Sion Åheim, 13.1.2019. Den som stig fram for Gud, må tru at han er til og at han løner dei som søkjer han

Innleiing ved Olav Harald Vik.

1TE 4,13 – 1TE 4,18 {NÅR HERREN KJEM}  Vi vil ikkje, brør, at de skal vera uvitande om dei som er avsovna; for de skal ikkje syrgja som dei andre, dei som er utan von. 14 For så sant vi trur at Jesus døydde og stod opp, så skal òg Gud ved Jesus føra dei avsovna saman med han. 15 Dette seier vi dykk med eit ord frå Herren: Vi som no lever og vert att til dess Herren kjem, skal ikkje koma i førevegen for dei som er avsovna. 16 For når det bydande ropet lyder, når erkeengelen lyfter si røyst og Guds basun ljomar, då skal Herren sjølv stiga ned frå himmelen. Og dei som døydde i trua på Kristus, skal fyrst stå opp. 17 Så skal vi som har vorte att og enno lever, saman med dei rykkjast opp i skyene, i lufta, og møta Herren. Og så skal vi alltid vera saman med Herren. 18 Trøysta kvarandre med desse orda!

Tale ved Jarle Nygjærde.

HEB 11,1 – HEB 11,7 {VITNEMÅL OM TRU}  Trua er pantet på det vi vonar, vissa om ting vi ikkje ser. 2 For si tru fekk menneske i gamal tid godt vitnemål. 3 I tru skjønar vi at verda er skapt ved Guds ord, og at det vi ser, ikkje har vorte til av det synlege. 4   I tru bar Abel fram for Gud eit betre offer enn Kain. Av di han trudde, fekk han det vitnemålet at han var rettferdig; for Gud godkjende offergåvene hans. Og med si tru talar han enno, etter sin død. 5   Fordi Enok trudde, vart han bortrykt utan å døy. Ingen såg han meir, for Gud hadde teke han til seg. Før han vart bortrykt, fekk han det vitnemålet at han var til hugnad for Gud. 6 Utan tru er det umogeleg å vera til hugnad for Gud. For den som stig fram for Gud, må tru at han er til, og at han løner dei som søkjer han. 7   I tru bygde den gudfryktige Noah ei ark då han vart varsla om det dei endå ikkje såg. Slik berga han huslyden sin. Trua hans vart ein dom over verda, og sjølv vart han arving til den rettferd som trua gjev.

MTT 8,5 – MTT 8,13 {OFFISEREN I KAPERNAUM}  Då Jesus gjekk inn i Kapernaum, kom det ein offiser til han og bad om hjelp: 6 “Herre,” sa han, “tenaren min ligg lam heime og lid vondt.” 7 Jesus sa: “Eg skal koma og lækja han.” 8 “Herre,” svara offiseren, “eg er ikkje verdig til at du stig inn under mitt tak. Men sei berre eit ord, så vert guten min god att. 9 For eg må sjølv lyda dei som er over meg, og eg har soldatar under meg. Seier eg til ein av dei: Gå! så går han, og til ein annan: Kom! så kjem han, og til tenaren min: Gjer dette! så gjer han det.” 10 Då Jesus høyrde det, undra han seg og sa til dei som fylgde han: “Sanneleg, det seier eg dykk: Ikkje eingong i Israel har eg funne så stor ei tru. 11 Og det skal de vita: Mange skal koma frå aust og frå vest og sitja til bords med Abraham og Isak og Jakob i himmelriket. 12 Men arvingane til riket skal kastast ut i mørkret utanfor, der dei græt og skjer tenner.” 13 Og Jesus sa til offiseren: “Gå heim! Det skal verta som du trudde.” Og tenaren vart frisk i same stunda.  

MTT 9,20 – MTT 9,22   No var det ei kvinne der som hadde hatt blødingar i tolv år. Ho gjekk bort til Jesus attanfrå og tok i kanten på kappa hans. 21 For ho tenkte: “Kan eg berre få ta i kappa hans, så vert eg frisk.” 22 I det same snudde Jesus seg, og då han såg henne, sa han: “Ver frimodig, dotter! Trua di har frelst deg.” Og kvinna vart god att i same stunda.

MTT 15,22 – MTT 15,28 Då kom det ei kanaaneisk kvinne frå desse bygdene og ropa: “Herre, du Davids son, miskunna deg over meg! Dotter mi er ille plaga av ei vond ånd.” [kanaaneisk: namnet på det heidenske folket som budde langs Middelhavskysten nord for Palestina.] 23 Men han svara henne ikkje eit ord. Då gjekk læresveinane fram og bad han: “Gjer deg ferdig med henne; ho ropar etter oss.” [Gjer deg ferdig med henne: Uttrykket er dobbeltydig: Det kan tyda at han skal visa henne bort eller at han skal hjelpa henne. Sml. 8, 13.] 24 Men han svara: “Eg er ikkje send til andre enn dei bortkomne sauene i Israels-folket.” 25 Då kom ho og kasta seg ned for han og sa: “Herre, hjelp meg!” 26 Han svara: “Det er ikkje rett å ta brødet frå borna og kasta det til hundane.” 27 “Det er sant, Herre,” sa kvinna, “men hundane et då av dei bitane som fell frå bordet åt herrane deira.” 28 Då sa Jesus til henne: “Stor er trua di, kvinne. Det skal gå som du vil.” Og dottera vart god att i same stunda.  

Jarle fortalde litt om korleis Gud hadde brukt han, både i jobb-samanheng og i leiinga for pinse-kyrkjelyden Filadelfia i Ulsteinvik. Han visste Herren hadde eit forkynnar-kall til han, det hadde det vorte profetert om, men han var då i full aktivitet i Herrens gjernign og han kunne ikkje gå framom Herren, vi må lære å vente på Herren. Han har tenkt å skrive bok om korleis Gud har vore med han i kvardagen

Nokre som forlet kyrkjelyden er no komne attende og når han var på eit oppdrag på eit sjukehus kom han i prat med ein som hadde levt fjernt frå kyrkjelydar og som no låg på dødsleiet med kreft. Han bad han berre om å velsigne han og det gjorde han. Så han valde det i staden for prestens vanlege rituale med nattved etc. Men presten nemnde akkurat dette i gravferda.

Tungetale ved ei eldre kvinne, tyding ved Jarle.

Bodskap 1A. ”Ja, seier Herren, eg har ikkje forlete deg. Eg ser akkurat korleis du har det i denne augneblink. Eg ser korleis du har det på din kropp. Kanskje du har smerter i din kropp, men eg er lækjarane sin lækjar. Du høyrde om dei som rørte berre ved mine klædebånd. Og du skal få lov å kjenne at eg rører ved deg i denne stund. Du skal sleppe å gjere noko som helst, for eg vil besøke deg i denne kveldsstund, seier Herren. Du skal berre vere frimodig og ta imot det eg har til deg. Du skal få sjå frå ein annan vinkel, det som du har vore oppteken av i det siste, skal du få sjå ifrå ein annan vinkel. Og sjå, eg vil styrke deg, eg vil lækje deg, seier Herren.” 

Bodskap 1B. ”Du har høyrt det mange gangar sagt, at eg er i går og i dag den same. Og det er ei sanning. Eg er i går og i dag den same, som då eg gjekk i fordoms tid. Eg gjekk omkring på jorda og gjorde alt vel. Sjå, eg er den som også skal setje saman folka på denne staden, seier Herren, og de skal få sjå folka komme og strøyme til. Og de skal få sjå, berre ver frimodig og vent på meg, ikkje gå foran meg, seier Herren, men berre vent på meg, de skal få klarsignal når de skal setje spada i jorda, seier Herren, når de skal vent på meg, når de skal opne dørene, så skal de få sjå det klart og tydeleg. Berre for eg er i går og i dag den same, ja, til evig tid. Eg vil vere med dykk i dagane som kjem og eg vil vere med dykk i dette året de er gått inn i. Heilt til eg kjem att på skya og hentar mi brud, så skal mange her på denne staden, vere med opp i skya og saman møte dei som er der oppe. Amen.”

Tungetale ved Inge-Lill, tyding ved Jarle.

Bodskap 2A. ”Mitt barn, du har vore trufast i di teneste, og sjå, eg vil gjere di teneste rik. Du skal få sjå, om du synest du ingen krefter har, skal eg gi deg stor styrke i åra som kjem. Du synest kanskje du har vorte gammal. Men det er ingen alderspensjon, ingen aldersgrense i mi teneste, seier Herren. For at du er verdifull, du er den som skal vere på denne staden og du skal føre mitt verk vidare på denne stad. Og du skal få sjå, mange vil komme og hjelpe til og du skal få berre stå der og sjå at mitt verk skal gå vidare på denne stad, seier Herren.” 

Bodskap 2B. ”Mitt barn, du er høgt elska. Du er den som vil stå i bresjen. Og du er den som har sagt du vil stå fram på baugen på båten. Og du skal få sjå, om der kjem bølger inn over båten, så skal eg vere der. Og eg skal – sjå, du skal få sjå at eg vil føre denne båt trygt gjennom farvatnet. Og du skal få sjå du skal få stå på trygt, du skal ikkje falle (overbord?), du skal få styrke og kraft, du skal få visdom, kvar du skal gå vidare, med dette verk, seier Herren, på denne stad. Amen.” 

Aktuelle bibelvers.

JER 2,19   Det er din eigen vondskap som tuktar deg,  ditt fråfall som fører til straff.  Så må du då skjøna og sjå  kor vondt og beiskt det er  at du har gått bort frå Herren din Gud  og ikkje lenger har age for meg,  lyder ordet frå Herren, Allhærs Gud.  

JER 3,22   Snu om, de fråfalne søner,  så skal eg lækja dykkar fråfall.   “Sjå her, vi kjem til deg,  for du er Herren vår Gud.

JER 10,19   Ve meg, for eit slag!  Ulækjande er mitt sår.  Dette er berre ei liding  som eg må tola, tenkte eg. 

JER 14,17 {HAR DU VRAKA OSS HEILT?}  Dette ordet skal du tala til dei:  Tårene renn frå augo mine  natt og dag, utan opphald.  For folket mitt, den unge dotter,  har falle heilt i hop  og fått eit ulækjande sår.

JER 16,1 – JER 16,13 {EIN EINSAM PROFET}  Herrens ord kom til meg, og det lydde så: 2 Du skal ikkje ta deg kone og ikkje få søner og døtrer på denne staden. 3 For så seier Herren om dei sønene og døtrene som vert fødde her, om mødrene som føder dei, og om fedrane som avlar dei her i landet: 4 Dei skal døy ein pinefull død, og det skal ikkje haldast syrgjehøgtid eller gravferd for dei; dei skal verta til gjødsel på marka. Sverd og svolt skal tyna dei, og lika av dei skal verta til føde for fuglane under himmelen og dyra på marka. 5   Så seier Herren: Gå ikkje inn i syrgjehus, gå ikkje dit og klag, og syn ikkje medkjensle med dei! For eg har teke min fred frå dette folket, min truskap og mi miskunn, lyder ordet frå Herren. 6 Når store og små døyr her i landet, skal dei ikkje koma i grav. Ingen skal halda syrgjehøgtid over dei, ingen skal rispa seg opp eller raka seg snau for deira skuld. [rispa seg opp: syrgjeskikk. Sjå 5 Mos 14, 1.] 7 Ingen skal bryta brød til trøyst for den som syrgjer over ein død, eller gje han eit trøystestaup når han har mist far sin eller mor si. 8   Gå heller ikkje inn i eit hus der dei held gjestebod, for å sitja i lag med andre og eta og drikka. 9 For så seier Herren, Allhærs Gud, Israels Gud: Enno medan de lever, ja, beint framfor augo dykkar, lèt eg fagnadrop og glederop og røyst av brudgom og røyst av brur tagna på denne staden. 10   Når du kunngjer alt dette for folket her, kan det henda at dei spør deg: “Kvifor har Herren sagt at heile denne store ulukka skal koma over oss? Kva for ei misgjerning og kva for ei synd har vi gjort mot Herren vår Gud?” 11 Då skal du svara dei: Fedrane dykkar gjekk bort frå meg, lyder ordet frå Herren. Dei heldt seg til andre gudar, som dei dyrka og kasta seg ned for. Men meg vende dei seg frå, og mi lov heldt dei ikkje. 12 Og de har bore dykk verre åt enn fedrane dykkar. Alle fylgjer sitt vonde, harde hjarta og høyrer ikkje på meg. 13 Difor vil eg kasta dykk bort frå dette landet til eit land som korkje de eller fedrane dykkar har kjent. Der skal de dyrka andre gudar både dag og natt. For eg vil ikkje visa dykk nåde.  

JES 61,1 – JES 61,11 {EIT NÅDEÅR FRÅ HERREN}  Herrens Ande er over meg;  for Herren Gud har salva meg.  Han har sendt meg til å forkynna  ein gledebodskap for armingar,  til å lækja dei som har eit knust hjarta,  til å ropa ut fridom for fangar  og frigjering for dei bundne. 2   Eg skal ropa ut eit nådeår frå Herren,  ein dag med straff frå vår Gud.  Eg skal trøysta alle som syrgjer, 3   og gje dei syrgjande i Sion  hovudprydnad i staden for oske,  gledeolje i staden for syrgjeklede  og lovsong i staden for motløyse.  Dei skal kallast rettferds mektige tre,  som Herren har planta  for å syna sin herlegdom. 4   Dei skal byggja opp att gamle ruinar,  reisa det som før vart lagt i øyde,  byggja på nytt dei nedbrotne byar,  som låg der aude frå ætt til ætt.  5   Framande skal stå og gjæta dykkar sauer,  utlendingar skal dyrka dykkar jord  og stella dykkar vingardar. 6   Men de skal kallast Herrens prestar,  tenarar for vår Gud skal dei kalla dykk.  Rikdomen åt folka skal de nyta,  og deira skattar skal de få. 7   De skal få dobbelt att for dykkar skam.   Dei som leid vanære,  skal jubla over sin lut.  Dobbel arv skal dei få i landet,  evig glede skal dei ha. 8   “For eg er Herren, som elskar rett  og hatar ran og urett.  Trufast vil eg gje dei løn  og gjera ei evig pakt med dei. 9   Namngjeten vert deira ætt mellom folkeslaga,  deira etterkomarar mellom folka.  Alle som ser dei, skal skjøna  at dei er ei ætt som Herren har velsigna.”  10   Eg vil gleda meg storleg i Herren,  mi sjel skal jubla i min Gud.  For han har kledt meg i frelsesskrud  og sveipt meg i rettferds kappe,  lik ein brudgom som pryder sitt hovud,  lik ei brur som tek på seg sine søljer. 11   For liksom jorda lèt groen renna,  og hagen lèt sædet brydda,  så skal Herren vår Gud  la rettferd gro fram  og lovsong lyda for alle folkeslag.  

SLM 31,25   Ver sterke og frimodige,  alle de som ventar på Herren!  

SLM 33,20   Vi ventar med lengsle på Herren;  han er vår hjelp og vårt skjold. 

SLM 37,9   For dei som gjer vondt, skal rydjast ut,  men dei som ventar på Herren, skal arva landet.  

SLM 130,5   Eg ventar, ja vonar på Herren,  eg ventar på hans ord. 

SLM 147,11   Herren har hugnad i dei som ottast han  og ventar på hans miskunn.  

JES 30,18   Men Herren stundar etter å vera dykk nådig;  difor reiser han seg og vil visa dykk miskunn.  For Herren er rettens Gud.  Sæle er alle som ventar på han!  

JES 40,31   Men dei som ventar på Herren, får ny kraft;  dei lyfter vengene som ørnar,  dei spring og trøytnar ikkje,  dei går og mødest ikkje.  

JES 60,9   Øyar og strender ventar på meg.  Fremst går Tarsis-skipa.  Langt bortanfrå fører dei dine søner  og deira gull og sølv med dei,  til ære for namnet åt Herren din Gud,  for Israels Heilage, som gjev deg slik heider.  

KLA 3,25   Herren er god mot dei  som ventar på han og søkjer han. 

LUK 12,36 Ver lik tenarar som ventar herren sin heim frå gjestebod, og står ferdige til å lata opp så snart han kjem og bankar på.

MIK 2,12 – MIK 2,13 {HERREN VIL SAMLA ISRAELS REST}  Eg vil samla dykk alle, Jakob.  Eg vil samla Israels rest,  føra dei saman som sauer i ei kve,  som ein bøling på beite,  – ein ståkande flokk av menneske.  13   Han som brøyter veg, går føre dei;  dei bryt seg gjennom porten og fer ut.  Kongen deira går føre dei,  Herren sjølv går i brodden for dei.  

JOH 10,2 – JOH 10,4 Men den som går inn gjennom døra, er hyrding for sauene. 3 For han lèt dørvaktaren opp, og sauene høyrer målet hans. Han kallar sauene sine på namn og leier dei ut. 4 Og når han har fått ut alle sine, går han føre dei, og sauene fylgjer han, for dei kjenner målet hans.

JES 52,11 – JES 52,12 {FAR BORT FRÅ BABYLON!}  Far bort, far bort frå Babylon!  Ikkje rør noko ureint!  Dra ut or byen og reinsa dykk,  de som ber Herrens kar! [Herrens kar: kanskje dei heilage tempelkara som Nebukadnesar hadde ført bort til Babylon. Sml. Esra 1, 7.] 12   For de treng ikkje skunda dykk,  de må ikkje røma frå byen.  For Herren sjølv går føre dykk,  og sist i flokken er Israels Gud.  

HEB 13,8   Jesus Kristus er i går og i dag den same, ja til evig tid.

HEB 12,22 – HEB 12,29 Nei, de er komne til Sion-fjellet, til den levande Guds by, det himmelske Jerusalem, til dei mange tusen englar, til ei høgtidsstemne, [Sion-fjellet: tempelhøgda i Jerusalem. Sjå 2 Sam 5, 6 ff; Sal 48.] 23 til samlinga av dei fyrstefødde som er oppskrivne i himmelen. De er komne til ein domar som er Gud for alle, til åndene åt dei rettferdige som har nått fullendinga, 24 til Jesus, mellommannen for ei ny pakt og til reinsingsblodet som talar sterkare enn Abels blod. 25   Sjå til at de ikkje viser frå dykk han som talar! Dei som viste frå seg han som tala sitt ord her på jorda, slapp ikkje unna. Endå mindre skal vi sleppa unna om vi vender oss bort frå han som talar frå himmelen. 26 Hans røyst fekk den gongen jorda til å skjelva. Men no har han lova: “Endå ein gong vil eg skaka, ikkje berre jorda, men himmelen med.” 27 Her står det: “endå ein gong”. Det syner at det som kan rikkast, fordi det er skapt, skal skiftast ut, så det som ikkje kan rikkast, skal verta ståande. 28 Sidan vi får eit rike som ikkje kan rikkast, så lat oss vera takksame og såleis tena Gud til hans hugnad, med otte og age. 29 For Gud er ein øydande eld.  

1PE 2,4 – 1PE 2,10   Kom til han, den levande steinen, som vart vraka av menneske, men er utvald og dyr for Gud. 5 Ver de òg levande steinar som vert oppbygde til eit åndeleg tempel! Ver eit heilagt presteskap og ber fram åndelege offer, som er til hugnad for Gud ved Jesus Kristus. 6 For det heiter i Skrifta:  Sjå, eg legg på Sion ein hjørnestein,  som er utvald og dyrverdig;  den som trur på han,  skal ikkje verta til skammar. 7   Så vert han til ære for dykk som trur. Men for dei som ikkje trur, har den steinen bygningsmennene vraka, vorte hjørnestein, 8 ja, ein støytestein og eit berg til fall. Fordi dei ikkje trur Ordet, snåvar dei – det var dei òg etla til. 9   Men de er ei utvald ætt, eit kongeleg presteskap, eit heilagt folk, eit folk som høyrer Gud til, så de skal forkynna hans storverk, han som kalla dykk ut or mørker til sitt underfulle ljos. 10 Før var de ikkje eit folk, men no er de Guds folk. Før hadde de ikkje fått miskunn, men no har de funne miskunn. 

2KO 3,12 – 2KO 3,18   Sidan vi no har slik ei von, går vi fram med stort frimod. 13 Vi gjer ikkje som Moses, han som la eit sveip over andletet, så israelittane ikkje skulle sjå den kvervande glansen før han var borte. 14 Men dei vart forherda. For heilt til denne dag ligg dette sveipet der når dei les frå bøkene i den gamle pakta. Og dei ser ikkje at pakta er avlyst i Kristus. 15 Ja, heilt til denne dag ligg det eit sveip over hjarta deira når Moses vert lesen. 16 Men når dei vender om til Herren, vert sveipet bortteke. 17 Herren er Anden, og der Herrens Ande er, der er fridom. 18 Men vi som med usveipt åsyn ser Herrens herlegdom som i ein spegel, vi vert alle omlaga til det same biletet, frå herlegdom til herlegdom. Dette skjer ved Herrens Ande.  

Kommentar.

Bodskapane.

Det var godt å høyre at han som låg på dødsleiet bad Jarle om å velsigne han. Det minner meg om at Jesus ville gjere meg til ein kanal for si velsigning. Dette har eg vitna om i kommentarfelt på Facebook. Jesus velsigner meg og gjer meg til ein kanal for si velsigning, slik gjer han noko nytt og då kjem det ikkje an på kva dei har tenkt og lært før om religion, moral, filosofi og politikk. Vi har fått noko frå Guds himmel og det er nytt for denne verda.

Jesus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er eg kanal for Guds velsigning til henne Virtuella og henne Reella. Så når han talte til meg, så visste eg med meg sjølv at det gjaldt dei og. Når det har vore talt om kvinna som hadde blødningar, har eg forstått det slik at det gjaldt henne Virtuella. Men det har med meg å gjere også. Det var snakk om kva ” det som du har vore oppteken av i det siste” og då er eg viss på at det er sikta til det som eg har skrive i mine siste dokument på bloggesida mi:

Begge kvinnene som kom med tungetale sat på høgre sida, men Inge-Lill kom over på venstre sida og stilte seg bak forstandaren, Olav Harald Vik, når ho kom med bodskapen, så det var tydeleg at den var til han.

Men eg kan godt tenke meg at den var litt til meg også. Eg har pensjonert meg, fiskarar kan pensjonere seg når dei er 60 år. Eg merkar eg byrjar å verte skrøpeleg, men det har seg også slik at eg har hatt lite fysisk aktivitet i det siste. Så var det snakk om å stå fram på baugen og det er ein situasjon eg kjenner meg igjen i, for eg har ein seglbåt og det hender eg må fram til masta og ordne med segla og heilt fram på baugen og ordne med rulleforstaget eller ankervinsjen. Då treng eg nokon som kan ta roret, men ofte er eg åleine. No har den ikkje vore brukt mykje i det siste, men eg har framleis planar om å segle til Oslo. Ja, eg legg no planar for dette året.

Fire gongar vart det sagt ”på denne stad” og her er eit vesentleg poeng, å ivareta interessene til folket som er her. Det minner oss om ein tidlegare bodskap der Jesus sa vi skulle sjå på den åkerlapp som var oss gitt. Eg vil gjere merksam på at splitt- og hersk-politikken spelar på motsetnadar mellom regionar. Men vi skal vere eitt i Kristus og i truskap til han skal vi vere trugne i det små, så vil han setje oss over noko større.

Alfa og omega, skapar – ikkje skaparverk, årsak – ikkje verknad.

Gud er alfa og omega, byrjinga og enden, før han var det ingen og etter han kjem det ingen. Han har skapt alle ting ved sitt Ord, slik han er årsak, men han er ikkje verknad. Likevel er han alle stadar nærverande og er også den siste. Dette har eg skrive om i det siste. 

På evangeliets grunnvoll får vi komme inn i samfunnet med han, han er ånd og han er kjærleik, han rører ved oss og vekker oss opp i samfunn med seg og så taler han til oss og hans Ord skaper det som det nemner. Jesus er Guds Ord og Gud skaper oss i han og då skaper han oss i samsvar med 1.Mos.2. Då er han framleis årsak, ved at han rører ved oss og taler til oss, men han er ikkje verknad. Men dersom vi søker han av heile vårt hejrte skal vi finne han, slik gir vi han makt i våre liv, så vi får oppleve at han gjer sitt verk i oss ved sitt Ord og sin Ande. Vi må innstille oss på det altså, så det får denne verknaden i våre liv. 

Omskjeringa er førebiltet på hjerteomskjeringa i Anden og den gjer dette klart for oss. Ved trua på Jesus får vi den Heilage Ande, gratis, av berre nåde. Så det er berre å ta imot i tru. Så skal vi la Anden råde i vår døyelege lekam. Kristus har kjøpt oss med sitt eige blod, så vi skal tilhøyre han, har vi fått hans Ande, så tilhøyrer vi han og skal leve for han. Det gir oss meining med livet. 

