2018.04.29. Maranata. Vert fyllt av den Heilage Ande og la den leie deg.

IMG_0998.JPG

 

Innleiing ved ein mann.

JER 33,3 Rop til meg, så vil eg svara deg og fortelja deg store, uskjønelege ting, som du ikkje kjenner til. 

Jesus er vegen, sanninga og livet. Han gir oss kjelda med det levande vatnet.

Fyll alle kammera i ditt indre menneske. Nåden er ny kvar dag. Eg kan ause av frelseskjelda med glede. Jesus er med oss kvar dag.

Tale ved John Miland.

1KO 1,10 – 1KO 1,13 {ÅTVARING MOT USEMJE}  Eg legg dykk på hjarta, brør, i vår Herre Jesu Kristi namn, at de må vera samde. De må ikkje skilja dykk i flokkar, men la alt koma i rett skikk, så de har same syn og same tanke. 11 For huslyden til Kloe har fortalt meg, brør, at det er strid mellom dykk. 12 Eg siktar til at nokre av dykk seier: “Eg held meg til Paulus”, andre: “eg til Apollos”, “eg til Kefas” og “eg til Kristus”. 13 Er Kristus delt? Var det kanskje Paulus som vart krossfest for dykk? Eller var det til namnet åt Paulus de vart døypte?

Vi har ein advokat i himmelen.

Når vi vert fyllte av den Heilage Ande, blir vi eitt i Anden og så går vi ut og vitnar om Jesus. 

John fortalde at når han skulle forkynne i Tempelet i Bergen minna Anden han om å tale over eit ord der Gud sa til israelsfolket at der var ugudlege mellom dei. 

Så minna han om

JOH 8,31 – JOH 8,46 {ABRAHAMS ÆTT}  Så sa Jesus til dei jødane som var komne til tru på han: “Vert de verande i mitt ord, er de rette læresveinane mine. 32 Då skal de få kjenna sanninga, og sanninga skal gjera dykk frie.” 33 “Vi er Abrahams ætt,” la dei imot, “og har aldri vore trælar for nokon. Korleis kan du då seia at vi skal verta frie?” 34 Jesus svara: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Kvar den som gjer synd, er træl under synda. 35 Ein træl vert ikkje verande i huset for all tid, men ein son vert verande der for all tid. 36 Får Sonen gjort dykk frie, vert de retteleg frie. 37 Eg veit at de er Abrahams ætt, men de vil drepa meg, av di ordet mitt ikkje får rom hjå dykk. 38 Eg talar om det eg har sett hjå Faderen, og de gjer det de har høyrt av dykkar far.” 39 “Vår far er Abraham,” sa dei. Jesus svara: “Var de Abrahams born, gjorde de som Abraham. 40 Men no vil de drepa meg, ein mann som har sagt dykk sanninga, som han har høyrt av Gud. Det gjorde ikkje Abraham. 41 De gjer som far dykkar gjorde.”  “Vi er ikkje fødde i hor,” sa dei. “Vi har éin far, og det er Gud.” 42 Jesus sa til dei: “Var Gud far dykkar, så hadde de elska meg; for eg har gått ut frå Gud og er komen til dykk. Eg er ikkje komen av meg sjølv, men han har sendt meg. 43 Kvifor skjønar de ikkje det eg seier? Fordi de ikkje toler å høyra mitt ord! 44 De har djevelen til far og vil gjera det far dykkar ynskjer. Han har vore ein mordar frå det fyrste og står ikkje i sanninga; det finst ikkje sanning i han. Når han lyg, talar han ut frå sitt eige, for han er ein lygnar og far åt lygna. 45 Men eg seier sanninga, og difor trur de meg ikkje. 46 Kven av dykk kan peika på synd hjå meg? Men når det er sanning eg seier, kvifor trur de meg ikkje då?

JOH 7,53 {KVINNA SOM HADDE BROTE EKTESKAPET}  Så gjekk dei heim, kvar til seg, [vantar i dei eldste handskriftene. Ei gamal overlevering utanom Johannes-evangeliet ligg truleg til grunn for dette stykket.] 

JOH 8,1 – JOH 8,11 og Jesus gjekk ut til Oljeberget. 2 Tidleg om morgonen dagen etter kom han til templet att. Alt folket samla seg ikring han, og han sette seg og lærte dei. 3 Då kom dei skriftlærde og farisearane med ei kvinne som var gripen i ekteskapsbrot; dei stelte henne fram 4 og sa: “Meister, denne kvinna har dei kome over medan ho gjorde ekteskapsbrot. 5 Moses har sagt oss føre i lova at slike kvinner skal steinast. Kva seier no du?” 6 Dette sa dei for å setja han på prøve, så dei kunne få noko å klaga han for. Jesus bøygde seg ned og skreiv på jorda med fingeren. 7 Men då dei heldt fram med å spørja, rette han seg opp og sa: “Den av dykk som er utan synd, kan kasta den fyrste steinen på henne.” 8 Så bøygde han seg ned att og skreiv på jorda. 9 Då dei høyrde det, gjekk dei bort, den eine etter den andre, dei eldste fyrst. Til sist var Jesus att åleine med kvinna som stod der. 10 Då rette han seg opp og sa: “Kvar er dei, kvinne? Var det ingen som dømde deg?” 11 “Nei, Herre, ingen,” svara ho. Då sa Jesus: “Så dømer ikkje eg deg heller. Gå bort og synda ikkje meir!”   

RMR 5,20 Lova kom til så fallet skulle verta stort. Men der synda var stor, vart nåden endå større. 

JES 53,5   Men han vart såra for våre brot  og sundbroten for våre synder.  Straffa låg på han, så vi skulle ha fred,  og ved hans sår har vi fått lækjedom.  

SLM 133,1 – SLM 133,3 {NÅR BRØR BUR FREDELEG SAMAN}  Ein song til festferdene. Av David.   Sjå, kor godt og fagert det er  når brør bur fredeleg saman! 2   Det er som når dyr olje på hovudet  renn ned i skjegget,  renn ned i Arons skjegg  og over saumen på hans kjortel. 3   Det er som når dogg frå Hermon  fell på Sion-fjellet.  For der gjev Herren velsigning  og liv til alle tider.  

SLM 134,2 – SLM 134,3   Lyft dykkar hender til heilagdomen,  og lovsyng Herrens namn! [Lyft dykkar hender: -> 77, 3.] 3   Herren velsigne deg frå Sion,  han som skapte himmel og jord!  

1KO 1,18 – 1KO 1,21 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft. 19 For det står skrive:  Eg vil tyna visdomen hjå dei vise  og gjera til inkjes klokskapen hjå dei kloke. 20   Kvar er ein vismann, kvar er ein skriftlærd, kvar er ein granskar av denne verda? Har ikkje Gud synt at verdsens visdom er dårskap? 21 For då verda ikkje nytta visdomen til å læra Gud å kjenna gjennom Guds visdom, fann Gud det for godt å frelsa dei som trur, ved den dårskapen vi forkynner.

Så minna han oss om forteljinga om hærføraren Na’am og profeten Elisa.

2KG 5,10 – 2KG 5,14 Elisja sende ut ein mann som skulle seia: “Gå ned og lauga deg sju gonger i Jordan! Så vert kroppen din frisk og du rein.” 11 Då vart Na’aman harm og fór sin veg. Han sa: “Eg trudde han ville koma ut til meg, stå fram og kalla på Herren sin Gud og føra handa att og fram over den sjuke staden, så eg vart god att av sjukdomen. 12 Er ikkje elvane ved Damaskus, Abana og Parpar, like gode som alle vassdrag i Israel? Kunne eg ikkje lauga meg i dei og verta rein?” Så snudde Na’aman om og fór bort i fullt sinne. 13   Men tenarane hans kom til han og sa: “Kjære husbond, hadde profeten lagt på deg noko vanskeleg, ville du ikkje då ha gjort det? Kor mykje meir no, når han berre seier til deg: Lauga deg, så vert du rein!” 14 Så gjekk Na’aman ned til Jordan og dukka seg sju gonger i elva, som gudsmannen hadde sagt. Då vart kroppen hans frisk att som kroppen åt ein smågut, og han vart rein.

Dette var så enkelt at det verka dumt for Na’am og han vart sikkert fornærma for mottakinga han fekk også. Men når han vart overtalt av tenaren sin og tok til vita og gjorde dette som var så enkelt, fekk han oppleve at det virka. Slik er det med evangeliet også.

Så fortalde han at i 1936 kom der i Larvik ein profetisk bodskap der Herren sa at når dei finn olje og gass i Nordsjøen, då skal de vite at hans komme er såre nær. Den same profetiske bodskapen kom i Moss eit år seinare. Og i 1973 fann dei olje og gass i Nordsjøen.

Tungetale ved Mari, tyding ved John.

Ja, eg har sagt i mitt ord korleis det skal vere før eg kjem att, seier Herren, det skal vere krig og det skal vere rykter om krig og folk skal reise seg mot folk, det skal vere hunger og det skal vere pest, seier Herren. Dette har eg tala om i mitt eige ord, seier Herren. Og kva skal de då gjera, seier Herren, når de ser alt dette skjer? Då skal de ikkje verte deprimerte, då skal de ikkje verte missmodige, men då skal de sjå opp til meg. Og de skal få vite og de skal få  kjenne at eg kjem snart, seier Herren. For sjå, seier Herren, når de ser alt dette, så vit at mitt komme, det er såre, såre nære. Derfor syt for å verte fyllt av min Heilage Ande i denne tida og la deg leie av den Heilage Ande og du skal få oppleve ufattelege ting med meg, seier Herren.

Mange av mine born har i denne tida sovna hen og dei har resignert, seier Herren. Derfor vil eg at du, mitt barn som kjenner elden brenne i ditt hjerte, du skal vere med og du skal oppmuntre dei og du skal vekke dei og du skal forkynne at eg kjem snart, seier Herren. Du skal vere med og du skal vekke dei til ny innsats, seier Herren. For sjå, eg vil ikkje at nokon skal skal gå fortapt, men eg vil at alle skal omvende seg og leve. Du som ein gong opplevde freden og gleda og salvinga i den Heilage Ande, sjå, eg kallar deg tilbake, seier Herren. At du skal komme til meg igjen og eg skal på nytt fylle deg, seier Herren. Eg skal fylle deg med mi salving og mi kraft og du skal vere med og verte til velsigning der du går fram på din veg. Amen.

Aktuelle bibelvers.

ESK 18,32 Eg vil ikkje at nokon skal døy, seier Herren Gud. Vend om, så skal de leva!  

MTT 24,1 – MTT 24,36 {TEMPLET SKAL ØYDELEGGJAST}  Så gjekk Jesus bort frå templet. Då han var på veg ut, kom læresveinane til han og peika på tempelbygningane. 2 Men han sa: “Sjå alt dette! Sanneleg, det seier eg dykk: Her skal det ikkje liggja att stein på stein; alt skal rivast ned.”   3 {TRENGSLENE TEK TIL}  Sidan, då han sat på Oljeberget og læresveinane var åleine med han, spurde dei: “Sei oss: Når skal dette henda? Og kva er teiknet på di atterkome og verdsens ende?” 4   Jesus tok til ords og sa:  Ta dykk i vare, så ingen fører dykk vilt! 5 For mange skal koma i mitt namn og seia: “Eg er Messias.” Og dei skal føra mange på villspor. 6 De skal høyra om krig, og det skal gå rykte om krig. Sjå til at de ikkje lèt dykk skræma! For dette lyt henda; men enno er ikkje enden komen. 7 Folk skal reisa seg mot folk og rike mot rike, og det skal vera hungersnaud og jordskjelv mange stader. 8 Men alt dette er berre dei fyrste føderiene. 9   Då skal dei forråda dykk, driva dykk ut i trengsle og slå dykk i hel. Ja, alle folk skal hata dykk for mitt namn skuld. 10 Mange skal då falla frå, og dei skal svika kvarandre og hata kvarandre. 11 Mange falske profetar skal stiga fram og føra mange vilt. 12 Og av di lovløysa har vorte så stor, skal kjærleiken kolna hjå dei fleste. 13 Men den som held ut til enden, han skal verta frelst. 14 Og evangeliet om riket skal forkynnast i heile verda til vitnemål for alle folkeslag, og då skal enden koma.   15 {DEN STORE TRENGSLA}  Når de då ser at “den øydande styggedomen”, som profeten Daniel har tala om, står på den heilage staden – skjøn det, den som les! –  [“den øydande styggedomen”: Ordlaget er henta frå Dan 11, 31; 12, 11. Syrarkongen fekk i 167 f. Kr. reist eit heidensk altar framfor templet i Jerusalem. Dette gjorde templet ureint, og all gudsteneste laut stogga. På tilsvarande måte skal templet krenkjast, og det skal verta øydelagt.] 16 då må dei som er i Judea, røma til fjells; 17 den som er på taket, må ikkje gå ned og henta noko i huset;  [taket: Taket var flatt og tente til opphaldsstad. Sjå Apg 10, 9. På utsida førte ei tropp opp til taket.] 18 og den som er ute på marka, må ikkje gå heim etter kappa si. 19 Stakkars dei som ventar barn og dei som gjev bryst i dei dagane! 20 Men bed at de må sleppa å røma om vinteren eller på ein sabbat! 21 For då skal det verta så store trengsler som det aldri har vore frå verda vart skapt og til no, og som det heller aldri meir skal verta. 22 Og vart ikkje den tida avkorta, kom ikkje noko menneske til å verta frelst. Men for dei utvalde skuld skal den tida gjerast kortare.   23 {NÅR MENNESKESONEN KJEM}  Om nokon då seier til dykk: “Sjå her er Messias”, eller: “Der er han”, så tru det ikkje! 24 For det skal stå fram falske messiasar og falske profetar og gjera store teikn og under, så jamvel dei utvalde kan førast vilt, om det er råd. 25 Kom i hug at eg har sagt dykk det føreåt! 26 Seier dei då til dykk: “Han er ute i øydemarka”, så gå ikkje dit, eller: “Han er inne i huset”, så tru det ikkje. 27 For liksom lynet går ut frå aust og lyser radt til vest, slik skal det vera når Menneskesonen kjem. 28 Der åtselet er, vil gribbane samlast. 29   Så snart denne trengselstida er over, skal sola mørkjast og månen missa sitt ljos. Stjernene skal falla ned frå himmelen og kreftene i himmelrømda skakast. 30 Då skal teiknet åt Menneskesonen syna seg på himmelen, og alle folk på jorda skal setja i med klagerop; og dei skal sjå Menneskesonen koma på himmelskyene med stor makt og herlegdom. 31 Medan luren ljomar, skal han senda ut englane sine, og dei skal samla dei han har valt seg ut, frå heimsens fire hjørne, frå himmelbryn til himmelbryn.   32 {LÆR AV FIKENTREET!}  Lær ei likning av fikentreet: Når det kjem sevje i greinene, og lauvet sprett, då veit de at sommaren er nær. 33 Like eins når de ser alt dette henda; då veit de at han er utfor døra. 34 Sanneleg, det seier eg dykk: Denne ætta skal ikkje forgå før alt dette hender. 35 Himmel og jord skal forgå, men mine ord skal aldri forgå. 36 Men den dagen og timen kjenner ingen, ikkje englane i himmelen og heller ikkje Sonen, berre Faderen.   

JOH 17,13 – JOH 17,26 No kjem eg til deg. Men dette seier eg medan eg er i verda, så dei skal ha mi glede i seg i fullt mål. 14 Eg har gjeve dei ditt ord. Men verda hatar dei fordi dei ikkje er av verda, liksom eg ikkje er av verda. 15 Eg bed ikkje at du skal ta dei ut or verda, men at du må vara dei frå det vonde. 16 Dei er ikkje av verda, liksom eg ikkje er av verda. 17 Helga dei i sanninga; ditt ord er sanning.  [Helga, vigsla: Grunnteksten har same ordet på desse to stadene.] 18 Som du har sendt meg til verda, har eg sendt dei til verda. 19 Eg vigslar meg for dei, så dei òg skal vera vigsla ved sanninga. 20   Eg bed ikkje berre for desse, men for alle dei som gjennom deira ord kjem til å tru på meg. 21 Eg bed at dei alle må vera eitt, liksom du, Far, er i meg og eg i deg. Slik skal dei òg vera i oss, så verda skal tru at du har sendt meg. 22 Eg har gjeve dei den herlegdomen du har gjeve meg, så dei skal vera eitt liksom vi er eitt: 23 eg i dei og du i meg, så dei heilt og fullt kan vera eitt. Då skal verda skjøna at du har sendt meg, og at du har elska dei liksom du har elska meg. 24 Far, eg vil at dei du har gjeve meg, skal vera hjå meg der eg er, så dei får skoda min herlegdom, som du har gjeve meg av di du elska meg før verda vart grunnlagd. 25 Rettferdige Far, verda kjenner deg ikkje, men eg kjenner deg, og desse veit at det er du som har sendt meg. 26 Eg har kunngjort namnet ditt for dei og skal kunngjera det, så den kjærleiken du har hatt til meg, kan vera i dei, og eg sjølv kan vera i dei.   

Kommentar.

Eg var ikkje på dette møtet, men fekk det med meg på linken:

Riker oppstod og gjekk til grunne.

I det gamle testamentet les vi om at rike oppstod og gjekk til grunne og Gud sa det var han som gjorde det slik, han viste det ved å la sine profetar profetere om det. riker oppstod med kongar som vart mektige, men dei ovmoda seg og gjorde urett og Gud straffa dei og gjorde slutt på makta deira, ved at dei leid nederlag og fall i krig. Men så vert det fortalt om at Gud ville la eit evig rike oppstå, det er Guds rike, der er Kristus konge.

Korleis går det med Noreg?

Når vi fann olje og gass i Nordsjøen, vart Noreg rikt og mektig og då viser det seg at også norske politikarar ovmodar seg mot Gud og vil ha æra for de, som om det er dei som gjer sitt verk. Vel, fører dei ein bra politikk og vi ser at den verkar bra, så er det på sin plass å påstå det, er det den rette forklaringa, så er det på sin plass å bruke den, den æra kan dei då godt få. 

Men vi er forsona med Gud på evangeliets grunnvoll, han har openberra si frels for oss i Kristus og det skal vi ære Gud og Lammet for.  Vi får oppleve at Gud gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande og det skal vi takke han for og ovelate det til han få fullføre det verket han har byrja på. Han gir ingen annan si ære.

Men så viser det seg at prestar og politikarar og mange med dei ikkje vil ære Gud og Lammet slik likevel. Og kvifor det? Det er ei tilsniking der dei framstille det som om det er dei som gjer sitt verk og vil ha æra for det, slik prøver dei å forgude seg sjølve. Men det er løgn, dei er ikkje i stand til å gjere Guds verk, dei er ikkje i stand til å fullføre det. Det er den Lovlause som set seg inn i Guds hus og gjer seg sjølv til gud. 

Med oljeindustrien har Noreg vorte eit rikt land og det betyr at nordmenn også vert verdifulle. Så viser det seg tydelegare at der er ein motsetnad mellom korleis verda verdset oss som arbeidskraft, og korleis Kristus verdset oss som frelste sjeler, som hans forsamling og kyrkje, som hans brud. Og slik er der også ein motsetnad mellom korleis verda verdset den norske kvinna og korleis ein frelst, norsk mann vil verdsette henne som kjæraste og som kone. I verda vert menneska verdsette som salsvare, som trælar, som motsetnad til at Gud verdset oss som frelste sjeler. 

Vente på Jesu gjenkomst.

Men når Jesus kjem att, skal han tyne han med pusten frå sin munn. Det er vårt håp og det er ein god grunn for oss til å sjå opp til han og vente på hans gjenkomst i tru og med håp og så trøyste kvarandre med desse orda. Så det rette svaret er å forkynne at han kjem att for å hente sine, for å frelse dei frå vreiden.

HEB 9,28 såleis er òg Kristus ofra éin gong for å ta bort syndene åt dei mange, og så skal han andre gongen koma til synes, ikkje for synda skuld, men for å frelsa dei som ventar på han.  

JOE 3,1 – JOE 3,8 {NÅR ANDEN VERT UTREND}  Ein gong skal det henda  at eg renner ut min Ande over alle menneske.  Sønene og døtrene dykkar skal tala profetord;  dei gamle mellom dykk skal ha draumar,  og dei unge skal sjå syner. 2   Jamvel over trælar og trælkvinner  vil eg renna ut min Ande i dei dagane. 3   Eg lèt teikn syna seg på himmel og jord:  blod og eld og røyksøyler. [teikn: varsel før Herrens dag kjem.] 4   Sola vert omskapt, ho svartnar,  og månen vert som blod,  før Herrens dag kjem, den store og skræmande. 5   Men kvar den som kallar på Herrens namn,  skal verta frelst.  For på Sion-fjellet og i Jerusalem  skal det finnast ein flokk som har sloppe unna,  så som Herren har sagt.  Og mellom dei som har berga seg,  er dei som Herren kallar.  6 {HERRENS DOM OVER FOLKA}  For sjå, i dei dagar og på den tid,  når eg vender lagnaden for Juda og Jerusalem, 7   då vil eg samla alle folkeslag  og føra dei ned i Josjafat-dalen.  Der vil eg halda rettargang med dei  om Israel, mitt folk og min eigedom,  som dei spreidde mellom folka.  Dei delte landet mitt [Josjafat-dalen: I denne dalen skal Herren halda dom over folkeslaga (sjå v. 17). Josjafat tyder “Herren dømer”.] 8   og kasta lodd om folket mitt;  dei gav ein gut for ei skjøkje  og selde ei jente for vin – og drakk.  

Men kva gagnar det eit menneske om det vinn heile verda, men taper si sjel? Jesus har betalt prisen for oss med sitt eige blod, for å frelse oss for æva og gi oss evig liv og verdsleg rikdom og makt er for ingen ting å rekne samanlikna med det.

Kjelda med det levande vatnet. Vere brennande i Anden.

Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Då er det viktig for meg å ha det klarte for meg at kjelda med det levande vatnet skal eg og ho ha i lag og den skal vere vår gledeskjelde, det er den som gir oss liv.

OSP 5,15 – OSP 5,19   Drikk or din eigen brunn,  rennande vatn or di eiga kjelde! 16   Lat ikkje kjeldene dine renna ut på gata,  bekkene dine strøyma på torg og plassar! 17   Du skal ha dei heilt for deg sjølv  og ikkje dela dei med andre. 18   Då skal kjelda di vera velsigna.  Gled deg over din ungdoms kone, 19   den elskelege hind, den yndefulle gasell!  Fryd deg støtt ved hennar barm,  lat alltid hennar kjærleik gjera deg ør!  

Så eg ventar meg at eg skal få oppleve dette i mitt kjærleiksforhold til henne som Gud gir meg til kone, dette er fundamentalt i vårt liv med Gud, liksom kjelda som vella opp og vatna Edens hage. Gud skaper meg i Kristus og då får eg oppleve at han gjer sitt verk med meg i samsvar med 1.Mos.2 og gir meg ei kone på denne måten. Eg trur framleis det er ho Reella og innstiller meg på å få oppleve dette rike livet i Gud saman med henne. Vi får oppleve at Guds kjærleik er mellom oss og med den kjærleiken skal eg vere brennande. Guds kjærleik er utrend i mitt hjerte ved den Heilage Ande, den kjærleiken til henne skal eg la flamme opp, med den kjærleiken skal eg vere brennande i ånda.

RMR 5,1 – RMR 5,5 {FRED MED GUD OG FRELSE FRÅ DOMEN}  Sidan vi no har vorte rettferdige ved tru, har vi fred med Gud ved vår Herre Jesus Kristus. 2 Gjennom han har vi òg ved trua fått tilgjenge til den nåden vi står i, og vi prisar oss lukkelege fordi vi eig von om Guds herlegdom. 3 Ja, ikkje berre det, vi prisar oss òg lukkelege over trengslene våre. For vi veit at trengsla gjer oss uthaldande, 4 og den som held ut, får eit prøvt sinn, og den som er prøvd, får von. 5 Og vona gjer ikkje til skammar, for Guds kjærleik er utrend i hjarto våre ved Den Heilage Ande som han har gjeve oss.

HSA 8,5 – HSA 8,7 {KJÆRLEIKEN ER STERK SOM DØDEN}  Kven er ho som kjem opp frå øydemarka,  stødd til sin ven?  Under apalen vekte eg deg,  der mor di hadde føderier,  der ho fødde deg.  6   Set meg til eit segl på ditt hjarta,  eit segl på din arm!  For kjærleiken er sterk som døden  og mektig som dødsriket i si trå.  Han brenn som logande eld,  han logar mot himmelen. [eit segl: Signetringen, som var viktig og verdifull, bar mannen gjerne i ei snor kring halsen, sjeldan på armen.]  7   Vassflaumar kan ikkje sløkkja kjærleiken,  elvar kan ikkje fløyma han bort.  Om einkvan ville gje  alt han åtte for kjærleik,  så vart han berre til narr.  

SKR 3,1 – SKR 3,2 {ØVSTEPRESTEN JOSVAS SKULD OG FRIKJENNING}  Så lét han meg sjå Josva, øvstepresten, som stod framfor Herrens engel, medan Satan stod på høgre sida hans og førte klagemål mot han. 2 Herren sa til Satan: “Gjev Herren må visa deg til rettes, Satan! Ja, gjev Herren, som har valt ut Jerusalem, må visa deg til rettes! Er ikkje denne mannen ein brand, riven ut or elden?”

RMR 12,11 Ver ikkje lunka i dykkar iver, ver brennande i Anden; ten Herren!

Dette har eg skrive meir om i min  kommentar til møtet på Sion Åheim 18.6.2018:

https://tsivert.com/2018/06/18/__trashed/

 

 

 

 

Posted in Kristendom, Kristne møte 2018 | Leave a comment

2018.06.17.SionÅheim. Når Gud talar og vi lyttar.

 

 

Innleiing ved Olav Harald Vik.

2PE 1,1 – 2PE 1,3 {HELSING}  Simeon Peter, Jesu Kristi tenar og apostel, helsar dei som ved vår Gud og frelsar Jesu Kristi rettferd har fått den same dyre tru som vi. 2 Nåde og fred vere med dykk i rikt mål gjennom kunnskapen om Gud og vår Herre Jesus!  3 {TRUA SKAL SYNA SEG I LIVET}  Då vi lærte han å kjenna som kalla oss ved sin eigen herlegdom og styrke, gav han oss i si guddommelege makt alt som tener til liv og gudsfrykt. 

Tale ved Arnstein Andersen.

1MO 1,3 Då sa Gud: “Det verte ljos!” Så vart det ljos.

JOH 1,1 – JOH 1,4 {ORDET VART MENNESKE}  I opphavet var Ordet, og Ordet var hjå Gud, og Ordet var Gud. 2 Han var i opphavet hjå Gud. 3 Alt vart til ved han, og utan han vart ikkje noko til av det som har vorte til. 4 I han var liv, og livet var ljoset for menneska.

Så siterte han nokre vers der det vert sagt at Guds røyst er som tora, den er sterk altså. Men så talar Gud til menneska, som hans høgste skapning og vist oss si kraft ved at han vekte Jesus opp frå dei døde. Arnstein kalla det for den sterkaste krafta.

HEB 1,1 – HEB 1,3 {GUD HAR TALA GJENNOM SONEN}  I fordoms tid tala Gud mange gonger og på mange måtar til fedrane gjennom profetane. 2 Men no, i desse siste dagar, har han tala til oss gjennom Sonen. Han har Gud sett til arving over alle ting, for ved han skapte han verda. 3 Han er ei utstråling av Guds herlegdom og biletet av hans vesen, og han ber alt med sitt mektige ord. Då han hadde gjort reinsing for syndene våre, sette han seg ved høgre handa åt Majesteten i det høge.  

Jesus ville gjere disiplane sine til sine vitne, det er noko meir enn å vere predikant. Det greske ordet for vitne er ”martyros”. Mange av dei fyrste kristne døde for si tru og vart vitne på den måten, så det er altså opphavet til dagens tyding av ordet martyr.

Så noterte eg meg to skriftstadar til:

JES 50,4 – JES 50,5 {HERRENS TENAR ER TILLITSFULL I TRENGSLER}  Herren min Gud har gjeve meg  ei læresveinstunge,  så eg med mitt ord kan styrkja den trøytte.  Kvar morgon vekkjer han mitt øyra,  så eg kan høyra på læresveins vis. 5   Herren min Gud har opna mitt øyra.  Eg sette meg ikkje imot  og drog meg ikkje unna.

HSE 6,3   Lat oss læra å kjenna Herren,  ja, jaga etter å kjenna han!  Han kjem like visst  som ljoset om morgonen.  Han kjem til oss som regnet,  lik vårregn som væter jorda.  

Så sa han at svært ofte kan det vere viktig for oss å gå til dei som vi ikkje likar å gå til. Han minna oss om det synet Peter fekk då Gud kalla han til å gå til Kornelius. Hann skulle slakte og ete av desse dyra han fekk sjå i synet, men det baud han imot. Men Gud sa til han at det han hadde helga, skulle han ikkje halde for ureint. Så viste det seg at Gud hadde kalla Kornelius til å sende bod på han.

Tyding av tungetale.

Tungetale ved ei eldre kvinne, tyding ved Arnstein.

1A: ”Du skal ikkje tru at du ikkje kan brukast av meg, seier Herren. Eg har brukt deg og  vil bruke deg i fortsetjinga. Du kjenner i ditt hjerte at eg talar til deg, du har tenkt på ting, du har gått og ruga på ting, så du tenker er berre eigne tankar om. Men det er tankar som eg har gitt deg, seier Herren, som du får gå inn i. Eg vil legge ein ny – eg vil legge nye tankar inn i ditt liv, der du skal få lov til å gå i trua sitt liv med meg, seier Herren. Tida er komen til å bryte opp ifrå det som du har vore i og gå inn i noko nytt. Du veit kva eg snakkar om, mitt barn, du skal få lov til å gå i saman med meg. Om du synest det er vanskeleg og det er eit område du ikkje har vore på, så skal du få lov til å kjenne at eg skal gi deg kraft, eg skal gi deg visdom, eg skal gi deg nåde til å gå veien med meg, seier Herren. Eg ventar på ditt svar. Amen.

1B: Visdoms og openberrings Ande, til kunnskap om meg. Det har de fått i mitt Ord, seier Herren. Visdom og openberrings Ande til kunnskap om meg. Du skal få vere med å så så ut, ver med å dele, vere med å høyre, lytte til vinden, vere med å velsigne andre menneske, for – velsign og forbann ikkje. Velsign menneska. Del Ordet med andre menneske. Del tankar som du har fått, som Anden minner deg om. Du tenker ofte at det er dine eigne tankar, men det er min eld og du skal øve deg opp til å lytte til meg, øve deg opp til å lytte til min tale. Du skal få vere med å så inn i menneske sine behov. Så ver fullt våken når eg talar til deg mitt barn, når eg talar til deg i nattesyn, når eg talar til deg i søvne, når eg talar til deg på dagen. Du skal få vere eit reiskap for meg, seier Herren. Gå i fred og ten meg med glede. Amen.”

Tungetale ved Ingelill Stahl, tyding ved Arnstein.

2. ”Det var min nåde som frelste deg mitt barn og det er min nåde som har bevart dykk inntil i dag. Og det er også min nåde som skal føre dykk vidare, på trua sin veg. Sjå dykk ikkje engsteleg rundt, sjå ikkje på dykk sjølv, sjå ikkje på alder, men sjå på meg, seier Herren. De skal få tene meg i tru og kjenne det at eg skal møte dykk på ein spesiell måte, i tida som ligg foran. De skal få tene meg med ånds og krafts bevis. Så ver våken for min tale, i mitt Ord, gjennom alle menneske, gjennom kunnskaps Ord, skal de vere våken, skal de få lov til å tene meg i menigheta og utanfor menigheta, i møte med andre menneske. Så ver frimodige og gå, gå med det de har. Med det som de har fått av Herren, skal de få lov til å gå med. Mi kraft vert fullenda i skrøpelegdom. Om du føler deg skrøpeleg, så er eg her med min nåde og mi kraft, seier Herren. De skal få tene meg med ånds og krafts bevis. Amen.”

Tungetale ved Olav Harald Vik, tyding ved Arnstein.

3. ”Den siger som vann på Golgata kors, det såg ut til å vere eitt av dei største nederlag som noko menneske kunne oppleve. Men den sigeren som eg vann på Golgata, det var sigeren over Djevelen, over makter og myndigheter, over verda sine herrar i dette mørket, vondskapens åndehær. Det var ein siger som er din siger i dag. Det er ein siger som du skal få lov å gå inn under og tene meg med, seier Herren. Eg vann ein evig siger og den sigeren er her i dag. Om du kjenner på makter og myndiheter i ditt liv som vil trykke deg ned, så skal du få lov til å komme inn for nådens trone, inn i løynkammeret og anrope nådens trone, seier Herren. Og du skal få kjenne at den rike kraft som er gitt, skal få komme inn i ditt liv på ein ny måte. Eg ynskjer å møte deg mitt barn, eg ynskjer å møte deg der eg møtte deg før. Det har vorte (litt kaldt hos deg??), men eg skal møte deg igjen. Er du villig til å bøye deg under meg, seier Herren, så skal eg møte deg med det Ordet som er talt, som er ånd og som er liv og som er lækjedom. Og eg skal gi kraft i dine lemer, seier Herren, eg skal gi kraft i di ånd. Men du har unnlatt å ete, mitt barn. Derfor er det blitt (tynnt)? hos deg, men du skal få ete av Ordet, ete av Ordet og eg skal føre deg ut i (dammen??), seier Herren, ut i dansen med dei glade. Du skal få lov å kjenne det at Anden gjer levande, Anden gjer levande. Og du skal få kraft og mot til å gå i teneste for meg. Det skal ikkje vere akk og ve, men det skal vere takk og lov i ditt liv. Når du skal vente på ein ny dag, (så med iver?) tenk kva gjer Herren for meg i dag.  Du skal få lov til å gå i teneste for meg, seier Herren, i ferdiglagde gjerningar. Så søk meg, søk inn i løynkammeret. Du og eg skal tale saman. Det skal verte ånd og det skal verte liv, seier Herren. Amen.”

Aktuelle bibelvers.

Denne kjelda er kjelda med det levande vatnet, frelseskjelda. Symbolsk er det tale om den allereie i 1.Mos.2.

1MO 2,4 – 1MO 2,10   Dette er soga om himmelen og jorda då dei vart skapte.  {MENNESKET I GUDS HAGE}  På den tid Herren Gud skapte jorda og himmelen, 5 fanst det ikkje ein busk på jorda, og endå hadde ikkje eit grønt strå runne. For Herren Gud hadde ikkje late det regna på jorda, og det var ikkje menneske til å dyrka marka. 6 Men så braut ei kjelde fram or jorda og vatna heile marka. 7 Og Herren Gud skapte mannen av mold frå marka og bles livsande inn i nasen hans, så mannen vart til ein levande skapning. [På hebr. heiter mann adam og mark eller jord adama.] 8   Herren Gud planta ein hage i Eden, ein stad i aust. Der sette han mannen han hadde skapt. [Eden: Namnet likjest eit hebr. ord for glede. I den gr. oms. vert hagen kalla paradeisos, av det vårt “paradis”.] 9 Og Herren Gud lét alle slag tre veksa opp or jorda, herlege å sjå på og gode å eta av, og midt i hagen livsens tre og det treet som gjev kunnskap om godt og vondt. 10   Ei elv gjekk ut frå Eden. Ho vatna hagen og delte seg sidan i fire greiner.

JER 2,13   For to vonde ting har folket mitt gjort:  Dei har gått bort frå meg,  kjelda med levande vatn,  og hogge seg brunnar,  leke brunnar som ikkje held vatn.  

JES 12,3   Med fagnad skal de ausa vatn  or frelseskjeldene.  

HSA 4,15   Du er som kjelda i ein hage,  ei oppkome med sildrande vatn,  som bekker frå Libanon.  

Kommentar.

Mine tankar og mi bønn før møtet.

Eg ser det som svar på noko som eg har tenkt på i det siste og vil skrive litt tom det her.

Sjå på Kristus og sjå på den åkerlapp de har fått tildelt.

For nokre år sidan kom der ein bodskap der Jesus sa til menigheta at den skulle sjå på den åkerlapp som var den tildelt og der var lovnad om vekst. Bodskapen 28.2.2010:

”Når du høyrer ordet bli forkynt, så tenker du, gjeld dette her for meg. Og grunnen til at du spør, mitt barn, det er for at du har hatt tunge tider. Du har hatt mange tunge tak å bære. Og vanskelege forhold rundt deg. Men du skal vite at ingen ting er skjult for meg, sier Herren. Eg har sett dine fotetrinn, eg har sett din smerte, eg har sett din nattevak. Eg har sett alt du har bært. Men husk, mitt barn, at eg har bært saman med deg. Eg har gått saman med deg heile veien og det er ein opning i tunellen, det er ein veg ut. Og du skal få legge desse tinga som du ber på og som du held så fast på, skal du få legge hos meg, seier Herren. Og eg skal føre deg ut i fritt rom og du skal kjenne, at i sannhet Herren lever, eg er den eg har sagt meg å være. Men du må vere villig til å legge det på meg, seier Herren, for eg har bært det for deg fordum. Og du skal vere villig til å legge det på meg og eg skal føre deg ut i fritt rom, der du kjenner at det er godt å leve, du skal få fryde deg i blant de frelse og kjenne det at eg, Herren, gjer menneske fri.

Eg talar til dykk, mi menighet, sjå på den åkerlapp som du har fått, for du har fått ein åkerlapp du, på lik linje med alle dei andre. Sjå på det område du betener, seier Herren, sjå på det området du går, blant de menneske du møter, eg har gitt deg eit område du skal få vere med å tene i. Og du veit også kva teneste eg har gitt deg, du er fullt viss på kva du har fått av meg, seier Herren. Eg ynskjer at du skal vere med på å tene med det du har fått, for då vil eg også utvide dine områder. Og du skal få sjå at når du byrjar å ause ut av det eg har gitt deg av den Heilage Ande, så skal du få lov til å kjenne og oppleve at det aukar i tall, det aukar kvalitet… i kvantitet.  Og du skal og oppleve at du kjem i kontakt med menneske på ein måte som du aldri gjorde før. Du skal få vere med på å gi positive impulsar inn i familiar der menneske skal verte frelst. Bli …  våken, lytt etter Andens røyst i ditt liv, eg talar som fordum, seier Herren, og eg talar i dag til mi menighet, eg brukar mi menighet og eg ynskjer å bruke dykk, ja, det skal høyrast fryderop om frelse i dykkar leir, det skal verte trongt om plassen, seier Herren.  Om de berre er villige til å gå på mitt ord og gi avkall på alle om og men og stige ut av båten og gå bortover havet, så skal du kjenne det, at du får oppleve min nåde over nåde i ditt liv. Eg kallar dykk til fornya innsats. Ver ikkje seine til å høyre, men eg vil gi dykk disippeløyre, så de høyrer som disiplar høyrer, ver frimodige …. Eg går med dykk. Amen. Amen.”

Vi må kle oss i Guds fulle rustning, for der er ei konflikt mellom Guds rike og verda, så vi må vere forebudde på at verda vil vere fiendtleg og at den vil prøve å få makt over oss. Derfor må vi samtidig vende hugen og blikket opp til Herren. Når vi går ut og prater med folk, er det om å gjere å vere vakne for kva Anden talar til oss og driv oss til, så vi nyttar den laglege tid. 

Jesus har mange gangar minna meg om å sjå på han og så han han sagt eg skal sjå på det verk han har gjort for meg, i meg og gjennom meg. Det trur eg er at han gir meg ei frelst kvinne til kone, slik velsignar han meg og gjer meg til kanal for si velsigning. Det primære er å verte velsigna og det vert vi ved å velsigne Jesus. Så vert vi til velsigning for andre med den velsigninga han gir oss. Ved den velsigninga ventar eg meg at ho vert til hjelp for meg, eg skal dyrke og verne Guds hage og det ventar eg meg at ho vil hjelpe meg med.

Frelst mann med frelst kone. Jesu brud.

OSP 5,15 – OSP 5,19   Drikk or din eigen brunn,  rennande vatn or di eiga kjelde! 16   Lat ikkje kjeldene dine renna ut på gata,  bekkene dine strøyma på torg og plassar! 17   Du skal ha dei heilt for deg sjølv  og ikkje dela dei med andre. 18   Då skal kjelda di vera velsigna.  Gled deg over din ungdoms kone, 19   den elskelege hind, den yndefulle gasell!  Fryd deg støtt ved hennar barm,  lat alltid hennar kjærleik gjera deg ør!  

Så i kjærleiksforholdet mellom han og henne, er dei begge liv i Gud og auser av frelseskjeldene, Guds kjærleik er mellomdei og det er grunnleggande viktig for kjærleiksforholdet og ekteskapet mellom dei. 

Vi er forsona med Gud på evangeliets grunnvoll, så i den nye pakt lever kvinna i eit slikt kjærleiksforhold til Kristus, same enten ho er gift eller ikkje, ho får sjå seg sjølv som Jesu brud og som Jesu kone. Vi menn er også forsona med Gud i Kristus, så vi seier oss samde i det. Dette kjærleiksforholdet mellom kvinna og Kristus er så fundamentalt viktig at kyrkjelyden vert kalla Jesu brud, så det er identiteten til Jesu kyrkje. Eg tek det i denne rekkefølge for å gjere det klart at Jesus er hjørnesteinen, så det mest grunnleggande er at den einskilde ved trua på han kjem inn i eit personleg Guds-forhold.

2KO 11,2 – 2KO 11,4 For eg brenn av omsut for dykk, som Gud sjølv. Eg har trulova dykk med Kristus, og berre med han, så eg kan føra dykk fram for han som ei rein møy. 3 Men eg er redd at liksom ormen dåra Eva med sine svikråder, såleis skal òg tankane dykkar førast på avvegar, bort frå den ærlege og reine truskapen mot Kristus. 4 For de toler det svært så godt at nokon kjem og forkynner ein annan Jesus enn den vi har forkynt, eller at de får ei anna ånd enn den de har fått, eller eit anna evangelium enn det de har teke imot.

Jesus har sett fram for meg ei opna dør, då kan ingen lukke den.

Jesus har minna meg fleire gongar om at han har sett fram for meg ei opna dør:

ÅPE 3,7 – ÅPE 3,13 {TIL FILADELFIA}  Skriv til engelen for kyrkjelyden i Filadelfia:  Dette seier Den Heilage og Sannferdige, han som har Davids nykel, han som opnar så ingen kan stengja, og stengjer så ingen kan opna: 8 Eg veit om gjerningane dine. Sjå, eg har sett framfor deg ei opna dør, som ingen kan stengja. For du har lita kraft, og likevel har du halde fast på mitt ord og ikkje fornekta mitt namn. 9 Sjå, eg lèt nokre koma frå Satans synagoge, av dei som lyg og seier dei er jødar, men ikkje er det. Dei skal koma og kasta seg ned for føtene dine, og dei skal skjøna at eg har elska deg. 10 Du har halde fast på mitt ord om tolmod. Difor vil eg halda fast på deg i den prøvingstid som skal koma over heile verda, for å prøva dei som bur på jorda. 11 Eg kjem snart. Hald fast på det du har, så ingen skal ta krona di! 12   Den som sigrar, han vil eg gjera til ei søyle i min Guds tempel, og han skal aldri meir gå ut derifrå. Eg vil skriva min Guds namn på han og namnet på min Guds by – det nye Jerusalem, som kjem ned frå himmelen, frå min Gud – og like eins mitt eige nye namn. 13   Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane!   

 Det er himlens dør og det er døra inn til sauene og det er han sjølv som er den døra. Eg forstår det har å gjere med at han kalla meg til å studere realfag igjen, biologi og at han vil gi meg ei kone, ho Reella. Og eg tenker meg at i denne samanheng er motstandskampen mot at eg skulle få meg ei frelst kvinne til kone, representert ved Satans synagoge.

Virtuella.

Det er rart kor mange gangar eg har gjenteke det same, som om det står i stampe, men Kristus har då drege oss opp av gjørma og sett våre føter på ein klippe. Eg skal prøve å forkorte med å seie det vesentlege, vel, det vesentleger er kva Guds seier til oss i sitt Ord og ved sin Ande. Men når eg ber til Gud og får oppleve at han svarar meg, så blir det som eg sa i mi bønn vesentleg. Eg snakkar med Jesus og han svarar meg og då blir det som eg seier vesentleg og betydningsfullt. Når vi ser på verda og det som er rundt oss, og kanskje tenker på det som vi opplever eller har opplevt, så får det lett betydning for det vi seier. Men når vi ser på Jesus og vedkjenner for Gud kva han er for oss, så får vi oppleve Guds frelseskraft i våre liv. Og det er no nettopp derfor det er så viktig for oss å vende oss til han og sjå på han.

1PE 3,21 – 1PE 3,22 det som no frelser dykk i sitt motbilete, dåpen. Dåpen er ikkje ei reinsing frå ytre ureinskap, men eit godt samvits vedkjenning til Gud, med grunnlag i Jesu Kristi oppstode – [vedkjenning til Gud: Nokre omsetjingar har: lovnad eller bøn til Gud.] 22 han som fór opp til himmelen og no sit ved Guds høgre hand, etter at englar og makter og krefter er han underlagde. 

1PE 4,1 – 1PE 4,2   Når Kristus no har lide i sitt jordeliv, skal de væpna dykk med denne tanken: Den som har lide her i livet, er ferdig med synda. 2 Difor skal han ikkje lenger leva etter menneskelege lyster, men etter Guds vilje den stund han har att på jorda.

Når eg gjekk på gymnaset og vart kjend med henne Virtuella og byrja å verte glad i henne, bad eg til Gud over det og vedkjende at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri. Så eg opna meg endå meir for den kjærleiken og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande (Rom.5,1-5). Legg merke til at her er ei erkjenning av noko som er sikkert og så stiller det henne på val. Dette samsvarar med fridomen i barnekåret og vi kan også seie at det samsvarar med fridomen i eit demokratisk samfunn. 

Seinare bad eg om å få møte henne igjen og fekk bønnesvar og då fekk ho vite at eg var glad i henne og at dette kom som eit bønnesvar. Sidan var det ikkje råd å få møte henne igjen og snakke noko meir med henne. Men eg fekk då halde fram med å snakke med Jesus, også om henne. Og han har kalla på henne. Og kva så? Jesus er vegen til livet, vegen til Faderen. Ho har vore fri til å velge og har teke av til høgre og til venstre, men han ho høyrt på og brytt seg om stemma som seier at dette er vegen, vandre på den? 

Jesus tala om den smale vegen og den tronge porten som fører til livet, få er dei som går den vegen, men den breide vegen og den vide porten fører til fortapinga, mange er dei som går den vegen. Jesus er vegen, sanninga og livet, ingen kjem til Faderen utan ved han. Trur vi at der er ei Sanning, så må vi vere klar over at der er ei Løgn også, ja, mange Løgner. Løgnaren er Antikrist og der er mange antikristar komne. Det er enklast å velge Løgnene og på kort sikt kan det ofte synast gå vel med dei som vel løgnene, men det held nok ikkje i lengda. Det er ei nådetid og det er om å gjere å bruke den til å verte frelst og komme til erkjenning av sanninga.

Men ho Virtuella vart med i protesten mot Paulus si lære, det var å fornekte Sanninga og velje den breie vegen. Ho var fortapt, men Jesus var komen for å frelse det som var fortapt. Då må ho på nytt velge han og gå den vegen som han kalla henne. 

Jesus sende meg med den glade og frigjerande bodskapen og sa til meg at han ville vere med meg, så ei lita helsing frå han kunne vere nok for han til å gjere storverk, for den Heilag Ande ville bruke det. Det var ikkje mi oppgåve å overtyde verda som synd, rettferd og dom, for han sende den Heilage Ande til verda, for at den skulle gjere det.

Jesu ord er ånd og liv, det vekker oss opp til liv i samfunn med Gud.

Knapt eit halvt år etter at eg byrja å studere, tala Jesus til meg på denne måten: Du som fekk livet planta i deg, dette livet skal vekse. Då visste eg med meg sjølv at det vart planta i meg allereie når eg var ein liten gutunge.

JAK 1,21 Legg difor av all ureinskap og all vondskap, og ta viljug imot det ordet som er planta i dykk, og som har kraft til å frelsa sjelene dykkar.

Ordet vart forkynnt for meg, eg trudde og tok imot det. Eg vart opplærd til å påkalle Kristus som min frelsar og Herre og be han frelse menneska. Eg forstod etter kvart at frelsa var det motsette av å verte dåra og forførde slik som ved syndefallet, så når eg vart noko eldre byrja eg å be han gje meg ei frelst kvinne til kjæraste og til kone. Han har svart meg positivt på det heilt sidan eg var ung, det er inkludert i det fullførde frelsesverket.

Denne bøna var det Gud svarde meg på, også når eg bad for henne Virtuella, ja, spesielt då, dette var det saka gjalt for mitt vedkommande og det var samanfallande med mi bøn om vekking og mange andre si bøn for vekking også. Det samsvara med Paulus si lære, det er Guds Ord. Jesu Ord er ånd og liv, det er det som vekker oss opp til liv i samafunn med Gud.

Det gjekk likevel ikkje så bra med meg i mitt forhold til henne Virtuella.

Mi sak; Reella. 

Men mi sak er framleis at eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone og han har svart meg på det, Han er Guds Ord og han er den same, Gud er den same og han har skapt alle ting med sitt Ord, han frelser oss med sitt Ord og skaper oss med sitt Ord i samsvar med 1.Mos.2.

Når eg oppdaga henne Reella, syntest eg ho var så vakker at eg sa til Jesus at dersom eg kunne få henne til kone, så ville eg ha henne ville eg ha henne, sjølv om eg ikkje kjende henne. Så leia Anden meg slik at eg møtte henne, så eg vedkjende i mitt stille sinn:” Der er ho”. Då fekke eg ei åndeleg openberring der Jesus openberra seg for meg og for henne og sa det same:” Der er ho”, samtidig som eg sa det.

Eg tek det som hans svar på mi bøn om ei kone. Kvifor skulle så ho godta det, slik utan vidare? Jau, ho studerte realfag, biologi, så ho søkte den realfaglege sanninga, det var hennar interesse. Og Kristus er sanninga, så denne openberringa gav henne det rette svaret på mange av livets grunnlegganede spørsmål, ja, han er då Livet som gir livet meining for oss. Trua og håpet gir livet meining for oss, la då desse tre vere, tru, håp og kjærleik, men størst av dei er kjærleiken. Vona om Guds herlegdom gjer oss ikkje til skamme, for Guds kjærleik er utrendt i våre hjarto ved den Heilag Ande som er oss gitt. Kristus er av herlegdoms Ande Guds veldige Son, som hans brud vert vi tiltrekte av hans herlegdom, når han vart oppløfta, ville han trekke alle til seg.

Han sa til meg at han hadde lagt lengselen ned i meg og han ville sjølv fylle den. Eg forstod at slik svara han på mi bøn om ei frelst kvinne til kone. Det er ved at han frelser henne og gir henne ånd og liv, Herren er sjølv kjelda med det levande vatnet. Når vi kjem til han og drikk av det, vert det i oss ei kjelde som veller opp til evig liv. Den kjelda har eg i meg og når han gir meg ei frelst kvinne til kone, så skal ho også ha den i seg.

