårregn som væter jorda.

Skriftlesing ved ein mann.

Joh.8,31 Så sa Jesus til dei jødane som var komne til tru på han: «Vert de verande i mitt ord, er de rette læresveinane mine. 32 Då skal de få kjenna sanninga, og sanninga skal gjera dykk frie.» 33 «Vi er Abrahams ætt,» la dei imot, «og har aldri vore trælar for nokon. Korleis kan du då seia at vi skal verta frie?» 34 Jesus svara: «Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Kvar den som gjer synd, er træl under synda. 35 Ein træl vert ikkje verande i huset for all tid, men ein son vert verande der for all tid. 36 Får Sonen gjort dykk frie, vert de retteleg frie.

Tale ved Håkon Martinsen.

1.Mos.15,7 Så sa han til han: «Eg er Herren, som førte deg ut frå Ur i Kaldea og ville gje deg dette landet til eige.»  8 Abram sa: «Herre, min Gud, korleis kan eg vita at eg skal få det til eige?»  9 Då svara han: «Henta meg ei treårs kvige, ei treårs geit og ein treårs ver, ei turteldue og ein dueunge!» 10 Abram henta alt dette til han, skar dyra midt i to og la det eine stykket av kvart dyr beint imot det andre. Men fuglane skar han ikkje sund. 11 Rovfuglar slo ned på dei daude dyra, men Abram jaga dei bort.

Nehemja13,4 Ei tid før dette hende, hadde presten Eljasjib fått tilsyn med lagerroma i Guds hus. Han var i slekt med Tobia  5 og stelte til eit stort rom åt han, der dei før hadde lagt inn grødeofferet, røykjelsen og kara og tienda av korn, druesaft og olje, det som levittane, songarane og portvaktarane skulle ha etter lova, og gåvene til prestane.  6 Eg var ikkje i Jerusalem medan alt dette gjekk føre seg.

Håkon samanlikna rovfuglane med slike verdslege interesser som Tobia.

Jesaja51,9 Vakna, vakna, du Herrens arm,

og kled deg i styrke!

Vakna som i gamle dagar,

som i framfarne tider!

Var det ikkje du som felte Rahab

og gjennombora draken?

Jesajas52,Vakna, vakna,

kled deg i styrke, Sion!

Ta på deg ditt høgtidsskrud,

Jerusalem, du heilage by!

For aldri meir skal det koma inn i deg

ein uomskoren eller urein.

2 Rist av deg støvet og reis deg,

set deg på trona, Jerusalem!

Løys lekkjene du har om halsen,

du hærtekne Sion-dotter!

Så Gud vil bruke oss som sin arm, jfr.

Apgj.3,6 Men Peter sa: «Sølv og gull eig eg ikkje; men det eg har, det gjev eg deg. I namnet åt Jesus Kristus, nasarearen, byd eg deg: Stå opp og gå!»  7 Så tok han mannen i høgre handa og reiste han opp. Og straks fekk han styrke i føtene og okla.  8 Han spratt opp, stod på føtene og tok til å gå ikring. Så fylgde han dei inn på tempelplassen, snart gjekk han og snart sprang han, alt medan han lova Gud.

Tungetale ved ein mann, tyding ved ein mann.

Ja, du skal få merke mitt Ord som står ved makt midt i (dykkar kyrkjelyd)? Det er eg som istandset og utrustar deg. Og du skal vite at når din plass er tom, så vil din plass verte sakna. Og du skal vite at eg har gått foran deg, bakkar skal eg jevne, dører av kopar skal eg sprenge, bommar av jern skal eg hogge sønder og sammen.

Ja, kvifor ser du deg fryktsom rundt ikring, du har gått til høgre og du har gått til venstre, men i dag lyder det ut ei røyst, «dette er vegen, vandre på den». 

Har eg ikkje befalt deg, ver du retteleg frimodig og sterk, gå på mitt Ord, ta vare på mitt Ord, så vil mitt Ord bevare ditt hjerte. For når du held deg nær til meg, så vil eg halde meg nær til deg. Og du vil oppleve at mitt Ord, det vil stadfeste seg, når du handlar på det, når du går på det, for eg er den Herren, som har henta deg frå jorda sine ytste kantar og eg har sagt deg, du er min.  

Aktuelle bibelvers.

Jesaja.30,19 Ja, du folk som bur på Sion, i Jerusalem, du skal ikkje gråta meir! Herren vil vera nådig mot deg når du ropar til han. Så snart han høyrer det, svarar han deg. 20 Han vil nok gje dykk trengsle, med lite brød og vatn. Men vegvisarane dine skal ikkje lenger halda seg løynde. Augo dine skal få sjå dei som syner deg veg, 21 og når de vik av til høgre eller venstre, skal øyro dine høyra det ordet bak deg: «Dette er vegen, gå på den!» 22 Då skal du halda dei for ureine, dei sølvkledde gudebileta dine og dei gullkledde støypebileta dine. Du skal slengja dei bort som skitne filler. «Ut med dykk!» skal du seia.