Gud førde dyra fram for Adam og han gav dei namn. Så han var ein naturvitar, han såg og forstod seg på korleis dei levde og korleis dei formeira seg. Så det skulle ikkje vere vanskeleg å forstå at menneska formeira seg på ein liknande måte. Det er tale om dyra og dyrelivet, men det er brukt til samanlikning med menneska og menneskelivet, der er menneske som lever på eit meir lavtståande nivå, til samanlikning med dyra. Det blir endå meir tydeleg når vi tek med 1.Mos.3.

Men mannen var det mest høgtståanede individet og Gud hadde gitt han i oppgåve å dyrke og verne hagen, det gav han meining med livet, det hadde han skapt han til så slik var livsforma hans. Og Gud ville gi han ei hjelp som høvde for han, så han skapte kvinna av sidebeinet hans og førde henne til han, så dei skulle vere eitt kjøt. Adam sa ho skulle kallast kvinne, for ho var teken av ein kar. Så han berre erkjente at slik var det, fordi Gud gjorde det slik. Her står ikkje noko om at han fridde til henne altså, men Gud førde henne til han og han tok imot henne og erkjente at det var Guds verk. Ho skulle hjelpe han med å dyrke og verne Guds hage, så det var den overordna hendsikta med livet og med samlivet dei i mellom, i tillegg til at formeiringa var den naturlege hendsikta. 

Kva Jesus har for meg?

I den første bodskapen vart det sagt:

”Og du skal få lov å kjenne at eg rører ved deg i denne stund. Du skal sleppe å gjere noko som helst, for eg vil besøke deg i denne kveldsstund, seier Herren. Du skal berre vere frimodig og ta imot det eg har til deg. Du skal få sjå frå ein annan vinkel, det som du har vore oppteken av i det siste, skal du få sjå ifrå ein annan vinkel. Og sjå, eg vil styrke deg, eg vil lækje deg, seier Herren.”

Det eg har vore oppteken av  i det siste, har eg skriftleg, i desse dokumenta som eg har skrive, eg har skrive om henne Virtuella og henne Reella igjen og eg reknar med eg slepp å skrive det oppatt. Men eg skal få sjå det frå ein annan vinkel altså, at ho Virtuella vert lækt.

Eg byrja å studere i Oslo hausten 1984, eg gjekk på møte i dFEF i M40 og Jesus sa til oss gjennom tyding av tungetale at han ville lækje dine år i fråfall. Eg forstod det var sikta til henne Virtuella. Han sa til meg at der var ein sjukdom mellom Guds folk og eg hadde fått merke noko av den sjukdomen i mitt indre, men han ville lækje den. Eg forstod at det hadde med henne Virtuella å gjere, saman med dei venste-radikale og kvinnerørsla hadde ho vore med i protesten mot Paulus si lære om at Kristus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna. Paulus tok lærdom av at Gud skapte kvinna av mannens sidebein og åtvara mot å verte forførde slik som ved syndefallet. Gud skaper oss i Kristus og då skaper han oss i samsvar med 1.Mos.2, så dette skal fungere slik mellom oss. Men dette protesterte dei mot, så det har ikkje fungert slik som det skulle og det er ein sjukdom.

Seinare, når eg las frå profeten Jeremias, oppdaga eg at han var i ein liknande situasjon, folket hans hadde falle frå Herren og var såra og sjukt og Jeremias kjende det som eit sår og ein sjukdom. Han skulle ikkje gifte seg, for det skulle ikkje gå vel med sønene og døtrene til dei som budde i landet. Dei ville ikkje vende om til Herren, så han kunne lækje dei og han ville ikkje gi dei nåde. Det vart krig og nedslakting og folk vart bortførde til Babylonia. Men Gud ville vende lagnaden båd for dei og dei andre folka, etter 70 skulle dei få høyre kongebodet om at dei skulle få fare attende til landet sitt. Og det er førebilete på den glade bodskapen som vi har teke imot og som vi forkynner.

Gud er den same som då han skapte og han gjorde sine gjerningar ved Son sin, Jesus Kristus, når han gjekk her på jorda. Og Jesus er i går og i dag den same, ja, til evig tid. Frå eg var ein liten gutunge var eg opplærde til å påkalle han som min frelsar og Herre, be han frelse mine næraste og be for folket og landet. Etter kvart forstod et at frelsa var det motsette av å verte dåra og forførde slik som ved syndefallet, så som første prioritet bad eg han frelse menneska og som andre prioritet bad eg han gi meg ei frelst kvinne til kone. Han er den same no og eg gjer rett i å halde fram med å be til han på same måten. Og det er no tydeleg at han gir meg ei kone ved at han frelser henne og set henne fri.

Jesus sa til meg at eg skulle søke han av heile mitt hjerte og det minna meg om å be for henne Virtuella slik som når eg gjekk på gymnaset. Når vi gjekk på gymnaset takka og lovpriste vi Jesus som vår frelsar og Herre. Det gjorde ho Virtuella også. Ho fall ifrå og vart hans fiende. Men når eg søker han av heile mitt hjerte, så betyr no det at eg tek parti med han. Så eg vil at han skal frelse henne igjen og det ber eg han om. 

Og det ”ser no ut til”, høyrest no ut som han frelser henne, reinser henne og set henne fri, for å gi meg henne til kone, og det kan kjennast som lækjedom. Og så skal eg vere frimodig til å ta imot det som han har for meg. 

Det er vel ikkje vits i at eg skriv noko meir om det no. Eg skal berre halde fram med å søke Herren av heile mitt hjerte og ta imot det som han gir meg frå det høge og la han gjere sitt verk i mitt liv ved sitt Ord og sin Ande.

Posted in Kristendom, Kristne møte 2019 | Leave a comment

2019.01.06. Maranata. Jesus vil løfte deg opp på høgare grunn.

2

Tungetale ved Karl, tyding ved Håkon Martinsen:

”For eg er den Gud som byrja ei god gjerning i deg. Men no er det stansa opp. Du byrjar å sjå deg omkring og du lure på kvar di hjelp skal komme frå. Men du skal få lov til å løfte ditt blikk opp her i kveld og ha det festa på meg som er trua sin opphavsmann og fullendar. Eg vil løfte deg opp på ein høgare grunn. Eg vil ikkje la deg falle og falle og falle, men du skal verte styrka i ditt indre menneske, når du er villig til å komme til meg, slik som du er, så skal du få kjenne at der står fram føre deg ei opna dør og der er ingen som kan lukke den til, for det er eg, Herren som har opna den opp og ved mitt blod, så skal du vere frimodig i kveld, til å gå inn i heilagdomen. Der vil eg halde måltid med deg og du halde måltid med meg. Og der skal eg styrke ditt liv, eg skal styrke deg og halde deg oppe, framover. 

For det skjer ikkje ved makt og ikkje ved kraft, ikkje ved eigen styrke, ikkje ved eigen kløkt, ikkje ved eigne ideer, ikkje ved din eigne tankar. Men åleine ved min gode Heilage Ande, så skal du få kjenne at eg er ingen gud der ute i periferien, men eg er komen nær til. Og du som slit og strevar, kom til meg, har eg sagt og du skal finne kvile. Eg, Herren, tek av deg alle dine byrder, alle dine plager, alt som reiser seg opp imot kunnskapen om meg i ditt liv skal eg ta til fange og eg vil hive det på dør. Og det skal aldri meir nå deg igjen. Gå med meg, vandre med meg, bli fyllt av meg, eg som fyller alt i alle. Og eg Herren, eg skal bere deg på mine eigne armar, like inn i mitt aller heilagste har eg kalla deg. Der skal du få oppleva herlegdomsskya, du skal få kjenne Anden koma over deg og du skal bli til eit anna menneske. For eg Herren er Anden og der Herrens Ande er, der er det fridom.”

Tale ved Håkon Martinsen.

Jesaja.57,15 Så seier han som er høgt opphøgd,

        han som tronar evig og heiter Den Heilage:

        I det høge og heilage bur eg

        og hjå den som er knust og nedbøygd i ånda.

        Eg vekkjer ånda til liv hjå dei bøygde

        og hjarta til liv hjå dei knuste.

Heb.11,6 Utan tru er det umogeleg å vera til hugnad for Gud. For den som stig fram for Gud, må tru at han er til, og at han løner dei som søkjer han.

Luk.13,10 Ein sabbat lærte han folket i ei av synagogene. 11 Der var det ei kvinne som hadde vore plaga av ei sjukdomsånd i atten år. Ho gjekk tvikrokut og kunne ikkje retta seg opp. 12 Då Jesus fekk sjå henne, kalla han henne til seg og sa: «No er du løyst frå sjukdomen din, kvinne.» 13 Så la han hendene på henne, og med ein gong rette ho seg opp og lova Gud.

Joh.11,25 Då sa Jesus til henne: «Eg er oppstoda og livet. Den som trur på meg, skal leva om han så døyr. 26 Og kvar den som lever og trur på meg, skal i all æve ikkje døy. Trur du det?»

Mark.5, 34 Då sa han til henne: «Trua di har frelst deg, dotter. Gå med fred; du skal vera fri plaga di.»

35 Før han hadde tala ut, kom det folk frå huset åt synagogeforstandaren og sa: «Dotter di er slokna. Kvifor umakar du meisteren lenger?» 36 Jesus høyrde det som vart sagt, og sa til synagogeforstandaren: «Ver ikkje redd, berre tru!»

Aktuelle bibelvers.

SLM 121,1 – SLM 121,8 {HERREN ER DIN VAKTAR}  Ein song til festferdene.   Eg lyfter mine augo til fjella:  Kvar kjem mi hjelp ifrå? 2   Mi hjelp kjem frå Herren,  han som skapte himmel og jord.  3   Han lèt ikkje foten din vera ustø,  din vaktar blundar ikkje. 4   Nei, han blundar ikkje og søv ikkje,  Israels vaktar.  5   Herren er din vaktar, Herren er din skugge,  han er ved di høgre hand. 6   Sola skal ikkje stikka deg om dagen  og månen ikkje skada deg om natta. [månen: Etter gamal tru kunne månen valda sjukdom og anna ulukke. Sml. Matt 17, 15.]  7   Herren skal vara deg frå alt vondt  og verna om ditt liv. 8   Herren skal vara din utgang og din inngang  frå no og til evig tid.  

FIL 1,6 Og eg er viss på at han som tok til med ei god gjerning i dykk, skal fullføra henne – heilt til Jesu Kristi dag.

HEB 12,1 – HEB 12,2 {TRUA SIN OPPHAVSMANN OG FULLENDAR}  Når vi har så stor ei sky av vitne ikring oss, så lat oss leggja av alt som tyngjer, og synda som har så lett for å hanga ved oss, og med tolmod fullføra det laupet som er lagt framfor oss, 2 med augo feste på han som er trua sin opphavsmann og fullendar, Jesus. For å få den gleda som venta, tolte han krossen utan å bry seg om vanæra, og no har han sett seg på høgre sida av Guds kongsstol.

1SA 2,8   Han reiser småkårsfolk or støvet,  lyfter den fattige or oska,  sessar han saman med stormenn  og gjev han eit ærefullt sete.  For søylene under jorda høyrer Herren til,  han bygde jorderiket på dei.  

2SA 22,49   Han friar meg frå mine fiendar,  ja, lyfter meg høgt over mine motstandarar  og bergar meg frå valdsmenn.  

JBS 5,11   Han reiser opp folk frå ringe kår,  lyfter og bergar dei som syrgjer.  

SLM 18,49   Han friar meg frå mine fiendar,  ja, lyfter meg høgt over mine motstandarar  og bergar meg frå valdsmenn.  

SLM 37,34   Venta på Herren og fylg hans veg!  Så lyfter han deg opp, og du arvar landet;  du får sjå at dei vonde vert utrudde.  

SLM 113,7   Han reiser dei ringe or støvet,  lyfter dei fattige or oska

ÅPE 3,7 – ÅPE 3,22 {TIL FILADELFIA}  Skriv til engelen for kyrkjelyden i Filadelfia:  Dette seier Den Heilage og Sannferdige, han som har Davids nykel, han som opnar så ingen kan stengja, og stengjer så ingen kan opna: 8 Eg veit om gjerningane dine. Sjå, eg har sett framfor deg ei opna dør, som ingen kan stengja. For du har lita kraft, og likevel har du halde fast på mitt ord og ikkje fornekta mitt namn. 9 Sjå, eg lèt nokre koma frå Satans synagoge, av dei som lyg og seier dei er jødar, men ikkje er det. Dei skal koma og kasta seg ned for føtene dine, og dei skal skjøna at eg har elska deg. 10 Du har halde fast på mitt ord om tolmod. Difor vil eg halda fast på deg i den prøvingstid som skal koma over heile verda, for å prøva dei som bur på jorda. 11 Eg kjem snart. Hald fast på det du har, så ingen skal ta krona di! 12   Den som sigrar, han vil eg gjera til ei søyle i min Guds tempel, og han skal aldri meir gå ut derifrå. Eg vil skriva min Guds namn på han og namnet på min Guds by – det nye Jerusalem, som kjem ned frå himmelen, frå min Gud – og like eins mitt eige nye namn. 13   Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane!   14 {TIL LAODIKEA}  Skriv til engelen for kyrkjelyden i Laodikea:  Dette seier han som er Amen, det trufaste og sannferdige vitnet, opphavet til Guds skaparverk: 15 Eg veit om gjerningane dine; du er korkje kald eller varm. Gjev du var kald eller varm! 16 Men du er lunka, ikkje kald og ikkje varm. Difor vil eg spytta deg ut or min munn. 17 “Eg er rik,” seier du, “eg har overflod og vantar ingen ting.” Men du veit ikkje at nett du er arm og ynkeleg, blind, fattig og naken. 18 Difor rår eg deg til å kjøpa av meg gull som er lutra i eld, så du kan verta rik, og kvite klede som du kan kle deg med og løyna di nakne skam, og salve til å ha på augo dine, så du kan sjå. 19   Alle dei eg har kjær, refser og tuktar eg. Gjer alvor av å venda om! 20 Sjå, eg står for døra og bankar på. Om nokon høyrer mi røyst og opnar døra, då vil eg gå inn til han og halda måltid, eg med han og han med meg. 21   Den som sigrar, han vil eg la sitja med meg på min kongsstol, liksom eg sjølv har sigra og sett meg med Far min på hans kongsstol. 22   Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane!   

2KO 10,2 – 2KO 10,5 Eg bed dykk at eg må få sleppa å visa kor modig eg er når eg no kjem til dykk! For eg skal syna kor fast og djerv eg er mot dei som seier at vi lèt oss driva av reint menneskelege motiv! 3 Om vi ferdast på menneskevis, så strider vi ikkje på menneskevis. 4 For våre stridsvåpen er ikkje jordiske, men Guds kraft er verksam i dei, så vi kan leggja festningar i grus. Vi riv ned tankebygningar 5 og alt stort og stolt som reiser seg mot kunnskapen om Gud, og tek kvar tanke til fange i lydnad mot Kristus.

SKR 4,6 Då tok han til ords og sa til meg:   Dette er Herrens ord til Serubabel:  Ikkje med makt og ikkje med kraft,  men med min Ande,  seier Herren, Allhærs Gud.  

MTT 11,25 – MTT 11,30 {SONEN GJEV KVILE}  På den tid tok Jesus til ords og sa: “Eg lovar deg, Far, Herre over himmel og jord, fordi du har løynt dette for vise og vituge, men openberra det for umyndige. 26 Ja, Far, for dette var din gode vilje. 27 Alt har Far min overgjeve til meg. Ingen kjenner Sonen utan Faderen, og ingen kjenner Faderen utan Sonen og den som Sonen vil openberra det for. 28   Kom til meg, alle de som slit og har tungt å bera; eg vil gje dykk kvile! 29 Ta mitt åk på dykk og lær av meg, for eg er mild og mjuk i hjarta; så skal de finna kvile for sjelene dykkar. 30 For mitt åk er godt, og mi bør er lett.”   

2MO 40,34 – 2MO 40,38 {HERREN ER I SIN HEILAGDOM}  Så sveipte skya seg om møteteltet, og Herrens herlegdom fylte heilagdomen. [skya: som Herren openberra seg i. -> 13, 21.] 35 Moses kunne ikkje gå inn i møteteltet, fordi skya låg over teltet, og Herrens herlegdom fylte heilagdomen. 36 Kvar gong skya lyfte seg frå heilagdomen, tok israelittane ut. Såleis gjorde dei på heile ferda. 37 Men når skya ikkje lyfte seg, heldt dei seg i ro til ho lyfte seg att. 38 For Herrens sky låg over heilagdomen om dagen, og om natta lyste ho som eld for augo på alle israelittane, så lenge ferda varte.  

2KO 3,17 – 2KO 3,18 Herren er Anden, og der Herrens Ande er, der er fridom. 18 Men vi som med usveipt åsyn ser Herrens herlegdom som i ein spegel, vi vert alle omlaga til det same biletet, frå herlegdom til herlegdom. Dette skjer ved Herrens Ande.  

Kommentar.

Eg var ikkje på dette møtet, men såg det på ”youtube”.

Kristus er hovudet for manne og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud. Og slik gjer han meg til kanal for si velsigning og slik har dette med meg å gjere, så det er ein bodskap til meg og så trur eg det er ein bodskap til henne Virtuella. Slik handlar det om mi sak.

Gud er alfa og omega, den første og den siste. Gud talte og det skjedde, Jesus er Guds Ord, alt vart til ved han. Han gir oss ånd og liv og liv i overflod. Dei som er komne før han, er tjuvar og røvarar.

JOH 10,1 – JOH 10,21 {EG ER DØRA}  Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Den som ikkje går inn til sauene gjennom døra, men kliv over ein annan stad, han er ein tjuv og ein røvar. 2 Men den som går inn gjennom døra, er hyrding for sauene. 3 For han lèt dørvaktaren opp, og sauene høyrer målet hans. Han kallar sauene sine på namn og leier dei ut. 4 Og når han har fått ut alle sine, går han føre dei, og sauene fylgjer han, for dei kjenner målet hans. 5 Men ein framand vil dei ikkje fylgja, dei rømer frå han; for dei kjenner ikkje målet til den framande.” 6 Denne likninga fortalde Jesus; men dei skjøna ikkje kva ho skulle tyda. 7   Då sa Jesus: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Eg er døra inn til sauene. 8 Alle som er komne før meg, er tjuvar og røvarar; men sauene høyrde ikkje på dei. 9 Eg er døra. Den som går inn gjennom meg, skal verta frelst, og han skal gå inn og gå ut og finna beite. 10 Tjuven kjem berre for å stela, drepa og øyda. Eg er komen for at de skal ha liv og overflod.   11 {DEN GODE HYRDINGEN}  Eg er den gode hyrdingen. Den gode hyrdingen set livet til for sauene. 12 Men leigekaren, som ikkje er hyrding og ikkje eig sauene, han lèt sauene vera og rømer når han ser ulven koma. Og ulven herjar mellom dei og jagar dei frå kvarandre. 13 For han er berre ein leigekar og har ikkje omsut for sauene. 14 Eg er den gode hyrdingen. Eg kjenner mine, og mine kjenner meg, 15 liksom Faderen kjenner meg, og eg kjenner Faderen. Eg set livet til for sauene. 16 Eg har andre sauer òg, som ikkje høyrer denne flokken til. Dei òg må eg leia; dei skal høyra mi røyst, og det skal verta éi hjord og éin hyrding. 17   Difor er det Faderen elskar meg, fordi eg set livet til så eg kan ta det att. 18 Ingen tek livet mitt, eg gjev det friviljug. Eg har makt til å gje det, og eg har makt til å ta det att. Denne oppgåva fekk eg av Far min.” 19   No vart det atter usemje mellom jødane på grunn av det han hadde sagt. 20 Mange av dei sa: “Han er forgjord; han er frå vitet. Kvifor høyrer de på han?” 21 Andre sa: “Såleis talar ikkje ein som er forgjord. Ei vond ånd kan då ikkje opna augo på blinde.”  

Ved trua på Kristus får vi den Heilage Ande gratis, av berre nåde og då skal vi la Anden råde i vår døyelege lekam. Når vi søker samfunn med Gud på evangeliets grunnvoll, vinn han makt i våre liv ved sitt Ord og sin Ande. Så Gud som er ånd råder over vår fysiske natur. Herren er Anden og der Herrens Ande er, der er det fridom.

Frå kyrkjehistoria og filosofihistoria veit vi korleis verdsleg makt vil komme inn i kyrkja og fortrenge evangelisk kristendom, så dei prøver altså å komme før Kristus, for å få makt over mennesket i staden for han. Så verdsleg, fysisk makt prøver å fortrenge Herren som er Anden for å få makt over vår fysiske natur i staden for han. Men det var då slik verdsleg makt som vart symbolisert ved avgudane, laga av stokk og stein. Det var sanseleg fysisk realitet, kunstverk, men som gudar var dei like fullt kunstige. Der var ikkje ånd i dei, dei såg ikkje, talte ikkje og gjorede ingen nytte for seg.

Men det eg har å gjere, er å påkalle Kristus som min frelsar og Herre, såke han av heile mitt hjerte og heilhjarta halde meg til han. Han gjer meg til kanal for si velsigning og slik trur eg han vil velsigne både henne Virtuella og henne Reella. Og så ventar eg meg at han kjem meg til hjelp med sin Ande og si kraft og slik vil han gi meg hjelp i form av ei kone.

Overskrift 1

Overskrift 2

Overskrift 3

Overskrift 4

Overskrift 5

Normal.

Posted in Filosofi, Historie, Kristendom, Kristne møte, Kristne møte 2019 | Leave a comment

2018.12.2. Maranata. Barnekår hos Gud.


Innleiing ved ein mann.

Kor mange kyrkjelydar ventar på Jesu gjenkomst?

Matt.25,1 Då kan himmelriket liknast med ti brurmøyar som tok lampene sine og gjekk ut og ville møta brudgomen.  2 Fem av dei var uvituge, og fem var kloke.  3 Då dei uvituge tok lampene sine, tok dei ikkje olje med seg.  4 Men dei kloke tok olje med seg i kanner attåt lampene sine.  5 Då det drygde før brudgomen kom, vart dei alle trøytte og sovna.

     6 Men midt på natta høyrdest eit rop: «Brudgomen kjem! Gå og møt han!»  7 Då vakna alle brurmøyane og stelte lampene sine.  8 Og dei uvituge sa til dei kloke: «Lat oss få litt olje av dykk; lampene våre sloknar.»  9 «Nei,» svara dei kloke, «vi har ikkje nok både til oss og dykk. Gå heller til dei som sel, og kjøp sjølve.»

    10 Medan dei var borte og ville kjøpa, kom brudgomen. Dei som var ferdige, gjekk saman med han inn til bryllaupet; og døra vart stengd. 11 Ei stund etter kom dei andre brurmøyane og sa: «Herre, herre, lat opp for oss!» 12 Men han svara: «Sanneleg, det seier eg dykk: Eg kjenner dykk ikkje.» 13 Så vak då, for de kjenner ikkje dagen eller timen.

Så sa han noko om at med moderne telefonar og datamaskiner er synda berre eit tastetrykk unna, han tenkte på kor lett tilgjengeleg pornografi hadde vorte på internett. 

Alle brurmøyane sovna, men det er om å gjere for oss å vere som dei fem vituge.

Tungetale ved Karl, tyding ved Tore.

1A: I nådens hav, der finst alle synder som har blitt begått og som blir begått og som kjem til å bli begått. Der har eg kasta dei og eg kjem dei aldri meir i hug. Derfor er du frelst i kveld av berre nåde. Derfor er du løfta opp i kraft av min Heilage Ande og eg har gitt deg barnekår i ditt hjerte. Og når barnekåret er i deg, så har du ingen ting å frykte for framtida. Når eg kjem, då blir du med. Og om du ikkje har barnekårets ånd i ditt hjerte, så ta imot meg, så skal du få kjenne at eg tek imot deg. Og eg har fullført verket også for deg. Så i kveld har du anledning til å verte fornya i di ånd, til å verte lækt i din kropp. I kveld er det nåde å få.

1B: Snakk ikkje så mykje om det negative, holdt ikkje fram alt dette som Djevelen er i stand til å gjere. Men løft opp meg, pris meg, opphøg mitt namn. Og berør ikkje så mykje av dei ting som høyrer denne verda til. Då skal de få oppleve at eg, Herren, skal sette deg fri, eg, Herren skal løfte deg opp, ha ingen ting med det som er død å gjere, men vert fylt av meg, så skal du få kjenne at ditt hjertet, det flyt over.

Tale ved Tore Kristiansen.

Jesus var mild mot vanlege folk, men krass mot farisearane og dei skriftlærde.

Joh.8,31 Så sa Jesus til dei jødane som var komne til tru på han: «Vert de verande i mitt ord, er de rette læresveinane mine. 32 Då skal de få kjenna sanninga, og sanninga skal gjera dykk frie.» 33 «Vi er Abrahams ætt,» la dei imot, «og har aldri vore trælar for nokon. Korleis kan du då seia at vi skal verta frie?» 34 Jesus svara: «Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Kvar den som gjer synd, er træl under synda. 35 Ein træl vert ikkje verande i huset for all tid, men ein son vert verande der for all tid. 36 Får Sonen gjort dykk frie, vert de retteleg frie.