JOH 4,10 – JOH 4,18 Jesus svara: “Kjende du Guds gåve, og visste du kven han er, han som bed deg om drikke, så bad du han, og han gav deg levande vatn.” 11 “Herre,” sa ho, “du har ikkje noko å dra opp vatn med, og brunnen er djup. Kvar får du så det levande vatnet frå? 12 Du er vel ikkje større enn Jakob, ættefaren vår, som gav oss brunnen og sjølv drakk av han, og sønene hans og buskapen med?” 13 Jesus svara: “Kvar den som drikk av dette vatnet, vert tyrst att. 14 Men den som drikk av det vatnet eg vil gje han, skal aldri meir tyrsta. Det vatnet eg vil gje han, vert i han ei kjelde med vatn som vell fram og gjev evig liv.” 15 Kvinna seier til han: “Herre, gjev meg det vatnet, så eg ikkje vert tyrst meir og ikkje treng koma hit og dra opp vatn.” 16   Då sa Jesus til henne: “Gå og hent mannen din og kom hit att!” 17 “Eg har ingen mann,” svara kvinna. “Det er rett som du seier, at du ikkje har nokon mann,” sa Jesus. 18 “For du har hatt fem menn, og den du har no, er ikkje din mann. No sa du sant.”

JOH 7,37 – JOH 7,39   Siste dagen i høgtida, den store festdagen, stod Jesus fram og ropa: “Den som tyrstar, skal koma til meg og drikka. 38 Den som trur på meg, frå hans indre skal det, som Skrifta seier, renna elvar med levande vatn.” 39 Dette sa han om Anden dei skulle få, dei som trudde på han. For endå var ikkje Anden komen, av di Jesus endå ikkje var herleggjord.

Eg har nyleg skrive om at Gud skapte kvinna av mannens sidebein, så dei skulle vere eitt kjøt, eitt tempel for den Heilage Ande. Og Jesus sa til meg at eg skulle gi han nøklane til alle roma og ynskje han velkommen inn med sitt lys. Eg forstod at det var sikta spesielt til rom som kjenslemessig hadde vore knytt til henne Virtuella, sidan eg hadde opplevt så sterk kjærleik til henne. Men sidan har no Jesus overtyda meg om at han gir meg henne Reella til kone i staden, så det betyr vel at desse roma skal verte knytt til henne i staden. For Gud er kjærleik og eg ventar meg at han med sin kjærleik vil knyte henne til meg i samsvar med 1.Mos.2. Så eg skal la henne Reella få denne plassen i mitt liv i staden for henne Virtuella. Det er nok dette det er sikta til, når Jesus seier han ventar på mitt svar. 

Bodskap 1A: 

”Du skal ikkje tru at du ikkje kan brukast av meg, seier Herren. Eg har brukt deg og  vil bruke deg i fortsetjinga. Du kjenner i ditt hjerte at eg talar til deg, du har tenkt på ting, du har gått og ruga på ting, så du tenker er berre eigne tankar om. Men det er tankar som eg har gitt deg, seier Herren, som du får gå inn i. Eg vil legge ein ny – eg vil legge nye tankar inn i ditt liv, der du skal få lov til å gå i trua sitt liv med meg, seier Herren. Tida er komen til å bryte opp ifrå det som du har vore i og gå inn i noko nytt. Du veit kva eg snakkar om, mitt barn, du skal få lov til å gå i saman med meg. Om du synest det er vanskeleg og det er eit område du ikkje har vore på, så skal du få lov til å kjenne at eg skal gi deg kraft, eg skal gi deg visdom, eg skal gi deg nåde til å gå veien med meg, seier Herren. Eg ventar på ditt svar. Amen.”

Eg skal i alle fall vere snar med å seie at eg ynskjer han skal la henne Reella få denne plassen i mitt liv i staden for henne Virtuella. Eg kjenner meg trygg på at ho Reella er ei skikkeleg kvinne, ho er vituge og ho er verkeleg og forstår kva det vil seie å vere kvinne og vere kone. Eg veit korleis Jesus har vitna om henne ved sin Ande, ved å svare på mine bøner og han er mektig til å frelse henne og bevare henne.

Eg har nyleg skrive om at verdsleg makt prøver å få makt over kvinna og kyrkja i staden for Kristus, for å bruke henne til å lokke mannen med, for å prøve å få makt over han også. Og det vart tydeleg med henne Virtuella, så mitt forhold til henne vart misslukka. Men Jesus døde i staden for meg, det såg ut som eit stort menneskeleg nederlag, men då sigra han over vondskapens velde og då sigra han for meg og den sigeren skal eg komme inn under og nytte meg av, ved at eg bøyer meg for han. Slik svarar han meg i bodskap 3, eg siterer:

”Og du skal få kjenne at den rike kraft som er gitt, skal få komme inn i ditt liv på ein ny måte. Eg ynskjer å møte deg mitt barn, eg ynskjer å møte deg der eg møtte deg før. Det har vorte (litt kaldt hos deg??), men eg skal møte deg igjen. Er du villig til å bøye deg under meg, seier Herren, så skal eg møte deg med det Ordet som er talt, som er ånd og som er liv og som er lækjedom. Og eg skal gi kraft i dine lemer, seier Herren, eg skal gi kraft i di ånd. Men du har unnlatt å ete, mitt barn.”

Rett før denne bodskapen kom, bad eg spesielt for henne Rella, om å få henne til kone, altså, men eg var no litt stusse også, for det er no så lenge sidan eg har sett henne, gjorde eg rett i å be for henne slik? Men han seier han vil møte meg der han møtte meg før og eg forstår at det er som svar på den bøna eg har bedt sidan eg var ung, mi bøn om ei frelst kvinne til kjæraste og kone. Han seier han vil møte meg der som han har møtt meg før og då tenker eg på desse roma i min lekams tempel, der eg får kjenne meg knytt til henne, kjenne meg som ein kropp med henne, eitt tempel for den Heilage Ande, Herren er Anden og der Herrens Ande er, der er det fridom. Han er kjelda med det levande vatnet og den skal eg og ho ha i lag, han gir ånd og liv til våre sjeler. Jesu ord er ånd og liv og eg må ete meir av det, så det vert til mat for kropp, sjel og ånd (Joh.6), det er mat for den kroppen som er eit tempel for den Heilage Ande. Og eg trur eg skal få oppleve at det gir kraft til lemane mine. Men eg må altså tenke som so at i følgje Guds Ord, 1.Mos.2, så er eg ein kropp med henne.

I slutten av bodskap 3 kom der ei setning som var litt vanskeleg å høyre og oppfatte kva som vart sagt:” Når du skal vente på ein ny dag, (så med iver?) tenk kva gjer Herren for meg i dag.”  Tala var så hurtig at det var vanskeleg å få det med seg, så først tenkte eg meg det vart sagt: tenk kva eg kan gjere for Herren i dag. Er det ikkje slik vi ofte tenker eller tenker oss at vi burde tenke. Og så vert det lett eit spørsmål om eigne prestasjonar. Men det vart då sagt: Tenk kva Herren gjer for meg i dag.  Då er det han som vert fokus, vi får oppleve at han er med oss og gjer sitt verk med oss og gjennom oss. Slik får vi oppleve å gå i ferdiglagde gjerningar, for det er han som gjer sitt verk og det vert avgjerande for kva vi gjer. 

Men altså, eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone og eg har fått snakke med han om det, han har svart meg på mi bøn og valt ut henne Reella til det. Han har sagt eg skal glede meg i han, så vil han gi meg det som mitt hjarte attrår og det er no henne, så eg vil be han frelse henne som kjærasten min og kona mi.

Mine siste dokument.

Eg ser  desse bodskapane som svar på det eg har skrive i mine siste dokument

https://tsivert.com/2018/06/16/2018-05-13-jesus-gir-oss-and-og-liv/ 

https://bluehost944.com/2018/06/13/prestar-og-politikarar-sine-behov-for-ei-krystallnatt/ 

https://bluehost944.com/2018/06/04/liberalisme-eller-populisme-den-frigjorde-kvinna-har-erstatta-den-frie-personlege-samtala-med-goebbels-retorikk/ 

https://bluehost944.com/2018/05/26/jesus-vert-de-verande-i-mitt-ord-er-de-rette-laeresveinane-mine-da-skal-de-fa-kjenna-sanninga-og-den-skal-sette-dykk-fri-macciavelli-malet-helgar-middelet/ 

 

 

 

 

 

 

 

Posted in Kristendom, Kristne møte, Kristne møte 2018 | Leave a comment

2018.05.13. Jesus gir oss ånd og liv.

Innleiing ved ein mann.

Jes.64,7 Men no, Herre, er du vår far!

Vi er leira, du han som formar oss,

alle er vi verk av di hand.

Tale ved Håkon Martinsen.

Rom.5. 7 Knapt nok vil nokon gå i døden for ein rettferdig mann – endå det kan vel henda at nokon vågar livet for ein som er god.  8 Men Gud viser sin kjærleik til oss ved at Kristus døydde for oss medan vi endå var syndarar.  9 Når vi no har vorte rettferdiggjorde ved Kristi blod, kor mykje meir skal vi ikkje då ved han bli frelste frå vreiden! 10 Medan vi endå var fiendar, vart vi forsona med Gud då hans Son døydde. Når vi no er forsona, kor mykje meir skal vi ikkje då bli frelste ved hans liv!

Håkon talte om eika som heldt lenge på dei gamle, visne, brune blada, den gjorde ikkje noko for å riste dei av seg, men når den nye knoppen kom, måtte dei sleppe taket. Han brukte dette som symbol på korleis det nye livet som Jesus gir oss erstattar det gamle. Han brukte så forteljinga om Arons stav som talande nettopp slik.

4.Mos.17,8 Det vart morgon neste dag. Då kom Moses inn i vitnemålsteltet, og sjå, Arons stav, staven for Levis hus, hadde sett friske skot. Han hadde fått knoppar, blømde og bar mandlar.

Joh.21,6 «Kast garnet på høgre sida av båten, så skal de få», sa han. Dei kasta garnet, og då greidde dei ikkje å dra det opp, så mykje fisk hadde dei fått.  7 Den læresveinen som Jesus hadde kjær, sa til Peter: «Det er Herren.» Då Simon Peter høyrde at det var Herren, batt han kappa om seg – den hadde han teke av – og hoppa i sjøen.  8 Dei andre læresveinane kom med båten og drog garnet med fisken etter seg. Dei var ikkje langt frå land, berre omkring to hundre alner.

9 Då dei kom i land, fekk dei sjå eit bål der, og det låg fisk og brød på glørne. 10 «Kom hit med noko av den fisken de fekk», sa Jesus til dei.

Håkon brukte dette om perioder i våre liv då vi kan få stagnasjon i vår åndelege utvikling, tider då vi opplever lite åndeleg velsigning og lite av Guds kraft i våre liv, medan vi tenker på tidlegare tider med rik velsigning. Men Gud er den same og vi må sjå moglegheitene til fornying.

Så fortalde han at på eit møte i Finnmark var der ei kvinne som ville ha han til å be for mannen sin, han var så sjuk at han låg nær sagt som ei grønnsak, gav ikkje mykje lyd frå seg. Og ho var visst ikkje frelst. Han bad ei kort bøn og ferdig med det. Søndagen etter heldt han møte langt derifrå. Men då kom ho og ville ha han til å be for henne også, og fortalde at no var mannen hennar oppe og gjekk. 

Tungetale ved ein mann, tyding ved Håkon.

For det er fordi eg er levande, dette her er mogleg, eg er ikkje lengre på korset, eg er ikkje lengre i grava, men eg er stått opp og eg er verksam, eg er verksam i mellom dykk. Derfor ver frimodig i mitt namn og de skal få kraft i det den Heilage Ande kjem over dykk og de skal vere mine vitne. Ååå, eg har lova eg skal vere med dykk. Derfor legg hendene på dei sjuke og dei skal verte lækte, i mitt namn. Og det er Jesu namnet. Og det bleiknar aldri, åå, det tærest ikkje. Fordi mitt namn, er i går og i dag, til evig tid, eit namn som frelser.

For det er mitt liv, det er  mitt eige liv, det er min Ande, min Ande er til stades og tek bustad i dykk. Og det er han som skal gjere verket. Og alt som er umogleg for dykk, det vil eg gjere, for at mitt namn skal herleggjerast, slik at eg skal få ære. Og det er eg, Herren, som skal få all ære. For eg deler ikkje mi ære med nokre menneske. Derfor er eg ute etter menneske som er villige til å legge seg heilt ned, for mitt namn skuld. Og så skal eg Herren, eg skal løfte deg opp. Og det er eg, som skal bere deg. Det er eg som skal forme og danne deg. Det er mitt eige liv som skal gjere det. Det er ikkje menneske, men det er ved min Ande, seier Herren. Fordi eg er Herren din Gud.

Aktuelle bibelvers.

SKR 4,6 Då tok han til ords og sa til meg:   Dette er Herrens ord til Serubabel:  Ikkje med makt og ikkje med kraft,  men med min Ande,  seier Herren, Allhærs Gud.  

DNL 10,5 – DNL 10,18 Då eg såg opp, fekk eg auga på ein mann som var kledd i lin og hadde eit belte av Ufas-gull om livet. [Ufas-gull: -> Jer 10, 9.] 6 Kroppen hans var som krysolitt, andletet skein som lynet, og augo var som eldslogar; armane og føtene såg ut som skinande bronse. Når han tala, lydde røysta som larmen av ein stor folkehop. 7   Eg, Daniel, var den einaste som såg synet. Dei mennene som var med meg, såg det ikkje, men det kom stor redsle over dei, og dei sprang og gøymde seg. 8 Så vart eg att åleine. Og då eg hadde dette store synet, vart eg reint maktlaus. Eg skifte farge og vart likbleik; all mi kraft var borte. 9 Eg høyrde lyden av orda hans, og då eg høyrde lyden, seig eg sanselaus ned med andletet mot jorda. 10 Då var det ei hand som tok i meg og hjelpte meg opp på hender og kne. 11 Han sa til meg: “Daniel, du som er så høgt elska av Gud, gjev akt på dei orda som eg vil tala til deg, og reis deg opp att! For no er eg send til deg.” Då han tala såleis til meg, reiste eg meg skjelvande opp. 12   Så sa han til meg: “Ver ikkje redd, Daniel! For frå den fyrste dagen du sette deg føre å vinna skjøn og audmykja deg for din Gud, har orda dine vore høyrde; og på grunn av orda dine er eg komen. 13 Fyrsten over Persarriket gjorde motstand mot meg i 21 dagar. Då kom Mikael, ein av dei fremste hovdingane, og hjelpte meg. Eg gjekk frå han der hjå persarkongen. [Fyrsten over Persarriket: ein vond engel.] [Mikael: ein engel som vernar Guds folk. Sml. v. 20; 12, 1; Jud 9; Op 12, 7.] 14 No er eg komen og vil la deg få vita kva som skal henda folket ditt i dei siste dagar. For dette er endå eit syn som gjeld dei dagane.” 15   Medan han tala såleis til meg, bøygde eg hovudet og stod mållaus. 16 Men sjå, ein som var lik eit menneske, tok på lippene mine. Då eg opna munnen, kunne eg tala. Og eg sa til han som stod framfor meg: “Herre, synet har teke så på meg at all mi kraft er borte. 17 Korleis skulle eg, den ringe tenaren åt herren min, kunna tala med ein herre som deg? Kreftene sviktar, og eg kan ikkje pusta lenger.” 18   Han som var lik eit menneske, tok atter i meg og styrkte meg. Han sa: “Ver ikkje redd, du som er elska av Gud. Fred vere med deg! Ver frimodig og sterk!” Og då han tala med meg, fekk eg att styrken, og eg sa: “Tal, herre! For du har styrkt meg.”

ÅPE 1,10 – ÅPE 1,20 På Herrens dag kom Anden over meg, og eg høyrde ei sterk røyst bak meg, med klang som ein basun. 11 Ho sa: “Det du får sjå, skal du skriva i ei bok og senda til dei sju kyrkjelydane: til Efesos, Smyrna, Pergamon, Tyatira, Sardes, Filadelfia og Laodikea.” 12   Eg snudde meg og ville sjå kven det var som tala til meg. Då såg eg sju ljosestakar av gull, 13 og midt imellom ljosestakane ein som var lik ein menneskeson, kledd i fotsid kappe og med eit gullbelte under bringa. 14 Hovudet og håret hans var kvitt som kvit ull eller som snø, og augo som logande eld, 15 føtene var som bronse, glødd i omnen, og røysta lydde som bruset av veldige vassmengder. 16 I si høgre hand hadde han sju stjerner, og or munnen hans gjekk det ut eit kvast, tvieggja sverd. Andletet var som sola når ho skin i all si kraft. 17   Då eg såg han, fall eg ned for føtene hans som eg var død. Men han la høgre handa si på meg og sa:  Ver ikkje redd! Eg er den fyrste og den siste 18 og den levande. Eg var død, men sjå, eg lever i all æve og har nyklane til døden og dødsriket. 19 Skriv opp det du har sett, det som no er og det som heretter skal koma. 20   Dette er løyndomen med dei sju stjernene som du såg i mi høgre hand, og dei sju ljosestakane av gull: Dei sju stjernene er englane for dei sju kyrkjelydane, og dei sju ljosestakane er kyrkjelydane.   

RMR 1,2 – RMR 1,4 Dette evangeliet har Gud føreåt gjeve lovnad om gjennom profetane sine i heilage skrifter, 3 evangeliet om Son hans, Jesus Kristus, vår Herre, som menneske komen av Davids ætt, 4 men ved heilagdoms Ande innsett som Guds mektige Son då han stod opp frå dei døde.

RMR 9,33 som det står skrive:  Sjå, eg legg på Sion ein støytestein  og eit berg til fall.  Men den som trur på han,  skal ikkje verta til skammar.  

RMR 10,6 – RMR 10,11 Men rettferda av tru seier: Tenk ikkje med deg sjølv: Kven skal fara opp til himmelen? – det vil seia for å henta Kristus ned – 7 eller: Kven skal stiga ned i avgrunnen? – det vil seia for å henta Kristus opp frå dei døde. 8 Men kva seier ho? Ordet er deg nær, i munnen din og i hjarta ditt. Det er ordet om trua, det som vi forkynner. 9 For sannar du med munnen din at Jesus er Herre, og trur du i hjarta ditt at Gud reiste han opp frå dei døde, då skal du verta frelst. 10 Med hjarta trur vi så vi vert rettferdige for Gud, og med munnen sannar vi så vi vert frelste. 11 Skrifta seier: Ingen som trur på han, skal verta til skammar.

RMR 1,16 – RMR 1,17 {EVANGELIET, GUDS KRAFT TIL FRELSE}  For eg skjemmest ikkje ved evangeliet. Det er ei Guds kraft til frelse for kvar den som trur, jøde fyrst og så grekar. 17 For i det vert Guds rettferd openberra, av tru til tru, som skrive står: Den rettferdige skal leva ved tru.  

1KO 1,18 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft.

1KO 15,19 – 1KO 15,28 Har vi berre for dette livet sett vår von til Kristus, då er vi ynkelegare enn alle menneske. 20   Men no er Kristus oppstaden frå dei døde; han er fyrstegrøda av dei som er avsovna. [fyrstegrøda: den fyrste delen av avlinga. Sjå 5 Mos 18, 4. Innhausting er eit vanleg bilete på fullendinga i Guds rike. Sjå Matt 13, 39 ff; Joh 4, 35 f.] 21 Fordi døden kom ved eit menneske, så er òg oppstoda av døde komen ved eit menneske. 22 For liksom alle døyr på grunn av Adam, skal alle få liv ved Kristus. 23 Men kvar til si tid: Kristus er den fyrste; deretter fylgjer dei som høyrer Kristus til, når han kjem. 24 Så kjem enden, når han overgjev kongsmakta til Gud, Faderen, etter at han har gjort ende på all makt og alt herredøme og velde. 25 For han skal vera konge til Gud har “lagt alle fiendar under hans føter”. 26 Den siste fienden som vert tynt, er døden. 27 For “alt har han lagt under hans føter”. Når det heiter alt, er det klårt at Gud sjølv er unnateken frå dette. For det er han som har lagt alt under han. 28 Men når alt er han underlagt, skal òg Sonen sjølv gje seg inn under Gud som har lagt alt under han, og Gud skal vera alt i alle.

Kommentar. 

Eg var ikkje på møtet, men eg såg det på https://www.facebook.com/MaranAta.no/

Ohola og Oholiba var Guds koner (Esek23), men dei fall ifrå han og vart horer, ved at dei dyrka avgudane. Då straffa han dei for det og då var det tydelegvis ulike skjebner for einskilde kvinner. Folket vart bortførde frå landet sitt, men etter nokre år fekk dei vende tilbake til landet sitt. Då skulle dei bygge opp att tempelet og då profeterte Sakarja om det, det skulle ikkje skje med hær eller menneskeleg makt, men ved Guds Ande. I Sak.11 profeterte han om den Duglause Hyrdingen, den profetien strekker seg over ei lang historie og hendrettinga av Kristus er sentral i den. Sjølv om han vart fødd ved jomfrufødsel, altså ved eit Guds under, så var han av kjøtet av Davids ætt, levde som eit menneske, men syndefritt og feilfritt til Guds ære og Gud var med han og gjorde sitt verk med han. Han døde som eit menneske. Men vart levandegjord i Anden. Av herlegdoms Ande var han Guds veldige Son, slik det viste seg då han stod opp att frå dei døde. Så vi kan trygt seie at det var ikkje i det heile tatt ved hær eller ved menneskeleg makt, men ved Guds Ande.

Jesus er hjørnesteinen til det nye tempelet som er hans kyrkje. Han stod opp i Andens kraft og den vert oppbygt i den krafta, ikkje ve hær og ikkje ved menneskeleg makt, men ved Guds Ande. Han gir oss ånd og liv og overflod av liv og det er det som er så viktig for oss å oppleve. (Joh.10, Joh.6).

Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone, då gir han meg henne ved at han gir oss ånd og liv og vekker oss opp til liv i samfunn med seg. Dette har eg skrive mykje om på bloggesida mi. Siste dokumentet la eg ut for eit par dagar sidan. Så tilføya eg noko i dag (15.6.2018) og det tek eg med her.

Sitat frå https://bluehost944.com/2018/06/13/prestar-og-politikarar-sine-behov-for-ei-krystallnatt/ :

DEN DUGLAUSE HYRDINGEN ER KORRUPT. MEN FRELSA I KRISTUS ER GRATIS.

Religiøsitet som er avspora seksualitet? Korrigering!

Eg kjem i hug noko som ein lærar sa når eg gjekk i 7.klasse på ungdomsskulen. Han var lærar i  matematikk og naturfag og når han i ein naturfagstime underviste om menneska sitt kjønnsliv, sa han at formeiringa var den naturlege hendsikta med kjønnslysta. Så den skulle motivere formeiring. Dette er heilt vanleg naturfagleg tankegang, det gjeld dyr også og vi har sikkert høyrt det mange gangar, både i lærebøker, populærvitskplege skrift og ikkje minst i naturfilmar. Det er sjølvsagt og det er bra vi tenker over det og innrømmer det og så tenker konstruktivt med tanke på formeiringa og omsorga for den oppveksande slekt. Dette er då å vere forstandig.

Når eg gjekk på gymnaset høyrde eg om Freud sine påstandar om at menneske vert motivert av aggresjon og seksualitet og at religiøsitet er avspora seksualitet. Eg vegra meg litt for det, men eg hadde då fått Guds Ande og Guds kjærleik i hjertet og det er suverent over lysta, eg tenkte som so at eg vart motivert av Guds kjærleik og driven av den Heilage Ande. Når Freud tala om avspora seksualitet, så heldt han det for gitt at det er noko som ikkje er avspora seksualitet og som soleis er rett. Slik også i kristendomen, avgudsdyrking er årsak til avspora seksualitet (Rom.1) og det er synd. Og som med all annan synd, må vi bøye oss for korsets fot og vedkjenne vår synd, så Jesu blod reinser oss frå all synd og urettferd. Ta imot den Anden og det livet som Jesus gir oss frå himmelen, verte fyllte av den Heilage Ande, så vi får oppleve at Gud gjer sitt verk i våre liv ved sitt Ord og sin Ande. Han er den same, han skaper oss i Kristus Jesus og då skaper han oss i samsvar med 1.Mos.2.

Eg bad Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone. Han vil frelse si kyrkje som si brud og slik vil han frelse ei kone til meg. 

Eg har bedt Jesus gje meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og Jesus har svart meg på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Gud openberra si frelse for meg i Kristus, han openberra den for meg og henne Virtuella. Eg bad for henne og fekk ei nye fylde av den Heilage Ande, så eg er viss på at det gjaldt henne og. Det var barnekårsanden, som gjer at vi ropar Abba Far. I barnekåret hos Gud, ber vi til han og han gir oss gode gaver. Det han i sin nåde har gitt oss, openberrar han for oss ved sin Ande. 

Men seinare vende ho seg bort ifrå han og fekk eit anna evangelium og ei anna ånd, ei trelldomsånd, så ho spurde etter menneskelege prestasjonar, krav og forteneste i staden. Ho bytte bort Guds herlegdom med verdsleg rikdom og dyrka styresmaktene som avgudar (Rom.1, Joh.Op.17-18). Men dei kan ikkje tilfredsstille behova hennar. Det er det berre Kristus som kan og han har lengta etter å gi henne det som han vil gi henne og som han veit at ho treng. Men har ho teke imot han?

Eg vil referere til ein bodskap som kom sommaren eller litt ut hausten 1995, tyding av tungetale, ikkje diktaforn-opptak, så det vert ikkje ordrett gjengitt:

Kor eg lengter etter å gi min menighet det som eg vil gi henne. Men dette er avhengig av din lydighet, at du opner deg for det som eg vil gi. Opn deg og eg vil fylle deg, opn din munn og eg vil legge mine ord i den. Takk for at du opner deg.

Den frie forskaren i universitets demokratiet og den frigjerande bodskapen i evangeliet.

Når altså ein ung mann vert glad i ei ung jente, held dei han for å ikkje vere kompetent til å snakke med henne. Det underliggande problemet er nok at dei held han for å ikkje vere økonomisk sterk nok. Men vi skulle søke fyrst Guds rike og hans rettferd, så skulle vi få alt det andre i tillegg til det. Og det gjer vi ved å ta imot hans Ord, tru det, vedkjenne sanninga, tale sanning til kvarandre og soleis samtale med kvarandre. 

Men då held dei altså den unge mannen for å ikkje vere kompetent til det. Fordi dei meiner seg å vere så mykje meir lærde og kompetente. Slik lagar dei ei motsetjing mellom barnelærdomen med barnekåret hos Gud og deira universitetslærdom. Men for meg er den motsetnaden kunstig, eg har då studert realfag, samtidig som eg har behelde barnelærdomen og levt i barnekåret hos og nettopp det har vore viktig for meg medan eg har studert.

Med sin visdom har dei helde fram med å seie meg imot og stå meg imot og ikkje villa høyre på meg, men soleis har dei då også stått Herren imot og ikkje villa høyr på hans Ord og kva Anden talar til kyrkjelydane. Og då vert det tydeleg at at visdomen deira ikkje stemmer overeins verken med kristendomen eller med metodene realfag, det stemmer ikkje med naturfag.

Og det er no fatalt for universitetsmiljøet og for universitets-tilsette om det skal konkluderast med at dei ikkje er kompetente. Og det føregår no ein debatt om korleis universiteta skal styrast, kor demokratiske dei skal vere, om forskarens fridom og det berører også studentdemokratiet. 

Vel, studentdemokratiet har eg ikkje brytt meg særleg om, eg kan ikkje hugse at eg har stemt ved noko av vala til studentparlamentet eller kva dei no kallar det. For meg har det vore om å gjere å vende meg til Kristus, sjå på han og ta imot det han gir meg frå himmelen, kle meg i Guds fulle rustning og gjere bruk av den utrustninga han gir meg ved sin Ande. Det er sanningens Ande, den gjer meg kompetent til å delta i undervisninga og i samfunnet.

No har Jesus sendet meg med ein frigjerande bodskap og kalla meg til å studere biologi, realfag igjen. Eg har fått dette gratis, av berre nåde, utan krav om gjerningar. Og nettopp det er sentralt i den frigjerande bodskapen. Det er like mykje gratis til dei andre. Når vi tek imot hans Ord i tru og tek imot den Heilage Ande av berre nåde, så gjer han oss kompetente ved sitt Ord og sin Ande.

Bibelens Gud er alfa og omega, ingen var til før han og ingen kjem etter han. Så ingen kunne komme med noko krav til han. Kan vel leiren seie til pottemakaren:” Kvifor skaper du meg slik?” Han gjer akkurat slik som han vil. Men når vi tek imot nåden i Kristus, vert vi som ein mjuk leirklump i pottemakarens hand og då skaper han det til eit kar til si ære.

Jesu blod talar betre enn Abels blod.

Ho fall ifrå og opponerte mot Paulus si lære og dermed mot Herren som er Anden. Men framleis talar Jesu blod betre enn Abels blod. 

HEB 11,4   I tru bar Abel fram for Gud eit betre offer enn Kain. Av di han trudde, fekk han det vitnemålet at han var rettferdig; for Gud godkjende offergåvene hans. Og med si tru talar han enno, etter sin død.

HEB 12,22 – HEB 12,29 Nei, de er komne til Sion-fjellet, til den levande Guds by, det himmelske Jerusalem, til dei mange tusen englar, til ei høgtidsstemne, [Sion-fjellet: tempelhøgda i Jerusalem. Sjå 2 Sam 5, 6 ff; Sal 48.] 23 til samlinga av dei fyrstefødde som er oppskrivne i himmelen. De er komne til ein domar som er Gud for alle, til åndene åt dei rettferdige som har nått fullendinga, 24 til Jesus, mellommannen for ei ny pakt og til reinsingsblodet som talar sterkare enn Abels blod. 25   Sjå til at de ikkje viser frå dykk han som talar! Dei som viste frå seg han som tala sitt ord her på jorda, slapp ikkje unna. Endå mindre skal vi sleppa unna om vi vender oss bort frå han som talar frå himmelen. 26 Hans røyst fekk den gongen jorda til å skjelva. Men no har han lova: “Endå ein gong vil eg skaka, ikkje berre jorda, men himmelen med.” 27 Her står det: “endå ein gong”. Det syner at det som kan rikkast, fordi det er skapt, skal skiftast ut, så det som ikkje kan rikkast, skal verta ståande. 28 Sidan vi får eit rike som ikkje kan rikkast, så lat oss vera takksame og såleis tena Gud til hans hugnad, med otte og age. 29 For Gud er ein øydande eld.  

1JO 3,7 – 1JO 3,17   Mine born, lat ingen føra dykk vilt! Den som lever rett, han er rettferdig, liksom Kristus er rettferdig. 8 Den som syndar, er av djevelen, for djevelen har synda frå opphavet. Og det var for å gjera ende på djevelens verk at Guds Son openberra seg. 9 Den som er fødd av Gud, syndar ikkje. For det sædet Gud har lagt ned i han, er i han; han kan ikkje synda lenger, fordi han er fødd av Gud. 10 Såleis syner det seg kven som er Guds born og kven som er djevelens born: Den som ikkje lever rett og ikkje elskar bror sin, han er ikkje av Gud. 11   For dette er den bodskapen de har høyrt frå fyrste stund: Vi skal elska kvarandre. 12 Vi må ikkje vera som Kain; han var av den vonde og drap bror sin. Og kvifor drap han broren? Fordi hans eigne gjerningar var vonde, men dei bror hans gjorde, var rettferdige. 13   De må ikkje undra dykk, brør, om verda hatar dykk. 14 Vi veit at vi har gått over frå døden til livet, vi som elskar brørne. Den som ikkje elskar, er enno i døden. 15 Den som hatar bror sin, er ein mordar, og de veit at ingen mordar har evig liv i seg. 16 Kva kjærleik er, har vi lært av at Jesus gav livet for oss. Så er det vår skyldnad å gje livet for brørne. 17 Men den som har meir enn nok å leva av, og likevel lèt att hjarta sitt når han ser bror sin lida naud, korleis kan han ha Guds kjærleik i seg?  

Abel bar fram eit betre offer enn Kain. Derfor vart Abel velsigna. Men Kain vart ikkje tilsvarande velsigna. Derfor hata Kain Abel og slo han i hel. Dette viser den fundamentale skilnaden mellom dei to naturane, det er ei svart-kvitt-tenking, vi opplever nok alle konflikta mellom dei to naturane i våre liv. Men Kristus sigra over den vonde og over verda og stod opp att frå dei døde, derfor er det så viktig for oss å tru på han, ta imot han, velge han, vende oss til han, sjå på han og helde oss nær til han. Han er den siste Adam som er ifrå himmelen og som for oss har vorte ei livgivande ånd, det er berre for oss å tru på han og ta imot det han gir oss frå himmelen av berre nåde.

Denne gamle naturen, slik Johannes definerer den og forstår den, er av djevelen og vi kan forstå det som striden mellom ormen si ætt og kvinna si ætt. Og det er tydeleg at det er naturen til den Lovlause, han har si kraft ifrå Satan og det er nok nettopp ved at han hatar den rettferdige med eit djevelsk hat. Han hatar den som er rettferdig ved trua på Jesus. Fornektinga av trua på Kristus er som ein rasjonalitet, sjølv om dei kanskje nektar for rasjonaliteten, så har dei likevel ein rasjonalitet som vi kan kalle det ormen sin rasjonalitet. Og med den rasjonaliteten prøver dei å finne motiv for sitt hat. Med den rasjonaliteten kan dei endåtil drive forsking, det pregar tydelegvis mykje av kvinneforskinga. Med si fornekting av trua på Kristus vil dei ikkje vite av annan rasjonalitet og forskinga deira vert som eit bestillingsverk, dei er berre ute etter ein kunnskap som gir motiv for deira hat, elles er det ikkje interessant og vert ikkje godteke som kunnskap. Så denne vonde naturen med dette djevelske hatet ligg i protesten mot Paulus si lære om at Kristus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud. 

Ho Virtuella let seg dåre og forføre slik som ved syndefallet og har prøvt å forgude seg sjølv med sin kunnskap. Så ho fall ifrå og vart med i denne protesten, det var ikkje frigjerande, men ho vart tvert om gjort til trellkvinne. Men dette sviket vart som ei mafia-dronning og med dette djevelske hatet vart ho som ei satanist-dronning.

 Men Jesus har kalla på henne igjen og igjen, for å frelse henne og setje henne fri. Han har makt til det, men det er opp til henne om ho vil vende om til han og ta imot han.

Med denne protesten mot Paulus si lære har kvinna erstatta behovet for Kristus og behovet for mann med noko anna og gjort slutt på kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne og på ekteskapet mellom mann og kvinne. Det er det sentrale problemet og det sentrale poenget i metoo-aksjonane og i PrideParadene.

Jesus gir meg ei frelst kvinne til kone, frelsa er gratis, så eg får henne gratis. 

Men eg har altså bedt Jesus om å gi meg ei frelst kvinne vil kone og når eg oppdaga henne Reella, sa eg til han at dersom eg kunne få henne, så ville eg ha henne. Så leia han meg slik at eg møtte på henne, då sa eg i mitt stille sinn:” der er ho.” Då fekk eg ei åndeleg openberring, der han openberra seg for meg og for henne ogsa det same, samtidig som eg:” Der er ho”. Håpet om Guds herlegdom gjorde oss ikkje til skamme, for Guds kjærleik var utrendt i våre hjerte ved den Heilage Ande som var oss gitt (Rom.5,1-5). Når eg møtte henne igjen på Biologibygget, var det tydeleg at ho hadde denne herlege gleda og det gleda meg. Ho var som eit kjærleikens vesen. 

Vi skal ikkje prøve å gjere oss betre som mann og kvinne, vi skal berre lengte etter han som gir liv. Ved Jesu kors finn vi den sanne kjærleiken, den kjerleiken skal vere mellom oss. Og så skal vi glede oss for at vi har funne den sanne kjærleiken. 

https://tsivert.com/2016/08/08/2011-02-12-m40-jesus-kalla-sions-dotter-til-a-frigjere-seg/ 

Frelsa er gratis, Jesus gir meg ei frelst kvinne til kone, han gir meg henne ved at han frelser henne som kona mi, så eg får henne gratis, eg skal berre bøye meg for han og ta imot. Eg skal berre glede meg i Herren, så vil han gi meg det som mitt hjerte attrår. Så eg vil tenke tilbake på då eg såg henne på biologibygget og ho hadde denne herlege gleda og var som eit kjærleikens vesen og så vil eg takke Jesus for det. Eg tenker meg at eg velsigner henne på den måten at eg Gleder meg i Herren og takkar for at han har frelste meg og så takkar eg han for at han frelser henne som kona mi, så ho også gleder seg i Herren og takkar han for at han frelser henne. Og det får eg oppleve i mitt indre menneske. Slik får eg oppleve Guds frelseskraft i mitt indre menneske, gleda i Herren er vår styrke. Jesus har lagt lengselen ned i meg og slik vil han tilfredsstille den. Gud gir oss livets vatn for inkje, heilt gratis.

2017.06.18. Ekte kristendom: frelsa er gratis, vi må berre audmjuke oss og ta imot i tru, av berre nåde. Møte i Maranata.

Frelsa er som ei kjelde med friskt vatn, som vi får drikke av heilt gratis, eg får drikke av den og oppleve at den gir liv til mi sjel og at Jesus gir meg ei kone ved at han gjer hennar sjel også levande, saman med meg. Eg frå oppleve det i mitt indre menneske, min lekam er eit tempel for den Heilage Ande og eg får oppleve det i dette tempelet.

Bibelvers om det levande vatnet.

HSA 4,12   Ein avstengd hage er mi syster, mi brur,  ein avstengd hage med kjelda forsegla.  

HSA 4,15   Du er som kjelda i ein hage,  ei oppkome med sildrande vatn,  som bekker frå Libanon.  

JER 2,13   For to vonde ting har folket mitt gjort:  Dei har gått bort frå meg,  kjelda med levande vatn,  og hogge seg brunnar,  leke brunnar som ikkje held vatn.  

JER 17,13   Herre, du Israels von,  alle som går bort frå deg, skal verta til skammar;  dei som vik frå deg i landet,  skal skrivast opp.  For dei har gått bort frå Herren,  kjelda med levande vatn.  

ÅPE 21,6 Så sa han til meg: “Det har hendt! Eg er Alfa og Omega, opphavet og enden. Eg vil gje den tyrste av kjelda med livsens vatn for inkje.

OSP 5,15 – OSP 5,19   Drikk or din eigen brunn,  rennande vatn or di eiga kjelde! 16   Lat ikkje kjeldene dine renna ut på gata,  bekkene dine strøyma på torg og plassar! 17   Du skal ha dei heilt for deg sjølv  og ikkje dela dei med andre. 18   Då skal kjelda di vera velsigna.  Gled deg over din ungdoms kone, 19   den elskelege hind, den yndefulle gasell!  Fryd deg støtt ved hennar barm,  lat alltid hennar kjærleik gjera deg ør!  

JES 12,1 – JES 12,3 {ISRAELS LOVSONG FOR HERRENS FRELSE}  Den dagen skal du seia: Eg takkar deg, Herre.  Du var harm på meg.  Men harmen din kvarv, og du trøysta meg. 2   Sjå, Gud er mi frelse,  eg er trygg og ottast ikkje.  For Herren er mi kraft og min styrke,  og han har vorte mi berging. 3   Med fagnad skal de ausa vatn  or frelseskjeldene.  

JOH 4,10 – JOH 4,11 Jesus svara: “Kjende du Guds gåve, og visste du kven han er, han som bed deg om drikke, så bad du han, og han gav deg levande vatn.” 11 “Herre,” sa ho, “du har ikkje noko å dra opp vatn med, og brunnen er djup. Kvar får du så det levande vatnet frå? 

JOH 7,38 Den som trur på meg, frå hans indre skal det, som Skrifta seier, renna elvar med levande vatn.”

 

Posted in Filosofi, Historie, Kristendom, Kristne møte 2018, Politikk | Leave a comment

2018.05.06. Herren er den same og vil framleis strekke ut sin arm til teikn og under. 

Maranata 6.5.2018.jpg

Innleiing.

Ein mann las om då den Heilage Ande kom over disiplane på pinsedag.

APG 2,1 – APG 2,13 {ANDEN KJEM PINSEDAGEN}  Då pinsedagen kom, var dei alle samla. 2 Brått kom det eit brus frå himmelen, som når ein sterk vind fer fram, og det fylte heile huset dei sat i. 3 Dei fekk sjå tunger liksom av eld, som skilde seg og sette seg på kvar ein av dei. 4 Då vart dei alle fylte av Den Heilage Ande, og dei tok til å tala på andre tungemål etter som Anden gav dei å forkynna. 5   I Jerusalem budde det mange jødar, fromme menn som var komne frå alle land på jorda. 6 Då dei høyrde denne lyden, samla det seg ei stor mengd, og dei vart heilt rådville; for kvar høyrde at dei tala på hans eige mål. 7 Reint frå seg av undring spurde dei: “Men er dei ikkje galilearar, alle desse som talar? 8 Korleis går det så til at vi alle høyrer dei tala på vårt eige morsmål – 9 partarar og medarar og elamittar, folk frå Mesopotamia, Judea og Kappadokia, frå Pontos og Asia, 10 Frygia og Pamfylia, frå Egypt og Libya-landet bort imot Kyréne, 11 jødar og slike som har gått over til jødedomen og har flytt hit frå Roma, kretarar og arabarar – og vi høyrer dei tala om Guds storverk på våre eigne tungemål!” 12 Dei visste ikkje kva dei skulle tru, og rådville spurde dei kvarandre: “Kva kan dette vera?” 13 Men nokre spotta og sa: “Dei har drukke søt vin! Dei er fulle!”  

Tale ved John Miland.

MRK 16,15 – MRK 16,18 {OPPGÅVA TIL LÆRESVEINANE}  Han sa til dei: “Gå ut i all verda og forkynn evangeliet for alle menneske! 16 Den som trur og vert døypt, skal verta frelst; men den som ikkje trur, skal verta fordømd. 17 Og desse teikna skal fylgja dei som trur: I mitt namn skal dei driva ut vonde ånder, dei skal tala nye tungemål, 18 dei skal ta ormar i hendene, og om dei drikk drepande gift, skal det ikkje skada dei. Dei skal leggja hendene på sjuke, så dei vert friske.”   

John sa nokre ord om at barnedåpen ikkje er skikkeleg då, det er nokre skvettar med vatn, men dåp er full neddykking. Når vi les om dåpen i Bibelen, så var der mykje vatn, for der måtte vere nok vatn til å verte dukka under. Han sa det er ikkje frelse i dåpen, men det er heller ikkje berre ei symbolsk handling. Men det er noko vi skal gjere.

 (Joh.3,23 & Apgj.8,36).

Så fortalde han om at folk hadde høyrt han tale i tunger og gjenkjent italienske ord og spansk, ein gong han hadde tyda tungetale var der nokre franske studentar som studerte norsk og dei sa det var god oversetjing frå fransk til norsk.

Han sa også noko om at ordet ”fundamentalist” nær sagt har vorte eit sjellsord no til dags, men når vi tru på Kristus, så er vi no fundamentalistar.

Tungetale ved Oddgjørg, tyding ved John.

Ja, eg har sagt i mitt Ord, at eg er i går og i dag den same og forblir det til evig tid. Derfor skal du vite, seier Herren, at sånn som eg var då eg vandra her på jorda, er eg den same i dag. Eg ynsker å rekke ut min arm, til teikn og under. Eg ynskjer at det skal skje store ting i mellom mitt folk, seier Herren. Og sjå, eg har no sendt dykk den Heilage Ande og den skal vegleie dykk til heile sanninga og den skal minne dykk om alle ting, seier Herren. 

Syrgj for at du er i ditt løynkammer og søker meg i denne tida. Og ikkje rådfører deg med menneske på nokon måte. Men søk inn til meg og eg skal gi deg råd ved mitt auge, seier Herren. Og sjå, når eg får leie deg, då skal du ikkje gå feil, seier Herren. Men då skal du gå på min veg, den som eg vil at du skal gå på. Sjå, eg skal leie deg inn i oppgaver, eg skal leie deg inn i tenester, som du ikkje visste om, seier Herren. For sjå, seier Herren, eg ynskjer å bruke deg i denne tida. Derfor still deg til min disposisjon, seier Herre, og eg skal bruke deg til stor og rik velsigning. Halleluja.

 

Aktuelle bibelvers.

JOH 3,22 – JOH 3,36 {DØYPAREN JOHANNES VITNAR OM JESUS}  Sidan fór Jesus og læresveinane hans til Judea. Der var han ei tid saman med dei og døypte. 23 Johannes døypte, han òg, i Ainon ved Salim; for det var mykje vatn der, og folk kom dit og lét seg døypa. 24 Dette var før Johannes vart kasta i fengsel. 25 No vart det eit ordskifte mellom læresveinane til Johannes og ein jøde om reinsinga. 26 Læresveinane kom til Johannes og sa til han: “Rabbi, den mannen som var saman med deg på hi sida av Jordan, han som du vitna om, no døyper han, og alle går til han.” 27 Johannes svara: “Eit menneske kan ikkje få noko utan at det vert gjeve han frå himmelen. 28 De er sjølve mine vitne på at eg sa: Eg er ikkje Messias; men eg er send føre han. 29 Den som har brura, han er brudgom. Men venen hans, som står og høyrer på, gleder seg når han høyrer målet til brudgomen. Slik glede har eg no fått, og det i fullt mål. 30 Han skal veksa, eg skal minka. 31   Den som kjem ovanfrå, er over alle. Den som kjem frå jorda, er av jorda og talar jordisk. Han som kjem frå himmelen, er over alle. 32 Han vitnar om det han har sett og høyrt, men ingen tek imot vitnemålet hans. 33 Den som har teke imot hans vitnemål, har stadfest at Gud talar sant. 34 Han som Gud har sendt, talar Guds ord, for Gud gjev Anden utan mål. 35 Faderen elskar Sonen, og alt har han gjeve i hans hand. 36 Den som trur på Sonen, har evig liv. Den som er ulydig mot Sonen, skal ikkje sjå livet, men Guds vreide vert verande over han.”  

3JO 1,1 – 3JO 1,8 {HELSING}  Den eldste helsar den kjære Gaius, som eg elskar hjarteleg. 2 Kjære ven, mest av alt ynskjer eg at du må få vera frisk og ha det godt, like godt som du har det åndeleg.  3 {HJELP TIL MISJONÆRANE}  Eg vart inderleg glad då nokre av brørne kom og fortalde kor trufast du er mot sanninga; den lever du i. 4 Ikkje noko gleder meg meir enn å høyra at borna mine lever i sanninga. 5   Kjære ven, du er trufast i all di gjerning for brørne, ja, jamvel for dei som er framande. 6 I kyrkjelyden her har dei vitna om din kjærleik. Du gjer vel om du hjelper dei vidare på ferda, som rett er for Gud. 7 Det var for å forkynna Namnet dei drog ut, og dei tek ikkje imot hjelp frå heidningane. 8 Difor bør vi ta oss av dei, så vi kan vera medarbeidarar for sanninga.  

JES 52,11 – JES 52,12 {FAR BORT FRÅ BABYLON!}  Far bort, far bort frå Babylon!  Ikkje rør noko ureint!  Dra ut or byen og reinsa dykk,  de som ber Herrens kar! [Herrens kar: kanskje dei heilage tempelkara som Nebukadnesar hadde ført bort til Babylon. Sml. Esra 1, 7.] 12   For de treng ikkje skunda dykk,  de må ikkje røma frå byen.  For Herren sjølv går føre dykk,  og sist i flokken er Israels Gud.  

2KO 6,14 – 2KO 6,18 {DEN LEVANDE GUDS TEMPEL}  Gå ikkje i framandt åk med vantruande! For kva har rettferd med urett å gjera, og kva samfunn har ljos med mørker? 15 Korleis kan Kristus og Beliar semjast? Kva sameinar ein truande og ein vantru? [Beliar: jødisk namn på djevelen.] 16 Korleis kan Guds tempel og avgudane forlikast? For vi er den levande Guds tempel. Gud har då sagt:  Eg vil bu og ferdast mellom dei;  eg vil vera deira Gud,  og dei skal vera mitt folk. 17 Difor seier Herren:  Dra bort frå dei,  og skil dykk frå dei,  ikkje rør noko ureint!  Då vil eg ta imot dykk; 18   eg vil vera ein far for dykk,  og de skal vera mine søner og døtrer,  seier Herren, Den Allmektige. 

2KO 7,1   Mine kjære, når vi har desse lovnadene, så lat oss reinsa oss frå all ureinskap på lekam og sjel og fullføra vår helging i age for Gud.

1KO 3,10   Etter den nåde Gud har gjeve meg, har eg lagt grunnvoll som ein klok byggmeister; og andre byggjer oppå. Men kvar må sjå til korleis han byggjer.

HEB 12,25   Sjå til at de ikkje viser frå dykk han som talar! Dei som viste frå seg han som tala sitt ord her på jorda, slapp ikkje unna. Endå mindre skal vi sleppa unna om vi vender oss bort frå han som talar frå himmelen.

JBS 15,8   Var du tilhøyrar då Gud heldt fortruleg råd,  reiv du til deg visdom der? 

JBS 26,3   Du gav råd til den som vanta visdom,  og stort skjøn lét du han få. 

JBS 29,21   Folk høyrde på meg, dei venta  og var stille når eg gav råd.

2SA 16,23 På den tid var eit råd frå Akitofel like gjævt som det ordet ein fekk når ein bad Gud om råd i ei sak. Så mykje talde Akitofels råd både for David og Absalom. 

SLM 1,1 {DEI TO VEGANE}  Sæl er den som ikkje fylgjer  råd frå gudlause menneske  og ikkje slår inn på syndarveg  eller sit i lag med spottarar, 

SLM 2,2   Kongane på jorda reiser seg,  fyrstane legg råd i lag  mot Herren og den han har salva: [den Herren har salva: kongen i Israel, her skildra som frelsarkonge (Messias). Sml. 1 Sam 10, 1.] 

SLM 16,7   Eg prisar Herren, som gjev meg råd;  jamvel om natta får eg rettleiing i mitt indre. 

SLM 32,8   Eg vil læra deg og visa deg  den vegen du skal gå.  Eg vil la mitt auga kvila på deg  og gje deg råd. 

SLM 73,24   Du leier meg med ditt råd,  og sidan tek du meg opp i herlegdom.  

SLM 107,11   fordi dei hadde stått Guds ord imot  og vanvørdt dei råd Den Høgste gav. 

SLM 119,24   Ja, dine lovbod er mi lyst,  det er dei som gjev meg råd.  

OSP 1,25   de brydde dykk ikkje om mine råd  og ville ikkje vita av mine refsingsord. 

OSP 1,30   fordi dei ikkje ville høyra på mitt råd  og vanvørde alle mine refsingsord, 

OSP 8,12 {VISDOMS FRUKT}  Eg, visdomen, har klokskap til granne,  eg har kunnskap og gjev gode råd. 

OSP 8,14   Eg gjev råd og hjelp som fører til framgang,  eg har vit og styrke. 

OSP 11,14   Eit folk utan klokt styre fell,  når mange gjev gode råd, kan det bergast. 

OSP 12,15   Dåren held sin eigen veg for den rette,  men vis er den som høyrer på råd. 

OSP 13,10   Hovmod fører berre til trette,  kloke er dei som tek imot råd. 

OSP 15,22   Utan rådlegging mislukkast planane,  men når mange gjev råd, har dei framgang. 

OSP 19,20   Høyr på råd og ta imot formaning,  så vert du vis til slutt. 

OSP 20,18   Når ein held råd, lukkast planane;  vis omtanke når du fører krig! 

OSP 22,20   Ja, tretti ord har eg skrive opp for deg  med gode og kloke råd. 

OSP 24,6   Med klok leiing kan du føra krig;  når mange gjev gode råd, vinn du siger.  

OSP 27,9   Olje og røykjelse gleder hjarta,  så òg ein vens kjærleik  meir enn gode råd. 

JES 11,2   Herrens Ande skal kvila over han,  Anden med visdom og vit,  Anden med råd og styrke,  Anden som gjev kunnskap om Herren  og age for han. 

JES 28,29   Dette òg kjem frå Herren, Allhærs Gud.  Underfulle er hans råd,  stor er hans visdom.  