23 Då skal Herren gje regn til kornet du sår i åkeren, og brød av grøda som jorda ber, og det skal ha både saft og kraft. Den dagen skal feet ditt beita på vide marker. 24 Oksane og esla som arbeider på åkeren, får eta salta blandingsfôr som vert kasta fram med skuffel og greip. 25 På alle høge fjell og alle store haugar skal det vera rennande bekker, på den store drapsdagen, når tårna fell. 26 Månen skal lysa som sola, og solljoset skal verta sju gonger så sterkt – som ljoset for sju dagar, når Herren lækjer den skaden folket hans har fått, og fetlar det djupe såret deira.

SalOrdt.4,20 Lyd på det eg seier, son min,

vend øyra til og høyr mine ord!

21 Slepp dei aldri ut or syne,

gøym dei djupt i hjarta!

22 For dei er liv for den som finn dei,

og helsebot for heile kroppen.

23 Ta vare på hjarta framfor alt du tek vare på,

for livet går ut frå det.

    24 Hald deg frå falske ord,

bruk aldri lippene til svik!

25 Lat augo dine sjå beint fram,

fest blikket på det som ligg framføre deg!

26 Legg merke til dei far du skal fylgja,

hald heile vegen stø kurs!

27 Vik ikkje av til høgre eller venstre,

hald foten din frå det som er vondt!

Fil.4,204 Gled dykk i Herren alltid! Atter vil eg seia: Gled dykk!  5 Lat alle menneske få merka kor gode og milde de er! Herren er nær!  6 Gjer dykk inga sut for noko! Men legg alt de har på hjarta, fram for Gud i bøn og påkalling med takkseiing.  7 Og Guds fred som går over alt vit, skal vara dykkar hjarto og tankar i Kristus Jesus.

Jak.4,4 De trulause, veit de ikkje at venskap med verda er fiendskap mot Gud? Den som vil ha verda til ven, vert Guds fiende.  5 Eller meiner de at det er tome ord når Skrifta seier: Med brennhug krev Gud den ånd han har late bu i oss.  6 Men endå større er den nåden han gjev. Difor heiter det: Gud står dei stolte imot, men dei audmjuke gjev han nåde.  7 Så bøy dykk for Gud! Men stå djevelen imot, så skal han røma frå dykk.  8 Hald dykk nær til Gud, så skal han halda seg nær til dykk. Vaska hendene, de syndarar, og reinsa hjarto, de tvihuga!  9 Klag dykkar naud, syrg og gråt! Lat låtten vendast til jammer og gleda til sorg! 10 Audmyk dykk for Herren, så skal han opphøgja dykk.

Kommentarar.

Seglbåten, kvifor eg ikkje vart i Oslo til neste helg.

Eg var på møte i Maranata 18.3.2018.  Og så tok eg oppatt ein eksamen i molekylærbiologi dagen etter. Tysdag reiste eg tilbake til Ulsteinvik med nattbussen, for eg hadde avtalt at vi skulle ta på land båten på onsdag og skifte til større propell.

vi let båten henge i krana, medan vi gjorde jobben, først skulle eg spyle skroget med høgtrykk, men då viste det seg at mykje av malinga flakna så lett av, så her måtte det gjerast ein større jobb, til tross for at det var berre eit halvt år sidan den var pussa og sjøsett. 

Våge skifta propellen og så sette vi den ut att og prøvde den. Tysdag i påskeveka sette vi den på land og der vart den ståande til torsdag etter påske. Eg hadde brukt ovatrololje innst på skroget, den hindra rusting men overflata var for glatt, så grunnmalinga flakna av. Oljen hindra rusting, så den brukte eg igjen, men no blanda eg omlag 50% ovatrololje i grunnmalinga og rekna med at då skal den feste seg betre til oljehinna inst mot stålet. Så hadde eg to-tre strøk med to-komponent grunnmaling utan på det, så to strøk med bunnsmørjing.

Våge skulle reise på påskeferie på mandag, så då rakk han berre ein snartur innom verkstaden på formiddagen. Så skulle eg få gjort dette no, så måtte eg no ha reist til Ulsteinvik denne veka, slik som planlagt.

Jesus utrustar meg og set meg i stand til å tene han, slik gir han meg hjelp i form av ei kone i samsvar med 1.Mos.2. Slik får vi merke at Guds Ord er verksamt mellom oss.

Gud sa at eg skal få merke at hans Ord er verksamt mellom oss, det er han som utrustar meg og gjer meg i stand til å tene han og det trur eg han gjer ved å gi meg ei frelst kvinne til kone, henne «Reella». Han har kalla meg til å tene han og han gir meg hjelp i form av ei kone, så ho blir for meg ei nådegåve som eg skal bruke.