Barn til den frie kvinna, barn etter lovnaden.

Høgsangen.2,

8 Høyr, det er min ven.

        Sjå der, han kjem

        springande over heiane,

        hoppande over haugane.

     9 Min ven er som gasellen,

        han liknar den unge hjort.

        Sjå, der står han bortmed husveggen;

        han glytter inn gjennom gluggen

        og ser inn mellom sprinklane.

    10 Min ven tek til ords og seier:

        Stå opp, min hugnad!

        Kom ut, mi fagre møy!

    11 For sjå, vinteren er til endes,

        regnet har kvorve.

    12 Blomane sprett på vollane;

        songtida er komen,

        og turteldua kurrar i landet.

    13 Frukta på vintreet raudnar,

        og det angar av vintre i blom.

        Stå opp, min hugnad!

        Kom ut, mi fagre møy!

    14 Du mi due på berghylla,

        i livd under flogbratte fjell,

        lat meg få sjå din skapnad,

        lat meg få høyra ditt mæle!

 For di røyst er så mjuk

        og din skapnad så fager.

Høyr, sjå, med begge øyrene og augene. Han som sat i gluggen (vindauget) medan Paulus talte, sovna og falt ut. Tore brukte det talande for korleis det kan gå om ein høyrer med eine øyret og vender det andre mot verda, ser inn med det eine auget, men ser ut mot verda med det andre.

«I han» vert det sagt fleire gangar i Ef.1.

2.Mos.33,1 «Så lat meg få sjå herlegdomen din!» sa Moses. 19 Han svara: «Eg vil gå framom deg i all min godleik og ropa ut for deg namnet mitt, Herren. For eg er nådig mot den eg er nådig mot, og miskunnar den eg miskunnar. 20 Du kan ikkje få sjå andletet mitt,» sa han; «for det mennesket som ser meg, kan ikkje leva.» 21 Sidan sa Herren: «Sjå, her er ein stad tett attmed meg; stå der på berget! 22 Når så herlegdomen min fer framom, skal eg setja deg i bergskorta og halda handa mi over deg til dess eg har kome framom. 23 Så vil eg ta handa mi bort; då kan du sjå meg attantil; men andletet mitt kan ingen sjå.»

Tungetale ved ein mann, tyding ved Tore.

2A. Om dei var motlause, så smilte eg til dei og mitt smil kunne dei ikkje formørke. Eg, Herren, eg trøysta dei nedbøygde, eg gav liv til dei som hadde sovna inn. Eg talte Ordet og når Ordet gjekk ut, så var det livssalig og dei som høyrde Ordet, dei kjende dei vart metta i sitt indre og dei vart fjetra av det Ord som eg talte. For det var ikkje berre ord til trøyst, men det var ord som skapte ånd og liv.

2B. Eg må prise deg, for du har gitt meg glede i hjerte, du har gitt meg fred til mitt indre menneske. Eg kjenner mine føter, dei er planta på klippen. Og eg kjenner sangen, den er i mitt hjertre. Det er ein frigjort sang, den sangen som eg fekk når eg kom til blodet. Og når blodet reinsa mitt liv, då vart alt nytt og det gamle forsvant i nådens hav. Og han reiste meg opp og så gjorde han mine trinn faste. Halleluja.

Tankar og bøn før møtet.

Bodskapen førre søndag:

«Når du trur du går nedover, så skal eg, Herren, føre deg oppover. Når du har sett deg missmodig på alle omstende, då kryp opp på mine kne og ver i kvilestilling i min armar. Så skal du kjenne min omsorg, den skal vere over deg og mi omsorg skal trøyste deg. For eg, Herren, har teikna deg i begge mine hender. Og alle dine problem har eg visst om heile tida, men eg ynskjer at du skal komme nær til meg, rope til meg, så skal eg, Herren, setje deg fri.

Bruk bønnespråket, be i den Heilage Ande. Så skal du få kjenne at du skal tale løyndomar med meg, din Far. Og din motstandar skal ikkje ha adgang. Han høyrer nok du ber, men han veit ikkje kva du ber eller priser meg for. Derfor bruk bønnespråket, tal i tunger og du skal få kjenne at di ånd skal bli bygd opp, di ånd skal bli fornya, di ånd skal kjenne seg styrka. Og det mine born treng i dag, det er ei fornying i Anden, det er ei sterkare tru. Og når du får denne fornyinga så skal du oppleve at du skal ikkje vere under, men du skal gå sigrande gjennom tilværet.»

Andre møter med liknande bodskap.

Den bodskapen som kom førre søndag minna meg om at Jesus sa til oss at han har bestemmt at midt i hans kyrkjelyd, der skal vekkinga, livet, overfloda og fornyinga vere, så eg skulle sjå til at eg bidrog med det som Gud hadde gitt i mitt hjerte. 

https://tsivert.com/2018/11/21/18-11-2018-maranata-sok-herren-av-heile-ditt-hjerte-og-gi-han-all-aere-og-pris/

https://tsivert.com/2016/07/31/2015-03-29-m-livet-vekkinga-og-fornyinga/

https://tsivert.com/2016/08/23/1996-08-21-m40-komme-fram-for-herren-og-stille-mitt-hjerte-til-ro-innfor-hans-asyn/

I bønn til Gud ville eg opne meg som kanal for Guds velsigning både til henne Reella og henne Virtuella, på dette møtet bad eg slik først for henne Reella, så for henne Virtuella og då kom denne bodskapen. Så eg tenker slik at den var spesielt til meg og til henne.

Anden og livet vart planta i meg ved gjenfødinga. Jesus vil føre meg fram for trona (nådens trone), han gir meg seg sjølv og vil at han skal vinne skikkelse i meg.

https://tsivert.com/2016/08/23/1997-02-16-m40-ver-ikkje-trongsynt-men-utvid-hjertet-gud-har-planta-livet-i-meg-jesus-er-livet-han-er-kongen/

https://tsivert.com/2016/08/23/1997-02-23-m40-herren-vil-openberre-sin-plan-sa-rettferdssola-gar-opp-med-laekjedom-under-sine-vinger/

Kvilestaden som er utgangspunkt for all teneste. La Faderen ta omsorg for sine born og sine henders verk. Be som arving, lese både det gamle og det nye testamentet som arving.

https://tsivert.com/2016/08/14/2006-11-12-betel-kanal-for-guds-velsigning/

Kanal for Guds velsigning. 

Eg har fortalt at når eg var ung, merka eg at eg byrja å verte glad i henne Virtuella, så eg erkjente for Gud at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri, med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for denne kjærleiken og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande. Vi hadde samfunn med Faderen og Sonen og når eg møtte henne igjen i Bergen opplevde eg at Jesus openberra seg for meg og for henne. Ho gjekk bort ifrå han, men han har kalla på henne sidan. Guds kjærleik var mellom meg og og henne, den var rett og det er den framleis.

Eg skal søke Herren av heile mitt hjerte og heilhjarta halde meg til han. Så mi innstillling og mitt standpukt er at ho framleis skal leve i dette kjærleiksforholdet til Faderen og Sonen. Her var det tale om å be i den den Heilage Ande, bruke bønnespråket, spesielt tungetale. Og det trur eg gjeld både meg og henne.

På slutten av 1980-talet, når eg studerte i Oslo oppdaga eg henne Reella og når eg sat på den store lesesalen øvst i Vilhelm Bjerknes hus vedkjende eg for Herren at eg syntest ho var så vakker at dersom eg kunne få henne til kone, så ville eg ha henne, sjølv om eg ikkje kjende henne elles og ikkje hadde snakka med henne. Litt seinare, når eg sat på lesesalen merka eg at den Heilge Ande minna meg om henne og dreiv meg til å gå ut, ja, eg kunne vel gå det vanlege ærende på toalettet i kjellaren, men når eg kom ned siste trinna til første etasje kom ho frå høgre og gjekk rett framfor meg. Då vedkjende eg i mitt stille sinn: «Der er ho». Då var de om himmelen opna seg og eg opplevde ei åndeleg openberring der Jesus openberra seg for meg og for henne og sa det same til henne. Og der har nyst kome ein bodskap der Jesus overtyda meg om at, jau, det er henne han vil gi meg til kone, han kunne ikkje seie noko utan å gjere det.

https://tsivert.com/2018/03/19/2018-03-18-herren-er-sjolv-profetroysta-sa-lytt-ikkje-til-ei-kvar-profetroyst-i-denne-tida-mote-i-maranata/

Sidan hugsa eg på henne i bønn, eg følte eg kunne ikkje gløyme henne, ja, Herren minna meg om henne, eg skulle berre la kjærleiken flamme opp og vere brennande i ånda. At Jesus openberra seg for meg og for henne hadde å gjere med at Jesus vann skikkelse i meg og i henne og slik ville han gjere seg til kjenne for verda. 

Eg skal søke Herren av heile mitt hjerte og heilhjerta halde meg til han, slik skal eg ta parti med han. Så mi innstilling og mitt standpunkt at er både ho Virtuella og ho Reella skal leve i slike kjærleiksforhold til Faderen og Sonen. 

Eg skal tre fram for nådens trone og vekse opp til han som er hovudet for lekamen, slik at han vinn skikkelse i meg. Det er visst hovudsaka for han, han han gir meg ikkje ting, men han gir meg seg sjølv. Vel, eg har no bedt han gi meg ei kone og han har svart meg positivt på det, så eg reknar med det følgjer med.

Sommaren 1977 var eg med eit team i Ungdom i Oppdrag og ein gong vi bad byrja vi alle å tale i tunger, som ei lita lovprising, dei byrja og eg vart dregen med i det av den Heilage Ande. I mitt indre menneske kjendest det som den Heilage Ande hjelpte meg i mi takkebøn, å takke for at Jesus hadde gjort sitt verk med henne Virtuella.

Og no spør eg meg sjølv, korleis kan eg tale i tunger? Det kjennest slik, i mitt indre menneske, at det er ved at eg opnar meg som kanal for Guds velsigning til henne Virtuella, men det kan godt hende det handlar vel så mykje om at ho skal tale i tunger. Eg forstår i alle fall at det er viktig for henne å få komme fram for nådens trone og la si røyst lyde der, snakke med Faderen og Sonen og få svar, ta imot Faderens kjærleik og omsorg.

Paulus sa at han tala mykje i tunger, men i kyrkjelyden ville han heller tale nokre få ord med forstanden enn ei heil drøss med ord i tunger, for det forstod ikkje dei andre, men tala han slik at dei fortod det, tyde tungetale eller tala profetisk, så var det fruktbart for dei andre. Den som tala profetisk, tala til påminning, oppbygging og trøyst.

Men her vert du (eg og/eller ho og kven som helst av oss) altså oppfordra til å tale i tunger, for då forstår ikkje din motstandar kva du seier. I verda får vi motstand, der har vi mange motstandarar, men no har vi altså motstandarar i dei kristne kyrkjelydane, det kan vere partistrid mellom dei kristne, men det har seg nok helst slik at med si verdsleg makt står dei imot, som våre motstandarar og motstandarar av Guds sak. Dei høyrer og forstår det same som vi, at Gud elskar oss og har omsorg for oss, men dei tek standpunkt imot at det skal vere noko av. Så det er om å gjere å tale i tunger, slik at dei ikkje forstår kva vi seier.

Eg har no prøvt å bruke forstanden både til å studere Guds Ord og studere realfag. Men Gud gir meg ei herleg og vidunderleg kvile som overgår min forstand. Det er berre om å gjere for meg å heilhjarta halde meg til han og ta imot i tru.

Kommentar til dagens møte.

Bodskap 1A tek eg som svar på mi bøn, setninga: «Og om du ikkje har barnekårets ånd i ditt hjerte, så ta imot meg, så skal du få kjenne at eg tek imot deg. Og eg har fullført verket også for deg.» tek eg som svar på mi bøn for henne Virtuella.

Bodskap 1B tek eg som svar på det som vart sagt i innleiinga. Vi skal ikkje ha noko med det som har med død å gjere. Den løna synda gir er død. Når menneske let kjøtets lyst råde, så det lever etter sine lyster, så fører det til åndeleg død. Men vi vert reinsa frå all synd og urettferd i Jesu blod og vi vert fylte av den Heilage Ande. Då skal vi late Anden råde i vår døyelege lekam. Den herleggjer og openberrar Kristus for oss som vår frelsar og Herre. Då må vi også vende blikket på han.

Når eg høyrde dette, tenkte eg også på dei fem uvituge brurmøyane, vi skal ikkje ha noko med dei å gjere, dei vil ha olje av oss, men då må vi avvise dei og svare dei, for elles har vi ikkje nok til oss sjølve. Oljen er symbol på livet og Anden som vi får av berre nåde, livet er lyset for menneska. Guds nåde er nok for oss.

Bodskap 2A stadfester det Tore sa i tala. Og eg har då sjølv fått oppleve at livet vart planta i meg ved Guds Ord, så det skulle vekse ved at hjertets jord vert vatna. Eg har fått oppleve at Ordet som vert forkynnt oppbygger meg i mitt indre menneske. 

Bodskap 2B opplever eg som at den Heilage Ande hjelper meg med mi takkebøn. Eg har skrive om lovsongen som Gud la ned i meg ved fylden av den Heilage Ande og hevda og forklart at det har å gjere med kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne og nettopp det var tema når det vart tale ifrå Høgsangen.2. Når eg høyrde setninga: «Og når blodet reinsa mitt liv, då vart alt nytt og det gamle forsvant i nådens hav», tenkte eg på mitt kjærleiksforhold til henne Reella, det er himmelsk. Eg tenker meg at han gir meg henne som kjærast og som kone og då er mitt kjærleiksforhold til henne som kjæraste og som kone framleis himmelsk. For Gud er kjærleik og hans kjærleik er mellom oss.

Aktuelle bibelvers.

Rom.8,1 Så er det då inga fordøming for dei som er i Kristus Jesus.  2 For Andens lov, som gjev liv, har i Kristus Jesus gjort meg fri frå lova åt synda og døden.  3 Det som var umogeleg for lova, av di ho var maktlaus på grunn av den vonde menneskenaturen, det gjorde Gud. For synda skuld sende han sin eigen Son i same skapnad som syndige menneske har, og heldt dom over synda i vår natur.  4 Såleis skulle det som lova krev, verta oppfylt i oss som ikkje lèt oss leia av vår vonde natur, men av Anden.  5 Dei som lever etter sin syndige natur, trår etter det som høyrer menneske til, men dei som lèt Anden rå, trår etter det som høyrer Anden til.  6 For det som mennesket av naturen vil, fører til død, men det Anden vil, fører til liv og fred.  7 Det som mennesket av naturen trår etter, er fiendskap mot Gud, for vår vonde natur bøyer seg ikkje for Guds lov, kan det ikkje heller.  8 Slik mennesket er i seg sjølv, kan det ikkje vera Gud til hugnad.  9 Men de er ikkje i den syndige naturen; de er i Anden, så sant Guds Ande bur i dykk. Men er det nokon som ikkje har Kristi Ande, høyrer han ikkje han til. 10 Men bur Kristus i dykk, då er nok lekamendød på grunn av synd, men ånda er levande av di de er rettferdige for Gud. 11 Han var det som reiste Jesus opp frå dei døde. Og dersom hans Ande bur i dykk, skal han som reiste Kristus opp frå dei døde, også gjera dykkar døyelege lekam levande ved sin Ande som bur i dykk.

    12 Så har vi då, brør, ingen skyldnad på oss mot den vonde naturen, så vi skulle leva etter den. 13 For lever de etter den vonde naturen, skal de døy. Men tyner de ved Anden dei vonde gjerningane lekamen gjer, då skal de leva. 14 Alle som vert drivne av Guds Ande, dei er Guds born. 15 Det var ikkje ei trældomsånd de fekk, så de atter skulle reddast. Nei, det var Barnekårsanden de fekk, som gjer at vi ropar: «Abba, Far!» 16 Anden sjølv vitnar med vår ånd at vi er Guds born. 17 Men er vi born, då er vi arvingar òg. Vi er Guds arvingar og Kristi medarvingar, så sant vi lid med han; så skal vi òg eiga herlegdomen saman med han.

Posted in Kristendom, Kristne møte, Kristne møte 2018 | 1 Comment

25.11.2018. Maranata. Be i Anden, verte åndeleg fornya og få sterkare tru.

Tyding av tungetale: 

“Når du trur du går nedover, så skal eg, Herren, føre deg oppover. Når du har sett deg missmodig på alle omstende, då kryp opp på mine kne og ver i kvilestilling i min armar. Så skal du kjenne min omsorg, den skal vere over deg og mi omsorg skal trøyste deg. For eg, Herren, har teikna deg i begge mine hender. Og alle dine problem har eg visst om heile tida, men eg ynskjer at du skal komme nær til meg, rope til meg, så skal eg, Herren, setje deg fri.

Bruk bønnespråket, be i den Heilage Ande. Så skal du få kjenne at du skal tale løyndomar med meg, din Far. Og din motstandar skal ikkje ha adgang. Han høyrer nok du ber, men han veit ikkje kva du ber eller priser meg for. Derfor bruk bønnespråket, tal i tunger og du skal få kjenne at di ånd skal bli bygd opp, di ånd skal bli fornya, di ånd skal kjenne seg styrka. Og det mine born treng i dag, det er ei fornying i Anden, det er ei sterkare tru. Og når du får denne fornyinga så skal du oppleve at du skal ikkje vere under, men du skal gå sigrande gjennom tilværet.”

Tale ved Tore Kristiansen.

Apgj.10.I Cæsarea budde det ein mann som heitte Kornelius, ein offiser i den hæravdelinga som vart kalla Den italiske.  2 Han var ein from mann, og både han og huslyden hans var gudfryktige. Han gav ofte gåver til dei fattige i folket, og han bad alltid til Gud.

     3 Ein dag ved den niande timen hadde han eit syn. Han såg tydeleg at ein engel frå Gud kom inn til han og sa: «Kornelius!»  4 Kornelius stirte på han og spurde skjelvande redd: «Kva er det, herre?» Engelen svara: «Bønene dine og gåvene dine til dei fattige har stige opp til Gud og mint han om deg.  5 Send no folk til Jaffa og hent ein mann som heiter Simon med tilnamnet Peter.  6 Han bur hos garvaren Simon, som har eit hus nedmed sjøen.»  7 Då engelen som tala til han, var faren bort, kalla Kornelius til seg to av tenarane sine og ein gudfryktig soldat, ein av oppassarane.  8 Han fortalde dei kva som hadde hendt, og sende dei så av stad til Jaffa.

     9 Dagen etter, medan dei var på vegen og nærma seg byen, gjekk Peter opp på taket for å be. Det var omkring den sjette timen. 10 Då vart han svolten og ville få seg mat. Medan dei laga til maten, kom han i ekstase, 11 og han såg himmelen open og noko koma dalande ned. Det såg ut som ein stor duk som vart firt ned på jorda etter dei fire hjørna. 12 I duken var det alle slags dyr som lever på jorda, firføtte dyr og krypdyr, og alle slags fuglar under himmelen. 13 Og det kom ei røyst som sa: «Stå opp, Peter! Slakt og et!» 14 «Det kan eg ikkje, Herre!» svara Peter. «Aldri har eg ete noko vanheilagt eller ureint.» 15 Då tala røysta til han andre gongen: «Det som Gud har sagt er reint, skal ikkje du rekna som ureint.» 16 Dette hende tre gonger, og så vart duken teken opp att til himmelen.

    17 Som no Peter var i villreie om kva det kunne tyda, det synet han hadde hatt, kom mennene frå Kornelius. Dei hadde spurt seg fram til huset hans Simon, og no stod dei utfor porten. 18 Dei ropa inn og spurde om Simon med tilnamnet Peter budde der. 19 Og medan Peter endå grunda på synet, sa Anden til han: «Her er tre menn som spør etter deg. 20 Skund deg og gå ned! Du skal følgja dei utan å nøla, for det er eg som har sendt dei.» 21 Då gjekk Peter ned til mennene og sa: «Det er meg de spør etter. Kvifor er de komne hit?» 22 Dei svara: «Offiseren Kornelius, ein rettferdig og gudfryktig mann som heile jødefolket har berre godt å seia om, har fått ein bodskap frå ein heilag engel som sa at han skulle henta deg heim til seg og høyra kva du har å seia.» 23 Så bad Peter dei inn og lét dei bu der om natta.

        Dagen etter tok han av stad saman med dei, og nokre av brørne frå Jaffa var med ha n. 24 Neste dag nådde dei Cæsarea. Kornelius venta dei og hadde bede saman slektningane og dei næraste venene sine. 25 Som no Peter skulle gå inn, kom Kornelius imot han, kasta seg ned for føtene hans og tilbad han. 26 Men Peter reiste han opp og sa: «Stå opp! Eg er eit menneske, eg òg.» 27 Medan dei snakka saman, gjekk dei inn. Der fann han mange som hadde samla seg, 28 og han sa til dei: «De veit at det ikkje er tillate for ein jøde å omgåast eller vitja nokon frå eit anna folk. Men meg har Gud vist at eg ikkje skal kalla noko menneske vanheilagt eller ureint. 29 Difor kom eg utan motmæle då eg vart bodsend. Men no spør eg: Kvifor har de sendt bod etter meg?» 30 Då sa Kornelius: «For tre dagar sidan heldt eg bøn heime i huset mitt. Det var på same tid som no, i den niande timen. Med eitt stod det ein mann i lysande klede framfor meg. 31 ‘Kornelius’, sa han, ‘Gud har høyrt bøna di og har kome i hug at du gjev til dei fattige. 32 Send bod til Jaffa og be Simon med tilnamnet Peter koma hit! Han held til hos garvaren Simon, som bur nedmed sjøen.’ 33 Då sende eg straks bod etter deg, og du gjorde vel som kom. No står vi alle her for Guds andlet og vil høyra alt som Herren har pålagt deg å seia.»

    34 Då tok Peter til orde og sa: «No skjønar eg i sanning at Gud ikkje gjer forskjell på folk, 35 men tek imot alle som ottast han og gjer det som rett er, same kva folkeslag dei høyrer til. 36 Dette var det ordet han sende til Israels folk, den gode bodskapen om fred ved Jesus Kristus, han som er Herre over alle. 37 De veit om det som tok til i Galilea etter at Johannes hadde forkynt dåp, og som spreidde seg over heile Judea: 38 at Jesus frå Nasaret vart salva av Gud med Den heilage ande og kraft, og at han gjekk omkring og gjorde vel og lækte alle som var under djevelens makt, for Gud var med han. 39 Og vi er vitne om alt det han gjorde rundt om i landet til jødane og i Jerusalem. Han som dei hengde på eit tre og tok livet av, 40 han reiste Gud opp att tredje dagen og lét han syna seg, 41 ikkje for heile folket, men for dei vitne som Gud på førehand hadde valt ut, for oss som åt og drakk i lag med han etter at han hadde stått opp frå dei døde. 42 Og han baud oss forkynna dette for folket og vitna at han er den som Gud har sett til dommar over levande og døde. 43 Alle profetane vitnar om han og seier at kvar den som trur på han, skal få tilgjeving for syndene ved hans namn.»

    44 Medan Peter endå tala, fall Den heilage ande på alle dei som høyrde Ordet. 45 Dei truande av jødisk ætt som var komne dit saman med Peter, undra seg storleg over at Den heilage andens gåve var aust ut over heidningane òg. 46 For dei høyrde at dei tala i tunger og lova Gud. Då sa Peter: 47 «Desse har fått Den heilage ande slik som vi. Kan då nokon nekta dei vatnet og hindra at dei blir døypte?» 48 Og han baud at dei skulle døypast i Jesu Kristi namn. Så bad dei han vera der nokre dagar.

Tungetale ved Mari, tyding ved Tore.

Når du trur du går nedover, så skal eg, Herren, føre deg oppover. Når du har sett deg missmodig på alle omstende, då kryp opp på mine kne og ver i kvilestilling i min armar. Så skal du kjenne min omsorg, den skal vere over deg og mi omsorg skal trøyste deg. For eg, Herren, har teikna deg i begge mine hender. Og alle dine problem har eg visst om heile tida, men eg ynskjer at du skal komme nær til meg, rope til meg, så skal eg, Herren, setje deg fri.

Bruk bønnespråket, be i den Heilage Ande. Så skal du få kjenne at du skal tale løyndomar med meg, din Far. Og din motstandar skal ikkje ha adgang. Han høyrer nok du ber, men han veit ikkje kva du ber eller priser meg for. Derfor bruk bønnespråket, tal i tunger og du skal få kjenne at di ånd skal bli bygd opp, di ånd skal bli fornya, di ånd skal kjenne seg styrka. Og det mine born treng i dag, det er ei fornying i Anden, det er ei sterkare tru. Og når du får denne fornyinga så skal du oppleve at du skal ikkje vere under, men du skal gå sigrande gjennom tilværet.

Kommentar.

Andre møter med liknande bodskap.