JES 31,1 {GUDS MAKT OG MENNESKEMAKT}  Ve dei som fer ned til Egypt etter hjelp  og set si lit til hestar,  som stolar på vogner fordi dei er mange,  og på hestfolk fordi dei er sterke,  men ikkje vender seg til Israels Heilage  og ikkje søkjer råd hjå Herren. 

JES 40,13   Kven har rettleitt Herrens Ande,  kven har lært han og gjeve han råd? 

JES 41,28   Eg ser meg om, men det finst ikkje ein,  ikkje ein som kan gje råd,  så eg kunne spørja og få svar. 

JER 18,18 {PROFETEN BED OM HEMN}  Dei sa: “Kom, lat oss tenkja ut  vonde planar mot Jeremia!  For det vantar ikkje rettleiing hjå presten,  råd hjå den vise eller ord hjå profeten.  Kom, lat oss fella han med hans eigne ord  og ikkje høyra på noko av det han seier.”  

JER 23,18   Kven har vore med i Herrens råd,  så han merka og høyrde hans ord?  Kven akta på hans ord og lydde det?  

JER 23,22   Men hadde dei vore med i mitt råd,  då hadde dei forkynt mine ord for mitt folk  og fått det til å venda om  frå si vonde ferd og sine vonde gjerningar. 

JER 32,19 stor er du i råd og mektig i gjerning. Du har augo opne for vegane åt menneska, så du løner kvar og ein etter hans ferd, etter frukta av hans gjerningar. 

AMO 3,7   For Herren Gud gjer ikkje noko  utan at han har openberra sitt råd  for tenarane sine, profetane.  

2KO 4,1 – 2KO 4,15 {SKATTEN I LEIRKAR}  Difor misser vi ikkje motet; for ved Guds miskunn har vi fått denne tenesta. 2 Vi har sagt frå oss all løynleg og skamleg ferd; vi fer ikkje med knep og forfalskar ikkje Guds ord. Klårt og liketil forkynner vi sanninga, og for Guds åsyn byd vi oss sjølve fram med di vi vender oss til kvar manns samvit. 3 Er då vårt evangelium dult, så er det dult for dei som går fortapt. 4 For denne verdsens gud har blinda hugen åt dei vantruande, så dei ikkje ser ljoset som strålar fram frå evangeliet om Kristi herlegdom, han som er Guds bilete. [denne verdsens gud: djevelen.] 5 Vi forkynner ikkje oss sjølve, vi forkynner Jesus Kristus som Herre og oss som dykkar tenarar for Jesu skuld. 6 For Gud, som sa at ljos skulle skina i mørkret, han har late det skina i våre hjarto, så kunnskapen om Guds herlegdom, som strålar i Kristi åsyn, skal lysa fram. 7   Men vi har denne skatten i leirkar, så den veldige krafta skal vera av Gud og ikkje av oss. 8 Vi er alltid i trengsle, men ikkje i stengsle, tvilrådige, men ikkje fortvila, 9 forfylgde, men ikkje oppgjevne, nedslegne, men ikkje tynte. 10 Alltid ber vi Jesu død med oss i lekamen, så òg Jesu liv skal verta openberra ved vår lekam. 11 For enno medan vi lever, vert vi stadig overgjevne til døden for Jesu skuld, så òg Jesu liv skal verta openberra ved vår døyelege lekam. 12 Såleis er døden verksam i oss, men livet i dykk. 13 Det står skrive: Eg trudde, difor tala eg. Så trur vi òg, og vi talar fordi vi har den same Ande som gjev tru. 14 For vi veit at han som reiste opp Herren Jesus, han skal òg reisa oss opp med Jesus og føra oss fram for seg saman med dykk. 15 Men alt dette hender for dykkar skuld, så nåden skal verta stor og få takkseiinga til å stiga opp frå fleire og fleire – til Guds ære.  

RMR 12,1 – RMR 12,3 {DET KRISTNE LIVET}  Så legg eg dykk på hjarta, brør, ved Guds miskunn, at de må bera fram lekamen dykkar til eit levande og heilagt offer som er til hugnad for Gud. Det skal vera dykkar åndelege gudsteneste. 2 Og skikka dykk ikkje likt med denne verda, men lat dykk omskapa ved at de får eit nytt sinn og kan døma om kva som er Guds vilje: det gode, det hugnadlege, det fullkomne. 3   Ved den nåden eg har fått, seier eg til kvar einskild av dykk: Gjer deg ikkje større tankar enn du bør, men bruk vitet ditt og ver visleg! Kvar og ein skal halda seg til det mål av tru som Gud har gjeve han.

1KO 6,12 – 1KO 6,20 {LEKAMEN HØYRER HERREN TIL}  Alt har eg lov til, men ikkje alt gagnar. Alt har eg lov til, men eg skal ikkje la noko få makt over meg. 13 Maten er til for magen og magen for maten; men Gud skal gjera ende på dei begge. Lekamen er ikkje for hor; han er for Herren, og Herren er for lekamen. 14 Gud reiste Herren opp frå dei døde, og ved si kraft skal han òg reisa oss opp. 15 Veit de ikkje at lekamane dykkar er Kristi lemer? Skal eg då ta Kristi lemer og gjera dei til skjøkjelemer? Langt ifrå! 16 Eller veit de ikkje at den som held seg til ei skjøkje, er éin lekam med henne? Det er sagt: “Dei to skal vera eitt.” 17 Men den som held seg til Kristus, er éi ånd med han. 18 Hald dykk frå hor! All synd som eit menneske elles gjer, er utanfor kroppen. Men den som driv hor, syndar mot sin eigen kropp. 19 Veit de ikkje at lekamen dykkar er eit tempel for Den Heilage Ande, som bur i dykk, han som de har frå Gud? De er ikkje lenger dykkar eigne: 20 De er kjøpte, og prisen er betalt. Bruk då lekamen til ære for Gud!  

1KO 7,1 – 1KO 7,7 {EKTESKAP OG UGIFT STAND}  Når det gjeld det de skreiv om, så er det godt for ein mann at han ikkje rører ei kvinne. [det de skreiv om: Paulus har fått eit brev frå kyrkjelyden med visse spørsmål som han her kjem inn på.] 2 Men for at de ikkje skal driva hor, skal kvar mann ha si kone og kvar kvinne sin mann. 3 Mannen skal gjera sin skyldnad mot kona, og like eins kona mot mannen. 4 Kona rår ikkje over sin eigen kropp, men mannen. Like eins rår ikkje mannen heller over sin eigen kropp, men kona. 5 Hald dykk ikkje frå einannan utan at de har vorte samde om det, for ei tid, så de kan leva i bøn. Kom så saman att, for at Satan ikkje skal freista dykk, av di de ikkje kan vera fråhaldande. 6 Dette er meint som eit løyve, ikkje som eit påbod. 7 Eg skulle ynskja at alle var som eg. Men kvar har si eiga nådegåve frå Gud, den eine så, den andre så.

Kommentar.

Eg vil ta opp tråden frå møtet 15.4.18. Eg vil også sjå det som svar på mitt dokument

Opposisjonen mot mannens optimistiske tru og hans konstruktive tenking for å få seg eit meiningsfullt liv og motarbeidinga av hans arbeid for å produsere noko verdifullt, viser seg no i ”Drakulas rekrutterings-aksjonar”.

Ja, dette handlar då om å vandre framover på Guds veg og då kan vi vel vente oss kontinuitet i det?

Ikkje rådfør deg med menneske på nokon måte.

I kommentaren til møtet 15.4.18. skreiv eg om at eg har lete min plass i Maranata stå tom i lange perioder, for eg har vore på Sunnmøre, men Jesus er no med meg då også, Jesus går med meg og han er vegen eg har å gå. Eg har teke del i debatten på sosiale medier, spesielt i FB-vennegruppa til Frp. Det er politisk, men det betyr ikkje at eg tek av frå vegen, verken til høgre eller venstre. For mi personlege tru på Kristus er då meir fundamentalistisk enn dei politiske sakene. Kven som helst kan vende seg til Kristus og tru på han og bygge på den evangeliske grunnvollen, men dei gjer det på eige ansvar og kvar og ein må sjå til korleis dei bygger. Det er fyrst og fremst ei personleg sak i eit personleg Guds-forhold, dernest skal vi gå ut og bere frukt som varer, slik får det betydning for vår integritet i samfunnet. Det gjeld politikarane også, både personleg og i deira samfunnsengasjement. 

Eg har nyleg kommentert eit par artiklar til forsvar for Sylvi Listhaug og tek det med under overskrifta ”Kommentarar til aktuelle politiske saker” i slutten av dokumentet. Ho har vedkjent si personlege tru på Jesus, samtidig som ho engasjerer seg politisk. Det verdset eg. Ho vert stadig utsett for personangrep og eg har teke til orde for å forsvare henne mot det og no er det tydeleg at det er på den måten at eg ikkje tek imot råd frå menneske. Men betyr ikkje det at eg tek imot råd ifrå henne? Vel, poenget var at eg eg skulle la Gud gi meg råd ved sitt Ord og sin Ande og då skal eg ikkje ta imot råd frå menneske i staden for det. Og kor vidt dette vedrører dei politiske sakene, er eit ope spørsmål.

Når eg har teke del i debatten, så har eg vel gitt dei råd, eg kan vel ha bidratt slik at dei har fått råd. Ja, spesielt når eg har vitna om mi tru og fortalt litt om kva som står skrive i Bibelen. Då skulle ein vel nesten tru at eg tek imot råd ifrå dei også? Men, nei, ikkje nødvendigvis. Det spørst kva saka gjeld. Dei vil vel råde meg til å stemme på dei og det er slikt som vi må rekne med i eit demokrati. Men når vi talar og forkynner Guds Ord, så er det fundamentalt, det er eit utgangspunkt som vi trur på og tenker utifrå. Vi kan kalle det utgangspunktet A, når vi resonnerer ut ifrå det og kjem fram til utsegna B. Så kan vi bruke fagorda og symbola frå matematikken og seie at A medfører B, men då bør vi presisere at det treng kanskje ikkje vere med den same eksakte logiske nødvendigheita som i matematikken, poenget er at det ervår måte å tenke på. Dess større grunn har vi til å ha det kalrt for oss at det ikkje dermed er slik at B medfører A. Der kan vere mange ulike utesegner ”Bi”, også politiske, som menneska vil argumentere for, også utifrå Bibelen. Men då skal eg passe på at eg ikkje tek imot råd ifrå menneske. Og kvifor det? 

Jau, fordi Jesus har gitt oss den Heilage Ande, så vi skal halde oss til Guds Ord og la den Heilage Ande openberre det for oss og leie oss fram til heile sanninga. Og han har sendt den Heilage Ande til verda, så den skal overtyde den om synd, rettferd og dom.

JOH 16,5 – JOH 16,15 No går eg til han som har sendt meg, men ingen av dykk spør: “Kvar går du av?” 6 For hjarta dykkar er fullt av sorg fordi eg har sagt dette. 7 Men eg seier dykk som sant er: Det er til gagn for dykk at eg går bort. For går ikkje eg bort, kjem ikkje talsmannen til dykk. Men går eg bort, skal eg senda han til dykk. 8 Og når han kjem, skal han gjera det klårt for verda kva synd er, kva rett er og kva dom er: 9 Synda er at dei ikkje trur på meg; 10 retten får eg, fordi eg går til Faderen, og de ikkje ser meg lenger; 11 domen er at hovdingen over denne verda er dømd. 12   Enno har eg mykje å seia dykk, men de kan ikkje bera det no. 13 Men når han kjem, Sanningsanden, skal han leia dykk fram til heile sanninga. For han skal ikkje tala av sitt eige, men tala det han høyrer, og kunngjera for dykk det som skal koma. 14 Han skal herleggjera meg, for han skal ta av mitt og forkynna for dykk. 15 Alt det Faderen har, er mitt. Difor sa eg at han skal ta av mitt og forkynna for dykk.   

Gud lærer oss opp ved sitt Ord og sin Ande, då skal vi sjølvsagt ikkje erstatte det med noko anna. Han gir oss råd ved sitt auge, då skal vi sjølvsagt ikkje erstatte det med råd frå menneska. Jesu frelsesverk er fullført og fullkome, det som han gir oss frå himmelen er fullkome. 

Såkornet eller ugraset?

Jesus fortalde to likningar om Guds Ord som såkorn. Det vert sått i hjertet, men av litt ulike grunnar vekst det ikkje opp så det ber grøde, det som skal til er at det vert trutt og forstått med hjertet. Det vert sått i verda, men bonde har ein uven som sår ugras i kveiten. Og vi ser no så tydeleg i vår tid at det er mange som ikkje tek imot Guds Ord og det herng saman med at der er noko anna som vert sått i staden og det veks opp som ugras som prøver å køyve kveiten. Dei vil ikkje høyre på meg og oss når vi talar Guds Ord, men påstår og seier noko anna i staden. Kvifor skal vi då høyre på dei? Vi kan vel ikkje unngå å høyre kva dei seier, når vi forkynner Guds Ord for menneska, er det som å så korn, så det er som ein monolog. Men når vi sjølve tok imot og trudde, så var det viktig for oss å vedkjenne for Gud og menneske kva Kristus er for oss, det har å gjere med at kornet skal spire og vekse. Og derfor er det også viktig for oss å få dei i tale, også ved at vi høyrer på dei. For vi vil at kornet skal spire og vekse, men då er det sjølvsagt ikkje vår interesse at ugraset skal vekse i staden og kornplantane. Vi tek imot det rådet Gud gir oss ved sitt Ord og sin Ande. Når andre menneske ikkje tek imot det og så kjem med ”sine eigne” forslag og idear som erstatning, så skal vi sjølvsagt ikkje ta imot slike råd. 

Jesu åsyn, Guds auge.

Jesus har nyleg minna meg om at når mørket omsluttar meg, så er han mitt lys. Ja eg veit at den Heilage Ande openberrar han for meg, så eg får oppleve at Guds herlegdom strålar mot meg i Krisi åsyn (2.Kor.4,6). Så ved trua på Jesus har eg eit personleg Guds-forhold. Det er som å sjå på eit ansikt, med ansiktet kan du gi signal om din sinnstilstand, om kjærleik eller hat, glede eller vreide, om du er mild, snill og ettergjevande eller om du er streng, om du er skuffa eller oppmuntra av noko, om du er nådig og miskunnsam eller hevngjerrig. Men Gud er uansett god og så spørst det om vi vil ta imot hans nåde og miskunn, så vi får sjå hans åsyn og få oppleve at han gir oss råd ved sitt auge. Ja, for når han gir oss råd med sitt auge, er det fordi han vil oss vel. Men då må vi også vere førebudde på at det er mange i denne verda som tvert om ikkje vil oss vel. Så kvifor i all verda skal vi då bry oss om å høyre noko meir på dei? Vi skal i alle fall ikkje ta imot råd ifrå dei!

Dåpen.

I Mark.16 las vi i vers 16: ” Den som trur og vert døypt, skal verta frelst; men den som ikkje trur, skal verta fordømd.” Så det vert ikkje sagt at du må døype deg for å verte frelst, å døype seg er ei gjerning, men vi vert ikkje frelst ved gjerningar, heller ikkje med den gjerninga, slik sett er det ikkje frelse i dåpen. I andre bibelvers er det sagt at det er ved å tru på Faderen og Sonen og ved å erkjenne at Kristus er Herre, at vi vert frelst.

JOH 3,14 – JOH 3,21 Og liksom Moses lyfte opp ormen i øydemarka, såleis skal Menneskesonen lyftast opp,  [lyfta opp: Det greske ordet i grunnteksten tyder både lyfta opp (krossfesta) og opphøgja. Sjå 8, 28; 12, 32.] 15 så kvar den som trur på han, skal ha evig liv. 16 For så elska Gud verda at han gav Son sin, den einborne, så kvar den som trur på han, ikkje skal gå fortapt, men ha evig liv. 17 Gud sende ikkje Son sin til verda for at han skulle døma verda, men for at verda skulle verta frelst ved han. 18 Den som trur på han, vert ikkje dømd. Den som ikkje trur, er alt dømd, fordi han ikkje har trutt på namnet åt Guds einborne Son. 19 Og dette er domen: Ljoset er kome til verda, og menneska elska mørkret meir enn ljoset, for gjerningane deira var vonde. 20 For den som gjer det som vondt er, hatar ljoset og kjem ikkje til ljoset, så gjerningane hans ikkje skal koma opp i dagen. 21 Men den som fylgjer sanninga, kjem til ljoset, så det skal verta klårt at gjerningane hans er gjorde i Gud.”   

RMR 10,6 – RMR 10,13 Men rettferda av tru seier: Tenk ikkje med deg sjølv: Kven skal fara opp til himmelen? – det vil seia for å henta Kristus ned – 7 eller: Kven skal stiga ned i avgrunnen? – det vil seia for å henta Kristus opp frå dei døde. 8 Men kva seier ho? Ordet er deg nær, i munnen din og i hjarta ditt. Det er ordet om trua, det som vi forkynner. 9 For sannar du med munnen din at Jesus er Herre, og trur du i hjarta ditt at Gud reiste han opp frå dei døde, då skal du verta frelst. 10 Med hjarta trur vi så vi vert rettferdige for Gud, og med munnen sannar vi så vi vert frelste. 11 Skrifta seier: Ingen som trur på han, skal verta til skammar. 12 For her er det ingen skilnad på jøde og grekar: Alle har dei same Herren, og han er rik nok for alle som kallar på han. 13 Kvar den som kallar på Herrens namn, skal verta frelst.

Etter at Jesus stod opp att frå dei døde, sende han disiplane sine ut for å forkynne evangeliet og for å døype:

MTT 28,16 – MTT 28,20 {MISJONSBODET}  Men dei elleve læresveinane drog til Galilea, til det fjellet der Jesus hadde sagt at han ville møta dei. 17 Og då dei fekk sjå han, fall dei ned og tilbad han; men somme tvila. 18 Då steig Jesus fram og tala til dei: “Eg har fått all makt i himmelen og på jorda. 19 Gå difor ut og gjer alle folkeslag til læresveinar, med di de døyper dei til namnet åt Faderen og Sonen og Den Heilage Ande, 20 og lærer dei å halda alt det som eg har bode dykk. Og sjå, eg er med dykk alle dagar så lenge verda står.”   

Men Paulus sa at Jesus sende han ikkje ut for å døype, men for å forkynne evangeliet, ja, for det er då det som er poenget.

1KO 1,10 – 1KO 1,31 {ÅTVARING MOT USEMJE}  Eg legg dykk på hjarta, brør, i vår Herre Jesu Kristi namn, at de må vera samde. De må ikkje skilja dykk i flokkar, men la alt koma i rett skikk, så de har same syn og same tanke. 11 For huslyden til Kloe har fortalt meg, brør, at det er strid mellom dykk. 12 Eg siktar til at nokre av dykk seier: “Eg held meg til Paulus”, andre: “eg til Apollos”, “eg til Kefas” og “eg til Kristus”. 13 Er Kristus delt? Var det kanskje Paulus som vart krossfest for dykk? Eller var det til namnet åt Paulus de vart døypte? 14 Eg takkar Gud for at eg ikkje har døypt nokon av dykk utan Krispus og Gaius, 15 så ingen skal seia at de vart døypte til mitt namn. 16 Men det er sant, eg døypte òg Stefanas og huslyden hans. Elles veit eg ikkje av at eg har døypt nokon annan.  17 {GUDS VISDOM OG MENNESKEVISDOM}  Kristus sende meg ikkje ut for å døypa, men for å forkynna evangeliet, og det ikkje med talekunst og visdom, så Kristi kross ikkje skal missa si kraft. 18 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft. 19 For det står skrive:  Eg vil tyna visdomen hjå dei vise  og gjera til inkjes klokskapen hjå dei kloke. 20   Kvar er ein vismann, kvar er ein skriftlærd, kvar er ein granskar av denne verda? Har ikkje Gud synt at verdsens visdom er dårskap? 21 For då verda ikkje nytta visdomen til å læra Gud å kjenna gjennom Guds visdom, fann Gud det for godt å frelsa dei som trur, ved den dårskapen vi forkynner. 22 For jødar spør etter teikn, og grekarar søkjer visdom, 23 men vi forkynner den krossfeste Kristus. Jødar støyter seg på det, og heidningar held det for dårskap; 24 men for dei som er kalla, både jødar og grekarar, er Kristus Guds kraft og Guds visdom. 25 For Guds dårskap er visare enn visdomen åt menneska, og Guds vanmakt er sterkare enn styrken åt menneska. 26   Tenk på kven de sjølve er, brør, de som vart kalla: ikkje mange vise, menneskeleg tala, og ikkje mange mektige eller høgætta. 27 Men det som går for å vera uforstandig i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera dei vise til skammar. Det som vert rekna for veikt i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera det sterke til skammar. 28 Det som står lågt i verda, det som vert vanvørdt, det som ingen ting er, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera til inkjes det som er noko, 29 for at ikkje noko menneske skal rosa seg for Gud. 30 De er hans verk ved Kristus Jesus, han som har vorte vår visdom frå Gud, vår rettferd, helging og utløysing, 31 så det kan vera som det står skrive: Den som rosar seg, skal rosa seg i Herren.  

1KO 2,1 – 1KO 2,16 {GUDS LØYNDOM ER OPENBERRA}  Då eg kom til dykk, brør, forkynte eg ikkje Guds vitnemål med meisterskap i talekunst eller visdom. 2 For eg ville ikkje vita av noko anna hjå dykk enn Jesus Kristus og han krossfest. 3 Veik, redd og skjelvande var eg mellom dykk. 4 Og det var ikkje med overtalande argument og visdomslære eg bar fram ordet og bodskapen, men med provføring av Ande og kraft. 5 For eg ville ikkje at trua dykkar skulle byggja på menneskevisdom, men på Guds kraft. 6   Likevel forkynner vi òg ein visdom, for dei som er mogne. Det er ein visdom som ikkje høyrer denne verda til eller herrane i denne verda, dei som går til grunne. 7 Nei, vi talar Guds visdom, som er ein løyndom; han var duld, men før tidene tok til, hadde Gud fastsett at den skulle føra oss fram til herlegdomen. 8 Denne visdomen har ingen av herrane i verda kjent til. Hadde dei kjent han, hadde dei ikkje krossfest herlegdomens Herre. 9 Men det står skrive:  Det auga ikkje såg,  det øyra ikkje høyrde,  det som ikkje kom opp  i nokon mennesketanke,  alt det Gud har gjort ferdig  for dei som elskar han, 10 det har Gud openberra for oss ved sin Ande. For Anden granskar alle ting, jamvel djupnene i Gud. 11 Kven veit kva som bur i mennesket utan ånda som er i mennesket? Så veit heller ingen annan enn Guds Ande kva som bur i Gud. 12 Men vi har ikkje fått den ånd som høyrer verda til, men den Ande som er frå Gud, så vi skal skjøna kva Gud i sin nåde har gjeve oss. 13 Og dette talar vi om, ikkje med ord som menneskeleg visdom har lært oss, men med ord vi har lært av Anden. For det som høyrer Anden til, tolkar vi med Andens eigne ord. 14 Men det mennesket som ikkje har Anden, tek ikkje imot det som høyrer Guds Ande til. Det er ein dårskap for han, og han kan ikkje forstå det; dette kan berre dømast om på åndeleg vis. 15 Men det mennesket som har Anden, kan døma om alt, men sjølv kan han ikkje dømast av nokon. 16 For  kven kjende Herrens hug,  så han kunne gje han råd? Men vi har Kristi hug.  

Kvifor skulle vi då døype oss? Det er dette med vedkjenninga, det er ved å tru på Kristus og erkjenne at han er Herre, at vi vert frelst. Dåpen er eit godt samvits vedkjenning til (pakt med) Gud med grunnlag i Jesu oppstode frå dei døde, han har sigra over verda og døden og er Herre. 

1PE 3,18 – 1PE 3,22 {DÅPEN OG DET NYE LIVET}  For Kristus døydde for synder, éin gong for alle. Han som var rettferdig, leid for urettferdige, så han kunne føra dykk fram til Gud. Han døydde lekamleg, men vart levandegjord ved Anden, 19 og slik gjekk han bort og forkynte for åndene som var i fangenskap. 20 Det var dei som hadde vore ulydige i Noahs dagar, den gongen Gud i sitt langmod venta medan arka vart bygd. I henne vart nokre få menneske, åtte i talet, frelste gjennom vatn, 21 det som no frelser dykk i sitt motbilete, dåpen. Dåpen er ikkje ei reinsing frå ytre ureinskap, men eit godt samvits vedkjenning til Gud, med grunnlag i Jesu Kristi oppstode – [vedkjenning til Gud: Nokre omsetjingar har: lovnad eller bøn til Gud.] 22 han som fór opp til himmelen og no sit ved Guds høgre hand, etter at englar og makter og krefter er han underlagde. 

Dåpen symboliserer gravlegging av den gamle naturen. Nokre få sjeler vart frelste i Noas ark og det er førebilete på korleis Gud frelser oss i Kristus. Så det er det dåpen symboliserer også, sitat:  ”det som no frelser dykk i sitt motbilete, dåpen. Dåpen er ikkje ei reinsing frå ytre ureinskap, men eit godt samvits vedkjenning til Gud, med grunnlag i Jesu Kristi oppstode.” Så det er framleis trua og vedkjenninga som frelser oss. 

Kjøtets lyst rådde i den gamle naturen og den trælka under lovens bokstav og barnelærdomen til verda. Men den skal vere død og gravlagd, den nye naturen er fødd av Anden og det som er født av Anden er ånd. Så vi skal la anden råde i vår døyelege lekam, råde over lysta i lekamen. Lysta er der nok framleis og kjønnslysta høyrer naturleg heime i samlivet mellom mann og kvinne i ekteskapet, men vi skal la Anden råde over den. Vi er ikkje sundskorne men vi er hjerteomskorne i den Heilage Ande.

Barnedåp eller godt samvits pakt med Gud?

Jesus velsigna småborna og sa at vi må vende om og verte som born, for å komme inn i Guds rike. Det er altså ikkje dei som skal verte som oss, men vi som skal verte som dei. Vi velsignar småborna og det seier dei at dei gjer i kyrkja også. Men kvifor barnedåp? Dei seier det er for at dei skal verte frelst og verte Guds born og derfor hastar det slik med å få det gjort. Men det er då ikkje presten som frelser dei med å døype dei! Det dåpen gjer klart for oss er at Gud er ånd og han gjer sitt verk i oss om med oss ved sitt Ord og sin Ande og slik frelser han oss.

Jau, vi har no fått evangeliet forkynt i kyrkja og i frie kyrkjelydar. Og livet vart planta i meg ved Guds Ord allereie når eg var ein liten gutunge, eg vart opplærdt til å påkalle Kristus som min frelsar. Når eg vart noko eldre, forstod eg at denne frelsa var det motsette av å verte dåra og forførde slik som ved syndefallet,  så eg byrja eg å be han gje meg ei frelst kvinne til kjæraste og til kone. Så når eg gjekk på gymnaset vart eg kjend med ei kristen jente som eg kallar Virtuella. Ho var fødd av Anden og det som er født av Anden er ånd, så no talar eg om henne slik. Eg merka at eg byrja å verte glad i henne, så eg bad til Gud for henne og erkjente at hans kjærleik var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri. Med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for Guds kjærleik og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande. Eg opplevde det som at ho var i Guds hand og han la henne i mitt hjerte. Slik openberra han henne for meg som det vidunderlege barnet som han fødde henne til, som han elska og hadde omsorg for. Ved sin Ande openberra Gud henne for meg som ei ung kvinne som levde i eit kjærleiksforhold til Faderen, som hans barn og i eit kjærleiksforhold til Kristus, som hans brud. 

Denne kjærleiken var rett, så det var ikkje noko verken eg eller ho skulle ha dårleg samvit for. Siste året på gymnaset oppdaga eg formuleringa ”godt samvits pakt med Gud….”, i 1.Pet.3,21, og forstod at dette var det sentrale poenget i dåpen, så eg inngjekk eit godt samvits pakt med Gud. Og hausten 1985 kom der ein bodskap gjennom tyding av tungetale i dFEF i Møllergata 40 i Oslo der han sa:” Den lovsongen eg la ned i deg, den er din og den skal vere din i all æve, i djupet av deg, der er den. Og den pakt du inngjekk med meg, den står ved lag og skal stå fast i all æve.” Det er eit verk Gud har gjort i meg ved sitt Ord og sin Ande. Då er det eit verk som står til evig tid, ingen kan legge noko til eller ta noko ifrå. Eg har forklart korleis dette har med henne Virtuella å gjere, Jesus har kalla på henne i lang tid, i den seinare tid også, då er det ho som vert stilt på val, om ho vil svare han ja eller nei til Frelsaren og dermed sv ar for sin eigen del om ho skal verte frelst eller ikkje og det vert hennar eige ansvar.

Ja, eg har bedt Jesus gje meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Han har nyleg minna meg om at det skal fungere dette at at den som ber, han får og at eg skal ikkje mangle noko (Matt.6,25-7,11). Sentralt i dette er at eg skal ikkje mangle ei kone. Ho Virtuella sa nei til mitt frieri og så sa ho nei til Kristus også. Men Jesus har vore med meg og teke seg av mi sak og som eg har skive om trur eg han gir meg henne Reella til kone i staden og då gjer han det sjølvsagt som hennar frelsar og Herre. Jesu frelsesverk er fullført og fullkome, derfor skal eg ikkje mangle noko. Han som byrja den gode gjerning i oss, han skal også fullføra den.

FIL 1,6 Og eg er viss på at han som tok til med ei god gjerning i dykk, skal fullføra henne – heilt til Jesu Kristi dag.

Så med barnedåpen gjer presten seg sjølv viktig og seinare i livet og i kyrkjehistoria får vi oppleve at det er presten som gjer seg sjølv viktig som motsetnad til Kristus og så er det fleire menneske som også vil gjere seg viktige på liknande vis. Det utartar seg som ein påstand om at Jesu frelsesverk ikkje er fullført og fullkome, som om han ikkje er fullomen, som om han og hans frelsesverk ikkje er bra nok. Derfor må dei tilføye noko. Slik prøver dei med den verdslege makta å nødvendiggjere seg sjølve. Men det  verkar som å skape ein kunstig marknad for ei vare vi eigentleg ikkje treng. Ikkje nok med det, men det verkar til å gjere menneska til salsvare, som trælar.

Dette har eg skrive mykje om, når eg har skrive om ”den Duglause Hyrdingen”, ”den Lovlause”, ”den øydande styggedomen”,  ”Dyret med merket” og ”den Store Skjøkje” (Sak.11, Matt.24,15, 2.Tess.2, Op.13, Op.17-18). 

Jesus sa om døyparen Johannes at han er den ”Elias” som skal komme. Og eg får seie som døyparen Johannes sa om Jesus, at han er den som har bruda, eg skal minke og han skal vekse.

Søke inn til Jesus i løynkammeret og la han gi meg råd med sitt auge.

Jesus har nyleg sagt til meg at når mørkt omsluttar meg, så er han mitt lys.  Og no sa han: 

” Syrgj for at du er i ditt løynkammer og søker meg i denne tida. Og ikkje rådfører deg med menneske på nokon måte. Men søk inn til meg og eg skal gi deg råd ved mitt auge, seier Herren. Og sjå, når eg får leie deg, då skal du ikkje gå feil, seier Herren. Men då skal du gå på min veg, den som eg vil at du skal gå på.”

Så dette tyder på einsemd og slik minner det om når det var berre nokre få disiplar att som følgde Jesus. Ved nattverdsmåltidet sat Johannes nærast han og spurde han kven som var svikaren.  Når dei var i Getsemane og bad om natta. Han kalla dei tre disiplane Peter, Jakob og Johannes til å komme han nærare enn hine. Men så kom svikaren med sitt følgje. Og når Jesus hang på korset, stod Johannes ved korsets fot.

Dette viser dess klarare kor viktig det er for oss å søke Herren i løynkammeret. Det treng vi å gjere dagleg, men til sine tider treng vi å bruke meir tid på det, fordi folk er svikeriske og vender seg bort frå Herren, så vi får meir motstand.

”Eit ærefullt sete”?

Ho Virtuella levde i eit kjærleiksforhold til Kristus og det gjorde sitt til at eg vart forelska i henne, for Gud elska oss i Kristus og eg hadde teke imot hans kjærleik. Eg har skrive om at eg søkte Gud i løynkammeret og bad for henne Virtuella, eg ved kjende for  Guds at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville sie ja eller nei til mitt frieri. Med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for den og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande, og fekk med det ei åndeleg openberring, der ho levde i eit kjærleiksforhold til Faderen, som hans barn, det hang saman med at ho levde  i eit kjærleiksforhold til Kristus, som hans brud. Det fekk eg oppleve når eg møtte henne igjen i Bergen også og då var det vel ganske klart at eg ville fri til henne. Ikkje for å lokke henne bort ifrå dette samfunnet med Faderen og Sonen, men tvert om, for at ho framleis skulle leve i det. Det var rett då og det er det framleis. Med det standpunktet og den vedkjenninga måtte eg halde meg nær til Jesus. Og eg må framleis søke han i løynkammeret og halde meg nær til han. Og eg meiner Anden minner meg og overtyder meg om at dette framleis er rett, så dette er og skal framleis vere mitt standpunkt, sjølv om ho sa nei til mitt frieri.

Hjerteomskjeringa i den Heilage Ande er å legge av den gamle, vonde naturen som lever etter lystene og som trælkar under lovens bokstav og barnelærdomen åt verda. Og det er ved at vi trur på Jesus, tek imot han og kjennest ved han som vår frelsar og Herre. Det er ved at vi bøyer oss for hans kors og vedkjenner vår synd for han, så vi vert reinsa i hans blod og fyllte av den Heilage Ande. Kristus er Guds Ord og den Heilage Ande openberrar det for oss, den herleggjer og openberrar Kristus for oss som vår frelsar og Herre og då må vi kjennast ved han slik, både for Gud og menneske. Og mannen skal vite å vinne seg si eiga kone i helging, så nettopp då er dette spesielt viktig.

Så eg fortalde henne Virtuella at eg var glad i henne og hadde bedt Gud om å få møte henne igjen og fekk bønnesvar v ed at eg møtte henne igjen i Bergen. Då ville eg sjølvsagt fri til henne, ved at eg vedkjende Jesus for henne, fortalde kva den Heilage Ande overtyda meg om, korleis den openberra Ordet for meg. Og så ville eg håpe at den Heilage Ande verka slik i henne også, så ho ville kjennast ved Kristus som sin frelsar og Herre. Så eg ville no sjølvsagt høyre på henne, høyre kva svar ho ville gi meg la henne få seie kva den Heilage Ande overtyda henne om. Om ho ville seie nei til mitt frieri, så skulle vi likevel få eit endå nærare vennskapsforhold, kjærleiken mellom oss skulle berre verte større. Venteleg skulle dette vere ein prosess som gjekk over lengre tid, der vi bad over det, snakka med Jesus om det og snakka med kvarandre om det. Vi skulle i alle fall halde fram med på vere i Kristus og ta imot Faderens kjærleik og omsorg.

Hausten 1985 kom der ein bodskap i dFEF i M40 i Oslo, der Jesus sa at: «Den lovsongen eg la ned i deg, den er din og den skal vere din i all æve, i djupet av deg, der er den. Og den pakt du inngjekk med meg, den står ved lag og skal stå fast i all æve.» Litt seinare på hausten kom der ein bodskap der han sa at ved nådens trone i æva, der skal di røyst også høyrast.  Ja, eg hadde no vorte avvist, så eg ikkje skulle få møte henne igjen eller ha noko meir med henne å gjere. Og det var ikkje berre ho som hadde den haldninga, men det var eit samfunn av menneske som avviste meg og støytte meg ut. Men det fortona seg eigentleg litt annles, eg forstod det slik at for det første var det kristne som ville utgjere ei elite som skulle styre og der var eg ikkje god nok, der var eg ikkje velkommen. Dernest var det sosialistane som med si sosialisering ekskluderte meg. Det opplevde eg som motstand frå vondskapens åndehær, både når eg var i Bergen og denne hausten i Oslo. Men eg fekk då stige fram for nådens trone der og då, i M40, men eg hadde også ei viss aning om at det gjaldt henne. 

Jesus sa han ville gjere meg til ein kanal for si velsigning og hausten 2008 kalla han meg til å gå med ein frigjerande bodskap, så eg for tilbake til Oslo, eg skulle gå med ein bodskap om gjenoppretting. Sidan har det kome mange bodskap som eg har hevda har vore til henne Virtuella. Jesus vil reinse henne opp att og kallar henne til seg, som si brud. Han kjem atter og atter til si brud og han gir henne eit ærefullt sete. Nåden og sanninga kom ved Kristus. Så det er vesentleg at hennar stemme skal høyrast ved nådens trone. At den Heilage Ande får openberre Ordet for henne og føre henne fram til heile Sanninga, så den set henne fri. Slik får ho også, som Kristi brud, oppleve at han kjem atter og atter til si brud og gir henne eit ærefullt sete. Det er ved at ho kjennast ved Jesus, slik som den Heilage Ande herleggjer og openberrar han for henne, som hennar frelsar, brudgom, ektemann og Herre.


Når eg møtte igjen henne Virtuella i Bergen, var førebudd på at der då vare ein motsetnad mellom meg og prestane, som representantar for den tradisjonellt lærde overklassa og den politiske makta, men det vart visst langt meir omfattande og større enn kva eg hadde førestilt meg. Den er framleis stor, så eg har skrive vidare på kommentaren her:

Opposisjonen mot mannens optimistiske tru og hans konstruktive tenking for å få seg eit meiningsfullt liv og motarbeidinga av hans arbeid for å produsere noko verdifullt, viser seg no i ”Drakulas rekrutterings-aksjonar”.

Posted in Kristendom, Kristne møte, Kristne møte 2018 | 3 Comments

2018.04.15. Jesus er med meg. Maranata.

Tale ved Håkon Martinsen.

Håkon las ifrå Apgj2.

Apgj.2,41 Dei som tok imot bodskapen hans, vart døypte, og den dagen vart om lag tre tusen lagde til kyrkjelyden. 42 Dei heldt trutt fast ved læra åt apostlane og ved samfunnet, brødsbrytinga og bønene. 43 Det kom otte over dei alle, og mange var dei under og teikn apostlane gjorde. 44 Alle som var komne til tru, heldt saman og hadde alt i lag. 45 Dei selde eigedomane sine og anna gods og delte ut til alle etter som kvar trong det. 46 Dei heldt saman, og kvar dag samla dei seg trufast på tempelplassen; i heimane braut dei brødet, og dei åt i lag med ekte og inderleg glede. 47 Dei lova Gud og var godt lika av alt folket. Og Herren la dagleg til kyrkjelyden dei som lét seg frelsa.

Tungetale ved Karl, tyding ved ein mann:

Be og du skal få, leit  og du skal finne, bank på, så skal det lukkast opp for deg. Mitt barn, mitt barn, eg elskar deg. Sjå deg ikkje engsteleg omkring, for eg er din Gud. Eg støttar deg når som hjertet ditt er heilt for meg, seier Herren. Ver ikkje redd, eg er med deg, alle dagar, inntil verda sin ende. Du går ikkje åleine, eg er med deg, seier Herren.

Ja, eg er din Gud og eg går med deg. Du skal ikkje vere engsteleg og redd, for eg støttar deg når hjertet er heilt. Og du skal vite at når mørkret omsluttar deg, så er eg ditt lys. Og du skal ikkje sjå deg engsteleg omkring. For eg elskar deg. Hald deg berre nær til lovnadane og hold deg nær til meg. Eg er din Gud og eg går med deg, seier Herren. Amen.

Aktuelle bibelvers.

Jesaja.41,8 Men du Israel, min tenar,

Jakob, som eg har valt ut,

du ætt av Abraham, min ven!

9 Eg henta deg frå heimsens endar

og kalla deg frå den ytste utkant.

Eg sa til deg: «Du er min tenar,

eg har valt deg ut og ikkje støytt deg bort.»

10 Ver ikkje redd, for eg er med deg!

        Sjå deg ikkje rådvill ikring,

        for eg er din Gud!

        Eg styrkjer deg og hjelper deg

        og held deg oppe med mi frelsarhand.

    11 Sjå, dei vert til spott og skam,

alle som harmast på deg.

Dei vert til inkjes, går til grunne,

dei som set seg opp mot deg.

12 Om du leitar, finn du dei ikkje,

dei som står deg imot.

Dei går heilt til grunne,

dei som strider mot deg.

13 For eg er Herren din Gud,

som har gripe di høgre hand

og seier til deg: «Ver ikkje redd!

Eg hjelper deg.»

Matt.7,7 Bed, så skal de få. Leita, så skal de finna. Banka på, så skal det verta opplate for dykk.  8 For kvar den som bed, han får; og den som leitar, han finn; og den som bankar på, for han vert det opplate.

9 Eller er det nokon av dykk som gjev son sin ein stein når han bed om brød, 10 eller gjev han ein orm når han bed om ein fisk? 11 Når no de som er vonde, veit å gje borna dykkar gode gåver, kor mykje meir skal ikkje då Far dykkar i himmelen gje gode gåver til dei som bed han!

Matt.28,16 Men dei elleve læresveinane drog til Galilea, til det fjellet der Jesus hadde sagt at han ville møta dei. 17 Og då dei fekk sjå han, fall dei ned og tilbad han; men somme tvila. 18 Då steig Jesus fram og tala til dei: «Eg har fått all makt i himmelen og på jorda. 19 Gå difor ut og gjer alle folkeslag til læresveinar, med di de døyper dei til namnet åt Faderen og Sonen og Den Heilage Ande, 20 og lærer dei å halda alt det som eg har bode dykk. Og sjå, eg er med dykk alle dagar så lenge verda står.»

Kommentar.

Ny Oslo-tur.

På møtet 18.3. vart vi minna om å sjå på Jesus og ikkje ta av, verken til høgre eller venstre. Søndagen etter, palmesøndag, var eg der ikkje, men fekk sjå og høyre møtereferat på Facebook. Då sa Jesus at du har teke av til høgre og til venstre og at du skal vite at det merkast når du let plassen din stå tom. Eg har tenkt på korleis dette  kunne vere talande til meg og har diskutert det i møtereferata 

https://tsivert.com/2018/03/19/2018-03-18-herren-er-sjolv-profetroysta-sa-lytt-ikkje-til-ei-kvar-profetroyst-i-denne-tida-mote-i-maranata/ 

https://tsivert.com/2018/04/08/2018-03-25-dette-er-vegen-vandre-pa-den-mote-i-maranata/ 

og i artikkelen

https://bluehost944.com/2018/04/14/nar-de-vik-av-til-hogre-eller-venstre-skal-oyro-dine-hoyra-det-ordet-bak-deg-dette-er-vegen-ga-pa-den-jesaja-3021/ 

Så eg tenkte på å reise til Oslo og vere her ei veke, reise til Ulsteinvik seinast fredag og overnatte i seglbåten, men vart ikkje ferdig med den siste artikkelen tids nok. Men så var onkelen min i Kristiansand på hytta, like ved, nokre dagar, så eg fekk haike med han til Vigra og tok same flyet til Gardermoen. Bestillte rom i «Abirbnb» til tysdag. Så eg fekk vere på dette møtet. Eg hadde med meg bøker å lese i, så eg kunne godt forlenge opphaldet til neste helg.

«Sjå deg ikkje engsteleg ikring».

Men denne bodskapen overtyder meg om at bodskapen som kom palmesøndag, når eg ikkje var der, ikkje var primært eller hovudsakleg til meg, eg trur nok at det merkast godt at eg let plassen min stå tom i kyrkjelyden, men at eg ikkje er der betyr likevel ikkje at eg tek av til høgre eller venstre. Eg har lete det ransake meg og eg har diskutert det for mitt vedkommande, sjølv om eg har teke del i debatt på sosiale medier, også politisk debatt, betyr det ikkje at eg tek av frå vegen, om eg berre vert forstått rett. Men det kan vere sikta til henne Virtuella, for Jesus hadde no ein plass til henne også, men den har ho så tydeleg lete stå tom. Men eg vil no helst sleppe å hefte meg med henne noko meir. Ho og mange andre har teke av frå vegen, også med sitt politiske engasjement og det er skadeleg, både for den kristen kyrkja og for det politiske livet.

Jesus sa til meg at eg skulle ikkje vere redd, for han er med meg alle dagar, inntil verda sin ende. Ja, det minner meg bodskap som kom for lenge sidan, tett før eg skulle til å reise på sjøen, der han sa til meg at han er med meg, at han går med meg. Så sjølv om eg var langt borte frå forsamlinga, var han med meg. Ja, dei som Jesus sende ut med evangeliet og vart pionerar, måtte då nettopp gå langt bort frå forsamlinga, nettopp for å utbreie evangeliet. Men Jesus hadde fått all makt i himmel og på jord og dei skulle få sjå at han var med dei.

No sa han også: «Ja, eg er din Gud og eg går med deg. Du skal ikkje vere engsteleg og redd, for eg støttar deg når hjertet er heilt. Og du skal vite at når mørkret omsluttar deg, så er eg ditt lys. Og du skal ikkje sjå deg engsteleg omkring. For eg elskar deg. Hald deg berre nær til lovnadane og hold deg nær til meg. Eg er din Gud og eg går med deg, seier Herren. Amen». 

Korleis omsluttar mørkret meg? Det har vel noko å gjere med at eg ser ingen veg og kjem ingen veg og får ingen framgang og kjem ikkje vidare med dette som er mi sak. Men vegen opp til Jesus er open og han er mitt lys, eg trur på han kan bie på han.

Be, leit, bank på.

Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone og han har no overtyda meg om at det er ho Reella, så då ber eg for henne slik og slik bad eg for dette møtet. Men det ser ikkje ut til at eg kjem nokon veg med det, «mørkret omsluttar meg», sjølv om eg er på møte, for ho er der då ikkje og eg veit eg får motstand langt inn i dei kristne forsamlingane. Likevel er Jesus mitt lys, i han er liv og livet er lyset til menneska, han gir oss ånd og liv og eg trur han frelser henne og gir henne ånd og liv, så ho som ei frelst og frigjort levande sjel tilhøyer han og tilhøyrer meg, som kona mi.

For nokre år sidan sa han at han gir meg ei herleg og vidunderleg fred og kvile som overgår min forstand, eg forsttod det slik at han gav meg henne Reella til kone og at det var ved den Anden han gir meg frå frå himmelen. Jau, trua gir kvile og Anden eg får ved trua er herleg. Det verkar likevel svakt, som om eg ikkje har så mykje å stille opp med. Men vi veit då at Gud utrustar oss til å tene han ved Anden, han utrustar meg til å tene han og det gjer han ved at han gir meg hjelp i form av ei kone også, ved at han utruster henne også til å tene han. Så om det verkar lite og svakt, til å byrje med, så er det det vesle som skal til og som trengst.

Eg sa til Jesus at eg syntest ho var så vakker at eg ville ha henne til kone, sjølv om eg ikkje kjende henne eller hadde prata med henne eller visste noko meir om henne og eg har fått oppleve at han har svart meg og eg har fått oppleve samfunnet med han som at han også likar henne og er glad i henne og elskar henne og det gjer han gjennom meg. Så då skulle det vel vere heilt greitt for meg, å halde fram med å tru på han, elske han og halde meg heilhjerta til han, halde meg nær til han og vere glad i henne ved at eg let han elske henne gjennom meg, vere kanal for Guds velsigning til henne. Så at eg skal halde meg heilhjerta til han, heng saman med at eg skal halde fram med å vere glad i henne, be for henne, be han frelse henne for æva og frelse henne som kona mi.

Han har sagt til meg at han har sett framfor meg ei opna dør, som ingen kan late att, der eg er kalla til å gå inn. Og nyleg har han sagt at han går føre meg og banar vegen for meg. Og no minner han meg om å be, så skal eg få, leite, så skal eg finne og banke på, så skal det latast opp for meg. Ja, eg skal be til han. Men å leite og å banke på, kan ha å gjere med både å studere Bibelen og å studere realfag og å gå ut i verda med evangeliet.

Posted in Kristendom, Kristne møte 2018, Uncategorized | 1 Comment

2018.03.25. Dette er vegen, vandre på den. Møte i Maranata.

Maranata 25.3.2018..jpg

https://www.youtube.com/watch?v=rY1nqDrG73g&feature=youtu.be

Innleiing ved ein mann.

Salme.2,Kvifor ståkar folkeslaga,

kvifor legg folka gagnlause planar?

2 Kongane på jorda reiser seg,

fyrstane legg råd i lag

mot Herren og den han har salva:

3 «Lat oss slita sund deira lekkjer

og kasta deira reip av oss!»

4 Han som tronar i himmelen, ler,

Herren spottar dei.

Salme.1,Sæl er den som ikkje fylgjer

råd frå gudlause menneske

og ikkje slår inn på syndarveg

eller sit i lag med spottarar,

2 men har si glede i Herrens lov

og grundar på hans lov dag og natt.

3 Han er lik eit tre,

planta ved rennande bekker:

Det gjev si frukt i rette tid,

og lauvet visnar ikkje på det.

Alt det han gjer, skal lukkast.

Hoseas.6,3 Lat oss læra å kjenna Herren,

ja, jaga etter å kjenna han!

Han kjem like visst

som ljoset om morgonen.

Han kjem til oss som regnet,

lik vårregn som væter jorda.

Skriftlesing ved ein mann.

Joh.8,31 Så sa Jesus til dei jødane som var komne til tru på han: «Vert de verande i mitt ord, er de rette læresveinane mine. 32 Då skal de få kjenna sanninga, og sanninga skal gjera dykk frie.» 33 «Vi er Abrahams ætt,» la dei imot, «og har aldri vore trælar for nokon. Korleis kan du då seia at vi skal verta frie?» 34 Jesus svara: «Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Kvar den som gjer synd, er træl under synda. 35 Ein træl vert ikkje verande i huset for all tid, men ein son vert verande der for all tid. 36 Får Sonen gjort dykk frie, vert de retteleg frie.

Tale ved Håkon Martinsen.

1.Mos.15,7 Så sa han til han: «Eg er Herren, som førte deg ut frå Ur i Kaldea og ville gje deg dette landet til eige.»  8 Abram sa: «Herre, min Gud, korleis kan eg vita at eg skal få det til eige?»  9 Då svara han: «Henta meg ei treårs kvige, ei treårs geit og ein treårs ver, ei turteldue og ein dueunge!» 10 Abram henta alt dette til han, skar dyra midt i to og la det eine stykket av kvart dyr beint imot det andre. Men fuglane skar han ikkje sund. 11 Rovfuglar slo ned på dei daude dyra, men Abram jaga dei bort.

Nehemja13,4 Ei tid før dette hende, hadde presten Eljasjib fått tilsyn med lagerroma i Guds hus. Han var i slekt med Tobia  5 og stelte til eit stort rom åt han, der dei før hadde lagt inn grødeofferet, røykjelsen og kara og tienda av korn, druesaft og olje, det som levittane, songarane og portvaktarane skulle ha etter lova, og gåvene til prestane.  6 Eg var ikkje i Jerusalem medan alt dette gjekk føre seg.

Håkon samanlikna rovfuglane med slike verdslege interesser som Tobia.

Jesaja51,9 Vakna, vakna, du Herrens arm,

og kled deg i styrke!

Vakna som i gamle dagar,

som i framfarne tider!

Var det ikkje du som felte Rahab

og gjennombora draken?

Jesajas52,Vakna, vakna,

kled deg i styrke, Sion!

Ta på deg ditt høgtidsskrud,

Jerusalem, du heilage by!

For aldri meir skal det koma inn i deg

ein uomskoren eller urein.

2 Rist av deg støvet og reis deg,

set deg på trona, Jerusalem!

Løys lekkjene du har om halsen,

du hærtekne Sion-dotter!