Rom.6, 23 For den løn synda gjev, er døden, men Guds nådegåve er evig liv i Kristus Jesus, vår Herre.

1.Kor.7,Når det gjeld det de skreiv om, så er det godt for ein mann at han ikkje rører ei kvinne.  2 Men for at de ikkje skal driva hor, skal kvar mann ha si kone og kvar kvinne sin mann.  3 Mannen skal gjera sin skyldnad mot kona, og like eins kona mot mannen.  4 Kona rår ikkje over sin eigen kropp, men mannen. Like eins rår ikkje mannen heller over sin eigen kropp, men kona.  5 Hald dykk ikkje frå einannan utan at de har vorte samde om det, for ei tid, så de kan leva i bøn. Kom så saman att, for at Satan ikkje skal freista dykk, av di de ikkje kan vera fråhaldande.  6 Dette er meint som eit løyve, ikkje som eit påbod.  7 Eg skulle ynskja at alle var som eg. Men kvar har si eiga nådegåve frå Gud, den eine så, den andre så.

1.Tim.4,14 Forsøm ikkje den nådegåva som er i deg, den du fekk ved profetord då eldsterådet la hendene på deg. 15 Ta deg av alt dette, lev i det, så alle kan sjå at du gjer framsteg.

2.Tim.1,6 Difor vil eg minna deg om dette: Kveik på nytt den nådegåva frå Gud som er i deg, den du tok imot då eg la hendene på deg!  7 For Gud gav oss ikkje ei ånd som gjer motlaus, men ei ånd som gjev kraft og kjærleik og visdom.

SOrdt.19,14 Hus og gods er fedrearv,

ei vitug kone er ei gåve frå Herren.

Ja vel, så derfor merkast det når eg let plassen min stå tom, bortsett frå helg før, hadde eg vel ikkje vore der på møte sidan 10.9.2017.

Dette er vegen, vandre på den.

I denne bodskapen fekk vi høyre mykje av det same som vi har fått høyrt så mange gangar og eg har kommentert det mange gangar. Og eg er ikkje så særleg innstilt på å sitere dei same versa igjen og skrive dei same kommentarane. Jesus har sagt til meg mange gangar at eg skal sjå på han og gå den vegen har har staka ut for meg og eg har skrive om det og kommenterte det. Og det undrar meg at han no seier eg har gått til høgre og til venstre og eg har tenkt litt på kva tidsperspektiv eg skal sjå dette i.

Så eg ser det i samanheng med det som vart sagt først i bodskapen, at det er noko han gjer ved sitt Ord i denne kyrkjelyden. Ja, det har eg no forstått, innsett og erkjent for lenge sidan, men kjem eg nokon veg med det? 

Ordet bevarer hjertet.

Vidare ser eg det på bakgrunn av den bodskapen som kom helga før:

«For det er eg, Herren, som har kalla dykk ved namn og de er mine. Og det er eg, Herren sjølv, som er profetrøysta. Så lytt ikkje til den kvar profetrøyst i denne tid, men gå inn i skriftene som eg, Herren, har innblest og inspirert mine tenarar, og du skal få lov til å finne alt kva du treng å vite. Derfor så skal du ikkje gå til verken høgre eller til venstre, men du skal sjå på meg og du skal stole på at eg har sagt og talt, ja, det skal eg og utføre. Fordi eg kan ikkje seie ein ting og ikkje gjere det. Men eg, Herren, eg vil seie og eg vil gjere det. Og når eg har sagt det i mitt Ord, så vil eg, Herren, trå til og fullføre min plan med mi menigheit, som eg, Herren, har planta på denne stad. Og menneske skal sjå det og dei skal forstå det, at dette er ikkje menneskeverk, men det er eit verk av meg, seier Herren. For eg er Herren som byrja og eg skal fullføre.

Ja, for eg ser over den ganske jord, for å kraftig støtte den som har eit heilt hjarte med meg. I dag så er det mange menneske som har vanskar med å kunne tru at eg er miraklenes Gud. For dei høyrer så mangt og mykje som ikkje stemmer overeins med mitt Andens inspirerte Ord, men når eg, den Heilage Ande, bringer deg ord ifrå heilagdomen,  og du opnar opp ditt hjerte og du seier: «takk skal du ha, Jesus, for at alt ditt, det er mitt», ja, så vil eg, Herren, drive plagene bort. Eg, Herren, vil forsørgje deg, eg, Herren, er din rådgjevar, eg, Herren, er din Fredsfyrste, eg, Herren, tek hand om deg og heile ditt hus, for eg, Herren, eg er den allmektige og eg står bak mitt Ord. Så stol på mitt Ord og hald fast ved mitt Ord, så vil eg, Herren, eg skal fullføre alle mine planar, all min herlegdom, det skal skje, for det er Herren, som har talt.»