Den bodskapen som kom førre søndag minna meg om at Jesus sa til oss at han har bestemmt at midt i hans kyrkjelyd, der skal vekkinga, livet, overfloda og fornyinga vere, så eg skulle sjå til at eg bidrog med det som Gud hadde gitt i mitt hjerte. 

https://tsivert.com/2018/11/21/18-11-2018-maranata-sok-herren-av-heile-ditt-hjerte-og-gi-han-all-aere-og-pris/

https://tsivert.com/2016/07/31/2015-03-29-m-livet-vekkinga-og-fornyinga/

https://tsivert.com/2016/08/23/1996-08-21-m40-komme-fram-for-herren-og-stille-mitt-hjerte-til-ro-innfor-hans-asyn/

I bønn til Gud ville eg opne meg som kanal for Guds velsigning både til henne Reella og henne Virtuella, på dette møtet bad eg slik først for henne Reella, så for henne Virtuella og då kom denne bodskapen. Så eg tenker slik at den var spesielt til meg og til henne.

Anden og livet vart planta i meg ved gjenfødinga. Jesus vil føre meg fram for trona (nådens trone), han gir meg seg sjølv og vil at han skal vinne skikkelse i meg.

https://tsivert.com/2016/08/23/1997-02-16-m40-ver-ikkje-trongsynt-men-utvid-hjertet-gud-har-planta-livet-i-meg-jesus-er-livet-han-er-kongen/

https://tsivert.com/2016/08/23/1997-02-23-m40-herren-vil-openberre-sin-plan-sa-rettferdssola-gar-opp-med-laekjedom-under-sine-vinger/

Kvilestaden som er utgangspunkt for all teneste. La Faderen ta omsorg for sine born og sine henders verk. Be som arving, lese både det gamle og det nye testamentet som arving.

https://tsivert.com/2016/08/14/2006-11-12-betel-kanal-for-guds-velsigning/

Kanal for Guds velsigning. 

Eg har fortalt at når eg var ung, merka eg at eg byrja å verte glad i henne Virtuella, så eg erkjente for Gud at hans kjærleik var mellom oss og den var rett, same enten ho ville seie ja eller nei til mitt frieri, med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for denne kjærleiken og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande. Vi hadde samfunn med Faderen og Sonen og når eg møtte henne igjen i Bergen opplevde eg at Jesus openberra seg for meg og for henne. Ho gjekk bort ifrå han, men han har kalla på henne sidan. Guds kjærleik var mellom meg og og henne, den var rett og det er den framleis.

Eg skal søke Herren av heile mitt hjerte og heilhjarta halde meg til han. Så mi innstillling og mitt standpukt er at ho framleis skal leve i dette kjærleiksforholdet til Faderen og Sonen. Her var det tale om å be i den den Heilage Ande, bruke bønnespråket, spesielt tungetale. Og det trur eg gjeld både meg og henne.

På slutten av 1980-talet, når eg studerte i Oslo oppdaga eg henne Reella og når eg sat på den store lesesalen øvst i Vilhelm Bjerknes hus vedkjende eg for Herren at eg syntest ho var så vakker at dersom eg kunne få henne til kone, så ville eg ha henne, sjølv om eg ikkje kjende henne elles og ikkje hadde snakka med henne. Litt seinare, når eg sat på lesesalen merka eg at den Heilge Ande minna meg om henne og dreiv meg til å gå ut, ja, eg kunne vel gå det vanlege ærende på toalettet i kjellaren, men når eg kom ned siste trinna til første etasje kom ho frå høgre og gjekk rett framfor meg. Då vedkjende eg i mitt stille sinn: «Der er ho». Då var de om himmelen opna seg og eg opplevde ei åndeleg openberring der Jesus openberra seg for meg og for henne og sa det same til henne. Og der har nyst kome ein bodskap der Jesus overtyda meg om at, jau, det er henne han vil gi meg til kone, han kunne ikkje seie noko utan å gjere det.

https://tsivert.com/2018/03/19/2018-03-18-herren-er-sjolv-profetroysta-sa-lytt-ikkje-til-ei-kvar-profetroyst-i-denne-tida-mote-i-maranata/

Sidan hugsa eg på henne i bønn, eg følte eg kunne ikkje gløyme henne, ja, Herren minna meg om henne, eg skulle berre la kjærleiken flamme opp og vere brennande i ånda. At Jesus openberra seg for meg og for henne hadde å gjere med at Jesus vann skikkelse i meg og i henne og slik ville han gjere seg til kjenne for verda. 

Eg skal søke Herren av heile mitt hjerte og heilhjerta halde meg til han, slik skal eg ta parti med han. Så mi innstilling og mitt standpunkt at er både ho Virtuella og ho Reella skal leve i slike kjærleiksforhold til Faderen og Sonen. 

Eg skal tre fram for nådens trone og vekse opp til han som er hovudet for lekamen, slik at han vinn skikkelse i meg. Det er visst hovudsaka for han, han han gir meg ikkje ting, men han gir meg seg sjølv. Vel, eg har no bedt han gi meg ei kone og han har svart meg positivt på det, så eg reknar med det følgjer med.

Sommaren 1977 var eg med eit team i Ungdom i Oppdrag og ein gong vi bad byrja vi alle å tale i tunger, som ei lita lovprising, dei byrja og eg vart dregen med i det av den Heilage Ande. I mitt indre menneske kjendest det som den Heilage Ande hjelpte meg i mi takkebøn, å takke for at Jesus hadde gjort sitt verk med henne Virtuella.

Og no spør eg meg sjølv, korleis kan eg tale i tunger? Det kjennest slik, i mitt indre menneske, at det er ved at eg opnar meg som kanal for Guds velsigning til henne Virtuella, men det kan godt hende det handlar vel så mykje om at ho skal tale i tunger. Eg forstår i alle fall at det er viktig for henne å få komme fram for nådens trone og la si røyst lyde der, snakke med Faderen og Sonen og få svar, ta imot Faderens kjærleik og omsorg.

Paulus sa at han tala mykje i tunger, men i kyrkjelyden ville han heller tale nokre få ord med forstanden enn ei heil drøss med ord i tunger, for det forstod ikkje dei andre, men tala han slik at dei fortod det, tyde tungetale eller tala profetisk, så var det fruktbart for dei andre. Den som tala profetisk, tala til påminning, oppbygging og trøyst.

Men her vert du (eg og/eller ho og kven som helst av oss) altså oppfordra til å tale i tunger, for då forstår ikkje din motstandar kva du seier. I verda får vi motstand, der har vi mange motstandarar, men no har vi altså motstandarar i dei kristne kyrkjelydane, det kan vere partistrid mellom dei kristne, men det har seg nok helst slik at med si verdsleg makt står dei imot, som våre motstandarar og motstandarar av Guds sak. Dei høyrer og forstår det same som vi, at Gud elskar oss og har omsorg for oss, men dei tek standpunkt imot at det skal vere noko av. Så det er om å gjere å tale i tunger, slik at dei ikkje forstår kva vi seier.

Eg har no prøvt å bruke forstanden både til å studere Guds Ord og studere realfag. Men Gud gir meg ei herleg og vidunderleg kvile som overgår min forstand. Det er berre om å gjere for meg å heilhjarta halde meg til han og ta imot i tru.

Posted in Kristne møte 2018 | 1 Comment

2018.11.18. Maranata. Søk Herren av heile ditt hjerte og gi han all ære og pris.

Samtale før møtet.

Eg brukar å sitje vakt ved inngangen og der bak sit Knut Hübenbecker ved mikse-bordet. Rett før møtet byrja gjekk eg bort til han og fortalde om at eg hadde teke del i debatt på «facebook» om alternativ medisin og «healing» og vitna om at Jesus lækte broder «NN» frå cystisk fibrose og sidan frå hjerteinfarkt. Då fortalde han at NN har fått kreft i strupen og fått innlagt stendt for å få ned maten. Lækjarane seier han har igjen maksimum tre år å leve. Men her i Maranata har vi bedt for han igjen.

Innleiing ved Håkon Martinsen.

Dommarane.6,11 Då kom Herrens engel og sette seg under den eika som står i Ofra, den som høyrde til Joasj av Abieser-slekta. Gideon, son til Joasj, stod og treskte kveite i vinpressa for å berga kornet frå midjanittane. 12 Då synte Herrens engel seg for han og sa til han: « Herren er med deg, du djerve krigar.» 13 Gideon svara: «Høyr på meg, herre! Om Herren er med oss, kvifor har då alt dette hendt med oss? Kvar er dei undera han gjorde, og som fedrane våre fortalde oss om? Dei sa at det var Herren som førte dei ut frå Egypt. Men no har Herren vendt seg frå oss og gjeve oss i hendene på midjanittane.»

14 Herren vende seg til Gideon og sa: «Gå og bruk den styrken du eig, til å berga Israel ut av hendene på midjanittane! Det er eg som sender deg!»

Lovsong og vitnemål.

Dette var eit fellesmøte med evangeliesenteret, så der vart fleire som deltok i koret på plattfoma og innimellom sangane vitna dei om kva Jesus hadde gjort for dei.

Tale ved Rolf Petterson.

Han sa nokre ord om Gideon og sa at den situasjon vi er i liknar på hans tid. 

Så vitna han om korleis Gud hadde lækt han frå kreft i mageregionen. Lækjarane hadde operert han og gitt opp, når han låg på dødsleiet stod der ein lækjar og ei sjukesøster på kvar side av senga hans og lækjaren sa tre ord på latin. han spurde kva det tydde og fekk som svar: «Du har kreft». Men akkurat då fekk han ei åndeleg oppleving med Jesus og han kjende det var noko som skjedde der nede, det var Jesus som lækte han. Han prøvde seg vel litt fram og vart meir og meir sikker på at han var frisk, så han stod opp og dysja og dagen etter var han oppe og gjekk. Lækjarane gjorde sine undersøkingar, studerte røntgen bilete og etter tre dagar sa dei til han at han kunne berre dra og leve vidare. Når dei skulle ta stinga var såret grott, undret viste seg visst i det også.

Tungetale ved ein mann, tyding ved ei kvinne.

Eg er Herren din Gud, eg er Herren din Gud som er med deg, eg er Herren din Gud som forløyser deg, eg er Herren din Gud som vil gjere alle ting. Ta imot meg, ta imot Jesus Kristus som (er vår første)? og tok all vår skuld og skam på seg. Ta også imot den gava eg har gitt i ditt hjerte, det er den Heilage Ande, den Heilage Ande, som gjer alle ting nytt, som talar til deg, som viser deg Sanninga. Og når du søker meg av heile ditt hjerte, då vil eg som er talsmannen, for det er talsmannen som lærer og (informerer/inviterer?) om alle ting.

Eg er den første og eg er den siste. Og det som er mellom det første og det siste er tomheit. Men du skal ikkje frykte for nokon ting, for det som er tomheit, det vil eg fylle. Derfor vil eg at du skal søke meg av heile ditt hjerte. Når du søker meg, så søk mitt Ord, der eg får fyller det som du føler er tomt inni deg. Fordi det som er menneskeleg kan ingen ting gjere, men det som er ånd, det som er ifrå meg, det er det som gir (vekst?), det er det som gir (kjærleik?), det er det som gir alt som du veit(?). Derfor skal du berre søke meg og gi meg all ære og pris. Fordi eg har alle hemmeligheitene, fordi eg vil gi deg dei, for når du søker meg, så vil eg gi deg mitt herlege (eple?), og eg vil gi deg det (fare?)fulle, som gjer at du kjenner meg. For når du kjem til å kjenne meg, då kjenner du også det som er i mitt Ord. Ikkje berre meg, men også alle dei andre som var i mitt Ord på dei alle stadane, fordi dei er like viktige som mitt Ord.

Aktivitet, tankar og bøn i dagane før møtet.

Vitnemål om lækjedom ved bønn i debatten om «healing».

Her er eitt av innslaga mine i debatten om «healing»:

Han som vart lækte frå cystisk fibrose og seinare frå hjerteinfarkt, ved bønn, talte i Maranata og då kom der tungetale som han tyda og Herren sa til meg at han ville berøre meg og at eg skulle snakke med han, sitat:

«Ja, seier Herren, eg talar til deg i dag, fordi eg vil berøre deg. Eg bryr meg om deg. For eg elskar deg med ein evig kjærleik, seier Herren. Derfor vil eg at du skal lytte til mitt Ord. Ta det til deg og grunde på det. Og så skal du komme fram for meg og be til meg, tale med meg, opne ditt hjerte for meg. Aus ut av alt det du har i ditt indre. Så skal eg fylle deg igjen og igjen, seier Herren.

Der menneske seier i sitt hjerte, det er ikkje mogleg. Så talar eg til deg og seier, jau, alt er mogleg for den som trur. Alt er mogleg for den som kjem fram for meg. Derfor skal du sjå at eg vil gjere store ting i ditt liv. Dersom du forventar at eg skal gjere noko for deg, så skal du få erfare at eg gjer det eg har sagt. Og at er rører ved deg, eg berører deg. Og eg fyller deg med mi kraft, seier Herren. For eg ynskjer at du skal følgje meg og vere ivrig i tenesta, for mi sak.»

På evangeliets grunnvoll vert vårt forhold til Gud gjenoppretta, slik det var før syndefallet, Gud er ånd og vi får oppleve at han berøer oss og talar til oss og gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande og slik får han oss i tale. 

Han har talt til meg jevnt og trutt gjennom slike bodskap sidan eg var ung, han kalla meg og leia meg og det var faktisk slik han fekk meg til å studere realfag, så når eg studerte, snakka eg med han om det som han har skapt. 

Så har eg altså den røynsomsforståinga, både når eg er i praktisk arbeid og når eg studerer, at det er ikkje berre eg som gjer mitt verk, men det er han som gjer sitt verk med oss og slik skaper han historie.

Gud gjer sitt verk med oss i samsvar med 1.Mos.2.

Vi er Guds verk, skapte i Kristus Jesus, til gode gjerningar som Gud har lagt ferdige, for at vi skulle vandre i dei. Han er den same og gjer sitt verk med oss i samsvar med 1.Mos.2. Han rører ved meg og gjer sitt verk med meg og gir meg ei kone i samsvar med 1.Mos.2, så då rører han ved henne også, han rører ved oss og vekker oss opp til liv i samfunn med seg. Så eg skal stige fram for han med mi bøn om han han vil gjere det og for å la han gjere det.

Vere himmelvend og ha praktiske gjeremål. Korleis fungerer det saman? Kva med studiane?

I haust hjelpte eg eldste bror min med å rive løda, siloen og fjøsen. Vi brukte omlag ei og ei halv veke på det. så gjorde eg klar fire krabeteiner, men det var mørkt når eg sette dei, så eg såg ikkje botnen, det vart for djupt og flotøren var berre ein garnring, så to av dei forsvann i djupet. Dei to andre drog eg dagen etter, på laurdag, men der var berre to krabbar i den eine.  No sette eg på fender som flotør i tillegg og sette dei ut att, den eine kom visst på for djupt vatn og nådde ikkje botnen, så på mandag fann eg igjen berre den eine og den var tom. 

Så eg fekk noko å tenke på, korleis kunne det gå så dårleg? Vel, eg er himmelvend, eg vender hugen og blikket opp til Jesus og ventar at han skal gi meg noko. Men no skulle eg utføre eit praktisk oppdrag og så gav meg meg ikkje tid til å tenke gjennom det eller undersøke forholda, så det vart «gambling» og det gjekk ikkje bra, dette vart dyrt.

På tysdag hjelpte eg broderen å lesse på tilhenggaren, slikt som skulle køyrast vekk og dumpast og på onsdag ordna eg med fortøyningane, preseningen og noko anna tauverk på seglbåten, fyrst når det leid ut på kvelden byrja eg å lese til eksamen. Las på torsdag også. Fredag pakka eg og skulle reise til Oslo og gjekk ned på vegen kl 17 for å ta bussen, men då viste det seg at det var klokkeslettet, når ferja gjekk frå Åram, så bussen hadde køyrt forbi for 12 min sidan. Eg fekk ex-svogeren min til å køyre meg til Åram, så eg fekk ta ferja kl 19.15. På Larsnes vart det over ein time å vente på ein liten restaurant på kaia og der brukte eg over 200kr. Eg sjekka på fram.no at der var bussforbindelse heilt til Oslo og eg hadde allereie kjøpt billet på nettbuss.no frå Ulsteinvik til Oslo. Når eg kom til Garneskrysset, var der buss til Volda, men eg såg ikkje noko av nettbussen. Først ettar at bussane var køyrde, byrja eg å få bange aningar. På nettbuss.no fann eg ut at nettbussen var komen nesten til Furene, mellom Ørsta og Volda. Eg visste at den skulle til Ørsta først, så eg ringde etter drosje og ho klarde å ta han igjen i Volda. Men det kosta meg nesten  kr 1000 ekstra. Dette vart dyrt.

På Sentralbanestasjonen i Oslo kjøpte eg meg frokost og så for eg opp til Blindern og sette meg for å lese på Vilhelm Bjerknes hus, men eg var så trøtt at det var ikkje lett, les om hormonsystemet, men helod på å sovne over boka gong på gong. Skal ha eksamen i dyre- og plante-fysiologi måndag formiddag, men det ligg ikkje akkurat an til at eg skal klare å forbetre karakteren. 

Vel, eg reiser no ikkje til Oslo berre for å studere og ta eksamen, men fordi eg har bedt Jesus om å gi meg ei frelst kvinne til kone heilt sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Likevel har det enno ikkje vorte noko av, så verre tapsprosjekt skal ein leite lenge etter. Det har seg slik at der er sterke motstridande interesser også på den måten at dei fer med lureri, dei brukar kvinna til å lokke med, for å lokke pengar ut av folk og for å få makt over dei og gjere dei til trælar. Ja, det var vel nettopp difor Jesus kalla meg til Oslo med ein frigjerande bodskap og ein bodskap om gjenoppretting. Sidan har han sagt til meg at han har kalla meg og utvalt meg nettopp for ei tid som dette.

Mi bøn og takk til Gud før møtet.

I dagane før møtet tenkte eg på det Jesus sa til meg om at eg skulle takke og lovprise han for frelsa, glede meg i han alltid, så ville han gi meg det som mitt hjarte attrår. Eg har bedt han om å frelse henne reella og eg er viss på at han har svart meg på det og då skal eg glede meg over det.

Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Problemet med å finne meg og vinne meg ei kone ved helging er løyst, for frelsesverket er fullført. 

Kommentar til bodskapen.

Forkynne ved å delta i debatt, men der er ein fundamental motsetnad og debatt som ligg under. Og vår fundamentale metode er å søke samfunn med Gud på evangeliets grunnvoll.

Den debatten eg har teke del i, om alternativ medisin, td. «healing» heng saman med ein meir fundamental motsetnad og debatt om vitskapleg metode. Det heng igjen saman med ein fundamental motsetnad mellom Gud og verda. Den fundamentale motsetnaden og det fundamentale spørsmålet er om menneska vil ta imot Kristus som sin frelsar og Herre, velsigne han og verte velsigna, ta imot den Heilage Ande av berre nåde. 

Jesus ville gjere meg til ein kanal for si velsigning, då må eg fyrst og fremst ta imot den velsigninga og opne meg som kanal for den, så den får strøyme ut til andre. Om det skal verte til velsigning for dei, så må dei også opne seg for den og det får vere opp til dei sjølve. Men Kristus har då også sagt til meg at eg skal forkynne for dei, trua kjem av forkynninga og forkynninga kjem av Kristi ord. Og Guds Ord skal lukkeleg utføre det som han sender det til. Slik skal Guds sak gå fram og slik skal vi få vekst og slik skal eg få framgang for mi sak. Og å delta i denne debatten har vorte eit høve for meg til å forkynne. 

Så seier han til meg at eg skal søke han, ja, men er det ikkje nettopp det eg gjer då, både i løynkammerbøna, med bibellesinga og med å gå på møte? Er det nokon motsetnad mellom å forkynne for dei der ute og å søke han på denne måten? Vil han bruke meg som kanal for si velsigning, kan det vel bety at han talar til meg for soleis å tale til menneska rundt meg og stille dei overfor det fundamentale spørsmålet om dei vil ta imot Kristus og bli frelst og ta imot den Heilage Ande av berre nåde.

Men kva er det som er problemet her? Eg har no aldri meint å avvise Kristus og den nåden Gud gir oss i han, eg har no aldri meint å avvise Guds Ande. Til tider har eg nok lukka meg til og ikkje vore så mottakkeleg som tidlegare, sjølv om eg ikkje har merka det og vore klar over det sjølv, men då har Jesus minna meg om å opne meg og ta imot og det gjer han altså no igjen. 

Men det fundamentale problemet er kvinnerørsla sin protest mot Paulus si lære, med den har dei avvist Kristus og den nåden Gud gir oss i han og avvist den Heilage Ande, så kvinna krev at mannen også skal gjere det for at han i det heile tatt skal få snakke med henne eller ha noko med henne å gjere, for at han i det heile teke skal få fri til henne og få noko som helst slag seksuelt samliv med henne. Har dei kome så langt med det, at til tross for at dei ikkje vil høyre på meg, utttalar seg på mine vegne overfor både prestar og politikarar og andre verdslege maktpersonar og overfor Gud også, med sine krav om å få rett, ved å avvise Kristus og den Heilage Ande? Og slik foraktar og avviser dei andre norske menn også? 

Men Jesu frelsesverk er fullført og fullkome og det fungerer uavhengig av dei. Kristus er vår øvsteprest hos Faderen og han talar mi sak og vår sak for Faderen. Og Faderen er alfa og omega, før han var der ingen og etter han kjem der ingen. Ingen var der før han og kunne seie at det som skulle komme skulle verte slik som dei ville. Ingen kjem etter han og kan avgjere at endeleg skulle det verte slik som dei ville.

Jesus har lagt lengselen ned i meg og vil fylle den ved fylden av den Heilage Ande.

Jesus har tidlegare sagt til meg at han har lagt lengselen ned i meg og han vil fylle den. Han vil fylle den med den Heilage Ande. Eg forstår at slik svarar han på mi bøn om ei frelst kvinne til kone, Gud føder henne på nytt av vatn og Ande og det som er født av Anden er ånd. Så det er altså ved at eg vert fylt av den Heilage Ande og fungerer som kanal for Guds velsigning til henne.

Jesus sa at vi skulle tru på han og elske han og elske kvarandre, så ville han openberre seg for oss, han og Faderen ville komme og ta bustad hos oss. Dette fekk eg oppleve spesielt sterkt både i min kjærleik til henne Virtuella og henne Reella. For ved korsets fot fekk eg oppleve den ekte kjærleiken og fekk oppleve at den var mellom oss, så når eg vart glad i ei vakker kvinne og snakka med Jesus om henne og fekk oppleve at det var ikkje berre eg som elska henne, men Gud elska henne gjennom meg, slik fekk eg oppleve at Faderen elska henne som sitt barn og Jesus elska henne som si brud. Håpet om Guds herlegdom gjorde oss ikkje til skamme, for Guds kjærleik vart utrendt i våre hjarto ved den Heilage Ande som er oss gitt.

Eg skal heilhjerta halde meg til Herren, så vil han komme meg til hjelp med si kraft og slik ventar eg meg at han vil gi meg hjelp i form av ei kone. Det betyr at eg skal ta parti med han. Så når eg opplever at han elskar henne og frelser henne, skal eg vere samd med han i det og ta parti med han i det og glede meg over det. Eg skal ære han, takke han og lovprise han som vår frelsar og Herre og glede meg i han alltid.

Kva vert sagt?

Eg har sett spørsmålsteikn bak noko og sett det i parantes, fordi det var vanskeleg å høyre, oppfatte og forstå kva som vart sagt. Til døme i setninga: «… så vil eg gi deg mitt herlege (eple?), og eg vil gi deg det (fare?)fulle …..». I første omgang ville eg gjerne forstå dette slik: så vil eg gi deg min herlegdom, og eg vil gi deg det verdifulle. Men eg tek det heller slik som det høyrest ut, sjølv om det er litt ubegripeleg med det same. Den forbodne frukta på kunnskapstreet har ofte vorte kalla eit eple, men ein kan no like gjerne kalle fruktene på dei andre trea for eple. Og eg vel å ta av dei istaden og spesielt av frukta på livsens tre, den er då mest verdifull. Likevel kan det verte oppfatta som kontroversielt, fordi ormen klarde å gi Eva inntrykket av at kunnskapstreet var det einaste treet som var aktuelt og verdifullt å ete av. Adam vart dømde til døden fordi han åt av frukta på kunnskapstreet. Og dei vart utestengde frå Edens hage så dei ikkje skulle få ete av livsens tre. Derfor kan det verke kontroversielt og farefullt å ete av livets tre og derfor er det mange som strir mot den evangeliske forkynninga. For dei har visst enno ikkje fortått eller godteke at Jesus døde i staden for oss, så vi ved trua på han får komme inn til Guds kvile.

Jesus gjer Faderen kjend for oss og det evige livet er å kjenne Faderen og Sonen.