Så Gud vil bruke oss som sin arm, jfr.

Apgj.3,6 Men Peter sa: «Sølv og gull eig eg ikkje; men det eg har, det gjev eg deg. I namnet åt Jesus Kristus, nasarearen, byd eg deg: Stå opp og gå!»  7 Så tok han mannen i høgre handa og reiste han opp. Og straks fekk han styrke i føtene og okla.  8 Han spratt opp, stod på føtene og tok til å gå ikring. Så fylgde han dei inn på tempelplassen, snart gjekk han og snart sprang han, alt medan han lova Gud.

Tungetale ved ein mann, tyding ved ein mann.

Ja, du skal få merke mitt Ord som står ved makt midt i (dykkar kyrkjelyd)? Det er eg som istandset og utrustar deg. Og du skal vite at når din plass er tom, så vil din plass verte sakna. Og du skal vite at eg har gått foran deg, bakkar skal eg jevne, dører av kopar skal eg sprenge, bommar av jern skal eg hogge sønder og sammen.

Ja, kvifor ser du deg fryktsom rundt ikring, du har gått til høgre og du har gått til venstre, men i dag lyder det ut ei røyst, «dette er vegen, vandre på den». 

Har eg ikkje befalt deg, ver du retteleg frimodig og sterk, gå på mitt Ord, ta vare på mitt Ord, så vil mitt Ord bevare ditt hjerte. For når du held deg nær til meg, så vil eg halde meg nær til deg. Og du vil oppleve at mitt Ord, det vil stadfeste seg, når du handlar på det, når du går på det, for eg er den Herren, som har henta deg frå jorda sine ytste kantar og eg har sagt deg, du er min.  

Aktuelle bibelvers.

Jesaja.30,19 Ja, du folk som bur på Sion, i Jerusalem, du skal ikkje gråta meir! Herren vil vera nådig mot deg når du ropar til han. Så snart han høyrer det, svarar han deg. 20 Han vil nok gje dykk trengsle, med lite brød og vatn. Men vegvisarane dine skal ikkje lenger halda seg løynde. Augo dine skal få sjå dei som syner deg veg, 21 og når de vik av til høgre eller venstre, skal øyro dine høyra det ordet bak deg: «Dette er vegen, gå på den!» 22 Då skal du halda dei for ureine, dei sølvkledde gudebileta dine og dei gullkledde støypebileta dine. Du skal slengja dei bort som skitne filler. «Ut med dykk!» skal du seia.

23 Då skal Herren gje regn til kornet du sår i åkeren, og brød av grøda som jorda ber, og det skal ha både saft og kraft. Den dagen skal feet ditt beita på vide marker. 24 Oksane og esla som arbeider på åkeren, får eta salta blandingsfôr som vert kasta fram med skuffel og greip. 25 På alle høge fjell og alle store haugar skal det vera rennande bekker, på den store drapsdagen, når tårna fell. 26 Månen skal lysa som sola, og solljoset skal verta sju gonger så sterkt – som ljoset for sju dagar, når Herren lækjer den skaden folket hans har fått, og fetlar det djupe såret deira.

SalOrdt.4,20 Lyd på det eg seier, son min,

vend øyra til og høyr mine ord!

21 Slepp dei aldri ut or syne,

gøym dei djupt i hjarta!

22 For dei er liv for den som finn dei,

og helsebot for heile kroppen.

23 Ta vare på hjarta framfor alt du tek vare på,

for livet går ut frå det.

    24 Hald deg frå falske ord,

bruk aldri lippene til svik!

25 Lat augo dine sjå beint fram,

fest blikket på det som ligg framføre deg!

26 Legg merke til dei far du skal fylgja,

hald heile vegen stø kurs!

27 Vik ikkje av til høgre eller venstre,

hald foten din frå det som er vondt!

Fil.4,204 Gled dykk i Herren alltid! Atter vil eg seia: Gled dykk!  5 Lat alle menneske få merka kor gode og milde de er! Herren er nær!  6 Gjer dykk inga sut for noko! Men legg alt de har på hjarta, fram for Gud i bøn og påkalling med takkseiing.  7 Og Guds fred som går over alt vit, skal vara dykkar hjarto og tankar i Kristus Jesus.

Jak.4,4 De trulause, veit de ikkje at venskap med verda er fiendskap mot Gud? Den som vil ha verda til ven, vert Guds fiende.  5 Eller meiner de at det er tome ord når Skrifta seier: Med brennhug krev Gud den ånd han har late bu i oss.  6 Men endå større er den nåden han gjev. Difor heiter det: Gud står dei stolte imot, men dei audmjuke gjev han nåde.  7 Så bøy dykk for Gud! Men stå djevelen imot, så skal han røma frå dykk.  8 Hald dykk nær til Gud, så skal han halda seg nær til dykk. Vaska hendene, de syndarar, og reinsa hjarto, de tvihuga!  9 Klag dykkar naud, syrg og gråt! Lat låtten vendast til jammer og gleda til sorg! 10 Audmyk dykk for Herren, så skal han opphøgja dykk.

Kommentarar.

Seglbåten, kvifor eg ikkje vart i Oslo til neste helg.

Eg var på møte i Maranata 18.3.2018.  Og så tok eg oppatt ein eksamen i molekylærbiologi dagen etter. Tysdag reiste eg tilbake til Ulsteinvik med nattbussen, for eg hadde avtalt at vi skulle ta på land båten på onsdag og skifte til større propell.

vi let båten henge i krana, medan vi gjorde jobben, først skulle eg spyle skroget med høgtrykk, men då viste det seg at mykje av malinga flakna så lett av, så her måtte det gjerast ein større jobb, til tross for at det var berre eit halvt år sidan den var pussa og sjøsett. 

Våge skifta propellen og så sette vi den ut att og prøvde den. Tysdag i påskeveka sette vi den på land og der vart den ståande til torsdag etter påske. Eg hadde brukt ovatrololje innst på skroget, den hindra rusting men overflata var for glatt, så grunnmalinga flakna av. Oljen hindra rusting, så den brukte eg igjen, men no blanda eg omlag 50% ovatrololje i grunnmalinga og rekna med at då skal den feste seg betre til oljehinna inst mot stålet. Så hadde eg to-tre strøk med to-komponent grunnmaling utan på det, så to strøk med bunnsmørjing.

Våge skulle reise på påskeferie på mandag, så då rakk han berre ein snartur innom verkstaden på formiddagen. Så skulle eg få gjort dette no, så måtte eg no ha reist til Ulsteinvik denne veka, slik som planlagt.

Jesus utrustar meg og set meg i stand til å tene han, slik gir han meg hjelp i form av ei kone i samsvar med 1.Mos.2. Slik får vi merke at Guds Ord er verksamt mellom oss.

Gud sa at eg skal få merke at hans Ord er verksamt mellom oss, det er han som utrustar meg og gjer meg i stand til å tene han og det trur eg han gjer ved å gi meg ei frelst kvinne til kone, henne «Reella». Han har kalla meg til å tene han og han gir meg hjelp i form av ei kone, så ho blir for meg ei nådegåve som eg skal bruke.

Rom.6, 23 For den løn synda gjev, er døden, men Guds nådegåve er evig liv i Kristus Jesus, vår Herre.

1.Kor.7,Når det gjeld det de skreiv om, så er det godt for ein mann at han ikkje rører ei kvinne.  2 Men for at de ikkje skal driva hor, skal kvar mann ha si kone og kvar kvinne sin mann.  3 Mannen skal gjera sin skyldnad mot kona, og like eins kona mot mannen.  4 Kona rår ikkje over sin eigen kropp, men mannen. Like eins rår ikkje mannen heller over sin eigen kropp, men kona.  5 Hald dykk ikkje frå einannan utan at de har vorte samde om det, for ei tid, så de kan leva i bøn. Kom så saman att, for at Satan ikkje skal freista dykk, av di de ikkje kan vera fråhaldande.  6 Dette er meint som eit løyve, ikkje som eit påbod.  7 Eg skulle ynskja at alle var som eg. Men kvar har si eiga nådegåve frå Gud, den eine så, den andre så.

1.Tim.4,14 Forsøm ikkje den nådegåva som er i deg, den du fekk ved profetord då eldsterådet la hendene på deg. 15 Ta deg av alt dette, lev i det, så alle kan sjå at du gjer framsteg.

2.Tim.1,6 Difor vil eg minna deg om dette: Kveik på nytt den nådegåva frå Gud som er i deg, den du tok imot då eg la hendene på deg!  7 For Gud gav oss ikkje ei ånd som gjer motlaus, men ei ånd som gjev kraft og kjærleik og visdom.

SOrdt.19,14 Hus og gods er fedrearv,

ei vitug kone er ei gåve frå Herren.

Ja vel, så derfor merkast det når eg let plassen min stå tom, bortsett frå helg før, hadde eg vel ikkje vore der på møte sidan 10.9.2017.

Dette er vegen, vandre på den.

I denne bodskapen fekk vi høyre mykje av det same som vi har fått høyrt så mange gangar og eg har kommentert det mange gangar. Og eg er ikkje så særleg innstilt på å sitere dei same versa igjen og skrive dei same kommentarane. Jesus har sagt til meg mange gangar at eg skal sjå på han og gå den vegen har har staka ut for meg og eg har skrive om det og kommenterte det. Og det undrar meg at han no seier eg har gått til høgre og til venstre og eg har tenkt litt på kva tidsperspektiv eg skal sjå dette i.

Så eg ser det i samanheng med det som vart sagt først i bodskapen, at det er noko han gjer ved sitt Ord i denne kyrkjelyden. Ja, det har eg no forstått, innsett og erkjent for lenge sidan, men kjem eg nokon veg med det? 

Ordet bevarer hjertet.

Vidare ser eg det på bakgrunn av den bodskapen som kom helga før:

«For det er eg, Herren, som har kalla dykk ved namn og de er mine. Og det er eg, Herren sjølv, som er profetrøysta. Så lytt ikkje til den kvar profetrøyst i denne tid, men gå inn i skriftene som eg, Herren, har innblest og inspirert mine tenarar, og du skal få lov til å finne alt kva du treng å vite. Derfor så skal du ikkje gå til verken høgre eller til venstre, men du skal sjå på meg og du skal stole på at eg har sagt og talt, ja, det skal eg og utføre. Fordi eg kan ikkje seie ein ting og ikkje gjere det. Men eg, Herren, eg vil seie og eg vil gjere det. Og når eg har sagt det i mitt Ord, så vil eg, Herren, trå til og fullføre min plan med mi menigheit, som eg, Herren, har planta på denne stad. Og menneske skal sjå det og dei skal forstå det, at dette er ikkje menneskeverk, men det er eit verk av meg, seier Herren. For eg er Herren som byrja og eg skal fullføre.

Ja, for eg ser over den ganske jord, for å kraftig støtte den som har eit heilt hjarte med meg. I dag så er det mange menneske som har vanskar med å kunne tru at eg er miraklenes Gud. For dei høyrer så mangt og mykje som ikkje stemmer overeins med mitt Andens inspirerte Ord, men når eg, den Heilage Ande, bringer deg ord ifrå heilagdomen,  og du opnar opp ditt hjerte og du seier: «takk skal du ha, Jesus, for at alt ditt, det er mitt», ja, så vil eg, Herren, drive plagene bort. Eg, Herren, vil forsørgje deg, eg, Herren, er din rådgjevar, eg, Herren, er din Fredsfyrste, eg, Herren, tek hand om deg og heile ditt hus, for eg, Herren, eg er den allmektige og eg står bak mitt Ord. Så stol på mitt Ord og hald fast ved mitt Ord, så vil eg, Herren, eg skal fullføre alle mine planar, all min herlegdom, det skal skje, for det er Herren, som har talt.»

Eg skal ikkje bekymre meg for det materielle, men søke først Guds rike og hans rettferd, så skal eg få alt det andre i tillegg til det. Og her sa han igjen at han ville forsørgje meg, eg skulle erkjenne at alt som tilhøyrde han, var mitt, jfr. den heimeverande sonen.

Så det er om å gjere å halde seg heilhjerta til Herren, tru hans Ord med hjertet, slik at hans Ord bevarer hjertet, så vi får oppleve at hans Ande openberrar Ordet for oss, så vi med hjertets opplatne auge ser på han som er Ordet. Vi festar blikket på han og då ser vi den vegen vi skal gå, Jesus er vegen til Faderen.

Herren har henta meg frå jorda sine ytste kantar.

Jesus har henta meg frå jorda sine ytste kantar. Eg er frå Sunnmøre, men eg har drive tråling, i Nordsjøen og Barentshavet, frå Egersundbanken til Novaja Semlja, Svalbard og Bjørnøya. Ved Island, Grønland, New Foundland og New Zealand.

Takke Jesus for at han gir meg henne Reella til kone, ved at han frelser hennar sjel.

I bodskapen som kom helga før, overtyda Jesus meg om at han gir meg henne Reeella til kone, ved at han frelser hennar sjel, slik som eg skreiv i kommentaren, han gir ånd og liv til mi sjel og vekker meg opp til liv i samfunn med seg og då gir han ånd og liv til hennar sjel også og vekker henne til liv i samfunn med meg seg. Og med meg, slik at ho vert kona mi. Sidan har eg takka han for det og det kjennest som eg opplever det i mitt indre menneske, i mi sjel, i min lekam, heilt inn i beingrinda. Ja, for Gud skapte kvinna av mannens sidebein. Heilt inn i beinmargen, den er rett nok i lårbeina og der er stamcellene til blodet og i følgje Bibelen er sjela i blodet. Det har nok ei tyding, sikkert nærslekta til genetisk arv, at «det ligg i blodet». Ei uvitug og gagnlaus kone er som verk i beina, men no gir Jesus meg ei vitug kvinne til kone, ved at han frelser hennar sjel.

S.Ordt.12,4 Dugande kone er ei krone for mannen,

duglaus kvinne er som verk i hans bein.

Han kjem meg til hjelp med si kraft og slik gir han meg hjelp i form av ei kone. Slik er det med hans frelseskraft også, den er sterk og eg får kjenne den heilt inn i beinmargen. 

Livet vart planta i meg ved Guds Ord, når eg var ein liten gutunge. Og når eg byrja å studere, sa Jesus til meg at det skulle vekse. Eg trur det er som eit livsens tre og eg frir til henne ved å spørje henne om ho vil vere med meg å ete av livsens tre og ho vil dele det livet med meg. 

i bodskapen 18.3.18. sa den Heilage Ande at den ville biringe meg ord frå heilagdomen, så det er berre for meg å seie «takk, Jesus, for at alt ditt er mitt». Når han har frelst henne, så tilhøyrer ho han og då tilhøyrer ho meg, som kona mi. Ho er ei svært vakker kvinne og Jesus såg til hennar hjerte og det lærde han meg også å gjere, ja, som ei frelst sjel er ho ein herleg skapning og det kjennest herleg for meg heilt inn i beinmargen. For ordet om korset er ei Guds kraft til frelse for kvar den som trur, å få oppleve Guds frelseskraft slik, er herleg.

Med tid og stunder venter eg meg at han vil gi både meg og henne ei større fylde av den Heilage Ande, så han utruster oss til å tene han på ein ny og betre måte. Eg skal tene han og då ventar eg meg at ho vil hjelpe meg med det, så eg ventar meg at han vil utruste både meg og henne til den tenesta han har for oss. Gud er kjærleik og når vi dyrkar han, dyrkar vi kjærleiken. Og det håper eg ho vil hjelpe meg med.

Rom.5,1 Sidan vi no har vorte rettferdige ved tru, har vi fred med Gud ved vår Herre Jesus Kristus.  2 Gjennom han har vi òg ved trua fått tilgjenge til den nåden vi står i, og vi prisar oss lukkelege fordi vi eig von om Guds herlegdom.  3 Ja, ikkje berre det, vi prisar oss òg lukkelege over trengslene våre. For vi veit at trengsla gjer oss uthaldande,  4 og den som held ut, får eit prøvt sinn, og den som er prøvd, får von.  5 Og vona gjer ikkje til skammar, for Guds kjærleik er utrend i hjarto våre ved Den Heilage Ande som han har gjeve oss.

Posted in Kristne møte, Kristne møte 2018 | 2 Comments

2018.03.18. Herren er sjølv profetrøysta, så lytt ikkje til ei kvar “profetrøyst” i denne tida. Møte i Maranata.

IMG_0886.JPG

Tale ved Håkon Martinsen.

Håkon las nokre vers ifrå 1.Kor.11 og sa at her hadde nattverden vorte til meir ordinært måltid, det skulle den ikkje vere.

1.Kor.11,17 Når eg no gjev dykk mine påbod, kan eg ikkje rosa dykk for samkomene dykkar. Dei er meir til skade enn til nytte. 18 For det første høyrer eg at de er ueinige når de kjem saman i forsamlinga, og eg trur at det er noko i det. 19 For det må vel vera oppsplitting i flokkar hos dykk, slik at det kan bli klårt kven som held mål. 20 Når de så kjem saman og er samla, er det ikkje Herrens måltid de held. 21 For når de held måltid, tek kvar og ein fram sin eigen mat, og den eine er svolten, den andre drikk seg full. 22 Har de ikkje hus så de kan eta og drikka heime? Eller foraktar de Guds forsamling og lèt dei som ikkje har noko, sitja med skam? Kva skal eg seia til dette? Skal eg rosa dykk? Nei, for dette rosar eg dykk ikkje! 23 For eg har teke imot frå Herren det eg òg har overgjeve til dykk:

Den natta Herren Jesus vart sviken, tok han eit brød, 24 takka, braut det og sa: «Dette er min kropp, som er for dykk. Gjer dette til minne om meg!» 25 Like eins tok han begeret etter måltidet og sa: «Dette begeret er den nye pakt i mitt blod. Kvar gong de drikk av det, gjer det til minne om meg!»

Gal.1,6 Det undrar meg at de så raskt vender dykk bort frå han som kalla dykk ved Kristi nåde, og til eit anna evangelium.  7 Men det finst ikkje noko anna; det er berre nokre som forvirrar dykk og vil forvrengja Kristi evangelium.  8 Men om vi sjølve, ja, om ein engel frå himmelen skulle forkynna dykk eit anna evangelium enn det vi forkynte dykk, forbanna vere han!

Nehemja.6,5 Sanballat sende tenaren sin til meg med det same bodet ein femte gong, no med eit ope brev i handa.  6 Der stod det skrive: «Folkeslaga har fått høyra, og Gesjem stadfester det, at du og judearane tenkjer på å gjera opprør, og at det er difor du byggjer muren. Det blir sagt at du vil vera kongen deira.  7 Du skal jamvel ha sett profetar til å ropa om deg i Jerusalem: ‘Ein konge i Juda!’ Dette vil kongen no få høyra. Kom difor og lat oss rådslå om saka!»

Med desse bibelversa talte Håkon om å ikkje gå med på noko kompromiss, Paulus var så kompromisslaus at han endåtil irettesett Peter på det.

Gal.2,11 Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. 12 Før det kom nokre frå Jakob, heldt han måltid saman med dei heidningkristne. Men då dei kom, trekte han seg bort og heldt seg unna, for han var redd dei omskorne. 13 På same måten hykla dei andre jødekristne, så til og med Barnabas vart dregen med i hykleriet deira. 14 Men då eg såg at dei ikkje gjekk beint fram etter sanninga i evangeliet, sa eg til Kefas så alle høyrde på: «Når du som er jøde, sjølv ikkje lever som ein jøde, men som ein heidning, korleis kan du då tvinga heidningane til å leva som jødar?»

Tungetale ved Mari, tyding ved Håkon.

For det er eg, Herren, som har kalla dykk ved namn og de er mine. Og det er eg, Herren sjølv, som er profetrøysta. Så lytt ikkje til den kvar profetrøyst i denne tid, men gå inn i skriftene som eg, Herren, har innblest og inspirert mine tenarar, og du skal få lov til å finne alt kva du treng å vite. Derfor så skal du ikkje gå til verken høgre eller til venstre, men du skal sjå på meg og du skal stole på at eg har sagt og talt, ja, det skal eg og utføre. Fordi eg kan ikkje seie ein ting og ikkje gjere det. Men eg, Herren, eg vil seie og eg vil gjere det. Og når eg har sagt det i mitt Ord, så vil eg, Herren, trå til og fullføre min plan med mi menigheit, som eg, Herren, har planta på denne stad. Og menneske skal sjå det og dei skal forstå det, at dette er ikkje menneskeverk, men det er eit verk av meg, seier Herren. For eg er Herren som byrja og eg skal fullføre.

Ja, for eg ser over den ganske jord, for å kraftig støtte den som har eit heilt hjarte med meg. I dag så er det mange menneske som har vanskar med å kunne tru at eg er miraklenes Gud. For dei høyrer så mangt og mykje som ikkje stemmer overeins med mitt Andens inspirerte Ord, men når eg, den Heilage Ande, bringer deg ord ifrå heilagdomen,  og du opnar opp ditt hjerte og du seier: «takk skal du ha, Jesus, for at alt ditt, det er mitt», ja, så vil eg, Herren, drive plagene bort. Eg, Herren, vil forsørgje deg, eg, Herren, er din rådgjevar, eg, Herren, er din Fredsfyrste, eg, Herren, tek hand om deg og heile ditt hus, for eg, Herren, eg er den allmektige og eg står bak mitt Ord. Så stol på mitt Ord og hald fast ved mitt Ord, så vil eg, Herren, eg skal fullføre alle mine planar, all min herlegdom, det skal skje, for det er Herren, som har talt.

Aktuelle bibelvers.

Joh.10,14 Eg er den gode hyrdingen. Eg kjenner mine, og mine kjenner meg, 15 liksom Faderen kjenner meg, og eg kjenner Faderen. Eg set livet til for sauene. 16 Eg har andre sauer òg, som ikkje høyrer denne flokken til. Dei òg må eg leia; dei skal høyra mi røyst, og det skal verta éi hjord og éin hyrding.

1.Pet.1,20 Men framom alt skal de vita at ingen kan tyda eit profetord i Skrifta på eiga hand. 21 For aldri er noko profetord framkome ved menneskevilje; men drivne av Den Heilage Ande tala menneske ord frå Gud.

1.Joh.4,1De kjære, tru ikkje kvar ei ånd! Prøv åndene om dei er av Gud! For mange falske profetar har gått ut i verda.  2 På det kjenner de Guds Ande: Kvar ånd som sannar at Jesus Kristus er komen i kjøt og blod, er av Gud.  3 Men kvar ånd som ikkje vedkjennest Jesus, er ikkje av Gud. Det er ånda til Antikrist, som de har høyrt skal koma. Og ho er alt i verda.

4 Men de, mine born, er av Gud, og har sigra over dei. For han som er i dykk, er større enn han som er i verda.  5 Dei er av verda, difor er òg deira tale av verda, og verda høyrer på dei.  6 Men vi er av Gud, og den som kjenner Gud, høyrer på oss. Den som ikkje er av Gud, høyrer ikkje på oss. Såleis kan vi skilja sannings-ånda frå villfarings-ånda.

5.Mos.28,13 Herren skal gjera deg til hovud og ikkje til hale. Alltid skal du ha framgang, aldri tilbakegang, så sant du lyder boda åt Herren din Gud, som eg gjev deg i dag, og legg vinn på å leva etter dei. 14 Du må ikkje vika av, korkje til høgre eller venstre, frå noko av dei boda eg gjev deg i dag, så du ikkje held deg til andre gudar og dyrkar dei.

Fil.1,6 Og eg er viss på at han som tok til med ei god gjerning i dykk, skal fullføra henne – heilt til Jesu Kristi dag.

2.Krøn.16,9 For Herrens augo fer utover all jorda, så han med si makt kan hjelpa dei som heilhjarta held seg til han. Men i dette har du bore deg uklokt åt; heretter skal du støtt ha krig.»

Luk.15,25 Den eldste sonen var ute på marka. Då han gjekk heimetter og kom bort imot garden, høyrde han spel og dans. 26 Han ropa på ein av drengene og spurde kva dette skulle tyda. 27 «Bror din er komen,» svara han, «og far din har slakta gjøkalven fordi han fekk han frisk heim att.» 28 Då vart han arg og ville ikkje gå inn. Far hans kom ut og prøvde å overtala han. 29 Men han svara: «No har eg tent deg i alle år, og aldri gjort imot det du sa. Men meg har du ikkje gjeve så mykje som eit kje, så eg kunne halda fest saman med venene mine. 30 Men når han kjem heim, denne son din, som har øydt opp pengane dine i lag med skjøkjer, då slaktar du gjøkalven åt han!» 31 Då sa far hans: «Du er alltid hjå meg, guten min, og alt mitt er ditt. 32 Men no skal vi vera glade og fegne. For denne bror din var død og har vorte levande, han var bortkomen og er attfunnen.»

PLAGENE. I Mosebøkene les vi om dei 10 landeplagene og i Johannes lOpeberring les i også om plager som Gud let komme over menneska. I evangelia les vi om at folk vart plaga av vonde ånder, men Jesus dreiv dei ut. Djevelen vil nok bruke ei kvar moglegheit han får til å føre klagemål mot oss, for å plage oss.

Op.12,7 Då braut det ut krig i himmelen: Mikael og englane hans gjekk til strid mot draken. Draken stridde saman med englane sine;  8 men dei vart slegne, og det fanst ikkje lenger rom for dei i himmelen.  9 Den store draken vart styrta, det er den gamle ormen, han som vert kalla djevelen og Satan, og som forfører heile verda. Han vart kasta ned på jorda og englane hans saman med han. 10 Og eg høyrde ei høg røyst i himmelen som sa: «Frå no av høyrer sigeren og makta og riket vår Gud til, og den han har salva, har herredømet. For klagaren er kasta, han som dag og natt førte klagemål mot brørne våre for vår Gud. 11 Dei har vunne over han i kraft av Lammets blod og det ordet dei vitna om; dei hadde ikkje livet for kjært til å gå i døden. 12 Difor skal de jubla, de himlar og de som bur i dei! Men arme jord og hav! For djevelen har kome ned til dykk, og vreiden hans er stor, av di han veit at han har berre ei stutt tid att.»

13 Då draken såg at han var kasta ned på jorda, forfylgde han kvinna som hadde født gutebarnet. 14 Men ho fekk dei to vengene til den store ørna, så ho kunne flyga ut til staden sin i øydemarka og få mat og det ho elles trong i ei tid og to tider og ei halv tid, langt borte frå ormen. 15 Ut or gapet sitt spruta ormen vatn som ei elv etter kvinna, og ville riva henne bort i straumen. 16 Men jorda kom kvinna til hjelp. Ho opna munnen sin og svelgde elva som draken hadde sendt ut or gapet. 17 Draken vart harm på kvinna og drog av stad og ville føra krig mot dei andre i ætta hennar, mot dei som rettar seg etter Guds bod og held fast på vitnemålet om Jesus. 18 Og han vart ståande på stranda ved havet.

Jak.4,4 De trulause, veit de ikkje at venskap med verda er fiendskap mot Gud? Den som vil ha verda til ven, vert Guds fiende.  5 Eller meiner de at det er tome ord når Skrifta seier: Med brennhug krev Gud den ånd han har late bu i oss.  6 Men endå større er den nåden han gjev. Difor heiter det: Gud står dei stolte imot, men dei audmjuke gjev han nåde.  7 Så bøy dykk for Gud! Men stå djevelen imot, så skal han røma frå dykk.  8 Hald dykk nær til Gud, så skal han halda seg nær til dykk. Vaska hendene, de syndarar, og reinsa hjarto, de tvihuga!  9 Klag dykkar naud, syrg og gråt! Lat låtten vendast til jammer og gleda til sorg! 10 Audmyk dykk for Herren, så skal han opphøgja dykk.

Salme.73,23 Men eg vert alltid verande hjå deg,

du har gripe mi høgre hand.

24 Du leier meg med ditt råd,

og sidan tek du meg opp i herlegdom.

    25 Kven har eg elles i himmelen?

Når eg berre har deg,

har eg ikkje hug til noko på jorda.

26 Om kropp og sjel forgår,

er Gud for evig mitt berg og min del.

27 Sjå, dei som held seg borte frå deg,

går til grunne,

du gjer ende på alle som er utrue mot deg.

28 Men for meg er det godt å vera nær Gud.

Eg tek mi tilflukt til Herren.

Eg vil vitna om alle dine gjerningar.

1.Pet.5,1 Dei eldste mellom dykk legg eg på hjarta, eg som sjølv er ein eldste og eit vitne om Kristi lidingar og har del i den herlegdomen som skal openberrast:  2 Ver hyrdingar for den Guds hjord som er hjå dykk! Ha tilsyn med henne, ikkje av tvang, men av fri vilje, så som Gud vil, ikkje for vinning skuld, men med ein viljug hug.  3 Gjer dykk ikkje til herrar over den kyrkjelyden som de har fått ansvar for, men ver eit føredøme for hjorda.  4 Og når overhyrdingen openberrar seg, skal de få den uvisnelege ærekransen.

5 De unge skal underordna dykk dei eldste. Og alle skal de vera kledde i audmykt mot kvarandre. For Gud står dei stolte imot, men dei audmjuke gjev han nåde.  6 Audmyk dykk då under Guds mektige hand, så han kan opphøgja dykk i si tid.  7 Kast all dykkar sut på han, for han har omsut for dykk.

     8 Ver edrue og vak! Dykkar motstandar djevelen går omkring som ei brølande løve for å finna nokon å gløypa.  9 Stå han imot, faste i trua! For de veit at brørne dykkar rundt om i verda lyt gå gjennom dei same lidingar. 10 Enno må de lida ei lita stund, men all nådes Gud, som ved Kristus har kalla dykk til sin evige herlegdom, han skal gjera dykk fullt dugande, faste, sterke og grunnfeste. 11 Han høyrer makta til i all æve. Amen.

Fil.4,19 Så skal min Gud, rik som han er på herlegdom i Kristus Jesus, gje dykk alt de treng. 20 Vår Gud og Far skal ha ære i all æve! Amen.

Jesaja.9,6 For eit barn er oss født,

ein son er oss gjeven.

Herreveldet kviler på hans aksler,

og han skal kallast:

Underfull Rådgjevar, Veldig Gud,

Evig Far, Fredsfyrste.

     7 Så skal herredømet verta stort

og freden utan ende

over Davids kongsstol

og over riket hans.

Han skal grunnfesta det og halda det oppe

med rett og rettferd

frå no og til evig tid.

I sin brennhug

skal Herren, Allhærs Gud, gjera dette.

Heb.1,1 I fordoms tid tala Gud mange gonger og på mange måtar til fedrane gjennom profetane.  2 Men no, i desse siste dagar, har han tala til oss gjennom Sonen. Han har Gud sett til arving over alle ting, for ved han skapte han verda.  3 Han er ei utstråling av Guds herlegdom og biletet av hans vesen, og han ber alt med sitt mektige ord. Då han hadde gjort reinsing for syndene våre, sette han seg ved høgre handa åt Majesteten i det høge.

Kommentar.

Helga før, skreiv eg til Maranata om korleis eg ville be for dette møtet, eg gjengir det nedanfor, under overskrifta «Presisering, korleis eg bad for møtet».  Eg ville gå ut i frå at Jesus ville gje meg henne Reella til kone og takke han for det og så ville eg be for henne slik. Så eg tok denne bodskapen som eit svar på denne bøna og som ei stadfesting av det. Så etter denne bodskapen takka eg han for det. Ja, han har då sagt at eg skal heilhjerta halde meg til han, glede meg i han og i hans frelse, så vil han gi meg det som mitt hjerte attrår. Han er min frelar og Herre og han gir meg ei kone ved at han frelsar henne også. Altså i staden for og i motsetnad til at kvinna vert forførde og prøver å lokke med seg mannen eller at han prøver seg med å lokke og freiste henne, så frelser han meg og frelser henne også, og derfor vert ho kona mi, eg vinn henne ved helging. Han har frelser meg og gir ånd og liv til mi sjel og vekker meg opp til liv i samfunn med seg og så frelsar han henne også og gir ånd og liv til hennar sjel og vekker henne opp til liv i samfunnn med seg og med meg og dette får eg oppleve i mitt indre menneske. I det eg heilhjerta held meg til Herren attrår mitt hjerte henne som ei levande sjel og slik takka eg han for henne etter denne bodskapen, mitt hjerte erkjente henne som ei levande sjel og då som ein herleg skapning, som mitt hjerte attrår og som mitt hjerte gleder seg over. Så eg av hjertet lengtar etter å få møte henne igjen og få oppleve denne herlege gleda hennar som eg trur og veit har si årsak i at håpet om Guds herlegdom gjorde oss ikkje til skamme, for Guds kjærleik vart utrend i våre hjerte ved den Heilage ande som var oss gitt.

Presisering, korleis eg bad for møtet. 

Openberring.

Eg ser fram til å vere på møte i Maranata neste søndag. Eg har noko å be om og eg har noko å tekke for. På sett og vis kan det vel vere best å prioritere det siste, så ikkje eg ber om det som gud alelreie har gitt meg så det vert eitt uttrykk for tvil, eg vil då be med tru og i tru vil eg ta imot meir av det som Gud allerei har gitt meg i  Kristus.

Eg gleder meg i mitt hjerte når eg høyrer lovprisinga i Maranata, i tungetale og tyding og sangen. Og Jesus har minna meg om å takke han for frelsa og glede meg i han, opne munne min og han vil fylle den. Jau, er er no med og syng eg også. Og så tenker eg på det som Paulus sa om å lovprise han med vitet. Vel, når eg skulle prøve å lovsynge Gud med den lovsongen han la ned i meg, fekk eg motstand. Men Jesus han ville gi oss munn og visdom som ingen av motmennene våre kunne stå seg imot. Paulus sa vi har fått ein visdom som denne verda ikkje kjende og så talte han om å lovprise Gud med vitet, det sa han om å tale profetisk. Og det er viktig for kyrkjelyden. Vel, eg må no berre innrømme at Jesus har gjort trua mi levande ved sin Ande og gitt meg visjon og openberring frå himmelen, gitt meg visdom frå himmelen. Og det må eg ære og takke han for. Han har sagt eg skal bidra med det han har gitt meg i hjertet, så det er verdifullt for kyrkjelyden.

Virtuella og den Store Skjøkje.

Eg har skrive om at eg har bedt for to kvinner og no vil eg berre presisere skilnaden i korleis eg bad for dei første gangen. Når eg gjekk på gymanset og merka at eg byrja å vere glad i henne Virtuella, vedkjende g for Gud at det var hans kjærleik som var mellom oss og at den var rett same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri. Så eg opna meg endå meir for den og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande, og ho vart openberra for meg som det vidunderlege barnet Gud fødde henne til, som han elska og hadde omsorg for. Og som ei ei ung jente som leve i eit kjærleiksforhold til Kristus som hans brud. Og eg vart så glad i henne, ho var min ven og eg kjende det som ei glede i hjertet å vere saman med henne, for Jesus hadde gitt henne ånd og liv i sitt indre menneske, ho hadde Guds Ande og Guds kjærleik i hjertet. Sjølvsagt yngste eg då å få henne til kjæraste og kone og ville gjerne snakke med henne om det. Men det fekk eg altså ikkje. Slik som eg tenkte, så heldt eg det for ei sjølvfølgje at eg med min kjærleik til henne ville henne vel, så vennskapsforholdet mellom oss skulle berre verte endå sterkare og meir personleg.
Eg hadde eit visst tru og eit visst håp om at eg kunne få henne til kjærate og kone om eg berre fekk snakke med henne om det og forklare henne korleis eg tenkte og fortelje henne kva eg syntest om henne og framfor alt korleis eg bad for henne. Det hadde uansett vorte fruktbart både for meg og for henne.

I barnekåret hos Gud hadde både eg og ho rett til å be til Gud vår Far og ta imot dei gode gåvene han gir oss og la han ta omsorg for oss. Og vi lever i eit demokratisk samfunn der vi har ytringsfridom og har lov til å snakkast. I Bibelen er det eit viktig rettsprinsipp at den einskilde skal ha lov til å svare for seg sjølv. Men med protesten mot Paulus sine ord om at Kristus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud, har ikkje fridomen i barnekåret og helginga fungert slik det skulle. Det har heller ikkje demokratiet, dette opplegget er ikkje eit demokrati og eiin rettsstat verdig. Stikk i strid med apostlane si lære har dei med lysta opponert mot Anden og gjort opprør mot Herre, ja, vraka Guds Son. Det er religionen til den Store Skjøkje.

ÅPE 18,14   Fruktene som var di hjartans lyst, er borte for deg, og alle dine dyre eigneluter og all din stas har du tapt; aldri skal det finnast meir.

ÅPE 18,24 I denne byen vart det funne blod av profetar og heilage, ja, av alle dei som er myrda på jorda.”

Og det er tydelegvis den som utartar seg som hedonsk empirisme, som resulterer i at dei spottar og vanvørder guteborn og menn som uvituge og hatar dei fordi dei ikkje har seksuell erfaring som får dei til å fornekte trua og få øydelagd rasjonaliteten. Men domen er over den Store Skjøkje er nok vreiden som det er profetert om.

No har eg forstått det slik at Jesus har kalla henne Virtuella gjennom tyding av tungetale dei siste åra og eg har skrive om det. Til dømes bodskapen 10.9.2017:

A. Eg er kongane sin konge, eg er herrane sin Herre. Ja, det er eg som frelser, det er eg som løyser ut av lenkjer og bande. Det er eg som set fangane fri. Det er eg, eg som har teke bustad i ditt hjerte. Du skal ikkje tvile. Du skal ikkje syrgje. Du skal berre glede deg i meg. For eg, eg er Herren din Gud, som veit om alle ting. Eg er også den som veit alt i alle. Ingen ting kan skjulast for meg. For eg som er Herren din Gud er den som skal gjere det, alle ting i stand. Når du søker meg av heile ditt hjerte, så skal du få sjå og erfare, at eg er kongane sin konge, herrane sin Herre, eg er også lækjarane sin lækjar. For eg er den som kan gjere alt som er umogeleg for menneske, det er mogleg for meg.

B. Eg har teke bustad i ditt hjerte og eg snur meg aldri ifrå deg. Det er du som må ta det val om du vil bli hos meg. For eg blir hos deg til evig tid, men det er du som må velje om du vil fortsette å leve med meg. For eg som er Herren din Gud, er med deg alle dagar. For om du vel å ta meg bort ifrå ditt liv, så er det ditt eige ansvar, fordi eg kan ikkje gjere noko før du har sagt: Her er eg Herre, kom og ta meg igjen, for eg, eg vil ta bustad i ditt hjerte, men eg kan ikkje gjere det, før du gjer det mogleg sjølv.

Og korleis ho forheld seg til det er opp til henne, for oss får det stå som eit ope spørsmål, så får det vise seg. Det får stå som opne moglegheiter for henne. Eg meiner eg sjølv og vi må passe på at vi ikkje seier for mykje og konkluderer slik at vi lukkar for dei moglegheitene. Har Herren opna, så er det opna og lukkar han så blir det lukka.

Reella og Jesu brud.

Paulus sa at han framstilte kyrkjelyden for Kristus som ei rein møy. Då må vi som hans brud vende hugen til han, elske han, sjå på han og vere opptekne av han som ei ung brud som er forelska i sin brudgom. Så vi må passe på at vi ikkje vert opptekne av noko anna i stade. Med denne presiseringa av kva vi skal vere opptekne av, vert den openberringa han gir oss ved sitt Ord og sin Ande viktig for oss.

2KO 11,2 – 2KO 11,3 For eg brenn av omsut for dykk, som Gud sjølv. Eg har trulova dykk med Kristus, og berre med han, så eg kan føra dykk fram for han som ei rein møy. 3 Men eg er redd at liksom ormen dåra Eva med sine svikråder, såleis skal òg tankane dykkar førast på avvegar, bort frå den ærlege og reine truskapen mot Kristus.

Og det verkar som det svarar til at han presiser at eg bad han om ei frelst kvinne til kone og det er det han svarar meg på.

I bodskapen 18.6.2017. minna Jesus meg om at frelsa er gratis, eg må berre audmjuke meg for han og ta imot.

2.B: Frelsa i meg, den er gratis, seier Herren. Du kan ikkje gjere noko, verken frå eller til, men av nåde, så vert du frelst. Og det er ei gave ifrå meg, det er noko du får fritt og for inkje, seier Herren. Derfor ta imot denne gava, frelsa, den er gratis, seier Herren. Men ta imot, audmjuk deg, seier Herren, og eg skal reise deg opp i Jesu namn. Amen.

Eg forstod at slik svarde han meg på mi bøn om ei frelst kvinne til kone. Ved at eg bøygde meg for han og tok imot han, fekk eg hans Ande, så eg tilhøyrer han og er frelst. Og når han gir meg ei frelst kvinne til kone, så er det ved at ho også får Anden, så ho tilhøyrer han. Så det er ved gjenfødinga. Ja, han frelser oss for æva og gir oss evig liv og han frelser oss frå vreiden.

Så vidt som eg kan forstå betyr det at han gir meg henne Reella til kone. Eg har fortalt om korleis eg har bedt for henne. Eg oppdaga henne på Universitetet i Oslo hausten 1988 og når eg sat på lesesalen vedkjende eg for Jesus at eg syntest ho var så vakker at det eg hadde sett vart nok til at eg vedkjende at dersom eg kunne få henne til kone, så ville eg ha henne, sjølv om eg ikkje kjende henne eller visste noko om henne elles. Noko seinare, når eg sat på lesesalen dreiv den Heilage Ande meg til å gå ut og ned trappene og då møtte eg på henne i først etasje og erkjente i mitt stille sinn ”der er ho”. Då opplevde eg ei åndeleg openberring der Jesus openberra seg for meg og henne og sa det same til henne, samtidig som eg ”der er ho”. Dette var i grunnen ei heilt presis bøn, om eg kunne få henne til kone, så ville eg ha henne. Og dette var første bønnesvaret. Sidan har eg ikkje kunna gløyme henne, men har halde fram med å be for henne og Jesus har halde fram med å svare meg, ja, minne meg om henne, ja, det har nok trongst av og til, for det har no gått lang tid utan at det har vorte noko meir ut av det, så eg må no ærleg innrømme eg av og til har lurt på kva det blir til.

Det er no temmeleg ubegripeleg at det skulle gå så lang tid og verte så vanskeleg. Det er no vel ikkje så vanskeleg dette her? Det er no ei vanleg, sjølvsagd og naturleg sak at ein mann vil ha seg ei kone og ei kvinne vil ha seg ein mann og frelsa i Kristus er enkel og den er gratis. Likevel er det snart 20 år sidan eg oppdaga henne. Då må nok tida desverre ha gått med til svært mykje svada, både for meg og den kristne kyrkja, men i Maranata er salvinga verksam og den leier oss Guds veg.

I haust flytta eg heim att til Sunnmøre. 5.11.2017 var eg på møte på Sion Åheim og då kom bodskapen:

Du har kjent fordømminga i ditt liv og følt at du ikkje greier dei krava som du meiner skal vere å vere ein kristen. Men du skal vite det at dei krav, som var til deg, det er oppgjort, det er betalt, det er ferdig. Du skal vite at du kan ikkje legge noko til, for det er fullt oppgjort for deg. Og du kan få glede og fryde deg i mitt Ord, glede og fryde deg i frelsa, glede og fryde deg i fridomen i mitt namn. Så gå inn i Ordet mitt og sjå der er inga fordømming for dei som er i Kristus Jesus. For livets ånds lov har i Kristus Jesus frigjort deg ifrå synda og dødens lov. Derfor er du fri i kraft av Golgata kors. Les det, ta imot det, tru det. Du skal få kjenne fridomen i meg, seier Herren. (Fatt)? nytt (i)? håp.

Mitt Ord, det er lys og det er lykt for foten. Og du trenge mitt Ord for å kunne gå på vegen og oppleve glede i meg, seier Herren. Derfor må du innta Ordet, du må ikkje la boka bli liggande lukka, men må innta Ordet. Opne boka, opne Bibelen din og lese Ordet og la Ordet få lov til å virke i ditt liv. Då skal du få kjenne og oppleve at Ordet gjer deg fri, du skal få kjenne at skriftene vert opna for deg, seier Herren. Så lever du i fridomens fullkomne lov. Og du kjenner det at det er ikkje du som ber Kristus, men Kristus som ber deg. Og kjenne at du har glede og fred i den Heilage Ande. Så ver frimodig, mitt barn, du er elska av Gud. Og du skal få kjenne og oppleve det at eg skal gå med deg. Eg er med deg alle dagar, når du lever i min nærleik, lever i Ordet. Amen.

Så fekk eg med meg opptak på internett frå eit par møte i Maranata der det kom bodskap gjennom tyding av tungetale og eg tek det til meg som om det er til meg, sjølv om eg ikkje var der.

Bodskapen i Maranata 10.12.2017.

Eg har sagt i mitt ord, at eg er i går og i dag den same og vert verande det til evig tid. Og no skal du gå ut på mine lovnadar, seier Herren. Og du skal tru at eg er den eg har sagt meg å vere. Eg har no sagt at eg vil velsigne deg. Derfor skal du vere frimodig og ta til deg av dei rettar eg set fram føre deg. Ver frimodig, mitt barn, byrj å pris mitt namn, løft opp mitt heilage namn og du skal få oppleve at eg skal velsigne deg frå Sion. Ja, eg vil gi deg eit godt, stappa og rista mål, seier Herren. Du skal få kjenne mi salving og mi kraft i din kropp, seier Herren.

Ja, eg skal reise opp vitne i denne tida, seier Herren, som skal vere frimodige og dei skal ikkje halde noko tilbake, men dei skal forkynne heile mitt råd til frelse. Dei skal svinge Andens skarpe sverd, seier Herren. Dei skal ikkje ta omsyn til menneskelege meiningar og fordommar. Men dei skal vere frimodige og halde fram mitt Ord, seier Herren, for summen av mitt Ord, det er sanning, seier Herren. Og mitt Ord, det står fast til evig tid. Derfor, mitt barn, haldt fram mitt Ord, og du skal få oppleve at mitt Ord, det er levande, det er kraftig, seier Herren. Derfor skal du ikkje vere beskjeden, men du skal halde fram mitt Ord. Og du skal få oppleve at eg, Herren, er den som stadfestar det, seier Herren. Amen.

Bodskapen i Maranata 17.12.2017.

For der er ingen gud, utan meg, det er eg, Herren den allmektige, og det er eg, Herren, som har skrive denne boka, fordi Guds menn var inspirert av min Ande. Og det er mine ord som framleis er levande og dei er verksame og dei er kraftige til å fullføre kva dei var utsende til. Derfor, så ta mitt ord til deg og du skal kjenne at mine ord, dei skal bli i deg, levande ord som veller fram. Du skal ikkje vere bekymra for kva du skal tale, kva du skal seie. For det skal verte gitt deg der, når du treng det, så vil eg, Herren, eg vil gi deg mine ord, legge ned i din munn. Du skal tale driven av meg, for det er eg, Herren, som byrja.

Menneske vil undre seg over at framleis, så vil nådegåver vere i bruk, framleis vil mirakler, teikn og under skje og menneske skal få komme og sjå, at det er heilt vanlege menneske eg har valt meg ut. Og midt opp i din storm, så vil eg Herren, stige ombord i din båt. Og eg skal byde vinden, eg skal byde bølgjene og det skal verte blikkstilt, for eg, Herren, skal føre deg over til den andre sida. For eg har befalt deg, at eg skal vere med deg, like som eg har vore med mitt folk, opp gjennom heile tida. Så vil eg og vere med deg. Så frykt ikkje, mitt barn, for eg Herren, er og bur i din båt.

Han sa eg skulle gå ut på hans lovnadar og eg tek det som ei presisering av at ved trua får vi komme inn til Guds kvile, så då gir han meg ei kone i samsvar med 1.Mos.2. Det er ved lova åt livsen ande i samsvar med Romarbrevet og det er Guds som gjer sitt verk ved sitt Ord og sin Ande, eg kan ikkje legge til noko eller ta noko ifrå. Eg skal berre tru på Jesus og la Anden råde i min døyelege lekam. Jesus sa at eg skulle få kjenne hans salving og hans kraft i min lekam, han er og bur i min båt og eg tek det som ei presisering av at det er meg og mi sak det gjeld. Han sa eg skulle få kjenne hans salving og hans kraft i min lekam og eg hevdar salvinga overtyder meg om at han gir meg henne Reella til kone.

Hjerteomskjeringa i den Heilage Ande.

I den gamle pakt vart menn omskorne på kroppen, førehuda vart skoren bort. Det symboliserer at dei skal la Gud få makta over kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne. Det er førebilete på hjerteomskjeringa i den Heilage Ande, poenget er at vi skal la Anden råde i vår døyelege lekam, så vi døyder lystene ved Anden, spesielt let vi Anden råde over kjønnslysta, det er det sentrale poenget med heilaggjeringa. Slik let eg Jesus få trona i mitt liv, han er kjærleikens konge og vil regjere utifrå mitt hjertes trone. Herren er Anden og der Herrens Ande er, der er det fridom.

Bodskapen 13.10.1991:

Bodskapar i dFEF M40, søndag 13.10.91. Videobandopptak i M40.

Formiddagsmøte.

Ja, veien er open, adgangen er fri, gjerdets skillevegg er borte. I kraft av mitt fullbrakte forløsningsverk på Golgata, så bana jeg en ny og levende vei, like inni Helligdommen. Nå er ikke adgangen lenger bare for en enkelt mann, en enkelt gang, men i dag er adgangen open og fri for den som kommer på forløsningens grunn, for den som kommer på blodets grunn. Du som  mitt elskede barn, du får komme, du får være, du får leve i min helligdom.

Der innfor mitt hellige åsyn lar jeg deg fornemme den himmelske atmosfære, lar jeg deg fornemme de himmelske og de evige krefter, lar jeg deg fornemme av de kommende goder, sier Herren, det som jeg har beredt for den som elsker meg. Men allerede her, så får du kjenne, du lever ditt åndelige liv, i meg, innfor mitt åsyn, i sammen med meg, og denne verden blekner i lyset av min herlighet, og denne verdens storhet blir for ingenting å regne i lyset av min herlighet, sier Herren. Og i lyset av kongens åsyn, der har nettopp du funnet ly.

Der i ly av mitt hellige åsyn, skal du få være, skal du få leve, skal du få kjenne at de himmelske krefter tilflyter ditt liv, så du kan tjene meg midt i menigheten, så du kan tjene meg midt iblant menneskene som er i nød. Så ditt liv kan være et fristed for de etterfulgte, så ditt liv kan være et fristed for de fangne, også du midt i en mørk og vanskelig verden kan få være med å bringe himmelsk lys og himmelsk liv til en fallen og forkommen menneskeslekt. Fordi du er min tjener i min helligdom, så sender jeg deg ut for å bringe himmelen inn til mennesker i mørke og til mennesker i nød.

UT FRÅ JESU FULLKOMNE VERK FLYT DER EIN LÆKJANDE STRAUM, EIN STRAUM MED LIV OG OVERFLOD. FØLGJE MANNEN MED MÅLESNORA INNTIL BEKKEN IKKJE LENGER KAN VADAST, FOR DER ER EI KRAFT SOM BER.

Kveldsmøtet:

Ut fra mitt fullkommne verk, så flyter der en legende strøm, sier Herren. En strøm av liv, en strøm av overflod. Den flyter ifra Helligdommen, den flyter til deg, sier Herren. Du har fått en kilde med levende strømmer innen i deg. Det er den himmelske flod som strømmer i ditt liv, sier Herren, den som har fornyende krefter i seg.

(Om) du har mistet synet på denne min herlighet, sier Herren, så vil jeg lede deg, likesom jeg ledet profeten, tilbake til husets inngang, så du skal få se at der flyter en bekk.

Og denne bekken, den er til deg, sier Herren, jeg har gitt den Hellige Ånd, som vil måle ut atter tusen alen for deg, og du skal få oppleve at når du følger mannen men målesnoren ut i denne bekken, så blir det til slutt en bekk som ikke lar seg vade, men da får du kjenne der er en kraft som bærer.