Eg skal ikkje bekymre meg for det materielle, men søke først Guds rike og hans rettferd, så skal eg få alt det andre i tillegg til det. Og her sa han igjen at han ville forsørgje meg, eg skulle erkjenne at alt som tilhøyrde han, var mitt, jfr. den heimeverande sonen.

Så det er om å gjere å halde seg heilhjerta til Herren, tru hans Ord med hjertet, slik at hans Ord bevarer hjertet, så vi får oppleve at hans Ande openberrar Ordet for oss, så vi med hjertets opplatne auge ser på han som er Ordet. Vi festar blikket på han og då ser vi den vegen vi skal gå, Jesus er vegen til Faderen.

Herren har henta meg frå jorda sine ytste kantar.

Jesus har henta meg frå jorda sine ytste kantar. Eg er frå Sunnmøre, men eg har drive tråling, i Nordsjøen og Barentshavet, frå Egersundbanken til Novaja Semlja, Svalbard og Bjørnøya. Ved Island, Grønland, New Foundland og New Zealand.

Takke Jesus for at han gir meg henne Reella til kone, ved at han frelser hennar sjel.

I bodskapen som kom helga før, overtyda Jesus meg om at han gir meg henne Reeella til kone, ved at han frelser hennar sjel, slik som eg skreiv i kommentaren, han gir ånd og liv til mi sjel og vekker meg opp til liv i samfunn med seg og då gir han ånd og liv til hennar sjel også og vekker henne til liv i samfunn med meg seg. Og med meg, slik at ho vert kona mi. Sidan har eg takka han for det og det kjennest som eg opplever det i mitt indre menneske, i mi sjel, i min lekam, heilt inn i beingrinda. Ja, for Gud skapte kvinna av mannens sidebein. Heilt inn i beinmargen, den er rett nok i lårbeina og der er stamcellene til blodet og i følgje Bibelen er sjela i blodet. Det har nok ei tyding, sikkert nærslekta til genetisk arv, at «det ligg i blodet». Ei uvitug og gagnlaus kone er som verk i beina, men no gir Jesus meg ei vitug kvinne til kone, ved at han frelser hennar sjel.

S.Ordt.12,4 Dugande kone er ei krone for mannen,

duglaus kvinne er som verk i hans bein.

Han kjem meg til hjelp med si kraft og slik gir han meg hjelp i form av ei kone. Slik er det med hans frelseskraft også, den er sterk og eg får kjenne den heilt inn i beinmargen. 

Livet vart planta i meg ved Guds Ord, når eg var ein liten gutunge. Og når eg byrja å studere, sa Jesus til meg at det skulle vekse. Eg trur det er som eit livsens tre og eg frir til henne ved å spørje henne om ho vil vere med meg å ete av livsens tre og ho vil dele det livet med meg. 

i bodskapen 18.3.18. sa den Heilage Ande at den ville biringe meg ord frå heilagdomen, så det er berre for meg å seie «takk, Jesus, for at alt ditt er mitt». Når han har frelst henne, så tilhøyrer ho han og då tilhøyrer ho meg, som kona mi. Ho er ei svært vakker kvinne og Jesus såg til hennar hjerte og det lærde han meg også å gjere, ja, som ei frelst sjel er ho ein herleg skapning og det kjennest herleg for meg heilt inn i beinmargen. For ordet om korset er ei Guds kraft til frelse for kvar den som trur, å få oppleve Guds frelseskraft slik, er herleg.

Med tid og stunder venter eg meg at han vil gi både meg og henne ei større fylde av den Heilage Ande, så han utruster oss til å tene han på ein ny og betre måte. Eg skal tene han og då ventar eg meg at ho vil hjelpe meg med det, så eg ventar meg at han vil utruste både meg og henne til den tenesta han har for oss. Gud er kjærleik og når vi dyrkar han, dyrkar vi kjærleiken. Og det håper eg ho vil hjelpe meg med.

Rom.5,1 Sidan vi no har vorte rettferdige ved tru, har vi fred med Gud ved vår Herre Jesus Kristus.  2 Gjennom han har vi òg ved trua fått tilgjenge til den nåden vi står i, og vi prisar oss lukkelege fordi vi eig von om Guds herlegdom.  3 Ja, ikkje berre det, vi prisar oss òg lukkelege over trengslene våre. For vi veit at trengsla gjer oss uthaldande,  4 og den som held ut, får eit prøvt sinn, og den som er prøvd, får von.  5 Og vona gjer ikkje til skammar, for Guds kjærleik er utrend i hjarto våre ved Den Heilage Ande som han har gjeve oss.

Posted in Kristne møte, Kristne møte 2018 | 2 Comments