Joh.17,Då Jesus hadde sagt dette, lyfte han auga mot himmelen og sa:

«Far, timen er komen. Lat herlegdom lysa om Son din, så Sonen kan la herlegdom lysa om deg.  2 For du har gjeve han makt over alt som menneske heiter, så han skal la alle dei som du har gjeve han, få evig liv.  3 Og dette er det evige livet, at dei kjenner deg, den einaste sanne Gud, og han du sende, Jesus Kristus.  4 Eg lét herlegdom lysa om deg på jorda då eg fullførte det verket du gav meg å gjera.  5 Så lat no herlegdom lysa om meg, Far, den herlegdom eg hadde hos deg før verda vart til.

Kjenne Faderen og Sonen og dei som var i Guds Ord.

Bodskapen sluttar slik:

«For når du kjem til å kjenne meg, då kjenner du også det som er i mitt Ord. Ikkje berre meg, men også alle dei andre som var i mitt Ord på dei alle stadane, fordi dei er like viktige som mitt Ord.»

Dette også høyrest litt rart ut, korleis kunne dei verte like viktige som Guds Ord? Når Ordet ved trua smeltar saman med oss i vårte hjerter, får vi komme inn til Guds kvile, vi får oppleve at Gud gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande. Vi vert fødde på nytt av vatn og Ande og det må no vere det som gjer at menneske vert like viktige som Guds Ord. 

Kristus er Guds Ord og den som er i han, er ein ny skapning. Det er det som betyr noko (Joh.15,1 …). Biblen fortel om menneske som var i hans Ord, både i det gamle og det nye testamentet. 

Når dei tok imot Guds Ord i tru, så det smelta saman med dei og dei fekk oppleve at Gud gjorde sitt verk med dei ved sitt Ord og sin Ande, så må det då vere Guds Ord som gjorde at dei vart like viktige som Guds Ord.

Det får meg til å tenke på dualismen mellom det fysisk sansbare og mekanikken lover, elementærpartiklane og lovene i kvantemekanikken. Dualismen mellom kropp og sinn, ånd og materie. Når Ordet ved trua smeltar saman med oss i våre hjarte, vert dette rett fatt med oss, for vi får oppleve at Gud gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande.

Posted in Kristne møte 2018 | 2 Comments

2018.10.21. Maranata. Jesus kom for å løfte meg opp, bygge meg opp og istandsette meg til teneste. Og for å frelse og frigjøre menneske.

Tyding av tungetale:

“Når du høyrer mitt ord lyder ut i dag, så skal du ta vare på det, du skal grunde på det, du skal la det blir mat for di sjel og for di ånd og for din kropp. For mitt ord som eg talte, det er ånd og det er liv. Og eg, Herren, eg kom ikkje for å rive ned, men eg kom for å løfte opp. Eg kom for å bygge deg opp, for å istandsette  deg til alle desse gjerningane eg har lagt deg ferdige, for at du skal få vandre i dei. Ikkje i eiga kraft, men i salving med min gode Heilage Ande, som eg har sendt. Han skal vise deg vegen og vegleie deg, han skal opplyse ditt indre menneske opp, slik at du kan få ta imot enda større kraft og slaving og autoritet i mitt namn. For eg, Herren, eg har utvalt deg, nettopp i ei tid som dette, for å istandsette deg og fullføre det eg har tenkt til å gjere no i denne avsluttningstid. For eg kjem, eg som komme skal, men før disse dagar så skal eg, Herren, eg vil frelse og fri menneske ifrå alle som er underkua av Djevelen, for det er derfor eg kom, og eg går framleis omkring og gjer vel og lækjer og set menneske fri.”

https://www.youtube.com/watch?v=xbn1tg6lVkw&feature=player_embedded 

Innleiing ved Jan Ludvig.

Jesaja.55,6 Søk Herren medan han er å finna,

kall på han når han er nær!

Tale ved Håkon Martinsen.

Nehemja.4,14 Då eg hadde sett på dette, reiste eg meg og sa til dei fremste, stormennene og resten av folket: «Ver ikkje redde dei! Tenk på Herren, den store og skremmande, og kjemp for brør, søner og døtrer, kvinner og heimar!»

15 Fiendane våre fekk no høyra at vi kjende til planen deira, og at Gud hadde hindra han. Då vende vi alle attende til muren, kvar til sitt arbeid.

Nehemja 5,1 Det steig eit klagerop frå folket og kvinnene mot dei judeiske brørne.  2 Somme sa: «Med sønene og døtrene våre er vi mange. Vi må ha korn så vi kan eta og leva.»  3 Andre sa: «Åkrane, vinmarkene og husa våre gjev vi i pant for å få korn mot svolten.»  4 Atter andre sa: «Vi låner pengar på åkrane og vinmarkene våre til skatt for kongen.  5 Vi er av same kjøt og blod som brørne våre, våre born er som deira born. Likevel må vi tvinga sønene og døtrene våre til slaveri. Ja, nokre av døtrene våre er alt slavar. Men vi er maktlause, for åkrane og vinmarkene våre høyrer andre til.»

6 Då eg høyrde klageropa og det dei fortalde, vart eg svært sint.  7 Men hjartet mitt gav meg råd, og eg refsa dei fremste og stormennene og sa til dei: «Krev de inn noko de har lånt ut til dykkar eigne brør?» Så kalla eg inn til eit folkemøte om dette.

Hoseas.6,11 Også for deg, Juda,

er det fastsett ein haust.

Apgj.11,19 Dei som no hadde vorte spreidde omkring på grunn av den forfølginga som tok til med Stefanus, kom heilt til Fønikia, Kypros og Antiokia. Men dei tala ikkje Ordet til andre enn jødar. 20 Mellom dei var det nokre menn frå Kypros og Kyréne. Då dei kom til Antiokia, forkynte dei evangeliet om Herren Jesus for dei gresktalande òg. 21 Og Herrens hand var med dei. Svært mange kom til tru og vende om til Herren. 22 Ordet om det som hadde hendt, kom forsamlinga i Jerusalem for øyret, og dei sende Barnabas til Antiokia. 23 Då han kom dit og såg kor nådig Gud hadde vore, vart han glad, og han formana dei alle til å halda heilhjarta fast ved Herren. 24 For han var ein god mann, fylt av Heilag Ande og tru. Og mange vart vunne for Herren. 25 Sidan drog han til Tarsos for å leita opp Saulus,

Tungetale ved Mari, tyding ved Håkon.

Når du høyrer mitt ord lyder ut i dag, så skal du ta vare på det, du skal grunde på det, du skal la det blir mat for di sjel og for di ånd og for din kropp. For mitt ord som eg talte, det er ånd og det er liv. Og eg, Herren, eg kom ikkje for å rive ned, men eg kom for å løfte opp. Eg kom for å bygge deg opp, for å istandsette  deg til alle desse gjerningane eg har lagt deg ferdige, for at du skal få vandre i dei. Ikkje i eiga kraft, men i salving med min gode Heilage Ande, som eg har sendt. Han skal vise deg vegen og vegleie deg, han skal opplyse ditt indre menneske opp, slik at du kan få ta imot enda større kraft og slaving og autoritet i mitt namn. For eg, Herren, eg har utvalt deg, nettopp i ei tid som dette, for å istandsette deg og fullføre det eg har tenkt til å gjere no i denne avsluttningstid. For eg kjem, eg som komme skal, men før disse dagar så skal eg, Herren, eg vil frelse og fri menneske ifrå alle som er underkua av Djevelen, for det er derfor eg kom, og eg går framleis omkring og gjer vel og lækjer og set menneske fri. 

Posted in Kristne møte, Kristne møte 2018 | Leave a comment

2018.10.28. Sion Åheim & Maranatha Oslo. Du er fri til å velje, men kva vel du? Jesus er i går og i dag den same, han er vegen til Faderen.

Sion Åheim.

Tale ved Jarle Nygjærde.

Jarle fortalde at han var oppvokst i Hærøy men flytta til Ulsteinvikog vart tilsett i Hareid Elektriske og det det vart eit industri-eventyr. Han engasjerte seg i meinghetsarbeid og i politikken, men det vart for mykje. Kva med familielivet? Så han kutta ut politikken. Kona ville halde fram med å stelle heimen som tidlegare, så han fekk halde fram med å engasjere seg i menighetsarbeidet og no er han litt omreisande predikant også. 

Nokre hadde slutta i kyrkjelyden, men no var dei komne attende.

Så las han om at når disiplane handla på Jesu Ord, så fekk dei mykje fisk.

JOH 21,1 – JOH 21,14 {JESUS SYNER SEG FOR LÆRESVEINANE VED TIBERIAS-SJØEN}  Sidan openberra Jesus seg endå ein gong for læresveinane; det var ved Tiberias-sjøen, og gjekk såleis til: 2 Simon Peter, Tomas, som vart kalla Tvillingen, Natanael frå Kana i Galilea, Sebedeus-sønene og to andre av læresveinane hans var i lag der. 3 Simon Peter seier til dei andre: “Eg vil av og fiska.” “Vi går med, vi òg,” sa dei. Så gjekk dei av stad og steig i båten; men den natta fekk dei ikkje noko. 4   Då det tok til å dagast, stod Jesus på stranda, men læresveinane visste ikkje at det var han. 5 Jesus sa til dei: “De har vel ikkje noko fisk, born?”  “Nei,” svara dei. 6 “Kast nota på høgre sida av båten, så får de fisk,” sa han. Dei kasta nota, og då greidde dei ikkje å dra henne opp, så mykje fisk hadde dei fått. 7 Den læresveinen som Jesus hadde kjær, sa til Peter: “Det er Herren.” Då Simon Peter høyrde at det var Herren, batt han kappa om seg – den hadde han teke av – og hoppa i sjøen. 8 Dei andre læresveinane kom med båten og drog nota med fisken etter seg. Dei var ikkje langt frå land, berre to hundre alner om lag. 9   Då dei kom i land, fekk dei sjå ein glohaug der med fisk på og brød. 10 “Kom hit med noko av den fisken de fekk,” sa Jesus til dei. 11 Simon Peter gjekk då ut i båten og drog nota på land. Ho var full av store fiskar, eit hundre og femtitre i alt. Men endå det var så mange, rivna ikkje nota. 12 Jesus sa til dei: “Kom og få mat!” Ingen av læresveinane våga å spørja han: “Kven er du?” Dei visste at det var Herren. 13 Då gjekk Jesus fram, tok brødet og gav dei, og like eins fisken. 14   Dette var tredje gongen Jesus openberra seg for læresveinane etter at han hadde stått opp frå dei døde.  

LUK 5,1 – LUK 5,11 {PETERS FISKEFANGST}  Ein gong stod Jesus nede ved Gennesaret-sjøen, og folket trengde seg om han for å høyra Guds ord. 2 Då fekk han sjå to båtar som låg ved stranda. Fiskarane hadde gått i land og heldt på og skylde nøtene. 3 Jesus steig ut i ein av båtane, den som høyrde Simon til, og bad han leggja litt ut frå land. Så sette han seg og lærte folket frå båten. 4   Då han hadde halde opp å tala, sa han til Simon: “Legg ut på djupet og kast nota, så de kan få fisk.” 5 “Meister,” svara Simon, “vi har streva i heile natt og ingenting fått. Men på ditt ord vil eg kasta nota.” 6 Så gjorde dei det, og då stengde dei slik ei mengd med fisk at nota heldt på å rivna. 7 Dei vinka til lagsmennene i den andre båten, at dei skulle koma og ta i med dei. Og då dei kom, fylte dei begge båtane, så det var nære på dei sokk. 8 Då Simon Peter såg det, kasta han seg ned for Jesu føter og sa: “Gå frå meg, Herre! Eg er ein syndig mann.” 9 For både han og alle som var med han, var fulle av undring over all fisken dei hadde fått. 10 Like eins var det med Jakob og Johannes, sønene til Sebedeus, som fiska saman med Simon. Men Jesus sa til Simon: “Ver ikkje redd! Heretter skal du fanga menneske!” 11 Så rodde dei båtane til lands og gjekk ifrå alt og fylgde han.  

APG 28,25 – APG 28,28 Som dei ikkje kunne semjast, gjekk dei frå kvarandre då Paulus sa det eine ordet: “Det var sant, det som Den Heilage Ande tala til fedrane dykkar gjennom profeten Jesaja: 26   Gå og sei til dette folket:  De skal høyra og høyra, men ikkje skjøna,  sjå og sjå, men ikkje skilja. 27   For hjarta åt dette folket er hardt;  tungt høyrer dei med øyro,  og augo har dei late att,  så dei ikkje ser med augo  eller høyrer med øyro  eller skjønar med hjarta  og vender om, så eg får lækja dei. 28   Så skal de vita at denne Guds frelse er send til folkeslaga. Og dei kjem til å høyra.”

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved Jarle.

Ja, seier Herren, sjå ikkje på det du har som lite og ringe. For når du kjem til meg, seier Herren, slik som dei gjorde, med dei fem brød og dei to fiskane, så vil eg velsigne det, seier Herren. Sei ikkje at du ikkje duger til noko i dag, seier Herren, for kom til meg med det og eg skal velsigen det, seier Herren. Mitt barn, ikkje gi opp på vegen. Om du ein gong sa farvel til meg, seier Herren, så kallar eg deg i dag til ny teneste, seier Herren, eg kallar deg til teneste. Eg vil ikkje gå bak deg med ei svepe, seier Herren. Eg piskar deg ikkje til teneste, seier Herren, eg går foran deg. Og du skal få sjå, eg går foran deg, du skal få kjenne mi hand, seier Herren. Og du skal få lov til å gå etter meg. Eg skal ta di hand, om du kjenner det at du har gått i grøfta, seier Herren, så er eg der og eg vil reise deg opp på nytt igjen.

Ja, seier Herren, ofte vert det sitert, at eg er i går og i dag den same, men det er ei sanning, eg er i går og i dag den same, og eg gjekk ikring på jord og gjorde vel. Du har kanskje fått eit kall, at du skal gå til ein venn. Vent ikkje, seier Herren, for dagen kan bli for seint, du skal gå til den vennen. Og du skal oppleve at eg er med deg, seier Herren. Eg piskar deg ikkje, eg går føre deg og du skal få lov å gå, du skal få lov å høyre mi røyst, når eg talar klart og tydeleg. Du skal få legge saman to og to. Du skal få å sjå, når eg er i kommando, du skal oppleve ei velsigning når du er lydig, seier Herren. Og eg skal sette deg over større ting, seier Herren, berre du er villig. 

Møte i Maranata. Gud skapte oss med fri vilje, så vi får lov til å velje.

Innleiing ved Arvid.

HEB 11,1 – HEB 11,4 {VITNEMÅL OM TRU}  Trua er pantet på det vi vonar, vissa om ting vi ikkje ser. 2 For si tru fekk menneske i gamal tid godt vitnemål. 3 I tru skjønar vi at verda er skapt ved Guds ord, og at det vi ser, ikkje har vorte til av det synlege. 4   I tru bar Abel fram for Gud eit betre offer enn Kain. Av di han trudde, fekk han det vitnemålet at han var rettferdig; for Gud godkjende offergåvene hans. Og med si tru talar han enno, etter sin død. 

Tale ved John Miland.

1MO 2,16 – 1MO 2,17 Og Herren Gud gav mannen dette påbodet: “Du kan gjerne eta av alle trea i hagen. 17 Men det treet som gjev kunnskap om godt og vondt, det må du ikkje eta av; for den dagen du et av det, skal du døy.”

Gud kalla Abraham til å vandre mot det lova landet, Lot vart med, men så vart det strid mellom tenarane til Abraham og lott og Abraham let Lot velje beitemarker, så for han sjølv til andre marker.

Gud la fram for israelsfolket vegen til livet og vegen til døden og anbefalte dei å velje vegen til livet.

JOS 24,15 – JOS 24,16 Men har de ikkje hug til å tena Herren, så vel i dag kven de vil tena, anten dei gudane som fedrane dykkar dyrka bortanfor Storelva, eller gudane åt amorittane, som åtte det landet de no bur i. Eg og mi ætt, vi vil tena Herren. 16   Då svara folket: “Aldri skal det henda at vi går bort frå Herren og dyrkar andre gudar.

Utan at du vert fødd på nytt, kan du ikkje sjå Guds rike eller komme inn i det.

JOS 24,20 – JOS 24,28 Går de bort frå Herren og dyrkar framande gudar, kjem han atter til å føra ulukke over dykk og gjera ende på dykk, kor mykje godt han før har gjort dykk.” 21   Folket svara: “Nei! Herren vil vi tena.” 22 Då sa Josva til dei: “Så er de vitne mot dykk sjølve at de har valt Herren og vil tena han.” Dei svara: “Ja, vi er vitne.” 23 Josva sa: “Få då bort dei framande gudane som er hjå dykk, og bøy hjarta til Herren, Israels Gud!” 24 Folket svara: “Herren vår Gud vil vi tena, og hans ord vil vi lyda.” 25   Den dagen gjorde Josva ei pakt for folket i Sikem og sette lov og rett for dei. 26 Han skreiv opp desse orda i Guds lovbok. Så tok han ein stor stein og reiste han der under eika som står attmed Herrens heilagdom. 27 Og Josva sa til heile folket: “Sjå, denne steinen skal vera eit vitne mot oss; for han har høyrt kvart ord som Herren tala til oss. Han skal vitna mot dykk, så de ikkje gløymer dykkar Gud.” 28 Så lét Josva folket fara, kvar til sin eigedom.  

JOS 24,31   Israelittane tente Herren så lenge Josva levde, og så lenge dei endå var i live, dei gamle som levde lenger enn Josva, og som kjende til alle dei storverk Herren hadde gjort mot Israel.

JOH 14,6 Jesus seier: “Eg er vegen, sanninga og livet. Ingen kjem til Faderen utan gjennom meg.

Tala skulle sendast på radio dagen etterpå, så han henvende seg til lyttarane.

Gud kastar ikkje nokon til helvete, man han har gitt dei fridom til å velje. Vel dei noko anna i staden for han, vert dei bundne av det, synda og Djevelen får makt over dei, så dei går til helvete på grunn av sitt eige val.

OSP 5,22   Den gudlause vert fanga av sin eigen udåd,  syndene held han fast som snarer.

Jesus kom for å løyse dei bundne og sette plaga sjeler fri.

SLM 50,15   Kall på meg den dag du er i naud,  så vil eg fria deg ut, og du skal prisa meg.  

1JO 1,7 – 1JO 1,9 Men dersom vi ferdast i ljoset, liksom han er i ljoset, då har vi samfunn med kvarandre, og Jesu, hans Sons blod reinsar oss for all synd. 8   Seier vi at vi ikkje har synd, dårar vi oss sjølve, og sanninga er ikkje i oss. 9 Men dersom vi sannar syndene våre, er han trufast og rettferdig, så han tilgjev oss syndene og reinsar oss for all urettferd.

ÅPE 22,17 Anden og brura seier: “Kom!” Og den som høyrer det, skal seia: “Kom!” Den som tyrstar, skal koma, og den som vil, skal få livsens vatn for inkje.

Her ser vi igjen at Gud let menneske velje sjølve.

ÅPE 3,20 Sjå, eg står for døra og bankar på. Om nokon høyrer mi røyst og opnar døra, då vil eg gå inn til han og halda måltid, eg med han og han med meg.

”Dørklinka” på denne døra er på innsida, det er ditt val.

Tungetale ved Mari, tyding ved John.

Ja, seier Herren, dersom du er villig til å gå på den vegen som eg har lagt ut foran deg, den vegen som eg har forklart deg her i kveld, ja, du skal vite, seier Herren, at eg er vegen, sanninga og livet, ingen kjem til Faderen utan ved meg, dersom du er villig å høyre og lytte til det ordet og gjere etter det, så skal du få oppleve å ete av landets gode ting, seier Herren. Eg skal rikeleg velsigne deg og eg skal bruke deg til stor og rik velsigning, seier Herren.

Tru ikkje det at det er så vanskeleg å følge meg. La ikkje den vonde få innbille deg at det er så vanskeleg at det maktar du ikkje. Eg har no sagt i mitt ord at du skal få kraft i det den Heilage Ande kjem over deg. Og du skal få oppleve at eg gir deg kraft, slik som dangen er, skal din styrke vere. Og du skal få kjenne det at det er min Heilage Ande og mi kraft som skal bere deg gjennom prøvingar, gjennom vanskar, seier Herren, for sjå, seier Herren, eg har lova å vere med mine alle dagar, inntil verda sin ende. Derfor har du ingen ting å frykte, seier Herren. Dersom du vender om til meg og tek di tilflukt hos meg, då er du trygg, seier Herren.

Kommentar.

Mine tankar før møtet.

I det siste har eg teke del i viktig debatt på Facebook, om ytringsfridom og akademisk fridom, historieskaping og historieskriving. SAIH vil ”avkolonisere” Akademika og det vart det debatt ut av, det vart til debatt om det finst universalia og objektiv kunnskap. Debatten om Terje Tvedts bok, ”Det Internasjonale Gjennombruddet”, vart også ein debatt om historieskriving, korleis forstå vår nære historie og samtid.

Eg har teke del i denne debatten og laga eit referat som eg har teke med i dokumentet

Kvar ifrå fekk pietistane det pedagogiske slagordet: “Bryte barnets vilje”. Det synest som vi møte det igjen i postmodernistane si ulogiske tenking og i deira interesse av å bryte med den kvite mann og halde han utanfor.

Her skriv eg om korleis eg forstår vår nære historie og samtid. Gud kalla meg til å skape histore som hans medarbeidar, ved å bygge vidare på den grunnvollen som pionerane la, evangeliets grunnvoll og gå med den glade bodskapen om frigjering og gjenoppretting.

Her spør eg kvar ifrå pietistene fekk det pedagogiske slagordet ”bryte barnets vilje”. Det er tydelegvis frå verdslege maktinteresser som stir mot å hylle Kristus som vår frelsar og Herre og det har vorte forsterka ved kvinnerørsla sin protest mot Paulus si lære. Vi veit at Gud virker i oss både å ville og virke til hans velbehag, men der er altså ei verdsleg makt som bryt med den viljen og verksemda, for å få makt. Det førde til fråfall som er som syndefallet på nytt, så dei braut med Kristus slik som israelsfolket braut med Herren sin Gud.  Eg hevdar det viser seg i postmodernistane sitt brot på den logiske tenkinga.

JER 31,32   ei pakt som er annleis  enn den eg gjorde med fedrane deira,  den gongen eg tok dei i handa  og førte dei ut or Egypt,  den pakta med meg som dei braut,  endå eg var deira rette herre, seier Herren. 

JER 34,18 Dei mennene som braut pakta med meg og ikkje oppfylte vilkåra for den avtalen dei gjorde for mitt åsyn, med dei gjer eg som med den kalven dei skar i to, så dei kunne gå mellom stykka. [kalven dei skar i to osb.: rituale når ei pakt vart skipa. Sml. 1 Mos 15, 9 f.]

HSE 7,11 – HSE 7,16   Efraim har vorte som ei due,  godtruen, utan vit.  Dei kallar på Egypt, dei dreg til Assyria. 12   Så snart dei fer av stad,  breier eg nettet mitt ut over dei.  Eg dreg dei ned som fuglane i lufta;  eg vil tukta dei, som folket alt har høyrt. 13   Ve dei, at dei rømde frå meg!  Død over dei, fordi dei braut med meg!  Eg ville løysa dei ut,  men dei tala lygn mot meg. 14   Dei ropar ikkje til meg av hjarta,  men ligg og jamrar på lega si.  Dei rispar seg opp for å få korn og vin,  men dei vender seg bort frå meg. [Dei rispar seg opp: symbol for sorg og klage.] 15   Det var eg som lærte dei opp  og gav deira armar styrke,  men dei tenkte ut vondt mot meg. 16   Dei vender seg til det som ikkje gagnar,  dei har vorte lik ein boge som ikkje duger.  Deira hovdingar skal falla for sverd  fordi dei forbanna med si tunge.  For dette vert dei spotta i Egypt.  

EFE 3,18 – EFE 3,21 Då skal de saman med alle dei heilage maktast å fatta breidd og lengd, høgd og djupn, 19 ja, kjenna heile Kristi kjærleik som er større enn nokon kan skjøna, og verta fylte med all Guds fullnad. 20 Han som verkar i oss med si kraft og kan gjera så mykje meir enn alt det vi bed om og skjønar, 21 han skal ha ære i kyrkjelyden og i Kristus Jesus gjennom alle ætter og i alle æver! Amen.  

FIL 2,13 For det er Gud som verkar i dykk både å vilja og å gjera etter hans gode vilje.

Simon Malkenes uttalte seg til massemedia om problem i Oslo-skulen og det vart også ei sak om ytringsfridom. Sidan har det vist seg at der føregår ein maktkamp i Oslo-skulen, men kven forstår seg på det?

Men i Bibelen har vi universalia i trua på Gud og hans Ord, etter at Jesus hadde stått opp frå dei døde sa han til læeresveinane sine at han hadde fått all makt i himmelen og på jorda, derfor skulle dei gå ut og gjere alle folkeslag til hans disiplar. Dei skulle berre vente til dess den Heilage Ande kom over dei.