MI SJEL FRYDER SEG I HERREN. FÅTT SJÅ KONGEN I ALL HANS HERLEGDOM.

Ja, min sjel den fryder seg i Herren, for du har gjort min tunge til en hurtig skrivers griffel, og min sang den er om en konge, for mine øyne har fått skue kongen, i all hans herlighet, for mine øyne har fått sett et godt og et vidslått land som du har lagt ferdig for oss. Derfor vil jeg juble for ditt åsyn, derfor vil jeg være med å bringe lovoffer innfor ditt hellige åsyn, fordi du drog meg opp, fordi du tok deg av meg, fordi du grep min høyre hånd, fordi du leder meg ved ditt råd og fordi at jeg har håpet om at en dag så tar du meg opp i din evige herlighet.

Så lenge min tunge kan røre seg, så vil jeg være med å prise og opphøye ditt navn. Du elskede Jesus som gav ditt liv og ditt blod for min skyld. Så lenge min tunge kan røre seg, så vil jeg være med å herliggjøre ditt navn, for du alene er stor, og jeg vet at når dagen kommer, så skal jeg sammen med alle de hellige i den himmelske helligdom, prise deg sammen med menneskene ifra alle stammer, tunger, folk og ætter, for at du har kjøpt meg hjem til Gud, med ditt eget dyrebare blod. Og den gangen som nå, vil jeg være med å gi ditt navn ære, for verdig er du til å få æren og prisen, makten, nå og i all evighet, du Guds lam som kjøpte meg med ditt eget dyrebare blod. Halleluja!

Bodskapen 24.5.2000:

… derfor så har jeg fortsatt en plan for denne verden og for ditt liv. Du skal bare hvile rolig, for det som er din plass i min frelsesplan, vær lykkelig fordi du, – jeg har kallt deg og fordi du tilhører mitt rike. Og så skal du få lov å høre min røst i det som, en som vil deg vondt, jeg er din konge, men jeg er også din frelser. (Det må sikkert vere meint å seie:” ikkje ein som vil deg vondt, men ein som vil deg vel.)

Ja, fra ditt ståsted så er det, – kan du oppleve at mange ting rundt deg virker som det er kaos. Og i denne verden så er det en hersker som prøver å forvirre mitt folk, sier Herren. Men derfor så skal du vite at jeg har fortsatt, – jeg har fortsatt denne verden i min hånd, og jeg utfører min gjerning og nå ønsker jeg å utføre den i ditt hjerte. Jeg ønsker å være din konge i alle deler av ditt liv. Derfor så, – så skal du ydmyke deg under meg og høre hva jeg vil si til deg. Og så skal du være lykkelig fordi du kjenner meg, kongen.

Ja, du kan fortsatt komme fram for mitt åsyn, sier Herren. Jeg er din konge og jeg er også din venn og jeg er din bror. Og til meg kan du komme uten frykt og uten redsel. Hos meg hører du hjemme, fordi du er kjøpt dyrt med mitt blod og jeg er din Herre og Frelser og har alle ting som tener til ditt liv og din Gudsfryk. Derfor skal du være lykkelig og fortsatt glede deg over at du kjenner meg og kjenner mitt navn, sier Herren.

Bodskapen 28.11.2001:

Ja, eg vil regjera utifrå ditt hjertes trone, sier Herren, og eg ønska at du selv skal få stiga ned, gi meg den retten som tilkommer meg, for eg er ikkje ute for å ødeleggja livet ditt. Eg er ute for at du skal få oppleva at eg tar styringa, eg tar kontrollen, ikkje som ein ond despot, men som en kjærlighetens konge, som drar omsorg for mitt folk, som vet kva du trenger til, og eg vil losa deg igjennom, eg vil føra deg igjennom, ja, eg går selv frem foran deg og min herlighet skal også slutta toget ditt. Og du skal vita det er berre iden grad at eg får lov til å få råderetten i ditt liv, du skal også få kjenna at du trivest, du skal få kjenna her er eit område der min salvelse er over deg, det er det eg har skapt deg til, for du skal få kjenna min kraft, min nærhet, og eg vil – eg vil også bruka deg som mitt redskap, som min kanal for mine velsignelser. Og dessto meir eg får råderetten på ditt hjertes trone, dessto rikare får min velsignelse flyta gjennom livet ditt, og du får lov til å ikkje berre koma inn i den tredje beste, den nest beste, men den beste planen med ditt liv, ikkje nøy deg med noko mindre, eg ønsker å vera din Herre, eg ønsker å leda deg og ta hånden om livet ditt, sier Herren, og du skal få oppleva når du gir meg råderett, skal du også oppleva at min makt openbares, min makt openbares. Eg tvingar meg ikkje inn på denne rett, i livet ditt, men eg viser deg min nåde og eg viser deg kor høyt eg elsker deg. Og så ønsker eg også du skal få levera nøklane til meg til alle dine rom, også dine aller hemmelegaste rom skal du få levera nøklane og seia Jesus, velkommen inn, velkommen inn med ditt lys, velkommen inn med ditt ords tilrettevisning, eg bøyer meg for deg. Så skal du få oppleva at der blir trivsel i huset og du skal få merka eg er ikkje komen for å ødelegga, eg er komen for at du skal få del i liv og liv i overflod, sier Herren. 

Halleluja, vi lovar deg.

Gud skapte kvinna av mannens sidebein, så dei skulle vere eitt kjøt og ho skulle vere ei hjelp for han. Så dei skal altså vere eitt tempel for den Heilage Ande. Ja, han har no mange gangar sagt eg skal opne meg for velsinginga, han vil då gjere meg til kanal for velsigninga, men her vert det også formulert slik at eg skal gje han nøklane til alle roma i tempelet, mine aller hemmelegaste rom. Og eg trur det er sikta nettopp til dette poenget med hjerteomskjeringa i den Heilage Ande, så eg skal lan han ved sin Ande få makt over kjønnsorganet, gi han makt over kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne. Sjølv om kristne leiarar hovudsakleg har vore interessert i å lure meg på heile greia, så kan eg stole på Jesus, for han var trufast til døden og døde i staden for meg. Ved Jesu kors finn eg den ekte kjærleiken, Gud er kjærleik og vi skal la den kjærleiken vere mellom oss. Og spesielt mellom mann og kvinne. Samtidig er då dette noko som vedrører henne som han gir meg til kone, skal vi vere ein lekam, så betyr det då at hennar lekam tilhøyrer meg og min lekam tilhøyrer henne. Men framfor alt tilhøyrer den Herren, så han ved sin Ande skal råde i den. Gud er ånd og er suveren over den naturen han har skapt. Han føder oss på nytt, så vi vert fødde av vatn og Ande og det som er født av Anden er ånd. Det er som vinden som bles over bakken, vi høyrer den susar, men veit ikkje heil kvar den kjem ifrå eller kvar den fær av. Vi har fått del i guddomeleg natur som er suveren over den fysiske naturen. Så det er deligering av makt. Kristus set oss fri ved slik deligering av slik makt til livsutfolding. Har han frelst ei kvinne, så har han deligert slik makt til henne og gir han meg henne til kone, så deligerer han slik makt til henne i mitt liv og i min kropp, er ho kona mi, så har ho då ein viss rett på kroppen min, for å seie det mildt.

1KO 6,12 – 1KO 6,20 {LEKAMEN HØYRER HERREN TIL}  Alt har eg lov til, men ikkje alt gagnar. Alt har eg lov til, men eg skal ikkje la noko få makt over meg. 13 Maten er til for magen og magen for maten; men Gud skal gjera ende på dei begge. Lekamen er ikkje for hor; han er for Herren, og Herren er for lekamen. 14 Gud reiste Herren opp frå dei døde, og ved si kraft skal han òg reisa oss opp. 15 Veit de ikkje at lekamane dykkar er Kristi lemer? Skal eg då ta Kristi lemer og gjera dei til skjøkjelemer? Langt ifrå! 16 Eller veit de ikkje at den som held seg til ei skjøkje, er éin lekam med henne? Det er sagt: “Dei to skal vera eitt.” 17 Men den som held seg til Kristus, er éi ånd med han. 18 Hald dykk frå hor! All synd som eit menneske elles gjer, er utanfor kroppen. Men den som driv hor, syndar mot sin eigen kropp. 19 Veit de ikkje at lekamen dykkar er eit tempel for Den Heilage Ande, som bur i dykk, han som de har frå Gud? De er ikkje lenger dykkar eigne: 20 De er kjøpte, og prisen er betalt. Bruk då lekamen til ære for Gud!

1KO 7,1 – 1KO 7,7 {EKTESKAP OG UGIFT STAND}  Når det gjeld det de skreiv om, så er det godt for ein mann at han ikkje rører ei kvinne. [det de skreiv om: Paulus har fått eit brev frå kyrkjelyden med visse spørsmål som han her kjem inn på.] 2 Men for at de ikkje skal driva hor, skal kvar mann ha si kone og kvar kvinne sin mann. 3 Mannen skal gjera sin skyldnad mot kona, og like eins kona mot mannen. 4 Kona rår ikkje over sin eigen kropp, men mannen. Like eins rår ikkje mannen heller over sin eigen kropp, men kona. 5 Hald dykk ikkje frå einannan utan at de har vorte samde om det, for ei tid, så de kan leva i bøn. Kom så saman att, for at Satan ikkje skal freista dykk, av di de ikkje kan vera fråhaldande. 6 Dette er meint som eit løyve, ikkje som eit påbod. 7 Eg skulle ynskja at alle var som eg. Men kvar har si eiga nådegåve frå Gud, den eine så, den andre så.

Dette har betydning for kyrkjelyden også, for det handlar om fylden av den Heilage Ande. Med ein ande er vi alle døypte til å vere ein lakam, slik utrustar han oss med nådegåver, så vi skal tene Herren som lemer på hans lekam, så vi tener kvarandre. Vi ser at vi får deligert makt ved den fylden av den Heilage Ande og slik er det med fridomen barnekåret, vi får deligert makt til livsutfolding.

Jesus sa eg skulle glede meg i han, så ville han gje meg det som mitt hjerte attrår. Bodskapen 20.5.2012:

Ja, eg har sagt i mitt ord, seier Herren, gled deg i meg, så eg skal gi deg kva ditt hjerte attrår. Og du skal vite at gleda i meg, det er din styrke. For sjå, seier Herren, når du frydar deg og gleder deg i mi frelse, ja, sjå då vert du oppteken med det som høyrer mitt rike til, seier Herren. Derfor vil eg at du mitt kjære barn, skal vende deg bort og sjå bort ifrå det som skjer i denne verda. Men du skal vere oppteken med det som er der oppe og søke meg, seier Herre. For sjå, det som skjer på jorda no i denne tida, det har eg føresagt i mitt ord. Og då har eg sagt at de skal løfte hovudet, for forløysinga stundar til, seier Herren. Eg kjem snart, eg kjem snart, derfor ver ikkje opptatt av det som skjer her nede.

Ja, eg skal ta meg ut eit folk i denne siste tida, som eg skal reinse og eg skal reinse dei nidkjært til gode gjerningar, det er eit folk som eg har heilaggjort hjertet, det er eit folk som vandrar i lyset. Og sjå, det er eit folk som søker meg og vert fylt av den Heilage Ande, for sjå, når du er fylt av den Heilage Ande, seier Herre, då kan ingenting stoppe deg. Men då (har du å) gå på og du skal få oppleve at kvar du går, så vinn du meir enn siger, for sjå, den kraft og den Ande som bur i deg, seier Herren, den er sterkare enn den som er i verda. Du har ingen ting å frykte mitt barn, derfor søk meg, vert fylt av min Ande, seier Herren, og du skal få kjenne at den kraft som kjem frå meg, den overvinner alt, seier Herren, både frykt og redsel, for sjå, seier Herren, min kjærleik, min kraft, den bringer frykta ut, seier Herren, derfor skal du vere frimodig i denne tida og bruke det som eg har gitt deg. Amen.

Ja, eg vil glede meg i Herren og hans frelse. Eg frå kjenne hans salving og hans kraft i min lekam og salvinga overtyder meg om at han gir meg henne Reella til kone, så då vil eg glede meg ove det og opne meg for endå meir fylde av hans salving og hans kraft i bønn til han.

Når eg var ein liten gutunge vart eg opplærd til å påkalle Kristus som min frelsar og Herre og be han frelse menneska. Eg forstod etter kvart at frelsa var det motsette av å verte dåra og forførd slik som ved syndefallet, så når eg vart eldre byrja eg å be han gi meg ei frelst kvinne til kone. Han har svart meg på den bøna, så eg skal berre bøye meg for han og ta imot og slik vil eg halde fram med å påkalle han som min frelsar og Herre, inntil eg har henne hos meg, som ei frelst og frigjort kvinne som han gir meg til kone.

Gud frelser menneske og gir dei evig liv, han gjer eit verk som står til evig tid, han som byrja den gode gjerning i oss, han skal også fullføra den. Slik er det for alle oss som tek imot i tru, slik er det for meg og slik er det for henne.

Håpet om Guds herlegdom gjer oss ikkje til skamme, for Guds kjærleik er utrendt i våre hjerte ved den Heilage Ande som er oss gitt.

RMR 5,1 – RMR 5,11 {FRED MED GUD OG FRELSE FRÅ DOMEN}  Sidan vi no har vorte rettferdige ved tru, har vi fred med Gud ved vår Herre Jesus Kristus. 2 Gjennom han har vi òg ved trua fått tilgjenge til den nåden vi står i, og vi prisar oss lukkelege fordi vi eig von om Guds herlegdom. 3 Ja, ikkje berre det, vi prisar oss òg lukkelege over trengslene våre. For vi veit at trengsla gjer oss uthaldande, 4 og den som held ut, får eit prøvt sinn, og den som er prøvd, får von. 5 Og vona gjer ikkje til skammar, for Guds kjærleik er utrend i hjarto våre ved Den Heilage Ande som han har gjeve oss. 6 Medan vi endå var hjelpelause, døydde Kristus til fastsett tid for ugudelege. 7 Snautt nok vil nokon gå i døden for ein rettvis mann – endå det kan vel henda at einkvan vågar livet for ein som er god. 8 Men Gud syner sin kjærleik til oss med di Kristus døydde for oss medan vi endå var syndarar. 9 Når vi no har vorte rettferdige ved Kristi blod, kor mykje meir skal vi ikkje då ved han verta frelste frå vreiden! 10 Medan vi endå var fiendar, vart vi forsona med Gud då Son hans døydde. Når vi no er forsona, kor mykje meir skal vi ikkje då verta frelste ved hans liv. 11 Ja, ikkje berre det, men vi prisar oss lukkelege i Gud, ved vår Herre Jesus Kristus, han som har gjeve oss forsoninga.

Det er det eg må satse på når eg ber han gje meg ei kone, det er det eg må satse på i min kjærleik til henne. Gud gjer meg til ein kanal for si velsigning til henne.

Kjelda med det levande vatnet.

Ved trua får vi komme inn til Guds kvile. Moses slo på berge og vatnet fløymde ut. Det er symbol på at ved trua får vi den Heilage Ande, vi får det levanede vatnet gratis, av berre nåde. Eg trur kjelda som vella opp i Edens hage også er symbol på det og kjelda som kong Salomo talte om.

OSP 4,20 – OSP 4,27 {HALD STØ KURS!}  Lyd på det eg seier, son min,  vend øyra til og høyr mine ord! 21   Slepp dei aldri ut or syne,  gøym dei djupt i hjarta! 22   For dei er liv for den som finn dei,  og helsebot for heile kroppen. 23   Ta vare på hjarta framfor alt du tek vare på,  for livet går ut frå det. 24   Hald deg frå falske ord,  bruk aldri lippene til svik! 25   Lat augo dine sjå beint fram,  fest blikket på det som ligg framføre deg! 26   Legg merke til dei far du skal fylgja,  hald heile vegen stø kurs! 27   Vik ikkje av til høgre eller venstre,  hald foten din frå det som er vondt!

OSP 5,1 – OSP 5,23 {HALD DEG UNNA ANNAN MANNS KONE!}  Son min, gjev akt på min visdom,  vend øyra til mitt skjøn! 2   Så kan du ta vare på gode råd  og vakta på kunnskapen når du talar.  3   Framand kvinne har honning på lippa,  sleipare enn olje er hennar tunge. 4   Men til sist er ho beisk som malurt  og kvass som eit tvieggja sverd. 5   Hennar fotsteg fører til døden,  til dødsriket går hennar fet. 6   Ho aktar ikkje på livsens stig,  ho vinglar vegvill, men merkar det ikkje.  7   Så høyr på meg, mine born,  vik ikkje av frå dei ord eg talar! 8   Hald deg unna annan manns kone,  kom ikkje nær hennar dør! 9   Elles må du gje din ungdoms kraft til andre,  dine beste år til ein nådelaus herre. [ein nådelaus herre: han som har fått ekteskapet sitt krenkt. Sml. 6, 34.] 10   Framande får metta seg av det du eig,  det du vann med ditt strev, går til annan manns hus. 11   Så må du stynja i di siste stund,  når kroppen og holdet tærest bort, 12   og seia: “Korleis kunne eg hata tukt  og ikkje bry meg om refsing! 13   Eg høyrde ikkje på dei som rettleidde meg,  og lydde ikkje på dei som lærte meg. 14   Det hadde nær gått ille med meg  då folket var samla til ting.”  15   Drikk or din eigen brunn,  rennande vatn or di eiga kjelde! 16   Lat ikkje kjeldene dine renna ut på gata,  bekkene dine strøyma på torg og plassar! 17   Du skal ha dei heilt for deg sjølv  og ikkje dela dei med andre. 18   Då skal kjelda di vera velsigna.  Gled deg over din ungdoms kone, 19   den elskelege hind, den yndefulle gasell!  Fryd deg støtt ved hennar barm,  lat alltid hennar kjærleik gjera deg ør!  20   Son min!  Kvifor skal annan manns kone få gjera deg ør,  kvifor ta framand kvinne i famn? 21   Herren ser kvar mannen går,  gjev akt på alle hans stigar. 22   Den gudlause vert fanga av sin eigen udåd,  syndene held han fast som snarer. 23   Han må døy fordi han ikkje får tukt,  i sin store dårskap går han til grunne.

JES 12,1 – JES 12,3 {ISRAELS LOVSONG FOR HERRENS FRELSE}  Den dagen skal du seia: Eg takkar deg, Herre.  Du var harm på meg.  Men harmen din kvarv, og du trøysta meg. 2   Sjå, Gud er mi frelse,  eg er trygg og ottast ikkje.  For Herren er mi kraft og min styrke,  og han har vorte mi berging. 3   Med fagnad skal de ausa vatn  or frelseskjeldene.

HSA 4,11 – HSA 4,16   Av honning dryp dine lipper, mi brur.  Honning og mjølk er under di tunge.  Angen av kleda dine  er som angen på Libanon. 12   Ein avstengd hage er mi syster, mi brur,  ein avstengd hage med kjelda forsegla.  13   Dine lemer er som ein lund av granataplar  med den gildaste frukt,  av hennabuskar og nardusplanter, 14   nardus, krokus, kalmus og kanel  og angande tre av alle slag,  myrra, aloë og alle slag balsam. 15   Du er som kjelda i ein hage,  ei oppkome med sildrande vatn,  som bekker frå Libanon.  16   “Vakna, nordavind!  Kom, sønnavind!  Blås igjennom min hage,  så angen får strøyma fritt.  Gjev min ven ville koma til sin hage  og eta hans herlege frukt!” [Her er det brura som talar.]

JER 2,13   For to vonde ting har folket mitt gjort:  Dei har gått bort frå meg,  kjelda med levande vatn,  og hogge seg brunnar,  leke brunnar som ikkje held vatn.

JER 17,13   Herre, du Israels von,  alle som går bort frå deg, skal verta til skammar;  dei som vik frå deg i landet,  skal skrivast opp.  For dei har gått bort frå Herren,  kjelda med levande vatn.

JOH 4,13 – JOH 4,14 Jesus svara: “Kvar den som drikk av dette vatnet, vert tyrst att. 14 Men den som drikk av det vatnet eg vil gje han, skal aldri meir tyrsta. Det vatnet eg vil gje han, vert i han ei kjelde med vatn som vell fram og gjev evig liv.”

JOH 4,24 Gud er ånd, og dei som tilbed han, må tilbe i ånd og sanning.”

JOH 7,37 – JOH 7,39   Siste dagen i høgtida, den store festdagen, stod Jesus fram og ropa: “Den som tyrstar, skal koma til meg og drikka. 38 Den som trur på meg, frå hans indre skal det, som Skrifta seier, renna elvar med levande vatn.” 39 Dette sa han om Anden dei skulle få, dei som trudde på han. For endå var ikkje Anden komen, av di Jesus endå ikkje var herleggjord.

To kommentarar på facebook om rabalderet med justisminister Sylvi Listhaug.

Eg la inn kommentarar til to artiklar på vennegruppa til Frp på facebook og tek dei med her.

pastedGraphic.pnghttps://www.nettavisen.no/nyheter/frp-topp—ikke-akseptabelt-at-listhaug-bytter-departement/3423426095.html 17.3.2017.

Min kommentar:

Torbjørn Sivertstøl Sylvi har verken sagt eller gjort noko gale og der er ingen sakleg grunn til at ho skal beklage noko som helst. Hennar interesse var sjølvsagt å hindre terroraksjonar, oppfordre Ap om å vere med på ein slik politikk og når dei ikkje ville, så informerte ho folket på Facebook, framleis med ei sterk oppfordring til Ap. Men igjen er ikkje Ap i stand til å svare henne sakleg, i staden legg dei opp til ein massiv propaganda med personangrep mot henne. Dette minner om prosessen mot Sokrates, for det første resulterte den i eit justismord og for det andre vart det eit avgjerande steg mot avvikling av demokratiet. Når dei svarar justisministeren slik, er det så vidt som eg kan forstå viktig å støtte henne trufast. Ein slik politikk vil verne oss alle, Utøya-pårørande, Ap-politikarar og andre venstreradikale også, når Ap-tenker annleis om det, så ligg forklaringsoppgåva på deira side. Er dei ikkje i stand til det, så har vi grunn til å lure, kvar er forstanden, er dei ansvarlege, kan vi ha tillit til noko slikt då?

https://resett.no/2018/03/17/folk-som-er-kritiske-til-listhaug-oppfordrer-til-boikott-av-interflora/ 17.3.2018.

Min kommentar.

Torbjørn Sivertstøl Eg er realist samtidig som trur på Jesus og Sylvi er realpolitikar samtidig som ho trur på Jesus og det gleder meg. Ho uttalar seg som realpolitikar, men gang på gang får ho ikkje realpolitiske svar, men dei vik unna og svarar med personangrep, med moralfilosofiske fordømmingar. Det er ein fundamentalisme som det er vanskeleg å forsvare seg imot. Og det er nettopp derfor vi treng evangeliet om Kristus. Så det er på sin plass å minne om nokre bibelvers.

Dei krev at ho skal skamme seg, men ho har vedkjent si tru på Jesus.

Matt.10,32 Kvar den som kjennest ved meg for menneska, skal eg òg kjennast ved for Far min i himmelen. 33 Men den som fornektar meg for menneska, skal eg òg fornekta for Far min i himmelen.

Jesus sa til disiplane sine at verda kom til å hate dei og Johannes sa at vi må ikkje undre oss over det.

1.Joh.15,18 Når verda hatar dykk, skal de vita at ho har hata meg først.

Joh.15,19 Hadde de vore av verda, då hadde verda elska sitt eige. Men de er ikkje av verda; eg har valt dykk ut av verda. Difor hatar verda dykk. 20 Kom i hug det ordet eg sa dykk: Ein tenar er ikkje større enn herren sin. Har dei forfølgt meg, vil dei forfølgja dykk òg. Har dei halde fast på mitt ord, vil dei òg halda fast på dykkar ord. 21 Men alt dette kjem dei til å gjera mot dykk for mitt namn skuld, fordi dei ikkje kjenner han som har sendt meg.

1.Joh.3,13 De må ikkje undra dykk, sysken, om verda hatar dykk.

Matt.5,13 De er saltet på jorda! Men mistar saltet si kraft, korleis skal det då bli gjort til salt att? Det duger ikkje lenger til noko; dei kastar det ut, og folk trakkar det ned.

Matt.15,14 De er lyset i verda! Ein by som ligg på eit fjell, kan ikkje gøymast. 15 Ingen tenner ei oljelampe og set henne under eit kar. Nei, ein set lampa på ein haldar; då lyser ho for alle i huset. 16 Slik skal lyset dykkar lysa for folk, så dei kan sjå dei gode gjerningane dykkar og prisa Far dykkar i himmelen!

Sylvi har sett lyset i staken, så det skin for alle som er i huset, då teng ho ikkje beklage at det skin på ei bestemt gruppe menneske, same kva dei enn kallar seg. Ingen har nokon som helst salgs rett til å sette om ein skjerm som skal skygge, så lyset ikkje skal nå dei.

Posted in Kristne møte, Kristne møte 2018 | 4 Comments

2017.12.10&17. Tal Guds Ord, det er levande og kraftig og gjer det verket han sender det til.

IMG_0840.JPG

 

Vere frimodig og halde fram Guds Ord. Møte i Maranata 10.12.2017.

https://www.youtube.com/watch?v=ahiJO2aF85A&feature=share

Innleiing ved John Miland:

Gud gjer under også ved å straffe og det fører til framgang for evangeliet.

Apgj.5,1 Ein mann som heitte Ananias, og Saffira, kona hans, selde ein eigedom.  2 Men han gøymde unna ein del av pengane, og kona visste om det. Så kom han med resten og la det ved føtene til apostlane.  3 Då sa Peter: «Ananias, kvifor har Satan fylt hjartet ditt, så du laug for Den heilage ande og heldt att noko av det du fekk for jorda di?  4 Var ho ikkje di så lenge du hadde henne? Og når du så hadde selt, rådde du ikkje sjølv over pengane? Kvifor lét du dette få rom i hjartet ditt? Det er ikkje menneske du har loge for, men Gud.»  5 Då Ananias høyrde dette, fall han om og døydde. Og det kom redsle over alle som høyrde om det.  6 Nokre unge menn kom og sveipte den døde. Så bar dei han ut og gravla han.

Apgj.13. 7 Han heldt til hos guvernøren Sergius Paulus, som var ein forstandig mann. Han bad Barnabas og Saulus til seg og ville høyra Guds ord.  8 Men Elymas – trollmannen, som namnet hans tyder – stod dei imot og freista å få guvernøren bort frå trua.  9 Då vart Saulus, som òg heitte Paulus, fylt av Den heilage ande. Han såg trollmannen i auga 10 og sa: «Du djevelens son, full av allslags svik og vondskap og fiende av all rettferd! Skal du aldri halda opp med å gjera Herrens beine vegar krokete? 11 Sjå, no legg Herren si hand på deg: Du skal vera blind ei tid og ikkje sjå sola.» I same stunda fall det skodde og mørker over han, og han famla rundt og leita etter nokon som kunne leia han. 12 Då guvernøren såg det som hadde hendt, undra han seg storleg over Herrens lære og kom til tru.

John var byggningsmann og så var der ein kollega ein som plaga han på jobb. Men Gud gav John  makt til å ta ifrå han søvnen og sa til han at heretter skulle han ikkje få sove, uten etter hans ord. Dei berre lo av han, men det var ikkje mange dagane før han kom og bad John om å be for han, så han fekk sove igjen. Og den natta fekk han tilbake søvnen.

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved John Miland.

Eg har sagt i mitt ord, at eg er i går og i dag den same og vert verande det til evig tid. Og no skal du gå ut på mine lovnadar, seier Herren. Og du skal tru at eg er den eg har sagt meg å vere. Eg har no sagt at eg vil velsigne deg. Derfor skal du vere frimodig og ta til deg av dei rettar eg set fram føre deg. Ver frimodig, mitt barn, byrj å pris mitt namn, løft opp mitt heilage namn og du skal få oppleve at eg skal velsigne deg frå Sion. Ja, eg vil gi deg eit godt, stappa og rista mål, seier Herren. Du skal få kjenne mi salving og mi kraft i din kropp, seier Herren.

Ja, eg skal reise opp vitne i denne tida, seier Herren, som skal vere frimodige og dei skal ikkje halde noko tilbake, men dei skal forkynne heile mitt råd til frelse. Dei skal svinge Andens skarpe sverd, seier Herren. Dei skal ikkje ta omsyn til menneskelege meiningar og fordommar. Men dei skal vere frimodige og halde fram mitt Ord, seier Herren, for summen av mitt Ord, det er sanning, seier Herren. Og mitt Ord, det står fast til evig tid. Derfor, mitt barn, haldt fram mitt Ord, og du skal få oppleve at mitt Ord, det er levande, det er kraftig, seier Herren. Derfor skal du ikkje vere beskjeden, men du skal halde fram mitt Ord. Og du skal få oppleve at eg, Herren, er den som stadfestar det, seier Herren. Amen.

Tale ved Håkon Martinsen.

Ef.1,1 Paulus, etter Guds vilje Kristi Jesu apostel, helsar dei heilage *i Efesos•, dei truande i Kristus Jesus:  2 Nåde vere med dykk og fred frå Gud, vår Far, og Herren Jesus Kristus!

3 Velsigna er Gud,

vår Herre Jesu Kristi Far,

han som i Kristus velsigna oss

med all Andens velsigning

i himmelen.

Ef.2,  4 Men Gud er rik på miskunn. Fordi han elska oss med så stor ein kjærleik,  5 gjorde han oss levande saman med Kristus, vi som var døde på grunn av misgjerningane våre. Av nåde er de frelste.  6 I Kristus Jesus har han både reist oss opp frå døden med han og sett oss i himmelen med han,  7 så han i dei komande tider kunne visa kor overstrøymande rik han er på nåde, og kor god han er mot oss i Kristus Jesus.

Ef.2,12 Kom i hug at de den gongen var utan Kristus, utestengde frå borgarrett i Israel, framande for paktene og lovnaden, ja, utan håp og utan Gud i verda. 13 Men no, i Kristus Jesus, er de som før var langt borte, komne nær på grunn av Kristi blod.

1.Mos.3.11 Då sa han: «Kven har sagt deg at du er naken?

Håkon sa at det var Djevelen som hadde sagt dette, det var Satans klagemål. Men Jesus ahr sigra over han og vi skal sigre saman med han.

1.Mos.3.11 Då sa han: «Kven har sagt deg at du er naken? Har du ete av det treet eg forbaud deg å eta av?» 12 Mannen svara: «Kvinna som du gav meg å vera saman med, ho gav meg av treet, og eg åt.» 13 Herren Gud spurde kvinna: «Kva er det du har gjort?» Kvinna svara: «Slangen narra meg, og eg åt.»

14 Då sa Herren Gud til slangen:

«Forbanna er du,

utstøytt frå alt fe og alle ville dyr

fordi du gjorde dette.

På buken skal du krypa,

og støv skal du eta alle dine levedagar.

15 Eg vil setja fiendskap

mellom deg og kvinna,

mellom di ætt og hennar ætt.

Han skal råka hovudet ditt,

men du skal råka hælen hans.»

Johannes Openberring 12,

7 Då braut det ut krig i himmelen: Mikael og englane hans gjekk til krig mot draken. Draken kjempa saman med englane sine,  8 men dei vart overvunne, og det fanst ikkje lenger rom for dei i himmelen.  9 Den store draken, den gamle slangen, han som blir kalla djevelen og Satan, og som forfører heile verda, vart kasta ned på jorda, og englane hans vart kasta ned saman med han. 10 Og eg høyrde ei høg røyst i himmelen som sa:

«Sigeren og makta og riket tilhøyrer no vår Gud,

og herredømet den han har salva.

For klagaren er kasta,

han som dag og natt førte klagemål mot syskena våre

for vår Guds andlet.

11 Dei har vunne over han i kraft av blodet frå Lammet

og det ordet dei vitna om;

dei hadde ikkje livet så kjært at dei ikkje ville gå i døden.

 

5.Mos.28,1 Dersom du no vil lyda Herren din Guds røyst og trufast følgja alle boda hans som eg gjev deg i dag, skal Herren din Gud setja deg høgt over alle folkeslag på jorda.  2 Og alle desse velsigningane skal koma over deg og nå deg, så sant du er lydig mot Herren din Gud:

3 Velsigna er du i byen

og velsigna ute på marka!

     4 Velsigna er frukta av ditt morsliv,

frukta av ditt åkerland

og frukta av din buskap,

det som blir fødd av storfe,

og det som kjem til av småfe!

5 Velsigna er di korg og ditt bakstetrau!

 

Salme.18, 33 den Gud som kler meg i styrke

og gjer mi ferd heil.

 

34 Han gjev meg føter som ei hind

og lèt meg stå på høgdene.

 

Jesaja.40,   31 Men dei som ventar på Herren,

får ny kraft,

dei lyfter vengene som ørna,

dei spring og blir ikkje slitne,

dei går og blir ikkje trøytte.

 

Der er ingen annan gud enn Herren og det er han som har skrive Bibelen. For profetane var inspirerte av hans Ande. Møte i Maranata 17.12.2017.

https://www.youtube.com/watch?v=9FOl_CUjAbQ

Tale ved Håkon Martinsen.

Håkon las ifrå:

Luk.14. 7 Då han la merke til korleis gjestene valde seg ut dei øvste plassane ved bordet, sa han til dei i ei likning:

8 «Når du blir beden i gjestebod, så ta ikkje plass øvst ved bordet. For det kan henda at ein som står høgare enn du, er beden,  9 og at verten som bad dykk begge, kjem og seier til deg: ‘Gjev rom for denne gjesten!’ Då må du ta plass nedst og skjemmast. 10 Nei, når du er beden ein stad, så gå og ta plass nedst ved bordet. Så kan verten seia til deg når han kjem: ‘Flytt deg høgare opp, venen min.’ Då får du ære medan alle gjestene ser på. 11 For kvar den som set seg sjølv høgt, skal setjast lågt, og den som set seg sjølv lågt, skal setjast høgt.»

Så talte han om dei tre vise menn som kom for å spørje etter jøde-kongen som vart fødd og om Herodes som prøvde å rydje han av vegen. Gud gjer sitt verk med sitt Ord og sin Ande. Og Jesus er Guds Ord. Liksom Herodes heldt jøde-kongern for sin rival, held verdslege herskarar Guds Ord som rival (jfr. Farao).

Johannes.11. 43 Då han hadde sagt det, ropa han høgt: «Lasarus, kom ut!» 44 Og den døde kom ut med hendene og føtene sveipte i likklede og med ein duk bunden over andletet. Jesus sa til dei: «Løys han og lat han gå!»

45 Mange av dei jødane som var komne til Maria og hadde sett det Jesus gjorde, kom til tru på han. 46 Men nokre gjekk til farisearane og fortalde kva han hadde gjort. 47 Då kalla overprestane og farisearane saman Rådet og sa: «Kva skal vi gjera? Denne mannen gjer mange teikn. 48 Lèt vi han halda fram slik, kjem snart alle til å tru på han, og romarane kjem og tek både den heilage staden og folket vårt.»

Apgj.5.34 Men ein farisear som heitte Gamaliel, ein lovlærar som heile folket sette høgt, reiste seg i Rådet, bad dei føra mennene ut ei lita stund 35 og sa: «Israelittar! Tenk dykk vel om før de gjer noko med desse mennene! 36 For ei tid sidan stod Tevdas fram. Han gav seg ut for å vera noko stort, og om lag fire hundre menn slo lag med han. Men han vart drepen, og heile flokken av tilhengjarar løyste seg opp og vart borte. 37 Etter han, på den tid det var folketeljing, kom galilearen Judas. Han drog med seg mykje folk, men han mista livet, og alle tilhengjarane hans vart spreidde. 38 Og no seier eg dykk: Hald dykk unna desse mennene! Lat dei gå! For dersom dette er menneskevilje og menneskeverk, blir det ingenting av det. 39 Men er det av Gud, kan de ikkje stansa dei. Det kunne visa seg at de strider mot Gud.»

Johannes Openberring, 21, 1

Og eg såg ein ny himmel og ei ny jord. For den første himmel og den første jord var borte, og havet var ikkje meir.

4  Han skal tørka kvar tåre frå auga deira,

og døden skal ikkje vera meir,

og ikkje sorg og ikkje skrik og ikkje pine.

For det som ein gong var, er borte.»

22 Noko tempel såg eg ikkje i byen, for Herren Gud, Den allmektige, og Lammet er tempel der. 23 Og byen treng ikkje lys frå sol eller måne, for Guds herlegdom lyser over han, og Lammet er lyset hans. 24 Folkeslaga skal vandra i lyset frå byen, og kongane på jorda skal koma dit med alle rikdomane sine. 25 Byportane skal aldri stengjast etter dagen, for natt skal ikkje vera der. 26 Og alt det verdfulle og herlege som folka eig, skal dei føra inn i byen. 27 Men noko ureint skal aldri koma inn i han, ingen som gjer motbydelege ting eller fer med løgn, men berre dei som er oppskrivne i livsens bok hos Lammet.

Tungetale ved ein mann, tyding ved Håkon Martinsen:

For der er ingen gud, utan meg, det er eg, Herren den allmektige, og det er eg, Herren, som har skrive denne boka, fordi Guds menn var inspirert av min Ande. Og det er mine ord som framleis er levande og dei er verksame og dei er kraftige til å fullføre kva dei var utsende til. Derfor, så ta mitt ord til deg og du skal kjenne at mine ord, dei skal bli i deg, levande ord som veller fram. Du skal ikkje vere bekymra for kva du skal tale, kva du skal seie. For det skal verte gitt deg der, når du treng det, så vil eg, Herren, eg vil gi deg mine ord, legge ned i din munn. Du skal tale driven av meg, for det er eg, Herren, som byrja.

Menneske vil undre seg over at framleis, så vil nådegåver vere i bruk, framleis vil mirakler, teikn og under skje og menneske skal få komme og sjå, at det er heilt vanlege menneske eg har valt meg ut. Og midt opp i din storm, så vil eg Herren, stige ombord i din båt. Og eg skal byde vinden, eg skal byde bølgjene og det skal verte blikkstilt, for eg, Herren, skal føre deg over til den andre sida. For eg har befalt deg, at eg skal vere med deg, like som eg har vore med mitt folk, opp gjennom heile tida. Så vil eg og vere med deg. Så frykt ikkje, mitt barn, for eg Herren, er og bur i din båt.

Aktuelle bibel-vers.

Heb.13. 8 Jesus Kristus er i går og i dag den same, ja, til evig tid.

2.Mos.3,14 Gud svara Moses: «Eg er den eg er.» Og han sa: «Slik skal du svara israelittane: Eg er har sendt meg til dykk.» 15 Og Gud heldt fram: «Du skal seia til israelittane: Herren, dykkar fedrars Gud, Abrahams Gud, Isaks Gud og Jakobs Gud, har sendt meg til dykk. Dette er mitt namn til evig tid, dette skal eg kallast frå slekt til slekt.

Salme.23,

Ein salme av David.

Herren er min hyrding,

eg manglar ikkje noko.

2 Han lèt meg liggja i grøne enger,

han fører meg til vatn der eg finn kvile.

3 Han gjev meg nytt liv.

Han leier meg på rettferds stigar

for sitt namn skuld.

4 Om eg så går i dødsskuggens dal,

er eg ikkje redd for noko vondt.

For du er med meg.

Din kjepp og din stav,

dei trøystar meg.

5 Du dukar bord for meg

          framfor mine fiendar.

Du salvar mitt hovud med olje.

Mitt beger renn over.

6 Berre godleik og miskunn

skal følgja meg alle mine dagar,

og eg skal bu i Herrens hus

gjennom alle tider.

Ef.3,10 Slik skulle hans mangfaldige visdom kunngjerast gjennom kyrkja for maktene og herredøma i himmelrommet, 11 slik Gud frå evig tid hadde fastsett og no har fullført i Kristus Jesus, vår Herre. 12 I han har vi frimod, og i trua på han kan vi koma fram for Gud med tillit. 13 Difor bed eg dykk: Mist ikkje motet om eg må lida for dykkar skuld; det er ei ære for dykk!

Heb.4,14     Sidan vi no har ein stor øvsteprest som har gått inn gjennom himlane, Jesus, Guds Son, så lat oss halda fast på vedkjenninga! 15 For vi har ikkje ein øvsteprest som ikkje kan lida med oss i vår vanmakt, men ein som er prøvd i alt på same måten som vi, men utan synd. 16 Lat oss difor stiga fram for nådens kongsstol med frimod, så vi kan finna miskunn og finna nåde som gjev hjelp i rette tid.

Heb.10,19 Så har vi då, sysken, frimod ved Jesu blod til å gå inn i heilagdomen, 20 dit han har innvigd ein ny og levande veg for oss gjennom forhenget, som er kroppen hans. 21 Og sidan vi har ein så stor prest over Guds hus, 22 så lat oss stiga fram med ærleg hjarte og full visse i trua, med hjartet reinsa for vondt samvit og kroppen bada i reint vatn.

1.Joh.3,18 Mine born, lat oss elska, ikkje med tomme ord, men i gjerning og sanning! 19 Slik skal vi vita at vi er av sanninga, og så skal vi roa vårt hjarte for hans andlet. 20 For om hjartet vårt fordømmer oss, er Gud større enn hjartet og veit alt. 21 Mine kjære, dersom hjartet vårt ikkje fordømmer oss, har vi frimod for Gud. 22 Og det vi bed om, skal vi få av han, for vi held hans bod og gjer det som er godt i hans auge. 23 Og dette er hans bod: Vi skal tru på namnet åt hans Son, Jesus Kristus, og elska kvarandre, slik han baud oss. 24 Den som held hans bod, blir verande i Gud og Gud i han. Og at han er i oss, det veit vi fordi han har gjeve oss sin Ande.

Salme.128,

Ein song til festreisene.

Sæl er den som fryktar Herren

og går på hans vegar.

2 Du får nyta frukta av ditt strev.

Sæl er du, det skal gå deg vel.

3 Kona di er som ein fruktbar vinstokk inne i ditt hus,

borna er som unge oliventre rundt bordet.

4 Ja, slik blir ein mann velsigna

når han fryktar Herren.

5 Herren velsigne deg frå Sion

så du får nyta Jerusalems lukke alle dine dagar!

6 Måtte du sjå born av dine born!

Fred over Israel!

Salme.134.Ein song til festreisene.

Velsign Herren, alle Herrens tenarar,

de som står i Herrens hus om nettene!

2 Lyft hendene mot det heilage

og velsign Herren!

3 Herren velsigne deg frå Sion,

han som skapte himmel og jord!

1.Joh.2,27 Men de har fått salving av han; ho vert verande i dykk, og de treng ikkje til at nokon lærer dykk. For hans salving lærer dykk alt og er sannferdig og utan lygn. Vert difor verande i han, så som de har lært.

Esekiel.2,1Han sa til meg: «Menneske! Reis deg opp på føtene, så vil eg tala med deg.»  2 Med det same han tala til meg, kom det ånd i meg, og ho reiste meg opp, så eg stod. Og eg høyrde på han som tala til meg.

Heb.4,12 For Guds ord er levande og kraftig og kvassare enn noko tvieggja sverd. Det trengjer igjennom til det kløyver sjel og ånd, merg og bein, og dømer hjartans tankar og planar. 13 Ingen skapning er løynd for hans augo. Alt er nake og bert for han som vi skal gjera rekneskap for.

Heb.2, 3 Korleis kan då vi sleppa unna om vi ikkje bryr oss om ei frelse som er så mykje større? Ho vart fyrst forkynt av Herren og sidan stadfest for oss av dei som hadde høyrt han.  4 Gud har sjølv vitna for denne frelsa med teikn og under og mange slag mektige gjerningar og med å dela ut Den Heilage Andens gåver etter sin vilje.

2.Pet.2,19 Difor står profetordet dess fastare for oss. Og dette ordet gjer de vel i å akta på; det er eit ljos som skin på ein mørk stad, til dagen strålar fram og morgonstjerna går opp i hjarto dykkar.

20 Men framom alt skal de vita at ingen kan tyda eit profetord i Skrifta på eiga hand. 21 For aldri er noko profetord framkome ved menneskevilje; men drivne av Den Heilage Ande tala menneske ord frå Gud.

Luk.12, 8 Det seier eg dykk: Kvar den som kjennest ved meg for menneska, han skal òg Menneskesonen kjennast ved for Guds englar.  9 Men den som fornektar meg for menneska, han skal òg fornektast for Guds englar. 10 Og kvar den som talar eit ord mot Menneskesonen skal få tilgjeving. Men den som spottar Den Heilage Ande, får ikkje tilgjeving. 11 Når dei fører dykk fram for domstolane i synagogene og for dei som styrer og rår, syt då ikkje for korleis de skal forsvara dykk eller kva de skal seia. 12 For det skal Den Heilage Ande læra dykk i same stund.

Fil.1, 6 Og eg er viss på at han som tok til med ei god gjerning i dykk, skal fullføra henne – heilt til Jesu Kristi dag.

Matt.14,22 Straks etter fekk Jesus læresveinane til å gå i båten og fara føre over til hi sida, medan han bad farvel med folket. 23 Då han hadde gjort det, gjekk han opp i fjellet så han kunne vera for seg sjølv og be.

Då kvelden kom, var han der åleine. 24 Båten var alt langt frå land og stridde hardt i bylgjene, for vinden var imot. 25 Men i den fjerde nattevakta kom han gåande mot dei på sjøen. 26 Og då læresveinane såg han gå på vatnet, vart dei forfærde. «Det er eit skrømt!» sa dei, og var så redde at dei skreik. 27 Men i det same tala Jesus til dei: «Ver frimodige, det er eg. Ver ikkje redde!»

28 Då sa Peter til han: «Herre, er det du, så sei at eg skal koma til deg på vatnet.» 29 «Kom!» sa Jesus. Peter steig ut or båten og gjekk på vatnet, bort til Jesus. 30 Men då han såg kor hardt det bles, vart han redd og tok til å søkka. «Herre, frels meg!» ropa han. 31 Med det same rette Jesus ut handa og greip han og sa: «Kor lite tru du har! Kvifor tvila du?» 32 Så steig dei opp i båten, og vinden la seg. 33 Men dei som var i båten, fall på kne for han og sa: «Du er sanneleg Guds Son!»

Joh.6,16 Då det vart kveld, kom læresveinane ned til sjøen. 17 Dei gjekk ut i ein båt og ville fara over til Kapernaum. Det hadde alt vorte mørkt, og Jesus var endå ikkje komen til dei. 18 Sjøen gjekk høg, for det bles hardt. 19 Då dei hadde rott tjuefem eller tretti stadier, såg dei Jesus koma gåande på vatnet og nærma seg båten, og dei vart redde. 20 Men Jesus sa til dei: «Det er eg. Ver ikkje redde!» 21 Då lét dei han koma opp i båten, og straks var båten innmed land der dei skulle leggja til.

Jesaja.41, 8 Men du Israel, min tenar,

Jakob, som eg har valt ut,

du ætt av Abraham, min ven!

9 Eg henta deg frå heimsens endar

og kalla deg frå den ytste utkant.

Eg sa til deg: «Du er min tenar,

eg har valt deg ut og ikkje støytt deg bort.»

10 Ver ikkje redd, for eg er med deg!

Sjå deg ikkje rådvill ikring,

for eg er din Gud!

Eg styrkjer deg og hjelper deg

og held deg oppe med mi frelsarhand.

11 Sjå, dei vert til spott og skam,

alle som harmast på deg.

Dei vert til inkjes, går til grunne,

dei som set seg opp mot deg.

12 Om du leitar, finn du dei ikkje,

dei som står deg imot.

Dei går heilt til grunne,

dei som strider mot deg.

13 For eg er Herren din Gud,

som har gripe di høgre hand

og seier til deg: «Ver ikkje redd!

Eg hjelper deg.»

Jesaja.43,Og no, så seier Herren,

han som skapte deg, Jakob,

og laga deg, Israel:

Ver ikkje redd!

Eg har løyst deg ut

og kalla deg ved namn, du er min.

2 Går du gjennom vatn, er eg med deg,

gjennom elvar, skal dei ikkje riva deg bort.

Går du gjennom eld, skal du ikkje svi deg,

og logen skal ikkje brenna deg.

1.Kor.1,26 Tenk på kven de sjølve er, brør, de som vart kalla: ikkje mange vise, menneskeleg tala, og ikkje mange mektige eller høgætta. 27 Men det som går for å vera uforstandig i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera dei vise til skammar. Det som vert rekna for veikt i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera det sterke til skammar. 28 Det som står lågt i verda, det som vert vanvørdt, det som ingen ting er, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera til inkjes det som er noko, 29 for at ikkje noko menneske skal rosa seg for Gud. 30 De er hans verk ved Kristus Jesus, han som har vorte vår visdom frå Gud, vår rettferd, helging og utløysing, 31 så det kan vera som det står skrive: Den som rosar seg, skal rosa seg i Herren.

Kommentar: Kallet og meininga med livet.

Jesus er livet og han gir oss meining med livet. Han er den gode hyrdingen og kallar sauene sine ved namn, så kvar einskild av dei har dei har fått eit personleg forhold til han. Med sitt kall gir han dei meining med livet. Men hyrdingen vart slått i hel og sauene vart spreidde.

Sakarja.13, 7 Vakna, sverd, mot min hyrding,

mot mannen som står meg nær,

lyder ordet frå Herren, Allhærs Gud.

Slå hyrdingen, og lat sauene spreiast!

Mot dei minste vil eg lyfta mi hand.

8 I heile landet, lyder ordet frå Herren,

skal to tredjepartar rydjast ut og døy,

men ein tredjepart skal leivast.

9 Denne tredjeparten lèt eg gå gjennom eld,

eg reinsar han, som ein reinsar sølv,

og prøver han, som ein prøver gull.

Dei skal kalla på mitt namn,

og eg vil høyra bøna deira og seia:

«Dei er mitt folk,»

og dei skal svara:

«Herren er vår Gud.»

Mark.14,26 Etter at dei hadde sunge lovsongen, gjekk dei ut til Oljeberget. 27 Då seier Jesus til dei: «De kjem alle til å venda dykk frå meg, for det er skrive: Hyrdingen slår eg, og sauene skal spreiast. 28 Men når eg har stått opp att, skal eg gå føre dykk til Galilea.»

Når Jesus vart krossfesta og døde, verka det for disiplane som om den meiningamed livet som han hadde gitt dei vart knust, så dei som tidlegre hadde vore fiskarar, gjekk tilbake til fiskaryrket. Men når Jesus stod opp att, kalla han dei på nytt og gav dei misjonsbefalinga og sa dei skulle sjå at han var med dei alle dagar, inntil verda sin ende. Men fyrst måtte dei vente på at han ville sende dei den Heilage Ande frå himmelen.

Likevel er det mange som framleis vil rydje han vekk, ja, endåtil prøve å erstatte han. Det verkar framleis til å gjere livet meiningslaust for oss, så denne problemstilliinga er der framleis. Men då må vi berre vende hugen opp til han og sjå på han.

Det stormar rundt oss til samanlikning med læresveinane på Genesaret. Peter gjekk han i møte på vatnet, han såg på bylgjene og byrja å synke, men han måtte vende seg til Jesus og sjå på han. Til samanlikning kjem Jesus til oss og vi må vende oss til han og sjå på han, han kjem til meg og eg må sjå på han.

Så dette har ikkje si årsak i at der er ein arbeidsgjevar som gir oss jobb og ein arbeidsleiar som seier til oss kva vi skal gjere eller at der er ein skulelærar eller ein professor som gir oss lekser. Men det står over dette. Det har si årsak i at Gud er den han er, den han har sagt seg å vere, han er den same og skaper oss i samsvar med 1.Mos.2, han sette Adam til å dyrke og verne hagen og det var det Eva skulle hjelpe han med. Men no er Jesus den siste Adam, som er ifrå himmelen og som for oss har vorte ei livgivande ånd. Jesus er i går og i dag den same, ja, til evig tid. Og den gjerning vi skal gjere er å tru på han. Han er livet og ved at vi trur på han, har vi meining med livet.