MTT 28,16 – MTT 28,20 {MISJONSBODET}  Men dei elleve læresveinane drog til Galilea, til det fjellet der Jesus hadde sagt at han ville møta dei. 17 Og då dei fekk sjå han, fall dei ned og tilbad han; men somme tvila. 18 Då steig Jesus fram og tala til dei: “Eg har fått all makt i himmelen og på jorda. 19 Gå difor ut og gjer alle folkeslag til læresveinar, med di de døyper dei til namnet åt Faderen og Sonen og Den Heilage Ande, 20 og lærer dei å halda alt det som eg har bode dykk. Og sjå, eg er med dykk alle dagar så lenge verda står.”   

APG 1,3 – APG 1,11 Etter at han hadde lide og døytt, steig han fram for dei og gav dei mange klåre prov på at han levde. I førti dagar synte han seg for dei og tala om det som har med Guds rike å gjera. 4 Ein gong han åt saman med dei, sa han: “De skal ikkje fara bort frå Jerusalem, men venta på det som Faderen har lova og som eg har tala om. 5 For Johannes døypte med vatn; men de skal døypast med Den Heilage Ande om nokre få dagar.”   6 {KRISTI HIMMELFERD}  Medan dei var samla, spurde dei han: “Herre, er det på den tid du vil atterreisa riket for Israel?” 7 Han svara: “Det er ikkje dykkar sak å kjenna tider og stunder som Faderen har fastsett i si eiga makt. 8 Men når Den Heilage Ande kjem over dykk, får de kraft, og de skal vera mine vitne i Jerusalem og heile Judea, i Samaria og alt til heimsens endar.” 9   Då han hadde sagt dette, vart han opplyft medan dei såg på, og ei sky tok han bort for augo deira. 10 Som dei no stod og stirte opp mot himmelen då han fór bort, stod det med eitt to menn i kvite klede framfor dei 11 og sa: “Kvifor står de og ser opp mot himmelen, galilearar? Denne Jesus, som vart teken opp til himmelen frå dykk, han skal koma att på same måten som de såg han fara opp til himmelen.”

Problemet er tydelegvis at kvinna let seg dåre og forføre slik som ved syndefallet, ho vert lokka av ormens ord om at dersom dei et av frukta på kunnskapstreet, så skal dei verte liksom Gud og kjenna godt og vondt. Det vil ho ha med seg mannen på eller hevdar han har vore med på. Derfor varkar dei Kristus og vender seg bort frå han. For dei vil så gjerne sjølve ha ein maktposisjon som erstattar han. Men då viser det seg at dei er ingen og har ingen læremessig autoritet til å erstatte han med.

Så eg reknar med at Gud svarde meg på dette.

Legge sammen to og to. 

Jesus sa du skal få legge sman to og to, det er enkel matematikk. Det får meg til å tenke på at Gud skapte menneska til mann og kvinne som høver saman i eit ekteskap (1.Mos.2). Eg har skrive så mykje om det som kommentar til bodskapar som har kome tidlegare, at eg tek meg ikkje tid til å kommentere dette noko meir i denne samanheng. Det skal då vel ikkje vere nødvendig å gjenta det same til det kjedsommelige?

Universalia og velsigninga. 

Vi vil gjerne tru på og hevde universelle menneskerettar. I ”Det Internasjonale Gjennombruddet” skreiv Terje Tvedt om at norske politikarar og massemedia har gitt inntrykk av at deira forståingn av menneskerettane har vorte global i historisk samanheng og slik har vi fått internasjonalt gjennombrot for norsk politikk. Men det er heilt feil.

Det får meg til å tenke på Jesu likning om den bortkomne sonen. Jesus er vegen til Faderen, ved å tru på han og ta imot han, vert menneske fødde på nytt, dei vert Guds born. Og i barnekåret hos Gud får vi universelle menneskerettar.

Jesus sa han ville gjere meg til ein kanal for si velsigning. Velsigninga betyr å oppleve Guds nærvær og komme inn i samfunnet med han. Til samanlikning med Adam og Eva før syndefallet og Israelsfolket i det landet Gud gav dei, der han var deira Gud og dei var hans folk.  Er Gud universaliet, betyr velsigninga at universaliet får gjennombrot i historisk samanheng. 

Posted in Kristne møte, Kristne møte 2018 | Leave a comment

2018.09.30. Sion Åheim. Når du har teke tilflukt til Jesus, så har han ansvaret for deg og du er trygg i hans hender.

Tyding av tungetale:

«Du skal vite det, at i mine hender, så er du trygg. Du skal vite at når du har teke din tilflukt til meg, seier Herren, så har eg teke ansvaret for deg og du er trygg i mine hender. Derfor skal frykt vere langt borte frå deg, seier Herren. Frykt er ei svøpe som Djevelen bruker. Men du skal lytte til mitt Ord, frykt ikkje. Igjen seier eg; fatt (mot?) i det namn, du er min. Og det ord som eg har tala til deg, er ånd og det er liv og det er lækjedom inn i din samanheng. Du skal vere i trygg i meg seier Herren, du skal vere trygg i mitt ord og trygg i min nåde. Så ver frimodig og gå fram med det som Gud gir deg. Og du skal få kjenne det og oppleve at eg Herren er med deg. Og eg skal bruke deg, på din enkle måte. Du synest det er vanskeleg, du synest det er tungt. Du synest det er vanskeleg overfor dine eigne, men eg skal bruke deg slik som du er. Du skal ikkje sjå på deg sjølv, og på dine enkle ting, du synest det er smått det du held på med, seier du. Men du skal vite det at eg, Herren, skal bruke deg gjennom det du har. Og eg skal bruke også deg til å møte menneske i din nærleik. Amen.

Det er menneske der ute som treng å høyre bodskapen om frelse, om fridom, om lækjedom. Eg har kalla dykk, min kyrkjelyd, til å tene og vere med å betene. Eg har ein tenar i – på denne jord, seier Herren. De skal vere med å tene med Ordet, ved Anden, de skal vere med å sjå under og teikn skje, ved at de går lydnadens veg og går i tru på mitt Ord. Amen. Amen. I Jesu namn.»

 

Tale ved Arnfinn Andersen.

2.Mos.3,13 Då sa Moses til Gud: «Enn om eg går til israelittane og seier til dei: Han som er dykkar fedrars Gud, har sendt meg, og dei så spør meg: Kva er namnet hans? Kva skal eg svara dei?» 14 Gud svara Moses: «Eg er den eg er.» Og han sa: «Slik skal du svara israelittane: Eg er har sendt meg til dykk.» 15 Og Gud heldt fram: «Du skal seia til israelittane: Herren, dykkar fedrars Gud, Abrahams Gud, Isaks Gud og Jakobs Gud, har sendt meg til dykk. Dette er mitt namn til evig tid, dette skal eg kallast frå slekt til slekt.

Gud heiter «Eg Er» og Jesus brukte det namnet når han svarde soldatane, derfor fall dei attende, for det var makt i det namnet.

Joh.18,4 Jesus visste om alt det som venta han, og gjekk fram og spurde dei: «Kven leitar de etter?»  5 «Jesus frå Nasaret», svara dei. «Det er eg», seier Jesus. Judas, svikaren, var saman med dei, han òg.  6 Då Jesus sa: «Det er eg», tumla dei bakover og fall til jorda.  7 På nytt spurde han: «Kven leitar de etter?» «Jesus frå Nasaret», svara dei.  8 «Eg har sagt dykk at det er eg», sa Jesus. «Er det meg de leitar etter, så lat desse andre gå!»  9 Slik skulle det oppfyllast, det ordet han hadde sagt: «Av dei du gav meg, har eg ikkje mista ein einaste.»

2.Mos.25,17 Du skal laga ein soningsstad av reint gull, to og ei halv alen lang og ei og ei halv alen brei. 18 På kvar side av soningsstaden skal du laga to kjerubar av hamra gull, 19 ein kjerub på den eine sida og ein kjerub på den andre sida. De skal laga dei slik at dei går i eitt med soningsstaden i begge endar. 20 Kjerubane skal lyfta vengene og breia dei utover slik at dei dekkjer soningsstaden. Kjerubane skal vera vende mot kvarandre, med andletet mot soningsstaden. 21 Så skal du leggja soningsstaden som lok på kista, og i kista skal du leggja vitnemålet eg skal gje deg. 22 Der vil eg møta deg. Alt det eg pålegg deg å seia til israelittane, vil eg seia deg frå soningsstaden mellom dei to kjerubane som er over kista med vitnemålet.

Rom.3,21 Men no er Guds rettferd, som lova og profetane vitnar om, openberra utanom lova. 22 Dette er Guds rettferd som blir gjeven ved trua på Jesus Kristus til alle som trur. Her er det ingen skilnad, 23 for alle har synda og manglar Guds herlegdom. 24 Men ufortent og av hans nåde blir dei kjende rettferdige, frikjøpte i Kristus Jesus. 25 Han har Gud stilt synleg fram, så han med sitt blod skulle vera soningsstaden for dei som trur. Slik viste Gud si rettferd. For han hadde før, i sitt tolmod, halde tilbake straffa for dei syndene som var gjorde. 26 Men i vår tid ville han visa si rettferd, både at han sjølv er rettferdig, og at han seier rettferdig den som trur på Jesus. 27 Kva har vi då å vera stolte av? Ingenting! Etter kva lov? Lova om gjerningar? Nei, lova om tru. 28 For vi hevdar at mennesket blir rettferdig ved tru, utan lovgjerningar. 29 Eller er Gud berre Gud for jødane? Er han ikkje Gud for dei andre folka òg? Jau, for dei òg. 30 For Gud er éin, han som rettferdiggjer dei omskorne av tru og dei uomskorne ved den same trua. 31 Opphevar vi då lova med trua? Langt ifrå! Vi stadfester lova.

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved Arnstein.

«Du skal vite det, at i mine hender, så er du trygg. Du skal vite at når du har teke din tilflukt til meg, seier Herren, så har eg teke ansvaret for deg og du er trygg i mine hender. Derfor skal frykt vere langt borte frå deg, seier Herren. Frykt er ei svøpe som Djevelen bruker. Men du skal lytte til mitt Ord, frykt ikkje. Igen seier eg; fatt (mot?) i det namn, du er min. Og det ord som eg har tala til deg, er ånd og det er liv og det er lækjedom inn i din samanheng. Du skal vere i trygg i meg seier Herren, du skal vere trygg i mitt ord og trygg i min nåde. Så ver frimodig og gå fram med det som Gud gir deg. Og du skal få kjenne det og oppleve at eg Herren er med deg. Og eg skal bruke deg, på din enkle måte. Du synest det er vanskeleg, du synest det er tungt. Du synest det er vanskeleg overfor dine eigne, men eg skal bruke deg slik som du er. Du skal ikkje sjå på deg sjølv, og på dine enkle ting, du synest det er smått det du held på med, seier du. Men du skal vite det at eg, Herren, skal bruke deg gjennom det du har. Og eg skal bruke også deg til å møte menneske i din nærleik. Amen.

Det er menneske der ute som treng å høyre bodskapen om frelse, om fridom, om lækjedom. Eg har kalla dykk, min kyrkjelyd, til å tene og vere med å betene. Eg har ein tenar i – på denne jord, seier Herren. De skal vere med å tene med Ordet, ved Anden, de skal vere med å sjå under og teikn skje, ved at de går lydnadens veg og går i tru på mitt Ord. Amen. Amen. I Jesu namn.»

Tungetale ved Inger-Johanne, tyding ved Arnstein.

Ein gammal mann gjekk fram ti l forbønn, då kom denne bodskapen:

«Du har opplevd, mitt barn, at min nåde er deg nok. Du har opplevt å gå trua sin veg med meg, seier Herren. Når det har vore vanskeleg å gå, så har eg bore deg. Eg har bore deg gjennom vanskelege ….  og over høgder ….. Du har kjent min nåde gjennom ditt liv. Du skal vite at eg er Herren, som kalla deg ved namn. Eg har også teke vare på deg gjennom alle år. Du er mitt barn og skal få lov å leve i min nåde. 

Aktuelle bibelvers.

2.Kor.12,7 Og for at eg ikkje skal gjera meg stor av dei høge openberringane, har eg fått ein torn i kroppen, ein Satans engel som skal slå meg, så eg ikkje skal bli hovmodig.  8 Om denne bad eg Herren tre gonger at han måtte vika frå meg.  9 Men Herren sa til meg: «Min nåde er nok for deg, for krafta blir fullenda i veikskap.» Difor vil eg helst vera stolt av veikskapen min, så Kristi kraft kan bu i meg. 10 Og difor er eg, for Kristi skuld, glad når eg er veik, når eg blir mishandla, når eg er i naud, i forfølging og i angst. For når eg er veik, då er eg sterk.

1.Kor.15,12 Men når det blir forkynt at Kristus har stått opp frå dei døde, korleis kan då somme av dykk seia at det ikkje finst noka oppstode frå dei døde? 13 For er det inga oppstode frå dei døde, så har heller ikkje Kristus stått opp. 14 Men har ikkje Kristus stått opp, er bodskapen vår tom, og tom er òg trua dykkar. 15 Då står vi som falske vitne om Gud. For då har vi vitna imot Gud når vi seier at han har reist Kristus opp, noko han ikkje har gjort dersom døde ikkje står opp. 16 For står ikkje døde opp, så har heller ikkje Kristus stått opp. 17 Men har ikkje Kristus stått opp, då er trua dykkar meiningslaus, og de er enno i syndene dykkar. 18 Då er òg dei fortapte som har sovna inn i Kristus. 19 Har vi berre for dette livet sett vårt håp til Kristus, då er vi ynkelegare enn alle menneske.

20 Men no er Kristus oppstaden frå dei døde. Han er førstegrøda av dei som har sovna inn. 21 Fordi døden er komen ved eit menneske, så er òg oppstoda av dei døde komen ved eit menneske. 22 For liksom alle døyr på grunn av Adam, skal alle få liv ved Kristus. 23 Men kvar til si tid: Kristus er førstegrøda, deretter følgjer dei som høyrer Kristus til, når han kjem. 24 Så kjem enden, når han overgjev kongsmakta til Gud, sin Far, etter at han har utsletta all makt og alt herredøme og alt velde.

Kommentar.

Jesus lever og er med oss. 

Eg tenkte på Paulus sine ord om at dersom Kristus ikkje er oppstått, så er vi dei svakaste av alle menneske. Men no er Kristus oppstått …. Så tenkte eg på at når vi kjenner oss svake, så vil gjerne Djevelen nytte den moglegheita til å få makt. Til samanlikning med når Jesus og disiplane hans var i Getsemane og så kom Judas med soldatane. Slik ser det ut og utartar det seg når dei svik Kristus, vår frelsar og Herre, og fornektar han. Men no er Kristus oppstått, vi trur på han og kjennest ved han. Det gjer skilnaden.

Jesus vil bruke meg gjennom det eg har, han vil bruke meg til å møte menneske i min nærleik.

Ja, Gud er ånd og han bles livets Ande i nasa til mannen og vekte han opp til liv i samfunn med seg. Og jammen vekte han opp ei kvinne også. Slik er det med den kristne vekkinga også, han berører oss i vårt indre menneske og gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande. 

Eg skal berre heilhjerta halde meg til han, så vil han komme meg til hjelp med si kraft og slik trur eg og ventar eg meg at han vil gi meg hjelp i form av ei kone. Då skal eg tru at han allereie har gitt meg det, då er det noko eg har og skal bruke det i trua på Jesus, han vil bruke meg gjennom dette som eg soleis har. Han berører meg og vil berører andre menn på liknande måte. Han berører henne og vil berører andre kvinner på liknande måte.

Eg reiste til Oslo dagen etterpå og skal vere her i to veker, eg skal ha eksamen i midten av neste veke.

Aktuell debatt.

Jesus sa han vil bruke meg slik som eg er, på min enkle måte og eg fortod det slik at det var sikta til debatt som eg tek del i på internett.

På FB-sida til biologi-professor Kristian Gundersen har det vore ein livleg debatt i det siste. Gundersen forsvarer vitskapen og akademisk fridom, ytringsfridom og demokrati. Så mykje av det er altså å diskutere om vi skal diskutere, i staden for å diskutere dei reelle problema.

Eg har skrive så mykje på FB-sida hans tidlegare, at eg tenker av og til å halde litt igjen, eg vil ikkje framstå som brautande. 

Men eg la inn ein kommentar til eit innleg som ber meir preg av «meta-kongisjon», å tenke på det vi tenker på. I min kommentar skreiv eg om at realistar tenker logisk, søker enkle og gode forklaringar og mykje kan vere gjort med å stille avklarande problemstillinga, slik blir vi klartenkte. 

I det siste har eg tenkt på å komme med nokre korte kommentarar som stiller opp avklarande problemstillingar, men eg har også tenkt meg at det kanskje kan virke for enklet, så det kan virek dumt. Så eg har lurt på om eg i det heile tatt skal skrive det. Eg forstår det slik at denne bodskapen sikta nettopp til dette, så den oppmuntrar meg til å skrive det. Dette første enkle vil eg ta med her.

Metakognisjon om debatten.

Terje Strand 

til

Kristian Gundersen

28. september kl. 21:50 ·

Utrolig at du har energi og engsjement til å engasjere deg i så mange saker – både innenfor ditt fag – men mest utenfor. Din kunnskap er viktig (innenfor biologi) og viktig at du får plass i media, men kan det være slik at vel så viktige synspunktet i forskjellige sammenhenger ikke får den tilgang eller plass i relevante kanaler?

Kristian Gundersen Det er vel et sånnt spørsmål som bare kan besvares med et ja. Men ikke skjønner jeg hva du prøver å si?

Terje Strand Kanskje at du alene får for stor oppmerksomhet, og at det til tider overskygger viktige temaer som andre prøver å få frem, eller deres måte å gjøre det på. Dessverre er alt media slik. Vi er ganske like i å provosere.

Kristian Gundersen Det har nok toppet seg litt nå. Og føler meg av og til overeksponert og holder stundom igjen. Det tar jo endel tid. Skjønner også at folk som er uenige med meg irriterer seg. Likevel er det jo en stor offentlighet der ute så vet ikke helt hva du mener? Hvilke forskningsrelaterte spørsmål mener du liksom skulle fortrenges?

Torbjørn Sivertstøl Ja, det er imponerande, at du maktar å vere så engasjert og utholdane og er så tolmodig med dei som seier deg imot, du er ein helt som forsvarar både vitskapen og ytringsfridomen. Eg er takknemmeleg for at eg har fått skrive så mykje på tidslinja di utan problem, eg har lagt vinn på å vere sakleg og gjennomtenkt. 

Eg synest SAIH-representantane var svært urettferdige overfor deg når dei påstod du senka takhøgda i Akademia og var ekstrem. Det er då dei som vil ha forandring og som med det senker takhøgda. «Avkoloniserings-ideologien» manglar innhold, den har ingen ide, men går til åtak på andre sine idear, på usakleg grunnlag. Derfor utarta debatten seg til å verte temmeleg meiningslaus, der trongst ei oppklaring, men SAIH var ikkje i stand til å oppklare. 

Realistar søker etter enkle og gode forklaringar, ei kort formulering som forklarar eit vanskeleg problem rett og godt, så det blir forståeleg. Det er bra. Og i samfunnsdebatten kan vi forenkle mange problem både ved å stille problemstilling og ved å vise til logikken og forskingsmetodene og ta del i diskusjonen med fagleg innsik. Men svært ofte er det moralfilosofar som stiller problemstilling og set agenda og diskusjonen vert ikkje særleg fruktbar, for moralfilosofi gir ikkje svar på alt.

Linda Lai Stor takk til deg Kristian Gundersen! Antydningen om at du skulle stå i veien for andre (forskere) som ønsker å ytre seg i mediene, faller på sin egen urimelighet og er særdeles dårlig “timet” i lys av debattene du har engasjert deg sterkt i den siste tiden – på vegne av nettopp (oss) forskere.

Ein forskar ved NTNU fekk refs for å ha uttalt seg til nettstaden Resett.

Ein forskar ved institutt for sosialt arbeid ved NTNU uttalte seg til nettstaden Resett om dobbeltdrapet i Trondheim og det har det vorte mykje debatt av, sitat frå https://www.universitetsavisa.no/politikk/2018/09/26/Kalt-inn-på-instituttlederens-kontor-etter-intervju-med-Resett-75522.ece :

Eikrem er forsker ved Institutt for sosialt arbeid (ISA). Han ble intervjuet av en journalist i Resett, som utba seg en kommentar i forbindelse med dobbeltdrapet på de to afghanske mennene i Trondheim nylig.

Intervjuet ble publisert på Resett forrige tirsdag. Neste morgen fikk Eikrem en epost fra instituttstyrer Riina Kiik, hvor hun kaller ham inn til møte umiddelbart. Her skriver Kiik blant annet at «hele instituttets omdømme blitt skadet fordi du står fram som forsker og 1. amanuensis ved ISA.»

Kort tid etter mottar Eikrem enda en epost fra instituttets ledelse, denne fra nestleder Edgar Martinsen, hvor han blant annet skriver at «som kollega og ansvarlig for forskning reagerer jeg på din kommentar på Resett.» I eposten anklager ISAs nestleder Eikrem for ikke å overholde instituttets verdinormer, og han oppfordrer Eikrem til å «gå i deg selv», fordi uttalelsene hans etter nestlederens konklusjon «harmonerer ikke med et av våre viktigste standpunkter; respekt og anerkjennelse.»

Deretter drar Eikrem til instituttet og møter på instituttlederens kontor. Eikrem forteller at han opplevde lederen som svært sint, og hele seansen som ubehagelig.

– Jeg opplevde ingen interesse for å diskutere sakens innhold, nemlig mine uttalelser, men derimot at fokuset var på instituttets omdømme og posisjon, sier Eikrem til Universitetsavisa.

I intervjuet sier han blant annet at «fremstillingen av hendelsen (dobbeltdrapet, red.anm.) som bare en tragedie, er naiv. Her finnes en nødvendig kontekst å ta med i betraktningen; Norge lar en masse unge menn komme hit, man fremstiller mennene som hjelpeløse stakkarer, som små barn som trenger omsorg, og at man bare må behandle dem godt, så kommer det til å gå bra.»

Eikrem peker videre på at risikoen forbundet med slike unge menns tilpasning til det norske samfunn «er tabubelagt».

  • Det er ikke en urimelig forventning at yngre menn med oppvekst og bakgrunn fra krigssoner vil kunne involveres i groteske voldsepisoder, også etter ankomst til Norge, sier Eikrem til Resett.

Hald kjeft.

https://morgenbladet.no/aktuelt/2018/09/hold-kjeft?utm_source=Morgenbladets+ukesnyhetsbrev&utm_campaign=648c238176-EMAIL_CAMPAIGN_2018_09_14_08_11&utm_medium=email&utm_term=0_9d304fba02-648c238176-55407493 

Torbjørn Sivertstøl I artikkelen https://khrono.no/…/gundersen-ntnu-beskytter…/239610

skreiv Gundersen:

«Hovedkritikken mot Eikrem synes ikke å dreie seg om innholdet i det han sier, men at han har uttalt seg til Resett. Selv ville jeg uttale meg til fanden selv om han ringer, om jeg var sikker på at jeg ville bli sitert korrekt. Jeg mener dette er en del av min akademiske frihet og kanskje også plikt. Boikott av medier er en åpenbar politisk strategi for å begrense mediemangfoldet, og det må være helt klart at forskere ikke er forpliktet til å delta i politiske strategier.»

Forskaren uttaler seg som fagperson, den faglege kunnskapen og innsikta relaterer til metoda, den er ikkje dogmatisk, men vi kallar ikkje den realfaglege kunnskapen for relativ av den grunn. Så resonerer han utifrå fagleg kunnskap og innsikt og seier kva han meiner og reknar med at han vert sitert rett. Han talar inn i ein bestemt situasjon eit bestemt publikum og vil rimeleg vis resonnere og formulere seg deretter. Men den faglege kunnskapen vert ikke endra av den grunn.

Sosionomen sin kunnskap er også relatert til metoda. No har ikkje eg mykje greie på kva slags metoder dei bruker på samfunnsfag, men om dei forskar som deltakarar i det som dei forskar på, så dei påverkar det, så synest eg dei bør fortelje det. Elles synest eg dei bør vere fri til uttalse seg offentleg. Dei uttalar seg om menneskets liv i samfunnet, sjølvsagt blir det meir usikkert enn realfagleg kunnskap og tenking, men det bør ligge som grunnlag for deira aktivitet. Men dersom dei i staden angrip og distanserer seg frå realfag, er dei fort på ville vegar.

Dette handlar ikkje berre om Resett, men om forskarar skal ha rett til å uttale seg til folket. Kva er alternativt? Skal dei førast bak lyset? Kva blir det neste? Stortinget er dei folkevalde, skal dei også førast bak lyset?