Joh.6,29 Jesus svara: «Dette er den gjerning Gud vil de skal gjera: Tru på han som Gud har sendt.»

Posted in Kristendom, Kristne møte 2017 | 1 Comment

2017. 10.18. & 11.5. Ny skapning i Kristus. Ferdiglagde gjerningar.

IMG_0827.JPG

 

Få oppleve å gå i ferdiglagde gjerningar. Bønnemøte i Maranata, onsdag 18.10.2017.

Tale ved Håkon Martinsen.

Matt.14,22-33.

22 Straks etter fekk Jesus læresveinane til å gå i båten og fara føre over til hi sida, medan han bad farvel med folket. 23 Då han hadde gjort det, gjekk han opp i fjellet så han kunne vera for seg sjølv og be.

Då kvelden kom, var han der åleine. 24 Båten var alt langt frå land og stridde hardt i bylgjene, for vinden var imot. 25 Men i den fjerde nattevakta kom han gåande mot dei på sjøen. 26 Og då læresveinane såg han gå på vatnet, vart dei forfærde. «Det er eit skrømt!» sa dei, og var så redde at dei skreik. 27 Men i det same tala Jesus til dei: «Ver frimodige, det er eg. Ver ikkje redde!»

28 Då sa Peter til han: «Herre, er det du, så sei at eg skal koma til deg på vatnet.» 29 «Kom!» sa Jesus. Peter steig ut or båten og gjekk på vatnet, bort til Jesus. 30 Men då han såg kor hardt det bles, vart han redd og tok til å søkka. «Herre, frels meg!» ropa han. 31 Med det same rette Jesus ut handa og greip han og sa: «Kor lite tru du har! Kvifor tvila du?» 32 Så steig dei opp i båten, og vinden la seg. 33 Men dei som var i båten, fall på kne for han og sa: «Du er sanneleg Guds Son!»

Tyding av tungetale av Håkon Martinsen.

Ja, frykt ikkje, seier eg, Herren, for eg er med deg, eg slepp deg ikkje, eg forlet deg ikkje, for eg er Herren som byrja, eg skal fullføre det. Derfor så løft ditt blikk, sjå opp til meg, hald ditt blikk festa på meg. Eg som er trua sin opphavsmann og fullendar, eg skal fullføre det. Og du skal få oppleve å i ferdiglagde  (….. og til høgde?). Om du går i dalen, så er eg, Herren,  med deg i dalen. Men du skal få opne dine auge og sjå alt det som er i dalen. Du skal sjå der blomstrar det, der renn bekken, der kan du få lov til å finne nåde og trøyst og hjelp, nettopp i den vanskelege tida. For eg Herren er med deg. Eg er med deg i dalen, eg er med deg i høgda. Så frykt ikkje for eg er din Gud og eg har salva deg til å ut og forkynne evangeliet om mitt namn. Og eg, Herren, skal vere med og stadfeste mitt Ord med følgjande teikn og under og mirakel. Eg  er alfa og omega, byrjinga og enden. Halleluja. Amen.

Aktuelle bibelvers.

SLM 84,1 – SLM 84,13 {GLEDA I HERRENS HUS}  Til korleiaren. Etter Gittit. Av Korah-songarane. Ein salme. [Gittit: -> 8, 1.] [Korah-songarane: -> 42, 1.]  2   Kor elskelege dine bustader er,  Herre, Allhærs Gud! 3   Mi sjel lengta, ja brann av lengsle,  etter Herrens tempelgardar.  No jublar hjarta og kropp  mot den levande Gud. [tempelgardar: -> 65, 5.]  4   Ja, fuglen har funne ein heim,  svala har fått seg eit reir,  der ho kan leggja sine ungar,  ved dine altar, Herre, Allhærs Gud,  min konge og min Gud.  5   Sæle er dei som bur i ditt hus,  dei skal alltid lova deg. `Sela’ 6   Sæle er dei som har sin styrke i deg,  dei som lengtar etter å fara opp til templet.  7   Når dei fer gjennom den turre dalen,  gjer dei han til ein kjeldevang;  haustregnet legg si signing over han. [dei: pilegrimane.] 8   Dei går frå kraft til kraft,  til dei stig fram for Gud på Sion.  9   Høyr mi bøn, Herre, Allhærs Gud,  lyd etter, du Jakobs Gud! `Sela’ 10   Gud, vårt skjold, vend augo hit,  og sjå på han som du har salva!  11   Ja, éin dag i dine tempelgardar  er betre enn tusen andre.  Å stå ved dørstokken til Guds hus  er betre enn å bu i telt med gudlause.  12   For Herren vår Gud er sol og skjold,  Herren gjev nåde og ære.  Den som er ærleg i si ferd,  nektar han ikkje noko godt. 13   Herre, Allhærs Gud,  sæl er den som set si lit til deg.

SLM 121,1 – SLM 121,8 {HERREN ER DIN VAKTAR}  Ein song til festferdene.   Eg lyfter mine augo til fjella:  Kvar kjem mi hjelp ifrå? 2   Mi hjelp kjem frå Herren,  han som skapte himmel og jord.  3   Han lèt ikkje foten din vera ustø,  din vaktar blundar ikkje. 4   Nei, han blundar ikkje og søv ikkje,  Israels vaktar.  5   Herren er din vaktar, Herren er din skugge,  han er ved di høgre hand. 6   Sola skal ikkje stikka deg om dagen  og månen ikkje skada deg om natta. [månen: Etter gamal tru kunne månen valda sjukdom og anna ulukke. Sml. Matt 17, 15.]  7   Herren skal vara deg frå alt vondt  og verna om ditt liv. 8   Herren skal vara din utgang og din inngang  frå no og til evig tid.

HEB 12,1 – HEB 12,3 {TRUA SIN OPPHAVSMANN OG FULLENDAR}  Når vi har så stor ei sky av vitne ikring oss, så lat oss leggja av alt som tyngjer, og synda som har så lett for å hanga ved oss, og med tolmod fullføra det laupet som er lagt framfor oss, 2 med augo feste på han som er trua sin opphavsmann og fullendar, Jesus. For å få den gleda som venta, tolte han krossen utan å bry seg om vanæra, og no har han sett seg på høgre sida av Guds kongsstol. 3 Ja, tenk på han som heldt ut ein slik motstand frå syndarar, så de ikkje skal trøytna og verta motlause.

JOE 3,1 – JOE 3,20 {NÅR ANDEN VERT UTREND}  Ein gong skal det henda  at eg renner ut min Ande over alle menneske.  Sønene og døtrene dykkar skal tala profetord;  dei gamle mellom dykk skal ha draumar,  og dei unge skal sjå syner. 2   Jamvel over trælar og trælkvinner  vil eg renna ut min Ande i dei dagane. 3   Eg lèt teikn syna seg på himmel og jord:  blod og eld og røyksøyler. [teikn: varsel før Herrens dag kjem.] 4   Sola vert omskapt, ho svartnar,  og månen vert som blod,  før Herrens dag kjem, den store og skræmande. 5   Men kvar den som kallar på Herrens namn,  skal verta frelst.  For på Sion-fjellet og i Jerusalem  skal det finnast ein flokk som har sloppe unna,  så som Herren har sagt.  Og mellom dei som har berga seg,  er dei som Herren kallar.  6 {HERRENS DOM OVER FOLKA}  For sjå, i dei dagar og på den tid,  når eg vender lagnaden for Juda og Jerusalem, 7   då vil eg samla alle folkeslag  og føra dei ned i Josjafat-dalen.  Der vil eg halda rettargang med dei  om Israel, mitt folk og min eigedom,  som dei spreidde mellom folka.  Dei delte landet mitt [Josjafat-dalen: I denne dalen skal Herren halda dom over folkeslaga (sjå v. 17). Josjafat tyder “Herren dømer”.] 8   og kasta lodd om folket mitt;  dei gav ein gut for ei skjøkje  og selde ei jente for vin – og drakk.  9   Og no, Tyrus og Sidon og alle filistarbygder, kva er det de vil meg? Er det noko de vil gje meg lika for, eller vil de gjera meg eitkvart? Brått vender eg det de gjer, mot dykk sjølve, 10 for de tok sølvet og gullet mitt og førte mine dyraste skattar til dykkar eigne tempel. 11 De selde folket i Juda og Jerusalem til jonarane, så dei skulle koma langt bort frå sitt land. [jonarane: “Javans søner”. -> Jes 66, 19.] 12 No vil eg få dei til å ta ut frå kvar stad som de har selt dei til, og venda mot dykk sjølve det de har gjort. 13 Sønene og døtrene dykkar vil eg la judearane selja. Dei skal selja dei til sabearane, eit folk som bur langt borte. – Herren har tala. [sabearane: -> Job 1, 15.]  14   Rop dette ut mellom folka:  Bu dykk til heilag krig, vekk krigarane!  Lat alle stridsmenn møta fram og dra ut! 15   Smid plogjerna om til sverd  og vingardsknivane til spyd!  Den veike skal seia: “Eg er ei kjempe.” 16   Skunda dykk og kom!  Kom saman, alle de folkeslag rundt ikring!  Herre, før dine krigarar dit!  17   Folkeslaga skal ta ut  og fara til Josjafat-dalen.  For der vil eg sitja til doms  over folk frå alle kantar. 18   Sving sigden, for grøda er mogen!  Kom og trakk, for vinpressa er full,  pressekummane fløymer over!  For vondskapen åt folka er stor. 19   Det er eit mylder og ståk i avgjerdsdalen,  Herrens dag er nær i avgjerdsdalen. [avgjerdsdalen: Josjafat-dalen. -> v. 7.] 20   Sol og måne svartnar,  og stjernene misser sin glans.

EFE 2,8 – EFE 2,10 For av nåde er de frelste, ved tru. Det er ikkje dykkar eige verk, det er Guds gåve. 9 Og det kviler ikkje på gjerningar, så ingen skal rosa seg. 10 For vi er hans verk, skapte i Kristus Jesus til gode gjerningar som Gud føreåt har lagt ferdige, så vi skulle ferdast i dei.  

2KG 1,13 – 2KG 1,18   Tredje gongen sende kongen ein femtimannsførar og mennene hans til han. Denne føraren gjekk opp til Elia, la seg på kne for han og bad for seg. “Gudsmann,” sa han, “kom i hug kor dyrt livet er for meg og desse femti tenarane dine! 14 Det fór eld ned frå himmelen og øydde dei to førre førarane og mennene deira. No må du spara meg!” 15   Då sa Herrens engel til Elia: “Gå med han og ver ikkje redd han!” Så reiste han seg, fylgde føraren ned til kongen 16 og sa til han: “Så seier Herren: Fordi du sende bod og ville rådspørja Ba’al-Sebub, guden i Ekron, som om det ikkje var nokon Gud å spørja i Israel, skal du ikkje stå opp or den senga du har lagt deg i; du skal døy.” 17 Og det gjekk i oppfylling, det ordet frå Herren som Elia hadde tala. Akasja døydde, og Joram, bror hans, vart konge etter han; for han hadde ingen son. Dette hende i det andre året Joram, son til Josjafat, var konge i Juda. 18 Det som elles er å seia om Akasja og det han gjorde, det står skrive i krønikeboka åt Israels-kongane.

Kommentar.

Samanlikning med bodskapen 17.9.2017.

Eg vert minna om mykje av det same som i bodskapen 17.9.2017, eg skal ikkje frykte, eg skal få sjå meir av Herrens herlegdom, han slepp meg ikkje, han skal fullføra det som han byrja med. Bodskapen 17.9.2017:

”Du skal ikkje undre deg når du ser deg omkring, om alt det som skjer i denne verda, for her er det eg, Herren, som har talt at det må skje. Men midt opp i denne tid, så vil eg reise opp mi kyrkje, som står på mitt Ord, søker meg gjennom mitt Ord. Ja, eg ynskjer du (inntil?) skal få sjå meir av min herlegdom, så skal du oppleve beskjed ifrå meg, Herren, og eg skal seie her tett ved meg, på klippen, her er ein stad, still deg der, stå der. Så vil eg, Herren, eg vil velsigne deg, og du skal få kjenne, at eg Herren som har skapt deg, eg er Herren som har forma deg, for at eg skal bruke deg no, i denne avslutningstid. 

 For eg kallar deg ved namn og de er mine. Du skal ikkje lenger sjå deg engsteleg om, for det er eg, Herren, som har teke hand om deg. Og inntil i dag, så har eg bevara deg  med mi allmakts hand. Og du skal stole på og vite, at eg, Herren, slepp deg ikkje, eg forlet deg ikkje, ja, eg søv ikkje, eg slumrar ikkje, eg har mine auge festa på deg. Så høgt elska eg deg, at eg var villig til å lide døden, korsets død for deg. Og eg har heller ikkje etterlete deg åleine, men eg har sendt min Ande, for han skal verke i deg og gjennom deg, det eg byrja, det eg byrja, det eg byrja å lære mine disiplar og apostlar, slik er eg også i dag, eg er den som skal fullføre dette verket. For eg er alfa og omega og eg er Herren og eg er den som kjem ganske snart.”

Frykt ikkje, men fest ditt blikk på Jesus.

Fryktar eg for noko då? Eg må innrømme eg har vore litt usikker på om eg gjorde rett i å flytte heim att, vel, eg fall vel til ro med det, men korleis kan eg no fullføra det som eg var byrja med? Eg er Guds medarbeidar og skal då overlate til han å fullføre sitt verk med meg, så den er grei. Eg skal ta opp att ein del eksamenar likevel og treng ikkje følgje undervisninga av den grunn. Det er viktig for meg å gå ut og møte andre menneske fysisk, for Herren er med meg og vil bruke meg til å vitne om han, han vil vere med meg for å møte dei. Det var ein grunn  til at det var viktig for meg å møte opp på universitetet og møte andre menneske der.

I Bibelen vert tydelegvis fjelltopp brukt om makta sin tinde, der har dei utsikt over landet, noko som vaktpostane treng, så dei kan varsle om fiendar som trenger inn i landet og førebu motangrep. Men eg studerte realfag og var mest interessert i den realfaglege kunnskapen og innsikta, den også er som ein fjelltopp som gjev god utsikt over landet og framover og bakover i tid også. Så kjem den openberringa som Gud gjev meg i sitt Ord og ved sin Ande i tillegg. Så då er det som å vere på det heilage gudefjellet (Esekiel 28,12-19, Matt.17,1-8, 2.Pet.1,16-21). Men eg er sjølvsagt ikkje så dum at eg trur eg er ein gud av den grunn, eg er likevel berre eit menneske, laga av mold frå marka. Men Gud er ånd og han gjer sitt verk med meg ved sitt Ord og sin Ande.

Når eg har rest til sjøss, drive tråling, gjort praktisk arbeid og tent pengar, så har det vore som å gå gjennom dalen og slik blir det også no når eg skal setje i stand båten. Eg har fått skifta motor, bygt opp nytt lensesystem, fått nytt tak i gjennomsiktig hardplast i forkant av cock-piten og det har vorte gjort mykje med det elektriske anlegget, men utskifting av ladarar og batteri. Her har eg møtt mange teknokratar som jobbar med reperasjon, vedlikehald og service på lystbåtar, mange som reiser til sjøss, på supply eller fiske. Jau, ned i den ”dalen” har fleire enn eg funne noko verdifullt. Det har eg no innsett for lenge sidan. Likevel seier han eg skal få opne augo og sjå alt det som er i dalen, sitat:

”Derfor så løft ditt blikk, sjå opp til meg, hald ditt blikk festa på meg. Eg som er trua sin opphavsmann og fullendar, eg skal fullføre det. Og du skal få oppleve å i ferdiglagde  (….. og til høgde?). Om du går i dalen, så er eg, Herren,  med deg i dalen. Men du skal få opne dine auge og sjå alt det som er i dalen. Du skal sjå der blomstrar det, der renn bekken, der kan du få lov til å finne nåde og trøyst og hjelp, nettopp i den vanskelege tida. For eg Herren er med deg. Eg er med deg i dalen, eg er med deg i høgda”.

Dette høyrest då ut som åndeleg velsigning, som så fører til materiell velsigning (velstand).

Eg har nyleg skrive eit dokument om psykologisk metode, introspeksjon (sjølvransaking) er den tradisjonelle metoda, men den er feilbarleg, menneske forstår ikkje alle tider seg sjølv, forstår ikkje alle tider sitt eige problemet eller kva som er årsaka til det.

https://bluehost944.com/2017/10/31/prest-psykolog-eller-lystlognar/

Splitt- og hersk-politikken er skadeleg og farleg.

Det som kanskje er verre, er at om det ser årsaka til det, ser de ikkje løysinga. Prestane vil gjere påstå at problemet ligg hos deg sjølv, hos den einskilde og dei er så dogmatiske i den strategien at det blir som ein sjølvoppfyllande profeti, fordi dei påstår at problemet ligg hos dei sjølv, gjer dei det til ditt problem. Eigentleg var det ei sosial sak, men dei stenger vegen for deg og stenger deg ute, så du får ikkje lenger ordne opp i dine eigne sosiale forhold, du blir makteslaus. Det viser seg også i arbeidslivet, der resulterer det i framandgjering.

Vi har frimod til å gå inn i heilagdomen og vi skal bere fram vår lekam som eit levande heilagt offer til velbehag for Gud. Det er vår åndelege Guds-teneste. Derfor er det viktig for oss å møte opp fysisk i kyrkjelyden at vi samlast fysisk i Jesu namn, for han er mellom oss, og å gå ut og møte andre menneske fysisk, for han vil vere med oss. Dette har eg skrive om i dokumentet

https://bluehost944.com/2017/10/31/prest-psykolog-eller-lystlognar/

Å bere fram lekamen som eit levande heilagt offer til velbehag for Gud og å bere fram lovprisingsoffer, det er vår åndelege Guds-teneste. Men det daglege offeret vart teke bort og det ser slik ut i Op.13. elden fell ikkje på offeret, slik som når Elia ofra på Karmel, men den fall ned på jorda rett for augo på folk (Op.13,13). Tydelegvis for at Dyret skulle manifistere si makt og setje seg i respekt, det kan endåtil samanlikning med korleis Elia fekk eld til å falle ned frå himmelen til sitt eige forsvar.

Det saka gjeld for mitt vedkommande, er at eg bad Gud gi meg ei frelst kvinne til kone. Men dei har svara med å forbanne meg og støyte meg ut, slik gjer dei det til ei sak som eg ikkje har noko med å gjere. Snakk om framandgjering! Dette er ein ”splitt- og hersk-politikk som er årsak til sjukdom. Der ligg mykje maktinteresse i det, det er ei kampsak og slik er det kontroversielt. Den vonde står meg i mot og han står Kristus imot. Så der er vel eigentleg ein reell grunn til å frykte. Når Jesus seier til meg at eg ikkje skal frykte, så kan det vel vere at eg sjølv ikkje er klar over at eg fryktar og det kan ha å gjere med at i den ”dalen” kjem eg til å møte menneske som det tidlegare var utenkeleg for meg å møte og verte kjend med, som har helde meg for å vere deira fiende og som eg har oppfatta som fiendar. Men det som gjer skilnaden er vår forkynning av Guds Ord, Guds nåde, det er at den fullkomne kjærleiken driv angsten ut, det er at han som er i oss er større enn han som er i verda. Det er at Jesus er med meg og gjer underverk. Det er hans velsigning som gjer forandring i dalen.

1JO 4,1 – 1JO 4,6 {PRØV ÅNDENE!}  De kjære, tru ikkje kvar ei ånd! Prøv åndene om dei er av Gud! For mange falske profetar har gått ut i verda. 2 På det kjenner de Guds Ande: Kvar ånd som sannar at Jesus Kristus er komen i kjøt og blod, er av Gud. 3 Men kvar ånd som ikkje vedkjennest Jesus, er ikkje av Gud. Det er ånda til Antikrist, som de har høyrt skal koma. Og ho er alt i verda. 4   Men de, mine born, er av Gud, og har sigra over dei. For han som er i dykk, er større enn han som er i verda. 5 Dei er av verda, difor er òg deira tale av verda, og verda høyrer på dei. 6 Men vi er av Gud, og den som kjenner Gud, høyrer på oss. Den som ikkje er av Gud, høyrer ikkje på oss. Såleis kan vi skilja sanningsånda frå villfarings-ånda.

1JO 4,7 – 1JO 4,21 {GUD ER KJÆRLEIK}  De kjære, lat oss elska kvarandre! For kjærleiken er frå Gud, og den som elskar, er fødd av Gud og kjenner Gud. 8 Den som ikkje elskar, har aldri kjent Gud, for Gud er kjærleik. 9 Og Guds kjærleik vart openberra mellom oss då han sende sin einborne Son til verda så vi skulle ha liv ved han. 10 Kjærleiken er ikkje det at vi har elska Gud, men at han har elska oss og sendt Son sin til soning for syndene våre. 11 De kjære, har Gud elska oss så, då er vi òg skuldige å elska kvarandre. 12 Ingen har nokon gong sett Gud, men dersom vi elskar kvarandre, vert Gud verande i oss, og hans kjærleik har vorte fullenda i oss. 13   At vi er i han, og han i oss, det veit vi fordi han har gjeve oss av sin Ande. 14 Og vi har sett og vitnar at Faderen har sendt Sonen til frelsar for verda. 15 Den som sannar at Jesus er Guds Son, i han vert Gud verande og han i Gud. 16 Vi har lært å kjenna den kjærleiken Gud har til oss, og vi har trutt på den. Gud er kjærleik, og den som vert verande i kjærleiken, vert verande i Gud og Gud i han. 17   Det er målet som kjærleiken har for oss, at vi skal ha frimod på domedag; for som han er, slik er vi òg, midt i denne verda. Det finst ikkje otte i kjærleiken. 18 Den fullkomne kjærleiken driv otten ut. For otten ber straffa i seg, og i den som ottast, har ikkje kjærleiken vorte fullenda. 19 Vi elskar av di han elska oss fyrst. 20 Om nokon seier at han elskar Gud, men likevel hatar bror sin, då er han ein lygnar. Den som ikkje elskar bror sin, som han har sett, han kan ikkje elska Gud, som han ikkje har sett. 21 Og dette er det bodet vi har frå han: Den som elskar Gud, må elska bror sin òg.

Ja, Jesus ville gjere meg til ein kanal for si velsigning og han vil nok la den nå fram. Men det har no også med å møte andre menneske fysisk.

Gud har skapt meg for å bruke meg i tida framover. Han vil la meg få oppleve å gå i ferdiglagde gjerningar.

Gud har frelst oss og skapt oss i Kristus og han har ein plan med det.

EFE 2,8 – EFE 2,10 For av nåde er de frelste, ved tru. Det er ikkje dykkar eige verk, det er Guds gåve. 9 Og det kviler ikkje på gjerningar, så ingen skal rosa seg. 10 For vi er hans verk, skapte i Kristus Jesus til gode gjerningar som Gud føreåt har lagt ferdige, så vi skulle ferdast i dei.  

Då skaper han oss framleis i samsvar med 1.Mos.2, men no er Kristus den siste Adam, som for oss har vorte ei livgivande ånd. Han vekker oss opp til liv i samfunn med seg, i samsvar med 1.Mos.2. og slik venter eg meg at han vil gje meg ei kone. Eg skal glede meg framfor alt over at mitt namn er skrive i livsens bok i himmelen, takke for det fullførde frelseverket og glede meg i Herren alltid, så vil han gje meg det mitt hjarte attrår, gje meg ei frelst kvinne til kone. At vi soleis skal få komme inn att til Guds kvile, det er sjølve målet og hendsikta med vekkinga (Heb.4), ja, det er vekkinga som er slik. Gud har ei hendsikt med det og det er dei ferdiglagde gjerningane.

Han har sagt eg skal få oppleve å komme inn i dei ferdiglagde gjerningane. Det har han sagt tidlegare også, så her er visst noko som har lete vente på seg. Og kvifor det? ”Rimeleg vis” fordi der er andre som har hatt andre planar med det. Han sa eg skulle heilhjarta halde meg til han, så ville han komme meg til hjelp med si kraft og eg forstod at slik ville han gje meg hjelp i form av ei kone. Så dei ferdiglagde gjerningane inkluderer å gjere bruk av den hjelpa han vil gje meg i form av ei kone.

Det har enno ikkje vorte noko av. Men eg skal berre halde fram med å tru på han og sjå på han og kjennest ved han og erkjenne at Gud skaper oss i Kristus og slik gir han meg ei frelst kvinne til kone. Det er sjølve målet og hendsikta han hadde med vekkinga. Han som byrja den gode gjerning i oss, han skal også fullføra den.

Ny skapning i Kristus.

Paulus har lært oss at det som betyr noko, er å vere ein ny skapning.

2KO 5,14 – 2KO 5,21 For Kristi kjærleik tvingar oss. Vi veit at éin døydde for alle, difor har dei alle døytt. 15 Og han døydde for alle, så dei som lever, ikkje lenger skal leva for seg sjølve, men for han som døydde og stod opp for dei. 16   Så kjenner vi ikkje lenger nokon på reint menneskeleg vis. Og har vi kjent Kristus på den måten, så kjenner vi han ikkje såleis no lenger. 17 Difor, om nokon er i Kristus, er han ein ny skapning. Det gamle er borte, sjå, det er kome noko nytt. 18 Men alt dette er av Gud, han som forsona oss med seg sjølv ved Kristus og gav oss forsoningstenesta. 19 Det var Gud som i Kristus forsona verda med seg sjølv, så han ikkje tilreknar dei misgjerningane deira, og han har overgjeve oss ordet om forsoninga. 20 Så er vi då sendebod for Kristus, og det er som om Gud sjølv formanar gjennom oss: Vi bed i staden for Kristus, lat dykk forsona med Gud! 21 Han som ikkje visste av synd, har han gjort til synd for oss, så vi skal verta rettferdige for Gud i han.

Ja, Jesus hadde då sagt det til disiplane sine, at dei skjere vere i han, berre på den måten kunne dei bere god frukt.

JOH 15,1 – JOH 15,17 {DET SANNE VINTREET}  Eg er det sanne vintreet, og Far min er vingardsmannen. 2 Kvar grein på meg som ikkje ber frukt, tek han bort; og kvar grein som ber frukt, reinsar han så ho skal bera meir frukt. 3 De er alt reine på grunn av det ordet eg har tala til dykk. 4 Ver i meg, så er eg i dykk. Som greina ikkje kan bera frukt av seg sjølv, men berre når ho er på vintreet, såleis kan ikkje de heller bera frukt utan at de er i meg. 5 Eg er vintreet, de er greinene. Den som er i meg, og eg i han, han ber mykje frukt; men skilde frå meg kan de ingen ting gjera. 6 Den som ikkje vert verande i meg, vert kasta ut som ei grein og visnar. Folk samlar saman greinene og kastar dei på elden, og dei brenn. 7 Vert de verande i meg, og vert orda mine verande i dykk, så bed om kva de vil, og de skal få det. 8 På den måten vert Far min herleggjord at de ber mykje frukt, og de skal vera mine læresveinar. 9   Som Faderen har elska meg, har eg elska dykk. Ver i min kjærleik! 10 Held de boda mine, er de i min kjærleik, liksom eg har halde boda til Far min og er i hans kjærleik. 11 Dette har eg tala til dykk så mi glede kan vera i dykk, og gleda dykkar kan vera fullkomen. 12 Og det er bodet mitt: De skal elska kvarandre som eg har elska dykk. 13 Ingen har større kjærleik enn den som gjev livet sitt for venene sine. 14 De er venene mine så sant de gjer det eg byd dykk. 15 Eg kallar dykk ikkje tenarar lenger, for tenaren veit ikkje kva herren hans gjer. Eg kallar dykk vener, for eg har sagt dykk alt eg har høyrt av Far min. 16 De har ikkje valt ut meg, men eg har valt ut dykk og sett dykk til å gå ut og bera frukt, frukt som varer. Då skal Faderen gje dykk alt de bed om i mitt namn. 17 Dette er det eg byd dykk: De skal elska kvarandre!

GLT 6,14 – GLT 6,18 Men eg vil aldri rosa meg av noko anna enn av vår Herre Jesu Kristi kross. Ved den er verda krossfest for meg, og eg for verda. 15 For det som tel, er korkje å vera omskoren eller uomskoren, men å vera ein ny skapning. 16 Fred og miskunn vere med dei som har dette til rettesnor, og over Guds Israel! 17 Heretter må ingen valda meg møde meir, for eg ber Jesu merke på lekamen min. [Jesu merke: Trælar bar merket åt herren sin. Dei merke Paulus ber etter mishandling og sjukdom, viser at han er Jesu tenar.] 18 Vår Herre Jesu Kristi nåde vere med dykkar ånd, brør! Amen.

Så sjølv om der ikkje viser nokon skilnad på kroppen slik sett, er det like vel ein ny skapning. Korleis då? Kva er skilnaden på den gamle og den nye naturen?

Opphavleg skapte Gud mannen av mold frå marka og bles livsens ande i nasa på han, så han vart til ei levande sjel. Men når mennesket prøvde å forgude seg sjølv med sin eigen kunnskap, fall det ut av det og vart skilt frå det nære samfunnet med Gud. Gud er ånd, men mannen var mold og til molda skulle han attende.

Menneske som soleis er skilde frå Gud, er ”menneske slik som det er i seg sjølv” og det er den gamle vonde naturen.

RMR 8,1 – RMR 8,17 {LIVET I ANDEN}  Så er det då inga fordøming for dei som er i Kristus Jesus. 2 For Andens lov, som gjev liv, har i Kristus Jesus gjort meg fri frå lova åt synda og døden. 3 Det som var umogeleg for lova, av di ho var maktlaus på grunn av den vonde menneskenaturen, det gjorde Gud. For synda skuld sende han sin eigen Son i same skapnad som syndige menneske har, og heldt dom over synda i vår natur. [den vonde menneskenaturen: før omsett “kjøtet”. Same ordet er òg omsett “vår natur”, “den syndige naturen” o. l. Sjå Gal 5, 17; Ef 2, 3.] 4 Såleis skulle det som lova krev, verta oppfylt i oss som ikkje lèt oss leia av vår vonde natur, men av Anden. 5 Dei som lever etter sin syndige natur, trår etter det som høyrer menneske til, men dei som lèt Anden rå, trår etter det som høyrer Anden til. 6 For det som mennesket av naturen vil, fører til død, men det Anden vil, fører til liv og fred. 7 Det som mennesket av naturen trår etter, er fiendskap mot Gud, for vår vonde natur bøyer seg ikkje for Guds lov, kan det ikkje heller. 8 Slik mennesket er i seg sjølv, kan det ikkje vera Gud til hugnad. 9 Men de er ikkje i den syndige naturen; de er i Anden, så sant Guds Ande bur i dykk. Men er det nokon som ikkje har Kristi Ande, høyrer han ikkje han til. 10 Men bur Kristus i dykk, då er nok lekamen død på grunn av synd, men ånda er levande av di de er rettferdige for Gud. 11 Han var det som reiste Jesus opp frå dei døde. Og dersom hans Ande bur i dykk, skal han som reiste Kristus opp frå dei døde, også gjera dykkar døyelege lekam levande ved sin Ande som bur i dykk. 12   Så har vi då, brør, ingen skyldnad på oss mot den vonde naturen, så vi skulle leva etter den. 13 For lever de etter den vonde naturen, skal de døy. Men tyner de ved Anden dei vonde gjerningane lekamen gjer, då skal de leva. 14 Alle som vert drivne av Guds Ande, dei er Guds born. 15 Det var ikkje ei trældomsånd de fekk, så de atter skulle reddast. Nei, det var Barnekårsanden de fekk, som gjer at vi ropar: “Abba, Far!” 16 Anden sjølv vitnar med vår ånd at vi er Guds born. 17 Men er vi born, då er vi arvingar òg. Vi er Guds arvingar og Kristi medarvingar, så sant vi lid med han; så skal vi òg eiga herlegdomen saman med han.

Ved trua på Kristus er vi krossfesta med han og i dåpen er vi gravlagde med han. Der blir vi og oppreiste med han. Vi skal sjå det slik at lekamen er død med han, men Gud gjer den levande ved sin Ande. Den er eit tempel for den Heilage Ande, så no er sjela ikkje berre i lekamen, men den er i Anden som er i lekamen. Etter døden rotnar den bort, så ved oppstoda frå dei døde ligg den igjen, men der oppstår ein åndeleg lekam, så då får sjela ein åndeleg lekam å vere i. Når Jesus kjem att og hentar sine, blir dei omskapte. Han hentar dei som har levt med han og som lever med han.

KOL 2,6 – KOL 2,15 {KRISTI FULLNAD OG DÅPEN}  De har teke imot Kristus Jesus som Herre; så må de òg leva i han. 7 Ver rotfeste i han og oppbygde på han! Stå faste i trua så som de har lært, rike på takk til Gud! 8 Sjå til at ingen får fanga dykk med visdomslære og tom dåring som kviler på menneskelege tradisjonar og kjem frå grunnkreftene i verda, og ikkje frå Kristus. [grunnkreftene i verda: -> Gal 4, 3.] 9 For i han bur heile guddomens fullnad lekamleg, 10 og i Kristus, som er hovud for alle makter og herredøme, har de òg fått del i denne fullnad. 11 I han vart de òg omskorne, ikkje med ei omskjering som er gjord med hender, men med Kristi omskjering, då de la av den lekamen som er under synda. 12 For i dåpen vart de gravlagde med han; der vart de òg oppreiste med han, ved trua på Guds kraft, som reiste Kristus opp frå dei døde. 13 De var døde på grunn av syndene dykkar, uomskorne som de var med dykkar vonde natur. Men han gjorde dykk levande saman med Kristus, med di han tilgav oss alle våre synder. 14 Og han strauk ut skuldbrevet mot oss, det som var skrive med lovbod og gjekk oss imot; han tok det bort då han nagla det til krossen. 15 Han avvæpna maktene og herredøma og stelte dei fram til spott og spe då han synte seg som sigerherre over dei på krossen.

Vi ser vel at når Paulus talar om lekamen her, så har det ikkje same tydinga som vår fysiske lekam, han tala om å legge av den lekamen som er under synda, det er altså den gamle naturen. Korleis då? Det er ved at vi trur på Jesus, han gir oss den nye naturen frå himmelen, han gir oss ånd og liv frå himmelen av berre nåde og vi tek imot det i trua på han. Ved trua på han smeltar Ordet saman med oss i hjerte, livet vart planta i oss ved Guds Ord, det skal vekse ved at det får næring ved Guds Ord og Guds Ande,  ved at hjertets jord vert vatna ved Guds Ande. Så det nye livet og den nye naturen veks fram i vårt indre menneske.

Så vi får den røyndomsforståinga og sjølvforståinga at det er Gud som har skapt oss og det gjel vår fysiske lekam også. Men vi får ikkje den forståinga ved å sjå på oss sjølve, men ved å sjå på Kristus og erkjenne kva han er for oss.

Inga fordømming for den som er i Kristus. Leve i fridomens fullkomne lov. Sion Åheim 5.11.2017.

Tale ved Arnstein Andersen.

LUK 24,13 – LUK 24,43 {PÅ VEGEN TIL EMMAUS}  Same dagen var to læresveinar på veg til ein landsby som heiter Emmaus, seksti stadier frå Jerusalem, [seksti stadier: vel ei mil. Sjå Tillegg: Mål og vekt.] 14 og dei tala med einannan om alt det som hadde hendt. 15 Medan dei no tala saman og drøfte dette med kvarandre, kom Jesus sjølv og gav seg i lag med dei. 16 Men dei var som synkvervde, så dei kjende han ikkje att. 17 “Kva er det de går og talar om med einannan?” spurde han. Då stogga dei og såg sorgfulle på han, 18 og den eine av dei, han som heitte Kleopas, svara: “Du må vera den einaste som er komen til Jerusalem og ikkje veit kva som har hendt der i desse dagane.” 19 “Kva då?” spurde han. “Det med Jesus frå Nasaret,” svara dei. “Han var ein profet, mektig i ord og gjerning for Gud og heile folket. 20 Men overprestane og rådsherrane våre fekk dømt han til døden og krossfeste han. 21 Vi vona at han var den som skulle fria ut Israel! Og no har det alt gått tre dagar sidan dette hende. 22 Men nokre av kvinnene i flokken vår har sett oss i uro og undring. I dag tidleg var dei ved grava, 23 men fann ikkje lekamen hans. Dei kom attende og fortalde at dei hadde sett eit syn av englar som sa at han lever. 24 Nokre av våre gjekk då ut til grava, og dei fann det nett så som kvinnene hadde sagt; men han sjølv såg dei ikkje.” 25   Då sa han til dei: “Kor lite de skjønar, og kor seine de er til å tru alt det profetane har sagt! 26 Laut ikkje Messias lida dette og så gå inn til sin herlegdom?” 27 Så tok han til å leggja ut for dei det som står om han i alle skriftene, heilt frå Moses og hjå alle profetane. 28   Då dei kom bort imot den landsbyen dei skulle til, lest han vilja gå lenger. 29 Men dei nøydde han og sa: “Ver hjå oss! Det lid mot kveld, og dagen hallar.” Då gjekk han inn og gav seg til hjå dei. 30 Og medan han sat til bords med dei, tok han brødet, bad takkebøna, braut det og gav dei. 31 Då vart augo deira opna, og dei kjende han att; men han vart usynleg for dei. 32 Då sa dei til einannan: “Brann ikkje hjarto våre i oss då han tala til oss på vegen og lét opp skriftene for oss?” 33 Og dei tok ut med ein gong og gjekk attende til Jerusalem. Der fann dei alle elleve og venene deira samla, 34 og desse sa: “Herren er sanneleg oppstaden og har synt seg for Simon.” 35 Då fortalde dei to om det som hadde hendt på vegen, og korleis dei hadde kjent han att då han braut brødet.  36 {JESUS SYNER SEG FOR LÆRESVEINANE}  Medan dei tala om dette, stod Jesus midt imellom dei og sa: “Fred vere med dykk!” 37 Dei stokk til og vart redde, for dei trudde det var ei ånd dei såg. 38 Men han sa til dei: “Kvifor er de så redde, og kvifor vaknar det tvil i dykk? 39 Sjå hendene og føtene mine; det er eg. Ta på meg og sjå! Ei ånd har ikkje kjøt og bein, som de ser at eg har.” 40 Så synte han dei hendene og føtene sine. 41 Då dei endå ikkje kunne tru for glede, men berre undra seg, sa han: “Har de noko etande her?” 42 Dei gav han eit stykke steikt fisk, 43 og han tok det og åt medan dei såg på.

SLM 23,1 – SLM 23,6 {HERREN ER MIN HYRDING}  Ein Davids-salme   Herren er min hyrding,  det vantar meg ingen ting. 2   Han lèt meg liggja i grøne enger;  han fører meg til vatn der eg finn kvile, 3   og gjev meg ny kraft.   Han leier meg på dei rette stigar  for sitt namn skuld. 4   Om eg så går i dødsskuggens dal,  ottast eg ikkje for noko vondt.  For du er med meg.  Din kjepp og din stav, dei trøystar meg. [i dødsskuggens dal: kan òg setjast om “i mørkaste dal”.]  5   Du dukar bord åt meg  framfor augo på mine fiendar.  Du salvar mitt hovud med olje;  mitt staup fløder over. [mitt staup: -> 16, 5.]  6   Berre godleik og miskunn  skal fylgja meg alle mine dagar,  og eg skal bu i Herrens hus  i lange tider.

Så var det kanskje:

RMR 8,26 – RMR 8,27 På same måten kjem Anden oss til hjelp i vår vanmakt. For vi veit ikkje kva vi skal be om så vi kan be rett, men Anden sjølv bed for oss med sukkar som det ikkje finst ord for. 27 Og Gud som ransakar hjarto, veit kva Anden vil; for det er etter Guds vilje, det Anden bed om for dei heilage.

Tyding av tungetale ved Arnstein.

Du har kjent fordømminga i ditt liv og følt at du ikkje greier dei krava som du meiner skal vere å vere ein kristen. Men du skal vite det at dei krav, som var til deg, det er oppgjort, det er betalt, det er ferdig. Du skal vite at du kan ikkje legge noko til, for det er fullt oppgjort for deg. Og du kan få glede og fryde deg i mitt Ord, glede og fryde deg i frelsa, glede og fryde deg i fridomen i mitt namn. Så gå inn i Ordet mitt og sjå der er inga fordømming for dei som er i Kristus Jesus. For livets ånds lov har i Kristus Jesus frigjort deg ifrå synda og dødens lov. Derfor er du fri i kraft av Golgata kors. Les det, ta imot det, tru det. Du skal få kjenne fridomen i meg, seier Herren. (Fatt)? nytt (i)? håp.

Mitt Ord, det er lys og det er lykt for foten. Og du trenge mitt Ord for å kunne gå på vegen og oppleve glede i meg, seier Herren. Derfor må du innta Ordet, du må ikkje la boka bli liggande lukka, men må innta Ordet. Opne boka, opne Bibelen din og lese Ordet og la Ordet få lov til å virke i ditt liv. Då skal du få kjenne og oppleve at Ordet gjer deg fri, du skal få kjenne at skriftene vert opna for deg, seier Herren. Så lever du i fridomens fullkomne lov. Og du kjenner det at det er ikkje du som ber Kristus, men Kristus som ber deg. Og kjenne at du har glede og fred i den Heilage Ande. Så ver frimodig, mitt barn, du er elska av Gud. Og du skal få kjenne og oppleve det at eg skal gå med deg. Eg er med deg alle dagar, når du lever i min nærleik, lever i Ordet. Amen.

Aktuelle bibelvers.

RMR 8,1 – RMR 8,4 {LIVET I ANDEN}  Så er det då inga fordøming for dei som er i Kristus Jesus. 2 For Andens lov, som gjev liv, har i Kristus Jesus gjort meg fri frå lova åt synda og døden. 3 Det som var umogeleg for lova, av di ho var maktlaus på grunn av den vonde menneskenaturen, det gjorde Gud. For synda skuld sende han sin eigen Son i same skapnad som syndige menneske har, og heldt dom over synda i vår natur. [den vonde menneskenaturen: før omsett “kjøtet”. Same ordet er òg omsett “vår natur”, “den syndige naturen” o. l. Sjå Gal 5, 17; Ef 2, 3.] 4 Såleis skulle det som lova krev, verta oppfylt i oss som ikkje lèt oss leia av vår vonde natur, men av Anden.

RMR 8,12 – RMR 8,13   Så har vi då, brør, ingen skyldnad på oss mot den vonde naturen, så vi skulle leva etter den. 13 For lever de etter den vonde naturen, skal de døy. Men tyner de ved Anden dei vonde gjerningane lekamen gjer, då skal de leva.

RMR 14,17 For Guds rike er ikkje mat og drikke, men rettferd, fred og glede i Den Heilage Ande.

RMR 15,13 Men Gud, som gjev von, han fylle dykk med all glede og fred i trua, så de kan vera rike på von ved Den Heilage Andens kraft.

FIL 4,4 – FIL 4,7   Gled dykk i Herren alltid! Atter vil eg seia: Gled dykk! 5 Lat alle menneske få merka kor gode og milde de er! Herren er nær! 6 Gjer dykk inga sut for noko! Men legg alt de har på hjarta, fram for Gud i bøn og påkalling med takkseiing. 7 Og Guds fred som går over alt vit, skal vara dykkar hjarto og tankar i Kristus Jesus.

JAK 1,21 – JAK 1,27 Legg difor av all ureinskap og all vondskap, og ta viljug imot det ordet som er planta i dykk, og som har kraft til å frelsa sjelene dykkar. 22 De må ikkje berre høyra ordet, men gjera etter det, elles kjem de til å dåra dykk sjølve. 23 For den som høyrer Ordet og ikkje gjer etter det, han er lik ein mann som ser på andletet sitt i ein spegel: 24 Han ser på det, går sin veg og gløymer straks korleis han såg ut. 25 Men den som ser inn i fridomens fullkomne lov og held fram med det, han gløymer ikkje det han høyrer, men lever etter det. Han skal vera lukkeleg i si gjerning. 26   Den som meiner at han dyrkar Gud, men ikkje tøymer tunga si, han narrar seg sjølv, og hans gudsteneste er gagnlaus. 27 Ei rein og rett gudsteneste for Gud og Faderen er dette: å hjelpa enkjer og foreldrelause born i deira naud, og halda seg sjølv uflekka av verda.

Kommentar.

Ikkje undre deg.

I bodskapen 17.10. sa Jesus:

”Du skal ikkje undre deg når du ser deg omkring, om alt det som skjer i denne verda, for her er det eg, Herren, som har talt at det må skje. ….”

Det minner meg om:

ÅPE 17,1 – ÅPE 17,7 {DEN STORE SKJØKJA}  Ein av dei sju englane som hadde dei sju skålene, kom hit til meg og sa: “Kom, eg skal syna deg korleis den store skjøkja får sin dom, ho som tronar attmed veldige vatn. [den store skjøkja: eit bilete på Roma.] 2 Kongane på jorda har drive hor med henne, og horelivet hennar har vore som sterk vin for dei som bur på jorda.” 3   I Anden førte han meg ut i øydemarka, og der fekk eg sjå ei kvinne som sat på eit dyr, raudt som skarlak. Dyret var fullsett med namn som var ein spott mot Gud, og det hadde sju hovud og ti horn. 4 Kvinna var kledd i purpur og skarlak og lyste av gull og dyre steinar og perler. I handa hadde ho eit gullstaup fullt med heidensk styggedom og allslags ureinskap frå hennar utukt. 5 På panna hennar stod det skrive eit namn med duld meining: “Babylon den store, mor til skjøkjene og all styggedomen på jorda.” 6 Og eg såg at kvinna var drukken av blodet frå alle dei heilage og frå Jesu vitne.  Eg vart full av undring då eg såg henne. 7 Men engelen sa til meg: “Kvifor undrar du deg? Eg skal fortelja deg løyndomen med kvinna og med dyret som ber henne og har sju hovud og ti horn.

Ho vert kalla hore og ein kan undre seg om ho nokon gong har hatt ein ektemann og vore utru og vorte ei hore eller om ho alltid har vore hore. Sidan ho vert kalla Babylon, må ho ha vore lenge, ho har vel vore det heilt sidan syndefallet. Denne kvinna er så kravstor at ho er tøyleslaus.

ÅPE 18,14   Fruktene som var di hjartans lyst, er borte for deg, og alle dine dyre eigneluter og all din stas har du tapt; aldri skal det finnast meir.

Det er ingen mann som er herren hennar, men ho gjer slik som ho vil og driv hor med kongane rundt om på jorda. Det er ho som tronar (v1) og har kongsmakt over kongane:

ÅPE 17,18 Men kvinna du såg, er den store byen som har kongsmakt over kongane på jorda.”

Kravet.

Ho Virtuella vart openberra for meg som Guds barn, som han elska og hadde omsorg for og som ei ung kvinne som levde i eit kjærleiksforhold til Kristus, som hans brud. Når ho fekk vita at eg var forelska i henne og hadde bedt om å få møte henne igjen og fekk bønnesvar, så vart det openberra for meg at ho såg opp til han med forventning, som hans brud. Kunne ho sjå opp til meg med slik forventning om kva eg ville vere for henne som ektemann? I så fall var eg heilt avhengig av den nåden Gud gav meg i Kristus, eg var heilt avhengig av han, eg måtte berre tru på han og hengje meg til han og leve nær han. Vidare var det avhengig av om ho ville halde fram med å tru på han og leve med han. Kristus er trua sin opphavsmann og fullendar og vi var avhengige av å la han vere det for oss, vi var avhengige av å la Gud overbevise oss og leie oss vidare ved sitt ord og sin Ande.

Paulus tala om den gamle vonde naturen som lever etter lova, som prøver å oppfylle lova sine krav. Det høyrest merkeleg ut. Men feilen er at trua manglar, så dei gjer det til eit spørsmål om menneskeverk, i staden for å la Gud gjere sitt verk med dei, det var vantru som gjorde at dei ikkje fekk komme inn til Guds kvile.

Då forstår vi vel at kravet om å leve etter lova svarar til kravet frå den gamle vonde naturen.

RMR 8,2 For Andens lov, som gjev liv, har i Kristus Jesus gjort meg fri frå lova åt synda og døden.

RMR 8,12   Så har vi då, brør, ingen skyldnad på oss mot den vonde naturen, så vi skulle leva etter den.

Kravet om keisardyrking og kravet frå ”den Store Skjøkje”.

I fylgje platonismen skal menneske verte opplærde med den tradisjonelle moral- og politiske filosofien og den skuleringa skal gje ei liten elite som skal styre med diktatorisk makt. Denne filosofien er komen inn mellom dei kristne og strir mot den evangeliske forkynninga. Så dei har visst stilt krav om at eg skulle komme inn i den einsrettinga og verte ein del av ei slik elite, for at eg i det heile teke skulle få lov til å seie noko meir, for at eg skulle få snakk med ei kvinne og kanskje komme så langt med det at eg fekk meg ei kone. Det som dette tek sikte på er å utdanne ei elite som skal herske og aller helst tek det sikte på keisardyrking. Disputten mellom dei og venstresida er eit spørsmål om kven som skal ha keisaren, men når det kjem til stykket er dei samde om keisardyrking. Det utartar seg som einsretting og  indoktrinering som er komen inn i utdanninga, spesielt gjennom pedagogikken. Det utartar seg som propaganda gjennom massemedia, det vert kalla ”main-streem-media” og ”det politisk korrekte”.

Men vi gjennomskodar vel at interessene til ”den Store Skjøkje” som ligg i det. Ho har teke livet av dei heilage og Jesu vitne. Rimeleg vis er det fordi ho er så kravstor. Og eg hevdar det viser seg i hennar Virtuella sitt fråfall og at ho ikkje har vore lydig no når Herren har kalla henne igjen.

Han som byrja den gode gjerning i oss, skal også fullføra den. 

Bodskapen som kom 17.10. avslutta slik:

”Og eg har heller ikkje etterlete deg åleine, men eg har sendt min Ande, for han skal verke i deg og gjennom deg, det eg byrja, det eg byrja, det eg byrja å lære mine disiplar og apostlar, slik er eg også i dag, eg er den som skal fullføre dette verket. For eg er alfa og omega og eg er Herren og eg er den som kjem ganske snart.”

Der  er tydelegvis dei som hevdar der er byrja eit verk med den greske filosofien som kom inn i kyrkja i middelalderen og vil fullføre det. Men vi veit at Kristus byrja den gode gjerning i oss og han skal også fullføra den, vi skal sigre over Dyret og dei ti horna saman med han og då får dei verk å fullføre.

ÅPE 17,12 – ÅPE 17,18 Dei ti horna du såg, er ti kongar som enno ikkje har fått rike; men saman med dyret skal dei få kongsmakt i éin time. 13 Alle vil dei eitt og det same og gjev si makt og mynd til dyret. 14 Dei skal føra krig mot Lammet; men fordi Lammet er herren over herrane og kongen over kongane, skal det sigra over dei, saman med sine, dei som er kalla og utvalde og trufaste.” 15   Så seier han til meg: “Dei vatna du såg der skjøkja tronar, er folk og folkemengder, folkeslag og menneske med ulikt tungemål. 16 Og dei ti horna du såg, og dyret, dei skal hata skjøkja, leggja henne øyde og gjera henne naken, eta kjøtet hennar og brenna henne opp med eld. 17 For Gud gav dei den tanken at dei skulle fullføra hans plan, så dei ville eitt og det same: gje si kongsmakt til dyret, til Guds ord er oppfylt. 18 Men kvinna du såg, er den store byen som har kongsmakt over kongane på jorda.”

Kunstig skilje mellom kropp og sjel, hjerte og hjerne.