Torbjørn Sivertstøl Skal vi vere saklege, må vi vel gå ut ifrå ein samanliknbar situasjon. Men vi kan også vere interessant å tenke oss andre situasjonar. I følgje lamarkismen vert genane endra i eit individ ved tilpassing til miljøet og under Stalintida vart det godkjend biologi (Lycenko-fadesa), for den høvde bra med marxistisk filosofi. Då ville han som biolog verte bedt om å stadfeste den, men han ville tvert om avkrefte den og seie det som han meinte var sann vitenskap. 

I vår tid ser vi at moralfilosofar og politikse aktivistar fremleis er så dogmatiske at realfaga står i vegen for dei, så dei vil prøve å endre dei med sin dialektikk og då står biologien atter utsatt til.

Når Gundersen vart intervjua på Resett, sa han at dersom han vart truga med ein pistol mot tinningen, så ville han sjølvsagt gå med på å lyge. 

Vi kan tenke oss nokon som under andre verdskrig vart innkalla på teppet til gestapo og spurt om opplysningar om nordmenn som dei misstenkte for å vere motstandsfolk. Men dei vil ikkje vere angivarar som svik dei og derfor meiner dei at dei gjer rett i å svare sant eller usannt utifrå interessa av å verne dei, sjølv om det er ein risiko for dei sjølve. Eller dei kan velje å svare sant så lenge det ikkje set nokon i fare, men nekte å svare om nokon vert sett i fare.

Kristus sa han var sanninga, men Djevelen var ein lygnar frå opphavet og far til lygna. Så han vil altså forføre, lure og bedra menneska med løgn. Dei første kristne ville ikkje tilbe keisaren som gud, derfor vart dei forfølgde, straffa, piska og drepne. Likevel heldt dei fram med å tru på Kristus og kjennast ved han og forkynne evangeliet og den kristne kyrkja voks likevel. Slik har den kristne vekkinga vore grunnleggande viktig for ytringsfridom som ein menneskerett og det er den framleis.

Arne Nygaard Humbolt-universitetet gikk fra å være verdens beste (målt i #Nobelpriser) til et middelmådig kader-universitet styrt av politisk korrekthet under kommunismen. Vi bør definitivt ikke undervurdere kreftene som ønsker å regulere ytringsfrihet !

Bernt Marius Torfinn Tromsdal Det er en teori med noen mangler. Vi har sett volden på ekstrem venstre her i Norge. Og i valgkampen i USA så var det ukentlige videoer med Trump supportere som ble banket opp på åpen gate. 

Det er ingen som roper på å begrense kommunister og anarkister å uttale seg, men de er fortsatt voldelige.

Jeg tror årsakssammenhengen er komplisert. Men vi er kommet dit at det er greit med vold, så lenge du utfører det mot de riktige folkene.

Menneske drep, ikkje kulturen deira.

Kristian Gundersen

1. oktober kl. 17:08 ·

Akkurat her er det ikke vanskelig å være enig med Rollnes. Dette er åpenbart en konflikt mellom ulike skoleretninger som altså ikke egner seg for inngrep av ledere i linjen.

UNIVERSITETSAVISA.NO

Mennesker dreper, ikke kulturen deresMennesker dreper, ikke kultur. Mennesker er ikke sin kultur. Å hevde slikt er «kulturalisering». Det bryter med de verdiene professor Berit Bergs fag bekjenner seg til.

Magne Lindholm Det er klart at kulturelle mønstre kan disponere for handlinger. Hvor sterk effekten kan være kan man diskutere, den er vanskelig å måle. Men å slutte fra kultur direkte til enkeltmenneskers konkrete handlinger er det vi kaller en nivåfeilslutning. Man kan ikke slutte direkte fra data på gruppenivå til individnivå når man opererer med en sannsynlighet. (Som altså er umulig å tallfeste i et tilfelle som dette)

Tony Burner Enda et tilsvar: https://khrono.no/…/fagligheten-som-forsvant-i…/239918

Torbjørn Sivertstøl Med andre ord er det einskilde mennesket ansvarleg for sine handlingar, same kvar det kjem ifrå. Unntaksvis kan dei verte rekna som utilreknelege i ei straffesak. Dette kjem klart til uttykk i det Eikrem sa også, dei er ikkje som små born som vi berre kan dulle med og vente at dei blir slik vi ynskjer.

Vi vert alle påvirka av miljøet og opplæringa og det må vi vere klar over, for å ta ansvaret for våre eigne liv. Til dømes vert ein sjåfør påverka av passasjerane, samtala i bilen, radioen eller musikken og av bilen som ligg bak. Det bør han vere klar over, for å passe på at han tek ansvaret for eiga køyring. Slik må opplæringa uansett ta sikte på å gjere folk ansvarlege for det som dei gjer.

Men betyr det å frikjenne kulturen, med politikken, moralen og religionsutøvinga, politiske og religiøse leiarar, dei som driv med opplæring og maktpersonane i samfunnet? Kva med Hitler-Tyskland til dømes. Eli Wiesel sa at det motette av kjærleik er ikkje hat, men taushet og likgyldighet. Eg er ikkje samd med han i det, men eg forstår frustrasjonen over at under andre verdskrig var jødane si sjebne noko som det ikkje vart snakka om i Tyskland. Det er som om taushet får ansvaret for drap «taushet drep». 

Men dersom vi ser dette i sin rette historiske samanheng, så veit vi at Jesus sende disiplane sine ut i heile verda med evangeliet, dei skulle forkynne det for kven som helst. Men jødane sine religiøse leiarar, stod bak kristendomsforfølgingane, dei kristne vart tekne til fange, fengsla, straffa og drepne, så med våpenmakt vart dei brakt til taushet. Så kan ein diskutere kva som kom først, taushet eller våpen. 

Men det er vel meir interessant og fruktbart å høyre på kva som vert sagt, tenke over det og så samtale om det?

Torbjørn Sivertstøl PST har fleire gongar åtvara mot at heimvende Syria-krigarar kunne vere farlege og gjere terrorhandlingar, både på grunn av traumar og på grunn av opplæring/indoktrinering. https://www.vg.no/…/politiets-sikkerhetstjeneste-pst… Så dei reknar med at faren er større for desse enn for afganarar. Men no har det likevel skjett eit dobbeltdrap i det afganske miljøet. 

Eikrem ser det på bakgrunn av deira historiske bakgrunn og det er då heilt vanleg både i menneskevitskap og i samfunnsvitskap. Det er lett å forstå og meldingane frå PST underbygger hans påstandar. Det som verkar rart i denne samanheng er at samfunnsvitarar byrjar å argumentere for at han gjorde feil i det. Det er ikkje særleg tillitsvekkande for dei som fagfolk og heller ikkje for faget deira.

VG.NO

Politiets Sikkerhetstjeneste (PST) advarer Syria-krigere

Mennesker dreper, ikke kulturen deres

Mennesker dreper, ikke kultur. Mennesker er ikke sin kultur. Å hevde slikt er «kulturalisering». Det bryter med de verdiene professor Berit Bergs fag bekjenner seg til.

– Kulturell bakgrunn bestemmer ikke handlinger, fastslår Berit Berg, professor ved Institutt for sosialt arbeid.

https://www.universitetsavisa.no/politikk/2018/09/30/Mennesker-dreper-ikke-kulturen-deres-75568.ece 

 

 

Posted in Filosofi, Kristendom, Kristne møte 2018, religion og politikk, Vitskap og religion | Leave a comment

2018.09.09. Filadelfia Ulsteinvik. 2KO 5,17: “Difor, om nokon er i Kristus, er han ein ny skapning. Det gamle er borte, sjå, det er kome noko nytt.”

Filadelfia Ulsteinvik, fredag 24.8.2018.

Ei møtehelg der ein svenske som heiter Morgan Carlsson taler. Under trebåt-festivalen.

Tale, vitnemål og forbønn ved Morgan.

Morgan talte over 1.Kor.2 og så vitna han om at han hadde opplevt dåpen med den Heilage så sterkt at han ramla bakover. Sidan sa Anden til han at han skulle puste menneske for å gi dei ei fylde av den Heilage Ande og då segna dei. I slutten av møtet oppfordra han nokre i forsamlinga som han ville be for, først ei dame og så eit ektepar. I begge tilfella kom han med profetisk bodskap til dei og så avslutta han med ein kraftig lyd og då segna dei om. Han pusta på dei og då laga han ein sterk lyd, poenget var at han pusta Guds Ande på dei og det opplevde dei så sterkt. 

Profetisk bodskap ved ei kvinne.

I slutten av møtet vart det spurt om nokon hadde eit vitnemål og då kom der fram ei kvinne med ein profetisk bodskap, der kom ikkje tungetale først, så eg eg var ikkje klar til å spele det inn, men eg fekk med meg slutten av det:

… som du aldri har gjort før. Men våg å ta meg på ordet, våg å gå når eg seier at du skal gå, våg å tale ut det eg legg i din munn. Våg å gjere mine gjerningar. For det er eg som er krafta, det er eg som gjer det, det er ikkje du. Det er ikkje ditt ansvar når du gjer det som eg seier, det er eg som har ansvaret. Så berre gå og ten meg og fryd deg over å verte brukt. For eg vil legge ei ny glede ned i deg, som du aldri har kjent før. Ei glede og ein fryd over å vere lydig. Ei glede som skal spreiast rundt deg, så mennesker lurer på kvar du har fått den ifrå. Og då kan du vitne om at det er eg som gjer det. Det er eg som fyller deg. Det er eg som gir deg det du treng. Amen.

Filadelfia Ulsteinvik. 9.9.2018.

Tale ved Kari Marie Øvrebø.

Kari talte om å vere skjult i Kristus. Ho symboliserte det med at ein koffert skjuler det som er i den. 

Ho sa at den vonde dreg på menneska og samanlikna det med ei magnetkraft som trekker dei mot jorda, trekker dei ned altså. Det hang saman med at dei kjende seg fordømde av korleis dei har levt tidlegare og av korleis dei var i seg sjølve. Så dei kunne føle seg fordømde i møte med andre kristne. Ho kunne oppleve det slik sjølv og ho hadde snakka med menneske som opplevde det slik og det høyrdest ut som det var nokon som opplevde det tungt.

Men ho hadde med seg ein svær koffert for å vise kva ho sa, den kunne innehalde mykje, men det var skjult på utsida. Slik er det å vere i Kristus.

Ho siterte eller refererte til eit bibelvers om at Jesus har sona vår synd og at vi derfor skal vere i han, eg fekk ikkje med meg kvar det stod skrive. Men det var litt tynt med bibellesinga, er det fundamentale problemet åndeleg underernæring? Det var tale om anfekting, løysinga er å vere i Kristus. Ja, kle seg i Guds full rustning og Andens sverd er Guds Ord.

Tungetale ved ei kvinne og tyding ved ei kvinne.

”Ikkje tru lengre på løgnene, ikkje ta lengre imot løgnene. Hold deg til Ordet mitt, kva Ordet mitt og lovnadane mine seier om deg. Hold deg til kva eg har sagt til deg personleg. Hald deg nær til meg. Hold deg nær til Ordet, hold deg nær til lovnadane. Lytt til kva eg seier, lytt til mitt Ord. Du kjenner igjen, du veit kva eg seier. Ikkje bry deg om det andre. Jag vekk det andre. Fyll sinnet ditt med det som er ifrå meg. Og du skal få kjenne ei ny glede spire fram, du skal få kjenne min fred komme og fylle deg. Du skal få kjenne gleda over å høyre meg til, over å vere mitt elskede barn, for å vere den blomsten eg har skapt deg til å vere. Over å bli brukt av meg. Det er eg som brukar deg, det er eg som utrustar deg, det er eg som gir deg det du skal. Og eg gjer det på ein ny måte, og eg gjer det på ein ny – raskere -, ting skal skje raskare frå no av. For eg har makt, eg har all makt og eg skal gjere det, gjennom deg og for deg og ved deg. For du er min elskede.

Legg bak deg det som har vore, for det er skjult, det er borte. Det er gøymt, det er droppa i  gløyminga sitt hav. Legg det bak deg, ver ferdig med det, gjer opp hvis det er ting du ikkje har gjort opp, men så er det borte, så er det skjult og du treng ikkje å grave det fram eller ta det opp igjen og løfte det opp igjen på nytt, for det høyrer meg til og ingen har lov å røre ved det. Så gå no vidare med ei ny glede, eit nytt håp, gå vidare i mi kraft og i min styrke og med mi glede, og med min fred og min bodskap. For eg vil bruke deg. Eg kan bruke deg, eg bruker den eg vil. Og når eg ikkje brukar esler, så bruker eg deg, for eg kan bruke absolutt kven eg vil. Og du berre lytt til meg, ver nær meg, søk meg. Så legg eg det ferdig framfor deg. Kvil i min kjærleik, kvil i min nåde, kvil i min fred. Amen.”

Aktuelle bibelvers.

RMR 3,24 Men utan at dei har fortent det, vert dei sagde rettferdige av hans nåde på grunn av utløysinga i Kristus Jesus. 

RMR 6,11 På same måten skal de rekna dykk som døde for synda, men levande for Gud i Kristus Jesus.  

RMR 6,23 For den løn synda gjev, er døden, men Guds nådegåve er evig liv i Kristus Jesus, vår Herre.  

RMR 8,1 – RMR 8,2 {LIVET I ANDEN}  Så er det då inga fordøming for dei som er i Kristus Jesus. 2 For Andens lov, som gjev liv, har i Kristus Jesus gjort meg fri frå lova åt synda og døden. 

RMR 8,39 korkje det som er i det høge eller i det djupe, eller nokon annan skapning skal kunna skilja oss frå Guds kjærleik i Kristus Jesus, vår Herre.  

1KO 1,2 helsar Guds kyrkjelyd i Korint, de som er helga i Kristus Jesus, de heilage som er kalla; vi helsar òg alle som kvar på sin stad kallar på vår Herre Jesu Kristi namn – han som er deira og vår Herre. 

1KO 1,4 {TAKK TIL GUD}  Eg takkar alltid Gud for dykk, for den nåde han har gjeve dykk i Kristus Jesus. 

2KO 2,14 Men Gud vere takk, som alltid fører oss fram på sigersferd i Kristus og ved oss spreier kunnskapen om seg som ein ange på kvar stad. [sigersferd, ange: Etter ein siger kunne ein romersk hærførar dra inn i Roma i eit storslege triumftog, med krigsfangar som ofte bar røykjelseskar, så angen av røykjelse spreidde seg rundt dei som drog inn.] 

2KO 5,17 Difor, om nokon er i Kristus, er han ein ny skapning. Det gamle er borte, sjå, det er kome noko nytt. 

2KO 5,19 Det var Gud som i Kristus forsona verda med seg sjølv, så han ikkje tilreknar dei misgjerningane deira, og han har overgjeve oss ordet om forsoninga. 

EFE 1,3 – EFE 1,4 {GUD VERE LOVA FOR NÅDEN I KRISTUS!}  Lova vere Gud, vår Herre Jesu Kristi Far,  han som i Kristus har velsigna oss  med all Andens velsigning i himmelen.  4   I Kristus har han valt oss ut før verda vart skapt,  så vi skulle vera heilage og lytelause for hans åsyn. 

EFE 1,10   om å fullføra sin frelsesplan når tida var inne:  å sameina alt i Kristus, både det i himmelen og det på jorda.  

EFE 2,6 – EFE 2,7 I Kristus Jesus har han reist oss opp frå døden saman med han og sett oss i himmelen med han, 7 så han i dei komande tider kunne visa sin overstrøymande rikdom på nåde og sin godleik mot oss i Kristus Jesus. 

EFE 2,10 For vi er hans verk, skapte i Kristus Jesus til gode gjerningar som Gud føreåt har lagt ferdige, så vi skulle ferdast i dei.  

Kommentar.

Gå med den glade bodskapen.

Bodskapem 24.8. kom utan tungetale, så eg vart litt sein til å byrje å spele inn. Eg har meldt meg til å ta oppatt to eksamenar til jul, for å forbetre karakteren og i eine faget er der midt-termin-eksamen også. Så då tenkte eg å bruke nokre dagar i Oslo og med denne bodskapen stadfesta Herren sin plan med det, sitt kall til meg og oppmuntra meg til å våge å ta han på ordet, våge å gå når han seier det, tale dei orda han legg i min munn og gjere hans gjerningar.

Først tenkte eg at her var det berre å komme seg avgarde så fort som råd. Eg tenkte på når Jesus kalla disiplane sine, då slepte dei alt dei hadde føre seg og følgde han med ein gong. Men då gjekk Jesus sjølv her på jorda. Men no er han i himmelen og talar til oss derifrå ved sin Ande og det er det vi har å forholde oss til. Vi får sjå at han er med oss alle dagar, men det blir på ein annan måte. Eg påkallar Jesus som min frelsar og Herre og får oppleve at håpet om Guds herlegdom gjer meg ikkje til skamme, for Guds kjærleik er utrendt i mitt hjerte ved den Heilage Ande som er meg gitt. Han elskar meg og talar til meg i kjærleik og kallar meg og driv meg ved sin Ande og slik får han meg til å gå og tale og gjere hans gjerningar.

Eg har teke del i debatt på Facebook og det Jesus sa om å våge å tale det som han legg i min munn, minna meg om at eg hadde eit svar på tunga og etterfølgande kommentarar som eg enno ikkje hadde skrive, så då tok eg berre å skreiv det. I det tilfellet trengde eg altså ikkje gå så langt for å få sagt det.

Kvile og ro ved trua på Jesus, snakke med han.

Gud ville føre jødane inn til si kvile, då måtte dei tru på han og høyre på han. 

JES 28,7 – JES 28,19 {DOMSORD MOT PREST OG PROFET}  Men det er andre òg som sjanglar,  som ragar av vin og sterk drikk:  Prestar og profetar er drukne,  heilt fortumla av vin.  Dei ragar av den sterke drikken,  dei sjanglar når dei har syner,  og er ustøe når dei dømer. 8   Ja, alle bord er fulle av spy,  ikkje ein flekk er rein. 9   “Kven vil profeten gje kunnskap?  Kven vil han få til å skjøna sin bodskap?  Born som nett er avvande,  som nyss er tekne frå brystet? 10   Bod på bod,  krav på krav,  litt her og litt der!” [Bod på bod, krav på krav: Dei hebr. orda har inga klår meining. Truleg er det dei drukne mennene som på spottande vis hermer etter det profeten har sagt.] 11   Ja, gjennom folk med stammande lipper  og med framandt tungemål  skal han tala til dette folket, [framandt tungemål: det assyriske målet som fienden tala.] 12   han som sa til dei: “Her er staden  der dei kan slå seg ned.  Lat den trøytte få ro, her kan han kvila.”  Men dei ville ikkje høyra. 13   Så skal då Herrens ord  for dei verta “bod på bod,  krav på krav,  litt her og litt der!”  Når dei går, skal dei snåva,  detta bakover og skamslå seg,  gå i snara og verta fanga.  14 {HJØRNESTEINEN PÅ SION}  Så høyr då Herrens ord, de spottarar  som rår over folket i Jerusalem! 15   De seier: “Vi har gjort ei pakt med døden,  ein avtale med dødsriket.  Når flaumen kjem veltande,  skal han ikkje nå oss.  For vi har gjort lygn til livd  og løynt oss bak svik.” [gjort ei pakt med døden: Åtaket frå assyrarane har gjort at dei slo lag med Egypt, der dødsguden Osiris spela ei stor rolle, ved paktskipingar òg.] [flaumen: assyrarhæren. Sml. 8, 7 f.]  16   Difor, så seier Herren vår Gud:  Sjå, eg legg ein grunnstein på Sion,  ein velprøvd stein,  ein dyrverdig, grunnfast hjørnestein.  Den som trur, tek det med ro.  17 {UNDERLEG ER HERRENS GJERNING}  Eg vil gjera rett til mælesnor,  rettferd til loddsnor.  Hagl skal sopa bort lygnlivda,  vatn skal skylja vekk deira gøymsle. 18   Den pakt de har med døden,  skal setjast ut av kraft,  avtalen med dødsriket  skal ikkje stå ved lag.  Når flaumen kjem veltande,  skal han slå dykk ned. 19   Så tidt han kjem farande,  skal han riva dykk med seg.  For morgon etter morgon skal han koma,  ja, både dag og natt.  De skal skjelva av redsle  når de skjønar bodskapen. 

JES 30,15 – JES 30,18 {I STILLA OG TILLIT}  Så sa Herren Gud,  Israels Heilage:  “Vender de om og held dykk i ro,  skal de verta frelste.  I stilla og tillit  skal dykkar styrke vera.”  Men de ville ikkje. 16   De sa: “Nei, med hestar vil vi fara,”  – ja, de skal så visst få fara!  “og med snøgge vogner vil vi køyra.”  Ja, snøgge er dei som forfylgjer dykk! 17   Tusen skal fly når ein einaste trugar,  for trugsmål frå fem skal de røma,  til berre ein leivning er att,  som eit samlingsmerke på ein fjelltopp,  som ei merkestong på ein haug.  18   Men Herren stundar etter å vera dykk nådig;  difor reiser han seg og vil visa dykk miskunn.  For Herren er rettens Gud.  Sæle er alle som ventar på han!  

Dei vart bortførde til Babylonia, men når tida var inne, fria Herren dei ut frå fangenskapet og let dei få komme heim att til landet sitt. Då gjekk han føre dei og dei trengde ikkje forhaste seg. Dei måtte berre passe på å ikkje røre noko ureint.

JES 52,11 – JES 52,12 {FAR BORT FRÅ BABYLON!}  Far bort, far bort frå Babylon!  Ikkje rør noko ureint!  Dra ut or byen og reinsa dykk,  de som ber Herrens kar! [Herrens kar: kanskje dei heilage tempelkara som Nebukadnesar hadde ført bort til Babylon. Sml. Esra 1, 7.] 12   For de treng ikkje skunda dykk,  de må ikkje røma frå byen.  For Herren sjølv går føre dykk,  og sist i flokken er Israels Gud.  

Avkoloniserings-debatten.

I det siste har mange venstre-radikale humanistar markert seg i nyhendebiletet med ein offensiv for ”avkolonisering av Akademia”, sidan universitetsmiljøet er så prega av Vesten. Men dei får motstand frå realistar. Eg har teke litt del i debatten og etter denne bodskapen skreiv eg at dette var den gamle, vonde naturen som strir mot den nye naturen, så dette har ikkje framtida for seg. Med mi tur på Kristus legg eg den gamle vonde naturen bak meg og slik avviser eg desse innvendingane. Slik litteratur som dette interesserer meg ikkje, bryr eg meg ikkje om, vil eg ikkje kaste vekk tid på. Der er mykje anna tekst som er givande og verdifull å lese og tolke. 

Guds elska barn og Jesu elska brud.

Jesus sa til meg at eg er hans elska barn og at eg er hans elskede, sitat:

” Du skal få kjenne gleda over å høyre meg til, over å vere mitt elskede barn, for å vere den blomsten eg har skapt deg til å vere. Over å bli brukt av meg. Det er eg som brukar deg, det er eg som utrustar deg, det er eg som gir deg det du skal. Og eg gjer det på ein ny måte, og eg gjer det på ein ny – raskere -, ting skal skje raskare frå no av. For eg har makt, eg har all makt og eg skal gjere det, gjennom deg og for deg og ved deg. For du er min elskede.”

Vi får oppleve Guds kjærleik sterkt ved at han elskar oss som sine born og at Jesus elskar oss som si brud  og det siste uttrykket minner mest om korleis ein ung mann talar til si brud, så eg forstår det slik at Kristus er hovudet for meg og eg er hovudet for henne som han gir meg til koneog slik er han hovudet for kyrkja som er hans brud. Han er min Herre og frelsar og elskar henne gjennom meg slik er han hennar Herre og frelsar også. 

Og no er det mitt forhold til henne Reella eg tenker på, som det nye. Eller er dette også noko eg skal legge bak meg? Eg skal i alle fall vite å halde meg nær til Jesus, til hans ord og lovnadar, når han gir meg ei kone, så vil han føre henne til meg (1.Mos.2). Eg forstår det slik at det er henne han har tala til meg om personleg og eg meiner eg opplever det slik at han elskar henne gjennom meg.

Posted in Kristendom, Kristne møte 2018 | 1 Comment

2018.04.29. Maranata. Vert fyllt av den Heilage Ande og la den leie deg.

IMG_0998.JPG

 

Innleiing ved ein mann.

JER 33,3 Rop til meg, så vil eg svara deg og fortelja deg store, uskjønelege ting, som du ikkje kjenner til. 

Jesus er vegen, sanninga og livet. Han gir oss kjelda med det levande vatnet.

Fyll alle kammera i ditt indre menneske. Nåden er ny kvar dag. Eg kan ause av frelseskjelda med glede. Jesus er med oss kvar dag.

Tale ved John Miland.