I artikkelen https://bluehost944.com/2017/10/31/prest-psykolog-eller-lystlognar/  skreiv eg om at der varet eit kunstig skilje mellom kropp og sjel, hjerte og hjerne og at det vart årsak til sjukdom og at med eit slikt skilje var det vanskeleg å behandle viss sjukdomar som pasientane oppfatta som somatiske, men som lækjarane ikkje fann slike diagnoser for.

Men vi veit at årsaka til dette skiljet er syndefallet og fråfallet. Gud forsona verda med seg i Kristus, let vi oss forsone med han i Kristus, vert vårt forhold til han gjenoppretta slik det var før syndefallet, men no er Kristus den siste Adam, som for oss har vorte ei livgivande ånd. Hans frelsesverk er fullført og fullkome.

Men problemet er altså at menneska ikkje vil la seg forsone, slik det har vist seg i protesten mot Paulus si lære om at Kristus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kvinna som er hans brud. Den gamle vonde naturen viser seg soleis som naturen  og religionen til den Store Skjøkje. Vi forstår vel at der ligg mykje maktinteresse og økonomiske interesse i det.

Han som byrja den gode gjerning i si kyrkje, ved sine disiplar, har også byrja den gode gjerning i oss og han skal fullføra den. Men når eg kom opp i den alderen at eg byrja å verte interessert i å finne meg ein kjæraste og ei kone, viste det seg at prestane med sin kristen-platonisme heldt meg for å ikkje vere kompetent til å snakke med jenta om det. Som representantar for den tradisjonelt lærde overklassa kravde dei at dei skulle tenke og tale i staden for meg. Dei skulle liksom representere det sjelelege og intellektuelle i staden for meg då og slik oppstod dette skiljet. Så har kvinna og dei venstreradikale respondert som den vonde naturen i den fysiske kroppen i følgje platonismen og vidareført dette skiljet.

Den postmoderne villfaringa.

Og så ser det faktisk ut til at dei går overeins i ein postmodernisme. Modernismen var å setje saman idear til større idear, det verka som konstruktiv tenking. Postmodernismen er kritisk til slike store idear og deler det opp att, men kan også karakteriserast som ei vidareføring av modernismen. Kritisk tenking må då vel ha vore der heile tida, for i det heilt tatt å kunne vurdere korleis sette saman til noko større. Så kvifor skulle ein kalle det postmodernisme?

Vidare er postmodernismen om tekst-tolking og påstår at den språklege konstruksjonen, teorien, forklarer heile røyndomen, som om der ikkje er nokon fysisk røyndom i tillegg til den. Den er subjektiv, erkjenninga er berre subjektive syn og vurderingar. Så det minner om Hegels intersubjektive Tidsånd.

Det kan minne oss om den hermeneutiske tradisjonen, den går ut på tolking av tekst og byrja med tolking av bibeltekster, ved Martin Luther. Og vi trur at Gud har skapt alle ting ved sitt Ord. Han har skapt den fysiske røyndomen med sitt Ord. Korleis kan då postmodernistane tenke seg at den ikkje eksisterer, ikkje som noko anna enn deira eigen språklege konstruksjon? Det må då vere fordi dei prøver å gjere seg sjølve lik som Gud, dei prøver å forgude seg sjølve med sin eigen kunnskap. Og så ventar dei seg at dei skal kunne forandre verda til det betre ved å endre på språklege konstruksjonar, endre på språket. Det er tydeleg at dei held seg sjølve for å vere ei moral- og politisk filosofisk lære overklasse som skal styre. Og som held vanlege folk for å ikkje vere kompetente til å delta. Stikk i strid med både evangelisk kristendom og demokratiet. Då veit vi og forstår vi vel at det er ”den Duglause Hyrdingen” som er på ferde.

Eksempel:

https://www.dn.no/nyheter/2017/10/31/0514/Politikk/tidligere-ssb-sjef-kaller-omorganiseringen-et-politisk-kupp

https://www.campusreform.org/?ID=10005

http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/01436597.2017.1369037

https://www.aftenposten.no/meninger/debatt/i/rvKr3/Flau-formidling-om-kolonialisme-og-sensur—Wethal_-Jakobsen_-Hansen-og-Aguilar-Stoen

https://www.vg.no/nyheter/utenriks/sverige/pippi-historie-anmeldt-etter-lyttestund/a/24179152/

Eg skal innta Ordet og la det gjere sitt verk i meg, leve i det, så eg får oppleve at Jesus går med meg.

Gud har skapt alle ting ved sitt Ord, så det synlege ar vorte til av det usynlege.

HEB 11,3 I tru skjønar vi at verda er skapt ved Guds ord, og at det vi ser, ikkje har vorte til av det synlege.

Derfor er naturen forståeleg. Og i realfag prøver vi å forstå den, så det skulle vel vere greitt så lang. Eg tenker meg at eg skal tilbake til Oslo og studere realfag, spesielt biologi.
Så eg trur at det som eg studerer, har Gud skapt med sitt Ord. Kristus er Ordet og Gud forsona verda med seg i han. Det er berre å tru på han og ta imot det han gir oss av berre nåde, lese ordet og ta imot i tru, velsigne han og påkalle han som vår frelsar og Herre. Jesus er i meg og eg er i han, Ordet er i meg og eg er i Ordet. Og Gud gjer sitt verk med meg ved sitt Ord og sin Ande. Det får eg oppleve i min studiesituasjon også. Eg tenker meg at eg skal få oppleve at han går med meg der også og at han gjer sitt verk med meg i samsvar med 1.Mos.2, at han gir meg ei kone i samsvar med 1.Mos.2. Men no er Kristus den siste Adam, som for oss har vorte ei livgivande ånd. Og Gud skaper oss i han.

Men det er noko som verkar litt merkeleg her, eg har no studert og eg tenkte meg at eg skulle vere meir utadvendt, meir sosial, ja, for det første for å vitne om Jesus, slik som han har kalla meg til, men hendsikta med det var også å finne meg ein kjæraste og ei kone, så kanskje eg skulle prøve spesielt å få meir kontakt med unge kvinnelege studentar. Men då svarde han meg at han er komen nær, i sin kyrkjelyd, så vi treng ikkje flyge ikring. Ja, han bygger si kyrkje, vi skal samlast i hans kyrkjelyd og verte eit åndeleg byggverk, ein konstruksjon og det er konstruktiv tenking. Destruktive metode vert erstatta av konstruktive metode:

1PE 2,1 – 1PE 2,10 {DEN LEVANDE STEINEN OG DET HEILAGE FOLKET}  Legg difor av all vondskap, svik og hyklarskap, misunning og baktale, 2 og lengta som nyfødde born etter den ekte, åndelege mjølk, så de kan veksa ved henne til frelsa er nådd. 3 De har då smaka at Herren er god. 4   Kom til han, den levande steinen, som vart vraka av menneske, men er utvald og dyr for Gud. 5 Ver de òg levande steinar som vert oppbygde til eit åndeleg tempel! Ver eit heilagt presteskap og ber fram åndelege offer, som er til hugnad for Gud ved Jesus Kristus. 6 For det heiter i Skrifta:  Sjå, eg legg på Sion ein hjørnestein,  som er utvald og dyrverdig;  den som trur på han,  skal ikkje verta til skammar. 7   Så vert han til ære for dykk som trur. Men for dei som ikkje trur, har den steinen bygningsmennene vraka, vorte hjørnestein, 8 ja, ein støytestein og eit berg til fall. Fordi dei ikkje trur Ordet, snåvar dei – det var dei òg etla til. 9   Men de er ei utvald ætt, eit kongeleg presteskap, eit heilagt folk, eit folk som høyrer Gud til, så de skal forkynna hans storverk, han som kalla dykk ut or mørker til sitt underfulle ljos. 10 Før var de ikkje eit folk, men no er de Guds folk. Før hadde de ikkje fått miskunn, men no har de funne miskunn.

Den kristne vekkinga er som skapinga i 1.Mos.2. Gud vekker oss opp til liv i samfunn med seg i samsvar med 1.Mos.2, for Jesus er den siste Adam som er frå himmelen og som for oss har vorte ei livgivande ånd, med den Anden og det livet han gir oss frå himmelen, av berre nåde, reiser han opp si kyrkje (bodskapen 17.10). Han gjer det i Maranata og eg trur han gjer det på universitetet også.

Det får meg til å tenke på henne Reella (”Miss Oslo 1990”) igjen. Eg synest ho er det vakraste eg har sett, då tenker eg på det eg har sett både med mine fysiske auge og med hjartets opplaten auge. Ho hadde ei herleg glede og eg er viss på at det var Jesus som gav henne den ved sin Ande og sin kjærleik (Rom.5,1-5). Om ho ville vere saman med meg med den gleda, ville det vere herleg for meg. Om ho soleis vart kona mi, ville det sjølvsagt også vere herleg for meg. Men det laupet er vel køyrt. Sannsynlegvis har ho vorte gift for lenge sidan og ho Virtuella har for lengst gifta seg. Skal eg la Ordet vere lykte for min fot og lys for min sti, så må veg vel prøve å finn meg ei ung ei. Men eg skal altså sleppe å flyge rundt, for Jesus er komen nær, i sin kyrkjelyd. Ja, og så vil han gå med meg. I min studiesituasjon altså. Og då er vel oppgåva å studere faget. Det har å gjere med å dyrke og verne Guds hage.

Jesus vil svare meg i den retninga og med det mål han veit er best for meg.

Bodskapen 23.1.2016:

Våk i bønna med takkseiing. Og når du våker på den måten i bønna, så skal eg, Herren, svare deg, med store og ufattelege ting, kanskje ikkje i den retninga du tenkte, men eg skal svare i den retninga og med det mål som eg veit er best for deg. Og du skal få oppleve noko du aldrig før har opplevt. For framleis høyrer eg bønner, framleis svarar eg bønner, framleis så ynskjer eg å fyll mitt barn og fylle mi menigheit med herlegdomens sky, så du skal få oppleve, at du aldrig før har opplevd maken.

Du er fri, du er forløyst, gjennom blodet har eg løfta deg opp, gjennom Jesu blod er du befridd frå all di synd. Du kan frimodig prise meg, du kan frimodig love mitt heilage namn. Og når du prisar mitt namn, så kjem gleda inn i ditt liv, når du prisar mitt namn, så går fridomen opp for deg. Når du prisar mitt namn, vil alt det vonde fly. Når du prisar mitt namn, då vil rettferds-sola gå opp som aldrig før i ditt hjerte.

Slå ikkje blikket ned, løft det opp imot himmelen. La ikkje dine hender synke, men løft dei opp imot himmelen. Stå ikkje stille på den stad der du befinn deg, men sett din veg i mi hand og eg skal dra deg, leie deg, føre deg og eg skal føre deg til levande vatn, eg skal føre deg til kjelder, eg skal føre deg til frukter og nådegåver og du skal få oppleve å verte berika av mi velsigning i overmål på overmål. Fordi eg Herren har satt dører opne for deg. Halleluja.

Posted in Kristne møte, Kristne møte 2017 | Leave a comment

Herren vil velsigne meg så eg skal få kjenne at han har skapt meg og forma meg for å bruke meg no i denne avslutningstida. Møte i Maranata 17.9.2017.

Eg var ikkje på dette møtet, men eg tek likevel imot det som ein bodskap til meg sjølv:

IMG_0822.JPG

Tale ved Håkon Martinsen.

JOH 5,19   Då tok Jesus til ords og sa til dei: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Sonen kan ingen ting gjera av seg sjølv, men berre det han ser Faderen gjer. Det Faderen gjer, det gjer Sonen like eins.

JOH 5,30 Eg kan ikkje gjera noko av meg sjølv. Eg dømer etter det eg høyrer, og domen min er rettferdig. For det er ikkje min eigen vilje eg vil fremja, men hans vilje som sende meg.

JOH 14,30 Heretter kjem eg ikkje til å tala mykje med dykk; for hovdingen over denne verda kjem. Han har ikkje noko krav på meg;

Jesus har kjøpt oss fri frå Satans makt med sitt eige blod, så Satan har ikkje noko krav  på oss heller.

JOH 16,26 – JOH 16,27 Den dagen skal de be i mitt namn. Eg seier ikkje at eg skal be Faderen for dykk; 27 for Faderen sjølv elskar dykk, av di de har elska meg og trutt at eg har gått ut frå Gud.

EFE 2,10 For vi er hans verk, skapte i Kristus Jesus til gode gjerningar som Gud føreåt har lagt ferdige, så vi skulle ferdast i dei.

Tyding av tungetale ved Håkon.

Du skal ikkje undre deg når du ser deg omkring, om alt det som skjer i denne verda, for her er det eg, Herren, som har talt at det må skje. Men midt opp i denne tid, så vil eg reise opp mi kyrkje, som står på mitt Ord, søker meg gjennom mitt Ord. Ja, eg ynskjer du (inntil?) skal få sjå meir av min herlegdom, så skal du oppleve beskjed ifrå meg, Herren, og eg skal seie her tett ved meg, på klippen, her er ein stad, still deg der, stå der. Så vil eg, Herren, eg vil velsigne deg, og du skal få kjenne, at eg Herren som har skapt deg, eg er Herren som har forma deg, for at eg skal bruke deg no, i denne avslutningstid.

For eg kallar deg ved namn og de er mine. Du skal ikkje lenger sjå deg engsteleg om, for det er eg, Herren, som har teke hand om deg. Og inntil i dag, så har eg bevara deg  med mi allmakts hand. Og du skal stole på og vite, at eg, Herren, slepp deg ikkje, eg forlet deg ikkje, ja, eg søv ikkje, eg slumrar ikkje, eg har mine auge festa på deg. Så høgt elska eg deg, at eg var villig til å lide døden, korsets død for deg. Og eg har heller ikkje etterlete deg åleine, men eg har sendt min Ande, for han skal verke i deg og gjennom deg, det eg byrja, det eg byrja, det eg byrja å lære mine disiplar og apostlar, slik er eg også i dag, eg er den som skal fullføre dette verket. For eg er alfa og omega og eg er Herren og eg er den som kjem ganske snart.

Aktuelle bibelvers.

JES 41,8 – JES 41,20 {HERREN ER MED ISRAEL}  Men du Israel, min tenar,  Jakob, som eg har valt ut,  du ætt av Abraham, min ven! 9   Eg henta deg frå heimsens endar  og kalla deg frå den ytste utkant.  Eg sa til deg: “Du er min tenar,  eg har valt deg ut og ikkje støytt deg bort.” 10   Ver ikkje redd, for eg er med deg!  Sjå deg ikkje rådvill ikring,  for eg er din Gud!  Eg styrkjer deg og hjelper deg  og held deg oppe med mi frelsarhand.  11   Sjå, dei vert til spott og skam,  alle som harmast på deg.  Dei vert til inkjes, går til grunne,  dei som set seg opp mot deg. 12   Om du leitar, finn du dei ikkje,  dei som står deg imot.  Dei går heilt til grunne,  dei som strider mot deg. 13   For eg er Herren din Gud,  som har gripe di høgre hand  og seier til deg: “Ver ikkje redd!  Eg hjelper deg.”  14   Ver uredd, Jakob, du arme kryp,  og de, Israels menn!  Eg hjelper deg, lyder ordet frå Herren,  Israels Heilage er din utløysar. 15   Sjå, eg gjer deg til ein treskjeslede,  kvass og ny, med mange taggar!  Du skal treskja fjell og krasa dei,  og haugar skal du gjera lik agner. 16   Du skal kasta dei i veret, så vinden tek dei,  og stormen spreier dei vidt ikring.  Men sjølv skal du jubla i Herren  og rosa deg av Israels Heilage.  17 {HERREN GJER UNDER I ØYDEMARKA}  Dei arme og fattige leitar fåfengt etter vatn,  medan tunga brenn av torste.  Eg, Herren, vil høyra deira bøn,  Israels Gud går ikkje frå dei. 18   Eg lèt elvar strøyma fram på snaue høgder  og kjelder midt i dalar.  Eg gjer øydemarka til sevgrodd tjørn  og turre landet til ein kjeldevang. 19   Eg lèt sedrar veksa i øydemarka,  akasie, myrt og oliventre.  Eg plantar sypress på den aude hei  saman med gran og buksbom, 20   så alle kan sjå og vita  at Herrens hand har gjort det,  leggja seg på hjarta og skjøna  at Israels Heilage har skapt det.

MTT 24,4 – MTT 24,14   Jesus tok til ords og sa:  Ta dykk i vare, så ingen fører dykk vilt! 5 For mange skal koma i mitt namn og seia: “Eg er Messias.” Og dei skal føra mange på villspor. 6 De skal høyra om krig, og det skal gå rykte om krig. Sjå til at de ikkje lèt dykk skræma! For dette lyt henda; men enno er ikkje enden komen. 7 Folk skal reisa seg mot folk og rike mot rike, og det skal vera hungersnaud og jordskjelv mange stader. 8 Men alt dette er berre dei fyrste føderiene. 9   Då skal dei forråda dykk, driva dykk ut i trengsle og slå dykk i hel. Ja, alle folk skal hata dykk for mitt namn skuld. 10 Mange skal då falla frå, og dei skal svika kvarandre og hata kvarandre. 11 Mange falske profetar skal stiga fram og føra mange vilt. 12 Og av di lovløysa har vorte så stor, skal kjærleiken kolna hjå dei fleste. 13 Men den som held ut til enden, han skal verta frelst. 14 Og evangeliet om riket skal forkynnast i heile verda til vitnemål for alle folkeslag, og då skal enden koma.

KOL 2,12 For i dåpen vart de gravlagde med han; der vart de òg oppreiste med han, ved trua på Guds kraft, som reiste Kristus opp frå dei døde.

KOL 3,1 {DET GAMLE OG DET NYE MENNESKET}  Er de då oppreiste med Kristus, så søk det som er der oppe, der Kristus sit ved Guds høgre hand.

APG 15,16   Sidan vil eg koma att  og reisa Davids falne hytte.  Det som er nedrive, byggjer eg opp;  eg reiser det på nytt,

1KO 6,14 Gud reiste Herren opp frå dei døde, og ved si kraft skal han òg reisa oss opp. 

2KO 4,14 For vi veit at han som reiste opp Herren Jesus, han skal òg reisa oss opp med Jesus og føra oss fram for seg saman med dykk.

1KO 3,10 – 1KO 3,13   Etter den nåde Gud har gjeve meg, har eg lagt grunnvoll som ein klok byggmeister; og andre byggjer oppå. Men kvar må sjå til korleis han byggjer. 11 Ingen kan leggja ein annan grunnvoll enn den som alt er lagd, Jesus Kristus. 12 Men om nokon byggjer på denne grunnvollen med gull, sølv, dyre steinar, tre, høy eller halm, 13 så skal det ein gong syna seg kva slag arbeid kvar har gjort. Domens dag skal gjera det klårt, for han vert openberra med eld, og elden skal prøva korleis kvar manns verk er.

EFE 2,11 – EFE 2,22 {KRISTUS SAMEINAR HEIDNINGAR OG JØDAR}  De var ein gong heidningar og vart kalla uomskorne av dei som kallast dei omskorne, dei som er omskorne på kroppen av menneskehand. 12 Kom i hug at de den gongen var utan Kristus, utestengde frå borgarrett i Israel, utan del i paktene og lovnaden og difor utan von og utan Gud i verda. 13 Men no, i Kristus Jesus, er de som før var langt borte, komne nær ved Kristi blod. 14 For han er vår fred, han som gjorde dei to til eitt og reiv ned det gjerdet som skilde, fiendskapen. [det gjerdet som skilde: I templet i Jerusalem var det ein mur mellom føregarden åt heidningane og det indre tempelområdet.] 15 Då han gav sin lekam, avlyste han lova med hennar bod og føresegner. Såleis skulle han gjera fred og skapa dei to til eitt nytt menneske. 16 I ein lekam skulle han forsona dei begge med Gud då han døydde på krossen og der gjorde ende på fiendskapen. 17 Og han kom og forkynte den gode bodskapen om fred for dykk som var langt borte, og fred for dei som var nær. 18 Ved han har vi begge tilgjenge til Faderen i ein Ande. 19 Så er de ikkje lenger framande og utlendingar, men de er borgarar saman med dei heilage og høyrer Guds husfolk til. 20 De er oppbygde på apostel- og profetgrunnvollen, men hjørnesteinen er Kristus Jesus sjølv. 21 Han held heile bygningen saman, så han i Herren veks til eit heilagt tempel, 22 og ved han vert de òg bygde opp til ein bustad for Gud i Anden.

5MO 32,4   Han er Berget,  fullkome er hans verk,  rettferdige er alle hans vegar.  Ein trufast Gud, utan svik,  rettferdig og rettvis er han. [Berget: Gud. Sml. v. 18 og 30.]

5MO 32,13   Han lét han fara over høgdene i landet  og eta av grøda på marka.  Han lét han suga honning or berget  og olje or harde fjellet.

5MO 32,18   Berget, ditt opphav, ansa du ikkje,  du gløymde Gud som fødde deg.

SLM 27,5   Han gøymer meg i si hytte  på den vonde dagen.  Han løyner meg i sitt skjermande telt  og tek meg opp på berget. [telt: -> 15, 1.]

SLM 105,41   Han opna berget, og vatnet strøymde fram,  det rann som ei elv i det turre landet.

SKR 8,3   Så seier Herren:  Eg vender attende til Sion,  midt i Jerusalem vil eg bu.  Jerusalem skal kallast Truskapsbyen,  og berget åt Herren, Allhærs Gud,  skal kallast Det heilage fjellet.

MTT 16,18 Og det seier eg deg: Du er Peter, og på dette berget vil eg byggja mi kyrkje, og dødsrikeportane skal ikkje få makt over henne.  [Peter: Det greske ordet Petros er ei omsetjing av det arameiske Kefa, som tyder stein, berg.]

1KO 10,4 og drakk den same åndelege drikken. For dei drakk av det åndelege berget som fylgde dei; og berget var Kristus.

SLM 40,3   Han drog meg opp or den tynande grav,  opp or den djupe gjørma.  Han sette mine føter på fjell  og lét meg gå med faste steg.

2KO 4,3 – 2KO 4,4 Er då vårt evangelium dult, så er det dult for dei som går fortapt. 4 For denne verdsens gud har blinda hugen åt dei vantruande, så dei ikkje ser ljoset som strålar fram frå evangeliet om Kristi herlegdom, han som er Guds bilete. [denne verdsens gud: djevelen.]

JOH 1,14   Og Ordet vart menneske og tok bustad mellom oss, og vi såg hans herlegdom, ein herlegdom som den einborne Sonen har frå Far sin, full av nåde og sanning.

JOH 11,40 Jesus seier til henne: “Sa eg deg ikkje at dersom du trur, skal du få sjå Guds herlegdom?”

JOH 17,5 Og no bed eg at du, Far, må gje meg den herlegdom eg hadde hjå deg før verda vart til.

JOH 17,24 Far, eg vil at dei du har gjeve meg, skal vera hjå meg der eg er, så dei får skoda min herlegdom, som du har gjeve meg av di du elska meg før verda vart grunnlagd.

RMR 2,7 – RMR 2,10 Dei som trufast gjer det gode og søkjer herlegdom, ære og uforgjengelegdom, skal få evig liv. 8 Men dei som berre tenkjer på seg sjølve, som lèt seg leia av uretten og ikkje er lydige mot sanninga, har vreide og harme i vente. 9 Trengsle og angst skal koma over kvart menneske som gjer det vonde, jøde fyrst og så grekar. 10 Men herlegdom, ære og fred skal den få som gjer det gode, jøde fyrst og så grekar.

RMR 5,1 – RMR 5,5 {FRED MED GUD OG FRELSE FRÅ DOMEN}  Sidan vi no har vorte rettferdige ved tru, har vi fred med Gud ved vår Herre Jesus Kristus. 2 Gjennom han har vi òg ved trua fått tilgjenge til den nåden vi står i, og vi prisar oss lukkelege fordi vi eig von om Guds herlegdom. 3 Ja, ikkje berre det, vi prisar oss òg lukkelege over trengslene våre. For vi veit at trengsla gjer oss uthaldande, 4 og den som held ut, får eit prøvt sinn, og den som er prøvd, får von. 5 Og vona gjer ikkje til skammar, for Guds kjærleik er utrend i hjarto våre ved Den Heilage Ande som han har gjeve oss.

EFE 1,12 – EFE 1,14   Så skulle vi vera til lov og ære for hans herlegdom,  vi som alt no har sett vår von til Kristus.  13   I han kom de òg til tru  då de høyrde sanningsordet,  evangeliet om frelsa dykkar.  I han er de merkte med eit segl,  Den Heilage Ande som var lova, 14   han som er pantet på arven vår  til dess utløysinga kjem for Guds folk,  til lov og ære for hans herlegdom.

EFE 3,16 Eg bed om at han som er så rik på herlegdom, må styrkja dykkar indre menneske med si kraft og sin Ande,

EFE 5,27 På den måten ville han stella henne fram for seg i herlegdom utan flekk eller rukke eller noko slikt; heilag og lytelaus skulle ho vera.

FIL 4,19 Så skal min Gud, rik som han er på herlegdom i Kristus Jesus, gje dykk alt de treng.

KOL 1,11 De skal styrkjast og få kraft, av den kraft som han i sin herlegdom eig, så de alltid er uthaldande og tolmodige.

KOL 1,27 Gud ville kunngjera for dei kor rik og herleg denne løyndomen er for folkeslaga: Kristus mellom dykk, von om herlegdom!

KOL 3,4 Men når Kristus, vårt liv, openberrar seg, skal de òg openberrast i herlegdom saman med han.

1TE 2,12 Vi sette mot i dykk og bad dykk inderleg at de skulle ferdast så som verdig er for Gud, han som kallar dykk til sitt rike og sin herlegdom.

EFE 1,3 {GUD VERE LOVA FOR NÅDEN I KRISTUS!}  Lova vere Gud, vår Herre Jesu Kristi Far,  han som i Kristus har velsigna oss  med all Andens velsigning i himmelen.

EFE 1,7 – EFE 1,10   I han har vi utløysinga  som vart vunnen ved hans blod,  forlating for syndene.  Så rik er hans nåde, 8   som han i rikt mål har late oss få.  Han gav oss all visdom og alt skjøn, 9   då han kunngjorde oss løyndomen om sin vilje,  den frie avgjerd han hadde teke 10   om å fullføra sin frelsesplan når tida var inne:  å sameina alt i Kristus, både det i himmelen og det på jorda.

EFE 1,17 – EFE 1,23 Eg bed om at vår Herre Jesu Kristi Gud, herlegdomens Far, må la dykk få den Ande som gjev visdom og openberring, så de lærer Gud å kjenna. 18 Han gjeve dykkar hjarta opplyste augo, så de kan skjøna kva det er for ei von han har kalla dykk til, kor rik og herleg arven er for dei heilage, 19 og kor veldig hans kraft er mellom oss som trur. Med denne veldige makt og styrke 20 reiste han Kristus opp frå dei døde og sette han ved si høgre hand i himmelen, 21 over alle makter og herredøme, over alt velde og alle hovdingar og over kvart namn som nemnast kan, ikkje berre i denne verda, men òg i den komande. 22 Alt la han under hans føter, og han, hovudet over alle ting, har han gjeve til kyrkja, 23 som er Kristi lekam, fylt av han som fyller alt i alle.

EFE 2,4 – EFE 2,10   Men Gud er rik på miskunn. Av di han elska oss med så stor kjærleik, 5 gjorde han oss levande med Kristus, vi som var døde på grunn av våre synder. Av nåde er de frelste. 6 I Kristus Jesus har han reist oss opp frå døden saman med han og sett oss i himmelen med han, 7 så han i dei komande tider kunne visa sin overstrøymande rikdom på nåde og sin godleik mot oss i Kristus Jesus. 8 For av nåde er de frelste, ved tru. Det er ikkje dykkar eige verk, det er Guds gåve. 9 Og det kviler ikkje på gjerningar, så ingen skal rosa seg. 10 For vi er hans verk, skapte i Kristus Jesus til gode gjerningar som Gud føreåt har lagt ferdige, så vi skulle ferdast i dei.

SLM 20,2   Gjev Herren må bønhøyra deg på trengselsdagen,  Jakobs Gud verna deg!

SLM 25,21   Lat ærlegdom og rettvise verna meg, Herre;  for eg set mi von til deg!

SLM 40,12   Herre, du vil ikkje  ta di miskunn frå meg.  Di miskunn og di sanning  skal alltid verna meg.

SLM 61,8   Lat han trona evig for Guds åsyn,  lat miskunn og truskap verna han!

SLM 69,30   Men eg er arm og full av liding;  Gud, lat di frelse verna meg!

SLM 80,16   verna om det som du har planta  med di høgre hand,  – sonen som du har gjeve styrke!

SLM 91,11   For han skal gje sine englar påbod  at dei skal verna deg på alle dine vegar.

SLM 121,7   Herren skal vara deg frå alt vondt  og verna om ditt liv.

SLM 121,4   Nei, han blundar ikkje og søv ikkje,  Israels vaktar.

JOH 14,16 – JOH 14,31 Då vil eg be Faderen, og han skal gje dykk ein annan talsmann som skal vera hjå dykk for alltid:  [talsmann: Det greske ordet kan òg tyda: hjelpar, trøystar, advokat.] 17 Sanningsanden. Verda kan ikkje ta imot han, for ho ser han ikkje og kjenner han ikkje. Men de kjenner han; for han bur hjå dykk og skal vera i dykk. 18 Eg vil ikkje la dykk vera att som foreldrelause born; eg kjem til dykk. 19 Om ei lita stund ser ikkje verda meg lenger. Men de ser meg, for eg lever, og de skal leva. 20 Den dagen skal de skjøna at eg er i Far min, og at de er i meg og eg i dykk. 21   Den som har boda mine og held dei, han er det som elskar meg. Og den som elskar meg, han skal Far min elska. Eg òg skal elska han og openberra meg for han.” 22 Judas, ikkje Iskariot, seier til han: “Herre, korleis har det seg at du vil openberra deg for oss og ikkje for verda?” 23 Jesus svara:  “Den som elskar meg, held fast på ordet mitt. Og Far min skal elska han, og vi skal koma til han og ta bustad hjå han. 24 Den som ikkje elskar meg, held ikkje fast på orda mine. Og det ordet de høyrer, er ikkje mitt, men Faderens, han som har sendt meg. 25 Dette har eg tala til dykk medan eg enno er hjå dykk. 26 Men talsmannen, Den Heilage Ande, som Faderen skal senda i mitt namn, han skal læra dykk alt og minna dykk om alt det eg har sagt dykk.   27 {KRISTI FRED}  Fred etterlèt eg dykk, min fred gjev eg dykk. Eg gjev dykk ikkje fred på same måten som verda gjer det. Lat ikkje hjarta dykkar uroast, og ver ikkje motlause! 28 De høyrde at eg sa: Eg går bort, og eg kjem til dykk att. Elska de meg, så gledde de dykk over at eg går til Faderen; for Faderen er større enn eg. 29 No har eg sagt dykk det før det hender, så de skal tru når det hender. 30 Heretter kjem eg ikkje til å tala mykje med dykk; for hovdingen over denne verda kjem. Han har ikkje noko krav på meg; 31 men verda skal skjøna at eg elskar Faderen, og at eg gjer som han har sagt meg. Reis dykk, og lat oss gå herifrå!

FIL 1,6 Og eg er viss på at han som tok til med ei god gjerning i dykk, skal fullføra henne – heilt til Jesu Kristi dag.

Kommentar.

Forspel.

Sidan eg var ein liten gutunge vart opplærd til å påkalle Jesus som min frelsar og Herre og eg har bedt han gje meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Saka gjeld spesielt mitt forhold til henne Virtuella og henne ”Reella” (Miss Oslo 1990). Jesus ville gjere meg til ein kanal for si velsigning og det trur eg er til begge desse kvinnene. Han har svart meg gjennom tyding av tungetale og i det siste verkar det so9m han har talt mykje til henne Virtuella og kalla henne, så har eg tenkt tilsvarande mykje for henne, bedt for henne og skrive om henne. I andre bodskapen 18.6.2017, sa Jesus til oss:

”Frelsa i meg, den er gratis, seier Herren. Du kan ikkje gjere noko, verken frå eller til, men av nåde, så vert du frelst. Og det er ei gave ifrå meg, det er noko du får fritt og for inkje, seier Herren. Derfor ta imot denne gava, frelsa, den er gratis, seier Herren. Men ta imot, audmjuk deg, seier Herren, og eg skal reise deg opp i Jesu namn. Amen.”

Så eg gjekk til forbønn, knelte ved fyrste rad, som eit vitnemål for Gud og menneske at for meg var det greitt. Eg forstod at det hadde å gjere med at han frelser henne Virtuella også og frelsa er gratis for henne også. Eg forstod at det hadde å gjere med at han ville gi meg ei frelst kvinne til kone og den frelsa er gratis for både meg og henne. Sidan Jesus gir meg ei frelst kvinne til kone, får eg meg ei kone heilt gratis.

Jesus har i lang tid kalla henne Virtuella inn i sin kyrkjelyd, men ho har tydelegvis ikkje følgt hans kall. Det er som eit frieri og så spørst det framleis om ho vil seie ja til hans frieri. Slik forstår eg andre bodskapen som kom 10.9.2017:

” Ja, seier Herren, eg vil at du mitt barn, du skal søke inn til meg, inn i heilagdomen, så skal eg Herren, bruke deg til stor og rik velsigning. Men sjå, seier Herren, du held deg litt på avstand og du er ikkje innvia til meg og du søker ikkje meg slik som du gjorde i fordums dagar, då du var brennande i ånda og du vitna om meg på ein kvar stad og du brann for meg, seier Herren. Eg vil at du skal komme tilbake igjen til dette, seier Herren. For eg ynskjer å bruke deg og eg vil bruke deg til stor og rik velsigning, seier Herren. Sjå, eg har talt til deg mange gangar før, men du har vore gjenstridig, men sjå, seier Herren, eg elskar deg med ein evig kjærleik og eg vil at du skal gå sigrande ut av denne verda. Eg vil at du skal oppleve herlege ting med meg, seier Herren. For sjå, eg er rik nok, seier Herren, for alle som påkallar meg. Derfor påkall mitt namn og eg skal møte deg på nytt igjen, seier Herren. 

Eg har teke bustad i ditt hjerte og eg snur meg aldri ifrå deg. Det er du som må ta det val om du vil bli hos meg. For eg blir hos deg til evig tid, men det er du som må velje om du vil fortsette å leve med meg. For eg som er Herren din Gud, er med deg alle dagar. For om du vel å ta meg bort ifrå ditt liv, så er det ditt eige ansvar, fordi eg kan ikkje gjere noko før du har sagt: Her er eg Herre, kom og ta meg igjen, for eg, eg vil ta bustad i ditt hjerte, men eg kan ikkje gjere det, før du gjer det mogleg sjølv”.

Dersom ho ikkje seier ja til Jesus kall og lyder han og følgjer hans kall, men tek han bort frå sitt liv, då er det hennar eige ansvar og han kan ikkje gjere sitt verk med henne. Då har det heller inga hendsikt at eg skal be noko meir for henne, det kan i staden føre til at mi merksemd vert ført bort frå Herren og mitt hjerte vert vendt bort frå han og det vil eg no ikkje.

Flytting.

Då hadde eg sagt opp husværet  og skulle til å flytte heim sakene mine. Eg har vore i Oslo sidan hausten 2008, utan at eg enno har fått meg ei kone i den forstand at ho kjem til meg og er saman med meg som kona mi og utan at vi har fått den kyrkjelydsveksten som eg og fleire med meg venta oss.

Det betyr ikkje dermed at eg ventar meg at Gud vil gje meg henne Virtuella til kone, ho har då for lengst avslått mitt frieri, det er det eg har å forhalde meg til og det får vere hennar ansvar. Gud elskar oss og har omsorg for oss som sine born, men ho har vore gjenstridig og sta og stått imot både kyrkjelydsvekst og at eg i det heile tatt skulle få meg ei frelst kvinne til kone, som svar på mi bønn til Gud. Då blir det hennar ansvar og det er berre rett og rimeleg at ho vert kravt til rekneskap for det. Men eg kan til gjengjeld seie meg fri frå ein del ansvar, så eg rekna med at eg gjorde rett i å flytte heim, inntil vidare.

Først køyrde eg heim eitt flyttelass, så eg var ikkje på møtet 17.9.2017, men eg fann det på facebook seinare. Eg var på møtet 1.10, for eg skulle køyre heim siste flyttelasset, men det drygde heilt til onsdag 4.10 før eg kom meg av garde.

Eg har fått sjøsett seglbåten og planen er å sette den i så god stand at eg kan bruke den til hytte på havet og til hybel i indre Oslo-fjord, for å studere litt meir og framleis for å vere Guds medarbeidar, ja, for han er mektig nok til å skape framgang både for si sak, Jesu kyrkje og for mi sak.

Lovsongen og pakta. Fridom i barnekåret, som lyding born.

Eg vart kjend med henne Virtuella når vi gjekk på gymnaset. Ho spelte gitar og song lovsongar til Jesus og eg gleda meg over det. Eg merka eg byrja å verte glad i henne, så eg bad til Gud over det og vedkjende at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri. Så eg opna meg endå meir for den kjærleiken og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande.

RMR 5,1 – RMR 5,5 {FRED MED GUD OG FRELSE FRÅ DOMEN}  Sidan vi no har vorte rettferdige ved tru, har vi fred med Gud ved vår Herre Jesus Kristus. 2 Gjennom han har vi òg ved trua fått tilgjenge til den nåden vi står i, og vi prisar oss lukkelege fordi vi eig von om Guds herlegdom. 3 Ja, ikkje berre det, vi prisar oss òg lukkelege over trengslene våre. For vi veit at trengsla gjer oss uthaldande, 4 og den som held ut, får eit prøvt sinn, og den som er prøvd, får von. 5 Og vona gjer ikkje til skammar, for Guds kjærleik er utrend i hjarto våre ved Den Heilage Ande som han har gjeve oss.

Ho var fødd av Anden og det som er født av Anden. Eg opplevde det som at ho var i Faderens hand og han la henne i mitt hjerte og det gjorde meg så glad, eg vart så glad i henne.  Gud openberra henne for meg ved sin Ande, som sitt barn, som han elska og hadde omsorg for os som ei ung kvinne som levde i eit kjærleiksforhold til Kristus, som hans brud. Ho vart ferdi på gymnaset eit år før meg og siste året inngjekk eit godt samvits pakt med Gud med grunnlag i Jesu oppstode frå dei døde. Og med det meinte eg at når vi opplever kjærleiken mellom oss, skal vi ikkje gøyme oss med dårleg samvit, slik som Adam og Eva etter syndefallet, men halde fram med å leve i samfunn med Gud, slik som dei gjorde før syndefallet.

1PE 3,18 – 1PE 3,22 {DÅPEN OG DET NYE LIVET}  For Kristus døydde for synder, éin gong for alle. Han som var rettferdig, leid for urettferdige, så han kunne føra dykk fram til Gud. Han døydde lekamleg, men vart levandegjord ved Anden, 19 og slik gjekk han bort og forkynte for åndene som var i fangenskap. 20 Det var dei som hadde vore ulydige i Noahs dagar, den gongen Gud i sitt langmod venta medan arka vart bygd. I henne vart nokre få menneske, åtte i talet, frelste gjennom vatn, 21 det som no frelser dykk i sitt motbilete, dåpen. Dåpen er ikkje ei reinsing frå ytre ureinskap, men eit godt samvits vedkjenning til Gud, med grunnlag i Jesu Kristi oppstode – [vedkjenning til Gud: Nokre omsetjingar har: lovnad eller bøn til Gud.] 22 han som fór opp til himmelen og no sit ved Guds høgre hand, etter at englar og makter og krefter er han underlagde.

1PE 4,1 – 1PE 4,2   Når Kristus no har lide i sitt jordeliv, skal de væpna dykk med denne tanken: Den som har lide her i livet, er ferdig med synda. 2 Difor skal han ikkje lenger leva etter menneskelege lyster, men etter Guds vilje den stund han har att på jorda.

Hausten 1985 kom der ein bodskap gjennom tyding av tungetale, i dFEF M40 i Oslo, som stadfesta dette: ” Den lovsongen som eg la ned i deg, den er din og den skal vere din i all æve, i djupet av deg, der er den. Og den pakta du inngjekk med meg, den står ved lag og den skal stå fast i all æve.”

Ho fall ifrå og fall ut av det. Men Jesus kalla meg tilbake til Oslo med ein frigjerande bodskap og ein bodskap om gjenoppretting. Og eg trur Jesus har frelst henne igjen og det er mitt standpunkt at på evangeliets grunnvoll skal ho få komme inn att i dette kjærleiksforholdet til Kristus, som hans brud, som vender seg til han med sitt behov for kjærleik og tek imot hans kjærleik og med sitt behov for å vise kjærleik ved at ho vender seg til han og svarar på hans kjærleik med kjærleik. Og komme inn att i dette kjærleiksforholdet til Faderen, der ho tek imot hans kjærleik og omsorg. Det er mitt standpunkt at ho skal få komme fram for nådens trone, både med sine behov, si bønn og si takk og lovprising, at der skal hennar røyst også høyrast.

HEB 4,14 – HEB 4,16 {PRØVD I ALT}  Sidan vi no har ein stor øvsteprest som har gått gjennom himlane, Jesus, Guds Son, så lat oss halda fast på vedkjenninga! 15 For vi har ikkje ein øvsteprest som ikkje kan ha medynk med oss i vår vesaldom, men ein som er prøvd i alt på same måten som vi, men utan synd. 16 Lat oss difor med frimod gå fram for nådens kongsstol, så vi kan få miskunn og finna nåde til hjelp i rette tid.

HEB 5,1 – HEB 5,10   Ein øvsteprest vert alltid teken blant menneske og innsett til å gjera teneste for menneske framfor Gud. Han skal bera fram gåver og offer for synder. 2 Han kan vera mild mot dei som feilar og fer vilt, av di han sjølv ligg under vesaldom 3 og difor må bera fram syndoffer for seg sjølv og ikkje berre for folket. 4 Ingen tek seg sjølv den æra, men han vert kalla av Gud liksom Aron. 5   Så har heller ikkje Kristus teke seg den æra å vera øvsteprest. Han fekk henne av Gud som sa til han:  Du er son min,  eg har født deg i dag. 6 Og som han seier ein annan stad:  Du skal vera prest til evig tid  på Melkisedeks vis. 7   Då Jesus levde på jorda, bar han med høge rop og tårer fram bøner og naudrop til Gud som kunne berga han frå døden, og han vart bønhøyrd fordi han hadde age for Gud. 8 Endå han var Son, lærte han lydnad av det han leid. 9 Då han hadde nått fullendinga, vart han opphav til evig frelse for alle som lyder han; 10 Gud hadde då kalla han øvsteprest på Melkisedeks vis.

Lova kom ved Moses, nåden og sanninga kom ved Kristus. Han er sanninga som set oss fri frå trælekåret og gir oss barnekår hos Faderen. Han oppseder oss som sine born, så då vi må lære oss å lyde han. Og som Jesu brud, må vi ta imot hans kjærleik og svare på den med kjærleik, så vi elskar han og lyde han, som hans brud.

JOH 1,15 – JOH 1,18 Johannes vitnar om han og ropar ut: “Det var om han eg sa: Han som kjem etter meg, er komen framom meg, for han var til før meg.” 16   Av hans fullnad har vi alle fått, og det nåde over nåde. 17 For lova vart gjeven ved Moses; nåden og sanninga kom ved Jesus Kristus. 18 Ingen har nokon gong sett Gud; men den einborne, som er Gud, og som er i Faderens fang, han har synt oss kven han er.

Barnekår hos Gud eller korrupsjon i kyrkje og kristne organisasjonar.

Jesus sa at vi skulle søke fyrst Guds rike og hans rettferd, så skulle vi få alt det andre i tillegg.

MTT 6,25 – MTT 6,34 {SYT IKKJE!}  Difor seier eg dykk: Syt ikkje for livet dykkar, kva de skal eta og kva de skal drikka, eller for kroppen dykkar, kva de skal kle dykk med. Er ikkje livet meir enn maten og kroppen meir enn kleda? 26 Sjå på fuglane under himmelen! Dei sår ikkje, dei haustar ikkje og samlar ikkje i hus, men Far dykkar i himmelen føder dei likevel. Er ikkje de mykje meir enn dei? 27 Kven av dykk kan med all si sut leggja ei einaste alen til livslengda si? 28 Og kvifor syter de for kleda? Sjå liljene på marka, korleis dei veks! Dei arbeider ikkje og spinn ikkje, 29 men eg seier dykk: Ikkje eingong Salomo i all sin herlegdom var kledd som ei av dei. 30 Når Gud såleis kler graset på marka, det som står i dag og vert kasta i omnen i morgon, kor mykje meir skal han ikkje då kle dykk, de lite truande! 31 Så må de ikkje syta og seia: Kva skal vi eta? eller: Kva skal vi drikka? eller: Kva skal vi kle oss med? 32 For alt det spør heidningane etter; men Far dykkar i himmelen veit at de treng alt dette. 33 Søk fyrst Guds rike og hans rettferd, så skal de få alt det andre attåt. 34 Så syt ikkje for morgondagen; lat morgondagen syta for seg. Kvar dag har nok med si møde.

Dette har ikkje fungert skikkeleg, for å få det til å fungere, må eg berre hengi meg endå meir til Jesus, ta imot det Gud gjev meg av berre nåde i Kristus og gjere bruk av det, innvie meg endå meir til han.

Alle som tok imot han gav han rett til å verte Guds born, han har gitt oss barnekår hos Gud og lever vi i barnekåret, får vi oppleve at han elskar oss og har omsorg for oss som sine born.

JOH 1,12 – JOH 1,13 Men alle som tok imot han, dei gav han rett til å verta Guds born, dei som trur på namnet hans. 13 Dei er ikkje fødde av kjøt og blod, ikkje av menneskevilje og ikkje av manns vilje, men av Gud.

JOH 3,3 – JOH 3,8 Jesus svara: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg deg: Ingen kan sjå Guds rike utan at han vert fødd på nytt.” 4 Nikodemus seier til han: “Korleis kan ein som er gamal, verta fødd? Han kan då vel ikkje koma inn i morslivet andre gongen og verta fødd?” 5 Jesus svara: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg deg: Den som ikkje vert fødd av vatn og Ande, kan ikkje koma inn i Guds rike. 6 Det som er født av kjøt, er kjøt, og det som er født av Anden, er ånd. 7 Undrast ikkje på at eg sa til deg: De må fødast på nytt. 8 Vinden blæs dit han vil; du høyrer han susar, men du veit ikkje kvar han kjem ifrå eller kvar han fer av. Såleis er det med kvar den som er fødd av Anden.”  [Vinden: Både gresk og hebraisk har eitt og same ordet for “vind” og “ånd”.]

RMR 8,1 – RMR 8,17 {LIVET I ANDEN}  Så er det då inga fordøming for dei som er i Kristus Jesus. 2 For Andens lov, som gjev liv, har i Kristus Jesus gjort meg fri frå lova åt synda og døden. 3 Det som var umogeleg for lova, av di ho var maktlaus på grunn av den vonde menneskenaturen, det gjorde Gud. For synda skuld sende han sin eigen Son i same skapnad som syndige menneske har, og heldt dom over synda i vår natur. [den vonde menneskenaturen: før omsett “kjøtet”. Same ordet er òg omsett “vår natur”, “den syndige naturen” o. l. Sjå Gal 5, 17; Ef 2, 3.] 4 Såleis skulle det som lova krev, verta oppfylt i oss som ikkje lèt oss leia av vår vonde natur, men av Anden. 5 Dei som lever etter sin syndige natur, trår etter det som høyrer menneske til, men dei som lèt Anden rå, trår etter det som høyrer Anden til. 6 For det som mennesket av naturen vil, fører til død, men det Anden vil, fører til liv og fred. 7 Det som mennesket av naturen trår etter, er fiendskap mot Gud, for vår vonde natur bøyer seg ikkje for Guds lov, kan det ikkje heller. 8 Slik mennesket er i seg sjølv, kan det ikkje vera Gud til hugnad. 9 Men de er ikkje i den syndige naturen; de er i Anden, så sant Guds Ande bur i dykk. Men er det nokon som ikkje har Kristi Ande, høyrer han ikkje han til. 10 Men bur Kristus i dykk, då er nok lekamen død på grunn av synd, men ånda er levande av di de er rettferdige for Gud. 11 Han var det som reiste Jesus opp frå dei døde. Og dersom hans Ande bur i dykk, skal han som reiste Kristus opp frå dei døde, også gjera dykkar døyelege lekam levande ved sin Ande som bur i dykk. 12   Så har vi då, brør, ingen skyldnad på oss mot den vonde naturen, så vi skulle leva etter den. 13 For lever de etter den vonde naturen, skal de døy. Men tyner de ved Anden dei vonde gjerningane lekamen gjer, då skal de leva. 14 Alle som vert drivne av Guds Ande, dei er Guds born. 15 Det var ikkje ei trældomsånd de fekk, så de atter skulle reddast. Nei, det var Barnekårsanden de fekk, som gjer at vi ropar: “Abba, Far!” 16 Anden sjølv vitnar med vår ånd at vi er Guds born. 17 Men er vi born, då er vi arvingar òg. Vi er Guds arvingar og Kristi medarvingar, så sant vi lid med han; så skal vi òg eiga herlegdomen saman med han.

Paulus talte om forkynnarar som var mest interessert i å tene pengar på det og profeterte om at slike ville verte som grådige ulvar.

FIL 1,14 – FIL 1,19 Gjennom mitt fangenskap har dei fleste av brørne fått ei slik tillit til Herren at dei med endå større frimod enn før vågar å tala Guds ord. 15 Det finst nok dei som forkynner Kristus fordi dei er misunnelege og vil ha strid, men somme gjer det av god vilje. 16 Dei forkynner Kristus av kjærleik, fordi dei veit at eg er sett til å forsvara evangeliet. 17 Dei andre gjer det for å hevda seg og ikkje med ærleg hug, i den tru at dei kan gjera fangenskapet mitt tyngre å bera. 18 Men kva gjer det? Kristus vert i alle høve forkynt, kva måte det så vert gjort på, anten dei gjer det med baktankar eller i sanning, og det gleder eg meg over. Og eg vil halda fram med det. 19 For eg veit at alt dette skal verta til frelse for meg, av di de bed for meg, og Jesu Kristi Ande gjev meg hjelp.

APG 20,22 – APG 20,35 Og no fer eg til Jerusalem, bunden av Anden. Kva som skal møta meg der, veit eg ikkje. 23 Men Den Heilage Ande vitnar for meg i by etter by at det ventar meg lekkjer og vanskar. 24 Men ikkje det grann vørder eg livet mitt, berre eg kan fullføra laupet og den tenesta eg fekk av Herren Jesus: å vitna om evangeliet om Guds nåde. 25 Og no veit eg at de aldri meir skal sjå meg, alle de som eg har vore saman med og forkynt riket for. 26 Difor vitnar eg for dykk i dag at eg er utan skuld om nokon taper livet sitt; 27 for ikkje på nokon måte har eg forsømt å forkynna heile Guds råd og vilje. 28   Ta vare på dykk sjølve og på heile den hjord som Den Heilage Ande har sett dykk til å vera tilsynsmenn for! Ver hyrdingar for Guds kyrkjelyd, som han vann med sitt eige blod! [med sitt eige blod: kan òg omsetjast: med sin eigen Sons blod; sml. Ef 5, 25; 1 Pet 1, 18 f.] 29 For eg veit at når eg er borte, vil det koma inn iblant dykk grådige ulvar, som ikkje sparer flokken. 30 Og mellom dykk sjølve skal det stå fram menn som fer med rang lære og vil lokka læresveinane med seg. 31 Så vak då, og kom i hug at eg i tre år, natt og dag, alt i eitt med tårer i augo talde for kvar einaste ein. 32 Og no gjev eg dykk over til Gud og hans nådeord, som kan oppbyggja dykk og gje dykk arv saman med alle dei som er helga. 33 Eg har aldri trått etter sølv eller gull eller klede frå noko menneske. 34 De veit sjølve at eg med desse hendene mine har sytt for det vi trong, både eg og dei som var med meg. 35 Alltid har eg vist dykk at såleis må vi arbeida, så vi kan ta oss av dei veike. Lat oss minnast Herren Jesu ord: Det er sælare å gje enn å få.

Sidan har det vist seg at problemet vart svik og korrupsjon til samanlikning med metodane til Antiokus 4. Epifanes og Judas, slik det vart profetert i Sak.11.

SKR 11,4 – SKR 11,17 {DEN GODE OG DEN DUGLAUSE HYRDINGEN}  Så har Herren min Gud sagt: “Gjæt sauene som skal slaktast!” 5 Dei som kjøper dei, slaktar dei utan å bøta for det, og dei som sel dei, seier: “Lova vere Herren, eg vart rik!” Og deira eigne hyrdingar sparer dei ikkje. [Dei som kjøper dei: dei låke styrarane.] 6 “For eg vil ikkje lenger spara folket i landet,” lyder ordet frå Herren. “Sjå, eg vil la menneska falla i hendene på kvarandre og i hendene på kongen deira; dei skal herja landet, og eg vil ikkje berga nokon ut or deira hand.” 7   Så gjætte eg slaktesauene for sauehandlarane. Eg tok meg to stavar; den eine kalla eg Godvilje, den andre kalla eg Samband, og eg gjætte sauene. – [Godvilje og Samband: Dei to gjætarstavane er symbol på ei tid med fred og samhald mellom Israel og Juda.] 8 Eg rudde or vegen dei tre hyrdingane på ein månad.  Men eg miste tolmodet med dei, og dei fekk uvilje mot meg òg. 9 Eg sa: “Eg vil ikkje gjæta dykk. Dei som held på å døy, får døy; dei som går til grunne, får gå til grunne; og dei som er att, får eta kvarandre opp.” 10 Så tok eg staven min Godvilje og braut han av; eg ville løysa opp den pakta som eg hadde gjort med alle folkeslaga. 11 Og ho vart oppløyst den dagen. Sauehandlarane som vakta på meg, skjøna då at dette var Herrens ord. 12   Eg sa til dei: “Om de så synest, så gjev meg løna mi; om ikkje, så lat det vera!” Då vog dei opp løna mi, tretti sølvstykke. 13 Men Herren sa til meg: “Ta pengane og kast dei til smeltaren, den herlege summen som dei har verdsett meg til.” Og eg tok dei tretti sølvstykka og kasta dei inn i Herrens hus, til smeltaren. 14 Så braut eg av den andre staven, Samband; eg ville bryta brorskapen mellom Juda og Israel. 15   Herren sa til meg: “Bu deg atter som ein hyrding, ein duglaus hyrding! 16 For sjå, eg vil reisa opp ein hyrding i landet, ein som  ikkje ser etter dei som går seg bort,  ikkje leitar etter dei som går seg vilt,  ikkje lækjer dei som er skadde,  ikkje syter for mat til dei friske,  men et kjøtet av dei feite dyra  og riv klauvene av dei.”  17   Ve den duglause hyrdingen min,  som går bort frå sauene!  Sverd mot armen og høgre auga hans!  Armen hans skal visna bort,  og det høgre auga sløkkjast ut.

Ho Virtuella levde i eit kjærleiksforhold til Kristus, som hans brud, og i eit kjærleiksforhold til Faderen, som hans barn, men ho fall ifrå og sveik både meg og Kristus og vart som ei korrupt hore, jfr. den Store Skjøkje, Op.17-18. No har visst Kristus frelst henne igjen, etter som eg har forstått, og kalla henne til seg, så spørst det om ho likevel halde fram med å vende seg bort frå han, som ei korrupt hore.

Har skin av gudlegdom, men fornektar hans kraft.

Vona om Guds herlegdom gjorde oss ikkje til skamme, for Guds kjærleik vart utrend i våre hjarto ved den Heilage Ande som var oss gitt. Så når eg fekk høyre Freuds påstandar om at menneska vert motiverte av seksualitet og aggresjon og at religiøsitet er avspora seksualitet, hadde eg det rette svaret i mitt hjerte ved Guds Ord og Guds Ande. Eg la vinn på å tenke slik at eg vart motivert av Guds kjærleik, som vart utrent i mitt hjerte ved den Heilage Ande som var meg gitt, for soleis å gjere bruk av den motivasjonskrafta eg fekk ved Anden.

2TI 1,7 For Gud gav oss ikkje ei ånd som gjer motlaus, men ei ånd som gjev kraft og kjærleik og visdom.

Men så talte Paulus profetisk om nokre som har skin av gudlegdom, men fornektar hans kraft:

2TI 3,1 – 2TI 3,9 {MENNESKA I DEI SISTE TIDENE}  Du skal vita at i dei siste dagane skal det koma tunge tider. 2 Då skal folk vera eigenkjærlege og pengekjære, skrytande, hovmodige, spottsame, ulydige mot foreldre, utakksame og utan age for det heilage, 3 ukjærlege og uforsonlege, baktalande og utan sjølvtøyming, råe, likesæle om det gode, 4 svikefulle, oppfarande og store i seg sjølve. Dei elskar lystene sine meir enn Gud. 5 Dei har skin av gudlegdom, men fornektar hans kraft. Vend deg bort frå slike folk! 6 Mellom dei er det nokre som lurer seg inn i heimane og får makt over kvinner som er tyngde av synder og lèt seg driva av mange slag lyster, 7 og som alltid vil læra, men aldri kan læra sanninga å kjenna. 8 Liksom Jannes og Jambres sette seg opp mot Moses, set desse mennene seg opp mot sanninga. Dei har fått dømekrafta øydelagd, og korkje dei eller trua deira held mål. 9 Men no skal dei ikkje ha meir framgang. For det skal verta klårt for alle kor vitlause dei er; det skal gå dei som det gjekk Jannes og Jambres.

Dette minner om dei som gjorde opprør mot Sokrates, han påstod sanninga vart integrert i han og det gjorde han lykkeleg, men så var der dei som ikkje ville vite av det og med lygn og svik fekk dei han dømd til døden. Platon trakk seg då attende og filosoferte og talte til hans forsvar, men argumenterte for diktatur. Sidan har herskarane brukt både slike metode og platonismen til å få makt, slik også med kristen-platonistar, dei har brukt slike metode til å få makt både i kyrkje og kristen organisasjonar og gjennom politikken. Her trengst ei avklaring om kva som er ekte kristendom og kva som ikkje er det og det vil Gud gjere klart for oss ved at han vekker oss opp til liv i samfunn med seg, ved sitt Ord og sin Ande. Altså i samsvar med 1.Mos.2. For Jesus er den siste Adam, som for oss har vorte ei livgivande ånd, han vekker oss til å leve i samfunn med seg, vandre med han og leve for han.

1KO 1,17 – 1KO 1,31 {GUDS VISDOM OG MENNESKEVISDOM}  Kristus sende meg ikkje ut for å døypa, men for å forkynna evangeliet, og det ikkje med talekunst og visdom, så Kristi kross ikkje skal missa si kraft. 18 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft. 19 For det står skrive:  Eg vil tyna visdomen hjå dei vise  og gjera til inkjes klokskapen hjå dei kloke. 20   Kvar er ein vismann, kvar er ein skriftlærd, kvar er ein granskar av denne verda? Har ikkje Gud synt at verdsens visdom er dårskap? 21 For då verda ikkje nytta visdomen til å læra Gud å kjenna gjennom Guds visdom, fann Gud det for godt å frelsa dei som trur, ved den dårskapen vi forkynner. 22 For jødar spør etter teikn, og grekarar søkjer visdom, 23 men vi forkynner den krossfeste Kristus. Jødar støyter seg på det, og heidningar held det for dårskap; 24 men for dei som er kalla, både jødar og grekarar, er Kristus Guds kraft og Guds visdom. 25 For Guds dårskap er visare enn visdomen åt menneska, og Guds vanmakt er sterkare enn styrken åt menneska. 26   Tenk på kven de sjølve er, brør, de som vart kalla: ikkje mange vise, menneskeleg tala, og ikkje mange mektige eller høgætta. 27 Men det som går for å vera uforstandig i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera dei vise til skammar. Det som vert rekna for veikt i verda, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera det sterke til skammar. 28 Det som står lågt i verda, det som vert vanvørdt, det som ingen ting er, det valde Gud seg ut, så han kunne gjera til inkjes det som er noko, 29 for at ikkje noko menneske skal rosa seg for Gud. 30 De er hans verk ved Kristus Jesus, han som har vorte vår visdom frå Gud, vår rettferd, helging og utløysing, 31 så det kan vera som det står skrive: Den som rosar seg, skal rosa seg i Herren.

FIL 3,10 – FIL 3,11 Då kjenner eg han og krafta av hans oppstode, får del i hans lidingar og vert lik han med di eg døyr som han – 11 om eg òg kunne nå fram til oppstoda frå dei døde.

1KO 15,45 Såleis står det skrive: Det fyrste mennesket, Adam, vart til ei levande sjel. Den siste Adam vart ei ånd som gjev liv.

At dei fornektar Guds kraft heng saman med at dei har fullstendig misforstått kva som er mål og hendsikt. Menneska skulle dyrke og verne Guds hage, der var ei åndeleg side av saka og det vert tydlegare no når den siste Adam har teke over oppgåva. Men det verkar som dei i staden et av kunnskapstreet og slik set dei seg utanfor, så dei med sin moralfilosofi endåtil held det moralsk rett å fornekte Guds kraft og kjempe i eiga kraft i staden. Så det utartar seg slik som vi ser her. Dette gjeld ikkje berre kristenplatonistar, men eg reknar med at i slike familiar og sosiale samanhengar har slike problem lett for å dukke opp. Kristen-platonistar ser fram til livet etter døden, men slik som for kristenplatonisten Simone Weil var det å arbeide i ein fabrikk mørket, åndeleg mørke.

http://aigis.igl.ku.dk/aigis/2015,1/Platonakta22/Amadou.pdf

Men korleis kan ein då vere lys og salt i verda? Jesus sa om disiplane sine at dei var lys og salt i verda og han kalla dei til å gå ut og møte menneska der dei var og vitne for dei og bere frukt som varde.

For å vere Jesu læresvein må vi kvar dag ta opp krossen vår og følgje etter Kristus og vi må vere krossfesta med han. Slik skal vi disiplinere oss, dei seier gjere at slik skal ein vinne over seg sjølv. Så konkluderer dei feilaktig med å fornekte Guds kraft, så dei må kjempe i eiga kraft, men dersom dei skal ”vinne over seg sjølv” i eiga kraft, kven er det då som vinn? Så er der kanskje kristensosialistar som hevdar dei må opponere i staden, men dersom dei skal opponere mot seg sjølve, kven er det då som vinn? Men ved trua på Kristus får vi den Heilage Ande av berre nåde, gratis, utan krav om gjerningar. Så vi let Gud vinne over oss og vinne makta i våre liv ved sitt Ord og sin Ande.

Så er der kanskje ei ung kristen kvinne som var frelst og fekk oppleve Guds kraft, til dømes ho Virtuella. Men så finn ho ut at der er noko merkeleg, noko som ikkje stemmer med denne kristen-platonismen, så ho vil verte kristensosialist i staden og opponere mot kristen-platonismen. Som sosialistisk ”nyfeminist” vil ho verte noko anna enn kva ho var tidlegare, så ho godtok ikkje lenger seg sjølv, som den Gud skapte henne til å vere i Kristus Jesus. Men då godtok ho heller ikkje lenger Kristus og den frelsa Gud har gitt oss i han. Ho fall ifrå og var ikkje lenger frelst. Når ho soleis ikkje vil godta seg sjølv som ei frelst sjel og som den Gud skaper henne til i Kristus, så er vel det som å krevje og forvente at Gud skal tyne både kroppen og sjela hennar i helvete til slutt. Går det an å verte dummare? Kva er dette for slags livsfiendtleg sjølvoppofring og sjølvdestruksjon? Det ser ut til at politiseringa av venstreradikale kvinner resulterer i ein tilsvarande livsfiendtleg, sjølvoppofring og sjølvdestruksjon for det norske folk.

Når dei fornektar Guds kraft, kan det verte slik at dei har si kraft ifrå Djevelen i staden.

2TE 2,7 – 2TE 2,12 Løyndomen i lovløysa er alt verksam med si kraft; men han som enno held att, må fyrst rydjast or vegen. 8 Då skal Den Lovlause syna seg. Men den dagen Herren Jesus kjem i herlegdom, skal han tyna han med pusten frå sin munn og gjera han til inkjes. 9 Når Den Lovlause kjem, har han si kraft frå Satan, og han står fram med stor makt og med under og falske teikn. 10 Med allslags urett forfører han dei som går fortapt, fordi dei ikkje tok imot og elska sanninga, så dei kunne verta frelste. 11 Difor sender Gud over dei ei villfaring som gjer at dei trur lygna. 12 Såleis får dei sin dom, alle dei som ikkje trudde sanninga, men hadde si glede i uretten.

ÅPE 18,1 – ÅPE 18,2 {BABYLONS FALL}  Deretter såg eg ein annan engel stiga ned frå himmelen. Han hadde stor makt, og jorda vart opplyst av glansen omkring han. 2 Han ropa med veldig røyst: “Fallen, fallen er Babylon den store! Ho har vorte ein bustad for vonde ånder, ein tilhaldsstad for alle ureine ånder, ja, ei livd for alle slag ureine og avskyelege fuglar. [Babylon: dekknamn for Roma. Sjå 1 Pet 5, 13.]

Ho Virtuella var fortapt, men Jesus var komen for å frelse det som var fortapt.

Hjerteomskjeringa i den Heilage Ande. Salvinga ved den Heilage Ande. Kvar blir det av vekkinga?

Hjerteomskjeringa i den Heilage Ande.

Omskjeringa var paktinngåinga i den gamle pakt, avtala var at Israels Gud skulle vere deira Gud og dei skulle vere hans folk og leve etter lova han hadde gitt dei ved Moses. Så eg forstår det slik at dei skulle ikkje bryte bodet og pakta med han, liksom Adam, og gøyme seg for han med dårleg samvit når han kalla på dei. Ved omskjeringa vart mannens forhud skoren bort, så penishovudet vert avdekka, det er den delen av mannens kjønnslem som gjev sterkast seksuell lystkjensle ved den fysiske berøringa i samleie mellom mann og kvinne. Og slik er det førebilete på hjerteomskjeringa i den Heilage Ande i den nye pakta. For når Gud utgyt sin Ande over vårt kjøt, rører han oss ved sin Ande og den berøringa kjem i tillegg til det vi kan sanse i det materielle miljøet, spesielt kjem det i tillegg til lystkjensla ved samleie og det verdifulle poenget er at vi skal la Anden råde over lysta, la Anden råde i vår døyelege lekam. Slik har det med seksualiteten å gjere, men poenget er at det ikkje er fysisk berøring, men det er Gud som rører oss ved sin Ande og det gjev ei herleg kjensle, vi får oppleve Jesu herlegdom og den overgår alt kva denne verda har å by på. Ved Jesu kors finn vi den ekte kjærleiken. Vona om Guds herlegdom gjer oss ikkje til skamme, for Guds kjærleik er utrent i våre hjarto ved den Heilage Ande som er oss gitt. Slik får vi glede og fred i hjertet. Han gjev oss sin Ande frå himmelen og slik gir han oss ein vidunderleg fred og kvile i vårt sinn og vår tanke.

Eg vil sitere ein del bibelvers og bodskap som eg har dette ifrå og då vil eg utheve ord og setningar som eg siktar til.

3MO 26,14 – 3MO 26,16   Men vil de ikkje høyra på meg og halda alle desse boda, 15 vanvørder de føresegnene mine og viser motvilje mot lovene mine, så de ikkje held alle boda mine, men bryt mi pakt, 16 då gjer eg like eins mot dykk: Eg straffar dykk med redsler, med tæring og feber, så augo sloknar og livskrafta kverv. Til inga nytte skal de så; for fiendar et det de avlar.

3MO 26,23 – 3MO 26,25   Og lèt de dykk endå ikkje tukta, men set dykk opp mot meg, 24 vil eg òg setja meg opp mot dykk og slå dykk sju gonger så hardt for syndene dykkar. 25 Eg sender mot dykk eit sverd som hemner paktbrotet. Og rømer de til byane, sender eg pest inn imellom dykk, og de skal falla i fiendehand.

3MO 26,40 – 3MO 26,42   Då skal dei sanna misgjerningane sine og misgjerningane åt fedrane, at dei var trulause og sette seg opp mot meg. 41 Difor vil eg òg setja meg opp mot dei og føra dei til fiendeland. Då skal det uomskorne hjarta deira bøya seg, og dei skal få bøta for misgjerningane sine. [det uomskorne hjarta deira: Omskjeringa, som var det ytre teiknet på pakta med Gud (1 Mos 17, 10), vert stundom nytta til bilete på at hjarta er omvendt. Sml. 5 Mos 10, 16; 30, 6; Jer 4, 4.] 42 Så vil eg koma i hug mi pakt med Jakob og Isak og Abraham, og landet vil eg òg koma i hug.

FIL 3,1 – FIL 3,3 {Å VINNA KRISTUS}  Elles mine brør: Gled dykk i Herren! Eg vert ikkje trøytt av å ta det opp att, og det er det tryggaste for dykk. 2 Hald auga med hundane, med dei vonde arbeidarane, dei som skamskjer seg. [skamskjer seg: Paulus siktar til omskjeringa.] 3 For det er vi som er dei omskorne, vi som gjer vår teneste ved Guds Ande; vi har vår ros i Kristus Jesus og set ikkje vår lit til oss sjølve.

Å skamskjere seg betyr vel å skjer vekk meir enn dei skulle, så det kan kallast kjønnslemlesting.

KOL 2,8 – KOL 2,15 Sjå til at ingen får fanga dykk med visdomslære og tom dåring som kviler på menneskelege tradisjonar og kjem frå grunnkreftene i verda, og ikkje frå Kristus. [grunnkreftene i verda: -> Gal 4, 3.] 9 For i han bur heile guddomens fullnad lekamleg, 10 og i Kristus, som er hovud for alle makter og herredøme, har de òg fått del i denne fullnad. 11 I han vart de òg omskorne, ikkje med ei omskjering som er gjord med hender, men med Kristi omskjering, då de la av den lekamen som er under synda. 12 For i dåpen vart de gravlagde med han; der vart de òg oppreiste med han, ved trua på Guds kraft, som reiste Kristus opp frå dei døde. 13 De var døde på grunn av syndene dykkar, uomskorne som de var med dykkar vonde natur. Men han gjorde dykk levande saman med Kristus, med di han tilgav oss alle våre synder. 14 Og han strauk ut skuldbrevet mot oss, det som var skrive med lovbod og gjekk oss imot; han tok det bort då han nagla det til krossen. 15 Han avvæpna maktene og herredøma og stelte dei fram til spott og spe då han synte seg som sigerherre over dei på krossen.

KOL 3,1 – KOL 3,4 {DET GAMLE OG DET NYE MENNESKET}  Er de då oppreiste med Kristus, så søk det som er der oppe, der Kristus sit ved Guds høgre hand. 2 Lat hugen dykkar vera vend til det som er der oppe, ikkje til det som er på jorda. 3 De er då døde, og livet dykkar er løynt med Kristus i Gud. 4 Men når Kristus, vårt liv, openberrar seg, skal de òg openberrast i herlegdom saman med han.

Salvinga ved den Heilage Ande.

1JO 2,18 – 1JO 2,27 {FORNEKTING OG VEDKJENNING}  Mine born, den siste tida er komen. De har høyrt at Antikrist skal koma, og mange antikristar har alt stått fram. Av dette skjønar vi at den siste tida er komen. 19 Dei har gått ut frå oss, men dei var ikkje av oss. Hadde dei vore av oss, hadde dei vorte verande hjå oss. Såleis skulle det syna seg at ikkje alle er av oss. 20 Men de er salva av Den Heilage, og alle har de kunnskap. [salva: Salving er eit bilete på Den Heilage Andens gåve. Sjå 2, 27.] 21 Så skriv eg ikkje til dykk fordi de ikkje kjenner sanninga, men fordi de kjenner henne og veit at inga lygn kjem frå sanninga. 22 Og kven er lygnaren, om ikkje den som nektar at Jesus er Kristus? Han er Antikrist, han som fornektar Faderen og Sonen. 23 Den som fornektar Sonen, har heller ikkje samfunn med Faderen. Den som vedkjennest Sonen, har samfunn med Faderen òg. 24 Lat det då verta verande i dykk, det som de har høyrt frå fyrst av. For dersom det vert verande i dykk, det som de har høyrt frå fyrst av, vert de òg verande i Sonen og Faderen. 25 Og dette er det han har lova oss: det evige livet. 26   Når eg skriv dette, tenkjer eg på dei som fører dykk vilt. 27 Men de har fått salving av han; ho vert verande i dykk, og de treng ikkje til at nokon lærer dykk. For hans salving lærer dykk alt og er sannferdig og utan lygn. Vert difor verande i han, så som de har lært.

2.Påskedag. 01.04.91. M40. Tyding av tungetale, (Kassettband-opptak):

Ja, lovsang, det sømmer seg for de hellige. Derfor skal du ikke være av dem som trekker deg tilbake, som ikke våger å lovprise mitt navn, for vit at jeg har nedlagt noe i ditt hjerte som du skal få lov til å glede deg over. Og du skal få la din munn løpe over med noe av dette som jeg har nedlagt der inne, for jeg er jo den som har skapt alt og som også har skapt deg og tatt meg av deg. Og nå ønsker jeg at du skal prise meg for dette verk.

Jeg har lagt merke til din trofasthet, jeg vet om dette at du ønsker å tjene meg og du ønsker å la meg få ta hånd om deg. Men vit at jeg lengter etter dette at du ville opne din munn for meg, så jeg kan få lytte til din røst og at du kan prise meg i de helliges forsamling. Så når jeg oppmuntrer deg igjen og igjen til dette, så er det nettopp for at du skal kjenne dette, at den som opner sin munn, han får også oppleve dette, jeg fyller deg.

Det var bare en som kom tilbake fordum også, og ga meg ære. Og så ofte er det sånn jeg rører ved deg og du opplever dette at jeg vederkveger din sjel, men du glømmer dette at jeg ønsker også at du skal prise meg i de helliges forsamling, for det som jeg har gjort for deg. Derfor vil jeg igjen si til deg, vær frimodig, når jeg rører ved ditt hjerte, så vit at det er nettopp for at jeg vil du skal glede deg i denne min frelse.

Søndag 13.10.91. Formiddagsmøte.Videobandopptak i M40.

Ja, veien er open, adgangen er fri, gjerdets skillevegg er borte. I kraft av mitt fullbrakte forløsningsverk på Golgata, så bana jeg en ny og levende vei, like inni Helligdommen. Nå er ikke adgangen lenger bare for en enkelt mann, en enkelt gang, men i dag er adgangen open og fri for den som kommer på forløsningens grunn, for den som kommer på blodets grunn. Du som  mitt elskede barn, du får komme, du får være, du får leve i min helligdom.

Der innfor mitt hellige åsyn lar jeg deg fornemme den himmelske atmosfære, lar jeg deg fornemme de himmelske og de evige krefter, lar jeg deg fornemme av de kommende goder, sier Herren, det som jeg har beredt for den som elsker meg. Men allerede her, så får du kjenne, du lever ditt åndelige liv, i meg, innfor mitt åsyn, i sammen med meg, og denne verden blekner i lyset av min herlighet, og denne verdens storhet blir for ingenting å regne i lyset av min herlighet, sier Herren. Og i lyset av kongens åsyn, der har nettopp du funnet ly.

Der i ly av mitt hellige åsyn, skal du få være, skal du få leve, skal du få kjenne at de himmelske krefter tilflyter ditt liv, så du kan tjene meg midt i menigheten, så du kan tjene meg midt iblant menneskene som er i nød. Så ditt liv kan være et fristed for de etterfulgte, så ditt liv kan være et fristed for de fangne, også du midt i en mørk og vanskelig verden kan få være med å bringe himmelsk lys og himmelsk liv til en fallen og forkommen menneskeslekt. Fordi du er min tjener i min helligdom, så sender jeg deg ut for å bringe himmelen inn til mennesker i mørke og til mennesker i nød.

Tyding av tungetale, M40. Onsdag.13.10.93:

Ja, også ditt hjerte renset jeg, fordi at det skulle være til min rådighet. For at du skulle erfare dette, at du hadde frimodighet til å trede frem for meg og legge ned din sak der, så du ikke bærer den selv, men du opplever dette at det er jeg som har begynnt i ditt liv, det er også jeg som fører videre, og skal fullføre verket. Derfor skal du være frimodig, når at du kjenner at jeg rører ved deg for igjen å trekke deg nærmere til meg.

Også fordum opplevde mine at de ble motløse, også fordum såg de ikke veien videre. Men vit at også i den situasjon såg jeg dem og jeg var der for å ta meg av dem. Fordi at jeg…. den stund. Vit at jeg er uforanderlig, jeg er den som gjør min gjerning og som ikke bare elsket, men som elsker. Og du er derfor elsket av meg. Og vit; du er omsluttet av meg. Derfor regn med at den vei jeg fører deg, det er en vei der du skal få oppleve min glans og herlighet.

Vit at der er skygger som kaster på din vei, men vit at også der hvor at du ikke ser mitt ansikt, så er jeg der for å ta meg av deg og føre deg videre. Derfor sier jeg til deg: Vær frimodig, jeg er din Gud.

M40. Søndag.23.01.94. Misjonssekretær Fjalestad hadde tydinga:

Ja, der på Golgata løstes de bånd som bandt deg. Og vit at de bånd som ble løst, de er løst, dersom du våger å overlate deg betingelsesløst til meg. For jeg som seiret, det er også jeg som har lovet deg, å mer enn seire, fordi du tror på mitt navn. Derfor vær frimodig når jeg kaller deg til å oppleve mine løfter og gå ut på dem. Så du kan få lov til å kjenne, at mitt ord, det er ikke bare ord, men det er levende. Menneskene vurderer de krefter som er synlige. Men vit at jeg har krefter som ikke er synlige for det naturlige øye, som ikke utløses ved at mennesker rører ved det, men som utløses ved dette at du får lov til å gripe mitt ord ved den Hellige Ånd og få oppleve dette at de utfører et verk i ditt indre, og ikke bare i ditt indre, men du blir noe som har noe å bringe videre, ja du blir en kilde som skal strømme frem med kraft til de du vandrer med på veien.

Jeg har sagt i mitt ord at du skal søke det som er der oppe og vit at jeg som har sagt det, jeg har ikke gitt mitt ord for at du skal gå skuffet bort, men fordi jeg står bakom mine løfter, du skal få erfare at i sannhet er jeg den jeg var. Derfor vær frimodig og søk meg. Verden søker det som er her nede. Du kaster ditt blikk på de tingene som er rundt deg. Men vit, ved å løfte ditt blikk, ved å se meg som har seiret, skal også seieren vedbli ditt liv.

M40. Onsdag.26.01.94:

Ja, for du er meg et utvalgt redskap, sier Herren. Et utvalgt redskap for mitt navn, for mitt rike og for min saks skyld. Derfor har jeg kallt deg inn i min nærhet, derfor har jeg openbart min herlighet for deg. Derfor har du fått se min storhet, og fått glede deg over den frelse som jeg har satt deg inni. For at du skal få oppleve den fullkomne glede som bare jeg gir, den fyllde av mitt liv, sånn at det flyter over. Og når jeg kom, sier Herren, så kom jeg for å gi liv og for å gi overflod. Og derfor så vil jeg også gi deg av denne livets overflod. 

Midt i din hverdag og midt i menigheten, skal du som et utvalgt redskap få erfare, du er et salvet redskap. For den jeg utvalgte, sier Herren, den så jeg etter hjertet til. Og den jeg fant et villig hjerte hos, den salvet jeg og innsatte jeg til tjeneste. Og du skal få erfare likesom David fikk erfare, at når Samuel løfta oljehornet over ham, så kom den Hellige Ånd for å bli over ham. Så har jeg sendt den Hellige Ånd med salvelse, for å bli over ditt liv, for at du skal kunne fullføre den gjerning som jeg har kallt deg til, sier Herren.

Som mitt utvalgte redskap, salvet med min Ånd, så har jeg kledd deg i den kledning, frelsens kledebånd og rettferdig-hetens kappe. Den kledning som gjør deg verdig til å tjene for mitt åsyn. De er en utvalgt ætt, et kongelig presteskap, et hellig folk, et folk til eiendom, for å forkynne mine dyder, etter å ha kallt deg fra mørke, til det underfulle lys. Det er din stand, det er din stilling og det er din tjeneste for meg, sier Herren. Å vitne om meg, det underfulle lys.

M40. Søndag 16. februar 1997. Tyding av tungetale, (Ved Finn Arne Lauvås):

Ja, sier Herren, da du kom til meg, da ble du et Guds barn, ved syndenes forlatelse. Gjennom syndenes forlatelse brøt det nye lyset fram i ditt indre. Se, sier Herren, min frelse er mer enn dette. Og du skal se det som er større enn dette. For – ved det nye lyset som brøt fram, ble også min natur, meg selv, ble plantet i deg. Og dette frø, sier Herren, det rommer alle mine muligheter. Det rommer alle mine dufter, alle mine farver skal komme til syne i min menighet. Derfor, sier Herren, vær ikke for smalsporet, vær ikke for trangsynt, men utvid deres hjerter. For det liv jeg har plantet i dere har ingen grenser. For det er jeg, den grenseløse, bor i mitt folk. Utfra mitt folk, utfra min bolig, vil jeg bringe min herlighet. Ja, sier Herren, i Jerusalem, Samaria, Judea, men like til jordens ender. Se, det er ingen grense på det du har. Derfor la dette strømmer ut gjennom deg. Det skal frelse deg fra din eget mørke og din egen ørken, men det har også kraft i seg til å forvandle dine omgivelser. Slik at du ikke bare ser meg som en som tilgir deg, men kongen selv kommer til syne i deg, så du begynner å vandre kongelig, du begynner å vandre på et kongelig plan, sier Herren. Fordi min natur er også kongens natur. Min natur er regjerende, slik at det du før ble dominert av, det beseirer du i kraft av det nye livets vesen, sier Herren. Derfor – ta deg ikke sammen i din egen kraft, men opplat ditt hjerte, vidt opp, og din munn vidt opp, og jeg skal fylle deg, så det flyter over, sier Herren. Min kraft fullendes på tross av din skrøpelighet – og i din skrøpe-lighet.

Og når dette nye livets vesen bryter fram fra ditt indre, da beseirer det din nedtrykkthet, ja, det mørket som har holdt deg nede, det brytes, sier Herren. Ja, sier Herren, når jeg tenner igjen den gave som jeg har lagt ned i ditt indre, så blir det en avgjorthet. Passiviteten, oppgittheten, mørket, alt dette her som vil paralysere deg, må vike, for det nye livets vesen. For det er min oppstandelseskraft jeg har plantet i deg. Derfor gi meg rom, sier Herren, la ikke mørket dominere deg, men la meg få rom, la meg få plass i ditt liv. Og utfra ditt indre, ikke ifra et spesiellt sted, geografiske, men fra ditt indre, skal det som skriften har sagt, renne strømmer, fra ditt liv, sier Herren, skal det renne strømmer av levende vann. Det har jeg talt om den Ånd og det liv som jeg har plantet i deg

M 40, onsdag, 28. november 2001. Tyding av tungetale ved Kjell-Arve Tolås:

Ja, eg vil regjera utifrå ditt hjertes trone, sier Herren, og eg ønska at du selv skal få stiga ned, gi meg den retten som tilkommer meg, for eg er ikkje ute for å ødeleggja livet ditt. Eg er ute for at du skal få oppleva at eg tar styringa, eg tar kontrollen, ikkje som ein ond despot, men som en kjærlighetens konge, som drar omsorg for mitt folk, som vet kva du trenger til, og eg vil losa deg igjennom, eg vil føra deg igjennom, ja, eg går selv frem foran deg og min herlighet skal også slutta toget ditt. Og du skal vita det er berre iden grad at eg får lov til å få råderetten i ditt liv, du skal også få kjenna at du trivest, du skal få kjenna her er eit område der min salvelse er over deg, det er det eg har skapt deg til, for du skal få kjenna min kraft, min nærhet, og eg vil – eg vil også bruka deg som mitt redskap, som min kanal for mine velsignelser. Og dessto meir eg får råderetten på ditt hjertes trone, dessto rikare får min velsignelse flyta gjennom livet ditt, og du får lov til å ikkje berre koma inn i den tredje beste, den nest beste, men den beste planen med ditt liv, ikkje nøy deg med noko mindre, eg ønsker å vera din Herre, eg ønsker å leda deg og ta hånden om livet ditt, sier Herren, og du skal få oppleva når du gir meg råderett, skal du også oppleva at min makt openbares, min makt openbares. Eg tvingar meg ikkje inn på denne rett, i livet ditt, men eg viser deg min nåde og eg viser deg kor høyt eg elsker deg. Og så ønsker eg også du skal få levera nøklane til meg til alle dine rom, også dine aller hemmelegaste rom skal du få levera nøklane og seia Jesus, velkommen inn, velkommen inn med ditt lys, velkommen inn med ditt ords tilrettevisning, eg bøyer meg for deg. Så skal du få oppleva at der blir trivsel i huset og du skal få merka eg er ikkje komen for å ødelegga, eg er komen for at du skal få del i liv og liv i overflod, sier Herren. 

Halleluja, vi lovar deg.

Møte på Misjonshuset på Høvik, Tysdag 12.5.09. Tyding av tungetale ved Roar Grande.

Fritt igjen fortalt: Herren sa at det var ikkje tilfeldig at vi var der, vi utgjorde eining, det tydde vel på at det var han som hadde sett den saman, han sa at han hadde lengta etter dette møtet.

Mp3-opptak:

… … Eg er den same og som du har venta på veldig lenge, så vil du sjå at eg er frigjeraren. Eg er den som set fri, eg gir ei ny kraft og eg gir ei ny oppreisning for ein kvar som vil søke meg.

Ny tungetale med tyding:

De skal få kjenne og sjå at eg er den Gud som gir feite rettar. Eg har sagt om ein gammal klarna sti, og der skal komme … og det er ei utgyting av min Ande etter mitt Ord og etter den lovnaden eg har talt, så vil du sjå og skue, når du  møter meg oppe i det åndelege. Du må løfte ditt blikk opp, det er der du møter meg i Anden, og det er – du er ånd og eg er ånd og eg har lagt din ånd ned i deg, så derfor skal de  løfte meg opp, fryde dykk i meg, så skal de sjå at ei ny glede vinn fram. Denne gleda vil forløyse dykkar liv på ein slik måte, at de endå meir vert i stand til å ta imot det som eg vil gi dykk, endå meir vere i  stand til å ta imot det. For det er nemleg gjennom gleda  og det er den styrken de kan ha og vere grunnfesta i. Og eg frydar meg når eg ser denne gleda, trua si glede utgytt frå min Ande og ifrå ditt hjerte. Så du begynner å gripe hemmelegheita i dette, så skal du sjå at eg har kraft til siger, seier Herren. Og både familie og venner og nære skal kjenne kva Ande de har fått over dykk. Og de skal få kjenne at når denne Ande, denne – slår rundt dykk i vide ringar, så vil menneska kjenne at de har med ein levande Gud å gjere. Den kjærleik som stråler ut frå dykk, den treng du ikkje å snakke om, du treng ikkje å tale om det, men de vil berre kjenne at de er kjærleiksbodbringarar,  de er mine ambassadørar som vil gå og vandre og berre enkle ord, for det er salvinga som løyser åket, det er salvinga som openberrar kven eg er, det er salvinga som tek vekk mørkret i denne verda og lyser opp i kroken. Det er det eg gjer, fordi de har elska meg og vore saman med meg der oppe.  Då vert eg saman med dykk der nede. Halleluja.

Maranata 28.8.2011, tyding av tungetale ved Tore Kristiansen:

Her i denne stund flyter salveoljen. I den stund der mi salving er, for å bryte banda, for å løfte av åket, for å sette deg i fridom, for å gi deg noko nytt. Opne deg for salvinga ….. og du skal få kjenne, det blir som  ….. det blir så underfullt når eg rører ved deg med min Ande.

Eg skal bryte, når tida er inne, alle stridsvåpen, eg skal bryte det, all satanisk makt når tida er inne. Ja, eg har allereie brote den på korset. Der kan du hente min seier, der kan du hente min triumf, der kan du fryde deg over det som har vunne over denne verdens fyrste. Eg har vunne over han i kraft av offeret, eg har vunne over han i kraft av blodet, eg har vunne over han i kraft av den tome grava. Sit ikkje der … men løft dine armer opp mot himmelen og pris meg og strål av glede, for eg har satt deg over og eg skal lede deg til noko nytt. Og derfra tek eg deg opp i herlegdom.

Maranata 17.6.2012, tyding av tungetale:

Sjå til at nådegåvene ikkje døyr ut. Sjå til at ikkje embeta forsvinn. Men ver med å be om at Andens frukter, Andens nådegåver og dei åndelege embet og tenester, at dei må komme fram igjen, i ei kvar forsamling. For utan mine frukter, utan den Heilage Ande sine gåver, utan den Heilage Ande sine embet, så vil menigheter stoppe opp, stagnere og forsvinne. Det er ikkje ved menneskeleg styrke mi menighet skal gå fram, men det er ved den Heilage Ande si kraft, det er ved mitt ord, seier Herren. Menneskelege anstrengelsar kan ikkje utrette kva min Ande kan gjere. Derfor legg dei menneskelege anstrengelsane til side og vert fylt av min Heilage Ande. Og du skal vere med og du skal kunne be og du skal få kjenne at det byrjar å  skje noko i den åndelege verda. 

La ikkje trua verte broten ned av alt det du ser, av alt det du leser. Så bevar ditt hjerte framfor alt det som bevarast kan. La trua sin løyndom vere til stades i eit reint samvit og du skal få kjenne du skal leve under inspirasjon og salving. La trua sin løyndom i eit reint samvit, som er reinsa i blodet og som vandrar i lyset. Då skal du få oppleve at det skal fungere, det som eg har lova. Nemleg at den som ber, han skal få, den som leitar, han skal finne. Ver derfor meg undergjeven i alle delar  og la ikkje den vonde overrumple deg med sine kunstgrep, men vert fylt av min Ande og eg skal vise deg den beste vegen du skal gå. Halleluja

Maranata 26.5.2013, tyding av tungetale:

Ja, seier Herren, mitt auge fær over heile jorda, for at eg kan støtt den som heilhjerta held seg til meg. Sjå, eg søker etter menn og kvinner i denne tid, som vil vie sitt liv for meg og som hungrar og lengtar etter den kraft som eg kan gi. Sjå, eg skal i sanning høyre deira bøner og eg skal svare ifrå min heilage himmel. Dei skal få oppleve, at den kraft som var verksam i fordoms tid, den skal virke i denne siste tida. Dei skal få sjå forunderlege ting, seier Herren. Ver stille for meg, for sjå, eg kjem, eg kjem ganske snart. Men før eg kjem, så skal eg vise mi kraft og dei skal få sjå, at eg lever, den gamle av dage. 

Det folk eg skal bruke i endetida, det er eit folk som eg har lutra, som eg har reinsa, seier Herren, det skal vere med og forkynne mine gjerningar. Det er eit folk som er helga meg, seier Herren. Og sjå, eg Herren, eg har byrja eit verk i det folk i dag og sjå, eg skal svare på deira bøner. De skal få oppleve at det de har bedt om i mange år, det skal eg svare på, seier Herren. For sjå, eg er ein bønnhøyrande Gud, sjølv om du synest det dryger og det tek tid, men sjå, seier Herren, eg kjem når tida er inne. Så ver stille, seier Herren og bi på meg, for den som bier på meg, han skal ikkje verte skuffa, men han skal få oppleve at eg svarar på dei heilage sine bøner. Amen.

Maranata, 16.9.2013, tyding av tungetale ved John Miland:

Eg har sagt i mitt ord at, ta vare på den fagre skatt som er dykk overgitt ved den Heilage Ande. Du skal vite det, at den vonde, han prøver stadig å røve det frå deg, det du har fått av meg. Derfor har eg sagt i mitt ord, hald deg nær til meg og eg skal halde meg nær til deg, seier Herren. For sjå, den vonde, han skyt brennande piler, men sjå, eg har gitt deg trua sitt skjold, som du kan sløkke alle den vonde sine brennande piler med. Du har ingen ting å frykte mitt barn, når du vandrar med meg og held deg nær til meg, så skal eg bevare deg på alle dine vegar, seier Herren. For sjå, seier Herren, ingen skal kunne rive deg ut av mi hand, så framt du vil halde deg nær til meg, så framt du vil følgje meg. Så skal du vite det, at eg følgjer med deg. Eg har jo sagt i mitt ord, sjå, eg er med deg alle dagar, inn til verda sin ende. Du har ingen ting å frykte, mitt barn, men ver frimodig og gå fram på den veg som eg leier deg. Og lytt til Andens røyst i denne tid og la deg leie, la deg bruke av meg, seier Herren og du skal verte til ei stor velsigning.

Mange av mine born, dei har mista den salving og den kraft som dei ein gong fekk av meg. Og sjå, no fortset dei i eiga kraft og dei finn på det eine og det andre. Og sjå, seier Herren, eg Herren, eg skal openberre mi kraft mellom mine heilage. Det folk som eg har reinsa, det skal forkynne mine gjerningar, seier Herren. Derfor ver observant i denne tida og lytt og sjå kva eg gjer i mellom dei heilage. Sjå ikkje på menneska omkring deg, sjå ikkje på om dei er mange eller få, seier Herren, når eg er mellom dykk, seier Herren, kan de forvente store ting, for eg er underets Gud.

Også i denne by har eg mange som er bundne, og som er bundne av Djevelens band og lenker. Sjå, eg vil løyse dei, eg vil setje dei fri. Sjå, det er mange som lid og eg skal vekke mange i denne tida. Så vere førebudde, mine born, for sjå, plutseleg, så kjem det som eg har tala om, at straumar skal komme og søke meg, for eg Herren, eg skal vere mellom dei og eg skal frelse, eg skal løyse dei og setje dei fri, seier Herren. Derfor skal de, mine born vere klar til å ta imot dei og gi dei mitt ord og fostre dei og lære dei alt eg har befalt dykk. Amen.

Pinsemøte i Maranata. 8.6.2014. Tyding av tungetale:

Ja, seier Herren, dersom du er villig, så skal du få ete av landets gode ting. Då skal du få oppleve at eg skal leie deg inn i det land som flyt av mjølk og honning. Du skal få kjenne velsigninga på alle måtar, seier Herren. Men dersom du er villig til å gå den veg som eg stakar ut for deg, som eg leier deg på, ikkje sjå på problema, ikkje sjå på vanskane, men gå den veg som eg har staka ut for deg, seier Herren, då skal velsigninga strøyme over deg og du skal få vere til velsigning.

Også deg, lokkar eg ut, seier Herren, ut i fritt rom. Ja, eg lokkar deg ut i dansen med dei glade. For eg har då sagt i mitt ord at gleda i meg, det er dykkar styrke. Og du mitt barn, som kjenner deg sørgmodig, du kjenner missmodet knuge over deg, mang ein gang. Men eg har då sagt i mitt ord, eg har ikkje gitt deg mismodets ånd, men eg har gitt deg krafta, visdomen og kjærleikens ånd. Og eg vil at du skal vende ditt blikk til meg, seier Herren, sjå på meg, som er trua sin opphavsmann. Fryd deg og gled deg i mi frelse, fryd deg over at eg har skrive ditt namn i livsens bok, seier Herren. Og når du byrjar å glede deg og fryde deg over dette, så skal du få kjenne salvinga skal komme over ditt liv. For sjå, seier Herren, når du fylgjer meg og går i mine fotspor, så skal du få oppleve mi salving. Amen. 

Maranatha 12.10.2014. Tyding av tungetale:

Ja, seier Herren, eg har sagt i mitt Ord, at du skal fryde deg og glede deg i mi frelse. Gled deg i meg, seier Herren, så skal eg gje deg kva ditt hjerte attrår. Ver ikkje opptatt med det som er rundt deg, sjå deg ikkje om, verken til høgre eller venstre, men ha ditt blikk festa på meg, seier Herren. Ver oppteken med det som er der oppe. Eg har jo sagt i mitt ord, er de oppreist med meg, då skal de søke det som er der oppe. Men eitt er nødvendig, seier Herren, det er å verte fylt av min Ande, fylt av mi salving og kraft i denne tida. For sjå, den vonde, han står dykk imot. Men med mi kraft og mi salving, så skal de vinne meir enn siger, seier Herren. For sjå, den ånd som bor i deg, den er sterkare enn den som er i verda.

Mange er dei i desse dagar, som ser seg tilbake og som ligg etter på vegen. Derfor, mine barn, skal de rope til meg og be for dei, at dei skal få ny kraft og nytt mot og eg skal møte dei på nytt igjen, seier Herren. For sjå, det er mange som er såra, det er mange som har det vondt og lid. Men de, mine born, de skal gå ut og trøyste dei. Og de skal hjelpe dei på vegen, for eg har sagt i mitt Ord, at de som er sterke, de eg skuldige til å bere dei svake. For sjå, det er mange svake mellom mitt folk. Men eg, Herren, ynskjer å kalle dei i desse dagar og eg, Herren, skal fylle dei med mi salving og kraft. Og då skal den svake seie, eg er ein helt. For sjå, det er kun med mi kraft du kan vinne siger.

Ja, eg vil prise og opphøye deg, min frelsar og Herre, fordi du har frelst meg, fordi du har skrive mitt namn i livets bok. Og eg veit at når du kjem, så skal eg få vere med. Og eg skal vere med i den skaren, som skal toge inn i staden med dei faste grunnvollar. Å, kor eg lengtar etter å sjå deg, som mi sjel elskar. Amen.

Maranata 18.1.2015. Tyding av tungetale ved Arne Mella:

Ja, seier Herren, eg har sagt at eg vil gå fram foran deg, sprenge bommar av jern og dører av kopar, rydje ein veg som du kan gå og oppleve min herlegdom, sier Herren. Derfor talar eg til deg i dag, derfor kallar eg på deg. Eg ynskjer at du skal oppleve meir av min godleik, meir av min kjærleik, i ditt liv. Og eg ber at du vil sleppe meg til, på dei områda som du synest har vore vanskeleg, som du kanskje har lukka til, i frykt for eller i sårheit for eller i redsle for kva som kunne skje. Men eg, Herren, ynskjer å komme til deg og røre ved deg med min Ande og med min kjærleik. Og eg ynskjer å føre deg ut av den staden der du er no og inn på eit ope område, der du kan tene meg i fridom, seier Herren. 

Og når du kjem, når du tek eit steg ut av båten og kjem til meg, seier Herren, så vil eg også leie deg, så vil eg hjelpe deg og så vil føre deg på mine vegar. Du skal ikkje frykte for ting omkring deg, du skal ikkje frykte for det som ser mørkt og vanskeleg ut, fordi eg Herren kjem og er ditt lys og eg vil stråle omkring deg og eg vil fylle deg med mi glede og med mi kraft, slik at du kan gå inni og oppleve det som eg har for deg. Frykt ikkje, seier Herren, for eg er med deg. Eg slepp deg ikkje og eg forlet deg ikkje. Og ingen ting kan skilje deg frå min kjærleik, seier Herren. 

Maranata 23.1.2016. Tyding av tungetale ved Tore Kristiansen:

Våk i bønna med takkseiing. Og når du våker på den måten i bønna, så skal eg, Herren, svare deg, med store og ufattelege ting, kanskje ikkje i den retninga du tenkte, men eg skal svare i den retninga og med det mål som eg veit er best for deg. Og du skal få oppleve noko du aldrig før har opplevt. For framleis høyrer eg bønner, framleis svarar eg bønner, framleis så ynskjer eg å fyll mitt barn og fylle mi menigheit med herlegdomens sky, så du skal få oppleve, at du aldrig før har opplevd maken.

Du er fri, du er forløyst, gjennom blodet har eg løfta deg opp, gjennom Jesu blod er du befridd frå all di synd. Du kan frimodig prise meg, du kan frimodig love mitt heilage namn. Og når du prisar mitt namn, så kjem gleda inn i ditt liv, når du prisar mitt namn, så går fridomen opp for deg. Når du prisar mitt namn, vil alt det vonde fly. Når du prisar mitt namn, då vil rettferds-sola gå opp som aldrig før i ditt hjerte.

Slå ikkje blikket ned, løft det opp imot himmelen. La ikkje dine hender synke, men løft dei opp imot himmelen. Stå ikkje stille på den stad der du befinn deg, men sett din veg i mi hand og eg skal dra deg, leie deg, føre deg og eg skal føre deg til levande vatn, eg skal føre deg til kjelder, eg skal føre deg til frukter og nådegåver og du skal få oppleve å verte berika av mi velsigning i overmål på overmål. Fordi eg Herren har satt dører opne for deg. Halleluja.

Kvar vart det av vekkinga?

Så eg vil berre heilhjarta halde meg til Herren, så vil han komme meg til hjelp med si kraft og slik ventar eg meg at han vil gi meg hjelp i form av ei kone. Eg skal berre glede meg over at han har skrive mitt namn i livets bok i himmelen, glede meg i hans frelse, glede meg i han, så vil han gje meg det mitt hjerte attrår, gje meg ei frelst kvinne til kone. Eg er oppreist med han og skal vende hugen og blikket opp til han og ta imot det han gjev meg frå det høge, verte fylt av den Heilage Ande, verte fylt av hans salving og kraft. Han elska meg så høgt at han døde i staden for meg, for å frelse meg for æva og gje meg evig liv. Så eg vil bøye meg for han og ta imot hans kjærleik, eg vil kalle på Herrens namn den stund han er nær, påkalle Jesus som min frelsar og Herre, som vi syng i den herlege songen:” Kom og ta din trone, på mitt hjerte, Jesus, eg kronar det til konge, med min kjærleik”. Han er kjærleikens konge og eg vil påkalle han for å gje han trona i mitt hjerte, la han sette seg på trona i mitt hjerte og la han regjere utifrå mitt hjertes trone, la han råde over kjønnslysta mi ved sin Ande. Det vil han gjere som kjærleikens konge, som elskar meg og det er herleg. Og slik ventar eg meg at han vil gi meg ei kone. Det stemmer over eins med den naturlege kjønnlege tiltrekninga mellom mann og kvinne, men det som er overordna og avgjerande er at vi vert til trekt av hans herlegdom, at ho vert tiltrekt av han herlegdom, som hans brud. Så det handlar både om at han vekker meg og henne opp til liv i samfunn med Gud, i samsvar med 1.Mos.2 og at han reiser opp si kyrkje som si brud, slik at ho skal leve for han. Han er den siste Adam, som for oss har vorte ei livgjevande ånd og den overordna hendsikta er å la han frelse oss så vi tilhøyrer han og derfor skal vi leve for han. Oppgåva er framleis å dyrke og verne Guds hage, men når han frelser oss for æva og gjev oss evig liv, så får vi sjå det i eit æve-perspektiv.

Når eg no påkallar Jesus slik, må eg innrømme at det er berre henne Reella eg tenker på som eit mogleg/aktuelt kjerringemne for meg, så vidt som eg veit. Han hadde nye vegar for meg og ville opne nye dører for meg og kalla meg til å studere igjen, det vart praktisk pedagogisk undervisning og så realfag igjen og spesielt biologi. Og eg er viss på at der vil han reise opp si kyrkje.

Posted in Kristendom, Kristne møte 2017 | 3 Comments