1KO 1,10 – 1KO 1,13 {ÅTVARING MOT USEMJE}  Eg legg dykk på hjarta, brør, i vår Herre Jesu Kristi namn, at de må vera samde. De må ikkje skilja dykk i flokkar, men la alt koma i rett skikk, så de har same syn og same tanke. 11 For huslyden til Kloe har fortalt meg, brør, at det er strid mellom dykk. 12 Eg siktar til at nokre av dykk seier: “Eg held meg til Paulus”, andre: “eg til Apollos”, “eg til Kefas” og “eg til Kristus”. 13 Er Kristus delt? Var det kanskje Paulus som vart krossfest for dykk? Eller var det til namnet åt Paulus de vart døypte?

Vi har ein advokat i himmelen.

Når vi vert fyllte av den Heilage Ande, blir vi eitt i Anden og så går vi ut og vitnar om Jesus. 

John fortalde at når han skulle forkynne i Tempelet i Bergen minna Anden han om å tale over eit ord der Gud sa til israelsfolket at der var ugudlege mellom dei. 

Så minna han om

JOH 8,31 – JOH 8,46 {ABRAHAMS ÆTT}  Så sa Jesus til dei jødane som var komne til tru på han: “Vert de verande i mitt ord, er de rette læresveinane mine. 32 Då skal de få kjenna sanninga, og sanninga skal gjera dykk frie.” 33 “Vi er Abrahams ætt,” la dei imot, “og har aldri vore trælar for nokon. Korleis kan du då seia at vi skal verta frie?” 34 Jesus svara: “Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Kvar den som gjer synd, er træl under synda. 35 Ein træl vert ikkje verande i huset for all tid, men ein son vert verande der for all tid. 36 Får Sonen gjort dykk frie, vert de retteleg frie. 37 Eg veit at de er Abrahams ætt, men de vil drepa meg, av di ordet mitt ikkje får rom hjå dykk. 38 Eg talar om det eg har sett hjå Faderen, og de gjer det de har høyrt av dykkar far.” 39 “Vår far er Abraham,” sa dei. Jesus svara: “Var de Abrahams born, gjorde de som Abraham. 40 Men no vil de drepa meg, ein mann som har sagt dykk sanninga, som han har høyrt av Gud. Det gjorde ikkje Abraham. 41 De gjer som far dykkar gjorde.”  “Vi er ikkje fødde i hor,” sa dei. “Vi har éin far, og det er Gud.” 42 Jesus sa til dei: “Var Gud far dykkar, så hadde de elska meg; for eg har gått ut frå Gud og er komen til dykk. Eg er ikkje komen av meg sjølv, men han har sendt meg. 43 Kvifor skjønar de ikkje det eg seier? Fordi de ikkje toler å høyra mitt ord! 44 De har djevelen til far og vil gjera det far dykkar ynskjer. Han har vore ein mordar frå det fyrste og står ikkje i sanninga; det finst ikkje sanning i han. Når han lyg, talar han ut frå sitt eige, for han er ein lygnar og far åt lygna. 45 Men eg seier sanninga, og difor trur de meg ikkje. 46 Kven av dykk kan peika på synd hjå meg? Men når det er sanning eg seier, kvifor trur de meg ikkje då?

JOH 7,53 {KVINNA SOM HADDE BROTE EKTESKAPET}  Så gjekk dei heim, kvar til seg, [vantar i dei eldste handskriftene. Ei gamal overlevering utanom Johannes-evangeliet ligg truleg til grunn for dette stykket.] 

JOH 8,1 – JOH 8,11 og Jesus gjekk ut til Oljeberget. 2 Tidleg om morgonen dagen etter kom han til templet att. Alt folket samla seg ikring han, og han sette seg og lærte dei. 3 Då kom dei skriftlærde og farisearane med ei kvinne som var gripen i ekteskapsbrot; dei stelte henne fram 4 og sa: “Meister, denne kvinna har dei kome over medan ho gjorde ekteskapsbrot. 5 Moses har sagt oss føre i lova at slike kvinner skal steinast. Kva seier no du?” 6 Dette sa dei for å setja han på prøve, så dei kunne få noko å klaga han for. Jesus bøygde seg ned og skreiv på jorda med fingeren. 7 Men då dei heldt fram med å spørja, rette han seg opp og sa: “Den av dykk som er utan synd, kan kasta den fyrste steinen på henne.” 8 Så bøygde han seg ned att og skreiv på jorda. 9 Då dei høyrde det, gjekk dei bort, den eine etter den andre, dei eldste fyrst. Til sist var Jesus att åleine med kvinna som stod der. 10 Då rette han seg opp og sa: “Kvar er dei, kvinne? Var det ingen som dømde deg?” 11 “Nei, Herre, ingen,” svara ho. Då sa Jesus: “Så dømer ikkje eg deg heller. Gå bort og synda ikkje meir!”   

RMR 5,20 Lova kom til så fallet skulle verta stort. Men der synda var stor, vart nåden endå større. 

JES 53,5   Men han vart såra for våre brot  og sundbroten for våre synder.  Straffa låg på han, så vi skulle ha fred,  og ved hans sår har vi fått lækjedom.  

SLM 133,1 – SLM 133,3 {NÅR BRØR BUR FREDELEG SAMAN}  Ein song til festferdene. Av David.   Sjå, kor godt og fagert det er  når brør bur fredeleg saman! 2   Det er som når dyr olje på hovudet  renn ned i skjegget,  renn ned i Arons skjegg  og over saumen på hans kjortel. 3   Det er som når dogg frå Hermon  fell på Sion-fjellet.  For der gjev Herren velsigning  og liv til alle tider.  

SLM 134,2 – SLM 134,3   Lyft dykkar hender til heilagdomen,  og lovsyng Herrens namn! [Lyft dykkar hender: -> 77, 3.] 3   Herren velsigne deg frå Sion,  han som skapte himmel og jord!  

1KO 1,18 – 1KO 1,21 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft. 19 For det står skrive:  Eg vil tyna visdomen hjå dei vise  og gjera til inkjes klokskapen hjå dei kloke. 20   Kvar er ein vismann, kvar er ein skriftlærd, kvar er ein granskar av denne verda? Har ikkje Gud synt at verdsens visdom er dårskap? 21 For då verda ikkje nytta visdomen til å læra Gud å kjenna gjennom Guds visdom, fann Gud det for godt å frelsa dei som trur, ved den dårskapen vi forkynner.

Så minna han oss om forteljinga om hærføraren Na’am og profeten Elisa.

2KG 5,10 – 2KG 5,14 Elisja sende ut ein mann som skulle seia: “Gå ned og lauga deg sju gonger i Jordan! Så vert kroppen din frisk og du rein.” 11 Då vart Na’aman harm og fór sin veg. Han sa: “Eg trudde han ville koma ut til meg, stå fram og kalla på Herren sin Gud og føra handa att og fram over den sjuke staden, så eg vart god att av sjukdomen. 12 Er ikkje elvane ved Damaskus, Abana og Parpar, like gode som alle vassdrag i Israel? Kunne eg ikkje lauga meg i dei og verta rein?” Så snudde Na’aman om og fór bort i fullt sinne. 13   Men tenarane hans kom til han og sa: “Kjære husbond, hadde profeten lagt på deg noko vanskeleg, ville du ikkje då ha gjort det? Kor mykje meir no, når han berre seier til deg: Lauga deg, så vert du rein!” 14 Så gjekk Na’aman ned til Jordan og dukka seg sju gonger i elva, som gudsmannen hadde sagt. Då vart kroppen hans frisk att som kroppen åt ein smågut, og han vart rein.

Dette var så enkelt at det verka dumt for Na’am og han vart sikkert fornærma for mottakinga han fekk også. Men når han vart overtalt av tenaren sin og tok til vita og gjorde dette som var så enkelt, fekk han oppleve at det virka. Slik er det med evangeliet også.

Så fortalde han at i 1936 kom der i Larvik ein profetisk bodskap der Herren sa at når dei finn olje og gass i Nordsjøen, då skal de vite at hans komme er såre nær. Den same profetiske bodskapen kom i Moss eit år seinare. Og i 1973 fann dei olje og gass i Nordsjøen.

Tungetale ved Mari, tyding ved John.

Ja, eg har sagt i mitt ord korleis det skal vere før eg kjem att, seier Herren, det skal vere krig og det skal vere rykter om krig og folk skal reise seg mot folk, det skal vere hunger og det skal vere pest, seier Herren. Dette har eg tala om i mitt eige ord, seier Herren. Og kva skal de då gjera, seier Herren, når de ser alt dette skjer? Då skal de ikkje verte deprimerte, då skal de ikkje verte missmodige, men då skal de sjå opp til meg. Og de skal få vite og de skal få  kjenne at eg kjem snart, seier Herren. For sjå, seier Herren, når de ser alt dette, så vit at mitt komme, det er såre, såre nære. Derfor syt for å verte fyllt av min Heilage Ande i denne tida og la deg leie av den Heilage Ande og du skal få oppleve ufattelege ting med meg, seier Herren.

Mange av mine born har i denne tida sovna hen og dei har resignert, seier Herren. Derfor vil eg at du, mitt barn som kjenner elden brenne i ditt hjerte, du skal vere med og du skal oppmuntre dei og du skal vekke dei og du skal forkynne at eg kjem snart, seier Herren. Du skal vere med og du skal vekke dei til ny innsats, seier Herren. For sjå, eg vil ikkje at nokon skal skal gå fortapt, men eg vil at alle skal omvende seg og leve. Du som ein gong opplevde freden og gleda og salvinga i den Heilage Ande, sjå, eg kallar deg tilbake, seier Herren. At du skal komme til meg igjen og eg skal på nytt fylle deg, seier Herren. Eg skal fylle deg med mi salving og mi kraft og du skal vere med og verte til velsigning der du går fram på din veg. Amen.

Aktuelle bibelvers.

ESK 18,32 Eg vil ikkje at nokon skal døy, seier Herren Gud. Vend om, så skal de leva!  

MTT 24,1 – MTT 24,36 {TEMPLET SKAL ØYDELEGGJAST}  Så gjekk Jesus bort frå templet. Då han var på veg ut, kom læresveinane til han og peika på tempelbygningane. 2 Men han sa: “Sjå alt dette! Sanneleg, det seier eg dykk: Her skal det ikkje liggja att stein på stein; alt skal rivast ned.”   3 {TRENGSLENE TEK TIL}  Sidan, då han sat på Oljeberget og læresveinane var åleine med han, spurde dei: “Sei oss: Når skal dette henda? Og kva er teiknet på di atterkome og verdsens ende?” 4   Jesus tok til ords og sa:  Ta dykk i vare, så ingen fører dykk vilt! 5 For mange skal koma i mitt namn og seia: “Eg er Messias.” Og dei skal føra mange på villspor. 6 De skal høyra om krig, og det skal gå rykte om krig. Sjå til at de ikkje lèt dykk skræma! For dette lyt henda; men enno er ikkje enden komen. 7 Folk skal reisa seg mot folk og rike mot rike, og det skal vera hungersnaud og jordskjelv mange stader. 8 Men alt dette er berre dei fyrste føderiene. 9   Då skal dei forråda dykk, driva dykk ut i trengsle og slå dykk i hel. Ja, alle folk skal hata dykk for mitt namn skuld. 10 Mange skal då falla frå, og dei skal svika kvarandre og hata kvarandre. 11 Mange falske profetar skal stiga fram og føra mange vilt. 12 Og av di lovløysa har vorte så stor, skal kjærleiken kolna hjå dei fleste. 13 Men den som held ut til enden, han skal verta frelst. 14 Og evangeliet om riket skal forkynnast i heile verda til vitnemål for alle folkeslag, og då skal enden koma.   15 {DEN STORE TRENGSLA}  Når de då ser at “den øydande styggedomen”, som profeten Daniel har tala om, står på den heilage staden – skjøn det, den som les! –  [“den øydande styggedomen”: Ordlaget er henta frå Dan 11, 31; 12, 11. Syrarkongen fekk i 167 f. Kr. reist eit heidensk altar framfor templet i Jerusalem. Dette gjorde templet ureint, og all gudsteneste laut stogga. På tilsvarande måte skal templet krenkjast, og det skal verta øydelagt.] 16 då må dei som er i Judea, røma til fjells; 17 den som er på taket, må ikkje gå ned og henta noko i huset;  [taket: Taket var flatt og tente til opphaldsstad. Sjå Apg 10, 9. På utsida førte ei tropp opp til taket.] 18 og den som er ute på marka, må ikkje gå heim etter kappa si. 19 Stakkars dei som ventar barn og dei som gjev bryst i dei dagane! 20 Men bed at de må sleppa å røma om vinteren eller på ein sabbat! 21 For då skal det verta så store trengsler som det aldri har vore frå verda vart skapt og til no, og som det heller aldri meir skal verta. 22 Og vart ikkje den tida avkorta, kom ikkje noko menneske til å verta frelst. Men for dei utvalde skuld skal den tida gjerast kortare.   23 {NÅR MENNESKESONEN KJEM}  Om nokon då seier til dykk: “Sjå her er Messias”, eller: “Der er han”, så tru det ikkje! 24 For det skal stå fram falske messiasar og falske profetar og gjera store teikn og under, så jamvel dei utvalde kan førast vilt, om det er råd. 25 Kom i hug at eg har sagt dykk det føreåt! 26 Seier dei då til dykk: “Han er ute i øydemarka”, så gå ikkje dit, eller: “Han er inne i huset”, så tru det ikkje. 27 For liksom lynet går ut frå aust og lyser radt til vest, slik skal det vera når Menneskesonen kjem. 28 Der åtselet er, vil gribbane samlast. 29   Så snart denne trengselstida er over, skal sola mørkjast og månen missa sitt ljos. Stjernene skal falla ned frå himmelen og kreftene i himmelrømda skakast. 30 Då skal teiknet åt Menneskesonen syna seg på himmelen, og alle folk på jorda skal setja i med klagerop; og dei skal sjå Menneskesonen koma på himmelskyene med stor makt og herlegdom. 31 Medan luren ljomar, skal han senda ut englane sine, og dei skal samla dei han har valt seg ut, frå heimsens fire hjørne, frå himmelbryn til himmelbryn.   32 {LÆR AV FIKENTREET!}  Lær ei likning av fikentreet: Når det kjem sevje i greinene, og lauvet sprett, då veit de at sommaren er nær. 33 Like eins når de ser alt dette henda; då veit de at han er utfor døra. 34 Sanneleg, det seier eg dykk: Denne ætta skal ikkje forgå før alt dette hender. 35 Himmel og jord skal forgå, men mine ord skal aldri forgå. 36 Men den dagen og timen kjenner ingen, ikkje englane i himmelen og heller ikkje Sonen, berre Faderen.   

JOH 17,13 – JOH 17,26 No kjem eg til deg. Men dette seier eg medan eg er i verda, så dei skal ha mi glede i seg i fullt mål. 14 Eg har gjeve dei ditt ord. Men verda hatar dei fordi dei ikkje er av verda, liksom eg ikkje er av verda. 15 Eg bed ikkje at du skal ta dei ut or verda, men at du må vara dei frå det vonde. 16 Dei er ikkje av verda, liksom eg ikkje er av verda. 17 Helga dei i sanninga; ditt ord er sanning.  [Helga, vigsla: Grunnteksten har same ordet på desse to stadene.] 18 Som du har sendt meg til verda, har eg sendt dei til verda. 19 Eg vigslar meg for dei, så dei òg skal vera vigsla ved sanninga. 20   Eg bed ikkje berre for desse, men for alle dei som gjennom deira ord kjem til å tru på meg. 21 Eg bed at dei alle må vera eitt, liksom du, Far, er i meg og eg i deg. Slik skal dei òg vera i oss, så verda skal tru at du har sendt meg. 22 Eg har gjeve dei den herlegdomen du har gjeve meg, så dei skal vera eitt liksom vi er eitt: 23 eg i dei og du i meg, så dei heilt og fullt kan vera eitt. Då skal verda skjøna at du har sendt meg, og at du har elska dei liksom du har elska meg. 24 Far, eg vil at dei du har gjeve meg, skal vera hjå meg der eg er, så dei får skoda min herlegdom, som du har gjeve meg av di du elska meg før verda vart grunnlagd. 25 Rettferdige Far, verda kjenner deg ikkje, men eg kjenner deg, og desse veit at det er du som har sendt meg. 26 Eg har kunngjort namnet ditt for dei og skal kunngjera det, så den kjærleiken du har hatt til meg, kan vera i dei, og eg sjølv kan vera i dei.   

Kommentar.

Eg var ikkje på dette møtet, men fekk det med meg på linken:

Riker oppstod og gjekk til grunne.

I det gamle testamentet les vi om at rike oppstod og gjekk til grunne og Gud sa det var han som gjorde det slik, han viste det ved å la sine profetar profetere om det. riker oppstod med kongar som vart mektige, men dei ovmoda seg og gjorde urett og Gud straffa dei og gjorde slutt på makta deira, ved at dei leid nederlag og fall i krig. Men så vert det fortalt om at Gud ville la eit evig rike oppstå, det er Guds rike, der er Kristus konge.

Korleis går det med Noreg?

Når vi fann olje og gass i Nordsjøen, vart Noreg rikt og mektig og då viser det seg at også norske politikarar ovmodar seg mot Gud og vil ha æra for de, som om det er dei som gjer sitt verk. Vel, fører dei ein bra politikk og vi ser at den verkar bra, så er det på sin plass å påstå det, er det den rette forklaringa, så er det på sin plass å bruke den, den æra kan dei då godt få. 

Men vi er forsona med Gud på evangeliets grunnvoll, han har openberra si frels for oss i Kristus og det skal vi ære Gud og Lammet for.  Vi får oppleve at Gud gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande og det skal vi takke han for og ovelate det til han få fullføre det verket han har byrja på. Han gir ingen annan si ære.

Men så viser det seg at prestar og politikarar og mange med dei ikkje vil ære Gud og Lammet slik likevel. Og kvifor det? Det er ei tilsniking der dei framstille det som om det er dei som gjer sitt verk og vil ha æra for det, slik prøver dei å forgude seg sjølve. Men det er løgn, dei er ikkje i stand til å gjere Guds verk, dei er ikkje i stand til å fullføre det. Det er den Lovlause som set seg inn i Guds hus og gjer seg sjølv til gud. 

Med oljeindustrien har Noreg vorte eit rikt land og det betyr at nordmenn også vert verdifulle. Så viser det seg tydelegare at der er ein motsetnad mellom korleis verda verdset oss som arbeidskraft, og korleis Kristus verdset oss som frelste sjeler, som hans forsamling og kyrkje, som hans brud. Og slik er der også ein motsetnad mellom korleis verda verdset den norske kvinna og korleis ein frelst, norsk mann vil verdsette henne som kjæraste og som kone. I verda vert menneska verdsette som salsvare, som trælar, som motsetnad til at Gud verdset oss som frelste sjeler. 

Vente på Jesu gjenkomst.

Men når Jesus kjem att, skal han tyne han med pusten frå sin munn. Det er vårt håp og det er ein god grunn for oss til å sjå opp til han og vente på hans gjenkomst i tru og med håp og så trøyste kvarandre med desse orda. Så det rette svaret er å forkynne at han kjem att for å hente sine, for å frelse dei frå vreiden.

HEB 9,28 såleis er òg Kristus ofra éin gong for å ta bort syndene åt dei mange, og så skal han andre gongen koma til synes, ikkje for synda skuld, men for å frelsa dei som ventar på han.  

JOE 3,1 – JOE 3,8 {NÅR ANDEN VERT UTREND}  Ein gong skal det henda  at eg renner ut min Ande over alle menneske.  Sønene og døtrene dykkar skal tala profetord;  dei gamle mellom dykk skal ha draumar,  og dei unge skal sjå syner. 2   Jamvel over trælar og trælkvinner  vil eg renna ut min Ande i dei dagane. 3   Eg lèt teikn syna seg på himmel og jord:  blod og eld og røyksøyler. [teikn: varsel før Herrens dag kjem.] 4   Sola vert omskapt, ho svartnar,  og månen vert som blod,  før Herrens dag kjem, den store og skræmande. 5   Men kvar den som kallar på Herrens namn,  skal verta frelst.  For på Sion-fjellet og i Jerusalem  skal det finnast ein flokk som har sloppe unna,  så som Herren har sagt.  Og mellom dei som har berga seg,  er dei som Herren kallar.  6 {HERRENS DOM OVER FOLKA}  For sjå, i dei dagar og på den tid,  når eg vender lagnaden for Juda og Jerusalem, 7   då vil eg samla alle folkeslag  og føra dei ned i Josjafat-dalen.  Der vil eg halda rettargang med dei  om Israel, mitt folk og min eigedom,  som dei spreidde mellom folka.  Dei delte landet mitt [Josjafat-dalen: I denne dalen skal Herren halda dom over folkeslaga (sjå v. 17). Josjafat tyder “Herren dømer”.] 8   og kasta lodd om folket mitt;  dei gav ein gut for ei skjøkje  og selde ei jente for vin – og drakk.  

Men kva gagnar det eit menneske om det vinn heile verda, men taper si sjel? Jesus har betalt prisen for oss med sitt eige blod, for å frelse oss for æva og gi oss evig liv og verdsleg rikdom og makt er for ingen ting å rekne samanlikna med det.

Kjelda med det levande vatnet. Vere brennande i Anden.

Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone sidan eg var ung og han har svart meg positivt på det heile tida, det er inkludert i det fullførde frelsesverket. Då er det viktig for meg å ha det klarte for meg at kjelda med det levande vatnet skal eg og ho ha i lag og den skal vere vår gledeskjelde, det er den som gir oss liv.

OSP 5,15 – OSP 5,19   Drikk or din eigen brunn,  rennande vatn or di eiga kjelde! 16   Lat ikkje kjeldene dine renna ut på gata,  bekkene dine strøyma på torg og plassar! 17   Du skal ha dei heilt for deg sjølv  og ikkje dela dei med andre. 18   Då skal kjelda di vera velsigna.  Gled deg over din ungdoms kone, 19   den elskelege hind, den yndefulle gasell!  Fryd deg støtt ved hennar barm,  lat alltid hennar kjærleik gjera deg ør!  

Så eg ventar meg at eg skal få oppleve dette i mitt kjærleiksforhold til henne som Gud gir meg til kone, dette er fundamentalt i vårt liv med Gud, liksom kjelda som vella opp og vatna Edens hage. Gud skaper meg i Kristus og då får eg oppleve at han gjer sitt verk med meg i samsvar med 1.Mos.2 og gir meg ei kone på denne måten. Eg trur framleis det er ho Reella og innstiller meg på å få oppleve dette rike livet i Gud saman med henne. Vi får oppleve at Guds kjærleik er mellom oss og med den kjærleiken skal eg vere brennande. Guds kjærleik er utrend i mitt hjerte ved den Heilage Ande, den kjærleiken til henne skal eg la flamme opp, med den kjærleiken skal eg vere brennande i ånda.

RMR 5,1 – RMR 5,5 {FRED MED GUD OG FRELSE FRÅ DOMEN}  Sidan vi no har vorte rettferdige ved tru, har vi fred med Gud ved vår Herre Jesus Kristus. 2 Gjennom han har vi òg ved trua fått tilgjenge til den nåden vi står i, og vi prisar oss lukkelege fordi vi eig von om Guds herlegdom. 3 Ja, ikkje berre det, vi prisar oss òg lukkelege over trengslene våre. For vi veit at trengsla gjer oss uthaldande, 4 og den som held ut, får eit prøvt sinn, og den som er prøvd, får von. 5 Og vona gjer ikkje til skammar, for Guds kjærleik er utrend i hjarto våre ved Den Heilage Ande som han har gjeve oss.

HSA 8,5 – HSA 8,7 {KJÆRLEIKEN ER STERK SOM DØDEN}  Kven er ho som kjem opp frå øydemarka,  stødd til sin ven?  Under apalen vekte eg deg,  der mor di hadde føderier,  der ho fødde deg.  6   Set meg til eit segl på ditt hjarta,  eit segl på din arm!  For kjærleiken er sterk som døden  og mektig som dødsriket i si trå.  Han brenn som logande eld,  han logar mot himmelen. [eit segl: Signetringen, som var viktig og verdifull, bar mannen gjerne i ei snor kring halsen, sjeldan på armen.]  7   Vassflaumar kan ikkje sløkkja kjærleiken,  elvar kan ikkje fløyma han bort.  Om einkvan ville gje  alt han åtte for kjærleik,  så vart han berre til narr.  

SKR 3,1 – SKR 3,2 {ØVSTEPRESTEN JOSVAS SKULD OG FRIKJENNING}  Så lét han meg sjå Josva, øvstepresten, som stod framfor Herrens engel, medan Satan stod på høgre sida hans og førte klagemål mot han. 2 Herren sa til Satan: “Gjev Herren må visa deg til rettes, Satan! Ja, gjev Herren, som har valt ut Jerusalem, må visa deg til rettes! Er ikkje denne mannen ein brand, riven ut or elden?”

RMR 12,11 Ver ikkje lunka i dykkar iver, ver brennande i Anden; ten Herren!

Dette har eg skrive meir om i min  kommentar til møtet på Sion Åheim 18.6.2018:

https://tsivert.com/2018/06/18/__trashed/

 

 

 

 

Posted in Kristendom, Kristne møte 2018 | 3 Comments